Το Ευαγγέλιο σε μια Αγωγική Κοινωνία

1 Κορινθίους 6:1-8

Από τον David Strain

Παρακαλώ, λοιπόν, πάρτε ένα αντίγραφο των Γραφών στα χέρια σας και γυρίστε μαζί μου στον 1 Κορινθίους κεφάλαιο 6, 1 Κορινθίους κεφάλαιο 6, στη σελίδα 954 αν χρησιμοποιείτε μία από τις εκκλησιαστικές μας Βίβλους. Τώρα, την τελευταία φορά που ήμασταν στο κεφάλαιο 5, και σκεφτήκαμε κάποια από τα δύσκολα εδάφια που ο Παύλος πρόκειται να αρχίσει να καλύπτει στο υπόλοιπο του βιβλίου του 1 Κορινθίους. Τα κεφάλαια 1 έως 4 ήταν σχετικά ήρεμα και ομαλά, αλλά όπως είπαμε όταν ήμασταν στο κεφάλαιο 5, από εδώ και πέρα είναι όλα ράφτινγκ σε λευκό νερό, αρκετά ανώμαλη διαδρομή. Υπάρχει κάποιο προκλητικό υλικό. Την τελευταία φορά στο κεφάλαιο 5, θα θυμάστε, αντιμετώπισε το πρόβλημα της σεξουαλικής ακαθαρσίας και της εκκλησιαστικής πειθαρχίας. Αυτή τη φορά το πρόβλημα που ταλαιπωρεί τις εκκλησίες της Κορίνθου έχει να κάνει με πιστούς που καταθέτουν αγωγές ο ένας εναντίον του άλλου, συνήθως για μικροδιαφορές εντός της κοινωνίας της τοπικής εκκλησίας, στα πολιτικά δικαστήρια. Και ο Παύλος γράφει για να τους προκαλέσει και να αντιμετωπίσει αυτό το επιβλαβές πρόβλημα.

Και καθώς προσπαθούμε να κατανοήσουμε τη διδασκαλία του Παύλου εδώ, υπάρχουν δύο προκαταρκτικά ζητήματα που μπορεί να μας βοηθήσουν καθώς προσεγγίζουμε το κείμενο για να το κατανοήσουμε και να το εφαρμόσουμε σωστά. Το πρώτο έχει να κάνει με το τι δεν λέει ο Παύλος στο 1 Κορινθίους 6, εδάφια 1 έως 8. Δεν λέει ότι τα θέματα του ποινικού δικαίου πρέπει να κρατηθούν ήσυχα και να χειριστούν εσωτερικά από την εκκλησία. Αυτό δεν είναι το μήνυμά του. Δεν υποδηλώνει ότι η υπεξαίρεση ή η κακοποίηση ή θέματα τέτοιας φύσεως πρέπει να κρατηθούν έξω από τα δικαστήρια ή έξω από το νόμο. Στην πραγματικότητα, όταν απαιτήθηκε, ο απόστολος Παύλος ο ίδιος ήταν έτοιμος να επικαλεστεί τα νομικά του δικαιώματα ως Ρωμαϊκός πολίτης και προσέφυγε ο ίδιος στα δικαστήρια της δικαιοσύνης για προσφυγή και αποκατάσταση. Ο πολιτικός δικαστής, θα μας πει στο Ρωμαίους κεφάλαιο 13, είναι ο υπουργός του Θεού, ο υπηρέτης Του, τον οποίο ο Θεός έχει διορίσει και διορίσει για το καλό μας. Οπότε ο Παύλος δεν λέει εδώ ότι δεν πρέπει να προσφεύγουμε στο νόμο της χώρας όταν είναι απαραίτητο. Υπάρχουν κάποιες περιστάσεις στις οποίες οι πιστοί μένουν χωρίς καμία επιλογή, ενεργώντας για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ή άλλους, χρησιμοποιώντας το νόμο της χώρας όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή που παραμένει.

Αυτό δεν συνέβαινε στην Κόρινθο, ωστόσο. Φαίνεται ότι στην Κόρινθο, τα μέλη της εκκλησίας ξέχασαν τις υποχρεώσεις τους ως Χριστιανοί να συγχωρούν ο ένας τον άλλον και να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να εξασκούν υπομονή ο ένας με τον άλλον. Και αντίθετα, χρησιμοποιούσαν τα δικαστήρια για να κερδίσουν πόντους, για να κερδίσουν χρήματα και για να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις επιχειρήσεις και στην κοινωνία εις βάρος αδελφών και αδελφών στον Χριστό. Και όπως μπορείτε να φανταστείτε, αυτό προκαλούσε καταστροφή στις συναθροίσεις της Κορινθιακής εκκλησίας. Και έτσι αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να έχουμε υπόψη μας καθώς εργαζόμαστε στο 1 Κορινθίους 6:1-11. Ο Παύλος δεν περιφρονεί τη σωστή χρήση του πολιτικού νόμου όταν είναι απαραίτητη, αλλά προκλήσει το είδος της κακής χρήσης του για εγωιστικές και κακόβουλες σκοπούς που ήταν κοινά στην Κόρινθο.

Το δεύτερο προκαταρκτικό ζήτημα που θα μας βοηθήσει καθώς επιδιώκουμε να κατανοήσουμε το μήνυμα του Παύλου εδώ έχει να κάνει με το πόσο περίεργοι είναι οι στίχοι 1 έως 8 όταν τους τοποθετείτε στο πλαίσιο στο οποίο βρίσκονται σε αυτό το μέρος της επιστολής. Έτσι, το κεφάλαιο 5, θυμηθείτε, ο Παύλος, ασχολήθηκε με μια πολύ συγκεκριμένη και δύσκολη περίπτωση σεξουαλικής αμαρτίας. Και μίλησε για την πειθαρχία της εκκλησίας για τον σεξουαλικά αμαρτωλό και ανυπάκουο μέλος της εκκλησίας. Στη συνέχεια, στο δεύτερο μισό του κεφαλαίου 6, θα επιστρέψει στο ζήτημα της σεξουαλικής αμαρτίας. Και στη συνέχεια πολύ φυσικά, θα μεταβεί. Έτσι, στο κεφάλαιο 5 και στο δεύτερο μισό του κεφαλαίου 6, μιλάει για διαταραγμένη και αμαρτωλή σεξουαλικότητα. Και έτσι τότε, πολύ φυσικά στο κεφάλαιο 7, θα μιλήσει για τον γάμο και την θεοσεβή και σωστά διαταγμένη και δοξάζουσα τον Θεό σεξουαλικότητα. Και όλα αυτά έχουν μια ορισμένη λογική. υπάρχει μια λογική σε αυτό.

Και έτσι βρίσκουμε τους εαυτούς μας να στρέφουμε στο κεφάλαιο 6, 1 έως 8, ξύνουμε λίγο το κεφάλι μας επειδή ακριβώς εδώ τοποθετημένο στη μέση αυτής της συζήτησης για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα βρίσκεται αυτό το ζήτημα για τις αγωγές. Τι στον κόσμο κάνει το κεφάλαιο 6, 1 έως 8, εδώ; Νομίζω ότι υπάρχουν δύο πράγματα που πρέπει να έχουμε υπόψη μας που μπορεί να μας βοηθήσουν να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση. Πρώτα απ' όλα, θυμηθείτε, ότι στο κεφάλαιο 5 ο Παύλος κάλεσε τους Κορινθίους να ασκήσουν την πειθαρχία της εκκλησίας. Στην πραγματικότητα, αρνούνταν, ήταν απρόθυμοι να ασκήσουν την πειθαρχία της εκκλησίας στην περίπτωση της χονδροειδούς, σκανδαλώδους, δημόσιας, σεξουαλικής αμαρτίας εκ μέρους ενός από τα μέλη τους. Έτσι, στο κεφάλαιο 5, αρνούνται να λάβουν τις απαραίτητες, εκκλησιαστικές, πνευματικές ενέργειες κατά της πραγματικής αμαρτίας. Αλλά στο κεφάλαιο 6 – πόσο αντιθετικό είναι αυτό – φαίνεται ότι είναι πολύ πρόθυμοι να λάβουν περιττές, κακόβουλες, νομικές και δικαστικές ενέργειες απλώς και μόνο για να βγάλουν ένα γρήγορο κέρδος.

Αυτά τα δύο πράγματα δεν φαίνεται να ταιριάζουν καθόλου καλά μεταξύ τους. Δεν είναι; Υπάρχει μια αντίθεση, μια αντίφαση, και πρέπει να νιώσουμε το τσίμπημα της. Είναι εξαγριωμένοι στην ιδέα της εκκλησιαστικής πειθαρχίας, αλλά δεν έχουν κανένα πρόβλημα να μηνύσουν έναν συνάδελφο μέλος της εκκλησίας για κάθε δεκάρα που έχουν, αν δοθεί η μισή ευκαιρία. Αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να είναι έτσι, λέει ο Παύλος.

Και ο άλλος λόγος που αυτό το υλικό είναι εδώ πιθανότατα έχει να κάνει με τη σειρά με την οποία τα πράγματα παρουσιάστηκαν στον Παύλο από τους Κορίνθιους στην πρώτη θέση. Και εκείνος ανταποκρίνεται σε αυτά με τη σειρά που ήρθαν. Και ανταποκρίνεται σε αυτά κατά περίπτωση, είτε πρόκειται για διαιρέσεις στην εκκλησία στα κεφάλαια 1 έως 4 είτε για σεξουαλική ανηθικότητα ή εκκλησιαστική πειθαρχία ή αγωγές μεταξύ πιστών, παίρνει κάθε μία, σχεδόν σαν μια μελέτη περίπτωσης, για να δείξει πώς, ανεξάρτητα από το ζήτημα που μπορεί να μας αντιμετωπίσει, η απάντηση και το αντίδοτο σε κάθε μία είναι ακριβώς το ίδιο. Εφαρμόζει το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού που σταυρώθηκε στις καρδιές και τις ζωές των πιστών στην Κόρινθο. Και λέει, “Εάν πραγματικά το καταλάβετε, εάν αυτό πραγματικά αρχίσει να διεισδύει και να ανακατασκευάζει και να επαναδιαμορφώνει τη σκέψη σας από το έδαφος, τότε όλα τα άλλα θα αλλάξουν επίσης.” Το πραγματικό ζήτημα στην Κόρινθο έχει να κάνει με την αποτυχία τους να κατανοήσουν και να εφαρμόσουν το Ευαγγέλιο.

Και έτσι το κεφάλαιο 6, 1 έως 11, είναι απλώς μια ακόμη μελέτη περίπτωσης μεταξύ πολλών σε αυτήν την επιστολή που μας δείχνει ότι τα καλά νέα για τον Ιησού λειτουργούν πραγματικά στις τραχιές πραγματικότητες ενός κατεστραμμένου κόσμου, πολύ παρόμοιου με τον δικό μας. Έτσι ας προσπαθήσουμε μαζί, καθώς διαβάζουμε το υλικό σε λίγο, να κρατήσουμε εκείνες τις προκαταρκτικές έννοιες και κατηγορίες στο μυαλό μας. Θα μας βοηθήσουν, νομίζω, να κατανοήσουμε το νόημα του επιχειρήματος του Παύλου. Πριν διαβάσουμε τις Γραφές μαζί, ας κατεβάσουμε τα κεφάλια μας και ας προσευχηθούμε!

Πατέρα μας, το Λόγο Σου είναι τώρα μπροστά μας. Προσευχόμαστε για χάρη να τον ακούσουμε και να λάβουμε το μήνυμά του, και μέσω αυτού, να επιστρέψουμε, να λυγίσουμε τα γόνατά μας στον Κύριο Ιησού που είναι Βασιλιάς των βασιλέων και Κύριος των κυρίων. Γιατί το ζητούμε στο όνομά Του, αμήν.

1 Κορινθίων κεφάλαιο 6 στο εδάφιο 1. Αυτό είναι ο Λόγος του Παντοδύναμου Θεού:

Όταν ένας από σας έχει παράπονο εναντίον ενός άλλου, τολμά να πάει σε δίκη ενώπιον των αδίκων αντί ενώπιον των αγίων; Ή δεν γνωρίζετε ότι οι άγιοι θα κρίνουν τον κόσμο; Και αν ο κόσμος πρόκειται να κριθεί από σας, είστε ανίκανοι να επιλύσετε ασήμαντες υποθέσεις; Δεν γνωρίζετε ότι εμείς θα κρίνουμε αγγέλους; Πόσο μάλλον, λοιπόν, τα θέματα που αφορούν αυτή τη ζωή! Αν λοιπόν έχετε τέτοιες υποθέσεις, γιατί τις φέρνετε ενώπιον εκείνων που δεν έχουν θέση στην εκκλησία; Αυτό το λέγω προς ντροπή σας. Μπορείτε να βρείτε κανέναν σοφό μεταξύ σας, που να μπορεί να επιλύσει μια διαφορά μεταξύ των αδελφών, αλλά ο αδελφός πηγαίνει σε δίκη εναντίον του αδελφού, και μάλιστα ενώπιον απίστων; Το να έχετε δίκες μεταξύ σας είναι ήδη μια ήττα για σας. Γιατί δεν υπομένετε το κακό; Γιατί δεν αφήνετε να σας εξαπατήσουν; Αλλά εσείς οι ίδιοι αδικοποιείτε και εξαπατάτε – και μάλιστα τους δικούς σας αδελφούς!

Ή δεν γνωρίζετε ότι οι αδικοι δεν θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού; Μη σας εξαπατήσουν: ούτε οι πορνεύοντες, ούτε οι ειδωλολάτραι, ούτε οι μοιχοί, ούτε οι αρσενοκοίτες, ούτε οι κλέφτες, ούτε οι πλεονεξικοί, ούτε οι μεθύσοι, ούτε οι βλασφημούντες, ούτε οι απάγοντες θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού. Και τέτοιοι ήσαστε κάποιοι από σας. Αλλά πλυθήκατε, αγιασθήκατε, δικαιοποιθήκατε στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού και με το Πνεύμα του Θεού μας.

Αμήν, και δοξάζουμε τον Θεό ότι μίλησε στον Άγιο Λόγο Του.

Εάν επιχειρήσουμε να αναγνωρίσουμε το πρόβλημα στη ρίζα του χάους στην Κόρινθο, η καλύτερη διάγνωση που έχω συναντήσει είναι αυτό που ένας σχολιαστής αποκαλεί «Ευαγγελική λήθη». Ευαγγελική Λήθη – αυτό είναι που υποφέρουν στην Κόρινθο. Διάβασα μια ιστορία – στην πραγματικότητα την είδα σε μια ειδησεογραφική ιστοσελίδα την άλλη μέρα για έναν άνδρα που λεγόταν Benjamin Kyle, ο οποίος βρέθηκε χτυπημένος και εγκαταλελειμμένος και τώρα υποφέρει από φρικτή λήθη. Πετάει όλο το χρόνο του ψάχνοντας ιστοσελίδες αγνοούμενων για να βρει τον εαυτό του· προσπαθώντας να συμπληρώσει την κενή ιστορία. Έχει χάσει την ταυτότητά του· δεν ξέρει ποιος είναι.

Και οι Κορίνθιοι εδώ συμπεριφέρονται – και ξανά και ξανά στα διάφορα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο Παύλος, βλέπουμε αυτό. Συμπεριφέρονται σαν να είχε συμβεί κάτι παρόμοιο σε αυτούς. Έχουν一种ν Ευαγγελική λήθη. Τα καλά νέα για τον Ιησού, η νέα τους ταυτότητα σε Αυτόν, έχει παραμεριστεί και αγνοηθεί και ξεχαστεί σε κατάσταση μετά από κατάσταση. Αν κοιτάξετε το απόσπασμα μας, θα δείτε τον Παύλο να κάνει αυτό το σημείο με την επαναλαμβανόμενη ερώτησή του, «Δεν γνωρίζετε;» Έτσι στον στίχο 2, «Δεν γνωρίζετε ότι οι άγιοι θα κρίνουν τον κόσμο;» Στίχος 3, «Δεν γνωρίζετε ότι εμείς θα κρίνουμε τους αγγέλους;» Στίχος 9, «Δεν γνωρίζετε ότι οι ασεβείς δεν θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού;» Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να γνωρίζουν. Ο Παύλος τους είχε διδάξει· ο Κηφάς είχε διδάξει μερικούς από αυτούς. Ο Απόλλωνς ήταν μαζί τους και τους δίδαξε· άλλοι είχαν ανοίξει τις Γραφές σε αυτούς. Ο Παύλος είχε γράψει προηγουμένως σε αυτούς. Είχαν διδαχθεί καλά στα πράγματα του Θεού και έπρεπε να γνωρίζουν. Αλλά φαίνεται να έχουν ξεχάσει. Η περίπτωσή τους είναι μια περίπτωση Ευαγγελικής λήθης. Και ακολουθούν τραγικές συνέπειες.

Συγκεκριμένα, αρχίζουν να μηνύουν ο ένας τον άλλον με συμπεριφορά που θυμίζει περισσότερο την παλιά τους ζωή παρά τη νέα ζωή που πρέπει να τους χαρακτηρίζει ως Χριστιανούς. Και έτσι ο Παύλος ρωτάει στον στίχο 1, “Όταν ένας από σας έχει παράπονο εναντίον ενός άλλου, τολμά να πάει στο δικαστήριο ενώπιον των αδίκων αντί για τους αγίους;” Αυτοί είναι τώρα. Είναι άγιοι. Δηλαδή, είναι holy ones – αφιερωμένοι από τη χάρη και το έργο του Θεού στις ζωές τους για τον Κύριο Ιησού Χριστό· ορισμένοι ως Του. Και δεν πρέπει πλέον να ζουν όπως παλιά σύμφωνα με τις αξίες του κόσμου, αλλά τώρα σύμφωνα με τις αξίες του Βασιλιά Ιησού στον οποίο ανήκουν. Αντιμετώπιζαν ένα πρόβλημα με το οποίο πολλοί από εμάς εξακολουθούν να παλεύουμε. Παλεύουν, τώρα που έχουν γίνει Χριστιανοί, να αποτινάξουν τις παλιές συνήθειες και τα μοτίβα και τις αξίες της προηγούμενης ζωής τους. Ακούστε, έστω και για μια στιγμή, τον τρόπο με τον οποίο ένας μελετητής περιγράφει πώς λειτουργούσαν τα δικαστήρια στον κόσμο των Κορινθίων. Λέει, “Κατά την απόφαση να μηνυθεί, κάποιος έπρεπε πρώτα να υπολογίσει το κόστος και τις πιθανότητες νίκης, όχι με βάση τα πλεονεκτήματα της υπόθεσης, αλλά με βάση την κοινωνική θέση και τις ισχυρές συνδέσεις του εναγόμενου. Οι άνθρωποι στον αρχαίο κόσμο,” λέει, “ανταγωνίζονταν για την τιμή στα δικαστήρια. Και κάποιος κέρδιζε τιμή νικώντας έναν αντίπαλο. Η επιδίωξη της δίκης συχνά είχε λίγη σχέση με την επιδίωξη της δικαιοσύνης.”

Τώρα αυτό ήταν το πρόβλημα στην Κόρινθο! Δεν ενδιαφέρονταν για τη δικαιοσύνη· ενδιαφέρονταν για την προσωπική τους πρόοδο στην κοινωνία εις βάρος των άλλων που απειλούσαν την θέση τους με κάποιο τρόπο. Και είτε ήταν πιστοί είτε όχι, δεν είχε καμία διαφορά για αυτούς. Οι «τετριμμένες υποθέσεις» τους, όπως τις αποκαλεί ο Παύλος στον στίχο 2, μύριζαν υπερηφάνεια και σνομπερία και έλλειψη αγάπης καθώς λειτουργούσαν με τον ίδιο παλιό τρόπο όπως και πριν γίνουν Χριστιανοί. Υπέφεραν από λήθη του Ευαγγελίου. Είχαν ξεχάσει ότι τώρα που είναι «στο Χριστό», τώρα που ο Ιησούς τους έχει διασώσει, είναι νέα πλάσματα που πρέπει να ζήσουν μια νέα ζωή στο πλαίσιο της κοινωνίας της νέας κοινότητας του Θεού - της εκκλησίας του Ιησού Χριστού.

Και ο Παύλος αντιμετωπίζει τη λήθη τους εδώ με τρία βήματα, τρεις τρόπους που η αληθινή μας ταυτότητα στο Ευαγγέλιο πρέπει να διαμορφώσει ποιοι είμαστε. Πρώτον, αν κοιτάξετε το χωρίο, πρώτα στους στίχους 1 έως 3 μιλάει για το μέλλον μας, όπου πηγαίνουμε τώρα που είμαστε Χριστιανοί· τον προορισμό μας. Έπειτα, δεύτερον, στους στίχους 4 έως 8, μιλάει για το παρόν, μας καλεί να αντιμετωπίσουμε το πώς ζούμε τώρα παρά το γεγονός ότι είμαστε Χριστιανοί. Και τέλος, στους στίχους 9 έως 11, μιλάει για το παρελθόν· ποιοι γίναμε με τη χάρη του Θεού όταν μας έκανε Χριστιανούς. Αν μπορούμε να κατανοήσουμε αυτά, λέει ο Παύλος, θα αρχίσουμε να ανακτούμε μια αληθινή αίσθηση του ποιοι είμαστε ως άνδρες και γυναίκες στο Χριστό και αυτό θα αλλάξει τα πάντα.

Το Μέλλον μας

Ας δούμε λοιπόν μαζί τις στίχους 1 έως 3, παρακαλώ. Ο Παύλος μας δείχνει το μέλλον, το μέλλον μας, όπου πηγαίνουμε τώρα που είμαστε Χριστιανοί. Τώρα θα υποστηρίξει ότι η χριστιανική κοινότητα πρέπει να μπορεί να μεσολαβεί σε διαφορές εσωτερικά και να επιφέρει συμφιλίωση μεταξύ πιστών αδελφών και αδελφών χωρίς να χρειάζεται να πάει σε πολιτικά δικαστήρια σε πολλές περιπτώσεις. Η εκκλησία, άλλωστε, είναι μια κοινωνία όπως καμία άλλη, προικισμένη με το Πνεύμα του Θεού, αμαρτωλοί σωμένοι από τη χάρη που προσκολλώνται στον Χριστό. Και έτσι θα ρωτήσει στον στίχο 5, «Μήπως δεν υπάρχει κανείς μεταξύ σας αρκετά σοφός για να διευθετήσει μια διαφορά μεταξύ αδελφών;» Η εκκλησία πρέπει να μπορεί να το κάνει αυτό. Αλλά εδώ στους στίχους 1 έως 3 μας λέει γιατί πρέπει να διευθετούμε τα ζητήματα εσωτερικά όταν οι πιστοί έρχονται σε αντιπαλότητα και διαφωνούν.

Το Μέλλον Μας Πεπρωμένο

Και μας δείχνει το μέλλον μας πεπρωμένο. Κοιτάξτε τον στίχο 2. «Δεν γνωρίζετε ότι οι άγιοι θα κρίνουν τον κόσμο; Και αν ο κόσμος πρόκειται να κριθεί από σας, είστε ανίκανοι να κρίνετε σε ασήμαντες υποθέσεις; Δεν γνωρίζετε ότι εμείς θα κρίνουμε αγγέλους; Πόσο περισσότερο τότε, σε θέματα που αφορούν αυτή τη ζωή;» Στο βάθος εδώ, σχεδόν σίγουρα βρίσκονται περικοπές όπως Ματθαίος 19:28, τα λόγια του Ιησού, όπου είπε στους μαθητές Του ότι θα καθίσουν μαζί Του σε θρόνους, κρίνοντας το Ισραήλ στη νέα δημιουργία. Ή οι γραφές της Παλαιάς Διαθήκης, όπως στο βιβλίο του Δανιήλ κεφάλαιο 7, όπου, στο Δανιήλ 7, ο προφήτης «είδε ένα σαν τον Υιό του Ανθρώπου να του δίνεται η κυριαρχία και η εξουσία και μια βασιλεία.» Και τότε Δανιήλ 7:27 διαβάζουμε, «Η βασιλεία και η κυριαρχία και η μεγαλοσύνη των βασιλειών κάτω από ολόκληρο τον ουρανό θα δοθούν στους ανθρώπους των αγίων του Υψίστου.» Θα βασιλέψουμε και θα κρίνουμε μαζί με τον Ιησού Χριστό. Αυτό είναι το ανώτατο και ένδοξο μέλλον μας πεπρωμένο.

Αλλά οι Κορίνθιοι, λέει ο Παύλος, σε αντίθεση, απασχολούν την προσοχή τους με ασήμαντες υποθέσεις, παρόλο που θα κρίνουν τους αγγέλους μια μέρα. Σίγουρα ακόμη και εδώ και τώρα, από αυτήν την πλευρά της αιωνιότητας, λέει, “σε θέματα που αφορούν αυτήν τη ζωή,” η εκκλησία με τέτοιο προορισμό πρέπει να μπορεί να τα καταφέρει μεταξύ των πιστών. “Θυμηθείτε πού πηγαίνετε,” μας λέει. Θυμηθείτε την υψηλή αξιοπρέπεια και τον εξαιρετικά υψηλό ρόλο που θα εκπληρώσετε μια μέρα στην ίδια την αίθουσα της ουράνιας δικαιοσύνης. Θα είστε δικαστής! Πώς πρέπει να συμπεριφέρεστε εδώ υπό το φως αυτού του μελλοντικού προορισμού; Εσείς που μια μέρα θα κρίνετε τους αγγέλους,tear each other down εδώ; Εσείς που μια μέρα θα καθίσετε με τον Χριστό στο τελικό δικαστήριο, χρησιμοποιείτε τις τακτικές του κόσμου για να προωθήσετε τη δική σας θέση εδώ, ακόμη και με το κόστος και την πληγή των αδελφών και αδελφών που θα υπηρετήσουν μαζί σας ως αδελφοί και αδελφές εκείνη την τελική μέρα; Θυμηθείτε τον προορισμό σας και ζήστε υπό το φως του. Το μέλλον μας, όπου πηγαίνουμε, τώρα που είμαστε Χριστιανοί.

Το Παρόν μας

Κατόπιν, δεύτερον, ο Παύλος μας λέει ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε το παρόν μας – πώς ζούμε, πολύ συχνά παρά το γεγονός ότι είμαστε Χριστιανοί. Κοιτάξτε τις στίχους 4 έως 8 παρακαλώ. Το κλειδί για το επιχείρημα του Παύλου εδώ είναι να παρατηρήσετε την επανάληψη της λέξης, “αδελφός.” Κοιτάξτε το απόσπασμα; στίχους 4 έως 8:

Έτσι, εάν έχετε τέτοιες υποθέσεις, γιατί τις φέρνετε ενώπιον εκείνων που δεν έχουν θέση στην εκκλησία; Αυτό το λέω προς ντροπή σας. Μπορεί να μην υπάρχει κανείς μεταξύ σας αρκετά σοφός για να διευθετήσει μια διαφορά μεταξύ των αδελφών, αλλά ο αδελφός πηγαίνει σε δίκη εναντίον αδελφού, και αυτό ενώπιον απίστων; Το να έχετε δίκες καθόλου μεταξύ σας είναι ήδη μια ήττα για σας. Γιατί όχι μάλλον να υποφέρετε αδικία; Γιατί όχι μάλλον να εξαπατηθείτε; Αλλά εσείς οι ίδιοι αδικείτε και εξαπατάτε – ακόμη και τους δικούς σας αδελφούς!

Η λησμωρία του Ευαγγελίου τους σημαίνει ότι η ταυτότητά τους στον Χριστό έχει παύσει να λειτουργεί και να ενεργεί με οποιοδήποτε ουσιαστικό τρόπο στη σκέψη ή στη ζωή τους. Το γεγονός ότι ήταν αδελφοί και αδελφές μέσω της πίστης στον Ιησού, ότι ήταν οικογένεια, θα έπρεπε να έχει κάνει όλη τη διαφορά. Αλλά αντίθετα, παρουσίαζαν την περίπτωσή τους ενώπιον εκείνων που δεν έχουν καμία θέση στην εκκλησία, στίχος 4. Και έτσι ο Παύλος λέει, στίχος 5, ότι πρέπει να ντρέπονται για τους εαυτούς τους. Σίγουρα η εκκλησία έχει την βασική ικανότητα και τα χαρίσματα που χρειάζεται ανάμεσα στους ηγέτες της για να βοηθήσει να διευθετηθούν βασικές και μικροτικές διαφορές; Κάποιος είναι αρκετά σοφός, σίγουρα! Οι Κορίνθιοι, θα θυμηθείτε, καυχιούνταν στη ανώτερη σοφία τους. “Λοιπόν,” λέει ο Παύλος, “αν είστε τόσο σοφοί, δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να βοηθήσει να μεσολαβήσει μεταξύ θλιμμένων πιστών;”

Ευαγγελική Νίκη

Αλλά αντίθετα, πήγαιναν πριν από τους απίστους, τους αδίκους, για μια απόφαση. Και λέει στον στίχο 7 ότι είναι “ήδη μια ήττα για σας. Μάλλον υποφέρετε αδικία ή να σας εξαπατήσουν παρά να κάνετε αυτό.” Τώρα, γιατί είναι ήττα για τους Χριστιανούς να συμπεριφέρονται έτσι; Είναι ήττα επειδή το Ευαγγέλιο λέει ότι το να ανήκεις στον Ιησού είναι να γίνεις αδελφός ή αδελφή σε ανθρώπους με τους οποίους μπορείς να μην έχεις απολύτως τίποτα κοινό. Δεν τους καταλαβαίνεις! Δεν σε καταλαβαίνουν! Το υπόβαθρό τους, η εθνοτική τους καταγωγή, το γενεαλογικό τους δέντρο – όλα μπορεί να είναι εντελώς ξένα σε σένα, πολύ έξω από τη ζώνη άνεσής σου. Αλλά τώρα, όλα αυτά παρά ταύτα, τώρα έχεις γίνει ένα με αυτούς στον Χριστό. Τώρα είσαι οικογένεια! Είναι αδελφοί και αδελφές. Είσαι δεμένος μαζί τους με ιερούς δεσμούς Ευαγγελικής αγάπης. Και έτσι τώρα πρέπει να συγχωρήσεις, πρέπει να γυρίσεις το άλλο μάγουλο. Πρέπει να εξασκηθείς σε υπομονή, πρέπει να αφήσεις το δώρο σου στο θυσταστήριο και να πας και να συμφιλιωθείς με τον αδελφό σου. Και όταν το κάνεις αυτό, και ο κόσμος παρακολουθεί, καθώς οι σχέσεις έρχονται υπό πίεση και υπάρχει κάθε λόγος να σπάσουν και να κατακερματιστούν και να γίνουν ξινά και άσχημα, όταν η εκκλησία αντί αυτού επιδιώκει ο ένας τον άλλον στην αγάπη και επιδιώκει τη συμφιλίωση, ο Παύλος λέει ότι είναι νίκη. Αυτή είναι Ευαγγελική νίκη. Ο κόσμος βλέπει ότι είστε μαθητές του Χριστού από την αγάπη σας ο ένας για τον άλλον!

Ευαγγελική Ήττα

Αλλά δεν ήταν αυτό που συνέβαινε στην Κόρινθο, ήταν; Αντί για τη νίκη του Ευαγγελίου, καθώς οι σχέσεις τέθονταν υπό πίεση, όπως όλες οι σχέσεις μας πρέπει, επέστρεψαν στη θέση προεπιλογής της παλιάς τους ζωής και αντί για τη νίκη του Ευαγγελίου, καθώς ο παρακολουθών κόσμος βλέπει τι κάνει η χάρη - μεταμορφώνοντας μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων σε εικόνα του Χριστού, που θα υπηρετούν ακόμη και προς τη ζημία τους ο ένας τον άλλον - αντί για αυτό, βλέπουν ανθρώπους να πετούν μηνύσεις και να 끌ουν ο ένας τον άλλον στα δημόσια δικαστήρια, να ντροπιάζουν ο ένας τον άλλον και να φέρνουν το Ευαγγέλιο σε δυσφήμιση. Είναι ήττα! Όταν ο κόσμος γύρω μας καταρρέει σε τριβικισμό και αμοιβαία υποψία και μικροκαυγάδες και αυτοί οι καυγάδες σκληραίνουν σε μακροχρόνιες έχθρες και σταθερές κακώσεις, όταν ο κόσμος συμπεριφέρεται έτσι και οι άνθρωποι του Θεού επιδιώκουν την ειρήνη και τη συμφιλίωση, επιδιώκοντας να ζήσουν σε ειρήνη ο ένας με τον άλλον όσο εξαρτάται από αυτούς, συγχωρώντας ο ένας τον άλλον όπως ο Θεός στον Χριστό έχει συγχωρήσει αυτούς, όταν ο κόσμος το βλέπει αυτό, αυτή είναι η νίκη του Ευαγγελίου.

Τώρα ας σας ρωτήσω αν ο κόσμος βλέπει αυτό σε μας. Νίκη του Ευαγγελίου; Ή βλέπει ξανά και ξανά ήττα καθώς πέφτουμε στη θέση προεπιλογής της αυτοαμυντικής, υπερήφανης υποψιασμένης κακώσεως θυμωδούς και πικρής αντιδικίας; «Πρέπει να ντρέπεσαι από τον εαυτό μας», λέει ο Παύλος, «όταν ως αδελφοί και αδελφές εξακολουθούμε να συμπεριφερόμαστε όπως ο κόσμος». Ο Χριστός έχει πεθάνει για μας. Το Πνεύμα Του ζει μέσα μας. Η Λόγος Του καθοδηγεί τα βήματά μας και όμως επιδιώκουμε τις μικροκαυγάδες μας και τις εγωιστικές μας διαμάχες μπροστά στα μάτια του παρακολουθούντος κόσμου. Τι ήττα. Τι ήττα. Οπότε ο Παύλος μας καλεί να θυμηθούμε το μέλλον μας, το πεπρωμένο μας - ποιοι θα είμαστε μια μέρα και τον ρόλο που θα εκπληρώσουμε ως δικαστές στο σύμπαν μαζί με τον Χριστό τον Αρχιδικαστή - και να ζήσουμε στο φως αυτού του ερχόμενου πεπρωμένου. Και μας καλεί να αντιμετωπίσουμε ποιοι είμαστε τώρα, να δούμε ότι αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να είναι.

Το Παρελθόν μας

Και στη συνέχεια, τελικά, εάν κοιτάξετε μαζί μου από το 9 έως το 11, μας θυμίζει το παρελθόν μας - ποιοι γίναμε όταν, με τη χάρη του Θεού, μας έκανε Χριστιανούς. Θα επιστρέψουμε στα εδάφια 9 έως 11, αν το Θεός θέλει, την επόμενη φορά για μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτά τα εδάφια, οπότε, προς το παρόν, θα παρατηρήσετε απλώς πώς ο Παύλος τους θυμίζει μια αλήθεια, μια βασική αλήθεια που φαίνεται να έχουν ξεχάσει. «Δεν γνωρίζετε ότι οι αδικοι δεν θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού;» εδάφιο 9. Αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο ο Παύλος περιέγραψε τους δικαστές, τους ειδωλολατρικούς δικαστές ενώπιον των οποίων οι Κορίνθιοι οδηγούσαν ο ένας τον άλλον στις αγωγές τους στο εδάφιο 1, τους αδίκους. Και εδώ λέει: «Λοιπόν, τώρα ας σας δείξω τη μοίρα των αδίκων». Τους χαρακτηρίζει στα εδάφια 9 και 10 με την αμαρτία που τους κυριεύει. «Μη παραπλανηθήτε: ούτε οι πορνοί, ούτε οι ειδωλολάτρες, ούτε οι μοιχοί, ούτε οι άνδρες που εξασκούν την ομοφυλοφιλία, ούτε οι κλέφτες, ούτε οι πλεονεξείς, ούτε οι μεθύστακες, ούτε οι βλασφημούντες, ούτε οι απατεώνες θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού». Οι αμαρτωλοί εξαιρούνται από το βασίλειο του Θεού· αυτό λέει. Είναι μια νηφάλια εικόνα.

Γίνετε Αυτό που Πραγματικά Είστε!

Τότε, ρίχνει τη βόμβα· «Και τέτοιοι ήταν κάποιοι από σας! Αλλά πλυθήκατε, αγιάσατε, δικαίωθήκατε στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού και με το Πνεύμα του Θεού μας». «Κορίνθιοι, εδώ είναι το πραγματικό ζήτημα που έχετε χάσει εντελώς από το μυαλό σας, το οποίο, αν μόνο το κατανοούσατε σωστά στη σκέψη σας, θα αρχίζατε να αλλάζετε. Και ο τρόπος που θα ζούσατε τώρα δεν θα ήταν ήττα, αλλά πραγματικά θα αρχίζατε να είναι, επιτέλους, νίκη. Εδώ είναι το πραγματικό ζήτημα! Έχετε ξεχάσει ότι δεν είστε πλέον αυτοί που ήσασταν κάποτε. Τώρα που ο Ιησούς Χριστός έχει εκραγεί στη ζωή σας μέσω του Ευαγγελίου, όλα έχουν αλλάξει. Δεν ορίζεστε πλέον από την παλιά ζωή της αμαρτίας». Και ο Παύλος έχει καταγράψει μια σειρά από αμαρτίες που ορίζουν τους ανθρώπους. Αλλά λέει, «Τώρα που γνωρίσατε τον Ιησού, δεν σας ορίζουν πλέον. Αυτό δεν είναι ποιος είστε πια, Κορίνθιοι. Πλυθήκατε και καθαριστήκατε και αγιάσατε και μετρήσατε δίκαιοι ενώπιον του Θεού στην ουράνια αίθουσα και περιβλήθηκατε με τη δικαιοσύνη του Ιησού Χριστού. Αυτό είστε πραγματικά τώρα, αν είστε πιστός. Αυτό είστε πραγματικά! Ώρα να αρχίσετε να ζείτε όπως αυτό. Ώρα να αρχίσετε να είστε ποιος είστε πραγματικά! Δεν είναι περίεργο ότι παλεύετε στη σύγκρουση με την αμαρτία στην καρδιά σας όταν συνεχίζετε να ταυτίζεστε με αυτό που ήσασταν και όχι με αυτό που είστε τώρα στον Ιησού. Θυμηθείτε την νέα σας, αληθινή ταυτότητα. Έχετε έλθει στον Χριστό και έτσι το παλιό έχει φύγει και το νέο έχει έρθει. Είστε μια νέα δημιουργία. Γίνετε αυτό που είστε πραγματικά!»

Η Νέα Ταυτότητά σας στον Χριστό

Αυτό είναι που πραγματικά χρειάζομαι, αυτό που πραγματικά χρειάζεστε, υποψιάζομαι, στην καθημερινή σας σύγκρουση, στην καθημερινή σας προσπάθεια να ζήσετε για τη δόξα του Χριστού και να επιδιώξετε πρακτική αγιότητα. Πολλοί από εμάς πειραματιζόμαστε να σκεφτούμε, “Αυτό που πραγματικά χρειάζομαι είναι κάποια επιπλέον δόση υπερφυσικής δύναμης, κάποια περισσότερη ενέργεια για να τροφοδοτήσω τον κινητήρα της ψυχής μου για να με βοηθήσει να είμαι υπακούων. Κάτι περισσότερο! Κάτι νέο!” Αυτό δεν είναι καθόλου η συμβουλή του Παύλου. Η συμβουλή του δεν είναι να αναζητήσουμε κάτι νέο, κάτι επιπλέον. Η συμβουλή του, αντίθετα, είναι να επιστρέψουμε σε αυτό που έχει ήδη κάνει ο Θεός για σας στον Ιησού Χριστό, να κατανοήσετε το Ευαγγέλιο και τη νέα σας ταυτότητα σε Αυτόν. Να το κάνετε σαφές. Να αρχίσετε να το εφαρμόζετε σε κάθε πόρο και ρωγμή και σχισμή της πνευματικής σας ζωής. Να το αφήσετε να διαπεράσει μέχρι το τέλος και να αρχίσετε να ζείτε στο φως του. Δεν είστε πλέον σκλάβος της αμαρτίας. Δεν είστε πλέον υπό την κυριαρχία της παλιάς ζωής. Παιδί της χάριτος. Υιοθετημένος στην οικογένεια. Γεννημένος εκ νέου από το Πνεύμα του Θεού. Καθαρός και δίκαιος, όχι με τη δική μου δικαιοσύνη σαν να μην με πειράζουν πλέον αυτά τα πράγματα που ο Παύλος αναφέρει ή με κάνουν να σκοντάφτω. Όχι, θα κληρονομήσω το βασίλειο, εσείς, πιστός στον Ιησού, θα κληρονομήσετε το βασίλειο, όχι επειδή δεν αποτυγχάνετε αλλά επειδή θεωρείστε δίκαιος στον Χριστό.

Και όταν το κατανοήσετε, η θαύμα και η χαρά του θα αρχίσουν να ζωοποιούν και να δίνουν δύναμη στο χέρι σας για να δώσετε κάποιο σίδηρο στη βούλησή σας, κάποια αποφασιστικότητα, έτσι ώστε να αρχίσετε να επιδιώκετε την υπακοή στον Βασιλιά Ιησού με καρδιά χαρούμενη. Θα αρχίσετε να πιέζετε όταν οι σχέσεις αρχίζουν να σπάζουν. Αντί να αποσύρεστε, θα επιδιώκετε τη συμφιλίωση όταν όλα μέσα σας λένε να υποχωρήσετε πίσω στον κόσμο, να σταθείτε πίσω από τις μπαρικάδες σας και να ρίχνετε χειροβομβίδες ο ένας στον άλλο και να πληγώνετε και να καταστρέφετε ο ένας τον άλλο. Όχι, όταν κατανοήσετε ποιοι είστε πραγματικά στον Χριστό, γίνεστε υπηρέτες ο ένας στον άλλο και επιδιώκετε τη συμφιλίωση. Αυτό δεν θα ήταν ήττα, θα ήταν; Καθώς ο κόσμος παρατηρεί για να δει πώς συμπεριφέρονται αυτοί οι Χριστιανοί υπό πίεση. Όχι, αυτό θα ήταν νίκη. Καθώς βλέπουν μέσα μας, καθώς ζούμε μαζί, βλέπουν στις δύσκολες, αδέξιες, άβολες σχέσεις μας ανθρώπους που δεν υποχωρούν και δεν αποσύρονται, αλλά που επιδιώκουν ο ένας τον άλλο στην αγάπη επειδή είμαστε οικογένεια και είμαστε ένα στον Χριστό. Αυτό θα ήταν πραγματικά νίκη. Τι επίδειξη της δύναμης του Ευαγγελίου.

Αυτό είναι που ο Παύλος μας καλεί να κάνουμε. Έτσι, πρέπει να θυμόμαστε το μέλλον μας – πού πηγαίνουμε τώρα που είμαστε Χριστιανοί. Μια μέρα θα κρίνουμε τον κόσμο, θα κρίνουμε τους αγγέλους. Θα είμαστε δικαστές του ανώτατου δικαστηρίου μια μέρα. Εδώ, είμαστε σε εκπαίδευση. Πρέπει να ζούμε γνωρίζοντας ότι μια μέρα θα είναι ο προορισμός μας. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το παρόν, να δούμε εκείνες τις περιοχές στις οποίες σήμερα ζούμε σε τόσο χαμηλό επίπεδο, τόσο μακριά κάτω από τη νέα μας ταυτότητα και θέση. Τόσο μακριά κάτω από τη ζωή στην οποία καλούμαστε. Και πρέπει να μετανοήσουμε. Και πρέπει να θυμόμαστε το παρελθόν μας – τι έκανε ο Θεός στον Χριστό στον σταυρό και στις καρδιές μας από τον Χριστό μέσω του Ευαγγελίου, κάνοντάς μας νέους. Και καθώς το κατανοούμε, πρέπει να αρχίσουμε να ζούμε στο φως του, να είμαστε αυτοί που πραγματικά είμαστε. Ο Κύριος να μας δώσει τη χάρη να κάνουμε ακριβώς αυτό; Ας προσευχηθούμε μαζί!

Ω Πατέρα μας, αναγνωρίζουμε τους καιρούς στους οποίους δώσαμε θέση στη λήθη του Ευαγγελίου, παραμελήσαμε την αληθινή μας ταυτότητα, ζήσαμε ακόμα σαν να ήμασταν αυτοί που ήμασταν παλιά, όχι αυτοί που είμαστε τώρα στον Χριστό. Σε παρακαλούμε, συγχώρεσέ μας για το ότι ζήσαμε τόσο κάτω από τα προνόμια που έχουμε ως παιδιά του Θεού, υιοθετημένοι από την χάρη Σου, καθαρισμένοι και αφιερωμένοι για τη δόξα Σου και δικαιωμένοι στα ουράνια δικαστήρια. Έλεέ μας, σε παρακαλούμε. Και καθώς αναλογιζόμαστε το θαύμα του ποιος μας έκανες να είμαστε, θα μας ενδυναμώσεις και θα μας επιτρέψεις να ζήσουμε αυτό που πραγματικά είμαστε; Γιατί το ζητάμε στο όνομα του Ιησού, αμήν.