আপনাৰ জীৱনৰ যুদ্ধ

আপোনাৰ জীৱনৰ যুদ্ধ

আদি পুস্তক ৩২:২২-৩২

ডেভিড ফেলকাৰ দ্বাৰা

আপোনালোৱা আপোনাৰ বাইবেলত আদি পুস্তক অধ্যায় ৩২; আদি পুস্তক ৩২ পৰিলে। ই আপোনালোৱা সন্মুখত থকা গির্জাৰ বাইবেলত ২৭ পৃষ্ঠাত আছে। আৰু আমি পঢ়াৰ আগতে, বিবেচনা কৰিবলগীয়া এক কথা। আমি এজন শিশুৰূপে আছিলেৱে মৰ জীৱন চিৰদিনৰ বাবে সলনি হৈছিল যেতিয়া মোৰ বাপে মোক মোৰ এতিয়াৰ সকলোবৰ্গৰ পৰিচিত চলচ্চিত্ৰৰ সাথে পৰিচয় কৰাইছিল, যাক আমি সম্ভৱতঃ ৯২৩ বাৰ পৰিলে দেখিছো, হুজিয়াস। আৰু ইয়া ইণ্ডিয়ানা উচ্চ বিদ্যালয়ৰ বাস্কেটবল দল, হিক'ৰি হাস্কাৰ্ছৰ বিষয়ে। আৰু আমি চলচ্চিত্ৰটো ভাল পাইছো। এজন শিশুৰূপে, আমি ইয়াক ভাল পাইছিলোঁ কাৰণ ইয়া অনাৰ্থী, ডেভিড বনাম গলিয়াথ, বিষয়বস্তুৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত। আৰু আমি ইয়াক ভাল পাইছিলোঁ কাৰণ ইয়াত ব্যক্তিগতৰ ওপৰত দলৰ গুৰুত্ব আছিল। আৰু আমি ইয়াক ভাল পাইছিলোঁ অবশ্যেই, কাৰণ ইয়াৰ সুরাৰ্জিত ধ্বনি সঙ্গীত। কিন্তু আমি যিমানেই ডাঙৰ হৈছোঁ, আমি ইয়াক আৰু বেচি ভাল পাইছো। আৰু ইয়া ইয়া কাৰণে যে ই গভীৰ, হৃদয় স্পৰ্শী প্রশ্নবোৰৰ উত্তৰ দিয়ে আৰু পুনৰ্ডন, প্ৰেম, নেশা, মিত্ৰতাৰ বিষয়ে।

ইয়া এতেক আমেজিং থিম আছে, কিন্তু মূলতঃ এইখন এটা সিনেমা পৰিবৰ্তনৰ বিষয়ে। পৰিবৰ্তন সম্ভৱনে? কাৰণ ইণ্ডিয়ানাৰ এক সৰু চহৰৰ বাস্কেটবল দল আৰু তেওঁলোকে গৰ্বে পৰিপূৰ্ণ আৰু তেওঁলোকে ব্যক্তিগতভাৱে পৰিপূৰ্ণ। আৰু আপুনি জিজ্ঞাসা কৰিছে, “তেওঁলোক কিমান ভাল হ'ব পাৰে? তেওঁলোকৰ সীমা কিমান উঁচু? তেওঁলোক কিমান দূৰলৈ যোৱা যায়? তেওঁলোকে নিজকে নম্ৰ কৰিব পাৰেনে যাতে সত্যিকৰণে বিশেষ হ'ব পাৰে?” আৰু তাৰ পাছত এই নতুন প্ৰশিক্ষক, প্ৰশিক্ষক নৰ্মান ডেল, আৰু তিনি এজন চেকাৰেড পাস্টৰ সৈতে উপস্থিত হয় কিন্তু তেওঁক দ্বিতীয় সুযোগ দিয়ে। আৰু আপুনি ভাবিছে, “তেওঁ পৰিবৰ্তিত হ'ব পাৰেনে? তেওঁ ভিন্ন হ'ব পাৰেনে? তেওঁৰ অতীত সুস্থ হ'ব পাৰেনে?” আৰু তাৰ পাছত এই নগৰৰ মাতাল, শ্বুটাৰ, যাক প্ৰশিক্ষক ডেলৰ এক নিৰ্দ্বিধায়ী মৰমৰ ঠাই আছে। আৰু সম্ভৱতঃ নিজৰ বাক্সৰ কাৰণে, তেওঁ তেওঁৰ সহায়ক প্ৰশিক্ষক আৰু তেওঁৰ বিশ্বস্ত বন্ধু বনায়। আৰু আপুনি ভাবিছে, “শ্বুটাৰ নিশ্চিত হ'ব পাৰেনে? তেওঁ ভাল হ'ব পাৰেনে? তেওঁ বেচ কৰা যোৱা হ'ব পাৰেনে? তেওঁ নিজৰ পুত্ৰৰ প্রয়োজনীয় এজন ভাল আৰু বিশ্বস্ত পিতা হ'ব পাৰেনে?” আৰু সমগ্ৰ সিনেমাখনতে, আপুনি এইবোৰ ঘটনা ঘটতে দেখিবলৈ মৰিয়া হৈ আছে। আপুনি পৰিবৰ্তন দেখিবলৈ মৰিয়া হৈ আছে। কিন্তু এই গৰ্বিত দল আৰু এই প্ৰশিক্ষকৰ সৈতে багаж আৰু এই নগৰৰ মাতাল সকলোৰে ভাঙ্গা। আৰু তেওঁলোক সকলোৰে আঘাতপ্রাপ্ত। আৰু তেওঁলোক সকলোৰে বিভিন্ন ধৰণে খোৱা হৈ আছে। কিন্তু সিনেমাখন উন্মোচিত হয়; সিনেমাখন এক সুন্দৰ পৰিবৰ্তনৰ কাহিনীত উন্মোচিত হয়। মই হুছিয়াস পছন্দ কৰোঁ কাৰণ ই মোৰ হৃদয়ক স্মৰণ কৰাই দিয়ে যে পৰিবৰ্তন সম্ভৱ।

পৰিবৰ্তন সম্ভৱনে?

আপুনি সেই সিনেমাটোৱে দেখা নাই বা দেখাৰ পৰাও, সেই কথা আপুনাৰ লৈকে একতাগত হ'লেও, সৰ্বাধিক মানৱীয় প্রশ্ন যি আপুনি কৰতে পাৰে, সেইটো হ'ল, “মই পাল্টাব পাৰিম নেকি? পৰিবৰ্তন সম্ভৱ নেকি?” সকলোৱেই তাৰ লৈকে ব্যস্ত। এইটো এটা গভীৰভাৱে ব্যক্তিগত প্রশ্ন, যি হয়তো আপুনি আপুনাৰ জীৱনৰ কোনো এজনৰ পৰা অধৈৰ্যভাৱে কৰে। “তেওঁলোৱে কেতিয়া পাল্টাব?” হয়তো আপুনাৰ লৈকে কোনো এজন মূল্যবান লোক আছে, যি পাল্টাব লাগে আৰু আপুনি কৰা প্রশ্নটো হ'ল, “তেওঁলোৱে পাল্টাব নেকি?” কিন্তু যদি আপুনি আপুনাৰ হৃদয়ৰ লৈকে ਇমান্স হ'ন, এইটো আপুনাৰ সবচেয়ে অধৈৰ্য আকাঙ্ক্ষাৰ এটা। “মই পাল্টাব লাগে। মই ভিন্ন হ'ব লাগে। মই একেই থাকিব পাৰোঁ।” আৰু আপুনি জানেন, আপুনি ভাবিব যে আপুনাৰ নিজৰ পৰিবৰ্তন কৰা পৃথিৰীত সবচেয়ে সহজ কথা হ'ব। যেনেকৈ হয়তো আপুনাৰ পৰিবাৰ পাল্টাবলৈ কঠিন। যেনেকৈ হয়তো আপুনি ইয়াত আছেন আৰু আপুনাৰ পৰিবাৰ বিশৃঙ্খল আৰু আপুনাৰ পৰিবাৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰত, আৰু আপুনাৰ পৰিবাৰ পাল্টাবলৈ কঠিন। আপুনি জানেন, ছাত্র, হয়তো আপুনাৰ বিদ্যালয়ৰ বিষয়ে কিছু কথা আছে যি কঠিন। বিদ্যালয় পাল্টাবলৈ কঠিন। আমি সকলোৰে সম্পৰ্ক আৰু বন্ধুত্বৰ বিষয়ে কিছু কথা আছে। সম্পৰ্ক আৰু বন্ধুত্বৰ বিষয়ে আমি জানা পৰিবৰ্তনৰ প্রয়োজনীয়তাৰ কথা পাল্টাবলৈ কঠিন। কিন্তু আপুনি ভাবিব, “হ্যাঁ, কিন্তু মই নিজৰ পৰিবৰ্তন কৰতে পাৰিম।” আৰু এইটো সবচেয়ে কঠিন কথা।

আৰু আপুনি যিমান দিনৰ হ'ব আৰু বঢ়িব, মোৰ মনে হয়, এজন খ্ৰীষ্টিয়ান হিচাপৰে, আপুনি যিমান আকঢ়া পাব। আপুনি নিজৰ পৰা আকঢ়া পাব পাৰে আৰু গভীৰভাৱে নিম্নতাত আপুনি আকঢ়া পাব পাৰে। আৰু অভ্যাস আৰু নেশা আৰু হৃদয়ৰ অদ্ভুত আচৰণবোৰ। এই ক্লান্তিৰ সৈতে আপুনি কি কৰে? এইটোৱে প্রশ্ন। আপুনি পৰিৱৰ্তনৰ বাবে মৰিয়া। আপুনি পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ ইচ্ছুক। কিন্তু আপুনি নাজানে যে ইয়াক এটা প্রকৃত আৰু স্থায়ী উপায়ত কিদৰে ঘটাব। পৰমপুৰুষ ৩২ এটা মোৰ প্ৰিয় অনুচ্ছেদ বাইবেলত। ইয়াক এজন মৰিয়া মানুহৰ কাহিনী যি গভীৰভাৱে ত্ৰুটিপূৰ্ণ। ইয়াক এজন মৰিয়া মানুহ যি গভীৰভাৱে ত্ৰুটিপূৰ্ণ আৰু তেওঁ নিজৰ জীৱনৰ যুদ্ধত। এইটোৱে জেকবৰ জীৱনত এক প্ৰকাৰৰ সিদ্ধান্তমূলক মোড়ৰ মুহূৰ্ত য'ত তেওঁ ঈশ্বৰৰ সৈতে সংঘৰ্ষ কৰে। এইটোৱে তেওঁৰ জীৱনৰ যুদ্ধ আৰু ইয়াতে জেকব পৰিৱৰ্তিত হয়। আৰু এতিয়া আপুনি ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ প্রতি মনোযোগ দিক। আমি কৰাৰ আগতে, আমি তেওঁৰ ওচৰত প্রাৰ্থনা কৰিবলৈ দিক। আমি প্রাৰ্থনা কৰোঁ।

পিতা, আমি আপাক ধন্যবাদ দিয়ে যে আপুনি পাপীৰ বন্ধু। আমি আপাক ধন্যবাদ দিয়ে যে আপুনি দুৰ্বলতাত শক্তি। আমি প্রাৰ্থনা কৰোঁ যে আপুনি আমাৰ প্রত্যাশাবোৰ এই পৰ্বৰ দিনৰ বেলাৰে আৰু এটা সাধাৰণ রবিবাৰৰ বাবে উদ্ধাৰ কৰে। আৰু পিতা, আপুনি আমাক সাহায্য কৰে যাতে আমি আপাৰ সৈতে এক মুখামুখি হ'বলৈ প্রত্যাশা কৰোঁ? আৰু আপুনি এতিয়া কথা কহে, ঈশ্বৰৰ আত্মা, আপুনি মোৰ জৱৰে কথা কহে, আত্মাৰ পৰা আত্মালৈ? আৰু আমি যীশুৰ নামত প্রাৰ্থনা কৰোঁ, আমেন।

পৰমপুৰুষ ৩২, ২২ নং আৰম্ভ কৰি। এইটোৱে ঈশ্বৰৰ বাক্য:

একেই ৰাত তেওঁ [যাকোব] উঠি তাঁৰ দুইজনী স্ত্রী, দুইজনী কন্যা-বৰণী আৰু এগাৰোটি সন্তান লৈ যাব্বোকৰ পাৰ অতিক্ৰম কৰিলে। তেওঁ সকলোকে লৈ তেওঁলৈ পাৰত উপনীত কৰিলে আৰু তেওঁৰ ওচৰত থকা সকলোবোৰ প্ৰথমে পাৰ কৰিলে। আৰু যাকোব একাৰে ৰৈ গ'ল। আৰু এজন লোকে তেওঁৰ লগত ভাৰি ৰাত পৰ্যন্ত যুদ্ধ কৰিলে। যেতিয়া লোকে দেখা পালে যে তেওঁ যাকোবৰ ওপৰত বিজয়ী হ'ব নোৱাৰে, তেওঁ যাকোবৰ নিতম্বৰ সন্ধি স্পৰ্শ কৰিলে, আৰু যাকোবৰ নিতম্ব যুদ্ধৰ সময়ত বিচলিত হ'ল। তাৰ পাছত তেওঁ ক'লে, "মোক এৰি দে, কাৰণ দিন উজাল হ'য়ে গৈছে।" কিন্তু যাকোব ক'লে, "আপুনি মোক আশীৰ্বাদ নকৰাৰ পৰ্যন্ত মোক এৰি দিব নোৱাৰো।" আৰু তেওঁ তেওঁক ক'লে, "আপুনিৰ নাম কি?" আৰু তেওঁ ক'লে, "যাকোব।" তাৰ পাছত তেওঁ ক'লে, "আপুনিৰ নাম আৰু যাকোব বুলি নহ'ব, কিন্তু ইজৰায়েল হ'ব, কাৰণ আপুনি ঈশ্বৰৰ লগত আৰু মানুহৰ লগত সংঘৰ্ষ কৰি জয়লাভ কৰিছে।" তাৰ পাছত যাকোব তেওঁক সুধিলে, "অনুগ্ৰহ কৰি আপুনিৰ নাম মোক ক'লে।" কিন্তু তেওঁ ক'লে, "আপুনি মোক কিয় মোৰ নাম সুধিছে?" আৰু সেই ঠাইত তেওঁ তেওঁক আশীৰ্বাদ কৰিলে। এইদৰে যাকোব সেই ঠাইৰ নাম পেনুৱেল ৰাখিলে আৰু ক'লে, "কাৰণ মই ঈশ্বৰৰ মুখ দেখি জীৱিত আছো।" সূৰ্য তেওঁৰ ওপৰত উঠিল যেতিয়া তেওঁ পেনুৱেল অতিক্ৰম কৰি গ'ল, তেওঁৰ নিতম্বৰ আঘাতৰ কাৰণে খুৰাংগা হৈ। এইদৰে আজিলৈকে ইজৰায়েলৰ লোকেৰা উৰাৰ সন্ধিৰ ওপৰত থকা স্নেহু নখায়, কাৰণ তেওঁ যাকোবৰ নিতম্বৰ সন্ধি স্পৰ্শ কৰিছিল।

এই হ'ল ঈশ্বৰৰ বাক্য।

মই এই প্ৰভাতত এই বিখ্যাত ৰাতিৰ যুদ্ধলৈ তাকাই আছো – যাকোব নতুন ৰূপত ওলাইছে। যাকোব বেঁতিক আছে। যাকোব নতুন। আৰু এই নতুন যুদ্ধৰ কাৰণে। আৰু এই নতুন অনুপ্রেৰণাৰ কাৰণে। আৰু এই নতুন মনোভাৱৰ কাৰণে। যাকোবৰ নতুন যুদ্ধ আছে। ঈশ্বৰে এই যুদ্ধৰ সূচনা কৰে। ঈশ্বৰে দৃশ্যমান হ'য়ে পৰিস্থিতিত পৰিবৰ্তন আনে। ঈশ্বৰ হস্তক্ষেপ কৰে। নতুন অনুপ্রেৰণা আছে। যাকোব অন্তঃত আৰু বহিঃত পৰিবৰ্তিত হয়। তেওঁৰ হৃদয়ৰ গতিবিধি আৰু তেওঁৰ হৃদয়ৰ সঞ্চালন বেঁতিক। আৰু তাৰ পাছত নতুন মনোভাৱ আছে। যাকোব আঘাতপ্রাপ্ত আৰু সূৰ্য উজাল হ'লে খুৰাংগা হৈ।

এখন নতুন যুদ্ধ

আৰু এনেদৰে আমি প্ৰথমে যি দেখোঁ – এটা নতুন যুদ্ধ। কল্পনা কৰক যে এইখন পিচ অন্ধকাৰ; যাকোব অন্ধকাৰত আছে। সম্ভৱতঃ অল্প সময়ৰ বাবে, তেওঁৰ পৰিয়ালৰ লোকৰা সেতুৰ ওপৰেদি পাৰ হোৱাৰ সময়ত তেওঁ দূৰত মশালবোৰ দেখতে পেয়েছিল। আপুনি ২৩ পদত দেখে যে, তেওঁৰ ওপৰত থকা সকলোবোৰকে সেতুৰ ওপৰেদি পাৰ কৰাই দিলে। ৰাচেল, তেওঁৰ প্ৰিয় মহিলা, লেয়া, তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী, তেওঁৰ ল’ৰাহঁত, তেওঁৰ দাস, তেওঁৰ পশু – সকলোবোৰকে তেওঁ পাঠাই দিলে, নিজকে বাদে সকলোবোৰ। ২৪ পদত লেখা আছে যে, যাকোব একা আছিল অন্ধকাৰত। আপুনি স্মৰণ কৰে যে তেওঁৰ চাচা লাবানৰ ওপৰত তেওঁ এৰি আহিছে আৰু ঘৰলৈ যোৱাৰ পথত আছে। প্ৰবৰ্গী ঘৰলৈ আহিছে! কেইকতিপয়তে, আসলে, যাকোব, যীশুৰ উপমাত প্ৰবৰ্গী, সেই উপমাত বহুত, বহুত প্ৰতিধ্বনি আছে যাকোবৰ গেনেসিস ৩২ আৰু ৩৩ অধ্যায়ৰ কাহিনীৰ। আৰু এনেদৰে তেওঁ ঘৰলৈ আহিছে। এক সন্মেলন হ’ব। তেওঁৰ ভাই, যাকোবৰে ঠগা, এষাউৰ সন্মেলন হ’ব। যাকোবৰে এষাউৰ ধন, তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰ, তেওঁৰ আশীৰ্বাদ চুৰি কৰিছিল, আৰু এষাউৱে সেই দিনা পণ কৰিছিল যে তেওঁ যাকোবক মাৰিব। তাৰ পাছত, যাকোব দুবাৰ বিয়া কৰাইছিল, এগাৰোজন ল’ৰাৰ বাপ হৈছিল। তেওঁ ধনী আৰু সফল মানুহ হৈছিল, কিন্তু তেওঁ কেতিয়াও নিজৰ অতীতৰ সৈতে মোকাবিলা কৰা নাছিল আৰু এতিয়া এইটো অবশেষে তেওঁৰ পিছত ধৰা পৰিছে। যাকোব এষাউৰ ওপৰত ৩ পদত লিখা পাঠিয়ালে যে তেওঁ ঘৰলৈ আহিছে। ৬ পদত কোৱা আছে যে যাকোবৰ দূতবোৰ উভতি আহে, আৰু তেওঁলোৱে ক’লে, "এষাউ তোমৰ লগত দেখা কৰিবলৈ আহিছে আৰু তেওঁৰ লগত ৪০০ জন মানুহ আছে।" আৰু এনেদৰে ৭ পদত, যাকোব ভয় পাইছে; তেওঁ কষ্টত আছে।

পুনৰালোচনা নহয়তো প্ৰতিশোধ?

আৰু তাৰ পাছত আমি দেখোঁ যে তেওঁ এনে এটা কৰ্ম কৰিছে যি আমি আগতে কৰিবলৈ দেখা নাই। ৯-১১ পদত, যাকোব সৈতে সৰ্বাধিক আতঙ্কজনক প্ৰাৰ্থনা পাঠ কৰে। সৈতে সৰ্বাধিক আতঙ্কজনক প্ৰাৰ্থনা পাঠ কৰে। ই পুৰণি নিয়মৰ জন্ম পুস্তকত দীৰ্ঘতম প্ৰাৰ্থনা। আৰু তেওঁ আমাকৈ স্পষ্ট প্ৰমাণ দিয়ে যে তেওঁ এতিয়া প্ৰভুৰ অন্তৰ্গত। আৰু তাৰ পাছত তেওঁ উপহাৰ পাছ উপহাৰ পাঠ কৰে ইচৌৰ আগত, আশা কৰি যে তেওঁৰ ভায়েকৰ হৃদয় মোলায়িম কৰিব। কাৰণ এটা লাখ ডলাৰৰ প্রশ্ন হৈছে, "ইচৌ শান্তিতৈ মিলনৰ বাবে আহিব নে প্ৰতিশোধ লোৱাৰ বাবে যুদ্ধত আহিব?" এটা আশীৰ্বাদ চুৰি কৰা এটা জীৱন-মৃত্যুৰ ব্যাপাৰ, আৰু তাৰে - মিলন নে প্ৰতিশোধ? এইটো প্রশ্ন। আৰু তাৰে যাকোব একা, আন্ধাৰত। তেওঁ এটা পাথৰ আৰু এটা শক্ত পাথৰ মাজত আছে। তাৰ পিছত আছে লাবান। তেওঁ সেই জীৱনলৈ ঘূৰি যোৱা নোৱাৰ। আৰু ঈশ্বৰে ৩১ অধ্যায় ৩ পদত ঘূৰি যোৱাৰ কথা ক’হিছে। তেওঁ ঘূৰি যোৱা নোৱাৰ। আৰু তাৰ আগত আছে ইচৌ আৰু তাৰ ৪০০ জন লোক। আৰু তাৰে যাকোব এনে এটা পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয় যে তেওঁ জানে নাই কি কৰিব। কাইলৈ জীৱনৰ সংকটৰ দিন, জীৱনৰ চূড়ান্ত। তেওঁ মৃত্যুৰ দুৰত আছে। এইটো যাকোবৰ আত্মাৰ অন্ধকাৰৰ ৰাত। তেওঁৰ আরু কোনো চক্ৰান্ত নাই; তেওঁৰ আরু কোনো প্লট নাই। তেওঁৰ আরু কোনো কৌশল নাই; তেওঁৰ আরু কোনো ৰণনীতি নাই। তেওঁৰ সকলোবোৰ কৌশল শেষ হৈ গৈছে; তেওঁ নিজৰ শেষত আছে আৰু এইটো সেই মুহূৰ্ততে, ২৪ পদত, এই ৰহস্যজনক লোকে তেওঁৰ ওচৰত আহে আৰু দিনৰ ভগ্নালৈ তেওঁৰ সৈতে কুস্তি কৰে।

ঈশ্বৰৰ সৈতে কুস্তি

এই লোকৰ কোনো পৰিচয় নাই, এই ৰহস্যজন ব্যক্তি। তেওঁ কোৱাৰে আহে আৰু তেওঁ যাকোবৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰে আৰু তেওঁৰ সৈতে যুদ্ধ কৰে। তেওঁ যাকোবৰ সৈতে যুদ্ধ কৰে। এই যে ছবিখন ৰেমব্ৰাণ্টে আঁকিছে। এই যাকোবৰ জীৱনৰ কেন্দ্ৰীয় অংশ। এই সাৰৰৰাতি যুদ্ধ তেওঁৰ জীৱনৰ বাবে। আৰু ই পাছৰ অংশৰ পৰা স্পষ্ট, বিশেষকৈ ২৮ আৰু ৩০ পদ, আৰু হোৱা অধ্যায় ১২ৰ এটা লিটল ভাষ্যৰ পৰা এই কথা স্পষ্ট যে এই কোনো সাধারণ লোক নহয়। যে এই ঈশ্বৰৰ নিজৰ প্ৰকাশ। ঈশ্বৰৰ পূৰ্ব-অবতৰণ পুত্ৰ, যীশু খ্ৰীষ্ট, যি যাকোবৰ পীচ্চা কৰি আছে আৰু এতিয়া তেওঁৰ হাত ধৰিছে। আৰু এই আমাৰ বাবে এটা ছবি উন্মোচন কৰে যি হৱা নোৱা নহয়। যাকোবৰ ঈশ্বৰৰ সৈতে সংঘৰ্ষ হৱা এটা ছবি। যাকোবৰ সমস্ত জীৱন ঈশ্বৰ বনাম যাকোবৰ হৈ আছিল। আৰু ইয়াত, ই অত্যন্ত স্পষ্ট যে যাকোবৰ ঈশ্বৰৰ সৈতে যুদ্ধত আছে।

আপুনি এটা গল্প জানে যি আমি সময়ে সময়ে ভাবোঁ ৰবাৰ্ট ৰবিন্সন নামৰ এজন লোকৰ বিষয়ে। আৰু তেওঁ লণ্ডনত এটা গাড়ীত উঠিছিল আৰু তেওঁ একা যাত্ৰা কৰিবলৈ আশা কৰিছিল। কিন্তু তাৰ বিপৰীতে এজনী যুৱতী মহিলা আছিল যি তাৰ হাতে এটা ব্রেভিয়ৰী লৈ আছিল। এই এটা সৰু প্ৰাৰ্থনা পুস্তক যি কবিতা, স্তোত্র আৰু প্ৰাৰ্থনায় পৰিপূৰ্ণ। আৰু ৰবিন্সনে কথা ক’বলৈ মন নকৰাৰ কাৰণে তেওঁলোৱে কিছু সময়ৰ বাবে নিস্তব্ধতাৰে যাত্ৰা কৰে। আৰু তাৰ পাছত যুৱতী মহিলাগৰাকীয়ে নিস্তব্ধতা ভঙে। তেওঁ গাড়ীৰ ওপৰেদি পুস্তকখন ছুੱਟি মাৰে আৰু ৰবিন্সনলৈ ক’লে, "আপুনি এই পাঠবিলাক পঢ়া উচিত। এই শব্দবিলাক সুন্দৰ।" আৰু ৰবিন্সনে পুস্তকখন খোলে আৰু তেওঁ এই শব্দবিলাক পঢ়ে, "আহা প্ৰভু, প্ৰতিটি আশীৰ্বাদৰ উৎস, মোৰ হৃদয়ক তোমাৰ কৃপা গোৱাৰে সুনিবদ্ধ কৰ।" আৰু তাৰ মুখ অৱসন্ন হৈ পৰে। আৰু এই মহিলাগৰাকীয়ে তেওঁৰ মুখৰ পৰিবৰ্তন লক্ষ্য কৰে আৰু ক’লে, "সৰ, আপুনি এই শব্দবিলাক জানে নেকি?" আৰু তেওঁ ক’লে, "মহিলাগৰাকী, আমি এই শব্দবিলাকৰ চৰচাৰা ২৫ বছৰ আগৰে লিখিছিলোঁ, আৰু আমি আজিৰ দিনত অনুভৱ কৰিবলৈ হাজাৰটা বিশ্ব দিব। আমি আজিৰ দিনত অনুভৱ কৰিবলৈ হাজাৰটা বিশ্ব দিব।"

হয়তো আপুনি আজিৰ সকালত ইয়াত আছেন, আৰু ৰবাৰ্ট ৰবিন্সনৰ দৰে, আপুনিৰ বাবে বহু দিন হৈছে। আপুনিৰ আৰু ঈশ্বৰৰ মাজত থকৈ এটা সাধাৰণ সময় হৈছে বহু দিন। আপুনি এতিয়া এতিয়া ব্যস্ত আৰু হয়তো আপুনি ক্লান্ত হৈ পৰেছেন যে আপুনি জাগি উঠি ভাবতে পাৰে, “মই ইয়াত কেনেকৈ আহিলোঁ? মই ঈশ্বৰৰ হৃদয়ৰ পৰা এতিয়া কেনেকৈ দূৰত আহিলোঁ? মই এই অৱস্থাত কেনেকৈ পৰি? আৰু এই সকলোবা কাৰ্য - প্ৰচাৰণ, গীত গোৱা, প্ৰাৰ্থনা কৰা - ই মৰ হৃদয়ক এতিয়া সমতল কৰি তোলে। আৰু ই এতিয়া মেঘাচ্ছন্ন আৰু ঠাণ্ডা।” ইয়ৰ স—াধান কি হৰে? হয়তো আজিৰ সকালত ঈশ্বৰ ইয়াত উপস্থিত হ'ব। হয়তো ঈশ্বৰ জেকবৰ হৃদয়ৰ সাথে যি কৰিছে, সেই ধৰণে আপুনিৰ হৃদয়ৰ সাথে কৰিব। বা হয়তো ইতিমধ্যে কৰিছে। হয়তো আপুনি এই দিনটোতেই ঈশ্বৰৰ সাথে সংঘৰ্ষ কৰিছে। আপুনিৰ হৃদয়ৰ মাটিত এক যুদ্ধ আছে আৰু আপুনি এই প্রশ্নবোৰ কৰিছে, “কিয়? কিয় ঈশ্বৰ? কিয় আপুনি এই ঘটনাটো মৰ জীৱনলৈ আনিব? কিয় আপুনি এই ঘটনাটো ঘটতে দিব? ই কঠিন। কিয় আপুনি এই ঘটনাটো আঁতৰাই ন'লে? মৰ জীৱনৰ আগত যি আছে, সি মৰ ভালৰ বাবে নহ'ব।” আপুনি ঈশ্বৰৰ সাথে সংঘৰ্ষত আছেন। আপুনি ঈশ্বৰৰ সাথে যুদ্ধ কৰিছে। এই অনুচ্ছেদটোৱে আমিৰ সামনে মানৱ হৃদয় বনাম ঈশ্বৰৰ এক চিত্র উপস্থাপন কৰিছে। মৰ ইচ্ছা বনাম ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা। মৰ সপোন আৰু মৰ আকাঙ্ক্ষা বনাম ঈশ্বৰৰ।

জেকব ঈশ্বৰৰ সাথে যুদ্ধত আছেন আৰু ঈশ্বৰে এই ধৰণে কাম কৰে। এই পাঠৰ পৰা আমি কিবা শিকতে পাৰোঁ। টিম কেলৰৰ মতে, "ঈশ্বৰে কেতিয়াবা আমাক সলনি জীৱনলৈ সংঘৰ্ষ কৰি নিব লাগে।" আপুনি সলনি হ'বলৈ চান? ঈশ্বৰে কেতিয়াবা আমাক সলনি জীৱনলৈ সংঘৰ্ষ কৰি নিব লাগে, আৰামদায়ক নহ'ব। প্ৰেমত, ঈশ্বৰে আমাক সংঘৰ্ষ কৰি নিব লাগে, আৰু প্ৰেমত, ঈশ্বৰে জেকবৰ সাথেত সংঘৰ্ষ কৰি নিব লাগে। ঈশ্বৰে জেকবৰ প্রতি আনন্দিত হ'ব। ঈশ্বৰে জেকবৰ প্রতি প্ৰেম কৰে। কোনেও জেকবৰ হকে ঈশ্বৰৰ হাতৰ পৰা আঁতৰাব নোৱাৰ। আৰু ঈশ্বৰে তেওঁৰ প্রতি প্ৰেম কৰে বুলি, ঈশ্বৰে তেওঁৰ সলনি জীৱনলৈ সংঘৰ্ষ কৰি নিব লাগে। এইটো প্ৰথম কথা যি আমি দেখোঁ।

এখন নতুন প্ৰেৰণা

দ্বিতীয়ত, আমি এই যুদ্ধটোকে যাকোবৰ নতুন অনুপ্রেৰণা হিচাপে দেখি পাই। গতিকে এই যুদ্ধৰ মাঝত, ঈশ্বৰৰ কৃপাত, তেওঁ যাকোবৰ সৈতে এজন পিতাৰ নিচাঁৰি কৰাৰ দৰে কিছু কৰে যেতিয়া তেওঁ নিজৰ পুত্ৰৰ সৈতে সংঘৰ্ষ কৰে, কাৰণ যাকোব আৰু ঈশ্বৰৰ মাজত এই যুদ্ধ আছে। এই পিছনি-মুখ আৰু পিছনি-মুখ। আৰু তাৰ পাছত এই যুদ্ধৰ মাঝত, ঈশ্বৰ কিছু কৰে। তেওঁ হাত বঢ়াই আৰু স্পৰ্শ কৰে আৰু ২৫ পদত যাকোবৰ কোমৰা সন্ধি বিচ্ছিন্ন কৰে। ই মানৱ শৰীৰৰ সবচেয়ে শক্তিশালী অংশবোৰৰ এটা, আৰু যাকোব সেই ঠাইত আঘাতপ্রাপ্ত হয়। যাকোব নিজৰ শক্তিশালী ঠাইত আঘাতপ্রাপ্ত হয়। ঈশ্বৰ যাকোবৰ সবচেয়ে শক্তিশালী বিন্দুতে ভাঙ্গি পেলায়।

শক্তিশালী বিন্দু ভাঙ্গা

আপনাৰ বাবে সেই স্থানটো কি হ'ব? আপোনাৰ শক্তিশালী বিন্দু। আপোনাৰ সেই শক্তিশালী বিন্দুটো কি হ'ব যি আপোনাক আশীৰ্বাদ পাবলৈ এটা সুবিধা দিব বুলি আপুনি ভাবে; আপোনাৰ পুনঃনিৰ্দেশত সেই জিনিসটো কি যি আপোনাক গ্ৰহণযোগ্যতা আৰু আকাঙ্ক্ষিত আশীৰ্বাদ দিব বুলি আপুনি ভাবে। সেই জিনিসটো কি যি আপুনি এক শক্তিশালী অনুভৱ কৰিবলৈ এক কুস্তিগীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰে? সেই স্থানটো আপোনাৰ বাবে কি হ'ব? যাকোব সেই ঠাইত আঘাতপ্রাপ্ত হয়। তেওঁ নিজৰ শক্তিশালী বিন্দুতে আঘাতপ্রাপ্ত হয় আৰু ইয়া ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা যাকোবৰ হৃদয়লৈ যোৱাৰ কাৰণ। চিনক্লেয়াৰ ফৰ্গুসনে এই পাঠ্যৰ ওপৰত নিজৰ বিস্ময়কৰ উপদেশত ক'লে, "আপুনি দেখা নাই যে যাকোবৰ হৃদয় পাবলৈ, যাকোবৰ কোমৰা সন্ধি বিচ্ছিন্ন কৰিবলৈ ঈশ্বৰ প্ৰস্তুত আছেনে? আপুনি দেখা নাই যে যাকোবৰ হৃদয় পাবলৈ, যাকোবৰ কোমৰা সন্ধি বিচ্ছিন্ন কৰিবলৈ ঈশ্বৰ প্ৰস্তুত আছেনে?" কেতিয়া আপোনাৰ জীৱন ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা স্থানচ্যুত হ'বলৈ দিছে নেকি? কেতিয়া আপোনাৰ প্ল্যান বা আপোনাৰ সপোনাসমূহ বিচ্ছিন্ন হ'বলৈ দিছে নেকি? এই নিশ্চিতভাৱে আপোনাৰ আজি শুনা সবচেয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়বোৰৰ এটা হ'ব পাৰে – ফৰ্গুসনে ক'লেওঁৰ দৰে, আপোনাৰ হৃদয়লৈ যোৱাৰ পথ হ'ব আপোনাক শক্তিশালী কৰা কিছুমানৰ স্থানচ্যুতিৰ দ্বাৰা। আপোনাক শক্তিশালী কৰা কিছুমানৰ স্থানচ্যুতিৰ দ্বাৰা আপোনাৰ হৃদয়লৈ যোৱাৰ পথ। আপোনাৰ বাবে সেই স্থানটো কি হ'ব? ঈশ্বৰ যাকোবৰ সৈতে এই কৰে।

আৰু আপনি দেখে, এটা তাকে আঁকৰিবৰ বাবে; এটা তাকে আঁকৰিবৰ বাবে। কাৰণ শেষত আৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে, যাকোব ভাঙ্গা। তেওঁ শক্তিশালী হোৱাত আঘাত পাইছে, তেওঁৰ সক্ষমতাৰ অনুভূতি আঘাত পাইছে, তেওঁৰ অহংকাৰ নমা হৈছে। তেওঁ এই বিজয় সৃষ্টি কৰিব নোৰে। তেওঁ এই যুদ্ধৰ হাৰ নোৰে। তেওঁক এটা আঘাত দিয়া হৈছে যি তেওঁৰ নিজৰ শক্তিত বিজয় লাভ কৰাৰ পৰা তেওঁক বাধা দিব। আপনি দেখে, আমি সকলোৱে পৰিবৰ্তন কৰিবলৈ চাহে, আমি সকলোৱে পৰিবৰ্তন কৰিবলৈ চাহে, কিন্তু আমি সকলোৱে আঘাত পাবলৈ চাহোঁক। আমি সকলোৱে আশীৰ্বাদ পাবলৈ চাহে। যাকোব ইয়াত ক'ছে, “আমি আপোনাক আশীৰ্বাদ দিয়ক।” আমি সকলোৱে সেই আশীৰ্বাদ পাবলৈ চাহে। কিন্তু কোনেও ভিক্ষা কৰিবলৈ চাহোঁক। যাকোব ইয়াত শেষত আৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে এতেক নিবৰ্জিত হৈছে যে তেওঁ ভিক্ষা কৰে। তেওঁ ক'ছে, “আপোনাক আশীৰ্বাদ নিদিয়ালে আমি আপোনাক এৰিব নোৰোঁ।” কাৰণ পাঠ্যটিয়ে আঘাতৰ পাছত, ২৬ পদত ক'ছে যে পৰমেশ্বৰে যাকোবৰ প্রতি ক'ছে, “দিনৰ ভগ্নৰ আগত আমি আপোনাক এৰিব লাগে।” আৰু এতেকে পৰমেশ্বৰে ক'ছে, “যদি আপনি মোৰ গৌৰৱ দেখে, যদি আপনি মোৰ গৌৰ৵ দেখে, আপনি জীয়া নোৰে।” এটাই হৈছে। আৰু যাকোব ক'ছে, “আপোনাক আশীৰ্বাদ নিদিয়ালে আমি আপোনাক এৰিব নোৰোঁ।”

মোড়ল বিন্দু

আপনি দেখে, এই যুদ্ধৰ শুরু হোৱাত, যাকোবৰ প্ৰথম আক্রমণ হোৱাত, যাকোবৰ সংঘৰ্ষ কৰাৰ পদ্ধতি কি আছিল? কি আছিল তেওঁৰ খেল প্ল্যান? কি আছিল তেওঁৰ মনোভা৵? কি আছিল তেওঁৰ শৈলী? কি আছিল তেওঁৰ প্ৰেৰণা? যাকোবৰ প্ৰথম আক্রমণ হোৱাত, তেওঁ নিজৰ জোৰালো স্ব-পৰ্যাপ্ততা আৰু নিজৰ সকলো হাৰামনা আৰু নিজৰ সকলো শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি পালিবলৈ চেষ্টা কৰে। আৰু আপনি এতিয়া মোড়ল বিন্দু দেখে। একৰা তেওঁৰ নিতম্বত স্পৰ্শ কৰাৰ পাছত, যাকোব এজন জকা শিশুৰ দৰে হয়। তেওঁ এজন জকা শিশুৰ দৰে হয়। সকলো মন্তব্যকাৰীয়ে ক'ছে যে মোড়ল বিন্দু, যাকোবৰ যেতিয়া বুঝা পৰে যে এটা পৰমেশ্বৰ, ২৫ পদত আছিল যেতিয়া যাকোব ক'ছে, "আপোনাক এৰিব নোৰোঁ। হে পৰমেশ্বৰ, অনুগ্ৰহ কৰি নাযোৰে।" আপনি দেখে, এটা আছিল বেদনাৰ মুহূৰ্তত আৰু এটা আছিল দুৰ্বলতাৰ মুহূৰ্তত।

ডেৰেক কিডনাৰ, জেনেসিসৰ ওপৰত থকা এটা বিখ্যাত ভাষ্যৰ মতে, ক'য়ে ক'লে যে "যদি ঈশ্বৰে যাকোবৰৰ পায়ৰ সন্ধিটো স্পৰ্শ কৰিলে, তেন্তে ইয়া এক সৈতে পৰাজয় আৰু বিজয়ৰ সমাৰোহ আছিল।" ঈশ্বৰে যাকোবৰৰ পায়ৰ সন্ধিটো স্পৰ্শ কৰাৰ সময়ত ই পৰাজয় আৰু বিজয় আছিল। ই পৰাজয় আৰু বিজয় আছিল কাৰণ যাকোবৰৰ প্রতিক্ৰিয়া, ঈশ্বৰে তেওঁৰ জীৱনলৈ আনৰ অসমঞ্জস যন্ত্রণাৰ প্রতিক্ৰিয়া, আছিল সেই পৰাজয় যি বিজয়লৈ আনে; কাৰণ ইয়াত যাকোব ঈশ্বৰৰ ওচৰত আটকি থাকে। এই পৰাজয়ত, যাকোব ঈশ্বৰৰ ওচৰত আটকি থাকে।

আপুনি চিনাকি যাকোবৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল এই শব্দ – “আপুনি মোক আশীৰ্বাদ নকৰাৰ পৰ্যন্ত আপুনি যোৰৰ নলাগে।” আশীৰ্বাদৰ বাবে তেওঁৰ আকাংক্ষা, অনুপ্রেৰণা আছিল তেওঁৰ জীৱনৰ বিষয়। আৰু আপুনি চিনাকি, শব্দ একে কিন্তু অৰ্থ সম্পূৰ্ণৰূপে বিন্ন। “আপুনি মোক আশীৰ্বাদ নকৰাৰ পৰ্যন্ত আপুনি যোৰৰ নলাগে।” আপুনি এই শব্দবোৰ জানে? “ঈশ্বৰ, নযোৰ। নযোৰ।” আপুনি ঈশ্বৰৰ বাবে ক্ষুধা আৰু পিপাসা অনুভৱ কৰে। আপুনি ঈশ্বৰৰ বাবে আকাংক্ষা কৰে। এই যাকোবৰ সৈতে এই ঘটনা ঘটে।

আপুনি জানে যে আমি সময়ে সময়ে মোৰ পুত্ৰ মার্শালৰ বিষয়ে ক'লেৰে। মার্শালৰ বয়স আড়াই বছৰ, তেওঁ এটা মজাৰ পৰ্যায়ত আছে, আৰু সততাৰে যেতিয়া আমি পৰ্দা কৰিবলৈ যাচ্ছো বা সন্ধ্যাবেলা ঘৰলৈ আহি, তেতিয়া আমি আৰু মার্শালৰ এই এটা ক'ল-কথা কহোঁ যি আমি আৰু আমি পুনৰ পুনৰ ক'লেৰে। মার্শালে মোৰ ভগ্নীৰ পৰিচয় দি মৰ মায়েকৰ পৰিচয় দি চাই কয়, “দাদা, এয়ো মোৰ ভগ্নী আৰু এয়ো আপোনাৰ মা। এয়ো মোৰ ভগ্নী আৰু আপোনাৰ মা!” আৰু জানোঁ, এনে ধৰণৰ কথাকে এজন পিতা-মাতা হিচাপে একেবাৰে ঠিক কৰিবলৈ হয়! আৰু তাৰ পাছত আমি মার্শালৰ পৰিচয় দি আমি সচৰাচৰ তেওঁক বিছনাত বা চৌকাত বা মেঝেত পেলাই লडাই আৰু টিকুলি কৰি ক'লোঁ, “বাবু, তোমাক এই কথা সঠিকভাৱে বুঝিবলৈ হবে – এয়ো মোৰ ভগ্নী আৰু তোমাৰ মা!” আৰু আমি হাসি পেলোঁ আৰু আমি বহুত হাসি পেলোঁ আৰু আমি আগেয়ে কেতিয়াও হাসি নপেলোঁ। আৰু পাছত ইয়া অকৌতুকৈ শেষ হয়। মার্শাল সততাৰে – আমি পিছলৈ আৰু পিছলৈ আৰু পিছলৈ ক'লেৰে আৰু মার্শাল কয়, “দাদা, আপুনি জুতা খুলিব পাৰে।” তেওঁ কয়, “দাদা, আপুনি জুতা খুলিব পাৰে।” আৰু কিছু সময় লাগিল মোৰ এই কথা বুঝিবলৈ কি তেওঁ ক'লেৰে। আৰু আমি এই ক'ল-কথা ক'লেৰে যেতিয়া আমি পৰ্দা কৰিবলৈ যাচ্ছো বা যেতিয়া আমি সন্ধ্যাবেলা ঘৰলৈ আহি। আৰু মার্শালৰ এই ক'ল-কথাৰ অৰ্থ হ'ল, তেওঁ ক'লেৰে, “দাদা, অনুগ্ৰহ কৰি থৈ যোৱা নকৰা। অনুগ্ৰহ কৰি থাকা। অনুগ্ৰহ কৰি যোৱা নকৰা। দাদা, অনুগ্ৰহ কৰি ঘৰত থাকা।”

আপনি সেই কথা বুলি জানে নেকি? “হে ঈশ্বৰ, আমাৰ পৰা নাযোৱা। হে ঈশ্বৰ, অনুগ্ৰহ কৰি থাকা।” হয়তো আপুনি আজিৰ সকালত ইয়াত আহিছে আৰু আপুনি পৰিবৰ্তন কৰিবলৈ ইচ্ছুক, আপুনি ভিন্ন হোৱলৈ ইচ্ছুক, আপুনি নতুন হোৱলৈ ইচ্ছুক। আপুনি আপুনাৰ পৰা ক্লান্ত। আপুনি আপুনাৰ হৃদয়ৰ পৰা ক্লান্ত। আপুনি আপুনাৰ পাপৰ দ্বাৰা নিৱৃত্ত। আপুনি ঈশ্বৰৰ পৰা আপুনাৰ গতিবিধিৰ দ্বাৰা নিৱৃত্ত। আপুনি ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা আলিঙ্গন কৰা হোৱাৰ আকাংক্ষা কৰে। আপুনি ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা আপুনাৰ বাবে লুকান স্থান হোৱাৰ আকাংক্ষা কৰে। আপুনি ঈশ্বৰৰ পৰা নাযোৱাৰ আকাংক্ষা কৰে। আপুনি ঈশ্বৰৰ পৰা নাছেড়ৰ আকাংক্ষা কৰে। আপনি জানেনেকি কি ক'বলৈ হয়, “আমাৰ পৰা নাযোৱা, হে ঈশ্বৰ। ভগ্ন মৃৎপিণ্ডৰ দ্বাৰা আমি কি পাবলৈ চাহোঁ। আমি অৰ্থ পৰিশোধ কৰিবলৈ নোৱাৰা যি পানীয় নহয়। আমি পৰিশ্ৰম কৰিবলৈ নোৱাৰা যি তৃপ্তি নকৰে। নাযোৱা। আমাকৈ যীশু দিয়া। সকালত মি উঠোৱাৰ সময়ত, আমাকৈ যীশু দিয়া।” আৰু আপুনি চিনাক্ত, ২৬ পদত সেই কথাৰ দ্বাৰা, পৰিবৰ্তন ঘটিছে। ইয়াক এক ভিন্ন যাকোব। তিনি এক পৰিবৰ্তিত মানুহ। তিনি জীৱন্ত ঈশ্বৰৰ সন্মুখত মুখোমুখি হৈছে আৰু এতিয়া তিনি নিবিড়ভাৱে তেওঁক আৱৰণ কৰিছে।

এখন নতুন পৰিচয়

আৰু ২৭ৰ পৰা ২৯ পদলৈকে হোৱা বিনিময়টো চাওক। ঈশ্বৰে ২৭ পদত ক'লে, "তোমাৰ নাম কি?" আৰু পুৰণি লোকৰ বাবে, নামটোৰে সেই ব্যক্তিৰ চৰিত্ৰৰ কিছু অংশ থাকে। "তোমাৰ নাম কি?" তেওঁ ক'লে, "তুমি কোন?" এজন মন্তব্যকাৰীয়ে ক'লে, "নিজৰ নাম ঘোষণা কৰা হ'ল আত্ম-প্ৰকাশৰ এটা কাৰ্য।" "তুমি কোন?" আৰু যাকোব, জানোৰ, বহুতো কথা বুঝায় - "গোমাংস-ধৰোতা; ঠগ; প্রতাৰক।" আৰু বছৰ পিছত যেতিয়া ভাববাদী যিৰিমিয়াহে মানৱ হৃদয়ৰ অন্যতম বিখ্যাত বৰ্ণনা লিখিছিল, তেওঁ ক'লে, এই যিৰিমিয়াহ ১৭ পদ ৯, "হৃদয় সকলোতকৈ অধিক প্ৰতাৰণাময় আৰু ভয়ংকৰভাৱে অসুস্থ।" "প্ৰতাৰণাময়" ৰূপে অনুবাদ কৰা শব্দটো, সেই যাকোবৰ নাম। "হৃদয় যাকোব আৰু ভয়ংকৰভাৱে অসুস্থ।" আৰু তাৰ নাম হ'ল তাৰ স্বীকাৰ। তেওঁ ২৭ পদত ক'লে, এই হ'ল পাপৰ স্বীকাৰ, "যাকোব।" আৰু ২৮ পদত দেখা যোৱা আশীৰ্বাদটো, তেওঁ লাভ কৰা আশীৰ্বাদটো এটা নতুন নাম; এই হ'ল এটা নতুন পৰিচয়, এটা নতুন নথি। ২৮ পদ, "তোমাৰ নাম আৰু যাকোব নহ'ব, কিন্তু ইস্ৰায়েল, কাৰণ তুমি ঈশ্বৰৰ সৈতে আৰু মানুহৰ সৈতে সংঘৰ্ষ কৰিছ আৰু জয়ী হৈছ।" সেই হ'ল এটা ভাল শব্দ। "যাকোব, অতীতৰ সকলোবোৰ কথা, সেইটো আৰু তোমাৰ নহ'ব। তোমাৰ পৰিচয়, যাকোব, সেইটো তোমাৰ মালত নহ'ব; সেইটো তোমাৰ দেউলত নহ'ব। তুমি তোমাৰ লাজৰ বিষয় নহ'ব। তুমি তোমাৰ অতীতৰ বিষয় নহ'ব। কিন্তু তোমাৰ পৰিচয়, ইস্ৰায়েল, হ'ল ঈশ্বৰৰ অবিৰামতাৰ বিষয়। ঈশ্বৰ যুদ্ধ কৰে। ঈশ্বৰ সংঘৰ্ষ কৰে। ঈশ্বৰ জয়ী হ'ব।" আৰু চাওক, এই জাকোবৰ বাবে আৰু আমাৰ বাবে, খ্ৰীষ্টৰ প্ৰিয়জনৰ বাবে, জীৱনৰ এটা নতুন ধৰণ আৰু জীৱনৰ এটা নতুন ধৰণ দিয়া হ'ল। যাকোব এজন সলনি মানুহ, ভিতৰৰ পৰা বাহিৰলৈকে।

এটা নতুন ভঙ্গি

আৰু শেষত আৰু চমুৰূপে, যাকোবৰ ভঙ্গি। মোৰ মতে আটাইতকৈ সুন্দৰ দৃশ্যটো হ'ল ৩১ পদত যাকোবৰ খোৰা। “সূৰ্য উগতা হ'ল তেওঁৰ ওপৰত যেতিয়া তেওঁ পেনূৱেল পাৰ হ'ল, তাৰ হিপৰ আঘাতৰ কাৰণে খোৰা।" চাওক, ইয়াত কৃপাৰ এক আঘাত আছে। সেই হ'ল সলনি মানুহৰ ভঙ্গি। সেই হ'ল খ্ৰীষ্টীয় জীৰণৰ ভঙ্গি - ঈশ্বৰৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰা সুস্থ হোৱা লোকৰ খোৰা। তোমাৰ খোৰা আছে নেকি? তোমাৰ খোৰা আছে নেকি?

আপোনালোকেৰ অনেকেই এই কথা জানে, কিন্তু চাৰি বছৰ আগে মোৰ মাকে ডিম্বাশয় ক্যান্সাৰৰ সৈতে নিৰ্ণয় লাভ কৰিছিল। আৰু এই শেষৰ কিছু সময় এটা মিঠা সময় হৈছে। তেওঁ ষ্টার্কভিলত থাকেন আৰু তেওঁ জেক্সনত চিকিৎসা কৰেন আৰু প্রতি তিনি সপ্তাহত তিনি সপ্তাহৰ বাবে এতিয়া আমাৰ লগত থাকেন। আৰু দুটি সৰু ল’ৰা আৰু মা এতিয়া চেমোৰ বাবে নগৰত থকাৰ সাথে, আমাৰ ঘৰ এটা জুৰিৰ দৰে। আৰু অনেক দিন আছে য’ত মা ভাল আছেন, কিন্তু অনেক দিন আছে য’ত মা, তেওঁ নিজৰ সম্পদৰ সীমালৈ আহি পৰে। আৰু মোৰ মায়ে যি কথাৰ বিষয়ে অধিক আৰু অধিক কথা ক’ৰে, সেটো হৈছে যে তেওঁ মোৰ বাপৰৰ যত্নৰ জৰিয়তে ঈশ্বৰৰ প্রতি তেওঁৰ প্ৰেমৰ বিষয়ে কিমান জানি পেয়েছে। আৰু আপোনালোকে জানেন, তেওঁ কয়, বিয়াৰ দিনৰ দৰে, “মই সুন্দৰ, মিৰ শাদীৰ পোশাক পৰিধান কৰি আছো, মোৰ চুলি সজাইছে।” দৰে, “মই মজা কৰি আছো! আমাৰ স্বপ্ন আছে। আমাৰ প্ল্যান আছে। আমাৰ জীৰণৰ আগত আছে।” দৰে, “হাঁ, তেওঁ মোৰে প্ৰেম কৰে।” কিন্তু হাস্পতালৰ শয্যাত আৰু চেমোৰ কয়েক দিন পাছত আৰু যেতিয়া মই সাৰা দিন শয্যাত থাকোঁ, দৰে তেওঁ জানি আছিল, তেওঁ জানি আছিল যে তেওঁ মোৰে প্ৰেম কৰে, কিন্তু ইয়োৱে ঘৰত চাপ দিয়ে, “হাঁ, তেওঁ সত্যেই মোৰে প্ৰেম কৰে।” আৰু তেওঁ এইৰ মাজত কোৱে, যে তেওঁ ঈশ্বৰৰ প্ৰেমৰ বিষয়ে জানি পেয়েছে, যে এই ক্যান্সাৰ তেওঁৰ বাবে মূল্যবান হৈ পৰেছে। তেওঁ জানি আছিল, কিন্তু ই চালিত কৰি দিলে, “এটা বিষয়ে নহি যি মই টেবুলত আনিবলৈ পৰে। এটা বিষয়ে ঈশ্বৰে যি যীশুৰ মাজত মোৰ বাবে টেবুলত আনিছে।”

আপোনাৰ খোৰতা আছে নেকি? জানােৱা, এজন লেখকে ক’লে, “সাৱধানে হওঁক যে আপোনাৰ প্রতি কাৰ প্রতি মায়া কৰে আৰু সাৱধানে হওঁক যে আপোনাৰ প্রতি কাৰ ঈৰ্ষা কৰে।” আপোনাৰ খোৰতা আছে নেকি? আপোনাৰ আঘাত লাগিছে নেকি? আপোনাৰ ভগ্নতা আছে নেকি? এইটো খ্ৰীষ্টীয় জীৱনৰ অৱস্থান – যীহোবাৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰা নিজৰ জীৱনত বিচলিত হোৱা আৰু যীহোবাৰ প্রবল হস্তৰ তলত খোৰতা লোৱা, তেওঁৰ প্রবল হস্তৰ তলত নম্ৰ হোৱা, নিজৰ দুৰ্বলতা আৰু প্ৰভুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰতাৰ সচেতনতাৰ সৈতে খোৰতা লোৱা। তাৰ পাছত আপোনাৰ এইটোৰ সৈতে কি কৰে? যদি আপোনাৰ অতীত আৰু আপোনাৰ লাজ আপোনাৰ পিছত আছে আৰু এসাউৰ আপোনাৰ সংস্কৰণ আৰু 400 জন লোক আপোনাৰ আগত আছে, আপোনাৰ জানা যে Psalm 46 আপোনাৰ জানা যে এই গীতটোৰ শেষ কেনেকৈ হয়? “যাকোবৰ ঈশ্বৰ, যাকোবৰ ঈশ্বৰ আমাৰ আশ্রয়।” যাকোবৰ ঈশ্বৰ আমাৰ আশ্রয়। আৰু যদি তেওঁ যাকোবৰ বাবে আশ্রয় হ’ব পাৰে, তাৰ পাছত তেওঁ আমাৰ বাবে আশ্রয় হ’ব পাৰে। আমেন, এইটো ঈশ্বৰৰ বাক্য। আহা, আমাৰ প্রাৰ্থনাৰ দ্বাৰা তেওঁৰ ওচৰত যাওঁ।

স্বৰ্গীয় পিতা, আমি প্রাৰ্থনা কৰোঁ যে আপোনাৰ দ্বাৰা আজি আমাৰ ভাল খবৰৰ সৈতে আচৰ্জিত কৰা হ’ক, যাতে আপোনাৰ দ্বাৰা আমাৰ ব্যৰ্থতাৰ মাজত আমাৰ সাক্ষাৎ কৰা হ’ক, আৰু যাতে আপোনাৰ কৃপাৰ দ্বাৰা পৰিৱৰ্তন সম্ভৱ হ’ব বুলি আমাৰ দেখুৱা হ’ক। আৰু আমি যীসুৰ নামত এই প্রাৰ্থনা কৰোঁ, আমেন।