ইতিমধ্যে, এতিয়াই নহয়

ইতিমধ্যে, এতিয়েই নহয়

১ কৰিন্থিয়ান ৪:৮-২১

ডেভিড ষ্ট্ৰেইনৰ দ্বাৰা

আমি আৰম্ভ কৰাৰ আগতেই, মণ্ডলীৰ সকলো মাকে আৰু এবাৰ মাতৃ দিৱসৰ শুভেচ্ছা জনাই। আমাৰ সংস্কৃতিয়ে পৰিয়ালবৰ্গক যি বহু চাপ দি আহে, তাৰ সময়ত, এজন মাতৃৰ আহ্বান ত্যাগ, সাহস আৰু অধ্যবসায়ৰ দাবী কৰে। আমি সঠিক যে আপোনালোৰ পৰিয়ালবৰ্গলৈ আৰু আমাৰ গিৰ্জালৈ আপোনালোৰ সকলো এটা মহান উপহাৰ বুলি উদযাপন কৰোঁ। আমি আপোনালোৰ বাবে খুব কৃতজ্ঞ। হয়তো আপুনি আজি 주말ত আপোনৰ পৰিয়ালবৰ্গৰ সৈতে উদযাপন কৰিবলৈ আমাৰ ওচৰত আহিছে। আৰু যদি সেয়া সত্য হয়, আমি বিশেষভাৱে আপোনাক স্বাগতম জনাই। আমি আগতে কৰাৰ দৰে ভাল অতিথি হোৱাৰ চেষ্টা কৰোঁ, গতিকে আমি যি কোনো ধৰণে আপোনাক সেৱা কৰিব পাৰোঁ, তাৰ বাবে আমি আপোনাক জনাবলৈ চাহোঁ।

আজি সৰুলোৰে উদযাপন কৰিছে; কিন্তু কেউৰ লোকৰ বাবে আজি বিষাদময় আৰু বেদনাদায়ক। কেউৰ লোক সন্তানৰ মৃত্যু বা মাতৃৰ মৃত্যুৰ বেদনা অনুভৱ কৰিছে। কেউৰ লোক নিজৰ সন্তান নথকাৰ কাৰণে পিতামাতা হোৱাৰ আকাংক্ষা কৰি আছে। গতিকে কেউৰ লোকৰ বাবে আজি মাতৃ দিৱস কঠিন। মাত্ৰ এটা কথা ক’বলৈ দিয়েন, যদি সেয়া আপোনাক বৰ্ণনা কৰে, আমি আপোনাক ভাল পাওঁ, আমি আপোনাৰ বাবে প্রাৰ্থনা কৰোঁ, আৰু আমি বিশেষভাৱে আজি প্রাৰ্থনা কৰোঁ যে প্ৰভুৱে আপোনৰ হৃতপিণ্ডক সান্ত্বনা দিউক।

যদি আপুনি প্ৰথম প্ৰেসবিটেৰিয়ান গিৰ্জাৰ নতুন সদস্য, আপুনি আমাৰ সাধাৰণ প্যাটাৰ্ন লক্ষ্য কৰিব যে আমি প্ৰচাৰণাৰ ক্ষেত্ৰত বড় অংশৰ বাইবেলৰ পাঠ্য, অংশ অনুসাৰে, পদ অনুসাৰে কৰোঁ। আমি সেয়া কৰোঁ কাৰণ আমি বাইবেলৰ কর্তৃত্বৰ অধীন নিজৰ কৰ্তৃত্ব ৰখিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ, বাইবেলৰ পৰা বাছি লোৱাৰ পৰিবৰ্তে। আৰু তাৰ মানে হৈছে যে আমি পৰম পৌৰৰ ১ কৰিন্থিয়ানলৈ লিখা পত্রৰ মাধ্যমেৰে কৰ্ম কৰি যোৱাৰ সাথে সাথে, আজি আমি ১ কৰিন্থিয়ান ৪ অধ্যায়, ৮ পদৰ পৰা অধ্যায়ৰ শেষলৈ আহিছোঁ। গতিকে অনুগ্ৰহ কৰি এতিয়া বেঞ্চৰ সামনত থকা বাইবেলৰ পৰা এটা কপি লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ সৈতে মোৰ ওচৰত ঘুৰি যোৱা যোৱা। গিৰ্জাৰ বাইবেলত ৯৫৪ পৃষ্ঠা। ১ কৰিন্থিয়ান ৪ অধ্যায় ৮ পদৰ পৰা অধ্যায়ৰ শেষলৈ।

পঢ়াৰ আগতে, আমি পৌলৰ পত্রত এতিয়ালৈকে আমি ক’ত আছি, সেই সম্পর্কে আপোনালোকক অল্প কথা মনে কৰাই দেই। কৰিন্থীয়াৰ গিৰ্জ্জাসমূহ বিভাজনবাদ, বিচাৰবাদিতা আৰু বিভক্তিৰ মাজত পতিত হৈছে আৰু সেইটো গৰ্ব্বৰ পাপে চালিত আৰু পৰিচালিত হৈছে। তেওঁলোকে নিজতেই গৰ্ব্ব কৰি আছে। আৰু পৌল কৰিন্থীয়ালোকক সেই বিষয়বোৰৰ সমাধান কৰিবলৈ লিখি আছে। আৰু সেই বিষয়টোত পৌলৰ মনোযোগ সততঃ অধ্যায় ১ৰ দ্বিতীয় ভাগৰ পৰা এতিয়ালৈকে আছি। আৰু আমি যেতিয়া অধ্যায় ৪ৰ শেষ অংশ বিবেচনা কৰোঁ, তেতিয়া আমি দেখি পাই যে পৌল কৰিন্থীয়াত গৰ্ব্ব, বিভাজন আৰু বিচাৰবাদিতা সম্পর্কে আলোচনা - সমাপ্তিৰ দিকে লৈ যাচ্ছে। দু সপ্তাহ আগে আমি অধ্যায় ৪ পঢ়া শুরু কৰিছিলোঁ। ১ৰ পৰা ৫ নং পদত, পৌলে শিখাইছে যে অন্য লোকৰ পক্ষপাতিত্বৰ শিকার হোৱাৰ সময়ত আমি যি নিৰূপণ কৰোঁ, সেই অনুসাৰে গৰ্ব্ব আৰু বিচাৰবাদিতাক কেনেকৈ মোকাবিলা কৰিব। ৬ আৰু ৭ নং পদত, আমি 지난বাৰ দেখিছিলোঁ, পৌলে আমাক গৰ্ব্ব আৰু বিচাৰবাদিতা আৰু বিভক্তিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ সাহায্য করে, যেতিয়া আমি নিজৰ হৃদয়ত গৰ্ব্বক লুকাই থকা পাই।

আৰু এতিয়া এই পৰ্দ্ধত পৌলে গৰ্ব্ব আৰু বিভাজন সম্পর্কে দুটি চূড়ান্ত কথা ক’ব। ৮ৰ পৰা ১৩ নং পদত, তেওঁ কৰিন্থীয়ালোকৰ ভুল প্রত্যাশাৰ সমাধান কৰিব; তেওঁলোকৰ ভুল প্রত্যাশা। আৰু তাৰ পাছত ১৪ৰ পৰা ২১ নং পদত, তেওঁ এক চূড়ান্ত পৰিবাৰ উপদেশ দেন। ভুল প্রত্যাশা আৰু পৰিবাৰ উপদেশ। সেই দুটি বৃহৎ বিষয়, শীৰ্ষক য'ত আমি পৌলৰ শিক্ষা বিবেচনা কৰিম – ভুল প্রত্যাশা আৰু পৰিবাৰ উপদেশ। যোৱাৰ আগতে, আমি ঈশ্বৰৰ পৰা সহায় চাই প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ। আপোনালোকে ম'ৰ সৈতে প্ৰাৰ্থনা কৰিবনে?

আমাৰ পিতা, আমি আপোনাক ভাল পাই আৰু আমি ন্যায়ৰ বাবে ক্ষুধা আৰু পিপাসা অনুভৱ কৰি আছোঁ। আমি আমাৰ ত্রাণকৰ্তাৰ প্ৰতিশ্ৱুতি স্মৰণ কৰি আছোঁ যে যি সকল লোকে ন্যায়ৰ বাবে ক্ষুধা আৰু পিপাসা অনুভৱ করে, তেওঁলোক পੂৰ্ণ হ'ব। আৰু এতিয়া আপোনাৰ সন্তান হিচাপে, আমি আহি, প্রাৰ্থনা কৰি যে আপোনাৰ এই প্ৰতিশ্ৱুতি এই পৰ্দ্ধৰ সময়ত আমাৰ অভিজ্ঞতাত পূৰ্ণ কৰে। আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰা, যীশুৰ খাতিৰ পবিত্ৰ বাক্যৰ দ্বাৰা আমাৰ হৃদয় পুষ্ট কৰ। আমিন।

১ কৰিন্থিয়ান অধ্যায় ৪ আৰু ৮ নং শ্লোক। এইটো হৈছে সর্বশক্তিমান ঈশ্বৰৰ বাক্য:

আপোনালোকে ইতিমধ্যে সকলো পেয়েইছে! আপোনালোকে ইতিমধ্যে ধনী হ'গৈছে! আমাৰ অবিহনে আপোনালোকে ৰাজা হ'গৈছে! আৰু হায়, যদি আপোনালোকে ৰাজত্ব কৰত, যাতে আমি আপোনালোকৰ সাথে শাসন ভাগ কৰিব পাৰোঁ! কাৰণ আমি মনে কৰোঁ যে ঈশ্বৰে আমাৰ এই পৰিচয় দান কৰিছে, যীশুৰ খাতিৰ শেষৰ সকলৰ দৰে, মৃত্যুদণ্ডিত লোকৰ দৰে, কাৰণ আমরা বিশ্বৰ, ফেৰেস্তাৰ, আৰু মানুহৰ বাবে এক দৃশ্য হ'গৈছোঁ. আমরা খ্ৰীষ্টৰ খাতিৰ বোকা, কিন্তু আপোনালোকে খ্ৰীষ্টত পণ্ডিত। আমরা দুৰ্বল, কিন্তু আপোনালোকে শক্তিশালী। আপোনালোকে সম্মানিত, কিন্তু আমি অপমানিত। এতিয়াৰ পৰ্যন্ত আমরা ক্ষুধা আৰু পিপাসা অনুভৱ কৰি আছোঁ, আমি খাৰাপ পোশাক পৰিধান কৰি আছোঁ আৰু আঘাত পাই আছোঁ আৰু ঘৰহীন, আৰু আমরা নিজ হাতেৰে কাম কৰি আছোঁ। আমি নিন্দা কৰিলে, আমি আশীৰ্বাদ কৰোঁ; আমি অত্যাচাৰিত হ'লে, আমি সহ্য কৰোঁ; আমি নিন্দিত হ'লে, আমি অনুৰোধ কৰোঁ। আমরা বিশ্বৰ বৰফৰ দৰে, সকলো বস্তুৰ অবশিষ্ট হ'গৈছোঁ।

মি এই কথা বুলি নলিখি যে, আপোনালোকে লজ্জিত কৰিবলৈ; কিন্তু মি আপোনালোকে মৰ্মস্পৰ্শী সন্তানৰ নিচিনা হিচাপে উপদেশ দি আছি। কাৰণ খ্ৰীষ্টত আপোনালোৰ অগণিত পথ প্ৰদৰ্শক আছে, কিন্তু বহু পিতা নাই। কাৰণ খ্ৰীষ্ট যীশুৰ জৰিয়তে সুসমাচাৰৰ দ্বাৰা মি আপোনালোৰ পিতা হ'লাম। সেয়েহে মি আপোনালোকে অনুৰোধ কৰোঁ, মৰ্মস্পৰ্শী সন্তানৰ নিচিনা হ'য়ে মি যি কৰোঁ, সেই অনুসাৰে চলা। এই কাৰণে মি আপোনালোৰ ওচৰলৈ তিমোথিয়াক পাঠালাম, যি প্ৰভুত এজন প্ৰিয় আৰু বিশ্বস্ত সন্তান। মি খ্ৰীষ্টত যি উপায়ে শিক্ষা দি আছি, সেই উপায়ে আপোনালোকে স্মৰণ কৰাবলৈ পাঠালাম, যি উপায়ে মি প্ৰতিটি গিৰ্জাৰ সকলোতে শিক্ষা দি আছি। কিছুমান লোক অহংকাৰী, যেনে মি আপোনালোৰ ওচৰলৈ যোৱা নাই। কিন্তু প্ৰভুৰ ইচ্ছা হলে মি শীঘ্ৰে আপোনালোৰ ওচৰলৈ যাম, আৰু মি এই অহংকাৰী লোকৰ কথৰ পৰীক্ষা নকৰি, কিন্তু তেওঁলোকৰ শক্তিৰ পৰীক্ষা কৰিম। কাৰণ ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য কথাত নহয়, কিন্তু শক্তিত আছে। আপোনালোকে কি ইচ্ছা কৰে? মি আপোনালোৰ ওচৰলৈ এটা দণ্ডৰে আওঁলৈ যাম, নে প্ৰেম আৰু নম্ৰতাৰ আত্মাৰে আওঁলৈ যাম?

আমেন, আৰু আমি ঈশ্বৰক ধন্যবাদ দি আছি যে তেওঁ আমাৰ লৈ পবিত্ৰ বাক্যৰ দ্বাৰা কথা ক'বলৈ দিছে।

ভুল প্রত্যাশাসমূহ

মই তেনে ক'লোৱাৰে, ইয়াত মই আপোনালোকৰে দেখিবলৈ পৰথম কথা হ'ল পৌলৰ কৰিন্থীয়াসকলৰ ভুল প্রত্যাশাৰ প্রতি প্রতিক্রিয়া। তেওঁলোকে খ্রীষ্টীয় জীৱনৰ বিষয়ে ভুল প্রত্যাশাৰে পৰিপূৰ্ণ আছিল। মই কਦੇ কৰে বিবাহ-পূৰ্বক পৰামৰ্শ দিয়াৰ সৌভাগ্য লাভ কৰোৱাৰ সময়ত, মই এযোৰক বিবাহৰ চাৰি দোষৰ ৰেখাৰ বিষয়ে কথা ক'ব, যি প্ৰায়ে প্ৰতিটি বিবাহৰ মাজেৰে চলি যায়। মই তেওঁলোকক ক'ব যে, আপোনালোকৰ প্ৰায় আপোনালোকে যি লৰতৰা হ'ব, সেই চাৰিটা বিষয়ৰ এটাত ৱেই বা অন্য ধৰণে জড়িত হ'ব। আপনাৰা প্ৰস্তুত নে? মই ভাবি আছোঁ যে আপনাৰা অনুমান কৰিব পাৰিব। চাৰি দোষৰ ৰেখা – ধন, যৌনতা, জামাই/বউৰী আৰু ল’ৰা-কলা। চাৰি দোষৰ ৰেখা। আপোনালোকৰ মৰত অনেকেই জানোৱা যে এই সকলো বিষয়ৰ লৰতৰা হয়। আমি সকলোৱে এনে কৰি থাকোঁ। আমি বিবাহত যি হতাশা আৰু সমস্যাৰ সন্মুখীন হোৱা, সেই সকলোৰে এটাৰ সাথে সম্পর্কিত। আৰু সেই কাৰণে সেইবোৰ সতত ঘষা-মাজৰ উৎস হ'বলৈ থাকে, সেই হ'ল ভুল প্রত্যাশা। আমি অত্যধিক আশা কৰোঁ। আমি অবাস্তৱবাদী হোৱা যি জিনিসবোৰ হ'ব বা আমি যুগুতৈ আমি সঙ্গীৰ প্ৰয়োজনীয়তা বা নিজৰ ক্ষমতাৰ বিষয়ে অবাস্তৱবাদী। আমি সকলো ধৰণৰ অনুমান কৰোঁ যি আমি সঠিকভাৱে যোগাযোগ বা আলোচনা নকৰোঁ। আৰু এনে ভুল প্রত্যাশাই ধন, যৌনতা, জামাই/বউৰী আৰু ল’ৰা-কলাৰে আমাৰ বিবাহত আনন্দ আৰু শক্তিৰ উৎস হোৱাৰ পৰিবৰ্তে, প্ৰায়ে উত্তেজনাৰ বিন্দু আৰু ঘষা-মাজৰ উৎস বনায়। ভুল প্রত্যাশাই প্ৰায় যিকোনো বিষয়ৰ পৰা আনন্দ হৰপি ল'ব পাৰে। আৰু যদি আমি সতর্ক নহোৱা, ভুল প্রত্যাশাই সম্পৰ্ককো ভঙ্গ কৰি পেলায়।

কৰিন্থীয়াস্থিত মিলনতাসমূহত এইটোৱেই হৈছিল ঘটনা - ভুল প্রত্যাশাসমূহ সম্পর্কসমূহ ভাঙি পেলোৱা আৰু বিভাজন সৃষ্টি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। খ্ৰীষ্টীয় জীৱনৰ প্রকৃতিৰ বিষয়ে তেওঁলোকে ভুল প্রত্যাশা ৰাখিছিল। আহা, মোৱে আপোনালোৰ সাথী হৈ ৮ পৰা ১৩ পদলৈ চাওঁক। এইবোৱে হৈছে সেইবোৱা যি কৰিন্থীয়াস্থিত লোকে নিজৰ বিষয়ে কৈছিল। পৌল এই পদসমূহত কৰিন্থীয়াস্থিত লোকৰ মন্তব্যসমূহক কেবল একটুকুৰা বিদ্রূপতা বা ব্যংগোক্তিৰ সৈতে পাঠকৰ আগত প্ৰতিফলিত কৰি তুলিছে। আপোনালোৰে এই পদত দেখা পায় নে? ৮ পদলৈ চাওঁক। তেওঁ কয়, “এতিয়া আপোনালোৰ কাষত সকলোবোৱা আছে! এতিয়া আপোনালোৰ ধন আৰু সমৃদ্ধি হৈছে! আপোনালোৰ ৰাজ্য স্থাপিত হৈছে!” আপোনালোৰে এই অনুবাদ কৰতে পারে, “আপোনালোৰ ৰাজত্ব আৰম্ভ হৈছে!” বা “হায়, আপোনালোৰ ৰাজত্ব আৰম্ভ হৈছিল,” তেওঁ কয়, “যাতে মিও আপোনালোৰ সাথী হৈ ৰাজত্ব কৰিব পাৰোঁ। আপোনালোৰ মতে ভ৵িষ্যতৰ গৌৰৱসমূহ ইতিমধ্যে সম্পূৰ্ণতাৰ সৈতে আহি পৰিছে। কেৱল যদি এই সত্য হয়!” পৌল কয়। অথবা ১০ পদলৈ চাওঁক। “খ্ৰীষ্টত আপোনালোৰ জ্ঞান আছে। আপোনালোৰ শক্তি আছে। আপোনালোৰ মৰ্যাদা আছে।” এইটোৱেই হৈছে কৰিন্থীয়াস্থিত লোকৰ নিজৰ বিষয়ে ধাৰণা। আপোনালোৰে স্মৰণ কৰে যে তেওঁলোকে নিজৰ আধ্যাত্মিক শ্রেষ্ঠত্বত গৰ্ব কৰি আছিল। তেওঁলোকে নিজৰ অতিপ্রাকৃতিক দানসমূহত গৰ্ব কৰি আছিল, যি আমি চিঠিখনিত আগুৱাই দেখিবলৈ পাম। তেওঁলোকে নিজৰ বিশেষ জ্ঞান আৰু অন্তৰ্দৃষ্টিত গৰ্ব কৰি আছিল। সবৰৰ পাছত, তেওঁলোকে কৈছিল, “যীশু মৰি আকৌ উঠি নহৰিছেনে? যুগসমূহৰ অন্ত ইতিমধ্যে আহি পৰিছে! পবিত্ৰ শাস্ত্ৰসমূহ পূৰ্ণ হৈছে। নতুন জগত ইতিমধ্যে ইয়াত আছে!”

আমাৰ ইতিমধ্যে সকলোবোৱা আছে!

তেওঁলোকৰ সমস্যাটো এয়েই যে, তেওঁলোকে যীশুৰ প্রতি বিশ্বাস ৰাখিলে পবিত্ৰ আত্মাৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰা তেওঁলোক যি সুন্দৰ সুৰতীয়া সত্যবোৰৰ ভিতৰত সোমাই পৰিছিল, সেইবোৰলৈ চাই ক'লে, “আমাৰ এতিয়া সব আছে! এতিয়া সব ইয়েই আছে। আরু কিচ্ছু নাই!” তেওঁলোকে সিদ্ধান্ত ল'লে যে খ্রীষ্টীয়ানে এতিয়াই নিজৰ সম্পূৰ্ণ আনন্দ, এতিয়াই নিজৰ সর্বোচ্চ আশীৰ্বাদ, এতিয়াই নিজৰ কৃপাৰ সবচেয়ে মিঠা অভিজ্ঞতা আশা কৰা উচিত; এতিয়া কোনো দুখ, কোনো দুঃখ, কোনো দাৰিদ্ৰ্য, কোনো ব্যথা নথাকা উচিত। “এয়েই তো খ্রীষ্টত আমাৰ আছে,” তেওঁলোকে ক'লে। “আমাৰ আকাংক্ষিত সব আছে। আমি ধনী! আমি ইতিমধ্যে ৰাজত্ব কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছো। আমি বুদ্ধিমান, আমি শক্তিশালী, আমি সন্মানীয়!”

মনে কৰোঁ, এই পাঠত যি শব্দই খ্রীষ্টীয় আশীৰ্বাদৰ পূর্ণতাৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ মতবাৰ সাৰাংশ বহন কৰে, সেই শব্দটো হ'ল “ইতিমধ্যে,” ৮ নং পঙ্ক্তিত দুবাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা হ'ল। “ইতিমধ্যে আপুনাৰ আকাংক্ষিত সব আছে! ইতিমধ্যে আপুনাৰ ধনী হৈ গৈছে!” যেনে তেওঁলোক ইতিমধ্যেই দাবী কৰিছে, এতিয়াই, এই সময়তে, তেওঁলোকৰ কিছুমান এনে আছে যি সঁচমুচতে শেষৰ সময়ৰ বাবে অপেক্ষা কৰা উচিত। চাওক, তেওঁলোকে ক'লে যে যদি আপুনি সঁচমুচতে এক বিশ্বস্ত খ্রীষ্টীয় জীৱন জীৱন কৰে, যদি আপুনি সঁচমুচতে আধ্যাত্মিক, যদি আপুনি সঁচমুচতে বিশ্বাস ৰাখে, তেন্তে এই যি জীৱনত আমরা আশা কৰোঁ, সেই জীৱন এতিয়াই আৰম্ভ হৈ গৈছে – স্বর্গ এতিয়াই পৃথিবীত; নতুন সৃষ্টি ইতিমধ্যে। পাপ আৰু দুখ আৰু দুঃখৰ ওপৰত জয় ইতিমধ্যে। এতিয়াই আপুনাৰ সৰ্বোত্তম জীৱন।

অহংকাৰৰ সমস্যা

এতেকে আশ্চর্য নহয় যে তেওঁলোকে গৰ্ব্বৰ সমস্যা আছিল। এতেকে আশ্চর্য নহয় যে তেওঁলোকে নিজৰ গির্জাত অন্যৰ লোকৰ প্রতি তাকৰা মনৰে চায় যেওঁলোকে একেবাৰে মান্যতা নাপায়, যেওঁলোকৰ দুখকষ্ট স্পষ্টভাৱে তেওঁলোকক কম আধ্যাত্মিক বুলি চিহ্নিত কৰে, যেওঁলোকৰ অবশিষ্ট পাপৰ সাথে যুদ্ধ তেওঁলোকক দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ বুলি প্ৰমাণিত কৰে বুলি বিবেচনা কৰে। কিন্তু পৌল ইয়াত সন্মতি নকৰে। তেওঁ কৰিবনে? কৰিন্থীয়াসকলৰ মতে, আপুনি যদি যথেষ্ট বিশ্বাস কৰে বা যথেষ্ট আধ্যাত্মিক হয়, তাহলে ইতিমধ্যে আপনি খ্ৰীষ্টীয় আশীৰ্বাদৰ সম্পূৰ্ণতা লাভ কৰতে পারেন, কিন্তু পৰমপুৰুষ পৌল ইয়াত ভালদৰে জানে। ৯ নং পদত নিজৰ তুলনা তেওঁলোকৰ সাথে কেনেকৈ কৰে চাওক। “কাৰণ মই ভাবোঁ যে ঈশ্বৰে আমাৰ পৰা apostlesক শেষৰ সকলোৰ দৰে প্ৰদৰ্শনী কৰিছে, মৃত্যুদণ্ডিত মানুহৰ দৰে, কাৰণ আমি বিশ্বৰ, ফৰিষ্টৰ, আৰু মানুহৰ বাবে এক দৃশ্য হয়েছি। আমি খ্ৰীষ্টৰ খাতিৰে মূৰ্খ। কিন্তু আপুনি খ্ৰীষ্টত জ্ঞানী। আমি দুৰ্বল, কিন্তু আপুনি শক্তিশালী। আপুনি সন্মানিত, কিন্তু আমি অপমানিত।” তেওঁলোকে দাবী কৰে যে সত্যজন খ্ৰীষ্টীয়ান বিজয়ৰ উচ্চতাত বাস কৰে, কিন্তু ইয়াত পৌল নিজেই, এক প্ৰকাশ্য দৃশ্য, মৃত্যুদণ্ডিত মানুহৰ দৰে, খ্ৰীষ্টৰ খাতিৰে মূৰ্খ, দুৰ্বল আৰু সাধাৰণতে অপমানিত।

বৰ্তমান ঘণ্টাত জীৱন যাপন কৰক

আৰু যদি চাবিকাঠি যি শব্দই কৰিন্থিয়ানসকলৰ ভুল আৰু ত্রুটিপূৰ্ণ প্রত্যাশাসমূহক সাৰাংশ কৰে সেইটো হৈছে “আগতেই” শব্দটো, ভৱিষ্যতৰ জগত আমাৰ, “আগতেই”, ১১ পদত পৌলৰ বিকল্পটো লক্ষ্য কৰক। “এতিয়া পর্যন্ত, আমি ক্ষুধা আৰু তৃষ্ণা কৰোঁ। আমি দুৰ্বল পোশাক পৰিধান কৰোঁ আৰু পিটোৱা হয় আৰু ঘৰহীন আৰু ইত্যাদি।” পৌল ভৱিষ্যতৰ জগতত বাস কৰা নাই; তিনি বৰ্তমান ঘণ্টাত বাস কৰে। কৰিন্থিয়ানসকলে দাবী কৰিছিল যে এতিয়াও যি নহয়, সেয়া ইতিমধ্যে তাহঁতলৈ আহিছে। কিন্তু পৌলে সম্পূৰ্ণৰূপে ভিন্ন পদ্ধতিৰ অনুকৰণ কৰে – এটা যি স্বীকাৰ কৰে যে যদিও গৌৰৱ আমাৰ বাবে প্রতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে, সেয়া এতিয়াও নহয়। আৰু সেয়েহে তিনি এতিয়া, বৰ্তমান ঘণ্টাত, এটা জগতত বাস কৰে য’ত যীশুক অনুসৰণ কৰিবলৈ তেওঁৰ বাবে ক্ষুধা আৰু বঞ্চনাৰ অৰ্থ হ’ব। তিনি হস্তশিল্পৰ কাজ কৰে, তিনি ক’ৰ পৰা জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰে। তেওঁ অপমানিত হয়, যদিও তিনি আশীৰ্বাদ কৰে। তিনি হয় নিৰ্যাতিত আৰু তিনি সহ্য কৰে। তিনি হয় অপপ্রচাৰিত আৰু তিনি অনুরোধ আৰু প্ৰৰোচনা কৰে আৰু পাপীসকলৰ সাথে সুসমাচাৰৰ জৰিয়তে ঈশ্বৰৰ সাথে মিলিত হ’বলৈ। তিনি হৈছে, তিনি কয়, যেনে জগতৰ ময়লা, সকলো বস্তুৰ অবশিষ্ট। “সেয়া,” পৌল কয়, “হৈছে মোৰ স্বাভাৱিক খ্ৰীষ্টীয় জীৱন। কৰিন্থিয়ানসকল, আপোনালোকে আপোনালোৰ প্রত্যাশাসমূহ সঠিক কৰক। যদি আপুনি দৈনিক জয়ৰ আশা কৰে, যদি আপুনি উচ্চতালৈ উঠাৰ আৰু পাপ আৰু দুঃখৰ ওপৰত উঠে থকাৰ আশা কৰে, যদি আপুনি নিজৰ মনত ভাবে, “যদি মাথোঁ যথেষ্ট বিশ্বাস থাক্ত তাহলে সকলোবোৰ ভাল হ’ব,” আপোনালোৰ খ্ৰীষ্টীয় জীৱনৰ প্রত্যাশাসমূহ সকলোৰে ভুল।

কৰিন্থিয়ান ভুলৰ পৰিণাম

আৰু দুটাতੋਂ এটা কথা ঘটিবে যদি আপুনি কৰিন্থিয়ানসকলৰ ভুলতে বিশ্বাস কৰে। প্ৰথমতে, আপুনি নিজকে ভাবিব যে আপুনি আসলে বাকি সকলৰ ওপৰত একটু উন্নত। আপুনি, তেওঁলোকে কৰাৰ দৰে, আপুনি আপোনাৰ আধ্যাত্মিক উৎকৃষ্টতাত গৰ্ব কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব আৰু অন্যসকলৰ প্রতি তাকিব। অথবা, আপুনি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হব যে আপোনাৰ "এখনি সৰ্বোত্তম জীৱন" প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ ব্যৰ্থতা আপোনাৰ নিজৰ দোষ। কি নিদারুণ ব্যৰ্থ আপুনি! সেই কাৰণেই আপুনি ভোগ কৰিছে! কি দুৰ্বল বিশ্বাস আপোনাৰ! সেই কাৰণেই আপুনি জীৱিকাৰ উপায় কৰিবলৈ সংগ্রাম কৰে! শয়তানেৰ কি ভয়ংকৰ মিছা কথা যে সমৃদ্ধিৰ সুসমাচাৰ আসলে কি! কিন্তু ই এতিয়াো আমাৰ ভিতৰত সৰ্বোত্তম লোকৰ চিন্তাত কিমান সহজে স্ৰোৱৰ দৰে প্রবেশ কৰে। আপুনিয়ে পৰিপক্ক খ্ৰীষ্টানসকলৰ মুখত শুনা নাই যে, "মৰ মাজত কোন পাপৰ কাৰণে ঈশ্বৰে মোক এতিয়া এতেকৈ কঠিন কৰি তুলিছে?" হয়তো আপুনিয়েও নিজে ক'বােৰে কৰিছে? "এই ঘটনা মোৰ লগত কিয় ঘটিছে? হয়তো মই কিছু মিছা কৰিছো? হয়তো মৰ খ্ৰীষ্টান জীৱনত মই এতিয়াো কিছু স্তৰত উপনীত হোৱা নাই যি সকলো ঠিক কৰি তুলিব?" এই ঘটনা ঘটিছে কাৰণ ই মোৰ দোষ! " আপুনি ইয়াক চিনাক্ত কৰে? মই এজন 목ৰ হিচাপে প্রায়ে শুনিছো।

সময় বুঝা শিখুন

কিন্তু পৌল ক'লে, “নহয়, নহয়! সেইটো একেবাৰেই নহয়!” নহয়, আপুনি সময়বোৰ বুঝিবলৈ শিখিব লাগে। এইটো এতিয়া আমি য'ত বাস কৰি আছি। আমি এতিয়া আগন্তুক জগতত বাস কৰি নহয়; সেইটো এতিয়া নহয়, কৰিন্থীয়াসৰ দাবি যি হ'ক। পাপ য'ত শেষ হ'ব, য'ত সকলো অঁতৰ মুছে দিয়া হ'ব, য'ত পস্তুতি কৰা মন কেৱল নাহি আসিব আৰু দুখ কেৱল নাহি প্ৰবেশ কৰিব। আগন্তুক গৌৰৰবোৰ এদিন আহিব, কিন্তু এতিয়া নহয়। বৰ্তমান ঘণ্টাত, যীশুক অনুসৰণ কৰিবলৈ, পৌল ক'লে, আনন্দৰে, বিস্ময়কৰভাৱে। ই আনন্দৰে, কিন্তু সেফলৈকে অঁতৰৰ মাজত আনন্দ হ'ব। ই পৱিত্ৰতাত অগ্রগতি – ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসা! পৱিত্ৰতাত অগ্রগতি। আজি আমি কালৰ চেয়ে ভিন্ন, আৰু কাইলৈ, ঈশ্বৰৰ কৃপাত, আমি আজিৰ চেয়ে ভিন্ন হ'ব। অগ্রগতি। কিন্তু ই ধীৰ অগ্রগতি, কঠোৰ-অর্জিত অগ্রগতি, আৰু অপূৰ্ণ অগ্রগতি যেতিয়া আমি যীশুৰ সৈতে থাকিবলৈ যাম একদিন শেষত। ই অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তি আমাৰ জীৱনত প্লাবিত কৰা, আমি য'ত শক্তিশালী হ'বলৈ সক্ষম কৰে, “হ্যাঁ, প্ৰভু,” যেতিয়া তেওঁ আমাক কঠোৰ কাম কৰিবলৈ আহ্বান কৰে। কিন্তু ই দুৰ্বলতাৰ মাজত প্ৰকাশিত শক্তি হ'ব। ই ক্রুশৰ শক্তি হ'ব। ভুল প্রত্যাশাসমূহ, আপুনি চিনি, গৰ্ব্বৰ এক উর্বৰ ভূমি। পৌল আমাক ক'লে, আপুনি সাধাৰণ খ্ৰীষ্টীয় জীৱনৰ প্রত্যাশাসমূহ সঠিক কৰুন। বৰ্তমান ঘণ্টাত জীৱন কৰুন; আগন্তুক জগতত নহয়। সেইটো এতিয়া নহয়। ভুল প্রত্যাশাসমূহ।

এটা পৰিয়ালৰ উপদেশ

তাৰ পাছত দ্বিতীয়তে, পৌল এটা পৰিবাৰিক উপদেশ প্ৰদান কৰে। অধ্যায়ৰ শেষৰ অংশত সৰু সৰু পৰিবাৰিক ভাষা আপুনি দেখতে পাব। উদাহৰণস্বৰূপ ১৪ আৰু ১৫ পদলৈ চাওক। “[BVR_014]” “মই এই কথাবোৰ আপোনাতোৰ লাজ দিবলৈ লিখা নাই, কিন্তু মিৰ প্ৰিয় সন্তানৰ নিচিনা হৈ তোমাতোৰ সোধৰ কাৰণে লিখা। কাৰণ খ্ৰীষ্টত তোমাৰ অগণিত পথ প্ৰদৰ্শক আছে, কিন্তু বহু পিতা নাই। কাৰণ মই খ্ৰীষ্ট যীশুৰ জৰিয়তে সুসমাচাৰৰ দ্বাৰা তোমাৰ পিতা হ'লোঁ।” পৌল, আপুনি স্মৰণ কৰিব, কৰিন্থীয়া চৰ্চ পান্টিছিল; তেওঁলোকৰ বহুতৰ লোকক খ্ৰীষ্টত বিশ্বাস কৰাইছিল। তেওঁ আত্মিক পিতাৰ নিচিনা; সুসমাচাৰৰ দ্বাৰা তাহঁতৰ পিতা। আৰু তেওঁ ৮ৰ পৰা ১৩ পদলৈ কঠোৰ সুরত কথা ক'ছিল। কিন্তু এতিয়া তাহঁতাৰ সন্তানৰ প্রতি পিতাৰ নিচিনা হৈ, তেওঁ মৰমৰ সুরত কথা ক'ছিল। “মি আপোনাতোৰ লাজ দিবলৈ চেষ্টা নকৰোঁ,” তেওঁ কয়। “মি আপোনাতোৰ পিতাৰ নিচিনা হৈ, মিৰ প্ৰিয় সন্তানৰ নিচিনা হৈ আপোনাতোৰ সোধৰ কাৰণে।”

এতিয়া মাতৃ দিৱস, আৰু মায়ে, আপোনাতোৰ এই সৰল কথা বুঝে নে? আপোনাৰ সন্তানৰ ওচৰত পਹुँচিবলৈ আৰু তাহঁতৰ মনত পৰিবলৈ আপোনাৰ নিষ্পত্তিত থকা সকলো আচনীৰ সদব্যবহাৰ কৰিব। বিশেষকৈ যদি আপোনাৰ সন্তানৰে ভুল পথত চলা দেখে আৰু পথভ্ৰষ্ট হোৱা দেখে। আমি আজি মায়েৰ উদযাপন কৰাৰ কাৰণ এই নহেঁৱে নহেঁৱে? তেওঁলোকে আমাক স্নেহৰ সন্তানৰ নিচিনা হৈ সোধৰ কাৰণে, আৰু ই কষ্টদায়ক হলেও, ই প্ৰেম যি ইয়াৰ পেছত আৰু আমি ইয়াৰ বাবে ভাল। পৌলৰ কাৰণেও এই নিচিনা। তেওঁৰ আত্মিক সন্তান, যাক তেওঁ গভীৰভাৱে ভাল পায়, তেওঁলোক পথৰ পৰা বহি যোৱাৰ আগেয়ে আৰু তেওঁ তাহঁতৰ পথ পৰিবৰ্তন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। তাহঁতাৰ গৰ্ব্ব অৰ্থহীন, আৰু পিতাৰ প্ৰেমৰ কাৰণে তেওঁ তাহঁতৰ সোধৰ কাৰণে।

মাকৰ অনুকৰণ কৰক!

আৰু তেওঁ ব্যৱহাৰ করে, মই যদি পিতৃতান্ত্ৰিক ৰূপকটো এটু দীর্ঘায়িত কৰিব পাৰোঁ, আশাকৰোঁ যে ই ভাঙ্গা বিন্দু পৰ্যন্ত নহ'ব, তেওঁ তিনিটি পিতৃতান্ত্ৰিক সাধন, তিনিটি পিতৃতান্ত্ৰিক সাধন ব্যৱহাৰ করে আৰু তেওঁৰ উপদেশ ঘৰলৈ চালিত কৰিবলৈ চেষ্টা করে। মই সাহস কৰি ক'ব পাৰোঁ যে এই ঘৰৰ প্ৰতিটো মাতৃই, হয়তো প্ৰতিটো পিতাই, সময়ে সময়ে এই সাধনসমূহ ব্যৱহাৰ কৰে। প্ৰথমতে, ১৬ পংক্তিত নোটিছ কৰক, তেওঁ বিশ্বাসত তেওঁৰ ল'ৰা-কলৰাৰ বাবে সঠিক পথ দেখুৱায়। “মই আপোনালোকক তেনে অনুৰোধ কৰোঁ, মои অনুকৰণ কৰক!” আমি এই বিষয়ে আলোচনা কৰিছিলোঁ, যদি আপোনালোকে পਿਛৰা সপ্তাহত ইয়াত থকা হ'ত, কৰিন্থীয়াসৰ চিয়াং-চেংতাৰ পৰিবৰ্তে, তেওঁ তেওঁলোকক দেখুৱাবলৈ চাহে যে সাধাৰণ খ্ৰীষ্টীয় জীৱন আসলে কি ৰকম দেখা যায়। আৰু তেনে তেওঁ তেওঁলোকক “মои অনুকৰণ কৰক খ্ৰীষ্টীয় জীৱনৰ সাধাৰণ সংগ্রাম আৰু দুঃখ আৰু অধ্যবসায়ৰ দাবীসমূহ!”

বড় ভাই পাঠাওঁ!

তাৰ পাছত কৰিন্থীয়াসৰ ওপৰত তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা দ্বিতীয় পিতৃতান্ত্ৰিক সাধন হ'ল বড় ভাই পাঠানো। ১৭ পংক্তিত চাওঁক? “এই কাৰণে মই আপোনালোকৰ ওচৰলৈ তিমথিয়াক পাঠালোঁ, মои প্ৰিয় আৰু প্ৰভুত বিশ্বস্ত ল'ৰা, খ্ৰীষ্টত মোৰ উপায়সমূহৰ কথা স্মৰণ কৰিবলৈ যেমন মই সকলো ঠাইত আৰু প্ৰতিটো গিৰ্জাত শিক্ষা দিয়ে।” কখনো কখনো ডাঙৰ ভাইয়ে মাতৃ বা পিতাৰ চেয়ে ভালদৰে পাৰ পায়। পৌল তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ তিমথিয়াক পাঠায়, যি পৌলৰ দুৰাৰ জীৱন আৰু শিক্ষাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক স্মৰণ কৰায়।

মই ওপৰলৈ আহিবলৈ বাধ্য নকৰাকৈ!

আৰু তাৰ পাছত পৌলৰ তৃতীয় পিতৃ-মাতৃৰ কৌশল এই বাক্যাংশটিত সাৰাংশিত কৰিব পাৰি। এই বাক্যাংশটি চিনাক্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক, পিতৃ-মাতৃসকল? ১৮ৰ পৰা ২১ পদলৈ, “মেনি ওপৰলৈ নাহাকৈ নাথাকক! মি ওপৰলৈ আহি!” এইতাই তেওঁ কয়! ১৮ পদটি চিনাক্ত কৰক? “কিছুমান লোকে অহংকাৰী যেনে আমি আপোনালৰ ওচৰলৈ নাহঁওঁ, কিন্তু প্ৰভুৰ ইচ্ছা হলে মি শীঘ্ৰে আপোনালৰ ওচৰলৈ আহঁৱ আৰু মি এই অহংকাৰী লোকসকলৰ কথা নাপাৰি, কিন্তু তেওঁলোকৰ শক্তি পৰীক্ষা কৰিম। কাৰণ ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য কেবল কথাৰে নহয়, শক্তিৰে গঠিত। আপোনালৰ কি ইচ্ছা? মি আপোনালৰ ওচৰলৈ এডাল লাঠিৰে আহঁৱ নে মৰম আৰু নম্ৰতাৰ আত্মাৰে আহঁৱ?” তেওঁ তেওঁলোকৰ পিছত আছে। তেওঁ তেওঁলোকৰ অহংকাৰৰ পৰা পশ্চাত্তাপ আৰু নম্ৰতালৈ উভতি আনিবলৈ চেষ্টা কৰিবলৈ পিতৃ-মাতৃৰ সকলো উপকৰণ ব্যৱহাৰ কৰিছে। তেওঁ শৃংখলা আনিবলৈো পস্তুত আছে। ২১ পদত আপোনালেও চিনাক্ত কৰিব। তেওঁ বহুত মৰম আৰু নম্ৰতাৰ আত্মাৰে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ ইচ্ছুক, কিন্তু যদি তেওঁলৈ আহি তেওঁলোকৰ মাজত শৃংখলা পালন কৰিবলৈ হয়, তেওঁ তাৰ বাবে পস্তুত আছে। তেওঁলোকে পৰিবাৰৰ সতৰ্কবাণীৰ প্ৰতি কেনেভাবে সঁহাৰি দিয়ে, সেইটোৱে নিৰ্ধাৰণ কৰিব কোন পথত তেওঁ যাব। কিন্তু তেওঁৰ议লেনা হৈছে তেওঁলোক পশ্চাত্তাপলৈ আহ্বান কৰা; তেওঁলোক জয় কৰা, নহয় তেওঁলোকক বৰখাস্ত কৰা, আৰু নহয় লজ্জিত কৰা বা আঘাত কৰা।

আৰু সেয়েহে তেওঁ ক'লে, “মি যেতিয়া আহঁব, মি অত্যন্ত উজ্জ্বলভাৱে কৰিন্থীয়াস্থিত সেই অহংকারী নেতাসকলৰ আধ্যাত্মিক প্ৰামাণিকতাৰ ওপৰত প্ৰকাশ কৰিম, যিসকলৰ কাৰণে আপোনালোকৰ মাজত এতিয়া বহুত বিভাজন আৰু সমস্যা সৃষ্টি হৈছে।” অন্য শব্দত, তেওঁ ক'লে, “মি চাবলৈ চাহিছোঁ যে তেওঁলোকে কেবল কথা মাত্ৰ নে, নে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ এটা অত্যাবশ্যক বৈশিষ্ট্য হোৱা অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তিৰ বাস্তৱতাৰ বিষয়ে তেওঁলোকে কিছু জানে নে। কথা নহয়,” তেওঁ ক'লে, “কিন্তু শক্তি – বাস্তৱতা, আধ্যাত্মিক বাস্তৱতা। আধ্যাত্মিক বাস্তৱতাৰ বিষয়ে তেওঁলোকে কিছু জানে নে?” সেই প্রশ্নটো তেওঁ কৰিবলৈ চাহে যাতে তেওঁলোকে নিজৰ আগমনৰ আগত নিজকে প্ৰশ্ন কৰে। এই সঁচ্চিকৈ পাঠকসকলকো তেওঁৰ শব্দ পঢ়ি নিজকে প্ৰশ্ন কৰিবলৈ চাহে। মোৰ খ্ৰীষ্টীয় জীৱন কেবল কথা মাত্ৰ নে? নে মি আধ্যাত্মিক বাস্তৱতা জানোঁ? এই জীৱন কেবল শব্দ আৰু বাহ্যিক প্রদর্শন মাত্ৰ নে, নে মি ক্রুশৰ শক্তি, অনুগ্ৰহৰ শক্তি, পবিত্ৰ আত্মাৰ শক্তি আৰু কাৰ্য্য মোৰ হৃদয়ত কিছু জানোঁ? সেইটোৱেই তেওঁৰ পাছত! যাতে আমাকৈ নিজৰ হৃদয় মূল্যায়ন কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা, যাতে আমাকৈ চূড়ান্তভাৱে বাস্ত৬িক হ'বলৈ প্ৰত্যাহ্বান কৰা। তেওঁ সেই কৰিন্থীয়াসকলক, যিসকলে বক্তৃতা আৰু ৰচনাশৈলীৰ প্ৰশংসা কৰে আৰু পৌলক নিম্নমানের বক্তা হিচাপে বৰ্জন কৰে, বুঝিবলৈ চাহে যে কেবল কথা মাত্ৰ অপ্রাসংগিক আৰু জীৱন আৰু শক্তিৰ প্রয়োজন।

এই সৈতে মই ইতিৰাখোঁ। আপুনি আপোনাৰ খ্ৰীষ্টীয়ান জীৱনৰ পৰীক্ষা কৰাৰ সময়ত, আপুনি এই কথা আবিষ্কাৰ কৰে যে এই জীৱন আসলে মাথোন মস্তিষ্কৰ জ্ঞান আৰু বহুত দিনৰ কথা হৈ আহিছে। ধৰুন আপুনি ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা, তেওঁৰ বাক্যৰ মন্ত্রণালয়ৰ অধীনত, এই কথা স্বীকাৰ কৰিবলৈ নেতৃত্ব দিছে যে আসলে এই সকলোবোৰ কেবল দেখাৰ বস্তু। আচ্ছা, এতিয়া কি? এই আবিষ্কাৰ যদি আপুনি আজিৰ সকালত কৰে, তাহলে আপুনি কি কৰিব? মই ভাবোঁ যে এই পাঠ্যশাৰত আমাৰ বাবে ইঙ্গিত আছে। এই ইঙ্গিতবোৰৰ এটাই এই যে যদি আপুনি পেছলৈ চায় য'ত আমি পঢ়িছোঁ যে পৌল তেওঁলোকৰ টিমোথিক পাঠাইছে। আপুনি ১৭ নং পঙ্ক্তিত এই কথা দেখে? “এই কাৰণে মই আপোনালোকৰ টিমোথিক পাঠাইছোঁ, মৰ প্ৰিয় আৰু প্ৰভুত বিশ্বস্ত সন্তান, খ্ৰীষ্টত মৰ জীৱনৰ ধাৰণা আপোনালোকৰ মনে পৰা নিবৰ্ত্তন কৰিবলৈ।” তেওঁলোকক তেওঁৰ অনুকৰণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে। তেওঁ আপোনালোকৰ বাবে আধ্যাত্মিক বাস্তৱতাৰ এক আৰ্হা স্থাপন কৰিবলৈ চায়। তেওঁ টিমোথিক পাঠাইছে তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁৰ খ্ৰীষ্টত জীৱনৰ ধাৰণাৰ কথা স্মৰণ কৰাই দিবলৈ। খ্ৰীষ্টত জীৱনৰ বাস্তৱতা, সেই জীৱন যি খ্ৰীষ্টত সত্যভাবে আছে। আপুনি যদি এই কথা পায় যে আপোনাৰ খ্ৰীষ্টীয়ানিতা বাহ্যিক আকাৰ, আন্তৰিক বাস্তৱতা নহয়। আপুনি যদি এই কথা পায় যে এই খ্ৰীষ্টীয়ানিতা কেবল কথা মাথোন, শক্তি নহয়। আপুনি যীশু খ্ৰীষ্টৰ ওচৰলৈ দৌৰি যোৱাৰ প্ৰয়োজন। আপুনি খ্ৰীষ্টৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ প্ৰয়োজন। আজি, এতিয়া, বিলম্ব নহয়, অজুহাত নহয়। আপোনাৰ বংশৰ পৰিচয় আনিবা না; ধৰ্মীয় অৰ্হতাৰ আবেদন নকৰা। সত্যভাবে স্বীকাৰ কৰাৰ সময় আহি গৈছে। পৌল কৰিন্থীয়াসৰ মাজত এই কথাই প্ৰচাৰ কৰিছে; আমি আমাৰ হৃদয়ৰ পৰীক্ষা কৰাৰ সময়ত এই কথাই আমাকৈ প্ৰচাৰ কৰিছে। মৰ খ্ৰীষ্টীয়ানিতা কেবল কথা নহয়, নাকি আমি সেই শক্তিৰে পরিচিত যি ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ সাৰ্থকতা?

আৰু এতিয়া ইয়াত এটা আহ্বান আছে যে খ্রীষ্টীয় জীৱনৰ স্ৰূপৰ বিষয়ে আমাৰ প্রত্যাশাসমূহ সঠিকভাৱে ল'ৱাৰ লাগে। এই পৃথিৱীৰ বিষয়ে যীশুৱে ক'ৱে, “এই পৃথিৱীত আপুনালোকে কষ্ট পাব। মই আপুনালোৰ সৈতে থাকিম আপুনালোৰ প্ৰতিটো খোজতে শক্তিশালী আৰু টিকাৰ যোগান দিবলৈ। কিন্তু ই কঠিন হ'ব। আগত গৌৰৱ আছে, কিন্তু এতিয়া ই আৰু নহয়।” আৰু পৌলৰ পৰিয়ালৰ উপদেশৰ প্ৰকাশত আমাৰ হৃদয়সমূহ অনুসন্ধান কৰিবলৈ আহ্বান কৰা হ'ৱে। আপুনি সত্যভাৱে কি? আপুনি সত্যভাৱে কি? নাকি ই সকলোবেই নিছুম কথামাত্ৰ? আহাৰা আৰু আপুনি ৰাজা যীশুৰ ওচৰত আপুনিৰ গুৰত্ব দি থ'ৱাৰ আৰু শেষত সত্যভাৱে পৰিণত হ'ৱাৰ। আমি একেলগে প্রাৰ্থনা কৰোঁ!

আমাৰ পিতা, আমি আপুনিৰ ওচৰত নত হ'ৱাৰ সময়ত, আমি স্বীকাৰ কৰোঁ যে আমি নিছুম কথামাত্ৰ হ'বলৈ, ঈশ্বৰতাৰ আকৃতি ল'ৱাৰ কিন্তু তাৰ শক্তি অস্বীকাৰ কৰিবলৈ কত সুদক্ষ। অনুগ্ৰহ কৰি ক্ষমা কৰিব নে? আৰু আমি একেলগে আপুনিৰ ওচৰত নত হ'ৱাৰ সময়ত, আমি প্রাৰ্থনা কৰোঁ, হে প্রভু, আপুনি আমাৰ সকলোৰে খ্রীষ্টত ৰোপণ কৰক। আমাৰ সকলোৰে হাঁটু মুড়ি খ্রীষ্টৰ তলত, তাৰ ওচৰত, আৰু একমাত্ৰ প্রভু আৰু ৰাজা আৰু আশা আৰু আনন্দ আৰু বিশ্রামস্থল আৰু আশ্রয়স্থল হ'বলৈ স্বীকাৰ কৰোঁ। হে প্রভু, আজি আমাক সত্যভাৱে পৰিণত হ'বলৈ সাহায্য কৰক আৰু আমি যেতিয়া সত্যভাৱে পৰিণত হ'ব, তেতিয়া আপুনিৰ পুত্ৰৰ প্রতিফলন হ'বলৈ আমাদের সংস্কাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে যীশুৰ নামত, আমেন।