Wat Sê die Bybel Oor Egskeiding?

Matthéus 19:1-12

Deur Ds. Mike Osborne

Toe Jesus hierdie dinge klaar gesê het, het Hy Galilea verlaat en na die gebied van Judea, aan die ander kant van die Jordaan, gegaan. Groot menigtes het Hom gevolg, en Hy het hulle daar genees. Sommige Fariseërs het na Hom toe gekom om Hom te toets. Hulle het gevra: “Is dit wettig vir ’n man om sy vrou vir enige en elke rede te skei?”

“Het julle nie gelees nie,” antwoord Hy, “dat die Skepper van die begin af hulle manlik en vroulik gemaak het, en gesê het: ‘Om hierdie rede sal ’n man sy vader en moeder verlaat en aan sy vrou verbind word, en die twee sal een vlees word’? Hulle is dus nie meer twee nie, maar een. Daarom, wat God saamgevoeg het, laat die mens dit nie skei nie.”

“Waarom het Moses dan,” het hulle gevra, “beveel dat ’n man sy vrou ’n skeidingsbrief moet gee en haar wegstuur?”

Jesus antwoord: “Moses het julle toegelaat om julle vrouens te skei omdat julle harte hard was. Maar dit was nie van die begin af so nie. Ek sê vir julle dat enige mens wat sy vrou skei, behalwe vir huweliksontrou, en met ’n ander vrou trou, ontrou doen.”

Die dissipels het vir Hom gesê: “As dit die situasie tussen ’n man en vrou is, is dit beter om nie te trou nie.”

Jesus antwoord: “Nie almal kan hierdie woord aanvaar nie, maar net hulle aan wie dit gegee is. Sommige is eunette omdat hulle so gebore is; ander is so gemaak deur mense; en ander het die huwelik opgegee om wille van die koninkryk van die hemel. Die een wat dit kan aanvaar, moet dit aanvaar.”

Die Woord van die Here.

Jy het waarskynlik al baie huwelike bygewoon, soos ek ook. En iewers langs die pad, in byna enige huwelik, word huwelikslui afgelê. Die bruidegom sal iets soos dit sê: “Ek, Joe, neem jou, Mary, om my getroude vrou te wees, en ek belowe en verbond voor God en hierdie getuies om jou liefdevolle en getroue man te wees—in oorvloed en in gebrek, in vreugde en in smart, in siekte en in gesondheid—as ons albei sal lewe.”

Jammer genoeg, as die statistiek enigermate akkuraat is, kan Joe en Mary ná vyf, sewe, tien, vyftien, twintig of meer jaar besluit om dit te beëindig. Hulle sal vir hulle vriende sê hulle het te jonk getrou. Hulle sal vir die regter sê hulle het onversoenbare verskille. Hulle sal vir hulle seun verduidelik dis nie sy skuld nie, maar Mamma en Pappa kan nie meer saamkom nie, en dit sal beter wees as Pappa wegtrek. En só stort nog 'n familie te pletter op die rotse van egskeiding.

'n Vyf en veertig tot vyftig persent van alle huwelike eindig in egskeiding. Maar soos baie van julle uit eerste hand weet, eindig egskeiding nie regtig enigiets nie. In feite skep dit gewoonlik meer probleme—finansiël, emosioneel, geestelik, sosiaal, selfs fisies.

Sommige van julle dink dit kan nooit met julle gebeur nie. Sommige van julle wat alleen is, dink: “Ag, ek sal nooit eens egskeiding oorweeg nie.” Diegene van julle wat getroud is en al lank getroud is, mag dink julle is verby só 'n probleem. Maar ek wil julle hierdie môre laat weet: geen een huwelik in hierdie vertrek is egskeidingsvry nie. As jy getroud is, maar deur God se genade, sou jy vandag geskei wees.

En as jy al geskei is, wil ek jou hierdie môre vra—moenie weghardloop van hierdie onderwerp nie. Moenie skuld of skaamte oorweldig jou nie. Dis belangrik dat ons hieroor praat. Ons het baie jeug in ons kerk, baie kinders, alleenstes, en getroude paartjies. Dit moet 'n onderwerp wees wat ons vry en sonder vrees kan bespreek.

En selfs as jou sonde bygedra het tot jou egskeiding, laat my jou herinner aan wat ons vroeër vandag gesing het:

Jesus het die wet se harde donderstil gemaak. Hy het die vlam van die Sinai-berg geblus. Hy het ons met sy bloed gewas, en Hy stel ons siel aan God voor.

Genade is groter, vriende—genade is groter as jou egskeiding.

Wat ek hierdie môre wil doen, is om drie dinge te bring. Ons is in 'n somerreeks wat Eerlike Antwoorde vir Eerlike Vrae heet, en iemand het hierdie vraag 'n paar maande gelede ingedien: Wat sê die Bybel oor egskeiding?

Ons gaan dit dus aanpak. En ek wil drie dinge doen:

1. God se ontwerp vir die huwelik. 2. God se toegewing vir egskeiding. 3. 'n Paar woorde van toepassing.

Laat ons begin.

1. God se Ontwerp vir die Huwelik

Die passage wat jy gehoor het lees, is een van die fundamentele plekke in die hele Bybel waar die Here se leer oor die huwelik, egskeiding en hertrouwe aangebied word. Dit is baie belangrik.

Die omgewing is in vers 3. Kyk na julle Bybels. Dit sê die Fariseërs het na Jesus toe gekom om Hom te toets. Hulle wou Hom in 'n hoek druk, probeer om Hom te laat tegenspreek met die Mosiese Wet en Hom voor die skare belaglik maak. Hulle het gevra: “Is dit wettig vir 'n man om sy vrou te skei vir enige en elke rede?”

Daar was twee skole van denke in Jesus se dag — 'n konserwatiewe skool en 'n liberaal skool. Net soos vandag, sien jy konserwatiewes en liberales wat by dorpsaal vergaderings saamkom om vrae te vra wat ontwerp is om 'n kandidaat belaglik te maak en die stem te laat swaai. Op dieselfde wyse het hierdie Fariseërs voor Jesus saamgekom omdat hulle geweet het daar was 'n regter en 'n linker op hierdie saak van egskeiding.

Hulle vraag het gedraai rondom 'n Ou-Testamentiese passage — Deuteronomium 24. Die sleutel frase in daardie passage is “iets onsedigs”. Letterlik, in Hebreeus, beteken dit “'n ding van naaktheid” of “'n ding van onreinheid”. Dit is moeilik vir ons vandag om presies te weet wat Moses bedoel het. Die enigste ander plek waar die frase voorkom, verwys na, wel... menslike afval in die kamp. 'n Ding van onreinheid.

Die konserwatiewe skool, wat Rabbi Shammai gevolg het, het gesê “iets onsedigs” moes seksuele sonde wees — egskeiding of ontrouheid. Die liberaal skool, wat Rabbi Hillel gevolg het, het gesê dit kon amper enige ding wees wat die man nie hou nie. As die vrou die spek gebraai het, kon hy haar skei. As sy gewig aangesit het, kon hy haar skei.

So kom die Fariseërs na Jesus toe en sê: “So, Jesus, is Hillel reg? Kan 'n man sy vrou skei omdat sy die spek gebraai het — vir enige en elke rede?”

En Jesus weier om 'n kant te kies. In plaas daarvan neem Hy hulle terug na Genesis 1 en 2.

“Het julle nie gelees nie,” sê Hy, “dat in die begin die Skepper hulle manlik en vroulik gemaak het… en die twee sal een vlees word? Daarom, wat God saamgevoeg het, laat die mens dit nie skei nie.”

Wat sê Jesus?

Hy sê dat die huwelik 'n een-vlees, permanente unie van een man en een vrou is—'n onbreekbare, lewenslange verbintenis, slegs deur die dood te skei. Dit is God se ontwerp.

Let op 'n paar sleutelwoorde:

Vers 6: die huwelik is 'n saamvoeging—'n saamvoeging van twee persone deur God.

Vers 5: die huwelik is 'n verlaat en 'n aankleef. 'n Man en vrou verlaat hulle ouers, maak vows voor God en getuies, en gaan 'n geheel nuwe verhouding aan wat hulle saambind soos gom. Waar hulle voorheen twee was, is hulle nou een.

Ek weet dit is baie misterieus. Dit is moeilik vir ons om ons koppe daaromheen te draai. Dit is 'n bietjie soos die Drie-eenheid. Ons glo dat God een is—een wese, een God—maar in drie persone. Drie onderskeie persone in die Godheid, en tog is hulle een. Die huwelik is iets soos dit: twee wat een word.

Of dink aan Velcro. Daar is 'n soort industriële sterkte Velcro wat, as dit eers saamgedruk is, amper onmoontlik is om uitmekaar te trek. Dit is soos die huwelik. In die huwelikverbintenis “cement” God, mag mens sê, die man en vrou saam op so 'n wyse dat, sonder om hulle individuele persoonlikhede te verloor, hulle vanaf die oomblik van die troue een vlees, een persoon is.

Romans 7:2 sê dat 'n getroude vrou aan haar man gebind is. Dieselfde idee—bind, kleef, 'n een vlees eenheid. Dit beteken hulle is op elke wyse intiem. Hulle deel alles. Hulle praat oor alles. Hulle hou geen geheime nie. Hulle neem saam besluitne. Hulle ly saam. Hulle slaag saam. Hulle faal saam. Hulle is naak en onbeskaamd saam—nie net fisies nie, maar ook emosioneel, sielkundig, geestelik. Hulle is, met ander woorde, elkeen se naaste metgesel. Elkeen se beste vriend.

En dit is waarom God die huwelik in die eerste plek ingestel het: om aan ons diep menslike behoefte aan geselskap te voldoen. Dit beteken nie dat elke persoon geroep is tot die huwelik nie, maar meeste mense vind hulle naaste metgesel binne die huwelik.

So is egskeiding dus teen God se ideaal. Dit skei mense wat bedoel was om vir die lewe bymekaar te bly. Egskeiding is, kan jy sê, 'n amputasie—'n skeiding van een persoon van 'n ander. 'n Pynlike wegruk van 'n stof wat God ontwerp het om bymekaar te bly.

Sommige van julle weet dat ongeveer anderhalf jaar gelede, ek 'n ACDF gehad het—'n anterior cervicale discektomie en fusie. Ek het 'n hernia tussen C6 en C7 in my nek gehad. Hulle gaan deur die keel—jammer om julle te ontstel—verwyder die hernia, plaas 'n stuk kadaverbeen in om die vertebras te fuseer, en heg dan 'n metaalplaat aan om alles bymekaar te hou. Stel jou voor dat iemand daardie metaalplaat neem en dit uit my keel ruk. Onmoontlik. Pynlik. Vreeslik. Dis wat egskeiding is—'n wegruk van wat God saamgevoeg het.

Now, jy mag dink dat as gevolg van Jesus se sterk taal, dit is die einde van die vraag. As jy eers getroud is, is daar geen uitweg nie. Egskeiding is uit die kwessie.

Verkeerd.

Omdat Jesus, in Matteus 19, verder sê dat daar tye is wanneer egskeiding toegelaat word.

Wat ek in die volgende paar minute wil doen, is om aan julle te wys dat Jesus nie egskeiding beveel nie, maar ook nie veroordeel nie. Hy beveel egskeiding nie, maar Hy gee dit toe. Daar is 'n groot verskil.

Kyk na verse 7, 8 en 9. Die Fariseërs vra: “Waarom het Moses dan beveel dat 'n man sy vrou 'n sertifikaat van egskeiding moet gee en haar wegstuur?” Jesus antwoord: “Moses het julle toegelaat om julle vrouens te skei omdat julle harte hard was. Maar dit was nie van die begin af so nie. Ek sê vir julle dat enigiemand wat sy vrou skei, behalwe vir huweliksontreue, en met 'n ander vrou trou, huweliksontrou pleeg.”

Let op dat die Fariseërs dit verkeerd gekry het nie. Hulle het gesê Moses het egskeiding beveel. Hy het geen so 'n ding gedoen nie. Deuteronomium 24 was 'n regsgeval. Dit het aanvaar dat egskeiding mag gebeur en gesê: “Hier is wat jy moet doen as dit gebeur.” Moses het nie egskeiding ingestel nie; hy het dit gereguleer. En Jesus korrigeer hulle: Moses het egskeiding toegelaat.

Sommige van julle mag verras wees om te weet dat daar voorbeelde in die Bybel is waar God duidelik egskeiding goedkeur. In Esra 9–10 beveel God die Israeliete om hulle buitelandse vrouens te skei. In Matteus 1 het Joseph—genoem 'n “regverdige man”—oorweeg om Maria stilweg te skei. En in die Ou Testament “skei” God self Israel vir haar herhaalde afgodery (Hosea 2, Jeremia 3, en ander).

Stel julle voor 'n stuk fyn porselein—duur, gekoester, bedoel om te bewaar en te eer. Om te sê dit moet nie gebreek word nie, beteken nie dat dit nie gebreek kan word nie. En op dieselfde wyse, terwyl die huwelik bedoel is om bewaarborg en bewaar te word, is daar situasies waarin die verbondsbond wel gebreek kan word.

Julle mag vra: “Wanneer kan daardie verbondsbond gebreek word?”

Hier is die antwoord: behalwe vir die dood van 'n eggenoot—en ek beveel niemand aan om dit te probeer nie—daar is twee maniere waarop die huwelikverbond gebreek kan word.

Laat ons praat oor die eerste: egbreuk. Dis die frase in vers 9: “Iemand wat sy vrou laat gaan, behalwe vir egbreuk, en met 'n ander vrou trou, pleeg egbreuk.”

Hierdie vers is al vir eeue lank gedebatteer. Laat my dit so eenvoudig as moontlik maak.

Daar is twee Griekse woorde in vers 9 wat jy moet verstaan.

Die frase “egbreuk” vertaal die Griekse woord porneia—die wortel van ons woord pornografie. Dis die algemeenste Griekse woord vir seksuele sonde. Dit dek prostitusie, egbreuk, buite-egtelike verhouding, bloedskande, homoseksuele dade, polygamie, beestialiteit— enige uitdrukking van seksualiteit buite die huweliksverhouding van 'n man en 'n vrou.

Porneia word ook figuurlik in die Skrif gebruik om Israel se afgodery te beskryf—haar ontrou aan die Here. Daarom gebruik die NIV die breër frase egbreuk. Die ESV is meer letterlik en gebruik seksuele immoraliteit.

So laat ons dit só sê: porneia is enige immorele aktiviteit—veral seksuele—wat die kontrak van die een vlees unie tussen man en vrou verbreek.

Die ander Griekse woord in vers 9 is moicheia—'n nouer woord wat egbreuk beteken, intimiteit tussen 'n getroude persoon en iemand anders as sy of haar eggenoot.

So sê Jesus in hierdie passage dat wanneer 'n man of vrou betrokke raak by sekere soorte aktiviteit—aktiviteit wat daardie een vlees verhouding wat ons bespreek het, oortree of verbreek—die beledigde eggenoot mag om 'n egskeiding aansoek doen. Dit sou nie 'n sondige egskeiding wees nie, alhoewel sonde die egskeiding veroorsaak het. Sien jy dit? Die egskeiding self sou wettig wees, alhoewel sonde is wat daartoe gelei het.

Nou, hierdie man of vrou het nie nodig om 'n egskeiding te kry nie. Egskeiding word nie beveel nie; dit word toegelaat. En as egskeiding gebeur as gevolg van die seksuele sonde van een van die vennote, mag die onskuldige party, sê Jesus, hertrou—omdat die huwelik beëindig is. As die uitsondering klousule van vers 9 nagekom is, mag die beledigde party hertrou.

Nou, allerlei vrae spring waarskynlik op hierdie punt op. Byvoorbeeld:

Kan 'n persoon 'n eggenoot wat 'n verslawing het—pornografie, dobbel, iets soos dit—ontslaan?

Of wat as jou eggenoot in 'n emosionele affaire betrokke raak?

As porneia 'n algemene woord is wat op allerlei ontrouwe aktiwiteite van toepassing kan wees, kan dit dan op dinge soos dit van toepassing wees?

Hier is my antwoord: miskien… en miskien nie.

Laat ons erken, vriende, dat die menslike hart meer bedrieglik is as almal. Ons is wanhopig boos, en sonde sal ons laat probeer om ons begeerte om te skei, te regverdig. So moet ons dit nie doen nie. Ons moet nie die lys van sins uitbrei wat onder hierdie breë of figuurlike gebruik van porneia pas nie.

Maar terselfdertyd het ons vriende in die PCA, na uitgebreide studie, 'n posisiepapier opgestel wat dit sê:

As 'n persoon so obsessief met sekere aktiwiteite—verslawings, gewoontes, voortdurende betrokkenheid by onmorele gedrag—dat hierdie aktiwiteite 'n plaasvervanger word vir die vervulling van die getroueregte van die eggenoot, dan kan hulle verstaan word om die een vlees-unie te breek.

Oordeel, sê hulle, moet by die sessie—ons ouderlinge—in hulle toepassing van Bybelse beginsels berus. Die leidende beginsel moet wees of die sonde die een vlees-verhouding werklik breek.

Goed, laat ons daar stop. Ek het gesê dat die huweliksooreenkoms op twee maniere gebreek kan word. Een manier is porneia—Mattheus 19:9 en Mattheus 5:32. Die ander manier is in 1 Korintiërs 7.

So draai saam met my van Mattheus 19 na 1 Korintiërs 7. Eerste Korintiërs is 'n brief geskryf deur die Apostel Paulus. Kyk na verse 1–9. In daardie verse weerkaats Paulus Genesis 1 en 2 oor die gave van die huwelik en die intimiteit van die een vlees-unie.

Daarna spreek Paulus in verse 10–16 twee groepe toe.

1. Twee Christen Getroud met Mekaar (vv. 10–11)

Verses 10–11 spreek husbands en wywe toe wat albei Christene is:

“Aan die getroudes gee ek hierdie bevel (nie ek nie, maar die Here): ‘n Vrou moet nie van haar man skei nie…”

Die woord skei is eenvoudig ’n sinoniem vir egskeiding.

Paulus sê as sy skei, moet sy ongetroud bly of andersins met haar man versoen word. En ’n man moet nie sy vrou egskeid nie.

Let op dat Paulus nie die uitnahmebepaling herhaal wat Jesus in Matteus 19:9 gegee het nie. Hy hoef dit nie te doen nie – dit word aanvaar. Maar hy voeg tog iets nuuts toe:

As egskeiding plaasvind om ’n ander rede as porneia, moet die man en vrou ongetroud bly. Dit is die straf vir ’n sondige egskeiding. Om ongetroud te bly, hou die moontlikheid van versoening oop – wat die ideaal is.

2. ’n Gemengde Huwelik (vv. 12–16)

In verse 12–16 spreek Paulus ’n huwelik aan waar een eggenoot ’n Christen is en die ander nie.

Hy sê as die ongelowige eggenoot bereid is om saam te leef met die gelowige, moet die gelowige nie ’n egskeiding nastreef nie, bloot omdat die eggenoot nie dieselfde geloof deel nie. In feite sê Paulus dat God die gelowige eggenoot kan gebruik om verbondsgnade in daardie huis te bring – en miskien selfs redding.

Maar kyk na vers 15:

“As die ongelowige weggaan, laat hom dan gaan. ’n Gelowige man of vrou is in sulke omstandighede nie gebind nie. God het ons geroep om in vrede te leef.”

Paulus leer dat as jou nie-Christelike eggenoot jou verlaat, jy nie gebind is om in daardie huwelik te bly nie. Jy mag egskeid. Dit is ’n legitieme egskeiding. En by implikasie is jy vry om weer te trou, omdat die huweliksbond gebreek is.

Die verlating van ’n gelowige eggenoot deur ’n ongelowige is die tweede omstandigheid wat egskeiding aanvaarbaar maak. Die egskeiding sou nie sondig wees nie, alhoewel sonde dit veroorsaak het nie.

En weer, net omdat egskeiding toegelaat word, beteken dit nie dat dit die regte ding is om te doen — of die enigste ding om te doen nie. God kan die slegste verhoudings genees. Soms is jou vergeefde houding, jou selflose gees, jou toewyding aan die goed van die ander persoon wat hom of haar tot berou bring.

Maar Wat Tel as “Verlating”?

Net soos met porneia, ontstaan meer vrae. Kan “verlapping” meer as net fisies die huis verlaat, insluit?

Die meeste evangeliese denke sê ja.

Weer sê die PCA papier dat verlating kan plaasvind “deur die oplegging van ondraaglike toestande sowel as deur die vertrek self”.

Maar laat my waarsku: nie net enige ding wat jy in jou eggenoot haat, moet ingesluit word nie. Die PCA sê wys dat die lys van sondes gelykstaande aan verlating “nie baie lang kan wees nie”.

Soms roep God ons om in pynlike verhoudings te bly. Petrus herinner ons in 1 Petrus 2 dat Christus vir ons gely het, en ons 'n voorbeeld gelaat het. Toe hulle Hom uitjou, het Hy nie wraak geneem nie. Toe Hy gely het, het Hy geen bedreigings gemaak nie. Hy het Homself toevertrou aan Hom wat regverdige oordeel.

Soms is dit jou roeping in 'n moeilike huwelik.

Maar dinge soos fisiese mishandeling, verraad, alkohol of dwelm misbruik, wreedheid, kriminële aktiviteit, afwesigheid, of enige gewoonte gedrag wat jou of jou kinders in gevaar stel — dit is beslis 'n soort verlating. En selfs as daardie eggenoot beweer 'n Christen te wees, as hy of sy gewoontematig in sulke gedrag betrokke is, op enige punt tree hulle op soos 'n nie-Christen en moet as sodanig behandel word.

Die sleutel hier is dat die ouderlinge van die kerk betrokke moet wees.

Die Bybel praat nie oor elke moontlikheid nie. Dit sal nie pornograafse verslawing by naam noem nie. Ons moet Bybelse beginsels neem, hulle met gebed bevrug, die leiding van die Here soek, en die beste besluit neem wat ons kan.

Opsomming

Wat het ons vandag geleer?

– God het nie egskeiding ingestel nie; Hy laat dit toe, verdra dit, reël dit.

– Egskeiding stam altyd uit sonde, maar egskeiding self is nie noodwendig sondig nie.

– Egskeiding beëindig die verbond van die huwelik.

– Wanneer een party die verbond verwerp deur seksuele immoraliteit (porneia) of verlating, is egskeiding wettig.

– Waar egskeiding toegelaat word, word hertrou deur die onskuldige party ook toegelaat.

Ek is seker baie van julle het verder vrae. Ek wil sê: laat ons praat. Dit is moeilik om al hierdie dinge in een prediking te behandel. As julle hierdie dinge wil verken, of as julle nou deur hulle beïnvloed word, laat ons praat.

Ons is 'n gemeenskap wat om hierdie saak bekommerd is. Ons gee om vir julle, en ons wil die huwelike in ons kerk koester. Laat my dus 'n paar woorde van finale toepassing aanbied – 'n paar saaklikhede.

Eerstens, onthou wat ek vroeër vanoggend gesê het: daar is nie een huwelik in hierdie vertrek wat egskeidingsvas is nie. Julle moet dit weet. Julle moet julle huwelikpad nederig loop, bewus van julle kwesbaarheid aan allerlei sonde.

Maar as julle julle huwelik so egskeidingsvas as moontlik wil maak, is die eerste ding wat ek sal sê, hierdie: maak seker julle is 'n volgeling van Jesus. Maak seker julle behoort aan Christus en dat julle verbind is tot 'n sterk, gesonde, Bybelgelowige kerk.

Julle het waarskynlik die statistieke gehoor wat sê dat egskeiding net so algemeen in die kerk is as in die wêreld. Dit moet gekwalifiseerd word. Beter studies toon dat wanneer ons praat oor mense wat verbind is tot Jesus, wat hulle geloof ernstig opneem, wat betrokke is by en verbind is tot 'n plaaslike kerk, die egskeidingskoers baie daal. Daar is 'n rede daarvoor: die Heilige Gees bemagtig julle – deur geloof in Christus, deur die evangelie, en deur julle betrokkenheid by julle broers en susters – om hierdie probleme te oorwin.

Tweedens, as jy getroud is—of as jy eendag getroud sal wees—neem kennis van hierdie woorde: jou lewensmaat moet onder Christus jou tweede prioriteit wees. En as jy jou huwelik so sterk as moontlik wil maak, moet jy bereid wees om in dit te investeer.

Jy moet aandag aan julle uitstappies gee. Manne en vrouens, julle moet alleen saam uitgaan. Julle moet tyd saam deurbring. Julle het grense rondom julle verhouding nodig. En julle moet gebruik maak van elke bron—elke konferensie, elke boek—wat julle kan help om 'n beter man of vrou te word.

Derde, gee God altyd 'n kans om 'n mirakel te doen. Altyd. Ek het huwelike gesien wat hopeloos gelyk het, maar deur die genade van God omgekeer het. Egskeiding moet jou laaste uitweg wees. Voordat jy opgee, doen alles wat jy kan. Identifiseer die dinge wat jou by hierdie punt gebring het. Bekeer jou diep van die sins wat jy self gepleeg het. Bid saam en vra God om jou 'n gees van vergewing en helende genade te gee. Vergeef soos die Here jou vergewe het. Vra jou vriende om vir jou te bid en te vas. Gaan na 'n professionele sielkundige.

En nog een ding: kry die ouderlinge betrokke. As jy probleme in jou huwelik het, kom praat met een van die predikante. Laat die ouderlinge jou lei. As egskeiding nodig word—en sommige van julle het al egskeiding ervaar—dan is dit wat jy moet doen: rus in die liefde van Christus. Rus in sy liefde en gaan voort. Begin om jou lewe in Hom te herbou. Realiseer dat ons in 'n gevalle wêreld leef waar dinge soms nie beter word nie. Sug na die hemel. Sug na die nuwe aarde, waar dinge beter sal wees.

Onthou vroeër vandag het ek gesê dat God Israel egskeid het. God self het dit ervaar. Maar hoor wat Hy sê in Hosea 2:

Daarom gaan Ek haar nou verlei; Ek sal haar in die woestyn lei en vriendelik met haar praat… Ek sal jou vir ewig aan My verbind; Ek sal jou in geregtigheid en reg, in liefde en barmhartigheid verbind… Julle is my volk, en hulle sal sê: "Jy is my God."

Dit is juis as gevolg van Jesus—as gevolg van Sy dood aan die kruis—dat jy en ek kan weet dat egskeiding nie die finale woord is nie.

Laat ons saam bid:

Heer Jesus, dankie dat U ons geleer het oor egskeiding en trou en hertrou. Dankie vir die instelling van die huwelik. Dankie, Vader, dat U die huwelik geskep het vir die geluk en welsyn van die mensdom.

Heer, ons bid vir mekaar hier. Ons erken dat geen een van ons immuun is nie. Geen een van ons het 'n selfregverdige been om op te staan nie. Almal van ons is sondaars. Almal van ons is kwesbaar om te val.

En daar is mense in ons kerk wat geskei is en nog steeds die pyn daarvan voel. Daar is kinders van geskeide ouers in ons kerk—mense wat grootgeword het sonder 'n vader of moeder, of in 'n gebroke huis.

Heer Jesus, dankie dat U die stukke van ons raaisels weer aanmekaar kan sit. Dankie dat U 'n gewonde huwelik kan genees en weer heel kan maak. Dankie dat U geskeide mense kan genees en help om in U genade groter as al ons stryd, al ons sondes, al ons uitdagings te vind.

Heer, wees ons man vandag. U wees die man van hierdie bruid, die Kerk.

Ons vra dit in Jesus' naam. Amen.

Ds. Mike Osborne het in Maart 2019 by die personeel van RTS Orlando aangesluit as die nuwe Dekaan van Studente. Hy dien ook as Direkteur van Veldonderwys en Plaasment, en help en mentor MDiv-studente terwyl hulle voorberei vir voltydse evangelie-dienstwerk. Daarbenewens word Mike dikwels in die klas gevind waar hy prediking-labs en pastorale berading-klasse onderrig.

Hierdie artikel is gebaseer op 'n woordegetroue teks van 'n predikasie deur Ds. Osborne. Dit is ligweg geredigeer deur Copilot, sowel as die teologiese personeel by Third Millennium Ministries.