এইতেনে আপোনালোকে কিছুমান

এইহঁত আছিল আপোনালোকৰ কাৰণে

১ কৰিন্থিয়ান ৬:৯-১১

ডেভিড ষ্টৰেইনৰ দ্বাৰা

এতিয়া যদি আপোনালোকে অনুগ্ৰহ কৰি ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ বাক্যৰ এটা প্ৰতিলিপি আপোনাৰ হাতে ল'বা, আৰু ম'ৰ লগত ১ কৰিন্থিয়ান অধ্যায় ৬; ১ কৰিন্থিয়ান অধ্যায় ৬লৈ ঘূৰা। আমি এই প্ৰভাতত এটা অনুচ্ছেদলৈ উভাগত আছি যাক আমি পਿਛৰিবাৰ মাত্ৰ সংক্ষেপে বিবেচনা কৰিছিলোঁ। আমি পਿਛৰিবাৰ ৬ অধ্যায়ৰ ১ৰ পৰা ১১ শ্লোকলৈ চাইছিলোঁ। আমি এই সপ্তাহত ৯ৰ পৰা ১১ শ্লোকলৈ অধিক বিস্তাৰিতভাৱে বিবেচনা কৰিবলৈ উভাগত আছি। আৰু আপোনালোকে গির্জাৰ বাইবেলত ৯৫৫ পৃষ্ঠাত ইয়াক পাব। আৰু আমি এই কৰিছি কাৰণ ইয়াত, পৌল প্ৰৰোচক জীৱনৰ পবিত্ৰতাৰ সংগ্রাম কৰা প্ৰতিটি খ্ৰীষ্টধৰ্মীৰ বাবে জৰুৰী পশুপালক পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে। যে কোনেও পবিত্ৰ জীৱন জীৱন কৰিবলৈ সংগ্রাম নকৰে, হাত তোলা। ঠিক আছে, সুতৰাং এই শব্দবোৰ আপোনালোকে উপযোগী আৰু সহায়ক বুলি পাব। আমি সকলোৱে জানো যে আমরা প্ৰকৃতিক ধাৰ্মিকতাৰ আহ্বান পাইছোঁ, কিন্তু এই আহ্বানৰ বোধ আৰু আসলে ইয়াক পালন কৰা দুটি বহুত বিন্ন জিনিস। আমি আমাৰ হাতে এটা যুদ্ধ আছে। আসলে, ওয়েষ্টমিনিষ্টাৰ বিশ্বাসৰ স্বীকৃতি ইয়াক “অবিৰাম আৰু অসমঝা যুদ্ধ” বুলি আখ্যা দিয়ে যি আমাৰ হৃদয়ত সংঘটিত হৈ থাকে। আৰু আমি জানো, খ্ৰীষ্টধৰ্মী যি কোনোৱে, আমি জানো এই যুদ্ধ কি অনুভৱ কৰে। আমি আমাৰ পাপ ভাল পাওঁ, আৰু তথাপি আমি প্ৰভুৰে ভাল পাওঁ। আমি তাক খুশী কৰিবলৈ চাওঁ আৰু আমি আমাৰ পাপত লিপ্ত হোৱাৰ ইচ্ছা কৰোঁ। আৰু সুতৰাং এটা যুদ্ধ আছে, পৌল প্ৰৰোচকে ৰোমান অধ্যায় ৭ৰ শেষত ইয়াক ৰাখাৰ দৰে, “যি ভাল কাম মই কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰোঁ, মই নকৰোঁ। মই নিজকে টানা, দ্বন্দ্বিত পাইছোঁ। এটা যুদ্ধ আছে। আত্মা মাংসৰ বিপৰীতে লড়াই কৰে আৰু মাংস আত্মাৰ বিপৰীতে,” পৌলে গালাতিয়ান গ্ৰন্থত ইয়াক ৰাখাৰ দৰে।

পুৰণা আৰু নতুন জীৱনৰ মাজৰ সংঘাত

আৰু সেই সংঘাত, সেই পুৰাতন জীৱনৰ সাথে যুদ্ধ, নিশ্চয়ভাৱে কৰিন্থীয়াস্থিত গিৰ্জাৰ বিশ্বাসীসকলৰ বৰ্ণনা কৰে। তেওঁলোৱে পাপৰ পুৰাতন আৰ্হাসমূহৰ পৰা মুক্তি পাওঁৰ সংগ্রাম কৰি আছিল, যি এক সময়ত তেওঁলোৱাৰ জীৱনত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল। তেওঁলোৱাৰ অহংকাৰ আৰু গৌৰৱবাৰ্ত্তা - আপুনি ১ৰ পৰা ৪ অধ্যায়ত স্মৰণ কৰিব - তেওঁলোৱাৰ অহংকাৰ আৰু গৌৰৱবাৰ্ত্তাই দলৰ ভাগ-বাটোৱাৰা আৰু বিভাজন সৃষ্টি কৰিছিল, যি কৰিন্থীয়াস্থিত সন্মিলনক ভাঙি পেলাইছিল। তেওঁলোৱে উচ্চ আধ্যাত্মিক অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু প্ৰজ্ঞাৰ দাবি কৰিছিল, আৰু তথাপি তেওঁলোৱে উদাসীন আছিল যেতিয়া সন্মিলনৰ সদস্যসকল প্রকাশ্য ভাবে লাজ্জাজনক যৌন পাপত লিপ্ত হৈছিল, তেওঁলোৱে তেওঁলোৱাক পৰ্যাপ্তভাৱে প্ৰেম কৰাৰ পৰা ব্যৰ্থ হৈছিল আৰু বিশ্বস্ত গিৰ্জা শৃঙ্খলা পালন কৰাৰ পৰা বিৰত আছিল। আৰু ইতিমধ্যে, তেওঁলোৱাৰ তুচ্ছ বিবাদ - যি আমি পਿਛৰি সপ্তাহত দেখিছিলাম - তেওঁলোৱাৰ তুচ্ছ বিবাদ এতেকালৈ পৰিণত হৈছিল যে বিশ্বাসীসকলে বিশ্বাসীসকলৰ বিরুদ্ধে মামলা কৰি আদালতলৈ গৈছে আৰু আনৰ ক্ষতিৰ পৰা লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি সুসমাচাৰক লাজ্জিত কৰিছে। আৰু তাৰ পাছত, ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা হলে, আমি ৬ অধ্যায়ৰ বাকী অংশত দেখিবলৈ পাই যে তেওঁলোৱে কৰিন্থ নগৰৰ আফ্ৰোদিতি মন্দিৰত কাম কৰা বেশ্যাসকলৰ সৈতে যৌন সম্পর্ক স্থাপন কৰি আছিল। এই গিৰ্জাটি নৈতিক ব্যৰ্থতা, আপোস, আৰু জগতীয়তাৰে ভৰপূৰ।

আৰু এইদৰে এই পৰিচ্ছেদত এই পৰ্দ্ধাৰত, ৬ অধ্যায়ৰ ৯ৰ পৰা ১১ পৰ্যন্ত, পৌল প্ৰৰোচক ঐশ্বৰিক আৰু আধ্যাত্মিক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰসমূহ কৰিন্থীয়াস্থিত বিশ্বাসীসকলৰ হাতত, আমাৰ হাতত ৰাখিবলৈ চাহে, যি সিনৰ সাথে এই অবিৰাম আৰু অ-মিলনীয় যুদ্ধত আমি জয়ী হোৱাৰ সਹায়তা কৰিব। আপুনি পৰিচ্ছেদটো চাই থাকিলে, আপুনি দেখিব যে ই তুলনামূলকভাৱে স্বাভা৭িকভাৱে দুটি মুখ্য অংশত বিভক্ত হৈছে। ৯ আৰু ১০ পদত, এক সতৰ্কবাণীৰ বাক্য আছে। এক সতৰ্কবাণী আছে যি আমি শুনিবলৈ প্ৰয়োজনীয়। তাৰ পাছত ১১ পদত, এক স্মৰণ, অনুগ্ৰহৰ এক স্মৰণ আছে যি আমি অত্যধিক জৰুৰীভাৱে প্ৰয়োজন কৰো। এক সতৰ্কবাণী আৰু এক স্মৰণ আছে। আমি এই পৰা পৃথকভাৱে চাওঁৰ আগতে, আপুনি মাথায়ে নত কৰি আমাৰ সৈতে প্ৰাৰ্থনা কৰিবনে? আমি একেলগে প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ।

হে প্ৰভু, আপোনাৰ বাক্য আমাৰ পথৰ এক প্ৰকাশ। ই আমাৰ ভৰৰ বাবে এক প্রদীপ। ই মধুৰ চাকৰৰ মৰুৰ চেয়ে পবিত্ৰ আৰু মিঠা। আপোনাৰ বিধি আমাৰ আত্মাৰ বাবে পুনৰুদ্ধাৰকাৰী। আৰু এতিয়া আমি প্রাৰ্থনা কৰোঁ যে আপুনি আমাক কান দিব যাতে আমি এই পবিত্ৰ পবিত্ৰ ধৰ্মপুস্তকৰ অংশত আত্মা যি কথা গির্জালৈ কয়, সুনিম। ই যেন সত্য সন্দেহত মিঠা হয়; ই যেন আধ্যাত্মিকভাৱে ক্ষুধাত্ত পাপীৰ বাবে খাদ্য হয়। ই যেন আমাৰ অন্ধকাৰত প্ৰকাশ হয়। ই যেন আমাৰ দৰিদ্ৰতাত ধন হয়। আৰু ই যেন আমাক যীশুৰ পিছত পুনৰ নিয়ে, যাতে আমি তাত বিশ্রাম লৈ আমি সত্য সন্ধান কৰোঁ। কাৰণ আমি এই প্ৰাৰ্থনা যীশুৰ নামত কৰোঁ, আমেন।

1 কৰিন্থীয়ান অধ্যায় 6 আৰু 9 শ্লোক। এই ধৰ্মপুস্তক:

আপুনি নাজানে নেকি যে অন্যায়ী লোকে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহয়? বিভ্ৰান্ত নহোৱা: যৌন অবৈধ, মূৰ্তিপূজাৰী, ব্যভিচাৰী, সমকামীতা অনুশীলন কৰা লোক, চোৰ, লোভী, নেশাখোৰ, গালি কৰা, আৰু ঠগৰাৰা ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহয়। আৰু এনে আছিল আপোনাৰ কিছু। কিন্তু আপুনি ধোৱা হৈছিল, আপুনি পবিত্ৰ কৰা হৈছিল, আপুনি প্ৰভু যীশু খ্ৰীষ্টৰ নামত আৰু আমাৰ ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ দ্বাৰা ন্যায়ী হৈছিল।

আমেন, আৰু আমি ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ আৰু কর্তৃত্বপূৰ্ণ বাক্যৰ বাবে প্রশংসা কৰোঁ।

সাবধানবাণী

আমি পৌলৰ ইয়াত দিয়া সতৰ্কবাণীৰ কথাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ প্ৰথমে আহ্বান কৰোঁ। অনুগ্ৰহ কৰি আপোনালোৱে ৯ আৰু ১০ পদৰ লৈ চকু দিয়া যোৱা যোৱা। এই প্যাসেজটোৰ ওচৰত আহিলে এটা বৃহৎ প্ৰলোভনা হ'ল যে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ পৰা এজন ব্যক্তিক বাদ দিয়া পাপৰ তালিকাৰ ওপৰত অকালতে মনোনিবেশ কৰা আৰু কৰিন্থত সমস্যাটোৰ প্রকৃতিৰ ওপৰত সোজাসোজি চকু ফেলি দিয়া। আমি পਿਛৰা সপ্তাহত ১-১১ পদত পৌনিগৈ পুনৰ পুনৰ প্রশ্ন চৰ্চা কৰিছিলোঁ; আসলে এইটো প্ৰশ্ন চাপৰ শেষলৈকে চলতে থাকে। পৌলে ২ পদত "আপোনালোৱে নাজানে নেকি?" প্ৰশ্ন কৰে; আপুনি ৩ পদত, পুনৰ ৯ পদত, ১৫ পদত, ১৬ পদত আৰু ১৯ পদতো চাব পাৰে। গতিকে এই প্যাসেজটোত পৌলে পুনৰ পুনৰ "আপোনালোৱে নাজানে নেকি?" প্ৰশ্ন কৰে। অৰ্থাৎ, পৌলৰ মতে, তেওঁলোৱে কিছু সত্য জানা উচিত আছিল যি পৌলৰ মতে প্রতিষ্ঠিত আৰু প্রাথমিক, কিন্তু তেওঁলোৱে ইয়াক অজানা বা ভুলে গৈছে। আমি ক'লোঁ যে সমস্যাটো, হয়তো, সুসমাচাৰৰ প্ৰতি ভুলে যোৱা। এইটোৰ পৰা তেওঁলোৱে ভুগিছিলে, সুসমাচাৰৰ প্ৰতি ভুলে যোৱা – তেওঁলোৱে জানা উচিত সত্য ভুলে গৈছে।

পাপৰ নিম্নমূল্যায়ন

আৰু ৯ নং শ্লোকত, যি বিশেষ সমস্যাটোৱে তেওঁলোকৰ ধাৰ্মিক স্মৃতিশক্তিৰ অভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰিছে, সেইটো হৈছে পাপৰ পাপতা আৰু স্বর্গৰ কোনো আশা থাকিলে পৰম পৱিত্ৰতাৰ নিৰপেক্ষ প্ৰয়োজনীয়তাৰ নিম্নমূল্যায়ন। স্বর্গৰ কোনো আশা থাকিলে পৰম পৱিত্ৰতাৰ নিৰপেক্ষ প্ৰয়োজনীয়তা। “আপুনালোকে জানেনা যে অন্যায়ী লোকে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী নহয়?” তেওঁ পিছত পৱিত্ৰতাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত জোৰ দিবলৈ যোৱা দুটি শ্লোকত এই কথাটো বিভিন্ন ধৰণে ক'ৰে বুঝাইছে, কিন্তু মই আপুনালোকক সৰলভাবে এইটো লক্ষ্য কৰিবলৈ চাওঁ যে যেতিয়া সুসমাচাৰ স্মৃতিশক্তিৰ অভাৱে এই ধৰণৰ ভিত্তিগত সত্যক ভুলি যোৱা হয়, তেতিয়া কি হয়। সুসমাচাৰ স্মৃতিশক্তিৰ অভাৱ, ধাৰ্মিক ভুলে, আমাৰ চিন্তাধাৰাত এটা শূন্যতা সৃষ্টি করে যি পূৰণ হ'বই লাগে। যদি এই শূন্যতা বাইবেলৰ সত্যটোৱে পূৰণ নকৰে, তেন্তে বিপদ হৈছে যে ইয়াৰ পৰিবৰ্তে মিছা, ভুল আৰু প্রতারণাৰ দ্বাৰা পূৰণ হ'ব। আৰু তাৰে পৌল ৯ নং শ্লোকত কয়, “প্ৰতারণা হোৱা নহয়।” তেওঁ জানে যে যদি তেওঁলোৱে এই সত্যসমূহ ভুলি গৈছে, যে তেওঁলোক ভালদৰে শিক্ষা আৰু নিৰ্দেশনা পাইছে, মহান বিপদ হৈছে যে তেওঁলোক প্রতারণা হ'ব। “প্ৰতারণা হোৱা নহয়।”

পাপৰ সুবিধাৰ জন্যা বিশ্বাসৰ সমন্বয়

কৰিন্থীয় খ্ৰীষ্টানসকলৰ নৈতিক ব্যৰ্থতাসমূহত আপুনি পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ পৰ্যায় আছে। আমি নিজেৰা এতিয়া এনেধৰণৰ ব্যৰ্থতা এৰিয়াই যোৱাৰ বাবে সেয়া জেনোৱা দৰকাৰী। আপুনি সেয়া পাৰলৈৰ আলোচনাত দেখা পাব। প্ৰথমতে, এই মৌলিক সত্যসমূহত তেওঁলোকে উপেক্ষা কৰে বা প্ৰত্যাখ্যান কৰে বা ভুলে যায় বা সিৰিফ্ৰ পৰোক্ষ কৰে। তেওঁলোকে সুসমাচাৰৰ প্ৰতি ভুলে গৈছে। তাৰ পাছত দ্বিতীয়তে, সেই ধাৰ্মিক শূন্যতাৰ পৰিকল্পনাত এই মারাত্মক প্ৰতারণা স্ৰৰূপায়। যেহেতু তেওঁলোকে সত্যক শুনা নাছিল, তেওঁলোকে মিছা কথা শুনিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁলোকে পাপৰ প্রতি নিজৰ বিশ্বাস সাজাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁলোকে নিজৰ পাপ ভাল পায়। আৰু যেহেতু ৰ্যাডিকেল পবিত্ৰতাৰ আহ্বান আরু পৰোক্ষ নহয়, হয়তো এটা ভিন্ন ধাৰণাৰ বিশ্বাস গ্রহণ কৰা উচিত যি অধিক পাপ সহজে মান্য কৰে। চাওক, আমি [G1] সচ্চিকৈ পাপৰ সমস্যা নাই, নহয়নে? “নহয়, মোৰ পাপৰ সমস্যা নাই। মোৰ পাপ ভাল লাগে। মোৰ ঈশ্বৰৰ সমস্যা। কি তেওঁ মোৰ পৰা আশা কৰে সি এতিয়া নিবৰ্দ্ধমান!” আৰু যেতিয়া এই ধাৰণা সচ্চিকৈ আমাৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে, যদি আমি সাৱধান নহয়, আমি নিজৰ বিশ্বাস, নিজৰ মতবাদ, নিজৰ নৈতিকতাৰ বাবে ঠাঁৱ ৰচনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰো।

মোৰ এজন অত্যন্ত প্ৰিয় বন্ধু আছিল যি সুসমাচাৰৰ এজন মন্ত্রী হ'ল এক ৰক্ষণশীল সম্প্ৰদায়ত, অল্পস্বল্পে আমাৰ নিজৰ মত, যি পবিত্ৰ ধৰ্মপুস্তকৰ নিৰ্ভুলতা আৰু কর্তৃত্বত বিশ্বাস কৰে। আৰু তেওঁ ভালদৰে নিজৰ মন্ত্রিত্ব আৰম্ভ কৰিলে, কিন্তু কিছুকাল পাছত তেওঁৰ আচৰণ বিচিত্র হ'ল। তেওঁ কোনো ব্যাখ্যা অবিহনে অৱকাশ ল'বলৈ আৰম্ভ কৰিলে। একদিন তেওঁৰ ভাৰ্যাই তেওঁৰ জিনিসপত্ৰৰ মাজত প্ৰমাণ পাইল যে তেওঁ দ্বৈত জীৰণ জাপি আছিল। আৰু যেতিয়া তেওঁৰ ভাৰ্যাই তেওঁৰ সন্মুখীন হ'ল, তেওঁ ভাৰ্যাকে ত্যাগ কৰিলে আৰু মুকলি সমকামী জীৰণ জাপিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। আজি, তেওঁ এক উদাৰ চৰ্চত মন্ত্রী হিচাপে কাৰ্য কৰে যি সমকামিতা পাপ নহয় বুলি অস্বীকাৰ কৰে। আপুনি কি দেখা পায়? তেওঁৰ বিশ্বাস আৰু নৈতিক পছন্দ একতাল কৰিবলৈ পারে নি। আৰু যেহেতু তেওঁ পাপ ভাল পায়, তেওঁ পাপৰ সুবিধাৰ জন্যা নিজৰ বিশ্বাস সাজাইছে।

আৰু সেইবোৰৰ বিপদত আছিল কৰিন্থীয়াসকল। “নিয়েচক নহোৱা,” পৌলৰ মতে তেওঁলোকৰ। “নিজৰ মনত মিছা নাকৰা! যৌন অবিশুদ্ধতাৰ লোক, মূৰ্তিপূজাৰী, ব্যভিচাৰী, সমকামীতা অনুশীলন কৰা লোক, চোৰ, লোভী, নেশাখোৰ, গালি কৰা, আৰু ঠগৰাৱে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য উত্তৰাধিকাৰ কৰিব না।” যৌন অবিশুদ্ধতা, ব্যভিচাৰ, সমকামীতা কৰিন্থত এতোৰ স্বাভাৱিক, এতোৰ সাৰ্বজনীন আছিল যে গিৰ্জাৰ বিশ্বাসীসকলৰ পক্ষে অবিৰত সাংস্কৃতিক চাপৰ পৰা বেঁচি থকা কঠিন আছিল, নিজৰ মনত ক’বলৈ আৰম্ভ কৰা যে যীশু খ্ৰীষ্টৰ দাবীসমূহ নিজৰ জী৵নত সত্য সাপেক্ষে গ্রীকো-ৰোমান সাংস্কৃতিক পৰিপ্রেক্ষতত মানিয়ে ল’বলৈ হ’ব। আপুনি কল্পনা কৰতে পাৰে যে তেওঁলোকে সৈন্যপতিকৈ ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰি পৌলৰ সৈতে কথাবাৰ্তা ক’বলৈ চেষ্টা কৰিছে, নহয়নে? “ওহোৱা পৌল, এইবোৰ প্যালেষ্টাইনত কাম কৰতে পারে, জানোঁ আপুনি সেই ঐতিহ্যবাহী, রক্ষণশীল ইহুদী লোকৰ মাজত। কিন্তু ইয়াত নহয়! কৰিন্থত নহয়! নহয়, পৌল, বিবাহৰ বাহিৰত যৌনতা, সমকামীতা, ব্যভিচাৰ, হয়তো জেৰুজালেমত কলঙ্কৰ কাৰণ হ’ব, কিন্তু আমিৰ নগৰীয় শহৰত সেয়া কোনো ডেউৰা কথা নহয়। আপুনি গুৰুত্ব সহকাৰে আশা কৰতে পাৰেনা যে আমি ঘুষ ল’ব না, নহয়নে? পৌল, আপুনি বুঝতে হ’ব যে আপুনি কৰিন্থত বাস কৰে, সেয়া কেবল ব্যৱসায়ৰ মূল্য। আৰু আমি আপুনিৰ অভ্যস্ততকৈ অধিক মদ পান কৰোঁ যদিও কি হ’ব? কি ডেউৰা কথা, পৌল?”

আৰু এই ধাৰণাটো এনেদৰে চলতে থাকে। কিছুমান সুবিধাৰ কথা মানি ল’ব লাগে। পাপ, প্ৰথমতে, উপেক্ষা কৰা হয় আৰু তাৰ পাছত তাৰ সৈতে সহ্য কৰা হয় আৰু তাৰ পাছত তাৰ আনন্দ লোৱা হয়। তাৰ পাছত এই পাপক ইতিবাচকভাৱে নিশ্চিত কৰা হয়, পাপ বুলি নহয় কিন্তু এক ভাল কথা বুলি চিন্তা কৰা হয়, যেতিয়া এইখানে পাপী হ’লেন পৌল – এতেক নুৰ, এতেক একান্ত। ই বৰদৰ্শনীয় লাগে, নহয়নে? পৌলে আমাক বুঝিবলৈ সাহায্য কৰিবলৈ চান যে, বাইবেলৰ পাপ বুলি যাকৰে, তাৰ বিপৰীতে বিশ্বৰ তর্কসমূহ যিমানেই যুক্তিযুক্ত হ’ক, পৌলে আমাক বুঝিবলৈ চান যে পাপক এক জীৱনশৈলী হিশাবে গ্রহণ কৰাৰ পৰিণাম চিৰস্থায়ী। সি চিৰস্থায়ী। “প্ৰতারণা নকৰা। যৌন অধর্মী, মূৰ্তিপূজাৰী, ব্যভিচাৰী, সমকামীতা অনুশীলন কৰা লোক, চোৰ, লোভী, নেশাখোৰ, গালি কৰা, আৰু ঠগবাজসকল ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰী নহয়। চিৰস্থায়ীতা দৰকাৰ, কৰিন্থিয়াসক।

মূৰ্তিপূজা আৰু যৌন পাপৰ মাজৰ সম্পৰ্ক

এতএব, আমি এতেই কাৰণে এটা বা দুটা কথা চিনাক্ত কৰিবলৈ চাওঁ এতিয়া পৌলৰ ইয়াত উল্লেখ কৰা পাপৰ তালিকাৰ বিষয়ে। প্ৰথমতে, ৯ নং শ্লোকত চকু দিয়তে, সেই পাপৰ তালিকাত যৌন পাপৰ মাজতেই মূৰ্তিপূজা দেখা যায়। যৌন পাপৰ বিষয়ে ক'ত মূৰ্তিপূজাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে বুলি ই অদ্ভুত যেন লাগে। কিন্তু ইয়াক বুঝিবলৈ আৰু স্মৰণ ৰখিবলৈ যে কৰিন্থীয়াস্থিত ধৰ্মীয় জীৱনত আপোলো আৰু এফৰোডাইটৰ মন্দিৰবোৰ আছিল, ইহঁতৰ সমজাতীয় যৌনতা আৰু মন্দিৰ পৰিচালিকাৰ অংশ আছিল সেই মন্দিৰত প্যাগান উপাসনাৰ। সেই মন্দিৰত এনেধৰণৰ যৌন পাপত লিপ্ত হোৱা উপাসনাৰ এটা স্বাভাৱিক অংশ আছিল। আৰু এই ধৰণৰ ইহঁতৰ বহু পৰিমাণে মূৰ্তিপূজাৰ এক প্ৰকাৰ আছিল। কিন্তু আপুনি নাভাবেনে যে পৌলে এই যৌন পাপ আৰু মূৰ্তিপূজাৰ মাজত সংযোগ কৰা কথাটি আমাৰ বৰ্তমান সাংস্কৃতিক সময়ত বিশেষভাৱে প্রাসঙ্গিক? সকলো পৰৰ নিশাৰ খবৰৰ কাগজত যৌন পৰিচয়ৰ ৰাজনীতি আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে, নিৰ্বাচনৰ ফলাফল নিৰ্ধাৰণ করে। যৌনতা আমাৰ টেলিভিশন পর্দাত বিনোদন। ই বিজ্ঞাপনত এটা বিপণন সাধন। পৰ্ণোগ্ৰাফি মহামাৰিৰ নিচে আৰু খ্ৰীষ্টানসকল যি বাইবেলৰ মতে মানৱ যৌনতাৰ নিয়ম মেনে চলা,তেওঁলোকক প্ৰকাশ্য স্থানৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হয় আৰু দুই সহস্ৰ বছৰ ধৰি গির্জাই স্বীকাৰ কৰা কথাটি বিশ্বাস কৰাৰ বাবে দণ্ডিত কৰা হয়। যৌনতা আজি আমাৰ যুগত কৰিন্থীয়াস্থিতৰ নিচে এক মূৰ্তি। গতিকে পৌলৰ দিনত আৰু আমাৰ দিনত যৌনতাৰ প্রতি আকৰ্ষণ আসলে মূৰ্তিপূজা, মিথ্যা উপাসনাৰ এক প্ৰকাৰ বুলি বুঝা খুব উপযোগী।

পাপৰ গভীৰতা

The second thing to notice about this list is the way that Paul speaks about the vices that he mentions. He doesn’t actually name the sins; he names people who are defined by those sins. He doesn’t talk about sexual immorality, does he? He talks about “the sexually immoral.” He doesn’t talk about greed; he talks about “the greedy.” He doesn’t talk about fraud; he talks about “swindlers.” You see, sin is so very dangerous, eternally dangerous as Paul points out, precisely because it is a matter of much more than mere behavior. It is in fact a matter of identity. It’s not skin-deep. Sin goes right to the roots of who we are. Paul is telling us that while we believe and we tell ourselves the reason we pursue these things is because we think they’ll make us free, Paul is actually telling us the contrary is true. The sin that we love and pursue and make idols of, in the end, actually enslave us. They come to dominate us and to define us. We become unrighteous. We become “greedy, revilers, swindlers, adulterers, homosexuals.” It’s not a problem of activity, behavior merely. It is a problem of identity. Which means, we are much, much than we realize, as the saying goes. We are much worse than we realized. Our sin problem goes all the way to the roots of who we are. It’s not just a problem of what we do.

I will provide the actual translation now:

এই তালিকাৰ বিষয়ে দ্বিতীয় কথা যি লক্ষ্য কৰিবলগীয়া, সেটো হৈছে পৌলৰ উল্লেখ কৰা দোষৰ বিষয়ে কথা কোৱাৰ ধৰণা। তেওঁ আসলে পাপৰ নাম নল'ৱে; তেওঁ সেই পাপৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত লোকৰ নাম ল'ৱে। তেওঁ যৌন অবিশুদ্ধতাৰ বিষয়ে কথা নক'ৱে, কৰেনা? তেওঁ “যৌন অবিশুদ্ধ”ৰ বিষয়ে কথা ক'ৱে। তেওঁ লোভৰ বিষয়ে কথা নক'ৱে; তেওঁ “লোভী”ৰ বিষয়ে কথা ক'ৱে. তেওঁ প্রতারণাৰ বিষয়ে কথা নক'ৱে; তেওঁ “প্রতারক”ৰ বিষয়ে কথা ক'ৱে। আপুনি চিনি পান, পাপ অত্যন্ত বিপজ্জনক, চিৰস্থায়ীভাৱে বিপজ্জনক যি পৌলে নিৰ্দেশ কৰে, সঠিকভাৱে ক'ৱে যে ইহঁতা কেবল আচৰণৰ বিষয়ে নহয়। ইহঁতা আসলে পরিচয়ৰ বিষয়ে। ইহঁতা চামৰা-গভীৰ নহয়। পাপ আমাৰ হৈ যোৱাৰ মূললৈ যায়। পৌলে আমাক ক'ৱে যে আমাৰ বিশ্বাস আৰু আমি নিজৰ লৈ ক'ৱে যে আমি এইবোৰ কাৰ্য্য অনুসৰি যোৱাৰ কাৰণ আমি ভাবো যে ইহঁতা আমাক স্বাধীনতা দিব, পৌলে আসলে আমাক বিপৰীত কথা ক'ৱে। আমি পাপ যি ভাল পাই আৰু অনুসৰি আৰু মূৰ্তি বনাই, শেষত আসলে আমাক দাস বনায়। ইহঁতা আমাক আয়ত্ত কৰে আৰু আমাক নিৰ্ধাৰিত কৰে। আমি অন্যায়ী হয়। আমরা “লোভী, নিন্দুক, প্রতারক, ব্যভিচাৰী, সমকামী” হয়। ইহঁতা কেবল কাৰ্য্যৰ, আচৰণৰ সমস্যা নহয়। ইহঁতা পরিচয়ৰ সমস্যা। যা নিৰ্দেশ কৰে, আমরা বহু, বহু যি আমি বুঝি পাইছো। আমরা বহু বেয়া যি আমি বুঝি পাইছো। আমাৰ পাপ সমস্যা আমাৰ হৈ যোৱাৰ মূললৈ যায়। ইহঁতা কেবল আমি যি কৰোঁ তাৰ সমস্যা নহয়।

আৰু এই কাৰণেই ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য মানৱতাৰ পৰা বাদ দিয়ে যি মানৱতা পাপৰ দ্বাৰা সংজ্ঞায়িত, পাপৰ দ্বাৰা ক্রীতদাস কৰা হয় কাৰণ পাপ এটা পরিচয়ৰ সমস্যা। যদি আপুনি ৯ নং পদটোৰ পুনৰ চান, মূল গ্রীক ভাষাত এক আকৰ্শনীয় বাক্য গঠন আছে। ইংৰাজিত অনুবাদ কৰা কঠিন যাতে ইয়োৱা কথাৰ দৰে শোনা যোৱা যি ক্রিয়াৰ সঠিক স্থানত নাথাক! কিন্তু মূল গ্রীক ভাষাত ৯ নং পদৰ "অন্যায়ী" শব্দ আৰু "ঈশ্বৰ" শব্দ দুটো পাশাপাশি আছে যাতে বৈপরীত্য হাইলাইট কৰা হয়। ইয়োৱা আসল সমস্যা, আপুনি চিনি পাৰে। অন্যায়ী আৰু ঈশ্বৰ একেৰাহে বিচ্ছিন্ন হৈ আছে। সিহঁত বেমেল। বাক্যটোৰ পঠন কৰিব "আপুনি জানেনা যে অন্যায়ী, ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য উত্তৰাধিকাৰ কৰিব না।" অন্যায়ী আৰু ঈশ্বৰ বেমেল। পাপ ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ পৰা আমাক বাদ দিয়ে। পৌলৰ এই সত্য বুঝিবলৈ চান যদি আমি ভাবো যে আমি পাপৰ সমস্যা নাই, সকলোবৰ পাছত, পাপ সৰল কৰা আৰু অনুসৰণ কৰা যাব, তেন্তে পৌলৰ এই সত্য বুঝিবলৈ চান যে আমি এক অমীমাংসিত ঈশ্বৰ সমস্যা, এক অমীমাংসিত ঈশ্বৰ সমস্যা। আমি ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ পৰা বাদ হব। [G2] সেয়াৰে ইয়াত এক সতর্কতা আছে; এক শান্ত সতর্কতা আছে। নহয়নে? “আপুনি জানেনা যে অন্যায়ীগৰাকী ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য উত্তৰাধিকাৰ কৰিব না?”

কৃপাৰ স্মৰণ

এইটো এটা বিস্ময়কৰ স্মৰণ। আপুনি অনুগ্ৰহ কৰি ১১ পদটোৰ ফালে চকু দিবনে? “এইবোৰৰ কিছুমান আছিল। কিন্তু আপুনি ধোৱা হৈছে, আপুনি পবিত্ৰ কৰা হৈছে, আপুনি আমাৰ প্ৰভু যীশু খ্ৰীষ্টৰ নামত আৰু আমাৰ ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ দ্বাৰা ন্যায়ীকৃত হৈছে।” মনে হয় তেওঁলোকৰ সুসমাচাৰৰ প্ৰতি ভুলৰ ফলত কৰিন্থীয়াসকলক কেৱল পাপে যে তেওঁলোকক সংকটাপন্ন কৰি তুলিছিল সেয়া নহে, সেই পাপৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰাৰ ক্ষমতা যি অনুগ্ৰহে প্ৰদান করে সেয়াও ভুলিয়ে গৈছে। “এইবোৰৰ কিছুমান আছিল,” তেওঁলোকক স্মৰণ কৰাইছে। তেওঁ যে তালিকাৰ পাপসমূহ, এক সময়ত তেওঁলোকৰ লক্ষণ আছিল। সেইবোৰ আসলে আমাৰ সমাজে আজি যি ধৰণে ভাবে, সেয়া খুব সৰূপ, নহয়নে? আজিৰ যুগৰ এটা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ সাংস্কৃতিক নক্সা – জোৰ একেদৰে দিয়া হয় যে আমি নিজৰ মতে নিজকে চিনাক্ত কৰোঁ। আৰু এই সাংস্কৃতিক নক্সাত এটা সত্যক সৰূপ আছে। ইয়াত সমস্যাটো আসলে পৰিচয়ৰ বিষয়ে। কিন্তু সেয়া নহে যি পৰিচয় আমি নিজৰ বাবে নিৰ্ভাণ কৰোঁ বা নিজৰ বাবে উন্মোচন কৰোঁ বা নিজৰ বাবে বাছি লোঁ। ইয়াত সমস্যাটো আসলে হৈছে যি পৰিচয় হয়তো পাপে আমাকৈ দিয়ে যি আমাকৈ বেঁচি ৰাখে অথবা সুসমাচাৰে দিয়ে যি আমাকৈ মুক্ত কৰে।

পূৰ্বৰ পৰিচয়

কৰিন্থীয়াসকল, মনে হয়, তেওঁলোকে পূৰ্বে যি আছিল তাৰ দ্বাৰা নিজৰ সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰি গৈছে যদিও এতিয়া খ্ৰীষ্টত তেওঁলোক কেৰা নহয়। তেওঁলোকৰ পাপে তেওঁলোকৰ পরিচয়ৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ পদ্ধতিত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰি ৰাখিছে, যীশুৱে নহয়। কিন্তু পৌল ইয়াত স্পষ্টভাৱে ক'ছেন, নহয়নে? “এইমত কেইজনমান আপোনালোকৰ ভিতৰত আছিল।” আপোনালোক যেতিয়া খ্ৰীষ্টান হ'ল, আপোনালোকৰ আধিপত্য কৰা, দাসত্ব কৰা পাপে আপোনালোকৰ জীৱনত শাসন কৰা বন্ধ কৰি দিলে। ই আপোনালোকৰ পরিচয় নিৰ্ধাৰণ কৰা বন্ধ কৰি দিলে। ইয়াৰ আধিপত্য ভাঙি গ'ল আৰু আপোনালোক মুক্ত হ'ল। হে যীশুৱেৰ প্রতি বিশ্বাসী, আপোনালোক এতিয়া সেই ব্যক্তি নহয়, যি আপোনালোক পূৰ্বে আছিল, ঈশ্বৰৰ কৃপায়। প্ৰভুৰে প্রশংসা কৰক যে সেয়া সত্য। আপোনালোক সেই ব্যক্তি নহয়, যি আপোনালোক পূৰ্বে আছিল। যেতিয়া আপোনালোক পূৰ্বৰ পাপ, পূৰ্বৰ জীৱনৰ দ্বাৰা নিজৰ সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰে, আপোনালোক আসলে আপোনালোকৰ আত্মাৰ শত্রুৱে আপোনালোকৰ বিরুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অস্ত্ৰ সমৰ্পণ কৰে। যেতিয়া আপোনালোক “সমকামী খ্ৰীষ্টান” বা “মদ্যপানী খ্ৰীষ্টান” বা “ধাৰ্মিক খ্ৰীষ্টান” হিচাপে নিজৰ সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰে, তেতিয়া আপোনালোক পাপক কৃপাৰ এটা সংশোধক বানায়। আপোনালোক ক'ছে, “হ্যাঁ, আমি খ্ৰীষ্টান, কিন্তু মোৰ পাপে সকলোবোৰ সংশোধন করে। আমি ইয়াৰ দ্বাৰা আধিপত্য কৰা অব্যাহত ৰাখোঁ। ই বাইবেলৰ মতে আরু কৰে না।” সেয়া এটা মিছা, এটা প্রতারণা, পৌলে কৰিন্থীয়াসকলৰ আৰু আমাক এৰিতাৰ পৰা বাঁচিবলৈ আহ্বান কৰিছে। যীশু আপোনালোকৰ জীৱনত প্ৰভু। আপোনালোক সেই ব্যক্তি নহয়, যি আপোনালোক পূৰ্বে আছিল। “যদি কোনোৱে খ্ৰীষ্টত আছে, সি” - কি? আপোনালোকে মৰতে চাহে! “যদি কোনোৱে খ্ৰীষ্টত আছে, সি এজন নতুন সৃষ্টি। পুৰণি চলে গ'ল আৰু নতুন আহি গ'ল।” আপোনালোক সেই ব্যক্তি নহয়, যি আপোনালোক পূৰ্বে আছিল। যীশু খ্ৰীষ্টত আপোনালোকৰ নতুন পরিচয়ৰ প্ৰকাশত জীৱন কৰাৰ সময় আহি গ'ল।

আপোনালোক ধোৱা হ'ল

এতেতমে যেতিয়া আমি অতীতৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ সংগ্রাম কৰোঁ, তেতিয়া ই হ'ল খ্ৰীষ্টীয়ান পৰিণতৰ সঠিক বোধৰ অভাৰত। আমি ভাবোঁ যে আমি খ্ৰীষ্টীয়ান হ'লাম কাৰণ আমি নিজৰ বাবে যীশু খ্ৰীষ্টৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ বাছি ল'বলৈ পছন্দ কৰিছোঁ। আমি ইয়াক ঘটাইছোঁ। যেতিয়া পৌল সেই পাপসমূহৰ তালিকা তৈয়াৰি কৰে, আৰু তাৰ পাছত তেওঁ ১১ নং শ্লোকত কয়, “এইতৰা কিছুমান আছিল,” তেওঁ নকয়, তেওঁ নকয়, “কিন্তু আপুনি নিজৰ আপোনাক ধুৱাইছিল। আপুনি নিজৰ আপোনাক পবিত্ৰ কৰিছিল। আপুনি নিজৰ আপোনাক ন্যায়বিচাৰ কৰিছিল।” যদি সেয়া সঁচা হ'ব, তেন্তে আমি প্ৰতিদিন বিচাৰ কৰিবলৈ ইহা বৈধ হ'ব যে গুৰুত্বপূৰ্ণ সুসংবাদত আগবঢ়োৱা যীশু সেইজন নেকি যাঁৰ দ্বাৰা আমি নিজৰ পৰিচয় আৰু চিনাকি চাৱলৈ বাছি ল'ব, যাঁৰ পৰিচয় দি আমি পਿਆৰ কৰিবলৈ আৰু অনুসৰণ কৰিবলৈ বাছি ল'ব, নেকি মোৰ পাপ। বিচাৰৰ ফলাফল স্পষ্ট নহয়। কিন্তু সেয়া সত্যটো নহয়। নহয়, সত্যটো হ'ল, আপুনি ধুৱাইছিল, আপুনি পবিত্ৰ কৰা হ'ল, আপুনি ন্যায়বিচাৰ কৰা হ'ল। ঈশ্বৰে নিজৰ সাৰ্বভৌম কৃপাত, আপোনাৰ পাপৰ দাসত্বৰ মাজত হস্তক্ষেপ কৰি আপোনাক মুক্ত কৰিলে, আপোনাক পৰিষ্কাৰ ধুৱাই দিলে, আপোনাক পবিত্ৰতা আৰু আনন্দৰ জীৱনৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট কৰিলে। তেওঁ আপোনাক নিজৰ দৃষ্টিত ন্যায়বিচাৰ কৰিলে কাৰণ খ্ৰীষ্টৰ ন্যায়বিচাৰ আপোনাক অৰ্পণ কৰা হ'ল আৰু আপুনি একমাত্ৰ বিশ্বাসেৰে গ্রহণ কৰিলে। তেওঁ ইয়াক এক বাৰ কৰিলে, সকলোৰে বাবে। ক্রিয়াৰ কালবাচক ৰূপবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ। এই সকলোবাৰে এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত ঘটিছিল, এক বাৰ আৰু সকলোৰে বাবে, অতীতত স্থায়ীভা৬ে। “আপুনি ধুৱাইছিল, আপুনি পবিত্ৰ কৰা হ'ল, অৰ্থাৎ আপুনি পবিত্ৰ জীৱনলৈ নিৰ্দিষ্ট আৰু নিবেদিত হ'ল। আপুনি ন্যায়বিচাৰ কৰা হ'ল, কিয়েভা পুনৰাবৃত্তি নহয়, কিয়েভা হাৰি পেলোৱা নহয়। পৰিষ্কাৰ। ঈশ্বৰৰ দৃষ্টিত পৰিষ্কাৰ যীশু খ্ৰীষ্টৰ নামত।” যীশুৰ কাৰণে, আপুনি পৰিষ্কাৰ। সেইজন আছেনি আপুনি। সেইজন আছেনি আপুনি।

আহক আপুনি যি আছে

এতেই সহায়ক। প্ৰথমতে, ই আমাকৈ কয় যে কৃপাৰ পৰিসৰৰ বাহিৰত কোনোৱেই নাই। আজি এই বাৰ্তা শুনা কিছু লোকৰ মনে হয়তো ভাবিব পাৰে যে আপোনাৰ পাপে আপোনাক যীশু খ্ৰীষ্টৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰাৰ সকলো সম্ভাৱনাৰ পৰা বাদ দিছে। আপুনি তাৰ কাট দি মৰি আছে। আপোনাৰ লাজ সত্য, অত্যাধিক। “সি মোক নোৱে চাহিব! মোক চোৱা! মই কি কৰিছোঁ! মই কোন হয়েছোঁ! মই আনৰ সাথে কেনে আচৰণ কৰিছোঁ! মই নিজৰ সাথে কেনে আচৰণ কৰিছোঁ। যীশুৱে মোক নোৱে চাহিব।” পুনৰ ১১ নং পদ পঢ়ক। “এইমানে কেউ আছিল।” লুটপাট কৰা, ঠগ, চোৰ, সমকামী, মূৰ্তিপূজাৰী। কৰিন্থীয়া গিৰ্জা এৰে ভৰা আছিল। প্ৰথম প্ৰেসবিটেৰিয়ান গিৰ্জাও এৰে ভৰা। স্বৰ্গৰ ৰাজ্য এৰে ভৰা।

এতএব, স্বর্গত কোনো মূর্তিপূজাৰী নাই, কোনো যৌন অবিশুদ্ধ লোক নাই, কিন্তু স্বর্গত এনে লোকৰে পৰিপূৰ্ণ যি এক সময়ত এনে আছিল; এক সময়ত এনে আছিল। “এনে আছিল আপোনালোকৰ কিছুমান।” যীশু খ্ৰীষ্টত আমাৰ সকলৰ বাবে আশা আছে। তেওঁ পাপীৰ পাপ ধুৱৰে পৱিত্ৰ কৰাৰ ভাল পায়। তেওঁ আপোনাক পৱিত্ৰ কৰাৰ ভাল পায়। গতিকে নিমল হ'য়ে যীশুৰ ওচৰলৈ আহা! লজ্জিত হ'য়ে যীশুৰ ওচৰলৈ আহা! ভয়যুক্ত হ'য়ে যীশুৰ ওচৰলৈ আহা! আপোনাৰ পাপসহ যীশুৰ ওচৰলৈ আহা আৰু তেওঁ যেনে কৰে, তেনে কৰিবলৈ দি দিয়া। তেওঁ আপোনাক ধুৱৰে পৱিত্ৰ কৰিব, আৰু যদিও আপোনাৰ মন ভীষণ পাপী বুলি ভাবে, তেওঁ আপোনাক পৱিত্ৰ কৰিব। তেওঁ আপোনাক পবিত্ৰ কৰিব যাতে এক সময়ত যেখানে আপোনাৰ পাপৰ বান্দা বুলি আপোনাৰ মনে ভাবিছিল, তেওঁ আপোনাক পাপৰ পৰা আত্মনিৰ্ভৰ কৰি তুলিব আৰু আপোনাৰ জীৱনত সম্পূৰ্ণৰূপে ভিন্ন নীতি, ভিন্ন পথৰে চলাৰ সৃষ্টি কৰিব, আৰু শেষত তেওঁৰ প্ৰসন্নতা অনুসৰি চলাৰ সৃষ্টি কৰিব। যেখানে আপোনাৰ দোষে আপোনাক নিয়ন্ত্রণ কৰিছিল, আপোনাৰ দিগন্তক আঢ় কৰিছিল, আপোনাৰ এতেকাল লজ্জা লাগিছিল, তেওঁ আপোনাক যীশু খ্ৰীষ্টৰ নিজৰ ধাৰ্মিকতাৰ পোশাক পৰিধান কৰাব, যেনে খ্ৰীষ্টে নিজৰ পোশাক খুলি আপোনাৰ ওপৰত পরিধান কৰি আপোনাৰ মলিন বস্ত্ৰৰ ওপৰত নিজৰ আনুগত্যৰ সৌন্দৰ্য্য ঢাকি দিব। যাতে স্বৰ্গীয় সিংহাসন কক্ষত, পৱিত্ৰ ঈশ্বৰে আপোনাক চাই আপোনাৰ পাপ নেদেখে, কিন্তু তেওঁৰ নিজৰ পুত্ৰৰ উজ্জ্বলতাত আপোনাক উজ্জ্বল দেখে। তেওঁ পাপীৰ বাবে, দোষী পাপীৰ বাবে এনে কৰাৰ ভাল পায়। যীশু খ্ৰীষ্টৰ কৃপাৰ পৰিসৰৰ বাই কোনোৱেই নাই, গতিকে আহা, দোষী পাপী, আৰু তেওঁত আশ্ৰয় লবা। ই দোষী, লজ্জিত, ভয়যুক্ত, ভগ্ন-হৃদয় পাপীৰ বাবে সহায়ক। যীশুত আপোনাৰ বাবে এক স্বাগত আছে।

ঈশ্বৰে আপোনাক সলনি কৰিব

এইটো বিশ্বাসীসকলৰ বাবে সহায়ক, কৰিন্থীয়াসকলৰ দৰে, যিসকলে অনুভৱ করে যে তেওঁলোকে যি আছিল, সেইহে সব সময়ে হ'ব লাগে। আপুনি কেতিয়াও এই অনুভৱ কৰেনে? যে আগামীকাল আৰু আজিৰ দিনৰ দৰে হ'ব। যে পাপে আপুনিক হোঁচাইছে আৰু আপুনিৰ চৰিত্র আৰু সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে, সেই পাপে সব সময়ে আপুনিক হোঁচাইছে আৰু আপুনিৰ চৰিত্র আৰু সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰিব। ইয়া নহয়। “এইতৰা কিছুমান আছিল। কিন্তু আপুনি ধোৱা হ'য়, আপুনি পৱিত্ৰ কৰা হ'য়, আপুনি ন্যায়ীকৃত হ'য়।” যীশু কেবল ক্ষমা কৰিবলৈ সক্ষম নহয়, তেওঁ আপুনিক পৰিবৰ্তন কৰিব। তেওঁ আপুনিক পৰিবৰ্তন কৰিব, যাতে আগামীকাল, তেওঁৰ কৃপাৰ দ্বাৰা, আপুনি আজি যি আছেন, সেই নহয়। তেওঁ আপুনিক নিজৰ দৰে কৰিব। যীশু খ্ৰীষ্টৰ বাহিৰে আপুনিৰ বাবে আশা নাই। পাপে আপুনিক বন্দী কৰে, আপুনিৰ সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰে, আপুনিক নিয়ন্ত্রণ করে, কিন্তু যীশু খ্ৰীষ্ট আপুনিক নতুন পৰিচয় দিয়ে। তেওঁ আপুনিক নতুন সৃষ্টি কৰে আৰু আপুনিক উজ্জ্বল আৰু সুন্দৰ আগামীকাল আৰু আশা দিয়ে, তেওঁৰ চৰিত্র আপুনিৰ জীৱনৰ পৰা উজ্জ্বল হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে। গতিকে আজি, আপুনি খ্ৰীষ্টীয়ান নে নহয়, আপুনি নিজৰ পৰা আৰু আপুনিৰ পাপৰ দুৰ্জনতাৰ পৰা যীশু খ্ৰীষ্টৰ দিকে ফিৰি যাওঁক। তেওঁৰ পৰা আপুনিক ধোৱা দিয়ক। তেওঁৰ সেবাৰ বাবে আপুনিক আলাদা কৰি দিয়ক আৰু তেওঁৰ নিখুঁত ন্যায়ীতাৰে সজ্জিত কৰক।

আমি একেলগে প্রাৰ্থনা কৰোঁ।

আমাৰ পিতৃ, আমি আপোনাৰ আগত স্বীকাৰ কৰোঁ যে আমি কেতিয়াবা মোৰ পাপৰ দ্বাৰা আচ্ছন্ন হৈ পৰি, আৰু একমাত্ৰ মোৰ ব্যৰ্থতাৰ দিশেই চাওঁ। আমি সন্দেহ কৰোঁ যে আমি কেতিয়াও এতিয়া যি আছোঁ, তাৰ চেয়ে ভিন্ন হব নোৱাৰা, আৰু পাপৰ সাথে মোৰ যুদ্ধ অজেয়। সত্যক স্মৰণ কৰিবলৈ আমাক সহায় কৰক। যীশুৰ প্রতি বিশ্বাস ৰাখি আমি ইতিমধ্যে যি আছোঁ, তাৰ চেয়ে ভিন্ন, আৰু কাইলৈ আমি এতিয়া যি আছোঁ, তাৰ চেয়ে ভিন্ন হব। তিনি আমাক নিজৰ দৰে গঠন কৰিবলৈ আমাৰ ভিতৰত কাম কৰিছে। আৰু যিসকল খ্ৰীষ্টান নহয়, আমি এতিয়া তাহঁতৰ বাবে প্রাৰ্থনা কৰোঁ। আমি আপোনাক অনুৰোধ কৰোঁ যে তাহঁতৰ জী৵নৰ প্রকৃত সমস্যাটি হৈছে পাপ, যি হয়তো তাহঁতে বিশ্বাস কৰে যে এতিয়া তাহঁতক মুক্তি দিছে, কিন্তু তাহঁতক ক্রীতদাস কৰি ৰাখিছে আৰু একদিন আপোনাৰ ৰাজ্যৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে বাদ দিব। তাহঁতৰ এক ভয়ানক ঈশ্বৰ সমস্যা আছে। কিন্তু তাহঁতক দেখাওক, তাহঁতক দেখাওক যে তাহঁতৰ বাবেও আশা আছে, যে তাহঁতক পবিত্ৰ কৰা যাব পাৰে। আৰু এই পৰ্দ্ধাকালতেই তাহঁতক আকৰ্ষণ কৰক, যাতে এই পৰ্দ্ধাকাল তাহঁতৰ জীৱনৰ এক মোড়ৰ বিন্দু হয়, আৰু তাহঁতক খ্ৰীষ্টৰ পায়ত নত কৰিবলৈ আকৰ্ষণ কৰক, যাতে তিনি তাহঁতক ধৌৰ কৰক আৰু পৃথক কৰক আৰু স্বৰ্গৰ ন্যায়ৰ মানদণ্ডত তাহঁতক ন্যায়বান্ ঘোষণা কৰক, এতিয়া আৰু চিৰদিন। কাৰণ আমি যীশুৰ নামতেই প্রাৰ্থনা কৰোঁ, আমেন।