এটা বিবাদী সমাজত লগৰ্শুচৰ বার্তা

The Gospel in a Litigious Society

1 Corinthians 6:1-8

ডেভিড ষ্টрейнৰ দ্বাৰা

অনুগ্ৰহ কৰি আপোনালোকে হাতত পৰাই থকা ধৰ্মপুস্তকৰ এটা প্ৰতিলিপি ল'ব আৰু ম'ৰ লগত 1 কৰিন্থিয়ান অধ্যায় 6; 1 কৰিন্থিয়ান অধ্যায় 6, যদি আপোনালোকে আমাৰ গিৰ্জাৰ বাইবেলৰ এটা ব্যৱহাৰ কৰিছে তাহলে 954 পৃষ্ঠাত। এতিয়া, শেষবাৰ আমি 5 অধ্যায়ত আছিলাম, আৰু আমি ভাবি আছিলাম পৌলৰ দ্বাৰা এই পুস্তকৰ 1 কৰিন্থিয়ানৰ বাকী অংশত কভাৰ কৰিবলৈ যোৱা কঠিন ভূমিৰ কাৰণে। 1ৰ পৰা 4 অধ্যায় তুলনামূলকভাৱে শান্ত আৰু সহজ আছিল, কিন্তু আমি 5 অধ্যায়ত থকাৰ সময়ত যি ক'ত আছিলাম, এতিয়াৰ পৰা ই সকলোবাৰ হোৱাৰ দৰিয়া নৌকা চলনাৰ দৰে; বহুত বেমৰি যাত্রা। ইয়াত কঠিন সামগ্ৰী আছে। শেষবাৰ 5 অধ্যায়ত, আপোনালোকে স্মৰণ কৰিব, তেওঁ যৌন অবিশুদ্ধতা আৰু গিৰ্জাৰ শৃঙ্খলাৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হ'ল। এইবাৰ স্থানীয় গিৰ্জাৰ মেলত বিশ্বাসীসকলে সাধাৰণতে তুচ্ছ বিবাদৰ বাবে একে অৰ্থাৎ ন্যায়ালয়ত একে অৰ্থাৎ নাগৰিক আদালত একে অৰ্থাৎ মামলা কৰাৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হ'ল। আৰু পৌল লিখি আছে এই ক্ষতিকৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন আৰু সম্বোধন কৰিবলৈ।

আৰু আমি যেতিয়া পৌলৰ শিক্ষা এতিয়া বুঝিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ, তেতিয়া দুটি প্রাথমিক বিষয় আছে যি আমাদের লেখাটি সঠিকভাৱে বুঝিবলৈ আৰু প্রয়োগ কৰিবলৈ সহায় কৰিব পাৰে। প্ৰথমটোৱে ১ কৰিন্থিয়ান ৬, ১ৰ পৰা ৮ শ্লোকত পৌলৰ কি নক'বাৰ সৈতে জড়িত। তেওঁ নক'বাৰ যে ফৌজদাৰী আইনৰ বিষয়সমূহ নিৰবৰে ৰখা উচিত আৰু গিৰ্জাৰ দ্বাৰা আন্তঃৱত্বে নিবৰ্চনা কৰা উচিত। এইটো তেওঁৰ বাৰ্তা নহয়। তেওঁ পরামৰ্শ নকৰে যে আত্মস্বাৰ্থ বা অপব্যৱহাৰ বা এই ধৰণৰ বিষয়সমূহ ন্যায়ালয়ৰ বাহিৰত বা আইনৰ বাহিৰত ৰখা উচিত। আসলে, যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰয়োজন হ'ল, পৌল নিজেও নিজৰ আইনগত অধিকাৰসমূহৰ আহ্বান জানুৱাৰলৈ প্ৰস্তুত আছিল আৰু নিজকে ন্যায়ৰ আদালতৰ দ্বাৰা ন্যায়ৰ সন্ধান কৰিছিল। ৰোমানসকলৰ ১৩ অধ্যায়ত তেওঁ আমাকৈ ক'বাৰ, দেওতাই ন্যায়ৰ ম্যাজিষ্ট্ৰেটক নিৰ্দিষ্ট কৰিছে, তেওঁৰ সেবক, যাক দেওতাই আমাৰ ভালৰ বাবে নিযুক্ত কৰিছে। গতিকে পৌল এতিয়া নক'বাৰ যে আমি প্ৰয়োজন হ'লে দেশৰ আইনৰ আহ্বান জানুৱা উচিত নহয়। কিছুমান পৰিস্থিতিত বিশ্বাসীসকলৰ কোনো বিকল্প নথকাৰ সময়ত আইনৰ দ্বাৰা নিজৰ বা অন্যৰ পক্ষত ৰক্ষা কৰিবলৈ বাধ্য হয়।

তবে এটা সিদ্ধান্তমূলক বিষয় কৰিন্থত ঘটিছিল। মনে হয় কৰিন্থত গিৰ্জাৰ সদস্যসকল একে অৰ্থে ক্ষমা কৰা, একে ভালবাসা, আৰু একে ধৈৰ্য্যৰ অভ্যাস কৰাৰ বাবে নিজৰ বাধ্যবাধকতা ভুলিছে। আৰু তাৰ পৰিবৰ্তে, ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰা নিখোজ পয়েন্ট, ধন উপাৰ্জন কৰা, আৰু খ্ৰীষ্টত ভাই আৰু ভগ্নীৰ ব্যয়ত ব্যবসা আৰু সমাজত প্রতিযোগিতামূলক সুবিধা লাভ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছে। আৰু আপুনি কল্পনা কৰিব পাৰে, এই ঘটনাটোৱে কৰিন্থিয়ান গিৰ্জাৰ সভাপতিত ভাঙ্গন সৃষ্টি কৰিছে। আৰু এটাই হ'ল যি কথা মনত ৰখা উচিত যেতিয়া আমি ১ কৰিন্থিয়ান ৬:১-১১ৰ ওপৰত কাজ কৰোঁ। পৌল সঠিক পদ্ধতিত ন্যায়ৰ আইনৰ অবজ্ঞা কৰে নি, কিন্তু তেওঁ নিৰ্দিষ্ট কৰে যে নিৰ্বোধ আৰু হিংসাত্মক উদ্দেশ্যে আইনৰ অপব্যৱহাৰ কৰিন্থত সাধাৰণ আছিল।

দ্বিতীয় প্ৰাক্‌-বিষয়টি যি আমাদের পৌলৰ বাৰ্তা এখানত বুঝিবলৈ সাহায্য কৰিব, তাৰ সাথে এইখানৰ পত্রৰ অংশত ১ৰ পৰা ৮ পৰ্যন্ত আয়াতবিলাক অদ্ভুত যি দেখা যায়, তাৰ সম্পর্ক আছে। তেনে, ৫ অধ্যায়টোত পৌলে এজন যৌন অমৰ্যাদাৰ খুব বিশেষ আৰু কঠিন ঘটনাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। আৰু তেওঁ যৌন অমৰ্যাদা আৰু অনুতাপ্ত গিৰ্জাৰ সদস্যৰ বাবে গিৰ্জাৰ শৃঙ্খলাৰ বিষয়ে কথা ক’ৱিছিল। তাৰ পাছত ৬ অধ্যায়ৰ দ্বিতীয় অংশত, তেওঁ পুনৰ যৌন পাপৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ যান। আৰু তাৰ পাছত খুব স্বাভাৱিকভাৱে, তেওঁ উত্তৰণ কৰিব। সুতৰাং ৫ অধ্যায় আৰু ৬ অধ্যায়ৰ দ্বিতীয় অংশত, তেওঁ অৱ্যৱস্হিত আৰু পাপী যৌনতাৰ বিষয়ে কথা ক’ৱিছে। আৰু তাৰ পাছত, খুব স্বাভাৱিকভাৱে ৭ অধ্যায়ত, তেওঁ বিবাহ আৰু পৰমেশ্বৰক সন্মানিত কৰা যৌনতাৰ বিষয়ে কথা ক’ৱিব। আৰু এই সকলোবাৰ যুক্তিসঙ্গত; ইয়াৰ এটা যুক্তি আছে।

আৰু সুতৰাং আমি ৬:১-৮ পৰ্যন্ত আয়াতবিলাকৰ ওচৰত ঘূৰি যাওঁ, আৰু এটা সন্দেহৰ সৃষ্টি হয় কাৰণ এইখানত মানৱ যৌনতাৰ আলোচনাৰ ঠিক মাজত এই ন্যায়ালয়ৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। এইখানত ৬:১-৮ পৰ্যন্ত আয়াতবিলাক কি কৰিছে? মোৰ মনে হয়, দুটি বিষয় মনত ৰাখিলে এই প্রশ্নৰ উত্তৰ দিতে সাহায্য কৰিব। প্ৰথমতে, ৫ অধ্যায়ত পৌলে কৰিন্থীয়াসকলক গিৰ্জাৰ শৃঙ্খলাৰ অভ্যাস কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল; তেওঁলোকে আসলতে, তেওঁলোকে এজন সদস্যৰ যৌন অমৰ্যাদাৰ ঘটনাৰ ক্ষেত্রত গিৰ্জাৰ শৃঙ্খলাৰ অভ্যাস কৰিবলৈ অনিচ্ছুক আছিল। সুতৰাং ৫ অধ্যায়ত, তেওঁলোকে পাপৰ বিৰুদ্ধে পৰ্যাপ্ত, আধ্যাত্মিক, আৰু কেলৰিক পদক্ষেপ লবলৈ নিচ্ছুক আছিল। কিন্তু ৬ অধ্যায়ত – ইয়াৰ বিপৰীত – তেওঁলোকে অতি উৎসাহী যেন লাগে, অপ্রয়োজনীয়, ক্ষতিকৰ, আইনগত আৰু বিচাৰিক পদক্ষেপ লবলৈ, কেবল দ্ৰুত লাভৰ বাবে।

এই দুটো কথা একেবাৰেই ভাল নালাগে। কৰেন? ইহঁতৰ মাজত এক বৈৰীধ্য, এক প্ৰতিবাদ আছে, আৰু আমি ইৰ পীড়া অনুভৱ কৰিব লাগে। তেওঁলোকে গিৰ্জাৰ শৃঙ্খলাৰ ধাৰণাটোত ক্ষুব্ধ, কিন্তু তেওঁলোকে অৱসৰ পেলিলে গিৰ্জাৰ এজন সদস্যক প্ৰতিটো টকাৰ বাবে মামলা কৰিবলৈ কোনো সমস্যা নাই। এইবোৰ কথা এনে নহোৱা উচিত, পৌল কৈছে।

আৰু আনটো কাৰণ যি এই উপাদানটো ইথা আছে, সম্ভৱতঃ কৰিন্থীয়াসকলে পৌলৰ আগত বিষয়বোৰ উপস্থাপন কৰাৰ ক্ৰমৰ সাথে জড়িত। আৰু তেওঁ কৰিন্থীয়াসকলে দিয়া ক্ৰমতেই উত্তৰ দি আছে। আৰু তেওঁ প্রতিটো বিষয়ৰ উত্তৰ দেন, যেনে গিৰ্জাৰ বিভাজন ১-৪ অধ্যায়ত বা যৌন অধর্ম বা গিৰ্জাৰ শৃঙ্খলা বা বিশ্বাসীসকলৰ মাজত মামলা, তেওঁ প্রতিটোক অধ্যয়নৰ দৰে লৈ দেখুৱায় যে, কোনো বিষয়েই যি আমাৰ সন্মুখীন হয়, উত্তৰ আৰু প্ৰতিষেধক একেই। তেওঁ যীশু খ্ৰীষ্টৰ ক্রুশিবিদ্ধ হোৱাৰ সুসমাচাৰ কৰিন্থীয়াসকলৰ হৃদয় আৰু জীৱনলৈ প্রয়োগ কৰে। আৰু তেওঁ কয়, “যদি আপুনি সত্যচ পায়, যদি এই সত্যচ আপুনিৰ মনৰ গভীৰতালৈ পৰিবেশে আৰু আপুনিৰ চিন্তাধাৰাক নিম্নতালৈ পৰিবৰ্তন কৰে, তাহলে বাকী সকলোও পৰিবৰ্তন হবে।” কৰিন্থতৰ প্রকৃত সমস্যাটো হৈছে গিৰ্জাৰ সুসমাচাৰ বুঝা আৰু প্রয়োগ নকৰা।

আৰু এনেদৰে ৬ অধ্যায় ১-১১, এই পত্ৰত এজন অধ্যয়নহে যি দেখুৱায় যে যীশুৰ সুসমাচাৰ সত্যচ কাম কৰে এজন নষ্ট হোৱা জগতৰ কঠিন বাস্তৱতাত, আমাৰ নিজৰ দৰে। সুতৰাং আমি এই উপাদানটো পঢ়িবলৈ যোৱাৰ আগতে, এই প্ৰাথমিক ধাৰণা আৰু শ্ৰেণীবোৰ মনত ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। আমি ভাবোঁ যে ইহঁতে পৌলৰ যুক্তিৰ সাৰাংশ বুঝতে সহায় কৰবে। আমি একতাগতভাৱে পাঠ কৰাৰ আগতে, আমি মাথা নত কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ!

আমাৰ পিতা, আপুনিৰ বাক্য এতিয়া আমাৰ আগত আছে। আমি ইয়াক শুনিবলৈ আৰু ইয়াৰ বাৰ্তা প্ৰাপ্তিবলৈ কৃপা প্রাৰ্থনা কৰোঁ, আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা, আমি পুনৰ প্ৰভু যীশুৰ ওচৰলৈ আকৰ্ষিত হওঁ, যি ৰাজাৰ ৰাজা আৰু প্রভুৰ প্রভু। কাৰণ আমি ইয়াক তেওঁৰ নামতেই প্রাৰ্থনা কৰোঁ, আমেন।

1 কৰিন্থিয়ান অধ্যায় 6 আৰু 1 পৰিচ্ছেদ। এইটো হৈছে সর্বশক্তিমান ঈশ্বৰৰ বাক্য:

আপোনালোৰ এজনৰ যদি আন এজনৰ ওপৰত অভিযোগ থাকে, তেওঁ কি সাহস কৰি অন্যায়ীৰ ওপৰত আইনৰ শৰণ লয় সাধুসকলৰ পৰিবৰ্তে? নে আপোনালোৰ এই কথা জানা নাই যে সাধুসকলে জগতৰ বিচাৰ কৰিব? আৰু যদি জগতৰ বিচাৰ আপোনালোৰ দ্বাৰা হ'ব, তেন্তে তুচ্ছ মামিলাৰ বিচাৰ কৰাত আপোনালোৰ অক্ষমতা কি? আপোনালোৰ এই কথা জানা নাই যে আমি ফৰেস্তাসকলৰ বিচাৰ কৰিবলৈ পাইছো? এই জীৱনৰ বিষয়-সকলৰ তুলনাত ইহঁতৰ বিচাৰ কৰা কিমান বেচি? গতিকে যদি আপোনালোৰ এই ধৰণৰ মামিলা থাকে, তেন্তে আচ্চৰ্য যে আপোনালোৰ গির্জাত যিসকলৰ কোনো স্থান নাই, সেইসকলৰ ওপৰত কਿਉਂ লয়? এই কথা মৈ আপোনালোৰ লাজৰ বিষয়। এটা বিবাদ মীমাংসা কৰিবলৈ আপোনালোৰ কোনো জ্ঞানী নাই, কিন্তু ভাইয়ে ভাইৰ বিরুদ্ধে আইনৰ শৰণ লয়, তাৰ ওপৰতো অবিশ্বাসীৰ সামনে? একেৰাহে একেৰাহে নিজৰ ভাইৰ সাথে বিবাদ কৰা আপোনালোৰ পৰাজয়। কিয় চুৰি সহ্য কৰা নহয়? কিয় বঞ্চিত হোৱা নহয়? কিন্তু আপোনালোৰ নিজৰ ভাইকেই আঘাত আৰু বঞ্চনা কৰে।

নে আপোনালোৰ এই কথা জানা নাই যে অন্যায়ীসকলে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহয়? বিভ্ৰান্ত নহওক: যৌন অবিশুদ্ধসকল, মূৰ্তিপূজাৰীসকল, ব্যভিচাৰীসকল, সমকামীতা অনুশীলন কৰা পুৰুষসকল, চোৰসকল, লোভীসকল, মদ্যপানীসকল, গালি কৰাৰীসকল, ঠগসকলে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহয়। আৰু এনেকুৱা আছিল আপোনালোৰ কিছুমান। কিন্তু আপোনালোৰ ধোৱা হৈছে, আপোনালোৰ পবিত্ৰ কৰা হৈছে, আপোনালোৰ প্রভু যীশু খ্ৰীষ্টৰ নামত আৰু আমাৰ ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ দ্বাৰা ন্যায়ীকৃত হৈছে।

আমিন, আৰু আমি ঈশ্বৰৰ প্রশংসা কৰোঁ যে তেওঁ নিজৰ পবিত্ৰ বাক্যত কথা ক'হিছে।

যদি আমি কৰিন্থীয়াসৰ সমস্যাৰ মূল নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ চাওঁ, তাহলে সৰ্বোত্তম নিৰ্ণয় যি আমি পেয়েছি সেটো হৈছে যি এজন মন্তব্যকাৰীয়ে “সুসমাচাৰ ভুল্ল” বুলি ক’লে। সুসমাচাৰ ভুল্ল - কৰিন্থীয়াসৰ লোকসকলৰ এই ভুল্লই আছে। আমি এদিন এটা গল্প পঢ়িলোঁ - আসলে আমি এই গল্প এটা নিউজ ওয়েবসাইটত দেখিলোঁ এজন মানুহৰ বিষয়ে যি বেঞ্জামিন কাইল নামৰ আৰু তেওঁক পিটিয়ে বৰখাস্ত কৰা হৈছিল আৰু এতিয়া তেওঁ ভয়ানক ভুল্লত ভুগে। তেওঁ এই দিনাৰ সকলোবা সময় ব্যৰ্থ কৰে অনুপস্থিত মানুহৰ ওয়েবসাইটত নিজৰ সন্ধান কৰি; নিজৰ পিছৰ কাহিনী পূৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা করে। তেওঁ নিজৰ পৰিচয় হাৰাইছে; তেওঁ জানে নহে তেওঁ কোন।

আৰু কৰিন্থীয়াসৰ লোকসকল ইয়াত কাৰ্য কৰে - আৰু পৌলৰ সম্বোধন কৰা বিভিন্ন বিষয়ত আৰু আমি এই দেখা পাইছো। তেওঁলোকে এনে কৰি আছে যেনে একেৰকম কিছুমান ঘটিছে। তেওঁলোকৰ সুসমাচাৰ ভুল্ল আছে। যীশুৰ বিষয়ে সুখবৰ, তেওঁলোকৰ নতুন পৰিচয় তেওঁৰ মধ্যে, উপেক্ষা কৰা হৈছে আৰু বহু পৰিস্থিতিত ভুলে গেছে। যদি আপুনি আমাৰ প্যাসেজটো চায়, তাহলে আপুনি পৌলৰ পুনৰাবৃত্তি প্রশ্ন দেখিব, “আপুনি জানেন নহে?” সুতৰাং ২য় পদ, “আপুনি জানেন নহে যে সাধুসকলে জগতৰ বিচাৰ কৰিব?” ৩য় পদ, “আপুনি জানেন নহে যে আমি ফৰিশতকলৰ বিচাৰ কৰিবলৈ?” ৯ পদ, “আপুনি জানেন নহে যে অন্যায়ীসকলে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহয়?” তেওঁলোকৰ জানা উচিত। পৌলে তেওঁলোকক শিখাইছিল; কেফাসে তেওঁলোকৰ কাৰোকে শিখাইছিল। এপোলোছ তেওঁলোকৰ লগত আছিল আৰু তেওঁলোকক শিখাইছিল; অন্যৰে পবিত্ৰ ধৰ্মপুস্তক খুলে দেখাইছিল। পৌলে পূৰ্বে তেওঁলোকৰ লৈ লিখিছিল। তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ বিষয়ত সুশিক্ষিত হৈছিল আৰু তেওঁলোকে জানা উচিত। কিন্তু তেওঁলোকে ভুলে গেছে। তেওঁলোকৰ সুসমাচাৰ ভুল্ল আছে। আৰু দুঃখজনক পৰিণাম অনুসৰণ কৰে।

বিশেষকৈ, তেওঁলোৱা একে আৰুৱৈৰ আচৰণত ন্যায়ালয়লৈ একে আৰুৱৈৰ বিরুদ্ধে মামলা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে, যি আচৰণ নতুন জীৱনৰ সৈতে সঙ্গতিপূৰ্ণ নহয়, যি খ্রীষ্টান হিচাপে তেওঁলোকৰ বিশেষত্ব হোৱা উচিত। আৰু এতিয়া পৌল ১ আয়াতত পিছত পিছত প্রশ্ন কৰে, “যদি আপোনাৰ এজনৰ আন এজনৰ বিরুদ্ধে অভিযোগ থাকে, তেওঁ সাহস কৰে ন্যায়ালয়লৈ যোৱাৰ, পাপীৰ আগত, সাধুৰ আগত নহয়?” এতিয়া তেওঁলোক হ'ল সাধু। অর্থাৎ, তেওঁলোক পবিত্ৰ লোক – ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ আৰু কাৰ্যৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ জীৱনত পৃথক কৰা হৈছে, যীশু খ্রীষ্টৰ উদ্দেশ্যে; তেওঁৰ নিৰ্দিষ্ট লোক। আৰু তেওঁলোকৰ উচিত নহয় যে তেওঁলোৱা আগৰ জীৱনৰ দৰে, জগতৰ মূল্যবোধ অনুসৰি জীৱন কৰা, কিন্তু এতিয়া যীশু ৰাজাৰ মূল্যবোধ অনুসৰি জীৱন কৰা, যি তেওঁলোকৰ অন্তৰ্গত। তেওঁলোক এটা সমস্যাৰ সৈতে সংগ্রাম কৰিছিল, আমি এতিয়া বহুতেই সংগ্রাম কৰি আছোঁ। খ্রীষ্টান হোৱাৰ পাছত, তেওঁলোক সংগ্রাম কৰিছে, পুরণি জীৱনৰ পুরণি অভ্যাস আৰু আচৰণ আৰু মূল্যবোধ পৰিত্যাগ কৰিবলৈ। শুনক, এজন পণ্ডিতৰ বৰ্ণনা অনুসৰি কৰিন্থিয়ানৰ জগতত ন্যায়ালয় কৰ্মৰ বিষয়ে। তেওঁ কয়, “মামলা কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লোৱাত, প্ৰথমে খৰচ আৰু জয়ৰ সম্ভাৱনা গণনা কৰিব লাগে, কেসৰ মেৰিটৰ ভিত্তিত নহয়, কিন্তু বিবাদীৰ সামাজিক স্থিতি আৰু শক্তিশালী সংযোগৰ ভিত্তিত। প্রাচীন জগতৰ লোকে,” তেওঁ কয়, “ন্যায়ালয়ত সন্মানৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। আৰু এজনৰ প্রতিদ্বন্দ্বীক পৰাস্ত কৰি সন্মান লাভ কৰে। ন্যায়ালয়ৰ দ্বন্দ্ব প্রায়ঃ ন্যায়ৰ প্ৰতি অনুসৰণ কৰা নহয়।”

এইহঁত আছিল কৰিন্থত সমস্যা! তেওঁলোকে ন্যায়বিচাৰত আগ্রহী নাছিল; তেওঁলোকে আগ্রহী আছিল সমাজত ব্যক্তিগত উন্নতিৰ পিছত অন্যৰ খৰচত যি তেওঁলোকৰ কোনো ধৰণে স্থানৰ হুমকি দিত। আৰু তেওঁলোক বিশ্বাসী বা নহয়, এই কথাটো তেওঁলোকৰ বাবে কোনো পাৰ্থক্য নকৰে। তেওঁলোকৰ “তুচ্ছ মামলা”, যাক পৌল ২য় পদত কয়, গৰ্ব্ব আৰু অহংকাৰ আৰু নিপৰায়ণেৰে ভৰপূৰ আছিল যেহেতু তেওঁলোকে খ্ৰীষ্টান হোৱাৰ আগৰ একে ধৰণে চলতে থাকে। তেওঁলোক সুস্থিৰ আছিল যীশুৱে উদ্ধাৰ কৰাৰ পাছতো তেওঁলোক “খ্ৰীষ্টত” আছেন, তেওঁলোক নতুন সৃষ্টি যি ঈশ্বৰৰ নতুন সম্প্রদায়ৰ - যীশু খ্ৰীষ্টৰ গিৰ্জাৰ পৰিপ্ৰেক্ষত নতুন জীৱন জীৱন কৰিবলৈ।

আৰু পৌলে এই অম্নেছিয়াৰ চিকিৎসা তিনিটা পদক্ষেপত কৰে, তিনিটা ধৰণে যি আমাৰ সত্য সুসমাচাৰৰ পৰিচয় দিবলৈ আকৃত কৰে। প্ৰথম, যদি আপুনি পাঠাংশলৈ তাকায়, প্ৰথম ১-৩ পদত তেওঁ আমাৰ ভৱিষ্যতৰ বিষয়ে কয়, য'ত আমি এতিয়া খ্ৰীষ্টান হোৱাৰ পাছত যাচ্ছি; আমাৰ নিৰ্ধাৰণ। তাৰ পাছত দ্বিতীয়ভাৱে, ৪-৮ পদত, তেওঁ বৰ্তমানৰ বিষয়ে কয়, আমাক এই সত্যকৰ সম্মুখীন হোৱলৈ আহ্বান কৰে যে আমি এতিয়া খ্ৰীষ্টান হোৱাৰ পাছতো কেনেভাবে জীৱন কৰি আছি। আৰু শেষত ৯-১১ পদত, তেওঁ অতীতৰ বিষয়ে কয়; ঈশ্বৰে আমাক খ্ৰীষ্টান কৰাৰ সময়ত আমি কোন হ'লাম। যদি আমি এই কথাটো বুঝতে পারি, পৌল কয়, আমি খ্ৰীষ্টত পুৰুষ আৰু মহিলা হিচাপে আমি কোন, এই সত্যকৰ এক সঠিক অনুভৱ পেতে শুরু কৰিম আৰু এই কথাটো সকলোক পৰিবৰ্তন কৰিব।

আমাৰ ভৱিষ্যত

তাই আহাৰ কৰা যোৱা ১ পৰা ৩ লৈ একেলগে চাওঁ। পৌল আমাকৈ ভৱিষ্যতলৈ আঙুলিয়াইছে, আমাৰ ভৱিষ্যত, য'ত আমি এতিয়া খ্ৰীষ্টান হ'সে যোৱাৰ পথত আছি। এতিয়া তিনি তর্ক কৰিব যে খ্ৰীষ্টান সমাজৰ সক্ষমতা থাকা উচিত আভ্যন্তৰীণ বিবাদত মধ্যস্থতা কৰাৰ আৰু বিশ্বাসী ভাই আৰু ভগিনীৰ মাজত পুনৰ মিলন সাধন কৰাৰ, বহু বিষয়ত দেওৰালৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজন নোহোৱাকৈ। সৰ্বো৪চ্চ, গিৰ্জা হ'ল আন কোনো সমাজৰ দৰে নহয়, ঈশ্বৰৰ আত্মাৰে সমৃদ্ধ, পাপীৰা কৃপাৰে উদ্ধাৰ হ'য়ে খ্ৰীষ্টৰ পিঠিত ধৰি আছে। আৰু এতিয়া তিনি ৫ নং পদত পিছনাই ক'ব, “ভাইৰ মাজত বিবাদ নিবসাৰণ কৰিবলৈ আপোনালোকৰ মাজত কোনো বুদ্ধিমান লোক নাই কি?” গিৰ্জাৰ সক্ষমতা থাকা উচিত। কিন্তু ১ পৰা ৩ নং পদত তিনি ক'ব যে আমি বিশ্বাসীৰা বিবাদ কৰাৰ সময়ত আৰু মতভেদ হ'লে আভ্যন্তৰীণভাৱে সমস্যা নিবসাৰণ কৰা উচিত।

আমাৰ ভৱিষ্যত নিয়তি

আৰু তিনি আমাকৈ আমাৰ ভৱিষ্যত নিয়তিৰ পথত আঙুলিয়াইছে। ২ নং পদ চাওঁ। “আপোনালোকে জানে নে যে পুণ্যৰা জগতৰ বিচাৰ কৰিব? আৰু যদি জগতৰ বিচাৰ আপোনালোকে কৰিব, তেন্তে তুচ্ছ মামিলা বিচাৰ কৰিবলৈ অক্ষম হওঁক? আপোনালোকে জানে নে যে আমি দূতৰা বিচাৰ কৰিবলৈ? এই জীৱনৰ বিষয়ত সেয়াহঁত বেছি কি?” ইয়ৰ পেছত, প্ৰায় নিশ্চিতভাৱে মেথু ১৯:২৮ দৰে পদ্যৰ পেছত আছে, যীশুৰ কথা, য'ত তিনি শিষ্যদেৰ ক'লে যে তেওঁলোকে নতুন সৃষ্টিত ইজৰায়েলৰ বিচাৰ কৰাৰ বাবে তেওঁৰ সৈতে সিংহাসনত বহিব। অথবা দানিয়েল অধ্যায় ৭ৰ দৰে পুৰাণ নিগমৰ শাস্ত্ৰ, য'ত দানিয়েলে “একজন মানুহৰ পুত্ৰৰ দৰে” দেখা পালে আৰু তেওঁৰ হাতেৰে ক্ষমতা আৰু অধিকাৰ আৰু ৰাজ্য দিয়া হ'ল। আৰু তাৰ পাছত দানিয়েল ৭:২৭ পঢ়া হয়, “ৰাজ্য আৰু ক্ষমতা আৰু স্বৰ্গৰ তলৰ সকলো ৰাজ্যৰ মাহতি সৰ্বোচ্চ ঈশ্বৰৰ লোকৰাৰ হাতেৰে দিয়া যাব।” আমরা যীশু খ্ৰীষ্টৰ সৈতে ৰাজত্ব কৰিব আৰু বিচাৰ কৰিব। এই হ'ল আমাৰ উন্নত আৰু গৌৰৱোজ্জ্বল ভৱিষ্যত নিয়তি।

কিন্তু কৰিন্থীয়াস, পৌল ক'লে, বিপৰীতে, তুচ্ছ ঘটনাবোৰৰ পিছত মন দিছে, যদিও একদিন তেওঁলোকে ফৰষ্টেলৰ বিচাৰ কৰিব। নিশ্চয়ভে এই স্থানতে আৰু এতিয়া, চিৰতাৰ এই পাৰত, তেওঁ ক'লে, “এই জীৱনৰ বিষয়ত,” এই নিয়তিৰে গিৰ্জা এনে হওঁক, যাতে বিশ্বাসী ভাই-বোনৰ মাজত সমস্যা সমাধান কৰিব পাৰে। “আপোনালোকে য'লৈ যাবা, স্মৰণ কৰক,” তেওঁ আমাক ক'লে। স্মৰণ কৰক উচ্চ মৰ্যাদা আৰু উচ্চ পদ যি আপোনালোকে একদিন স্বৰ্গৰ আদালততে পালন কৰিব। আপোনালোকে এজন বিচাৰক হ'ব! আপোনালোকে সেই ভ৵িষ্যত নিয়তিৰ প্ৰকাশত ইয়াত কেনেকৈ আচৰণ কৰা উচিত? আপোনালোকে যি একদিন ফৰষ্টেলৰ বিচাৰ কৰিব, ইয়াত একেৰাহে আনৰ পিছত খণ্ডি দিছে নে? আপোনালোকে যি একদিন খ্ৰীষ্টৰ সন্মুখত চুড়ান্ত বিচাৰত বহিব, এই স্থানত নিজৰ মৰ্যাদা অগ্ৰসৰ কৰিবলৈ পৃথিৱীৰ কৌশলবোৰ ব্যবহাৰ কৰে, আনকি আপোনালোৰ সৈতে ভাই-বোন হিচাপে চূড়ান্ত দিনত সেৱা কৰিবলৈ লোৰা আৰু আঘাত লগোৱালেও? আপোনালোৰ নিয়তি স্মৰণ কৰক আৰু তাৰ প্ৰকাশত জীৱন কৰক। আমাৰ ভ৵িষ্যত, য'লৈ আমাৰ গতি, এতিয়া যেহেতু আমাৰ খ্ৰীষ্টান।

আমাৰ বৰ্তমান

তাৰ পাছত দ্বিতীয়তে, পৌলে আমাক ক'লে যে আমাক আমাৰ বৰ্তমান - কেনেকৈ জীৱন কৰে, সচৰাচৰ খ্ৰীষ্টান হয়েও - তাৰ সন্মুখ হ'ব লাগে। অনুগ্ৰহ কৰি ৪ৰ পৰা ৮ শ্লোকলৈ চাওক। পৌলৰ তৰ্কৰ চাবিকাঠী ইয়াত এই যে “ভাই” শব্দটোৰ পুনৰাবৃত্তি চিনাক্ত কৰা। প্যাসেজটো চাওক; ৪ৰ পৰা ৮ শ্লোক:

সুতৰাং আপোনালোৰ যদি এনে ঘটনা থাকে, আপোনালোকে গিৰ্জাৰ মৰ্যাদাহীন লোকৰ আগত কਿਉਂ লৈ যাব? এই লাজজনক কথাটো ক'লো। কি এনে হ'ব পাৰে যে আপোনালোৰ মাজত কোনো জ্ঞানী নাই যি ভাইৰ মাজত বিবাদ নিষ্পত্তি কৰিব পাৰে, কিন্তু ভাই ভাইৰ বিৰুদ্ধত আইনগত ব্যবস্থা লয়, আৰু অবিশ্বাসীৰ আগত? একেৰাহে আনৰ সৈতে আইনগত মামলা কৰা এতিয়াও আপোনালোৰ বাবে এটা পৰাজয়। কিয় চুৰি সহ্য কৰা নহয়? কিয় বঞ্চিত হোৱা নহয়? কিন্তু আপোনালোকে নিজেই অন্যায় কৰে আৰু বঞ্চিত কৰে - আনকি আপোনালোৰ নিজৰ ভাইকেই!

তেওঁলোকৰ সুসমাচাৰৰ স্মৃতিশক্তিৰ অভাৱ মানে যে খ্রীষ্টত তেওঁলোকৰ পৰিচয় এতিয়া যুক্তিযুক্ত উপায়েৰে কাৰ্যকৰী হোৱা বন্ধ হৈ গৈছে। এই সত্যটো যে তেওঁলোক যীশুৰ প্রতি বিশ্বাসৰ জৰিয়তে ভাই আৰু বোন আছিল, যে তেওঁলোক পৰিয়াল আছিল, সকলোবোৰ পৰিবৰ্তন কৰাৰ কথা আছিল। কিন্তু তাৰ পৰিবৰ্তে, তেওঁলোক ৪ নং শ্লোকত উল্লেখ কৰা অনুসাৰে গিৰ্জাৰ বাহিৰৰ লোকৰাৰ আগত তেওঁলোকৰ মামলা পেশ কৰি আছিল। আৰু এতিয়া পৌল ৫ নং শ্লোকত কয়, তেওঁলোকৰ নিজৰ লাজ কৰা উচিত। নিশ্চয় গি৮্জাই নিজৰ নেতাৰ মাজত মৌলিক সক্ষমতা আৰু উপহাৰ আছে, যি মৌলিক আৰু সৰু বিবাদ নিষ্পত্তি কৰিবলৈ সহায় কৰিব পাৰে? কোনোবা এজন পৰ্যাপ্তভাৱে জ্ঞানী নহয়নে? কৰিন্থীয়াসকল, আপুনি স্মৰণ কৰিবা, তেওঁলো৕ে উচ্চ জ্ঞানৰ বাখ্যা কৰি আছিল। “তেন্তে,” পৌল কয়, “যদি আপুনি এতিয়া জ্ঞানী, তেন্তে আপোনাৰ ভিতৰত কোনোবা এজন ন্যায়াধীশৰ মিলন ঘটাবলৈ সক্ষম নহয়নে?”

সুসমাচাৰৰ বিজয়

কিন্তু তাৰ পৰিবৰ্তে, তেওঁলোৰ অ-বিশ্বাসী, অন্যায়ী লোকৰ ওচৰত ন্যায় বিচাৰৰ বাবে যোৱা হৈছিল। আৰু ৭ নং শ্লোকত তেওঁ কয় যে ই “আপোনালোৰ বাবে ইতিমধ্যে এটা পৰাজয়। অন্যায় সহ্য কৰক বা প্রতারিত হওক, কিন্তু এই কাৰ্য নকৰক।” এতিয়া, খ্রীষ্টানসকলে এইতৰা আচৰণ কৰাৰ বাবে কিয় এটা পৰাজয়? ই এটা পৰাজয় কাৰণ সুসমাচাৰে কয় যে যীশুৰ অন্তৰ্গত হোৱা মানে হৈছে আপোনাৰ সাথে একেবাৰে নসাধাৰণভাৱে নাথাকিবলগীয়া লোকৰ ভাই বা বোন হোৱা। আপোনি তেওঁলোকৰ সাথে জড়িত নহয়! আপোনি তেওঁলোকৰ বিষয়ে নজানে! তেওঁলোকে আপোনৰ বিষয়ে নজানে! তেওঁলোকৰ পृष्ठভূমি, তেওঁলোকৰ জাতিগত উৎপত্তি, তেওঁলোকৰ বংশ – এই সকলোবা আপোনৰ স্বাচ্ছন্দ্য অঞ্চলৰ বাহিৰত, সম্পূৰ্ণৰূপে এলিয়েন হ'ব পাৰে। কিন্তু এতিয়া, এই সকলোবাৰ পৰ্বাৰ্থে, এতিয়া আপোনি খ্রীষ্টত এক হৈছে। এতিয়া আপোনি পৰিয়াল! তেওঁলোকে ভাই আৰু বোন। আপোনালোকে সুসমাচাৰৰ পবিত্ৰ প্রেমৰ বন্ধনেৰে আবদ্ধ হৈছে। আৰু এতিয়া আপোনালোকে ক্ষমা কৰিব লাগে; আপোনালোকে আন গাল প্ৰসাৰিব লাগে। আপোনালোকে ধৈৰ্য্য অনুশীলন কৰিব লাগে; আপোনালোকে উপহাৰ বেদীৰ পাৰত ৰাখি আপোনৰ ভাইৰ ওচৰত গৈ পুনৰ মিলিত হোৱা লাগে। আৰু যেতিয়া আপোনি এই কাৰ্য কৰে, আৰু জগত চায়, সম্পৰ্কৰ চাপৰ তলত আৰু ভগ্ন আৰু টুকৰা-টুকৰা হোৱাৰ আৰু খাৰাপ আৰু কুৎসিত হোৱাৰ পৰ্যাপ্ত কাৰণ থকাৰ সময়ত গির্জাই পৰস্পৰৰ পীচত প্রেমত সুতি যোৱাৰ পৰিচয় দিয়ে আৰু মিলন বিচাৰে, পৌল কয় যে ই জয়। ই সুসমাচাৰৰ জয়। জগতে চায় যে আপোনালোকে একে অৰ্থত পৰস্পৰৰ প্রতি আপোনালোৰ প্রেমৰ দ্বাৰা খ্রীষ্টৰ শিষ্য!

সুসমাচাৰৰ পৰাজয়

কিন্তু কৰিন্থত এই ধৰণৰ কথা ঘটেনি, নহয়ত? সুসমাচাৰৰ বিজয়ৰ পৰিবৰ্তে, সম্পৰ্কৰ চাপ বৃদ্ধি পোৱাৰ সাথে সাথে, আমাৰ সকলো সম্পৰ্কৰ দৰকাৰ হৈছে, সেইবোৰ পুৰণি জীৱনৰ অবহেলনীয় স্থানলৈ পতিত হ'ল আৰু সুসমাচাৰৰ বিজয়ৰ পৰিবৰ্তে যি কৃপাই এটা সম্পূৰ্ণ লোকৰূপক খ্ৰীষ্টৰ সাদৃশ্যতা পৰিণত কৰে, যি একেৰাহে নিজৰ লোকৰ কল্যাণৰ বাবে সেবা কৰিব - পৰস্পৰক লৰীয়া পাবলৈ প্ৰকাশ্য আদালত টান-মাটি কৰা, একেৰাহে লজ্জা দিয়া আৰু সুসমাচাৰক অপমানিত কৰা। এইটো এটা পৰাজয়! আমি যেতিয়া চাৰিওফালে ভাঙি পৰা দেখা পাই আৰু পৰস্পৰ সন্দেহ আৰু তুচ্ছ অভিযোগ আৰু সেই অভিযোগবোৰ দীর্ঘমেয়াদী বিবাদ আৰু নিষ্পত্তি হোৱা ক্ষোভলৈ শক্ত হ'ল, যেতিয়া পৃথিৱীৰ লোকৰা এই ধৰণৰ আচৰণ কৰে আৰু ঈশ্বৰৰ লোকৰা শান্তি আৰু মিলন সন্ধান কৰে, একেৰাহে নিজৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ মতে একেৰাহে শান্তিপূৰ্ণ হোৱাৰ চেষ্টা কৰে, একেৰাহে ঈশ্বৰে খ্ৰীষ্টত যি ক্ষমা কৰাৰ দৰে একেৰাহে পৰস্পৰক ক্ষমা কৰে, যেতিয়া পৃথিৱীৰ লোকৰা এইবোৰ দেখে, এইটো সুসমাচাৰৰ বিজয়।

এতিয়া মই আপোনালোকক সুধিবলৈ চাই যে, পৃথিৱীৰ লোকৰা আমাৰ মধ্যে এইবোৰ দেখে নেকি? সুসমাচাৰৰ বিজয়? নেকি পুনৰ পুনৰ পৰাজয় দেখে যেতিয়া আমি আত্ম-ৰক্ষামূলক, অহংকারী, সন্দেহজনক, ক্ষোভ-ধাৰণ কৰা, ক্রুদ্ধ আৰু তিতা বিবাদলৈ পতিত হ'লাম? “আমাৰ নিজৰ লাজ কৰা উচিত,” পৌলৰ মতে, “যেতিয়া ভাই-বোনেৰা আছি, আমি এতিয়াও পৃথিৱীৰ লোকৰাৰ দৰে আচৰণ কৰি আছো।” খ্ৰীষ্ট আমাৰ বাবে মৰি গৈছে। তাৰ পৰित्रাত্মা আমাৰ ভিতৰত বাস কৰে। তাৰ বাক্য আমাৰ পদবোৰ নিৰ্দেশিত কৰে আৰু আমি তিতা অভিযোগ আৰু আত্মকেন্দ্ৰিক কলহৰ সাধনা কৰি আছো পৃথিৱীৰ চকুৰ সন্মুখত। কি পৰাজয়। কি পৰাজয়। গতিকে পৌলে আমাৰ ভৱিষ্যত, আমাৰ নিয়তি - এদিন আমি কেৰা হ'ব আৰু খ্ৰীষ্ট প্ৰধান বিচাৰকৰ সাথে একতৰা মহাবিশ্বৰ বিচাৰক হ'ব - সেই অৱস্থাৰ প্ৰকাশৰ আলোকত জীৱন কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে। আৰু তেওঁ আমাৰ এই সময়ৰ পৰিচয়লৈ মুখ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে, এইবোৰ কথা দেখাৰ বাবে যে এইবোৰ কথা উচিত নহয়।

আমাৰ অতীত

আৰু তাৰ পাছত অবশেষে, যদি আপুনি মোৱেৰ সাথে ৯ৰ পৰা ১১লৈ চায়, তেওঁ আমাৰ অতীতৰ কথা স্মৰণ কৰাইছে – যেতিয়া, ঈশ্বৰৰ কৃপাৰ দ্বাৰা, তেওঁ আমাক খ্রীষ্টান কৰি তুলিলে, আমি কোন হ'লাম। আমি ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা হ'লে, পৰৰ্ত্তিৰ সময়ত এই আয়াতসমূহৰ এটা নিকট দৃষ্টিৰ বাবে ৯ৰ পৰা ১১লৈ উভাগত যাম, সেয়েহে, এতিয়া, কেবল পলৰ স্মৰণ কৰা সত্যক পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰোঁ, এটা মৌলিক সত্য যি তেওঁলোকে ভুলে গৈছে। “আপুনি জানেনা যে অন্যায়ী লোকে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহয়?” আয়াত ৯। সেইসৰ পলৰ বৰ্ণনা কৰা বিচাৰকৰ, বিচাৰক পাগান বিচাৰকৰ, যাঁৰ আগত কৰিন্থীয়াসকল একে অৰ্থে একে অন্যৰ বিৰুদ্ধে মামলা লৈ যাইছে আয়াত ১, অন্যায়ী। আৰু ইয়াত তেওঁ কয়, “এতিয়া মই আপুনাক অন্যায়ীৰ ভাগ্য দেখাওঁ।” তেওঁ আয়াত ৯ আৰু ১০ত তেওঁলোকৰ পাপৰ বৰ্ণনা কৰে। “প্ৰৰোচিত নহয়: যৌন অবিশুদ্ধ, মূৰ্তিপূজাৰী, ব্যভিচাৰী, সমকামীতা অনুশীলন কৰা পুৰুষ, চোৰ, লোভী, নেশাখোৰ, গালি কৰা, ঠগৰা ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহয়।” পাপী লোকে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ পৰা বাদ; এইসৰ তেওঁ কয়। ই এক শান্তিপূৰ্ণ চিত্ৰ।

আপুনি সঁচাকৈয়ে কোন!

তাৰ পাছত, তেওঁ বোম্বসেলটোৰাসে; “আৰু এনেকুৱা আছিল আপোনালোকৰ কিছুমান! কিন্তু আপোনালোক ধোৱা হৈছে, আপোনালোক পবিত্ৰ কৰা হৈছে, আপোনালোক প্রভু যীশু খ্ৰীষ্টৰ নামত আৰু আমাৰ ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ দ্বাৰা ন্যায়ীকৃত হৈছে।” “কৰিন্থীয়াস, এইটোৱে আচল সমস্যাটো যি আপোনালোকে সম্পূৰ্ণৰূপে চকুৰ পৰা হেৰাই পেলাইছে, যি যদি আপোনালোকে আপোনালোকৰ চিন্তাত সঠিকভাৱে পাই ল’ৱে তাহলে আপোনালোকৰ পৰিবৰ্তন হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিব। আৰু আপোনালোক যি ধৰণে এতিয়া জীৱন কৰিছে, তাৰ পৰিবৰ্তে পৰাজয় নহয়, সত্যিকৰাৰতে বিজয় হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিব। এইটোৱে আচল সমস্যা! আপোনালোকে ভুলি গৈছে যে আপোনালোকে এতিয়া আৰু আগৰ দৰে নহয়। এতিয়া যীশু খ্ৰীষ্ট গুৰিৰ মাধ্যমেৰে আপোনালোকৰ জীৱনত প্ৰৱেশ কৰাৰ পাছত, সকলোবোৰ পৰিবৰ্তিত হৈ গৈছে। আপোনালোক আরু পাপৰ পুৰণি জীৱনৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত নহয়।” আৰু পৌলৰ তালিকাৰে পাপৰ এৰেকাৰে যি লোকৰে নিৰ্ধাৰিত হয়। কিন্তু তেওঁ কয়, “এতিয়া যেহঁতা আপোনালোকে যীশুক চিনি পাইছে, তেওঁলোৰে আপোনালোকৰ সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ নকৰে। সেইটো আরু আপোনালোকৰ পরিচয় নহয়, কৰিন্থীয়াস। আপোনালোক ধোৱা হৈছে আৰু পবিত্ৰ কৰা হৈছে আৰু ঈশ্বৰৰ দৃষ্টিত স্বর্গীয় বিচাৰালয়ত ন্যায়ীকৃত হৈছে আৰু যীশু খ্ৰীষ্টৰ ধাৰ্মিকতাৰে সজ্জিত হৈছে। সেইটোৱে আচলতে আপোনালোক এতিয়া যদি এজন বিশ্বাসী হয়। সেইটোৱে আপোনালোকৰ আসল পরিচয়! সময় আহে যাতে আপোনালোকে তাৰে অনুসৰণ কৰা। সময় আহে যাতে আপোনালোকে আচলতে আপোনালোকৰ হোৱা। কোনো সন্দেহ নাই যে আপোনালোকে হৃদয়ত পাপৰ সাৰ্থক সংঘাতত সংগ্রাম কৰে যেতিয়া আপোনালোকে পূৰ্বৰ আপোনালোকৰ দ্বাৰা চিনাক্ত কৰে আৰু যীশুত আপোনালোকৰ দ্বাৰা নহয়। আপোনালোকৰ নতুন, প্রকৃত পরিচয়টো স্মৰণ কৰক। আপোনালোকে খ্ৰীষ্টৰ ওচৰলৈ আহিছে আৰু পুরণিটো গৈছে আৰু নতুনটো আহিছে। আপোনালোক এজন নতুন সৃষ্টি। আপোনালোকৰ প্রকৃত হোৱা হ’ব!”

খ্ৰীষ্টত আপোনালোকৰ নতুন পরিচয়

এই যে সত্যিই মইৰ প্রয়োজন, আপোনালোৰো প্রয়োজন বুলি মই সন্দেহ কৰোঁ, আপোনালোৰ দৈনন্দিন সংঘাতত, আপোনালোৰ খ্ৰীষ্টৰ গৌৰৱৰ বাবে জীৱন কৰাৰ আৰু প্ৰাকটিক পবিত্ৰতা অনুসৰণ কৰাৰ সংঘাতত। আমি বহুতৰে ভাবি প্ৰলুব্ধ হয়োঁ, “মই সত্যিই যি প্রয়োজন, তাৰ কিছু অতিৰিক্ত অতিপ্রাকৃতিক শক্তিৰ মাত্রা, মোৰ আত্মাৰ ইঞ্জিন চালু কৰিবলৈ কিছু বৰ আধিক শক্তি, যাতে মই আনুগত্যৰে থাকিব পাৰোঁ। কিছু বৰ! নতুন কৰা যেনি কিছুমান!” সেই পৌলৰ পৰামৰ্শ আদৌ নহয়। তাৰ পৰামৰ্শ নতুন কৰা যেনি কিছুমান, অতিৰিক্ত কৰা যেনি কিছুমান চোৱাৰ নহয়। তাৰ পৰামৰ্শ বৰং এই যে ঈশ্বৰে যীশু খ্ৰীষ্টত আপোনালোৰ বাবে যি কৰিছে, সেইফৰ্মালৈ উভতি যোৱা, সুসমাচাৰ বুঝা আৰু তাৰ নতুন পৰিচয়। সেই স্পষ্ট কৰা। আপোনালোৰ আধ্যাত্মিক জীৱনৰ প্ৰতিটো ছিদ্ৰ আৰু ফাটলত সেইটো চাপি দিয়া। সেইটো সৰ্বত্ৰ পৰিশোধিত কৰি আৰু তাৰ প্ৰকাশত জীৱন কৰাৰ আৰম্ভ কৰা। পাপৰ দাস নহয়। পুৰণি জীৱনৰ দ্বাৰা আধিপত্য নহয়। কৃপাৰ সন্তান। পৰিবাৰত গৃহীত। ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ দ্বাৰা পুনৰ্জাত। পবিত্ৰ আৰু ন্যায়ী, মোৰ নিজৰ ন্যায়ীতাৰ দ্বাৰা নহয় যেনি এই যে পৌলৰ তালিকা কৰা কথাবোৰ পুনৰায় মোক লোভিত নকৰে বা মোক হোঁচাই নমায়। নহয়, মই ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰী হব, আপোনি, যীশুৰ বিশ্বাসী, ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰী হব, নহয় যে আপোনি ব্যৰ্থ নহয় কিন্তু খ্ৰীষ্টত ন্যায়ী গণ্য হোৱাৰ কাৰণে।

আৰু যেতিয়া আপুনি এই কথা বুঝিব, তেতিয়া ইয়াৰ বিস্ময় আৰু আনন্দ আপোনাৰ হাতক শক্তিশালী কৰিব আৰু আপোনাৰ ইচ্ছাশক্তিক লোহা দিব, যাতে আপুনি আনন্দময় হৃদয়েৰে রাজা যীশুৰ আনুগত্য অনুসৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব। আপুনি সম্পর্কবিলাক ভগ্ন হোৱা দেখিলে পিছলৈ নাপৰা, আপুনি পুনৰ মিলন অনুসৰণ কৰিব, যেতিয়া আপোনাৰ ভিতৰত থকা সকলোবাৰে পৃথিৱীৰ পথেৰে পিছলৈ আটুৱাবলৈ, নিজৰ নিৰাপত্তাৰ পেছা পিছনে আটুৱাবলৈ, আৰু একেৰাহে আঘাত কৰিবলৈ আৰু নষ্ট কৰিবলৈ ক'ব। নহয়, যেতিয়া আপুনি বুঝিব যে খ্রীষ্টত আপুনি আসলতে কোন, তেতিয়া আপুনি একেৰাহেৰে সেবক হ'ব আৰু পুনৰ মিলন অনুসৰণ কৰিব। সেইটো পৰাজয় নহয়, কা? যেতিয়া পৃথিৱীৰ লোকৰা খ্রীষ্টানসকলৰ ওপৰত চাপৰ মুখত কেনেভাবে আচৰণ কৰে, সেইটো চায়। নহয়, সেইটো বিজয়। যেতিয়া লোকৰা আমাৰ জীৱন, আমাৰ কঠিন, বেমাৰি, আৰু বিশ্রী সম্পৰ্কবিলাকত, লোকৰা দেখে যে আমি পিছলৈ নাপৰি, পৰস্পৰাক প্ৰেমত অনুসৰণ কৰি যাই, কাৰণ আমি পৰিবাৰ আৰু খ্রীষ্টত এক। সেইটো সাচ্চিকৈ বিজয়। সুসমাচাৰৰ শক্তিৰ কি এক প্ৰদৰ্শন!

এইটোৱেই পৌল আহ্বান কৰিছে। সুতৰাং আমি আমাৰ ভৱিষ্যত মনত ৰাখিব লাগে - আমি খ্রীষ্টান হ'ৱৰ পাছত এতিয়া আমি ক'ত যাইছো। এদিন আমি পৃথিৱী, ফেৰেস্তাসকলৰ বিচাৰ কৰিব। আমি একদিন উচ্চতম আদালতৰ বিচাৰক হ'ব। এতিয়া, আমি প্ৰশিক্ষণত আছি। আমি জানি জীৱন কৰা উচিত যে একদিন সেইটো আমাৰ ভাগ্য হ'ব। আমি বৰ্তমানৰ মুখোমুখি হ'ব লাগে, আজি আমি যে ক્ષেত্রত এতিয়া নিম্ন স্তৰত জীৱন কৰি আছি, আমাৰ নতুন পৰিচয় আৰু অবস্থানতক তুলনায়ত অনেক নীচু। আমি যে জীৱনলৈ আহ্বান কৰা হ'ছি, সেই তুলনায়ত অনেক নীচু। আৰু আমি অনুতাপ কৰা উচিত। আৰু আমি আমাৰ অতীত মনত ৰাখিব লাগে - ঈশ্বৰে খ্রীষ্টত, ক্রুশত আৰু সুসমাচাৰৰ দ্বাৰা আমাৰ হৃদয়ত কি কৰিছে, আমি নতুন হ'ম। আৰু আমি ইয়াক আকৰ কৰি, ইয়াৰ প্ৰকাশত জীৱন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা উচিত, আমি আসলতে কোন। প্ৰভুৱে আমাক সেই কৰিবলৈ অনুগ্ৰহ দান কৰক? আহা, আমি একেলগে প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ!

হে আমাৰ পিতা, আমি স্বীকাৰ কৰোঁ যে আমি সেই সময়বোৰত স্থান দিছোঁ যেতিয়া আমি সুসমাচাৰৰ স্মৃতিশক্তি হেৰাই পেলাইছোঁ, আমি আমাৰ সত্যিক পৰিচয় উপেক্ষা কৰিছোঁ, আমি এতিয়াও আগৰ দৰে জীয়াই আছোঁ যদিও আমি খ্রীষ্টত নতুনকৈ পৰিণত হোৱা নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি আমাৰ পাপ ক্ষমা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰোঁ যে আমি ঈশ্বৰৰ সন্তান হিচাপে আমাৰ সুযোগৰ নীচত বাস কৰি আছোঁ, আপোনাৰ অনুগ্ৰহৰ দ্বাৰা গৃহীত, পৰিষ্কৃত আৰু আপোনাৰ গৌৰৱৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত আৰু স্বর্গীয় আদালত ন্যায় প্ৰাপ্ত। দয়া কৰি আমাৰ ওপৰত মেহৰবান হওঁক। আৰু আমি যেতিয়া আপোনাৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা আমাৰ পৰিচয়ৰ বিস্ময় গ্রহণ কৰোঁ, তেতিয়া আপোনাৰ শক্তি আৰু সক্ষমতা দিয়ৈ আমি সত্যিক পৰিচয় অনুসৰি জীয়াই থাকিবলৈ সক্ষম কৰে। কাৰণ আমি যীশুৰ নামতেই প্রার্থনা কৰোঁ, আমেন।