Die Einde van Skande

Sefunia 3:14-16

Deur Gabe Fluhrer

Terwyl julle gaan sit, as julle asseblief julle Bybels en draai na Sefunia hoofstuk 3. As julle nie weet waar daardie boek is nie, is dit okay. Ek weet nie of ek dit as predikant moet erken nie, maar in die eerste presbiterie waar ek gesit het, moes ek in die indeks kyk om hierdie boek te vind! Okay? So dit was toe ek in die seminaar was, so moenie skaam julle as julle dit nie kan vind nie! Dit is op bladsy 790 in julle kerkbank-Bybels; 790. En net om julle 'n wenk te gee waar ons die volgende paar Sondae in die aande gaan wees, sal ons vanaand na 3:14-16 kyk en dan volgende Sondagoggend, as die Here wil, sal ons kyk na wat genoem word [[BVRJoh 3:16]] wat een van my gunsteling-Bybelverse is. So ek het al 'n tyd lank aan hierdie verse gedink en ons sal vanaand in hoofstuk 3, verse 14 tot 16, spring; bladsy 790.

Kom ons bid en dan sal ons die Woord van God hoor.

Ons Vader, wat ons nou net gesing het, is ons groot hoop vanaand – dat Jesus, wat eens voor meer as 2 000 jaar gelede opgehief is, vanaand as die verhoogde, opgestane Heiland, wat die enigste hoop is vir ons verwoeste sondaars, opgehief sal word. Mag die een wat spreek, afneem dat Christus mag toeneem en alles in alles vervul. Ons bid vir die krag van die Gees om die Woord reël en lewendig en skerper as enige tweesnydende swaard te maak en ons vra dit alles in Jesus' naam, amen.

Sefunia 3, vanaf vers 14. Dit is die Woord van God:

Sing luid, o dogter van Sion; juig, o Israel! Verbly en jubel met al jou hart, o dogter van Jerusalem! Die Here het die oordele teen jou weggeneem; Hy het jou vyande weggevoer. Die Koning van Israel, die Here, is in jou midde; jy sal nooit weer bose vrees nie. Op daardie dag sal aan Jerusalem gesê word: "Vrees nie, o Sion; laat nie jou hande swak word nie.”

Die gras verdor, die blomme val, maar die Woord van die lewende God sal vir ewig en altyd staan, amen.

Die grootste lugwaaier is Southwest Airlines, en ons het hulle nie meer hier nie, het ek geleer toe ons hier ingetrek het! Dit was ons reddingslyn om terug te kom van die vreemde land van Pennsylvania af na Suid-Carolina toe, toe ek by Westminster was. En hulle het 'n paar jaar gelede hierdie advertensieveldtog gehad, wat een van die beste was wat ek al gesien het, en die slagspreuk van die advertensieveldtog was: “Wil jy wegkom?” En daar was hierdie een advertensie waar jy hierdie man en hierdie vrou in 'n soort korporatiewe direksievergadering gesit het, duidelik uitvoerende tipe mense, en hulle kyk albei reguit en hy kyk 'n bietjie senuweeagtig rond en sê: “Jy weet, ek wou al lankal vir jou sê dat ek gevoelens vir jou het.” En sy raak baie opgewonde en kyk oor en gryp sy arm en sê: “So doen ek ook!” En hy kyk 'n bietjie geskok en draai om, en jy sien 'n oorstuk in, en hy gaan: “Wag 'n sekonde. Wat was dit?” En jy sien haar gesig en sy gaan: “O nee!” En die slagspreuk kom: “Wil jy wegkom?”

Skuld vs. Schaamte

En terwyl ek hierdie week daaroor nagedink het, is daar oomblikke in ons lewens waar ons wens dat ons hierdie opsie gehad het, nè? Waar ons net kon wegkom van wat ook al is – omstandighede, mense, wat ook al dit mag wees. Meestal wil ons wegkom van die herinneringe en die dele van ons verlede wat ons skaamte veroorsaak. En ons moet onderskei vanaf die begin af tussen skuld en skaamte. Skaamte-onderzoeker, Brene Brown – as jy nog nie van haar gehoor het nie, is dit okay. As jy die kans kry, het sy hierdie voordrag gegee wat soos 30 miljoen keer op TED gekyk is oor “Die Krag van Kwesbaarheid en Skaamte.” Dit is goed om te kyk. Sy het baie oor hierdie onderwerp geskryf en sy onderskei tussen skuld en skaamte op hierdie manier. Sy sê, "Skuld is om nie iets te doen volgens 'n standaard nie en om behoorlike sielkundige skuld daaroor te voel – behoorlike sielkundige ongemak oor wat jy oortree het." En as Christene, dink ek nie sy is een van ons nie, maar as Christene kan ons met haar saamstem. As ons nie aan God se Wet voldoen nie, behoort ons skuldig te voel.

Skaamte is anders. Sy sê, "Skaamte is die intense gevoel van waardeloosheid en onwaardigheid vir liefde." Ons kan dit in drie woorde uitdruk. Skaamte sê vir ons, "Jy hoort nie hier nie." Skuld is meer privaat. Skaamte, soos een skrywer dit gestel het, "het getuies." Dit is 'n openbare verskynsel. Dit is iets wat ons verkeerd gedoen het en voor ander gefaal het en dit is 'n pynlike herinnering. Dit veroorsaak ons ongemak as ons daaraan dink. En daar is verskillende soorte skaamte, reg? En daar is skaamte wat werklik is – die skaamte wat ons voor God behoort te voel omdat ons Sy standaarde oortree het. Maar dan is daar skaamte wat nie daar behoort te wees nie. Die dinge wat aan ons gedoen is – misbruik, ander dinge soos dit. Of situasies waarin ons was waar die oorkoepelende boodskap aan ons was, "Jy hoort nie hier nie."

En die profeet Sefanja gaan vanaand met ons praat oor die einde van skande. En laat my die konteks vir julle baie vinnig uiteensit. Sefanja is een van die twaalf minderjarige profete. Nou is daardie naam 'n bietjie misleidend. Dit is nie omdat hulle enige minder is in God's Woord of dat hulle nie so belangrik is as die ander dele van God's Woord nie. Hulle word minderjarige profete genoem eenvoudig omdat hulle boeke in die Ou Testament so kort is. So het jy die groot profete – Jesaja, Jeremia, Esegiël, en Daniël. En toe het jy hierdie twaalf minderjarige profete en Sefanja is een van hulle. Hy skryf ongeveer 640 jaar voor Jesus gebore is tydens die regering van die groot hervormingskoning van die Ou Testament, Josia. As jy teruggaan na die boek van Konings en lees oor Josia, is hy die man wat die aanbidding in Israel terugbring. Hy doen baie hervormingswerk in Israel in daardie tyd.

Een van die unieke kenmerke van die boek van Sefanja is dat hy sy profesie open met waarskynlik die mees kosmiese oordeelsscene enige waar in die Ou Testament. Wat ek bedoel met 'n kosmiese oordeelsscene, is dit nie soos sommige van die profete waar God sê: “Kyk, Ek gaan julle oordeel, Israel, vir al julle afgodedienaars en al julle sonde en al die maniere waarop julle van My afgewyk het.” Hy doen dit wel, maar dit begin met 'n kosmiese oordeel. Almal gaan hierin. Niemand kom weg nie. So hierdie boek het baie slegte nuus totdat ons by hierdie hoofstuk kom. En die reëlende vers wat regtig die toon vir alles wat volg, bepaal, is vers 11. “In daardie dag sal julle nie meer beskaam word nie.” En ons gaan sien dat “In daardie dag” - frase weer in ons teks vanaand. En so belowe God om hier te doen: Hy sê, “Ek gaan al julle skande verwyder” – in hierdie geval, regmatige skande – “Ek gaan dit alles verwyder en julle seën soos julle nooit gedroom het nie.” Dis waar ons volgende week gaan kom.

So hier is die hoofdpunt van wat Sefanja probeer oordra. Skaamte eindig wanneer ons God aanbid sonder enige voorbehoud vir wat Hy gedoen het deur geen oordeel oor ons uit te oefen, sodat ons geen vrees in sy teenwoordigheid het nie. Skaamte eindig wanneer ons God aanbid sonder enige voorbehoud vir wat Hy gedoen het deur geen oordeel oor ons uit te oefen, sodat ons geen vrees in sy teenwoordigheid het nie. En daardie “geens” sal ons drie koppen vorm. So in vers 14, Geen Voorbehoud. Vers 15, Geen Oordeel. En vers 16, Geen Vrees.

Geen Voorbehoud

Kyk saam met my daar weer na vers 14 – Geen Voorbehoud. “Sing luid, o dogter van Sion; juig, o Israel! Verbly jou en jubel met al jou hart, o dogter van Jerusalem!” Soos ek net voor hierdie genoem het, het ons niks anders as slegte nuus gehoor nie, en dan kry jy hierdie vers reg in die middel van alles ingegooi. En hierdie vers kom as 'n soort verrassing. “Juig; verbly jou” – taal wat verder gaan as normaal, wat ons selfs Presbiteriaanse styl van aanbidding kan noem. Ons het 'n moeilike tyd om aanbidding so te dink. Nou is daar soveel wat ek liefhet vir ons tradisie in terme van hervormde teologie en aanbidding, maar as ons eerlik met onsself is, doen ons nie die blye ding baie goed nie. Of doen ons? Want sien, ek het al saam met julle na sokkerwedstryde gekyk en dit herinner my aan die sokkerwedstryde saam met my vriende by die huis waar ek 'n broer in die matriek gehad het wat die vriendelikste man was en jy hom op Saterdagoggende in die Williams-Brice-stadion in Suid-Carolina gesit het en hy het in 'n dier verander! Hy kon skree en dans en klap en sy stem verhef soos niemand se besigheid!

Hoe om met God te verkeer

En my punt is hierdie. As ons sportbyeenkomste kyk en ons team wen – ek hoef jou nie te vertel hoe dit gelyk het toe Ole Miss Alabama geklop het, of, die gelyke geleentheid hier, of toe State Ole Miss hierdie jaar geklop het nie. Ek het baie vreugde van albei kante gesien. En as dit gebeur, verloor ons almal ons inhibisie. Ons verloor ons gevoel van betamlikheid as ons team wen. En dit is waarop die profeet hier wys. Die profeet sê as dit gebeur, as ons verstaan wat God doen, as dit by ons aankom, is dit die resultaat – omvattende vreugde; sing; vreugde oor wat God gedoen het. En hier is die vraag. Wat is dit in ons lewens wat ons nou vreugde bring? Waarmee is ons tevrede? En God sê: “Een van die dinge wat Ek doen, is om daardie vreugdes wat julle ervaar,” wat goed en wonderlik is en daar is niks verkeerd met om opgewonde te raak oor 'n sportteam nie, maar Hy sê daardie wys na 'n groter realiteit. “Dis hoe Ek wil hê julle moet reageer op My. Dis hoe Ek wil hê julle moet met My verband hou.” Dis wat God vir hulle sê. “Ek wil hê julle moet daardie soort vreugde hê oor wat Ek in julle lewe doen.”

En merk op wanneer God hulle beveel om dit te doen. Dit is nie wanneer alles goed gaan nie. Dit is alles beloftes oor wat God gaan doen. Dit is alles dinge wat in die toekoms lê. Dit het nog nie gebeur nie. En daarom sê God: “Terwyl julle wag, in die middel van alles wat uitmekaar val, Israel, verheug julle!” Is dit nie teen-intuïtief nie? En dit sê Hy vir ons. Hy sê: “Wat veroorsaak julle die meeste skaamte? Is dit iets uit julle verlede? Is dit iets wat julle by 'n dinerpartytjie gesê het? Is dit die manier waarop julle opgetree het toe julle buite die stad was en daar getuies was? Wat veroorsaak julle die meeste skaamte?” Vir Israel was dit haar verlating van God. Hulle het Hom verlaat. Hulle het weggegaan en gesê: “Ons gaan agter afgode aan.” En God sê: “Ek is nog nie klaar met julle nie. En in die middel van My oordeel oor julle skaamte” – en ons sal hieroor praat in 'n oomblik – Hy sê: “Terwyl julle wag, verheug julle.” Julle en ek kan nou al vreugde hê, vanaand. Dit is 'n wonderlike belofte. So sien ons in die eerste plek dat God ons roep om Hom te liefhebben en te aanbid en te geniet sonder enige voorbehoud. Geen voorbehoud nie. Roekelose verlating in hulle genot met God.

Geen Oordeel

Dan in die tweede plek, kyk na vers 15 by Geen Oordeel nie. “Die Here het die oordele teen jou weggeneem; Hy het jou vyande weggevoer. Die Koning van Israel, die Here, is in jou midde; jy sal nooit weer kwaad vrees nie.” Waarom moet ons bly wees? Die profeet sê: “Omdat Ek interne oordele teen jou en eksterne belemmerings van die genot van My verwyder het.” Het jy daardie taal daar gesien? “Die Here het oordele teen jou weggeneem.” Sien, dit is ons interne gevoel van skuld en skaamte wat almal van ons het. Ons weet, intuïtief deurdat ons in God se beeld gemaak is, dat ons nie is waar ons behoort te wees by Hom nie, afgesien van Jesus. Almal van ons het daardie soort diepgewortelde ongerustheid. Ons probeer dit op verskillende maniere maskeer. Ons weet nie regtig wat om daarmee te doen totdat God ons oë oopmaak nie. Ons weet ons is nie heilig nie. Ons weet ons behoort ons voor God te skaam. Ons voel dit. En God sê: “Ek gaan dit wegneem.”

En toe gaan Hy na die eksterne oorsake. Hy sê: “Ek gaan al jou vyande verwyder. Enige bedreiging vir jou, Israel, Ek gaan dit wegneem.” Dink nou daaraan in verband met skaamte. Die mense wat skaamte in ons lewens veroorsaak het, mag ons vyande wees en mag nie wees nie. Die punt is egter dieselfde. Wat God hier belowe, is om enige eksterne ding wat ons skaamte kan veroorsaak, te verwyder. Met ander woorde, die belofte is daar sal geen getuies meer wees nie, omdat daar geen rede meer vir skaamte sal wees nie. Dit is wat God doen, omdat skaamte basies 'n realiteit is wat deur ander geskep word.

Ware Vrede

En wanneer God dit vir ons sê, vra Hy ons om te reflekteer op die feit dat al ons, as gevolg van hierdie bedreigings vir ons – of dit nou van ander, vyande, beskaamers of wat ook al is – Hy sê dat dit ons lei om chroniese bekommerdes te wees. bekommer ons nie baie nie? Laat skaam ons nie bekommer nie? Dalk is jy vroeg in jou lewe beskaamd gemaak en het jy vir die res van jou lewe gewonder, “Sal ek ooit aanvaar word? Sal ek ooit deel van die span maak? Sal ek ooit goed genoeg wees?” En dit lei weer tot angs. Ons bekommer ons oor ons veiligheid. “Sal ek fisies of emosioneel deur 'n ander mens seermaak word? Wat sal gebeur?” Bekommernis, bekommernis, bekommernis. En hier sê God dit. Hy sê jy kan ware vrede, ware vreugde hê, waarna almal soek en wat so min vind. Hy sê dit is beskikbaar, op aanvraag, vir die vraag, vanaand.

En let op hoe Hy dit daar stel. Hy sê, “Jy sal nooit weer bose vrees nie.” Is jy bang vir bose? Ek is. Ek weet nie wat dit is nie. Ek vind myself hoe meer bekommerd hoe ouer my kinders word. Julle is al lank genoeg ouers; julle kan my vertel hoe om daarmee te handel! Maar hoe ouer my kinders word, hoe meer vind ek dat ek bang is vir al die bose in die wêreld en ek bekommer my vir hulle. En ja, ek bekeer my en vra die Here om hulp maar dit is daar by my wanneer ek in die oggend wakker word. En dit sê God vir ons. Die groot belofte is om nooit weer bose te vrees nie. Ons kan ophou bekommer en ophou bang wees en God se vrede ervaar. Ons sal later weer daarop terugkom.

Let op wat God daar sê. Hy sê “die Koning van Israel, die Here, is in julle midde.” Dit was die groot hoop van Israel, reg? As jy teruglees deur die Ou Testament, begin jy by Genesis – hoe die menslike geslag ontstaan, en dan vernauw dit tot Abraham en dan roep God hierdie volk uit en dan word hulle verslaaf. En toe bring Hy hulle uit die slaafskap en hulle leef buite die band van Egipte. En wat begin hulle sê? “Ons wil 'n koning hê soos die nasies rondom ons!” En God sê: “Ne, julle wil dit nie, want daardie koning gaan julle seuns verslaaf en dit gaan sleg vir julle afloop. En waarom wil julle 'n koning hê as Ek julle Koning is?” En tog gaan hulle: “Ne, ne, gee ons 'n koning!” En so gee Hy hulle 'n koning. En hier is ons, sowat vier of vyf honderd jaar nadat Israel 'n koning gehad het, en laat ons sien hoe hulle doen. Die koninkryk is verdeeld tussen die noorde en die suide; daar was al verskeie opstande en rebellies. Selfs die man na God se eie hart het op so 'n manjifieke wyse gefaal dat God die rest van sy huis en sy kinders in sy geslag vervloek het weens sy egbreuk en moord! Dit gaan nie goed vir Israel nie! En so is hierdie belofte: “Ek kom na julle. Ek sal julle Koning wees soos Ek altyd belowe het Ek sou wees.”

Dit is nie net woorde nie

Dit herinner my aan 'n storie wat ek onlangs gelees het oor 'n vrou wat getroud was, 'n paar kinders gehad het en 'n groot huwelik gehad het volgens alle berigte. En op 'n dag het sy maar opgepak en weggegaan. Sy het gesê: “Ek kan dit nie meer doen nie,” en weggestap. Haar man was verpletter en hy het aanhou bel, met die kinders aan die telefoon, en gesê: “Praat net met hulle.” En sy het maar opgehang. Toe kon hy haar uiteindelik opspoor en vind waar sy was en met groot koste vir homself – finansieel, emosioneel, fisies, alles anders – vind hy haar en kom na haar toe en sê: “Ek lief vir jou. Kom terug asseblief!” En sy het in sy arms ineengestort. En hy het gesê: “Ons het jou gebel. Ons het briewe geskryf. Hoekom het geen van dit 'n impak gehad nie?” Sy het gesê: “Voorheen was dit net woorde. Toe het jy gekom.”

En dit is wat Israel hier belowe word. Dit is nie net woorde nie. “Die Here, julle Koning, sal in julle midde kom.” En Israel se verlange na 'n koning is ons verlange, is dit nie? Ons leef in 'n gefragmenteerde, ontwrigte, ontkoppelde tydperk. Is dit nie fassinerend dat met die tydperk van die meeste kommunikatiewe vermoë tussen ons slimfone, ons rekenaars en ons iPads, ons die meeste ontkoppelde relationele tydperk is wat ooit geleef het nie. En ons verlang om iemand te hê wat vir ons kan sê waar om te gaan, hoe om daar te kom, hoe dit lyk wanneer ons daar kom. Ons verlang na 'n koning. Ons verlang na iemand wat vir ons kan sê wat om te doen, maar as gevolg van sonde, terselfdertyd, wil ons nie hê iemand moet vir ons sê wat om te doen nie. Ons want nie dat iemand ons moet vertel wat om te doen nie. Ons het 'n diep wantroue in autoriteite in ons dag en tyd, soms tereg. Jy mag deur iemand in 'n autoriteitsposisie mishandel gewees het. Jy mag deur iemand in 'n autoriteitsposisie gely het. Dit is werklik. Maar in ons harts het ons almal 'n weerstand teen autoriteite oor ons. En God sê: “Ek is 'n Koning wat jy kan vertrou. Ek sal na jou toe kom. Ek is nie soos die ander autoriteite nie. Ek sal jou nie laat val nie. Ek is Die Een wat na beskaamde mense kom om die pad saam met hulle te loop.”

Geen Vrees

En dit lei ons tot ons laaste vers hier, vers 16. Geen Vrees – ons derde kopstuk. “Op die dag sal dit aan Jerusalem gesê word: ‘Moenie bang wees nie, o Sion; laat nie jou hande slap word nie.’” Wat is “die dag”? Ons lees daaraan voortdurend in die Ou Testament, “op die dag; op die dag.” Ek dink hier spesifiek het dit 'n verwysing. Dink daaraan soos volg. As jy staan en na bergke op 'n syprofiel kyk, lyk hulle soos pieke soos hierdie – op en af. As jy op een van hulle staan, lyk hulle almal soos een bergtop. Só kyk Sagaria na die koms van Jesus in die toekoms. Die koms van Jesus is soos daardie eerste bergtop naaste aan hom; die eerste koms van Jesus. Die tweede koms van Jesus is soos daardie bergtop in die verte. En hy plaas hulle albei saam as hy na die korridors van tyd kyk. En hy sê, “Daar kom 'n dag wanneer al hierdie dinge tot 'n einde sal kom” en daardie dag het begin by die eerste koms van Jesus. Hy het die koninkryk ingehuldig. Hy het God naby gebring. Hy het na ons toe gekom. Dit was nie meer woorde nie; dit was teenwoordigheid. Dit was Jesus, wat God met ons is. En toe kyk dit vorentoe na daardie dag waarop ons almal wag hier. Daardie dag wanneer al hierdie dinge wat nou in die vorm van 'n belofte is, 'n werklikheid sal word. Wanneer geloof plek sal maak vir gesig en ons alles met ons eie oë sal sien wat die profeet ons nou in beelde en in skaduwees wys. Daardie groot dag, wanneer alles wat ons daarvan weerhou om naby God te wees, om ons te skaam in Sy teenwoordigheid, om ons te skaam in die teenwoordigheid van ander, weg sal wees, weg, weg. Hy sê, “Op daardie dag sal gesê word: ‘Moenie bang wees nie.’”

Moenie Ontmoedig Raak nie

En merk op hoe hy dit stel. “Laat julle hande nie swak word nie.” Een kommentator verduidelik dit so. Hy sê, “Die hande wat slap word, beskryf in die Skrif 'n wanhoop oor omstandighede wat 'n persoon onbevoeg maak om te funksioneer.” 'n Wanhoop oor omstandighede wat 'n persoon onbevoeg maak om te funksioneer. Het jy ooit so gevoel? Het jy ooit na jou lewe gekyk, miskien na die skande in jou lewe, en gesê, “Ek wil nie eens uit bed kom hierdie oggend nie”? God weet daarvan. Hy sê dis wat dit beteken om swakke hande te hê. En Hy sê, “Laat julle hande nie swak word nie.” Hoekom? As gevolg van wat Hy op daardie dag gaan doen. Weet jy wat Jesus se gunsteling “Jy sal nie” was? Ons kan aan baie dinge dink. Ek dink soms kry ons dit verkeerd wanneer ons aan Jesus dink as 'n soort killjoy wat altyd en vir ewig sê, “Jy sal nie.” Hy het baie om daaroor te sê gehad. Maar sy gunsteling “Jy sal nie” was, “Jy sal nie vrees nie. Moenie bang wees nie.” Dis wat Hy gesê het om nie te doen nie, meer as enige ander ding, in vervulling van hierdie vers. En God sê, “Wanneer wanhoop kom, wanneer jy nie wil opstaan nie, wanneer jy deur jou omstandighede verpletter word,” Hy sê, “Moenie wanhoop nie. Daar kom 'n dag wanneer daar geen wanhoop meer sal wees nie. Dink daaraan. Leef daaruit.” Ons sal daarop terugkom in net 'n oomblik.

Wat beteken dit alles? Ek het gesê ons sal later hierop terugkom. Hier is daardie oomblik. Wat beteken dit alles? Hoe sien ons Jesus hier? Ek dink daar is soveel maniere. Wat ons nie mag mis nie, is dat God sy belofte aan ons hier in die koms van Christus gehou het. Ons kan begin om op Hom te fokus in plaas van die storie en die vertelling wat skaamte ons vertel. Ons kan begin om op sy lewe te fokus, sy volmaakte lewe. Sy lewe wat Hom uiteindelik na die kruis gelei het, maar 'n lewe van liefde en barmhartigheid en geduld en vriendelikheid met geskaamde mense soos ons. As jy wonder of iemand jou skaamte verstaan, is dit Hy. En as jy wonder of God jou liefhet, as jy voel waardeloos, as jy voel jy behoort nie, sê Jesus: "Jy behoort. Jy behoort aan My. Ek het vir jou gekom." Hy kom na ons toe en dan is Jesus die een wat, meer spesifiek, ons vrees wegneem. Hoe kon God hierdie beloftes maak? “Jy sal nooit weer bevrees wees nie.” Omdat wat ons die meeste moet vrees, Jesus in ons plek geneem het. Hy is die Koning in ons midden wat belowe is, reg? Hy is die Koning van konings en Here van here. Hy is gebore as die Koning van die Jode. Selfs Herodes het daarvan gehoor, die heidense regeringsleier. Maar Hy is 'n Koning wat opdaag en nie lyk soos ander konings nie. Hy is 'n Koning wat opdaag in swakheid, in lyding, en uiteindelik sterf Hy naak en beskaamd.

Hoekom? Omdat sedert die eerste paar in die tuin naak en beskaamd was, almal van ons hierdie skaamte gevoel het. Almal van ons het hierdie skaamte in iemand anders se lewe veroorsaak. En dit het die tweede en groter Adam, Jesus, geneem om in ons skaamte te gaan, om ons naaktheid as't ware op Homself te neem en op daardie kruis te sterf om “ons skaamte en spot te dra.” Daarom kan ons geen vrees hê nie. Die grootste vrees wat ons ooit moet hê, is die vrees vir God's oordeel wat almal van ons regverdig verdien, wat Israel regverdig verdien het. En wanneer God belowe, “Ek gaan 'n weg maak dat dit nooit weer 'n vrees vir jou sal wees nie,” word dit in Christus vervul, in Sy eerste koms.

Skande gaan nie maklik dood nie, of dit? Jy kan dit nie wegwens nie. Ons kan nie net gelukkige gedagtes dink nie. Ons moet weet dat iemand by ons is in die middel van dit alles. En weer, dit kom terug na Jesus. Hy vind dit heerlik om mense met baie skande te verwelkom. Reg of verkeerd skande. Hy vind dit heerlik om afgodaanbidders, selfregte mense te verwelkom; mense wat al weer en weer en weer gefout het en aanhou doen. Hy sê: “Kom na My. Ek is die een wat mense soos jy verwelkom. Jy is nie alleen nie en jy sal nooit weer alleen wees nie.” Daarom kan ons nooit weer bang wees nie.

Geen behoefte om te doen alsof nie

Dit is een van die maniere waarop ons skande en bekommernis kan beveg as ons besef Jesus verwyder al die vrees in ons lewens. En as Hy dit doen, maak Hy ons 'n volk waarom ander mense nie bang hoef te wees nie. Dit is een van die probleme waarmee ons as Christene in die kerk worstel, is dit nie? Ons doen alsof baie. En die probleem met doen alsof is dat jy goed daarin word. Maar God ken ons harts, is dit nie? En Hy sê: "Jy hoef nie meer te doen alsof nie." Niemand hier hoef bang te wees om almal te laat weet jy het gefout nie. Oké? Almal van ons het. Weekliks! Altyd! En elke keer as ek dit doen, elke keer as ek dit in iemand anders se lewe as 'n predikant sien, word ek herinner aan die grootheid van Sy genade en Sy geduld vir sondaars en mislukkers soos almal wat na my kyk en soos die man wat voor jou staan en praat. Almal van ons, almal van ons, almal van ons het gefout. En God sê: "Ek het My Seun in jou plek laat skandeer sodat jy nooit weer daaraan blootgestel hoef te word nie." En as ons dit besef, as dit diep in ons harts sink, word ons mense waarom ander nie bang hoef te wees nie. En dit is die dood van skande, as ons so 'n kultuur het.

Hoe doen Jesus, in ons midde, ons skande ten einde? Skande oefen tog gesag oor ons uit, nè? Dit is vreeslik. Dink daaraan op hierdie manier. Hoeveel dinge het jy hierdie week gedoen wat deur skande gemotiveer was? Jy het 'n verlede herinnering gehad en dit het 'n besluit wat jy geneem het, beïnvloed. Jy het gesê: “Ek gaan dit nie doen nie, want ek onthou hoe dit voel en ek gaan dit eerder doen omdat ek nie terug wil gaan na daardie oomblik nie.” Dit oefen gesag oor ons uit en ons leef diep gefrustreerd, angstig lewens. En wat Jesus doen, is dat Hy kom en sê: “Ek is die een wat daardie dag in die hede bring.” Hoe sal skande in ons lewens doodgaan? Wanneer ons meer en meer besef dat die opstanding van Christus maar die eerste episode van één gebeurtenis was. Gaan saam met my hierin. Die opstanding van Christus was die eerste episode van één gebeurtenis, één wêreld-skokkende, wêreld-veranderende gebeurtenis, waarin ons in die middel leef. En toe Hy terugkom en ons uit die dood opgewek word, is dit net die tweede episode van daardie gebeurtenis wat by Calvary 2 000 jaar gelede begin het. En terwyl ons wag daarop, is dit wat Paulus bedoel het toe hy gesê het: “Ons uiterlike mens gaan te gronde, maar ons innerlike mens word dag vir dag vernuwe.” Waarmee? Die opstandingskrag van die Heilige Gees.

Wat doen Jesus dan om ons skande te beëindig? Hy sê: “Julle is saam met My opgewek! Julle is nie meer wie julle was nie. Julle word nie meer deur daardie skande in julle verlede gedefinieer nie. Julle word nou gedefinieer as iemand wat in Hom of haar is en uitbarst met opstandingslewe, wat eendag die hele kosmos sal sien.” Die krag van Christus se opstanding is nie net 'n wonderwerk wat ons op Paasfees vier nie. Dit is 'n daaglikse realiteit wat ons deur geloof moet toepas om vir Christus te leef en enigiets wat ons genot van Hom afneem, te dood. Eenvoudig gestel, omdat predikers daarvan hou om woorde te vermenigvuldig, leef uit die toekoms in die hede nou. Dit is een van die hoofmaniere waarop Jesus jou skande sal hanteer. Hy sê: “Ek het jou in die toekoms gedefinieer as 'n opgewekte mens” en dit is 'n huidige realiteit deur geloof en deur die krag van die Heilige Gees, sodat jy kan verander en ek kan verander. Dis waar ons leef. Dis die storie wat Jesus ons vertel. Die ware storie.

'n Ander Storie Moet Begin

En so is dit die vraag vir ons almal hierdie week. Wie gaan ons luister na? Skaam in die verlede, ander stemme wat vir ons 'n ander verhaal vertel, of God, Jesus, wat vir ons 'n ander storie vertel? Wie sal ons luister na? Wie ons ook al luister, sal bepaal hoe ons leef. Dit herinner my aan 'n toneel uit een van my gunsteling toneelstukke, Les Miserables deur Victor Hugo. Daar is hierdie ongelooflike toneel waar die eks-gevangene, Jean Valjean vergifenis ontvang van die biskop. Hy het gesteel, die biskop het hom ingeneem, hy steel die silwer van die biskop. Die polisie kom en hulle is gereed om Jean Valjean weg te neem en die biskop sê: “Ne, ne, ne. Ek het hom eintlik laat leen.” En Valjean vra hom: “Hoekom?” En hy sê: “Ek vergeef jou.” En Valjean is so oorweldig deur die biskop se vergifenis dat hy hierdie pragtige lied sing: “Wat het ek gedoen?” En die punt van die lied is dat hy 'n nuwe lewe gaan lei. En die laaste reëls van daardie lied vat vas wat ek dink dat Sefanja vir ons vanaand probeer vertel. Hulle gaan so: “Ek reik uit, maar ek val, en die nag sluit in. En ek staar in die leegte van die wervelpoel van my sin. Ek sal nou ontsnap uit die wêreld, uit die wêreld van Jean Valjean. Jean Valjean is nou niks, 'n ander storie moet begin.”

Dit is die boodskap van die kruis. Vir ons almal en al ons skaamte, 'n ander storie moet begin. En hier is die goeie nuus. Dit het 2 000 jaar gele begin. Ons kan met Valjean sê: “Die ou ons is nou niks omdat 'n ander storie in Christus begin het.” Die einde van daardie storie is opstanding – verlede en toekoms. En die einde van daardie storie, daarom, is die einde van skaamte. Laat ons bid.

Vader, vanaand voel ons dit so sterk. Ons voel ons skande en ons het 'n nuwe storie nodig om sy plek in te neem. En ons verbly ons daaroor dat as ons na U Woord luister, ons nie die drome van 'n ou naby-oosterse mystikus hoor nie. Ons hoor U woorde wat ons hervorm het, ons nuwe lewe gegee het, en daarom 'n ware storie gegee het waarvolgens ons vir die res van ons lewens kan leef. Maak dit 'n werklikheid vir ons hierdie week, ons bid, in Jesus' naam, amen.