Η Ειρήνη της Ανήκομαι

Η Ειρήνη της Ανήκευσης

Ησαΐας 43:1-7

Του Billy Dempsey

Ο κείμενος μας το πρωί προέρχεται από τον προφήτη Ησαΐα, κεφάλαιο 43, στίχους 1 έως 7. Και θα το βρείτε στη σελίδα – αν χρησιμοποιείτε τη Βίβλο του πάγκου – σελίδα 603. Το άμεσο πλαίσιο για αυτό που λέει ο Ησαΐας εδώ στο κεφάλαιο 43 – το κεφάλαιο 42 φυσικά το ευρύτερο πλαίσιο· το τραγούδι του υπομένου Υπηρέτη – κεφάλαια 40 έως 55 του βιβλίου του Ησαΐα. Το κεφάλαιο 42, ένα κεφάλαιο στο οποίο ο Θεός μιλάει για την έλευση του υπηρέτη του Κυρίου, το νέο πράγμα που προετοιμάζει σε Αυτόν, την επιθυμία Του για τα έθνη να δουν το φως Του. Αλλά τότε το κεφάλαιο 42 κλείνει με τη λυπηρή κατάσταση του λαού Του. Είναι τυφλοί και είναι κωφοί. Το κεφάλαιο τελειώνει με γλώσσα για το Θεό που χύνει την οργή Του. Είναι ένα ζοφερό τέλος, και θέτει το σκηνικό για την αρχή του κεφαλαίου 43 σε αυτό που αποκαλώ «Η Ειρήνη της Ανήκευσης».

Ας προσευχηθούμε και στη συνέχεια θα διαβάσουμε το κεφάλαιο 43, στίχους 1 έως 7.

Πατέρα, αυτό είναι το Λόγοσ Σου· εμείς είμαστε ο λαός Σου. Μίλησε. Ας ακούσουμε. Δώσε καθαρότητα στο μυαλό. Φύτεψε αυτές τις αλήθειες βαθιά στις καρδιές μας. Τροφοδότησε τις ψυχές μας. Εξοπλίστε μας. Πατέρα, πλησίασε. Άκου μας καθώς κάνουμε την προσευχή μας στο όνομα του Ιησού και για χάρη Του, αμήν.

Ησαΐας κεφάλαιο 43, αρχίζοντας με το στίχο 1:

Αλλά τώρα, έτσι λέει ο Κύριος, αυτός που σε δημιούργησε, Ιακώβ, αυτός που σε διαμόρφωσε, Ισραήλ: "Μη φοβάσαι, γιατί σε λυτρώσατε· σε κάλεσα με το όνομά σου, είσαι δικός μου. Όταν περάσεις μέσα από τα νερά, θα είμαι μαζί σου· και μέσα από τους ποταμούς, δεν θα σε κατακλύσουν· όταν περπατήσεις μέσα από τη φωτιά, δεν θα καείς, και η φλόγα δεν θα σε καταναλώσει. Γιατί εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου, ο Άγιος του Ισραήλ, ο Σωτήρας σου. Δίνω την Αίγυπτο ως λύτρα για тебя, την Κουш” (δηλαδή την Αιθιοπία), “και τη Σέβα αντί για σένα. Γιατί είσαι πολύτιμος στα μάτια μου, και σεβαστός, και σε αγαπώ. Δίνω ανθρώπους αντί για σένα, λαούς αντί για τη ζωή σου. Μη φοβάσαι, γιατί είμαι μαζί σου· θα φέρω τους απογόνους σου από την ανατολή, και από τη δύση θα σε συγκεντρώσω. Θα πω στο βορρά, Δώσε, και στο νότο, Μην κρατάς· φέρε τους γιους μου από μακριά και τις κόρες μου από το τέλος της γης, καθένας που καλείται με το όνομά μου, τον οποίο δημιούργησα για τη δόξα μου, τον οποίο διαμόρφωσα και έκανα.”

Όλοι οι άνθρωποι είναι σαν το γρασίδι και όλη η δόξα τους είναι σαν τα λουλούδια του χωραφίου. Το γρασίδι μαραίνεται και το λουλούδι πέφτει, αλλά ο Λόγος του Θεού μας μένει για πάντα.

Τι είναι "Η Ειρήνη της Ανήκομενότητας"; Λοιπόν, ίσως πρέπει να ξεκινήσουμε με τον ορισμό, "Τι είναι η ανήκομενότητα;" Αφήστε με να σας πω εκεί που θέλω να πάω με αυτό το κήρυγμα σήμερα. Θέλουμε να μιλήσουμε για το τι είναι η ανήκομενότητα, θέλουμε να μιλήσουμε για το πώς φαίνεται η ανήκομενότητα, και στη συνέχεια θα τελειώσουμε με την ερώτηση, “Γιατί έχει σημασία;”

Τι είναι η Ανήκομενότητα;

Τι είναι η ανήκεια; Ας δούμε τη γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Ησαΐας στον στίχο 1. “Αλλά τώρα, έτσι λέει ο Κύριος, Αυτός που σε δημιούργησε, ω Ιακώβ, Αυτός που σε διαμόρφωσε, ω Ισραήλ: ‘Μη φοβάσαι, γιατί σε λυτρώσατε· σε κάλεσα με το όνομά σου, είσαι δικός μου.’” Αναγνωρίζετε μεγάλες Βιβλικές θεματικές εκεί – σε δημιούργησε· σε διαμόρφωσε· σε λυτρώσατε. Σκεφτόμαστε εκείνη τη μεγάλη έξοδο από την Αίγυπτο – ο Θεός λυτρώνει τον λαό Του από τη σκλαβιά και τους εγκαθιστά στη γη της υπόσχεσης, τη γη που υποσχέθηκε στον Αβραάμ. “Σε λυτρώσατε” – εκείνη η εβραϊκή λέξη, “gaal,” είναι “λυτρωτής” – σκέφτομαι κατά μήκος των γραμμών του “απελευθερωτή, προστάτη,” όπως ο Βοόζ ήταν απελευθερωτής, προστάτης για τη Ρουθ και την πεθερά της, Ναόμη· ο συγγενής λυτρωτής που εξασφάλισε το μέλλον τους με την λυτρωτική του πράξη. Αυτή είναι μια εικόνα αυτού που ο Θεός περιγράφει για τον Εαυτό Του· ότι σε λυτρώσατε. Εξασφάλισε το μέλλον του λαού Του με την λυτρωτική Του πράξη για αυτούς.

“Σε κάλεσα με το όνομά σου” – πάλι, σκέψου τη σχέση Του με τον Αβραάμ· σκέψου τη σχέση Του με τη Σάρρα, τη γυναίκα του. Πώς μετέβαλε τα ονόματά τους· τους κάλεσε με ονόματα. Σκέψου τον Νώε. Τον κάλεσε με το όνομά του. Παραδέχεται σε στενή σχέση μαζί Του εκείνους που καλεί με το όνομά τους. Όπως ένας γονέας και ένα παιδί, ο Θεός ανοίγει τις πύλες της υιοθεσίας· ο λαός Του γίνεται όχι μόνο υποτελής Του αλλά και παιδιά Του. “Σε κάλεσα με το όνομά σου.” Σε αντίθεση, ακούστε τι λέει στους Ψαλμούς 1, που διαβάσαμε πριν από μερικές εβδομάδες. “Ο Κύριος γνωρίζει τον δρόμο των δικαίων, αλλά ο δρόμος των ασεβών,” λέει, “θα χαθεί.” Θα εξαφανιστεί· δεν θα διαρκέσει. Ή ακόμα πιο έντονα, αυτό που λέει ο Ιησούς στο κεφάλαιο 7 του Μαθηματίου, ξεκινώντας από το εδάφιο 21. “Δεν θα εισέλθουν όλοι που λένε σε μένα, ‘Κύριε, Κύριε’ στο βασίλειο των ουρανών. Αλλά εκείνος που κάνει τη βούληση του Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς.” Σε εκείνους που λένε, “Κύριε, Κύριε,” αλλά δεν κάνουν τη βούληση του Πατέρα Του στον ουρανό, ο Ιησούς λέει, “Θα δηλώσω σε αυτούς, ‘Δεν σε γνώριζα. Δεν σε γνώριζα. Άπελθε από μένα.’” Ο Θεός λέει για τον λαό Του, “Σε κάλεσα με το όνομά σου. Σε γνωρίζω. Σε γνωρίζω στενά. Σε κάλεσα με το όνομά σου.”

Και τότε το κορυφώνει όλα με «εσείς είστε δικοί μου». Σκεφτείτε ξανά εκείνη τη μεγάλη σκηνή όπου ο Θεός συγκεντρώνει τον λαό Του κοντά στον εαυτό Του στο Σινά μετά από όλα τα κλιματικά γεγονότα της εξόδου. Τους συγκεντρώνει κοντά στον εαυτό Του στο Σινά. Λέει: «Εσείς οι ίδιοι έχετε δει τι έκανα στους Αιγυπτίους, πώς σας μετέφερα με φτερά αετού και σας έφερα κοντά στον εαυτό μου. Τώρα, λοιπόν, εάν πράγματι υπακούσετε στη φωνή μου και τηρήσετε τη διαθήκη μου, θα είστε η πολυτιμότερη ιδιοκτησία μου ανάμεσα σε όλους τους λαούς. Όλη η γη είναι δική μου. Εσείς θα είστε για μένα ένα βασίλειο ιερέων και ένα ιερό έθνος. Εσείς θα είστε η πολυτιμότερη ιδιοκτησία μου». Αυτό είναι το φορτίο· αυτό είναι το φορτίο που μεταφέρεται όταν λέει: «Εσείς είστε δικοί μου. Εσείς είστε δικοί μου ως θησαυρός». Μια πολυτιμότερη ιδιοκτησία. Δηλαδή, ο Θεός λέει: «Έχω μια ειδική απαίτηση για σας και με βάση την υπόσχεση, έχετε μια ειδική απαίτηση για μένα». Παρατηρήστε πώς ο Θεός τους ταυτοποιεί – «Σας έχω καλέσει με το όνομά σας· εσείς είστε δικοί μου».

Σας είπα για τη λυπηρή κατάληξη του κεφαλαίου 42. Ο Θεός δεν ταυτοποιεί τον λαό Του από τη λυπηρή τους κατάσταση όπως την περιγράφει στο τέλος του κεφαλαίου 42, αλλά τους ταυτοποιεί με εκείνη τη φράση: «Εσείς είστε δικοί μου». Αυτό είναι το πώς ταυτοποιεί τον λαό Του. Όχι βυθισμένοι στην απιστία, παρόλο που είναι. Εσείς και εγώ παλεύουμε με την αμαρτία. Εσείς και εγώ χάνουμε συχνά τον αγώνα μας με την αμαρτία. Αλλά ο Θεός δηλώνει για μας: «Εσείς είστε δικοί μου. Σας έχω καλέσει με το όνομά σας. Έχω αρχίσει μια στενή σχέση μαζί σας. Εσείς είστε η πολυτιμότερη ιδιοκτησία μου».

Τι Μοιάζει η Ανήκεια;

Λοιπόν, τι μοιάζει η ανήκεια; Ας πάρουμε κάποιες αρχές από το χωρίο. Και μία από τις αρχές που θέλουμε να δούμε είναι ότι η ανήκεια μοιάζει με το να επωφελούμαστε από την παρουσία του Θεού, να απολαμβάνουμε την παρουσία του Θεού. Κοιτάξτε τους στίχους 2 και 5. Στίχος 2, “Όταν περάσεις από τα νερά, εγώ θα είμαι μαζί σου.” Στίχος 5, “Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου.” Είναι η Αρχή του Εμμανουήλ – ο παντοδύναμος, αιώνιος Θεός με το λαό Του. Θεός μαζί σου· Θεός μαζί σου! Παρών στη στενοχώρια μας. Ενεργά να αποσπά από αυτή το καλό για μας, όπως έχει υποσχεθεί. Συντηρώντας· βοηθώντας· ενδυναμώνοντας· δυνατόν μας. Παρών και στις χαρές μας. Βοηθώντας μας να θυμόμαστε ότι κάθε καλό που απολαμβάνουμε έχει έρθει σε μας από το γενναιό του χέρι.

Προστασία

Τι φαίνεται η ανήκεια; Φαίνεται όπως η απόλαυση της παρουσίας του Θεού μέρα με τη μέρα. Φαίνεται επίσης όπως η προστασία. Κοιτάξτε το εδάφιο 2. “Όταν περάσεις μέσα από τα νερά, εγώ θα είμαι μαζί σου· και μέσα από τους ποταμούς, δεν θα σε κατακλύσουν. Όταν περπατήσεις μέσα από τη φωτιά, δεν θα καείς και οι φλόγες δεν θα σε καταναλώσουν.” Ο Ησαΐας επιτρέπει σε δύο κινδύνους, δύο τρομερούς κινδύνους, να μιλήσουν για όλους τους κινδύνους. Παρατηρήστε την υπόσχεση. Οι κίνδυνοι θα έρθουν. Δεν λέει, “Εάν περάσεις μέσα από νερά” και “Εάν περπατήσεις μέσα από φωτιά.” Όταν το κάνεις – οι κίνδυνοι θα έρθουν. Πιθανόν πολλοί από εμάς σήμερα βρίσκουμε τους εαυτούς μας στη μέση κάποιας απειλής, κάποιο κίνδυνο, ίσως ακόμη και τώρα καθισμένοι σε αυτό το ιερό το πρωί. Κάποια δοκιμασία, κάποια ταλαιπωρία, κάποια αβεβαιότητα, κάποια αμφιβολία, απόγνωση, κατάθλιψη, πόνος ή απώλεια ή θλίψη. Οι ουσίες θα μπορούσαν να συνεχιστούν για πολύ, πολύ χρόνο ακόμη και τώρα. Αλλά πιστός στον Ιησού, ανήκεις στον Θεό Πατέρα παντοδύναμο, τον Δημιουργό του ουρανού και της γης. Εκείνον που σε δημιούργησε, Εκείνον που σε διαμόρφωσε, και Εκείνον που σε εξαγοράστηκε. Στην επικίνδυνη κατάσταση μας, έχουμε την αταλάντευτη προσοχή Του και όλη την ισχύ Του λυγισμένη προς την απόλυτη προστασία μας. Μπορεί να πληγώσουμε, αλλά είμαστε ασφαλείς. Μπορεί να δοκιμαστούμε σκληρά, αλλά είμαστε ασφαλείς. Μπορεί να αισθανόμαστε σαν να πρόκειται να βυθιστούμε, αλλά είμαστε ασφαλείς. Λέει σε εμάς, “Είστε Μικοί. Όλη η γη είναι Μική και εσείς είστε η πολυτιμήμενη ιδιοκτησία Μου.”

Προτίμηση

Τι φαίνεται η ανήκεια; Φαίνεται όπως, εκτός από την παρουσία και την προστασία, φαίνεται όπως η προτίμηση. Ακούστε τους στίχους 3 και 4. “Διότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας, ο Άγιος του Ισραήλ, ο Σωτήρας σας. Δίνω την Αίγυπτο ως λύτρο σας, την Κύσση” (δηλαδή την Αιθιοπία), “και τη Σηβά αντί για σας. Διότι είστε πολύτιμοι στα μάτια μου, και σεβαστοί, και σας αγαπώ. Δίνω ανθρώπους αντί για σας, λαούς αντί για τη ζωή σας." Αν κοιτάτε εκείνους τους στίχους, θέλω να παρατηρήσετε κάτι. Έχετε μια εβραϊκή ρητορική συσκευή σε λειτουργία εδώ. Έχετε επανάληψη. Έχετε την επανάληψη της έννοιας του λύτρου. "Δίνω την Αίγυπτο ως λύτρο σας." Και μετά στο τέλος εκείνου, στο τέλος του στίχου 4, "Δίνω εμένα αντί για σας." Αυτό τονίζει την έννοια, σε αυτήν την περίπτωση, την έννοια του λύτρου. Και ακριβώς στη μέση εκείνων, σε μια θέση εξέχουσας σημασίας, "Διότι είστε πολύτιμοι στα μάτια μου, και σεβαστοί, και σας αγαπώ." Δεν μπορείτε να το χάσετε· δεν μπορείτε να το χάσετε. Έχετε εκείνη την ισχυρή επανάληψη της έννοιας του λύτρου και ακριβώς στη μέση του ο Θεός να δηλώνει, “Σας αγαπώ! Είστε πολύτιμοι για μένα!” Ο Καλβίνος λέει, “Ο Κύριος παίρνει τέτοια φροντίδα για όλους τους πιστούς ώστε τους εκτιμά περισσότερο από το υπόλοιπο κόσμο.” Είναι ενδιαφέρον.

Μια couple ιστορικών σημειώσεων εδώ. Μια είναι αυτή. Ο βασιλιάς Εζεκίας - τώρα δώστε προσοχή! Αυτή είναι ιστορία του Ισραήλ· δεν θα είναι βαρετή. Μην αποσπάσετε την προσοχή σας από μένα! Ο βασιλιάς Εζεκίας του Ιούδα έκανε συμμαχία με την Αίγυπτο ενάντια στον ασσυριακό αυτοκράτορα, Σενναχερίμ. Τώρα σταματήστε για ένα λεπτό. Κάθισα σε πολλές τάξεις για να μπορέσω να πω αυτό το όνομα σωστά, Σενναχερίμ! Και έμαθα ένα άλλο, “Τιγλάθ-Πιλεσέρ." Χρειάζεται να εντυπωσιαστείτε επειδή πέρασα πολλές ώρες μελετώντας αυτά τα πράγματα πριν από χρόνια! Και έτσι έχει κάνει συμμαχία με τον Φαραώ της Αιγύπτου και τον βασιλιά της Αιθιοπίας. Και το βρίσκουμε αυτό στο 2 Βασιλέων 18 και στα κεφάλαια 30 και 31 του Ησαΐα. Για να καθορίσει την σωστή και ακριβή τιμωρία του, ο ασσυριακός βασιλιάς βάδισε με τους τεράστιους στρατούς του στο μικρό Ιούδα. Καθώς το ισχυρό χτύπημα είναι να πέσει και το Ιούδα θα γίνει σκόνη, ο Σενναχερίμ πρέπει να σπάσει τους στρατούς του για να αποκρούσει έναν εισερχόμενο στρατό από την Αιθιοπία και την Αίγυπτο. Αυτοί πέφτουν σε μια διαδρομή και ο Σενναχερίμ τους καταδιώκει μέχρι την Αίγυπτο. Το Ιούδα σώζεται, ενώ οι Αιγύπτιοι και οι Αιθίοπες καταβροχθίζονται από τους ασσυριακούς στρατούς. Εδώ είναι το σημείο. Το Ιούδα σώζεται επειδή ο Θεός έδωσε στους εχθρούς της έναν υποκατάστατο. Το Ιούδα σώζεται επειδή ο Θεός έδωσε στους εχθρούς της, σε αυτή την περίπτωση, στους Ασσυρίους, έναν υποκατάστατο.

Ιστορική σημείωση δύο. Την εποχή του Πάσχα, περίπου στο έτος 30 μ.Χ. ή μ.Χ. 30, ο Ρωμαίος κυβερνήτης της επαρχίας της Ιουδαίας εξουσιοδότησε τη σταύρωση του Ιησού του Ναζαρέτ, ενός περιπλανώμενου κηρύκτος και εργάτη θαυμάτων, του οποίου η ζωή και το έργο παρείχαν άφθονες αποδείξεις ότι Εκείνος ήταν πράγματι ο Υιός του Θεού και ο πολυαναμενόμενος Μεσσίας. Τρεις μέρες αργότερα, ανέστη από τους νεκρούς, και ο Θεός κήρυξε με δύναμη ότι Εκείνος ήταν πράγματι ο Υιός του Θεού και ο Σωτήρας των αμαρτωλών. Ο Θεός έστειλε τον Υιό Του ως λύτρο για να διασώσει τον χαμένο και αμαρτωλό λαό Του. Ο Θεός έστειλε τον Υιό Του ως λύτρο για σένα και για μένα, πιστό στον Ιησού. Δώρισε περισσότερα από την Αίγυπτο. Δώρισε περισσότερα από την Αιθιοπία. Δώρισε περισσότερα από τη Σέβα. Δώρισε τον Μονογενή Υιό Του. Έχουμε τα σημάδια της αντικατάστασής Του, του λύτρου Του, εδώ μπροστά μας πάνω στο Τραπέζι. Θα τα απολαύσουμε σε λίγα λεπτά. Τα σημάδια του σπασμένου σώματός Του και του χυμένου αίματός Του. Τι 모습 έχει η υπακοή; Έχει τη μορφή του Θεού, που προτίμησε να σώσει τον λαό Του ακόμη και με το κόστος της ζωής του Μονογενούς Υιού Του.

Αποκατάσταση

Μια ακόμη λέξη για το τι σημαίνει να ανήκεις. Αυτό σημαίνει αποκατάσταση. Κοιτάξτε τους στίχους 5, 6 και 7 εδώ στο πέρασμα όπου ο Ησαΐας λέει, “Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου·” – μιλάει, φυσικά, για τον Κύριο. “Θα φέρω τους απογόνους σας από την ανατολή, και από τη δύση θα σας μαζέψω. Θα πω στο βορρά, Παράδωσε, και στο νότο, Μην κρατάς· φέρε τους γιους μου από μακριά και τις κόρες μου από το τέλος της γης, καθένας που καλείται με το όνομά μου, τον οποίο δημιούργησα για τη δόξα μου, τον οποίο διαμόρφωσα και έκανα." Το κηρυκτικό έργο του Ησαΐα ξεκίνησε στο νότιο βασίλειο του Ιούδα και κράτησε για περίπου πενήντα χρόνια. Πριν από αυτό το κηρυκτικό έργο του να γίνει είκοσι ετών, οι δέκα βόρειοι φυλές που γνωρίζουμε ως Ισραήλ οδηγήθηκαν στην αιχμαλωσία από τους Ασσυρίους. Μιλάμε για τις χαμένες φυλές του Ισραήλ. Αυτοί είναι! Επειδή αφομοιώθηκαν σε άλλα μέρη του ασσυριακού πληθυσμού, αυτοί ως λαός δεν συγκεντρώθηκαν ξανά στη γη. Οι μόνοι που θα είχαν σωθεί θα ήταν εκείνοι που είχαν καταφύγει νότια καθώς πλησίαζε η ταραχή στο βασίλειο του Ιούδα. Εξαφανίστηκαν· χάθηκαν. Χάθηκαν στην ιστορία από τότε. Ένα τρομερό χτύπημα· ένα φοβερό γεγονός. Ήταν καταστροφικό και συνέβη λόγω της απιστίας, της σκληροκαρδίας από γενιές, και της συνδετικής, σειριακής απιστίας στη διαθήκη. Ο Θεός, μετά από γενιές, τους παρέδωσε στους εχθρούς τους επειδή δεν άκουγαν τον Λόγο Του.

Μια αιχμαλωσία έρχεται για την Ιούδα. Θα συμβεί περίπου 150 χρόνια μετά το θάνατο του Ησαΐα. Για τον ίδιο λόγο – απιστία, σκληρότητα της καρδιάς, συνθηκολογική απιστία. Αλλά και πάλι, ακούστε την υπόσχεση του Θεού. Τι σημαίνει να ανήκεις; Σημαίνει αποκατάσταση μετά την κρίση που έρχεται από την αμαρτία. Η αμαρτία, η δική τους αμαρτία, δεν είναι το τέλος της ιστορίας τους. Αλλά επειδή ανήκουν στον Θεό, που τους θεωρεί ως τον πολυαγαπημένο του θησαυρό, τους φυλάσσει. Τους αποκαταστώνει. Η αμαρτία μας δεν είναι το τέλος της ιστορίας μας· η αποκατάσταση είναι! Ακόμη και αν επιμένουμε, ακόμη και αν σκληρύνουμε τις καρδιές μας και επιμένουμε στην αμαρτία μας, εάν πιστεύουμε στον Ιησού, εάν ο Ιησούς είναι ο Σωτήρας και ο Κύριός μας, θα μας φτάσει. Θα σπάσει αυτή τη σκληρότητα της καρδιάς. Θα σπάσει αυτή την εξάρτηση από την αμαρτία. Θα μας αποκαταστήσει. Η αμαρτία μας δεν είναι το τέλος της ιστορίας μας. Η αποκατάσταση είναι. Επειδή ανήκουμε, και επειδή έχει δώσει τη ζωή του Υιού Του για εμάς, θα αποκαταστήσει ό,τι έχει καταστρέψει η αμαρτία. Αυτό σημαίνει να ανήκεις. Σημαίνει αποκατάσταση.

Γιατί Έχει Σημασία;

Λοιπόν, γιατί έχει σημασία; Θα πρέπει να είμαστε σύντομοι. Γιατί έχει σημασία; Κοιτάξτε το εδάφιο 7. Ποιος είναι Εκείνος που αποκαταστώνει; Ποιος είναι Εκείνος που συγκεντρώνει από την ανατολή και από τη δύση και από τον βορρά και από το νότο; «Κάθε άνθρωπος που καλείται με το όνομά Μου, τον οποίο δημιούργησα για τη δόξα Μου». Ο Θεός κάνει μια στενή σύνδεση μεταξύ της δόξας Του και της σωτηρίας μας. Ο Θεός κάνει μια στενή σύνδεση μεταξύ της δόξας Του και της σωτηρίας μας. Δένει τη φήμη Του με αυτό. Δένει τη φήμη Του με εμάς και τη μελλοντική μας απόκτηση της υποσχόμενης γης, στην περίπτωσή μας τον ουρανό, στην παρουσία Του. Δένει τη φήμη Του με τη σωτηρία του λαού Του.

Τρόπαια της Χάριτος του Θεού

Ακούστε την Εφεσίων κεφάλαιο 2. “Ακόμη όταν ήμασταν νεκροί στα παραπτώματά μας, ο Θεός μας έκανε ζωντανούς μαζί με τον Χριστό, με χάρη σώζεσθε, και μας ανέστησεν μαζί του και μας εκάθισεν μαζί του στα επουράνια μέρη στον Χριστό Ιησού, για να δείξει στους ερχόμενους αιώνες την αφάνταστη πλούτο της χάριτός του σε καλοσύνη προς εμάς στον Χριστό Ιησού.” Ο Θεός αποδεικνύει τον εαυτό του ως δοξαστικά χαριτόν, καθώς δείχνει στα τρόπαια του ελέους του, στα τρόπαια της χάριτός του – τον λαό του! Εσείς και εγώ και όλοι που μας προηγήθηκαν και εκείνοι που θα έρθουν μετά από εμάς! Δείχνει σε εμάς ως τρόπαια της δοξαστικής του χάριτος. Κάθε γόνυ πρέπει να λυγίσει και κάθε γλώσσα πρέπει να ομολογήσει ότι ο Ιησούς είναι Κύριος. Δένει τη δόξή του στη σωτηρία του λαού του.

Πριν από μερικά χρόνια, μέσω της γενναιοδωρίας κάποιων αγαπημένων φίλων, πήγα στο πρώτο μου ταξίδι με ιστιοπλοΐα. Πηγαίναμε με το αεροπλάνο στο Τορτόλα, τις Βρετανικές Παρθένοι Νήσους, και εκείνες ήταν οι μέρες πριν από την ευρεία χρήση κλιματισμού, έτσι το αεροδρόμιο και το τελωνείο ήταν μεγάλα ανοιχτά κτήρια· όχι πολλοί τοίχοι. Δεν ήθελαν να εμποδίσουν τους ανέμους. Θυμάμαι ότι στεκόμουν σε μια μακρά σειρά πίσω από μια πινακίδα που έγραφε, “Επισκέπτες.” Αυτό είχε νόημα για μένα· αυτό ήμουν. Ήμουν επισκέπτης. Και στεκόμουν εκεί, αισθανόμενος τον άνεμο και βλέποντας τις φοινικιές να λυγίζουν, περιστασιακά ακούγοντας ένα κύμα να χτυπά την ακτή σε απόσταση εκατό περίπου μέτρων πίσω μου, αισθανόμενος το στρες να φεύγει από μένα και γευόμενος τη χαλάρωση που θα ερχόταν. Και τότε παρατήρησα τη σειρά στα δεξιά μου. Ήταν μικρότερη. Κινούνταν ταχύτερα από εκείνη στην οποία ήμουν, και η πινακίδα πάνω της έγραφε, “Ιθαγενείς.” Η καρδιά μου, νομίζω ότι αναστέναξε ακουστό. Στο μυαλό μου έλεγα, “Θέλω να ανήκω εδώ! Θέλω να είμαι ιθαγενής εδώ! Πώς μπορώ να γίνω ιθαγενής εδώ; Αυτό το μέρος είναι υπέροχο!”

Μπορείτε να είστε Ιθαγενείς

Ίσως κάθεστε εδώ σήμερα, ίσως δεν είστε μέλος. ίσως είστε επισκέπτης μέσα στην οικογένεια του Θεού. Γνωρίζατε ότι μπορείτε να γίνετε μέλος; Και όλες οι υπέροχες υποσχέσεις που έχει κάνει ο Θεός, για τις οποίες μιλήσαμε, μπορούν να είναι και δικές σας. Γνωρίζετε τον εαυτό σας ως αμαρτωλό που δεν μπορεί να σωθεί μόνος του; Πιστεύετε ότι χρειάζεστε έναν Σωτήρα; Μπορείτε να εμπιστευτείτε στον Ιησού της Ναζαρέτ, τον Υιό του Θεού και Σωτήρα των αμαρτωλών; Μπορείτε να έχετε σιγουριά ότι Εκείνος είναι Αυτός που στάθηκε στη θέση σας, ως λύτρα σας, απορροφώντας την οργή του Θεού για σας και ντυνόμενος με την δικαιοσύνη Του; Αυτό είναι το πώς γινόμαστε μέλη. Βλέπουμε την ανάγκη μας· βλέπουμε την αμαρτία μας. Στρέφουμε από την αμαρτία μας και στρέφουμε από τις ικανότητες μας, τις προσπάθειές μας να μας κάνουμε ωραίους στα μάτια του Θεού, και ρίχνουμε τον εαυτό μας σε Εκείνον που είναι ο αντικαταστάτης μας. Ρίχνουμε τον εαυτό μας στη συμπόνια του Θεού που εκφράζεται στον Χριστό. Αυτό είναι το πώς γίνεστε μέλος.

Ελπίζω να εξετάσετε την καρδιά σας σήμερα. Καθώς προετοιμαζόμαστε να συνεχίσουμε τη λατρεία μας στο Τραπέζι του Κυρίου, ελπίζω να εξετάσετε την καρδιά σας και να καθορίσετε αν είστε επισκέπτης ή μέλος. Ας πάμε στον Κύριο σε προσευχή.

Πατέρα, Εσύ κάνεις ανθρώπους που δεν ήταν λαός, τον λαό Σου. Εσύ κάνεις ανθρώπους που δεν είχαν λάβει συμπόνια να λάβουν συμπόνια. Ποιος είναι Θεός σαν Εσένα που συγχωρεί την αμαρτία και συγχωρεί την ανομία; Ποιος είναι Θεός σαν Εσένα που χαίρεται να σώσει αμαρτωλούς; Ευχαριστούμε για τις υποσχέσεις που μόλις σκεφθήκαμε και μιλήσαμε. Καθήστε τις βαθιά στις καρδιές μας και αφήστε τις να διαμορφώσουν τη ζωή μας και να διαμορφώσουν την κατανόησή μας για Εσένα, να διαμορφώσουν τις επιλογές που κάνουμε και πώς βλέπουμε το μέλλον μας. Και κυρίως, βοηθήστε τις να διαμορφώσουν το πώς κατανοούμε Εσένα. Ακουσέ μας, καθώς κάνουμε την προσευχή μας, Πατέρα, στο όνομα του Ιησού και για χάρη Του. Αμήν.