Mbangun ing Wedhi

Mangundagi ing Watu

Kisah Para Rasul 9:31

Miturut Wiley Lowry

Lanang yen panjenengan badhé mriksani ing Kitab Suci, Kisah Para Rasul kapitulum 9; punika wonten ing kaca 918 ing Kitab Suci panjenengan. Yen panjenengan wis kerep rawuh ing ngriki, panjenengan mirengaken bilih kita asring mbaleni pitakonan lan wangsulan kapisan Catechism Westminster Singkat. Lan punika pancen ringkesan ingkang jelas lan mbiyantu sanget tumrap tujuan gesang. “Tujuan utama manungsa yaiku memuji Gusti Allah lan nikmati Panjenengane ing salawas-lawase.” Manawi kula saged nambahi setunggal – lan kula yakin bilih para priya ingkang lungguh ing Ruang Yerusalem wonten ing Majelis Westminster badhé sanget kersa mirengaken apa ingkang kula aturaken! Nanging manawi kula saged nambahi setunggal kula aturaken puniki. Tujuan utama manungsa yaiku memuji Gusti Allah lan nikmati Panjenengane bebarengan ing salawas-lawase. Lan alesanipun kula aturaken punika amargi pasamuwan punika tengah-tengah tumrap rencanaing Gusti Allah tumraping umatipun. Lan ingkang kita deleng ing Kisah Para Rasul kapitulum 9 wau 31 punika pasamuwan punika dipunbangun wonten ing Kristus. Lan nalika pasamuwan punika dipunbangun wonten ing Kristus, wau padha mlaku “ing wedi marang Gusti lan ing pangandikaning Roh Suci.” Panjenengan mireng, wau padha memuji Gusti Allah lan wau padha nikmati Panjenengane bebarengan.

Maka kanthi punika, ayo kita pindhah marang Panjenengane kanthi pandonga lan kita bakal maca punika ing bengi punika.

Bapak ingkang rama, kita nyuwun dhateng Panjenengan supados Panjenengan paringaken wedi marang Gusti lan paringaken pangandikaning Roh Suci malah nalika kita maca punika lan sinau ing bengi punika. Lan nalika kita pindhah saking kéné, kita pindhah supados memuji Panjenengan lan nikmati Panjenengan bebarengan ing salawas-lawase. Kita ndedonga punika ing asma Kristus, amin.

Kisah Para Rasul 9, namung setunggal wau; wau 31:

“Maka pasamuwan ing saindhenging Yudea lan Galilea lan Samaria gadhé tentrem lan dipunbangun. Lan mlaku ing wedi marang Gusti lan ing pangandikaning Roh Suci, pasamuwan punika tambah akeh.

Jak lan kembang pada layu, nanging Sabdaing Allah kita jumeneng ing salawas-lawase.

Aku pengin kita sinau ayat iki kanthi loro titik wengi iki. Sing pertama yaiku – dibangun munggah. Lan sing kapindho yaiku – dibangun metu. Dibangun munggah lan dibangun metu. Kita bakal nglampahi wektu paling akeh ing titik pertama, lan ing kono kita bakal miwiti, yaiku dibangun munggah.

Dibangun Munggah

Pituturipun “greja ing saindenging Yudea lan Galilea lan Samaria nduweni tentrem lan dibangun munggah.” Liyane carane kita bisa ngandika yen iku dibangun. Iku dikuatake. Kekuatan greja iku penting. Greja iku awak Kristus; iku pengantené Kristus. Iku wedhus-wedhusané Gembala Apik. Iku digawa bebarengan miturut rencana langgenging Allah, dijamin kanthi tumpahing getih larang Kristus, lan iku diatur déning Gusti Yésus Kristus kang wis bangkit lan menang. Aman kanggo ngandika yen tuwuh lan kekuatan greja gumantung marang Kristus.

Lan ing ayat iki, aku mikir kita weruh telu prakara, telu cara kang Kristus iku siji kang greja dibangun. Telu cara kang greja dibangun ing Kristus. Siji yaiku greja dibangun ing dhawuhe Kristus. Kita uga weruh yen greja dibangun minangka greja Kristus. Lan uga kita weruh yen iku dibangun déning prasetya Kristus. Ayo kita deleng telu prakara mau.

Dibangun Ing Dhawuhe Kristus

Nomer siki, kita weruh yèn gereja dibangun mungguh lan manut marang prentahé Kristus. Sampeyan ngerti salah siji bab sing ndadèkaké ayat iki misuwur ing kitab Para Rasul yaiku njabat minangka ringkesan. Iki ringkesan saka kabèh sing wis dumadi sadurungé ing kitab Para Rasul, nanging uga dadi ayat transisi. Dadi iki nyiapaké kita kanggo ngerti apa sing bakal kelakon ing liyané kitab Para Rasul. Lan minangka ringkesan, ayat 31 ngandhani kita yèn gereja, ing saindenging Yudea lan Galilea lan Samaria, dibangun. Saiki kanthi nyebutake telung panggonan iku, utamane, kita disambungake menyang tujuan lan urutan lan garis besar kitab Para Rasul. Amarga sampeyan weruh, ing ngendi kitab Para Rasul diwiwiti? Kitab Para Rasul diwiwiti ing Yerusalem lan diwiwiti karo Yésus lan Panjenengané karo para muridé lan Panjenengané ngandhani wong-wong mau supaya ngenteni ing Yerusalem, ngenteni tekane janjié Gusti Allah, tekane Roh Suci. Lan banjur sadurungé Panggilané, Yésus ngandhani iki marang para muridé. Panjenengané ngandhani, “Kowé bakal nampa daya nalika Roh Suci wis teka ana ing kowé, lan kowé bakal dadi saksi-saksiku ing Yerusalem lan ing saindenging Yudea lan ing Samaria lan nganti tekan pucuking bumi.” Kitab Para Rasul diwiwiti karo Yésus ing Yerusalem. Iki pungkasan karo Paulus ing Roma. Lan iki ng tracing garis lokasi sing Yésus paringake marang para muridé – Yerusalem, Yudea, Samaria, lan tekan pucuking bumi.

“On This Rock”

Lan mangkene wonten ing ayat 31, kita nemokake yen tembunging warta babang resurrectioné Yésus nyebar, pasamuwan dibangun kanthi tentrem – ing ngendi? “Ing saindhenging Yudea lan Galilea lan Samaria.” Iku pancen kaya kang wis dhawuhake Yésus, pancen kaya kang Yésus dhawuhake, pasamuwan saya gedhe lan saya kuwat. Sampeyan ndeleng, apa kang Kristus dhawuhake, Kristus paringake. Nalika Panjenengane ngutus para murid, para pengikuté kanggo dadi saksi lan ngajak murid, Panjenengane bakal nggenapi apa kang wis dhawuhake. Panjenengane bakal paring wohing pakaryanipun para murid kanggo Panjenengane dhewe amarga iki rencanaing Allah lan iki pakaryaning Allah. Sampeyan bakal éling ing Injil nalika Petrus ngakui Yésus iku Kristus – lan apa kang Yésus dhawuhake marang Petrus? Panjenengane dhawuhake, “Ing ndhuwur watu iki,” iki pengakuaning Yésus minangka Kristus, “Ing ndhuwur watu iki, Aku bakal mbangun pasamuwanku lan gapura neraka ora bakal nglawan.” Lan ana penganiayaan lan oposisi kang atos marang pasamuwan ing wektu bukuing Kisah Para Rasul. Lan para murid, para rasul, dibuwang ing pakunjaran. Dheweke disurung supaya ora ngomong babagan Yésus. Kita maca babagan Stefanus lan cara dheweke dituduh palsu lan dibenturi watu; martir kapisan ing pasamuwan wiwitan. Kita maca babagan, malah ing bab sadurunge iki, yen Saul, sing dadi Paulus – dheweke ngrusak pasamuwan.

Nanging yen kita bisa ng distil pesen saka Kitab Para Rasul dadi sawetara tembung, kita bisa ngomong yen iku paseksi saka wunguningé Gusti Yesus kanthi kuwasa lan kanthi panganiaya. Lan iku sing kita temokake – yen pesen Injil, yen Gusti Yesus wis wungu saka ing antarane wong mati, iku metu lan kanthi kuwasa saka Roh Suci pasamuwan saya akeh lan saya tuwuh lan saya dibangun lan saya kuwat ing pangganepi marang dhawuhe Kristus lan ing ngarepe panganiaya sing banget. Saiki kita bisa njupuk sawetara piwulang saka iku, mung saka siji titik iki, amarga kita urip ing budaya ing ngendi, meh ing saben cara, iku nglawan cara-cara saka Gusti Allah; iku nglawan kayektenan Gusti Allah. Kita ndeleng tumindak terorisme, kang meh dadi kasunyatan saben minggu, lan iku nduweni bobot liyane lan liyane ing pikirané wong. Lan nanging apa sing kita deleng ing pasaj iki? Bahwa sanajan pasamuwan katon kaya ana ing lemah kang ora stabil, iku perlu dianyari, kebutuhan nyata yaiku reformasi; kebutuhan nyata yaiku bali menyang pesen saka wunguningé Gusti Yesus lan marang katergantungan marang Roh Suci ngerti yen iku carane Kristus mbangun lan nguwatake Pasamuwanipun.

Iki uga nyengkuyung kita. Mbok sawetara sampeyan mikir apa iku pantes dituku marang pasamuwan? Apa iku pantes ngladeni lan menehi lan nggawe awake dhewe rentan ing uripé pasamuwan? Mbok sawetara sampeyan wis ngladeni ing pasamuwan pirang-pirang taun; sampeyan kesel? Mbok iku mung dudu prioritas kaya sadurunge? Apa sing kita deleng ing kene yaiku wuwuhané pasamuwan, kuwaté pasamuwan, iku dhawuhe Kristus. Iki rencanane Gusti Allah lan Gusti Allah bakal ndeleng pakaryanipun tekan pungkasan, tekan pepungkasan, tekan pungkasane wektu, kanggo kamulyaning Kristus lan kanggo kabecikané wong-wongé. Ayat iki ngomong marang kita, “Delengen apa sing Gusti Allah nindakake kanggo Pasamuwanipun, karo Pasamuwanipun. Panjenengane menehi apa sing dhawuhake.” Ngenteni iku! Ndonga kanggo iku! Ngenteni iku! Lan gandhengake marang Pasamuwanipun.

Dibangun minangka Pasamuwanipun Kristus

Pratama puniki ngiringaken kita dumugi ing pratama sané kalih. Sira gereja punika? Punika gerejaé Kristus! Puniki gerejaé Kristus sané dados wangunan. Kristus punika sirahing gereja lan wonten gereja satunggal; gereja satunggal ingkang gadhah tentrem lan manunggal wonten ing Kristus. Mugi kita bali maneh dhateng ayat punika, ayat 31. Mugi kita ningali apa punika kandhutanipun. Punika kandhutanipun, “Gereja,” gereja tunggal, “gadhah tentrem lan dados wangunan.” Punika gereja satunggal, sanadyan wonten ing pirang-pirang papan. Punika wonten ing Yudea lan Galilea lan Samaria, nanging tetep gereja satunggal. Malah, menawi kita ngalihaken tembung “liwat kabeh,” ing ngriki kandhutanipun “liwat kabeh,” kita saged ngandika, “sakabehe.” Jadi kita saged ngandika menawi punika gereja “sakabehe ing Yudea lan Galilea lan Samaria.” Lan tembung punika wonten ing basa Yunani punika tembung sané sami kaliyan tembung “Katulik.” Puniki ingkang kita akui utawi ngakui menawi kita ngandikaaken Creed Para Rasul lan kita ngandika menawi kita pitados dhateng “gereja katulik ingkang suci.” Kita boten ngandika menawi kita pitados dhateng gereja Katulik Roma, nanging kita pitados dhateng gereja universal satunggal, gereja Kristus ingkang wonten ing sakabehe donya. Kita ngakui iman lan setya kita dhateng punika. Gereja ingkang kawangun saking para pitados saking saben bangsa, saben suku, saben basa, saben rakyat.

Gereja Satunggal Ing Kristus Yesus

Yaiku apa sing didoaken déning Yesus sadurunge Panjenengané dipasang ing kayu salib. Panjenengané ndedonga kalawan para murid-muridipun, "satemene kabeh wong kang pracaya marang Panjenengané bakal dadi siji, kaya dene Panjenengané lan Bapa iku siji." Iki sing dhesek déning Yesus marang para murid-muridipun ing pungkasaning Kitab Matthew, "Lawan lan gawea murid saka kabeh bangsa." Lan apa sing kita temokake nalika tekan Kitab Wahyu, nanging iku wong akeh campur aduk kang ora bisa diétung, ana ing ngarepe tahta lan padha nyembah Cagak, nyembah Kristus. Iki janjiing Allah, bali menyang janjié marang Abraham, yen liwat turune Abraham, kabeh kulawarga ing bumi bakal diberkahi. Iki siji Gréja lan iku ana ing Kristus Yesus. Lan kita weruh wiwitane kesatuan iku ing Kitab Para Rasul ing ayat 31 pasal 9, nalika wong-wong saking Yudea lan Galilea lan Samaria digawa bebarengan lan padha nikmati tentrem lan padha nikmati panguripan, dibangun.

Nglampahi Wates-wates

Lanang wis ing titik iki wonten ing kitab Para Rasul, pasamuwan wis ngatasi alangan-alangan ageng. Sampeyan ngerti menawi sampeyan njupuk telung tembung mau, “Yudea lan Galilea lan Samaria,” wonten ing telung tembung mau ana sejarah komplèks lan nyedhihaken. Ana penyembahan brahala, ana perang sipil, ana gething, ana pembuangan, ana prejudhis, ana kasunyatan donya, ana kamulyanan diri. Yudea punika panggonanipun kuil. Punika ing ngriki para elit agama manggen lan ngenggoni. Galilea punika wilayah Yahudi nanging langkung kathah dipengaruhi lan dipukul dening pengaruh budaya Romawi lan Yunani. Samaria wonten ing tengah-tengah kalih punika lan padha ora saking turunan Yahudi murni lan padha ngetutaken lakon agama sanès. Lan wong Yahudi gething marang wong Samaria. Kawula diwartakaken menawi wong-wong saking Galilea menawi badhe mudhun dhateng Yudea, badhe nyebrang kali Yordan supados ngubengi wilayah Samaria. Padha ora badhe sesambungan kaliyan wong-wong punika. Lan sawuse sawuse, panganiaya meletus antawisipun klompok-kelompok wong punika. Nanging ing ngriki kawula diwartakaken menawi punika pasamuwan tunggal wonten ing panggonan-panggonan punika lan pasamuwan punika gadhah tentrem lan punika dipunbangun. Punika boten namung bébas saking oposisi; wonten tentrem ing antawisipun. Wonten tentrem antawisipun wong-wong punika ingkang rumiyenipun tadhah musuhan kaliyan Gusti Allah lan sapunika padha diserasaken dhateng Rama lan kaparingan hadiah gesang langgeng wonten ing Yesus Kristus, hadiah Roh Suci. Punika wong-wong ingkang tadhah musuhan kaliyan sesami, lan sapunika padha bungah wonten ing kabungahan, iman, lan pasamuwan. Lan tembung “pasamuwan” ingkang kawula gadhah ing ngriki, tegesipun, “dipanggil metu”. Padha “dipanggil metu” saking lakon-lawas lan saking latar mburi beragam supados rawuh wonten ing pasamuwan tunggal, badan tunggal, umat tunggal kagem kamulyaning Kristus.

Lan mungkin contohan paling jelas saka transformasi radikal sing dialami dening wong-wong iki yaiku transformasi sing kedadeyan karo Saulus utawa Paulus. Ing kene ana wong lanang sadurunge ing bab iki, ing kene ana wong lanang sing dadi pengejar lan penindas utama gereja lan saiki dheweke digawa menyang gereja, menyang persekutuan para wong suci. Lan ora mung dheweke ora dadi pengejar maneh nanging saiki dheweke dadi salah sawijining piranti utama kanggo mbangun gereja. Iku transformasi radikal sing kedadeyan ing kene ing bab iki, ing ayat iki sing kita diwenehi. Wutahing gereja nggawa tentrem ing antarane wong-wong sing beda lan dipisahake. Apa sebabe penting? Apa sebabe penting duwe persatuan ing antarane keragaman iki? Amarga ora ana liyane sing bisa nindakake; mung Kristus sing nindakake. Iki mung kedadeyan ing gereja Kristus, lan mulane iki nggawa kamulyan marang jeneng Kristus. Lan kita ndeleng iki langsung ing ayat iki.

Dibangun Kanthi Komitmen Kristus

Prekara katelu sing kita deleng babagan carane gereja dibangun ing Kristus yaiku gambaran saka urip sing dinikmati ing antarane para wong sing pracaya. Kita ndeleng ing kene komitmen Kristus sing terus-terusan, pelayanané marang gereja. Gereja dibangun kanthi komitmen Kristus marang wong-wong mau. Ayat iki ngandhani yen wong-wong mau "mlaku ing wedi marang Pangeran lan ing panglipur saka Roh Suci." Saiki, apa karakteristik pelayanané Yesus? Apa aspek-aspek pelayanané Kristus? Ya, sampeyan bisa nemtokake loro karakteristik iki, apa sampeyan ora? Amarga kabeh sing ditindakake lan diucapake Yesus ditindakake kanggo kamulyaning Allah. Komitmené kanggo nglakoni wektu karo Bapaké ing pandonga. Kabeh karya lan mukjijat lan pratandha lan piwulang sing ditindakake kanggo nggawa kamulyaning Allah. Lan malah menyang pati ing salib lan nampa bebendungan saka Bapak, iku ditindakake saka ketaatan lan penurutan marang karsané Bapaké. Iku wedi marang Pangeran sing nyebar ing sakabehing pelayanané Kristus.

Lan Roh Kudus, Roh Kudus sing nindakaken kaajaiban supernatural ing gesangipun Gusti Yésus lan liwat pelayananipun, iku Roh Kudus sing saiki nerusaken pelayananipun ing lan liwat kabeh wong sing pracaya marang Kristus. Gusti Yésus wis janji. Panjenengane wis janji bakal ninggalaken para muridipun, nanging ora bakal ninggalaken dheweke dhewekan, nanging bakal ngutus Roh Kudus kanggo nyengkuyung, kanggo mulangaken supaya dheweke bisa nindakaken pelayanan ing asmanipun. Jeneng liya saking Roh Kudus, kita diwenehi, yaiku Panghibur utawi Penolong. Apa sing kita deleng kelakon ing sakdurunge ing bagian iki? Iki sing Panghibur nimbulaken panghiburan. Dheweke mlaku "ing wedi marang Pangeran lan panghiburaning Roh Kudus". Iki bukti yen Kristus iku ana ing pagawean ing pasamuwanipun. Panjenengane iku setya marang pasamuwanipun. Panjenengane iku nerusaken mbenakaken marang wong-wongipun amarga dheweke nandharaken wedi marang Pangeran lan panghiburaning Roh Kudus. Kaloro ciri kasebut tansah bebarengan - wedi, ngormati, bakti, lan nyembah marang Allah bebarengan karo panghiburan lan comfort, kabungahan lan berkah saking Roh Kudus.

Wedi marang Pangeran

Wireng anggen ané mampidangakan wedok antuk Tuhan, nénten? Punika kayaknya konsept Kitab Suci Lama semata. Lan mesthi, punika patut dados respon antuk kemuliaan Tuhan ring Kitab Suci Lama punika wedok antuk Tuhan. Menawi ring Kitab Suci Anyar, ring prakara né, para panulis ngajak kami wedok ring cahyané Kabar Apik. Jagi, punika sané Kabar Apik ajarin kami. Kabar Apik ajarin kami wedok Tuhan. Kabar Apik ajarin kami yén dosa kami setuju murka lan nepisian lan paukuman Tuhan. Yén né tén anggen kami saking dosa kami lan nentuangen berkat Tuhan. Menawi kaselamatan kami setuju né pati lan kasubanan Yésus Kristus, Putra Tuhan. Punika né setuju kami tanpa Kristus. Punika né setuju kami kaselamatan. Apa né patut setuju anggen kami setuju wedok lan pengawon lan penghormatan lan pengagungan né Tuhan? Apa né patut setuju anggen kami setuju J.I. Packer, utawi né setuju saking jeneng buku-né, né “né Tuhan setuju né”? Kako né kami setuju né kaselamatan Roh Suci yén né tén setuju Tuhan setuju né pengagungan?

Aku rasa aman kanggo ngomong yen kita kabeh kepingin lan rindu marang pangnyamananing Roh Suci, nanging apa kita njupuk Pangeran Allah kanthi serius? Aku mikir yen kita takon marang anak-anak kita, yen kita takon marang tanggane, kanca-kancane, "Apa prioritas utama ing gesang kita?" Aku mikir apa sing bakal dijawabi! Kita kabeh cenderung njupuk awake dhewe kanthi serius. Apa ora? Kita njupuk pagawean kita kanthi serius, kita njupuk olahraga kita kanthi serius, kita njupuk penampilan, panganan lan ombenan, hiburan kita, kita njupuk awake dhewe kanthi serius. Apa sing luwih jelas tinimbang akehnya selfie? Kita kepingin njupuk gambar awake dhewe. Lan yen kita njupuk awake dhewe kanthi serius, kita kepingin ngandhani wong liya babagan awake dhewe. Dadi kita ndeleng iku ing budaya kita. Nanging apa kita njupuk Pangeran Allah kanthi serius? Aku ngakui yen aku kepingin Roh Suci ngganti gesang, nanging apa aku tansah nindakake iku kanthi pangharapan lan kesenengan apa sing bisa ditindakake Pangeran Allah? Lan apa aku kepingin njupuk sethithik pujian kanggo iku ing dalan? Aku mikir sepira kita kepingin anak-anak kita, kita kepingin para mudha tuwuh lan seneng marang pangnyamananing Roh Suci, kanggo diwasa ing iman, kanggo tuwuh ing kadewasan, nanging mung anggere dheweke seneng nindakake iku. Lan sepira kerep kita mencontohake rasa wedi marang Pangeran ing gesang kita dhewe lan prioritas sing kita pilih kanggo kulawarga kita? Kita kabeh prone kanggo golek pangnyamananing Roh Suci lan kanggo nglirwakake rasa wedi marang Pangeran. Nanging pangnyamananing Roh Suci teka karo rasa wedi marang Pangeran.

Lan nalika aku ngomong babagan wedi marang Pangeran, aku ora ngomong babagan sikap sing sedhih utawa peteng. Ana anget ing iki, ana kabungahan ing wedi marang Pangeran. Ana kamardikan lan kesucian, pangarep-arep ing wektu pacoban; kapercayan ing wektu penderitaan. Kekuatan lan jero lan kesatuan diwangun minangka gereja Kristus. Iki gambar apik banget gereja diwangun ing Kitab Prajanjian Anyar pasal 9 ayat 31. Gereja iku rencana Gusti Allah kanggo kamulyaning Kristus lan kanggo apiké wong-wongé. Sampeyan ngerti, ing kulawarga kita, kita wis dadi edan banget karo manuk. Aku ora bakal ngomong akeh babagan iki amarga aku ora ngerti sepira aku pengin mbukak babagan sepira edané kita, nanging kita wis biasa karo kegiatané manuk-manuk ing pekarangan kita! Lan wingi aku nemokake susuh manuk. Kita ndeleng iki kabeh wektu, nanging mung kok ketok aku carane apik susuh manuk iki. Ing kene ana jerami lan lebu lan lemah lan manuk-manuk iki bisa nyusun lan nggawe susuh kanggo endhog lan kanggo awake dhéwé. Apa ora apik banget apa sing Gusti Allah darékake ing mbangun gereja? Panjenengané njupuk wong Yahudi lan wong non-Yahudi, wong Galilea lan wong Samaria, abdi lan wong bebas, sugih lan miskin, lan Panjenengané nyawijiake minangka gereja Panjenengané, minangka gereja Kristus kanggo kamulyané, gambar apik banget mlaku ing wedi marang Pangeran lan ing panglipur Sang Roh Suci? Iku apa sing Gusti Allah darékake ing mbangun gereja Panjenengané. Dadi gereja diwangun. Iki dibangun.

Kita uga diwulang ing tembung pungkasan saka ayat iki yen nalika iku dibangun, iku dibangun metu. Iki bakal dadi titik pungkasan kita ing bengi iki. Iki sing pasamuwan dibangun metu; pasamuwan saya akeh. Nalika pasamuwan saya edifikasi, pasamuwan saya akeh. Nyatane, kita bisa ngomong yen salah sawijining pratandha kekuwataning pasamuwan yaiku yen iku diarahake metu. Iki dibangun metu nalika iku dibangun lan iku dibangun nalika iku dibangun metu. Iki dudu awak statis wong-wong sing pracaya. Iki dudu klompok eksklusif. Iki persekutuan dinamis sing diceritakake ing kene. Salah sawijining tembung kunci ing pasamuwan saiki, ing budaya kita, aku mikir, yaiku “komunitas - nindakake urip bebarengan.” Lan iku mesthi salah sawijining prioritas saka pasaj iki; iku salah sawijining perkara sing ayu ing kene. Dheweke lagi ngalami komunitas bebarengan. Nanging salah sawijining bebaya saka ningkatake lan fokus marang komunitas yaiku fokus bisa dadi ing njero lan komunitas bisa dadi saya gedhe. Lan bisa dadi angel kanggo ngrangkul wong anyar utawa wong njaba. Lan aku yakin akeh kita wis ngalami iku ing kelompok cilik utawa Sekolah Minggu utawa perkara kaya ngono.

Dibangun Metu

Nanging kita weruh ing kene, yen fokus marang Gusti Allah lan nalika fokus marang prentahé Kristus kanggo mbangun Pasamuwané lan lunga lan nggawe murid, pasamuwan tekan metu lan wutahing pasamuwan nggawa kamulyaning jenengé Kristus. Lan apa sing kita weruh nalika pasamuwan tekan metu, kualitas sing nyedhiyakake kekuwatan kanggo pasamuwan yaiku kualitas sing padha sing nyedhiyakake wutah. Perkara-perkara sing ana lan katon ing ministri Kristus marang wong-wong mau – wedi marang Pangeran lan pangandikaning Roh Suci – iku loro perkara sing ngirimake wong-wong mau metu, nyurung wong-wong mau metu, lan nggawaake wutahing wong-wong njaba pasamuwan. Iki nalika wong-wong mau mlaku ing wedi marang Pangeran lan ing pangandikaning Roh Suci yen pasamuwan saya akeh. Iki dibangun metu.

Edifikasi Ndadekake Saya Akeh

Punika minangka prinsip ingkang sampun kasebut dening Ed saking wektu kewaktu, bilih "ingkang paling jero mlebu ing ati, punika ingkang paling amba mlebu ing donya". Bilih gereja dipangun, punika dipunbangun metu. Kadospundi kita mirengaken ing Konferensi Misi, John Piper ngutip bilih "Misi wonten amargi pamujanipun ora ana!". Ugi saged dipunangge bilih misi wonten amargi pamujaan wonten. Punika ingkang dipunangge Piper ing pidhatonipun, bilih pamujanipun ndadekaken pamedharaken. Lan alesanipun punika penting, amargi gereja maju dhateng panggonan-panggonan ingkang angel; punika dhateng tiyang-tiyang ingkang gadhé prelu. Amargi punapa kahananipun donya? Punapa kahananipun tiyang-tiyang ingkang njawi gereja? Punika kosokwèn saking ingkang kita deleng ing ngriki. Mrika tanpa wedi dhumateng Pangeran lan tanpa penenag ing Roh Suci. Ora wonten rasa gumantung dhateng Allah. Ora wonten pangarep-arep lan tentrem lan penenag, nanging namung angkara lan kasia. Aku ora mikir bilih kita prelu paring contonipun kados pundi punika njlentrehaken donya ing sakubengipun, nanging Kristus paringaken dhateng kita sesuatu ingkang langkung sae. Panjenenganipun paringaken Diri Panjenengan. Lan ing Panjenenganipun, kita dipanggil dhateng kekuatan lan manunggalan lan kabingahan lan tentrem lan kagum lan katresnan. Kita dipanggil dhateng urip, urip langgeng ing Panjenenganipun.

Nalika kita ngarepaken hal-hal punika, kita ndedongaaken hal-hal punika, kita ngenteni hal-hal punika, salah satunggaling panglipur ingkang kita ambil punika kita ndedongaaken tumraping kasucèn. Kita ndedongaaken tumraping pembaharuan, tumraping penyegaran, kateranyan. Apa panjenengan mirengaken "re" punika? Kita nyuwun dhateng Allah supados nindakaken sesuatu ingkang sampun Panjenenganipun lakokaken rumiyin. Kita ndedongaaken supados Panjenenganipun nindakaken punika. Lan kita saged sami-sami amargi kita mirengaken bilih Panjenenganipun sampun nindakaken rumiyin. Lan bukti punika wonten ing Kitab Suci ing pasal 9 ayat 31. Kita nyuwun dhateng Allah supados nindakaken malih tumraping kamulyaning Kristus lan tumraping kabecikaning tiyang-tiyangipun.

Sadéné maca buku sapuniki tentang banjir kali Mississippi ing taun 1927, Rising Tide. Buku puniki amazing banget! Salah satunggal karakter utama ing buku puniki yaiku kali Mississippi. Punika salah satunggal karakter ingkang paling dominan ing buku puniki. Lan punika amazing kanggo mirengaken carahe njelasaken kekiyatan lan intensitas kali nalika mengalir mudhun lan nalika mundhak munggah. Lan ing saben titik ing dalan, kali puniki gadel banget kanggo mbobol bendungan. Punika gadel banget kanggo mundhak munggah ing ndhuwur bendungan lan nyebar ing njaba pinggir kali. Punika intensitas lan kekiyatan kali.

Punika ingkang kita deleng kaliyan pasamuwan nalika pasamuwan dipangun, nalika swell, nalika tuwuh. Punika gadel banget kanggo ngluwihi lan mbangun metu lan tuwuh lan multiply kanggo kamulyaning Kristus. Punika ingkang pasamuwan lakoni. Punika ingkang kita deleng lakoni ing kene ing pasal 9 ayat 31 Kitab Para Rasul. Kita ndedonga supados punika lakoni ing dina kita dhewe.

Urip Ingkang Prasaja

Emutaken kula mung ngrampungaken kaliyan komentar saperangan kanggo nyimpulaken. Panjenengan kula teka ing pasajin puniki lan kula tansah nemuaken bilih ngajaraken lan preachaken babagan wedi ing Pangeran puniki especially angel. Aku kira punika transcendenceing Allah; angel dipunucapaken lan dijupuk ora namung teror nanging awe lan tresna ingkang reverent ing wedi puniki. Dadi apa punika? Apa ta punika wedi ing Pangeran lan comforting Roh Suci? Sawetawis tembung kula eling. Lan salah satunggalipun, kula badhe ngandika punika - punika urip ingkang prasaja. Panjenengan kita kathah banget dipun distract lan kita sibuk banget. Kita ditarik kanggo ngisi wektu leres utawa sepi kaliyan swara utawa stimulasi visual. Nanging ana panggilan ing kene, kula kira, supados kita sepi. Kira-kira kaya Dawid ndedonga sadurunge, "diam lan ngerteni yen Ingsun Allah", lan njupuk wektu kanggo kagum lan gumun ing penciptaaning Allah; kanggo elingaken berkat-berkatipun, elingaken Injil, lan matur nuwunaken dhumateng Panjenengane. Kanggo tuwuh ing apresiasi kanggo apa Panjenengane wis lakoni.

Ada uga kesederhanaan sing kita weruh ing pasamuwan ing Kitab Prajurit. Apa ta? Yen kita bali menyang bab 2, apa sing pasamuwan wis lakoni ing jaman pasamuwan wiwitan? Iku sejatine rada gampang. Dheweke setya memuji lan pandonga. Dheweke setya marang tembung lan sakramen. Lan dheweke ngagem awake dhewe kanggo pasamuwan lan kanggo loman. Iku gampang nanging luar biasa. Apa ta? Lan nalika dheweke setya marang prekara-prekara iku, dheweke gelem katon beda karo jagad ing sakubenge, dadi uyah lan cahya ing jagade. Ana kesiapan ing bageane kanggo nandhang coba, kanggo nandhang lara, kanggo nandhang, kanthi pangarep-arep, lan kanggo siyap menehi pitakon marang wong-wong sing weruh dheweke alesan kanggo pangarep-arepe. Yagene dheweke duwe pangarep-arep gedhe banget? Iku amarga wungune; iku amarga urip langgeng ing Kristus Yesus. Lan dheweke bebarengan nguatake siji lan sijine liwat wektu-wektu iku. Lan dheweke siyap dadi paseksi kanggo Kristus.

Lan bisa uga iku sing kita ukuran iki. Yen kita ora duwe kepinginan lan beban kanggo wong sing ilang, bisa uga kita durung kabisah ngerteni berkah saka wedi marang Pangeran lan pangandikaning Roh Suci. Bisa uga kita durung kabisah ngargani hak istimewa sing luar biasa saka pasamuwan, nanging uga kabutuhan sing luar biasa saka wong sing ilang. Lan bisa uga kita kudu bali menyang ngendi kita miwiti ibadah, Kitab Lamentasi bab 3, panggeran kanggo nyembah – “Ayo kita golèki lan kita priksa cara-cara kita lan kita bali marang Pangeran lan ayo kita angkat atine lan tangan kita marang Gusti Allah ing swarga.” Ayo kita menyang marang Panjenengane kanthi pandonga!

Bapa, kami matur nuwun dhumateng Panjenengan kanggo Panjengenganipun lan kanggo Dinten Pangeran iki, esuk lan bengi, krungu Panjengenganipun lan nyanyian pujian Panjenengan. Kami ndedonga supados Panjenengan, kanthi Roh Panjenengan, damel ing kami supados ngganti lan nguripake lan paring kabungahan ana ing Kristus lan paring ati kanggo wong kang kelangan lan paring kesempatan kanggo nggapai. Lan nalika kami mbangun, supados kami mbangun metu, kanggo kamulyan Panjenengan, kanggo kamulyaning Kristus lan kanggo kabecikan langgeng kami. Lan kami ndedonga babagan punika ing asma Kristus, amen.