Ήδη, Όχι Ακόμη

Ήδη, Όχι Ακόμα

1 Κορινθίους 4:8-21

Του David Strain

Πολύ πριν αρχίσουμε, επιτρέψτε μου για άλλη μια φορά να ευχηθώ σε όλες τις μαμάδες στη συγκέντρωση ένα πολύ χαρούμενο Ημέρα της Μητέρας. Σε μια εποχή που οι οικογένειες βρίσκονται κάτω από τόσες πιέσεις από τον πολιτισμό μας, η κλήση μιας μητέρας απαιτεί θυσία και θάρρος και επιμονή. Είναι σωστό να γιορτάσουμε το μεγάλο δώρο που είστε όλες για τις οικογένειές μας και για την εκκλησία μας. Είμαστε πολύ ευγνώμονες για σας. Μπορεί να είναι ότι μας επισκέπτεστε σήμερα για να γιορτάσετε με την οικογένειά σας για το Σαββατοκύριακο. Και αν αυτό ισχύει, είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι να σας καλωσορίσουμε. Θέλουμε πραγματικά να είμαστε καλοί οικοδεσπότες, όπως είπα νωρίτερα, οπότε αν μπορούμε να σας εξυπηρετήσουμε με οποιονδήποτε τρόπο θα θέλαμε να μας ενημερώσετε πώς μπορούμε να το κάνουμε.

Έτσι οι περισσότεροι από εμάς σήμερα γιορτάζουμε. Υπάρχουν όμως κάποιοι από εμάς για τους οποίους σήμερα είναι συγκινητικό και επώδυνο. Κάποιοι από εμάς θρηνούμε την απώλεια ενός παιδιού ή την απώλεια μιας μητέρας. Κάποιοι από εμάς επιθυμούμε να γίνουμε γονείς και δεν έχουμε μπορέσει να έχουμε δικά μας παιδιά. Έτσι για κάποιους από εμάς, η Ημέρα της Μητέρας σήμερα είναι δύσκολη. Επιτρέψτε μου απλώς να πω, αν αυτό σας περιγράφει, ότι σας αγαπάμε, ότι προσευχόμαστε για σας και προσευχόμαστε ιδιαίτερα σήμερα ο Κύριος να παρηγορήσει τις καρδιές σας.

Εάν είστε νέοι στην Πρώτη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία, θα έχετε παρατηρήσει το συνηθισμένο μοτίβο μας όταν πρόκειται για κηρύγματα είναι να δουλεύουμε μέσα από μεγάλα τμήματα του Βιβλικού κειμένου, μέρος προς μέρος, στίχο προς στίχο. Κάνουμε αυτό επειδή θέλουμε να προσπαθήσουμε να υποταχθούμε, να θέσουμε τον εαυτό μας κάτω από την αυθεντία της Βίβλου αντί να διαλέξουμε και να επιλέξουμε όπως μας αρέσει. Και αυτό σημαίνει ότι καθώς δουλεύουμε τον δρόμο μας μέσα από την επιστολή του Παύλου προς 1 Κορινθίους, το πρωί αυτό έχουμε φτάσει στο 1 Κορινθίους κεφάλαιο 4, στίχους 8 μέχρι το τέλος του κεφαλαίου. Οπότε προχωρήστε τώρα, αν μπορείτε παρακαλώ, και πάρτε ένα αντίγραφο των Γραφών από τους πάγκους μπροστά σας και στρέψτε εκεί μαζί μου. σελίδα 954 στις εκκλησιαστικές Βίβλους. 1 Κορινθίους κεφάλαιο 4 στο στίχο 8, μέχρι το τέλος του κεφαλαίου.

Πριν διαβάσουμε, επιτρέψτε μου να σας θυμίσω λίγο από πού έχουμε φτάσει μέχρι τώρα στην επιστολή του Παύλου. Οι εκκλησίες της Κορίνθου έχουν βυθιστεί σε φαυλισμό, κρίση και διχασμό και αυτό έχει οδηγηθεί και τροφοδοτηθεί από την αμαρτία της υπερηφάνειας. Περηφανεύονταν για τον εαυτό τους. Και ο Παύλος γράφει στους Κορίνθίους για να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα. Και αυτό έχει απασχολήσει την προσοχή του πραγματικά από το δεύτερο μισό του κεφαλαίου 1 μέχρι τώρα. Και καθώς εξετάζουμε το τελευταίο μέρος του κεφαλαίου 4, βλέπουμε τον Παύλο να ολοκληρώνει τη συζήτησή του για αυτά τα ζητήματα - της υπερηφάνειας και του διχασμού και της κρίσεως στην Κόρινθο. Ξεκινήσαμε να εξετάζουμε το κεφάλαιο 4 πριν από δύο εβδομάδες. Στίχοι 1 έως 5 μας έδειξαν ή ο Παύλος μας διδάσκει εκεί, πώς να αντιμετωπίσουμε την υπερηφάνεια και την κρίση όταν είμαστε στο δέκτη των προκαταλήψεων των άλλων όταν μας κρίνουν. Εκεί, στους στίχους 6 και 7, είδαμε την τελευταία φορά, ο Παύλος μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε την υπερηφάνεια και την κρίση και τον διχασμό που μπορεί να προκαλέσει όταν βρίσκουμε αυτή την υπερηφάνεια να κρύβεται και να σαπίζει στις δικές μας καρδιές.

Και τώρα το πρωί ο Παύλος κάνει δύο τελικές παρατηρήσεις σχετικά με την υπερηφάνεια και τον διχασμό στην Κόρινθο. Στους στίχους 8 έως 13 θα αντιμετωπίσει τις εσφαλμένες προσδοκίες των Κορίνθιων· τις εσφαλμένες προσδοκίες τους. Και στη συνέχεια, στους στίχους 14 έως 21, έχει μια καταληκτική οικογενειακή προτροπή. Εσφαλμένες προσδοκίες και οικογενειακή προτροπή. Αυτά είναι τα δύο μεγάλα θέματα, οι επικεφαλίδες κάτω από τις οποίες θα εξετάσουμε τη διδασκαλία του Παύλου εδώ - εσφαλμένες προσδοκίες και οικογενειακή προτροπή. Πριν στραφούμε την προσοχή μας για να ακούσουμε το Λόγο του Θεού που διαβάζεται και κηρύττεται, ωστόσο, ας σταματήσουμε για λίγο και ας ζητήσουμε από τον Θεό να μας βοηθήσει καθώς προσευχόμαστε. Θα προσευχηθείτε μαζί μου;

Πατέρας μας, σε αγαπάμε και πεινάμε και διψάμε για δικαιοσύνη. Θυμόμαστε την υπόσχεση του Σωτήρα μας ότι όσοι πεινάμε και διψάμε για δικαιοσύνη θα χορτάσουν. Και έτσι ως παιδιά Σου, έρχομαστε, προσευχόμενοι να εκπληρώσεις αυτήν την υπόσχεση στην εμπειρία μας το πρωί. Και με το έργο του Αγίου Πνεύματος, τρέφεις τις καρδιές μας με τον Άγιο Λόγο Σου, για χάρη του Ιησού. Αμήν.

1 Κορινθίων κεφάλαιο 4 στο όγδοο εδάφιο. Αυτός είναι ο Λόγος του Παντοδύναμου Θεού:

Ήδη έχετε όλα όσα θέλετε! Ήδη έχετε γίνει πλούσιοι! Χωρίς εμάς, έχετε γίνει βασιλιάδες! Και να μπορούσατε να βασιλεύσετε, για να μοιραζόμαστε μαζί σας την κυριαρχία! Διότι νομίζω ότι ο Θεός μας έχει εκθέσει εμάς τους απόστολους ως τελευταίους όλων, όπως άνδρες καταδικασμένους σε θάνατο, επειδή έχουμε γίνει θέαμα στον κόσμο, στους αγγέλους και στους ανθρώπους. Είμαστε ανόητοι για χάρη του Χριστού, αλλά εσείς είστε σοφοί στον Χριστό. Είμαστε αδύνατοι, αλλά εσείς είστε ισχυροί. Εσείς τιμάστε, αλλά εμείς είμαστε σε περιφρόνηση. Μέχρι την παρούσα ώρα πεινάμε και διψάμε, είμαστε κακώς ντυμένοι και χτυπημένοι και άστεγοι, και εργαζόμαστε, δουλεύοντας με τα χέρια μας. Όταν βλασφημούμε, ευλογούμε· όταν καταδιώκουμε, υπομένουμε· όταν συκοφαντούμε, παρακαλούμε. Έχουμε γίνει, και είμαστε ακόμα, όπως ο αφρός του κόσμου, τα απόβλητα όλων των πραγμάτων.

Δεν γράφω αυτά τα πράγματα για να σας ντρέψω, αλλά για να σας συμβουλεύσω ως τα αγαπημένα μου παιδιά. Γιατί αν και έχετε πολλούς οδηγούς στον Χριστό, δεν έχετε πολλούς πατέρες. Γιατί εγώ έγινα ο πατέρας σας στον Χριστό Ιησού μέσω του ευαγγελίου. Σας προτρέπω, λοιπόν, να μιμηθείτε με. Γι' αυτό σας έστειλα τον Τιμόθεο, το αγαπημένο και πιστό παιδί μου στον Κύριο, για να σας θυμίσει τους τρόπους μου στον Χριστό, όπως τους διδάσκω παντού σε κάθε εκκλησία. Κάποιοι είναι υπερήφανοι, σαν να μην ερχόμουν σε σας. Αλλά θα έρθω σε σας σύντομα, αν ο Κύριος θελήσει, και θα ανακαλύψω όχι την ομιλία αυτών των υπερηφάνων ανθρώπων, αλλά την δύναμή τους. Γιατί το βασίλειο του Θεού δεν συνίσταται στην ομιλία, αλλά στη δύναμη. Τι επιθυμείτε; Να έρθω σε σας με ράβδο, ή με αγάπη σε πνεύμα τρυφερότητας;

Αμήν, και δίνουμε ευχαριστίες στον Θεό ότι μίλησε σε μας στον άγιο Λόγο Του.

Ελαττωματικές Προσδοκίες

Όπως είπα τότε, το πρώτο πράγμα που θέλω να δείτε εδώ είναι η αντίδραση του Παύλου στις εσφαλμένες προσδοκίες των Κορινθίων. Είχαν εσφαλμένες προσδοκίες σχετικά με τη χριστιανική ζωή. Όταν έχω την περιστασιακή προνομή να κάνω προγαμιαία συμβουλευτική, θα μιλήσω με ένα ζευγάρι για τις τέσσερις γραμμές ραγίσματος που τείνουν να διατρέχουν κάθε γάμο. Σχεδόν κάθε καβγά που θα έχετε, θα τους πω, σχετίζεται με ένα από αυτά τα τέσσερα πράγματα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Είστε έτοιμοι; Αναρωτιέμαι αν μπορείτε να τα μαντέψετε. Τέσσερις γραμμές ραγίσματος – χρήματα, σεξ, πεθερικά και παιδιά. Οι τέσσερις γραμμές ραγίσματος. Οι περισσότεροι από εσάς έχετε καβγάδες για όλα αυτά τα πράγματα, ξέρω. Όλοι τείνουμε να το κάνουμε. Οι περισσότεροι από τις απογοητεύσεις και τα προβλήματα στον γάμο σχετίζονται με ένα από αυτά. Και ο λόγος που είναι τόσο συχνά πηγές τριβής έχει να κάνει με κάτι άλλο που τα διατρέχει όλα και τα κάνει τόσο φορτωμένα. Και αυτό είναι εσφαλμένες προσδοκίες. Περιμένουμε πάρα πολύ. Είμαστε μη ρεαλιστικοί σχετικά με το πώς θα είναι τα πράγματα ή μη ρεαλιστικοί σχετικά με τις ανάγκες του συζύγου μας ή τις δικές μας ικανότητες. Κάνουμε κάθε είδους υποθέσεις που δεν επικοινωνούμε ή διαπραγματευόμαστε σωστά. Και έτσι οι εσφαλμένες προσδοκίες μας κάνουν τα χρήματα, το σεξ, τα πεθερικά και τα παιδιά να μην είναι πηγές χαράς και δύναμης στον γάμο μας όπως πρέπει να είναι, αλλά τόσο συχνά σημεία έντασης και πηγές τριβής. Οι εσφαλμένες προσδοκίες μπορούν να κλέψουν τη χαρά από σχεδόν οτιδήποτε. Και αν δεν είμαστε προσεκτικοί, οι εσφαλμένες προσδοκίες μπορούν ακόμη και να σπάσουν σχέσεις.

Αυτό ήταν σίγουρα αυτό που συνέβαινε στις συναθροίσεις στην Κόρινθο – λανθασμένες προσδοκίες είχαν αρχίσει να σπάζουν τις σχέσεις και να προκαλούν διαιρέσεις. Είχαν λανθασμένες προσδοκίες σχετικά με τη φύση της χριστιανικής ζωής. Κοιτάξτε μαζί μου τους στίχους 8 έως 13. Αυτά είναι τα πράγματα που οι Κορίνθιοι έλεγαν για τους εαυτούς τους. Ο Παύλος τους αντανακλά πίσω στους αναγνώστες του με περισσότερη από μια πινελιά δαγκωτικής ειρωνείας, ακόμη και σαρκασμού. Βλέπετε το στο απόσπασμα; Κοιτάξτε στον στίχο 8. Λέει, “Ήδη έχετε όλα όσα θέλετε! Ήδη έχετε γίνει πλούσιοι! Έχετε γίνει βασιλιάδες!” Θα μπορούσατε να το μεταφράσετε ως, “Έχετε αρχίσει να βασιλεύετε!” Θα ήταν, “Είχατε αρχίσει να βασιλεύετε,” λέει, “για να μπορώ να βασιλεύσω μαζί σας. Νομίζετε ότι οι δόξες που θα έρθουν έχουν ήδη ξημερώσει πάνω σας στην πληρότητά τους. Μακάρι να ήταν αληθινό!” Ο Παύλος λέει. Ή κοιτάξτε στον στίχο 10. “Είστε σοφοί στον Χριστό. Είστε ισχυροί. Είστε σεβαστοί.” Αυτό ήταν το πώς οι Κορίνθιοι έβλεπαν τους εαυτούς τους. Θυμάστε ότι είχαν καυχηθεί στη πνευματική τους υπεροχή. Καυχήθηκαν στα υπερφυσικά τους δώρα, όπως θα δούμε καθώς η επιστολή ξετυλίγεται. Καυχήθηκαν στη ειδική τους σοφία και διορατικότητα. Άλλωστε, έλεγαν, “Δεν έχει πεθάνει και αναστηθεί ο Ιησούς; Το τέλος των αιώνων έχει έρθει! Οι Γραφές έχουν εκπληρωθεί. Ο νέος κόσμος είναι ήδη εδώ!”

Τα Έχουμε Όλα Ήδη!

Το πρόβλημά τους, βλέπετε, είναι ότι κορόιδευσαν όλες τις υπέροχες πραγματικότητες του Ευαγγελίου στις οποίες είχαν εισέλθει με το έργο του Αγίου Πνεύματος όταν πίστεψαν στον Ιησού, και είπαν, «Τα έχουμε όλα ήδη! Είναι όλα εδώ ήδη. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο!» Κατέληξαν ότι οι Χριστιανοί πρέπει να περιμένουν τις πληρέστερες χαρές τους εδώ, τις υψηλότερες ευλογίες τους εδώ, τις γλυκέστερες εμπειρίες της χάριτος εδώ. Δεν πρέπει να υπάρχει ταλαιπωρία, καμία θλίψη, καμία φτώχεια, κανένας πόνος εδώ. «Αυτό είναι που έχουμε στον Χριστό», έλεγαν. «Έχουμε όλα όσα θέλουμε. Είμαστε πλούσιοι! Έχουμε ήδη αρχίσει να βασιλεύουμε. Είμαστε σοφοί, είμαστε ισχυροί, είμαστε σεβαστοί!» Η λέξη-κλειδί στο κείμενο που νομίζω ότι συνοψίζει την άποψή τους για την πληρότητα της Χριστιανικής ευλογίας σε αυτόν τον κόσμο είναι εκείνη η λέξη, «ήδη», επαναλαμβανόμενη δύο φορές στον στίχο 8. «Ήδη έχετε όλα όσα θέλετε! Ήδη έχετε γίνει πλούσιοι!» Σαν να ισχυρίζονταν εκ των προτέρων, ήδη, τώρα, ότι έχουν κάτι που πραγματικά πρέπει να περιμένει για το τέλος. Βλέπετε, έλεγαν ότι αν ζεις πραγματικά μια πιστή Χριστιανική ζωή, αν είσαι πραγματικά πνευματικός, αν έχεις πραγματικά πίστη, τότε αυτό είναι που περιμένουμε να δούμε στη ζωή σου – ουρανός στη γη ήδη· η νέα δημιουργία ήδη. Νίκη επί της αμαρτίας και της ταλαιπωρίας και της λύπης ήδη. Η καλύτερη ζωή σου τώρα, ήδη.

Το Πρόβλημα της Υπερηφάνειας

Δεν είναι περίεργο που είχαν πρόβλημα υπερηφάνειας. Δεν είναι περίεργο που κορόιδευαν άλλους στις εκκλησίες τους που δεν μετρούσαν ακριβώς, των οποίων οι ταλαιπωρίες προφανώς ταυτοποιούσαν ως λιγότερο πνευματικούς, των οποίων η μάχη με την υπόλοιπη αμαρτία θεωρούσαν ότι καταδεικνύει ότι είναι δεύτερης κατηγορίας. Αλλά ο Παύλος δεν θα το ανεχθεί καθόλου. Θα το κάνει; Ενώ οι Κορίνθιοι πιστεύουν ότι μπορείτε να λάβετε την πληρότητα της χριστιανικής ευλογίας ήδη, εάν μόνο πιστεύετε αρκετά ή είστε αρκετά πνευματικοί, ο απόστολος Παύλος γνωρίζει καλύτερα. Δείτε πώς αντιπαραθέτει τον εαυτό του με εκείνους στον στίχο 9. “Γιατί νομίζω ότι ο Θεός έχει εκθέσει εμάς τους αποστόλους ως τελευταίους όλων, όπως άνδρες καταδικασμένους σε θάνατο, επειδή έχουμε γίνει θέαμα στον κόσμο, στους αγγέλους και στους ανθρώπους. Είμαστε ανόητοι για χάρη του Χριστού. Αλλά εσείς είστε σοφοί στον Χριστό. Είμαστε αδύνατοι αλλά εσείς είστε ισχυροί. Εσείς είστε σε τιμή αλλά εμείς σε περιφρόνηση.” Ισχυρίζονταν ότι ο πραγματικά πνευματικός Χριστιανός ζει στα ύψη της νίκης, αλλά εδώ είναι ο ίδιος ο μεγάλος απόστολος Παύλος, δημόσιο θέαμα, όπως ένας άντρας καταδικασμένος σε θάνατο, μετρημένος ως ανόητος για χάρη του Χριστού, αδύνατος και σε γενική περιφρόνηση.

Ζήστε Στο Παρόν Ώρα

Και εάν η λέξη-κλειδί που συνοψίζει τις λανθασμένες και ελαττωματικές προσδοκίες των Κορινθίων είναι η λέξη, «ήδη», ο κόσμος που έρχεται είναι δικός μας, «ήδη», παρατηρήστε την εναλλακτική λύση του Παύλου στον στίχο 11. «Μέχρι την παρούσα ώρα, πεινάμε και διψάμε. Είμαστε φτωχά ντυμένοι και χτυπημένοι και άστεγοι και ούτω καθεξής». Ο Παύλος δεν ζει στον κόσμο που έρχεται· ζει στην παρούσα ώρα. Οι Κορινθίοι ισχυρίστηκαν ότι αυτό που ακόμα δεν είχε έρθει, είχε ήδη έρθει σε αυτούς. Αλλά ο Παύλος μοντελοποιεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση – μια που αναγνωρίζει ότι ενώ η δόξα υποσχέθηκε σε μας, παραμένει ακόμα όχι ακόμη. Και έτσι ζει τώρα, στην παρούσα ώρα, σε έναν κόσμο όπου να ακολουθήσει τον Ιησού θα σημαίνει για εκείνον πείνα και στέρηση. Κάνει χειρωνακτική εργασία, λέει, για να βγάλει τα προς το ζην. Καταριώμενος είναι, αν και ευλογεί ως απάντηση. Διώκεται και υπομένει. Κακολογείται και ικετεύει και παρακαλεί με αμαρτωλούς μέσω του Ευαγγελίου να συμφιλιωθούν με τον Θεό. Έχει γίνει, λέει, σαν το λύμα του κόσμου, τα απορρίμματα όλων των πραγμάτων. «Αυτό», λέει ο Παύλος, «είναι η κανονική μου χριστιανική ζωή. Δεν θα βάλετε τις προσδοκίες σας σωστά, Κορινθίοι; Εάν ψάχνετε για καθημερινή νίκη, εάν περιμένετε να οδηγήσετε τα ύψη και να υψωθείτε πάνω από την αμαρτία και τα βάσανα, εάν σκέφτεστε στον εαυτό σας, «Εάν μόνο είχα αρκετή πίστη τα πράγματα θα ήταν όλα καλύτερα», οι προσδοκίες σας για τη χριστιανική ζωή είναι εντελώς λανθασμένες.

Τα Αποτελέσματα του Κορινθιακού Λάθους

Και ένα από τα δύο θα συμβεί εάν αποδεχθείτε το λάθος των Κορινθίων. Πρώτον, είτε θα εξαπατήσετε τον εαυτό σας, νομίζοντας ότι είστε, στην πραγματικότητα, ανώτεροι από τους άλλους. Θα αρχίσετε να καυχιέστε, όπως έκαναν εκείνοι, στην πνευματική σας ανωτερότητα και να κοιτάτε με περιφρόνηση τους άλλους. Ή, θα συμπεράνετε ότι η αποτυχία σας να φτάσετε στη "καλύτερη ζωή τώρα" είναι όλη δική σας υπαιτιότητα. Τι δειλός αποτυχημένος είστε! Γι' αυτό υποφέρετε! Τι αδύναμη πίστη έχετε! Γι' αυτό δυσκολεύεστε να τα βγάλετε πέρα! Τι καταστροφική ψέματα του διαβόλου είναιจริงا το ευαγγέλιο της ευημερίας. Αλλά πόσο εύκολα εισχωρεί ακόμα στη σκέψη των καλύτερων ανάμεσά μας. Δεν έχετε ακούσει ακόμη και ώριμους Χριστιανούς να λένε, "Για ποιο αμάρτημά μου με τιμωρεί ο Θεός, ώστε η ζωή να είναι τόσο δύσκολη για τόσο καιρό;" Ίσως το έχετε πει και εσείς οι ίδιοι; "Γιατί συμβαίνει αυτό σε μένα; Ίσως έχω χάσει κάτι; Ίσως υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνω, κάποιο επίπεδο στο οποίο πρέπει ακόμα να φτάσω στη Χριστιανική μου ζωή, που θα κάνει τα πάντα καλά;" Αυτό συμβαίνει επειδή είναι δική μου υπαιτιότητα! Αναγνωρίζετε αυτό; Το έχω ακούσει συχνά ως ποιμένας.

Μάθετε Να Κατανοείτε Τους Καιρούς

Αλλά ο Παύλος λέει: «Όχι, όχι! Αυτό δεν είναι καθόλου!» Όχι, πρέπει να μάθετε να κατανοείτε τους καιρούς. Αυτό είναι όπου ζούμε τώρα. Δεν ζούμε στον κόσμο που θα έρθει· αυτό δεν είναι ακόμη, όσα κι αν ισχυρίζονται οι Κορίνθιοι. Οι δόξες που θα ακολουθήσουν, όπου έχει φύγει η αμαρτία, όπου θα σκουπιστούν όλες οι δάκρυες, όπου η λύπη δεν θα μας ενοχλεί ποτέ ξανά και η苦痛 δεν θα εισχωρήσει ποτέ ξανά. Οι δόξες που θα ακολουθήσουν θα έρθουν σύντομα, μια μέρα, αλλά όχι ακόμη. Μέχρι την παρούσα ώρα, να ακολουθήσουμε τον Ιησού, ο Παύλος λέει, σημαίνει χαρά, υπέροχα. Σημαίνει χαρά, αλλά θα είναι χαρά, πολλές φορές, μέσα από δάκρυες. Σημαίνει πρόοδο στην αγιότητα – δόξα στον Θεό! Πρόοδος στην αγιότητα. Σήμερα δεν είμαι αυτό που ήμουν χθες, και αύριο, με τη χάρη του Θεού, δεν θα είμαι αυτό που είμαι σήμερα. Πρόοδος. Αλλά θα είναι αργή πρόοδος, δύσκολα κερδισμένη πρόοδος, και ατελής πρόοδος μέχρι να πάμε να είμαστε με τον Ιησού μια μέρα επιτέλους. Σημαίνει υπερφυσική δύναμη που πλημμυρίζει τη ζωή μας, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να πούμε: «Ναι, Κύριε», όταν μας καλεί ακόμη και να κάνουμε δύσκολα πράγματα. Αλλά θα είναι δύναμη που θα εμφανίζεται μέσα στην αδυναμία. Θα είναι η δύναμη του σταυρού. Λανθασμένες προσδοκίες, βλέπετε, είναι ένα γόνιμο έδαφος για υπερηφάνεια. Κάντε τις προσδοκίες σας για την κανονική χριστιανική ζωή σωστές, λέει ο Παύλος σε εμάς. Ζήστε στην παρούσα ώρα· όχι στον κόσμο που θα έρθει. Αυτό δεν είναι ακόμη. Λανθασμένες προσδοκίες.

Μια Οικογενειακή Προτροπή

Κατά δεύτερον, ο Παύλος προσφέρει μια οικογενειακή προτροπή. Μπορείτε να δείτε τη θερμή οικογενειακή γλώσσα σε όλο το τελευταίο μέρος του κεφαλαίου. Κοιτάξτε για παράδειγμα τους στίχους 14 και 15. “Δεν γράφω αυτά τα πράγματα για να σας ντρέψω αλλά για να σας συμβουλεύσω ως τα αγαπημένα μου παιδιά. Γιατί αν και έχετε πολλούς οδηγούς στον Χριστό, δεν έχετε πολλούς πατέρες. Γιατί εγώ έγινα ο πατέρας σας στον Χριστό Ιησού μέσω του Ευαγγελίου.” Ο Παύλος, θα θυμάστε, ίδρυσε την εκκλησία στην Κόρινθο· οδήγησε πολλούς από αυτούς στην πίστη στον Χριστό. Είναι σαν ένας πνευματικός πατέρας· ένας γονέας για αυτούς μέσω του Ευαγγελίου. Και έχει υιοθετήσει έναν αρκετά δριμύ τόνο στους στίχους 8 έως 13. Αλλά τώρα ως γονέας προς τα παιδιά του, μαλακώνει. “Δεν προσπαθώ να σας ντρέψω,” λέει. “Προσπαθώ να σας συμβουλεύσω, να σας προτρέψω ως τα αγαπημένα μου παιδιά.”

Τώρα είναι η Ημέρα της Μητέρας, και μητέρες, εσείς καταλαβαίνετε – δεν το κάνετε; Θα χρησιμοποιήσετε όλα τα εργαλεία στη διάθεσή σας για να φτάσετε στα παιδιά σας και να τους οδηγήσετε, ειδικά αν δείτε ότι κάνουν λάθος στροφές και παρεκτρέπονται. Γι' αυτό γιορτάζουμε τις μητέρες μας σήμερα, δεν είναι; Έχουν μας συμβουλεύσει ως αγαπημένα παιδιά, και μερικές φορές πονάει, αλλά είναι η αγάπη που το οδηγεί και είμαστε καλύτεροι για αυτό. Αυτό ακριβώς κάνει ο Παύλος εδώ. Τα παιδιά του στην πίστη, που τους αγαπά τόσο βαθιά, πρόκειται να οδηγήσουν στο γκρεμό και προσπαθεί να τους επαναφέρει στο μέσο του δρόμου. Η υπερηφάνεια τους είναι εκτός ελέγχου, και επειδή τους αγαπά με μια αγάπη γονέα, τους συμβουλεύει.

Μιμήσαστε ΜΕ!

Και χρησιμοποιεί, αν μπορώ να επεκτείνω τη μεταφορά της γονεικής μέριμνας λίγο, ελπίζοντας να μην φτάσω στο σημείο θραύσης, χρησιμοποιεί τρία γονεικά εργαλεία, τρία εργαλεία γονεικής μέριμνας για να προσπαθήσει να οδηγήσει την προτροπή του στο σπίτι. Τολμώ να πω ότι κάθε μαμά στο δωμάτιο, ίσως ακόμη και κάθε μπαπάς, έχει χρησιμοποιήσει αυτά τα εργαλεία από καιρό σε καιρό. Πρώτα απ' όλα, στον στίχο 16 παρατηρήστε, μοντελοποιεί τη σωστή πορεία για τα παιδιά του στην πίστη. “Σας παροτρύνω λοιπόν, να μιμηθείτε με!” Μιλήσαμε γι' αυτό, αν ήσαστε εδώ την περασμένη εβδομάδα, αντί για τον θριαμβισμό που χαρακτήριζε τους Κορίνθιους, θέλει να τους δείξει τι πραγματικά μοιάζει η κανονική χριστιανική ζωή. Και έτσι τους καλεί να “μιμηθούν με σε όλα τα προβλήματα και τα βάσανα και τις απαιτήσεις για επιμονή που είναι η κανονική χριστιανική ζωή.” Λέει, “Μιμηθείτε με!”

Ανάπτυξε τον Μεγάλο Αδελφό!

Το δεύτερο γονεικό εργαλείο που χρησιμοποιεί στους Κορίνθιους είναι να αναπτύξει τον μεγάλο αδελφό. Βλέπετε αυτό στον στίχο 17; “Γι' αυτό σας έστειλα τον Τιμόθεο, το αγαπημένο και πιστό παιδί μου στον Κύριο, για να σας θυμίσει τους τρόπους μου στον Χριστό όπως τους διδάσκω παντού σε κάθε εκκλησία.” Μερικές φορές ο μεγάλος αδελφός μπορεί να περάσει όταν η μαμά ή ο μπαπάς δεν μπορούν. Ο Παύλος τους στέλνει τον Τιμόθεο, που τους θυμίζει τον Παύλο, και με τον τρόπο που ζει και με τη διδασκαλία του.

Μην Με Κάνεις Να Ανέβω Εκεί!

Και τότε η τρίτη στρατηγική γονικής μέριμνας του Παύλου μπορεί να συνοψιστεί σε αυτή τη φράση. Βλέπετε αν αναγνωρίζετε αυτή τη φράση, γονείς; Στίχοι 18 έως 21, “Μη με κάνετε να έρθω εκεί! Έρχομαι εκεί!” Αυτό λέει! Βλέπετε τον στίχο 18; “Ορισμένοι είναι υπερήφανοι σαν να μην ερχόμουν σε σας, αλλά θα έρθω σε σας σύντομα, αν ο Κύριος θελήσει. Και θα ανακαλύψω όχι την ομιλία αυτών των υπερήφανων ανθρώπων αλλά την δύναμή τους. Διότι το βασίλειο του Θεού δεν συνίσταται σε ομιλία αλλά σε δύναμη. Τι επιθυμείτε; Να έρθω σε σας με ράβδο ή με αγάπη σε πνεύμα τρυφερότητας;” Τους καταδιώκει. Χρησιμοποιεί κάθε γονικό εργαλείο στην εργαλειοθήκη του για να προσπαθήσει να τους φέρει πίσω από την υπερηφάνεια τους στην μετάνοια και την ταπείνωση. Είναι ακόμη έτοιμος να τους επιφέρει πειθαρχία. Βλέπετε αυτό στον στίχο 21. Επιθυμεί πολύ να έρθω σε αυτούς με αγάπη και σε πνεύμα τρυφερότητας, αλλά αν χρειάζεται να ασκήσει πειθαρχία μεταξύ τους όταν έρθει, είναι έτοιμος να το κάνει. Πώς ανταποκριθούν στην οικογενειακή προτροπή θα καθορίσει ποια διαδρομή θα ακολουθήσει. Αλλά η ατζέντα του είναι να τους καλέσει πίσω στην μετάνοια· να τους κερδίσει, όχι να τους απορρίψει, πολύ λιγότερο να τους ντροπιάσει ή να τους πληγώσει.

Και έτσι λέει, “Όταν έρθω, θα ρίξω φως στην πνευματική αυθεντικότητα των υπερήφανων ηγετών στην Κόρινθο, οι οποίοι προκαλούν τόση διένεξη και πρόβλημα μεταξύ σας.” Με άλλα λόγια, λέει, “Θέλω να δω αν είναι όλοι λόγια ή αν γνωρίζουν κάτι για την πραγματικότητα της υπερφυσικής δύναμης που είναι το ουσιαστικό χαρακτηριστικό του βασιλείου του Θεού. Όχι λόγια,” λέει, “αλλά δύναμη – πραγματικότητα, πνευματική πραγματικότητα. Γνωρίζουν κάτι για την πνευματική πραγματικότητα;” Αυτή είναι η ερώτηση που θέλει να κάνουν στον εαυτό τους πριν από την έλευσή του. Είναι πραγματικά η ερώτηση που θέλει να κάνουμε στον εαυτό μας καθώς διαβάζουμε τις λέξεις του. Είναι η χριστιανική μου ζωή θέμα λόγων ή γνωρίζω πνευματική πραγματικότητα; Είναι απλώς λόγια και εξωτερική εμφάνιση, ή γνωρίζω κάτι από την δύναμη του σταυρού, την δύναμη της χάριτος, την δύναμη και το έργο του Αγίου Πνεύματος στην καρδιά μου; Αυτό είναι που επιδιώκει! Να μας καλέσει να αξιολογήσουμε τις καρδιές μας, να μας προκαλέσει να γίνουμε πραγματικοί επιτέλους. Θέλει να τους καλέσει, αυτούς τους Κορίνθιους που εκτιμούσαν την ρητορική και την ευγλωττία και που περιφρονούσαν τον Παύλο ως κατώτερο ομιλητή, να κατανοήσουν ότι οι απλώς λόγια είναι τόσο ασήμαντα και η ζωή και η δύναμη είναι αυτά που χρειαζόμαστε.

Ας κλείσω λοιπόν με αυτό. Ας υποθέσουμε ότι καθώς ανακρίνετε τη δική σας χριστιανική ζωή, ανακαλύπτετε ότι στην πραγματικότητα ήταν απλώς γνώση και λόγος για πολύ καιρό τώρα. Ας υποθέσουμε ότι οδηγηθήκατε από τον Θεό, υπό τη διακονία του Λόγου Του, να ομολογήσετε ότι στην πραγματικότητα, όλα είναι επίδειξη. Λοιπόν, τι τώρα; Τι κάνετε αν κάνετε αυτήν την ανακάλυψη το πρωί; Νομίζω ότι υπάρχουν ενδείξεις για εμάς στο χωρίο. Μία από αυτές προκύπτει αν κοιτάξετε πίσω στο μέρος όπου διαβάζουμε ότι ο Παύλος θα τους στείλει τον Τιμόθεο. Βλέπετε ότι στο εδάφιο 17; « Γι' αυτό σας έστειλα τον Τιμόθεο, το αγαπητό και πιστό παιδί μου στον Κύριο, για να σας θυμίσω τους τρόπους μου στον Χριστό ». Τους έχει καλέσει να τον μιμηθούν. Θέλει να τους δείξει ένα πνευματικό παράδειγμα. Έστειλε τον Τιμόθεο σε αυτούς για να τους θυμίσει τι πρέπει να μοιάζει αυτό. Τους τρόπους του στον Χριστό. Πνευματική πραγματικότητα, η ζωή που είναι πραγματική στον Χριστό. Τι κάνετε αν διαπιστώσετε ότι ο Χριστιανισμός σας είναι μια εξωτερική μορφή, όχι μια εσωτερική πραγματικότητα; Τι κάνετε αν είναι απλώς λόγος αλλά καμία από την δύναμη; Πρέπει να τρέξετε στον Ιησού Χριστό. Πρέπει να μπείτε στον Χριστό. Σήμερα, τώρα, χωρίς άλλες δικαιολογίες, χωρίς άλλη καθυστέρηση. Μην φέρετε το οικογενειακό σας δέντρο· μην επικαλεστείτε τα θρησκευτικά σας προσόντα. Είναι ώρα να είστε ειλικρινείς. Αυτό επιδιώκει ο Παύλος μεταξύ των Κορινθίων. Ώρα να είστε πραγματικοί. Ώρα να ομολογήσετε την αμαρτία σας και την ανάγκη σας και να φωνιάσετε στον Κύριο Ιησού Χριστό για πραγματικότητα και όχι για απλή θρησκευτική απόδοση. Όχι εξωτερικά, όχι μια μορφή λέξεων που αρνείται τη δύναμή της. Ο Ιησούς Χριστός θα εισέλθει στη ζωή σας και θα αρχίσει εκείνο το ένδοξο, αν και αργό και συχνά δύσκολο έργο ανακαίνισης στην καρδιά σας, αν μόνο ταπειωθείτε και έλθετε σε Αυτόν. Αυτό είναι που καλεί τους Κορινθίους· αυτό είναι που μας καλεί καθώς ανακρίνουμε τις καρδιές μας. Είναι ο Χριστιανισμός μου απλώς λόγος, ή γνωρίζω τη δύναμη στην οποία συνίδρυσε το Βασίλειο του Θεού;

Και έτσι υπάρχει μια πρόσκληση εδώ να έχουμε τις σωστές προσδοκίες σχετικά με τη φύση της χριστιανικής ζωής. Αυτός ο κόσμος, λέει ο Ιησούς, «Σε αυτόν τον κόσμο, θα έχετε ταλαιπωρία. Εγώ θα είμαι μαζί σας για να σας ενδυναμώσω και να σας συντηρήσω σε κάθε βήμα του δρόμου. Αλλά θα είναι δύσκολο. Υπάρχει δόξα να έρθει, αλλά τώρα δεν είναι ακόμη». Και καλούμαστε να εξετάσουμε τις καρδιές μας στο φως της οικογενειακής προτροπής του Παύλου. Είστε πραγματικοί; Είστε πραγματικοί; Ή είναι όλα απλώς λόγια; Ελάτε και λυγίστε το γόνυ ενώπιον του Βασιλιά Ιησού και γίνετε πραγματικοί επιτέλους. Ας προσευχηθούμε μαζί!

Πατέρα μας, καθώς γονατίζουμε ενώπιόν Σου, ομολογούμε πόσο ικανοί μπορούμε να είμαστε να το προσποιούμαστε, να είμαστε απλώς για λόγια, έχοντας μια μορφή ευσεβείας αλλά αρνούμενοι τη δύναμή της. Παρακαλούμε, Σας ζητούμε συγχώρηση; Και καθώς ταπεινώνουμε εαυτούς μας μαζί ενώπιόν Σου, προσευχόμαστε, προσευχόμαστε, Ω Κύριε, να μας φυτεύεις, όλους μας, στον Χριστό. Φέρε μας στον Χριστό για να λυγίσουμε τα γόνατά μας κάτω από Αυτόν, ενώπιόν Αυτόν, και να αναγνωρίσουμε Αυτόνον μονάχα ως Κύριο και Βασιλιά και ελπίδα και χαρά και ανάπαυση και καταφύγιο. Βοηθήστε μας, Ω Κύριε, σήμερα να γίνουμε πραγματικοί και να βρούμε καθώς το κάνουμε ότι η καταπληκτική εισβολή του Ευαγγελίου λαμβάνει χώρα στις καρδιές μας καθώς Εσείς εισβάλλετε και αρχίζετε να μας ανακαινίζετε για να μας κάνετε αντανάκλαση του Υιού Σας. Γιατί το ζητούμε στο όνομα του Ιησού, αμήν.