Τέτοιοι ήσαστε κάποιοι από σας

Τέτοιοι ήσαστε μερικοί από σας

1 Κορινθίους 6:9-11

Από τον David Strain

Τώρα, εάν παρακαλώ, πάρετε ένα αντίγραφο του ιερού Λόγου του Θεού στα χέρια σας και γυρίστε μαζί μου στο 1 Κορινθίους κεφάλαιο 6, 1 Κορινθίους κεφάλαιο 6. Επιστρέφουμε το πρωί αυτό σε ένα χωρίο που εξετάσαμε μόνο σύντομα την τελευταία φορά. Εξετάσαμε το κεφάλαιο 6, στίχους 1 έως 11 την περασμένη εβδομάδα. Ερχόμαστε πίσω για να εξετάσουμε τους στίχους 9 έως 11 με περισσότερες λεπτομέρειες αυτή την εβδομάδα. Και θα το βρείτε στη σελίδα 955 στις εκκλησιαστικές Βίβλους. Και το κάνουμε αυτό επειδή εδώ, ο απόστολος Παύλος προσφέρει ζωτικής σημασίας ποιμαντική συμβουλή για κάθε Χριστιανό που αγωνίζεται να ζήσει μια ζωή αγιότητας. Βάλε το χέρι σου ψηλά αν δεν αγωνίζεσαι να ζήσεις μια ζωή αγιότητας. Εντάξει, έτσι αυτοί είναι λόγοι που θα βρεις χρήσιμους και βοηθητικούς. Όλοι γνωρίζουμε ότι καλούμαστε σε πρακτική θεοσέβεια, αλλά γνωρίζουμε ότι η κατανόηση αυτής της κλήσης στην αγιότητα και η πραγματική ζωή της είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα. Έχουμε έναν αγώνα στα χέρια μας. Στην πραγματικότητα, η Ε Westminster Confession of Faith την ονομάζει «συνεχή και ανεπιεική πόλεμο» που μαίνεται στην καρδιά μας. Και γνωρίζουμε, όσοι είμαστε Χριστιανοί, γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό. Αγαπάμε την αμαρτία μας, και όμως αγαπάμε τον Κύριο. Θέλουμε να Τον ευχαριστήσουμε και θέλουμε να επιδοθούμε στην αμαρτία μας. Και έτσι υπάρχει ένας αγώνας, όπως ο απόστολος Παύλος το θέτει στο τέλος του Ρωμαϊκού κεφαλαίου 7, «Το καλό που θέλω να κάνω, δεν το κάνω. Βρίσκω τον εαυτό μου σχισμένο, σε σύγκρουση. Υπάρχει πόλεμος. Το Πνεύμα επιθυμεί ενάντια στη σάρκα και η σάρξ ενάντια στο Πνεύμα», όπως λέει ο Παύλος στο βιβλίο των Γαλατάν.

Σύγκρουση μεταξύ Παλαιάς και Νέας Ζωής

Και εκείνη η σύγκρουση, εκείνη η μάχη με την παλιά ζωή, περιγράφει σίγουρα τους πιστούς στις εκκλησίες της Κορίνθου. Αγωνίζονταν να αποτινάξουν τα παλιά μοτίβα της αμαρτίας που κάποτε κυριαρχούσαν στις ζωές τους. Η υπερηφάνεια και η καύχησή τους – θυμάστε στα κεφάλαια 1 έως 4 – η υπερηφάνεια και η καύχησή τους είχαν οδηγήσει σε φασιστικές τάσεις και διαιρέσεις που σπάζαν την κοινότητα στην Κόρινθο. Ισχυρίζονταν ότι είχαν ανώτερη πνευματική διορατικότητα και σοφία και ωστόσο φαινόταν ότι ήταν αδιάφοροι όταν τα μέλη της εκκλησίας εμπλέκονταν σε ανοιχτή, σκανδαλώδη σεξουαλική αμαρτία, αποτυγχάνοντας να τους αγαπήσουν αρκετά ώστε να εξασκήσουν πιστή εκκλησιαστική πειθαρχία. Και 한편, οι μικροί τους καυγάδες – όπως είδαμε την περασμένη εβδομάδα – οι μικροί τους καυγάδες εκφυλίζονταν τόσο πολύ ώστε να τους φέρουν στα δημόσια δικαστήρια, καθώς ένας πιστός μήνυε άλλον πιστό και έφερνε το Ευαγγέλιο σε δυσφήμιση, καθώς προσπάθησαν να κερδίσουν από τις απώλειες των άλλων. Και τότε, όπως θα δούμε, με τη βοήθεια του Θεού, την επόμενη φορά στο υπόλοιπο του κεφαλαίου 6, κάποιοι από αυτούς συνέχιζαν ακόμη και να χρησιμοποιούν τις πόρνες που δούλευαν στο ναό της Αφροδίτης στην πόλη της Κορίνθου. Αυτή είναι μια εκκλησία που είναι απλώς διάτρητη από ηθική αποτυχία και συμβιβασμό και εγκόσμιότητα.

Και έτσι στο απόσπασμα αυτό το πρωί, κεφάλαιο 6, στίχοι 9 έως 11, ο απόστολος Παύλος θέλει να βάλει στα χέρια των Κορινθίων, στα χέρια μας, κάποιες γραφικές και πνευματικές πολεμικές μηχανές που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σε εκείνη την συνεχή και ανεπιεική πολεμική με την αμαρτία για να μας βοηθήσουν να κερδίσουμε περισσότερο από ό,τι χάνουμε. Αν κοιτάξετε το απόσπασμα, θα δείτε ότι χωρίζεται σχετικά φυσικά σε δύο κύριες ενότητες. Στους στίχους 9 και 10, υπάρχει ένα λόγο προειδοποίησης. Υπάρχει μια προειδοποίηση που πρέπει να ακούσουμε. Στη συνέχεια, στον στίχο 11, υπάρχει μια υπενθύμιση, μια υπενθύμιση της χάριτος που χρειαζόμαστε επίσης πολύ επειγόντως. Υπάρχει μια προειδοποίηση και μια υπενθύμιση. Θα εξετάσουμε και τα δύο με τη σειρά. Πριν το κάνουμε αυτό, θα γυρίσετε τα κεφάλια σας μαζί μου πρώτα από όλα καθώς ζητάμε τη βοήθεια του Θεού; Ας προσευχηθούμε μαζί.

Ω Κύριε, ο Λόγος Σου είναι φως στο μονοπάτι μας. Είναι λυχνία για τα πόδια μας. Είναι καθαρότερος και γλυκύτερος από το μέλι από την κηρή. Ο νόμος Σου είναι αναζωογονητικός για τις ψυχές μας. Και έτσι προσευχόμαστε τώρα, για να μας δώσεις αυτιά να ακούσουμε τι λέει το Πνεύμα στην Εκκλησία σε αυτό το τμήμα της ιερής Γραφής. Ας είναι πράγματι γλυκό· ας είναι τροφή για πνευματικά πεινασμένους αμαρτωλούς. Ας είναι φως στο σκοτάδι μας. Ας είναι πλούτος στη φτώχεια μας. Και ας μας οδηγήσει πίσω στον Ιησού, για να βρούμε, στηριζόμενοι σε Αυτόν, όλα όσα πραγματικά χρειάζονται οι ψυχές μας. Γιατί το ζητούμε στο όνομά Του, αμήν.

1 Κορινθίους κεφάλαιο 6 στο εδάφιο 9. Αυτός είναι ο Λόγος του Θεού:

Ή δεν γνωρίζετε ότι οι αδικοι δεν θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού; Μη παραπλανηθείτε: ούτε οι πορνεία, ούτε οι ειδωλολάτραι, ούτε οι μοιχοί, ούτε οι ομοφυλόφιλοι, ούτε οι κλέφτες, ούτε οι πλεονεξίες, ούτε οι μεθύστακες, ούτε οι βλασφημούντες, ούτε οι απάταιοι θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού. Και τέτοιοι ήσαστε κάποιοι από σας. Αλλά πλυθήκατε, αγιασθήκατε, δικαιοστηθήκατε στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού και με το Πνεύμα του Θεού μας.

Αμήν, και υμνίζουμε τον Θεό για τον ιερό και αυθεντικό Λόγο Του.

Λόγος Προειδοποίησης

Ας σκεφτούμε πρώτα από όλα το λόγο προειδοποίησης που μας δίνει εδώ ο Παύλος. Θα κοιτάξετε μαζί μου στις στίχους 9 και 10 παρακαλώ; Ένα από τα μεγάλα πειράματα όταν έρχεστε σε αυτό το χωρίο είναι να εστιάσετε πρόωρα στη λίστα των αμαρτιών που θα αποκλείσουν ένα άτομο από το βασίλειο του Θεού και να παραλείψετε 바로 πάνω στη φύση του προβλήματος στο Κόρινθο. Μιλήσαμε για το πρόβλημα την περασμένη εβδομάδα όταν παρατηρήσαμε την επαναλαμβανόμενη ερώτηση στα χωρία 1 έως 11· στην πραγματικότητα, συνεχίζει να επαναλαμβάνεται μέχρι το τέλος του κεφαλαίου. Ο Παύλος, στο χωρίο 2 ρωτά, «Δεν γνωρίζετε;» Το βλέπετε ξανά στο χωρίο 3, ξανά στο χωρίο 9, ξανά στο χωρίο 15, στο χωρίο 16 και ξανά στο χωρίο 19. Έτσι, ξανά και ξανά και ξανά σε αυτό το χωρίο, ο Παύλος τους ρωτά, «Δεν γνωρίζετε;» Δηλαδή, θα έπρεπε να γνωρίζουν κάποιες αλήθειες που ο Παύλος θεωρεί θεμελιώδεις και στοιχειώδεις, που όμως φαίνεται πως αγνοούν κατά κάποιο τρόπο. Τις έχουν ξεχάσει, τις έχουν παραβλέψει ή τις έχουν απορρίψει. Είπαμε ότι το πρόβλημα, θα λέγατε, είναι λήθη του Ευαγγελίου. Αυτό υπέφεραν, λήθη του Ευαγγελίου – αλήθειες που θα έπρεπε να γνωρίζουν αλλά έχουν ξεχάσει.

Ελαχιστοποίηση της αμαρτίας

Και στον στίχο 9, το συγκεκριμένο πρόβλημα στο οποίο φαίνεται να έχει οδηγήσει η θεολογική τους αμνησία είναι η ελαχιστοποίηση της αμαρτωλότητας της αμαρτίας και της απόλυτης αναγκαιότητας της αγιότητας, εάν ένα άτομο έχει οποιαδήποτε ελπίδα για τον ουρανό. Η απόλυτη αναγκαιότητα της αγιότητας, εάν ένα άτομο έχει οποιαδήποτε ελπίδα για τον ουρανό. “Δεν γνωρίζετε ότι οι αδικοι δεν θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού;” ρωτάει. Τώρα ο Παύλος θα οδηγήσει αυτό το σημείο στο σπίτι με διαφορετικούς τρόπους σε αυτούς τους δύο στίχους, αλλά θέλω να παρατηρήσετε πρώτα απ' όλα πολύ απλά τι συμβαίνει όταν η λησμονή του Ευαγγελίου μας οδηγεί να ξεχάσουμε μια θεμελιώδη αλήθεια όπως αυτή. Η λησμονή του Ευαγγελίου, η θεολογική λησμονή, δημιουργεί ένα κενό στη σκέψη μας που πρέπει να γεμίσει. Εάν δεν γεμίσει με βιβλική αλήθεια, ο κίνδυνος είναι να γεμίσει με ψέματα, με λάθος, με εξαπάτηση. Και έτσι ο Παύλος λέει στον στίχο 9, “Μην εξαπατηθείτε.” Γνωρίζει ότι εάν έχουν ξεχάσει αυτές τις αλήθειες, που έχουν διδαχθεί και εξηγήσει καλά, ο μεγάλος κίνδυνος είναι να εξαπατηθούν. “Μην εξαπατηθείτε.”

Προσαρμογή των Σύσφιγξης για να Συμμορφωθεί με την Αμαρτία

Υπάρχουν στάσεις που μπορείτε να παρατηρήσετε στις ηθικές αποτυχίες των Χριστιανών της Κορίνθου. Πρέπει να τις σημειώσουμε για να τις αποφύγουμε οι ίδιοι. Τις βλέπετε στη συζήτηση του Παύλου μέχρι τώρα. Πρώτα απ' όλα, αγνοούν αυτές τις βασικές αλήθειες ή τις απορρίπτουν ή τις ξεχνούν ή απλώς τις παραβλέπουν. Έπεσαν θύματα λησμονίας του Ευαγγελίου. Κατόπιν, δεύτερον, σε εκείνο το θεολογικό κενό στη σκέψη τους εισέρχεται αυτή η θανατηφόρα εξαπάτηση. Επειδή δεν άκουσαν την αλήθεια, άρχισαν αντίθετα να ακούν ψέματα. Άρχισαν να προσαρμόζουν τις убеждения τους για να accommodάρουν την προτίμησή τους για την αμαρτία. Αγάπησαν την αμαρτία τους. Και επειδή η κλήση για ριζική αγιότητα δεν φαινόταν πλέον να έχει σημασία για αυτούς, ίσως ένα διαφορετικό σύνολο убеждений πρέπει να αγκαλιάσει κανείς που θα accommodάρει την αμαρτία τους πιο πλήρως. Βλέπετε, δεν έχουμε [G1] πραγματικά πρόβλημα αμαρτίας, δεν έχουμε; “Όχι, δεν έχω πρόβλημα αμαρτίας. Αγαπώ την αμαρτία μου. Έχω πρόβλημα με τον Θεό. Αυτό που θέλει από μένα είναι τόσο δυσάρεστο!” Και όταν αυτός ο τρόπος σκέψης πραγματικά μας πιάνει, αν δεν είμαστε προσεκτικοί, αρχίζουμε να προσαρμόζουμε τις убеждения μας, το δόγμα μας, για να κάνουμε χώρο για την ηθική μας.

Είχα έναν πολύ αγαπητό φίλο που έγινε υπουργός του Ευαγγελίου σε μια συντηρητική ονομασία, κάπως όπως η δική μας, που πίστευε στην αλάθητη και την αυθεντία της Αγίας Γραφής. Και ξεκίνησε την υπηρεσία του αρκετά καλά, αλλά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα η συμπεριφορά του έγινε ακανόνιστη. Άρχισε να εξαφανίζεται χωρίς εξήγηση. Μια μέρα η γυναίκα του βρήκε στοιχεία ανάμεσα στα πράγματα του ότι είχε ζήσει μια διπλή ζωή. Και όταν τον αντιμετώπισε, την άφησε και άρχισε να ζει ανοιχτά ομοφυλοφιλική ζωή. Σήμερα, υπηρετεί ως υπουργός σε μια φιλελεύθερη εκκλησία που αρνείται ότι η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία. Βλέπετε τι έχει κάνει; Οι убеждения του και οι ηθικές του προτιμήσεις δεν μπορούσαν να ευθυγραμμιστούν. Και επειδή αγάπησε την αμαρτία του, προσαρμόστηκε τις убеждения του για να accommodάρει την αμαρτία του.

Και αυτό ήταν που οι Κορίνθιοι κινδύνευαν να κάνουν. «Μην παραπλανηθείτε», λέει ο Παύλος σε αυτούς. «Μην ψεύδεστε στον εαυτό σας! Ούτε οι σεξουαλικά διεφθαρμένοι, ούτε οι ειδωλολάτρες, ούτε οι μοιχοί, ούτε οι άνδρες που εξασκούν την ομοφυλοφιλία, ούτε οι κλέφτες, ούτε οι πλεονεξείς, ούτε οι μεθύστακες, ούτε οι βλασφημαί, ούτε οι απατεώνες θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού». Η σεξουαλική ασυδοσία, η μοιχεία, η ομοφυλοφιλία ήταν τόσο φυσιολογικά στην Κόρινθο, τόσο καθολικά αποδεκτά, που οι πιστοί στην εκκλησία δυσκολεύονταν να αντισταθούν στην αμείλικτη πολιτιστική πίεση να κάνουν παραχωρήσεις, να αρχίσουν να λένε στον εαυτό τους ότι οι απαιτήσεις του Ιησού Χριστού στη ζωή τους πραγματικά έπρεπε να προσαρμοστούν για να ταιριάξουν με το ελληνικό-ρωμαϊκό πολιτιστικό πλαίσιο. Μπορείτε να φανταστείτε ότι προσπάθησαν υπομονετικά να εξηγήσουν πώς πραγματικά πάνε τα πράγματα στον απόστολο Παύλο, δεν μπορείτε; «Ω, σίγουρα Παύλε, αυτό μπορεί να λειτουργήσει στην Παλαιστίνη, ξέρετε ανάμεσα σε εκείνους τους παραδοσιακούς, συντηρητικούς Εβραίους. Αλλά όχι εδώ! Όχι στην Κόρινθο! Όχι, βλέπετε Παύλε, το σεξ εκτός γάμου, η ομοφυλοφιλία, η μοιχεία, μπορεί να είναι αιτίες σκανδάλου στην Ιερουσαλήμ, αλλά στην πόλη μας δεν είναι μεγάλη υπόθεση. Δεν μπορείτε σοβαρά να περιμένετε από εμάς να αρνηθούμε μια δωροδοκία, μπορείτε; Παύλε, πρέπει να καταλάβετε ότι αν ζεις στην Κόρινθο αυτή είναι η τιμή της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Και τι αν πίνουμε περισσότερο κρασί από ό,τι είστε συνηθισμένοι; Ποια είναι η μεγάλη υπόθεση, Παύλε;»

Και έτσι συνεχίζεται. Πρέπει να γίνουν ορισμένες προσαρμογές. Η αμαρτία, στην αρχή, παραβλέπεται και στη συνέχεια γίνεται ανεκτή και έπειτα επιδοκιμαζόμενη. Στη συνέχεια, επιβεβαιώνεται θετικά, όχι πλέον ως αμαρτία αλλά ως καλό πράγμα, μέχρι που ο πραγματικός αμαρτωλός εδώ είναι ο απόστολος Παύλος – τόσο στενός, τόσο αποκλειστικός. Ακούγεται πολύ οικείο, δεν νομίζετε; Ο Παύλος θέλει να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε ότι όσο πειστικές κι αν είναι οι επιχειρηματολογίες του κόσμου ενάντια σε αυτό που η Βίβλος αποκαλεί αμαρτία – η Βίβλος την αποκαλεί αμαρτία· ο κόσμος λέει ότι δεν είναι αμαρτία – όσο πειστικές κι αν είναι οι επιχειρηματολογίες του κόσμου, ο Παύλος θέλει να κατανοήσουμε ότι οι συνέπειες της αγκαλιάς της αμαρτίας ως τρόπου ζωής είναι αιώνιες στο πεδίο τους. Είναι αιώνιες στο πεδίο τους. «Μη παραπλανηθείτε. Ούτε οι πορνεύοντες, ούτε οι ειδωλολάτραι, ούτε οι μοιχοί, ούτε οι αρσενοκοίτες, ούτε οι κλέφτες, ούτε οι πλεονεξείς, ούτε οι μέθυσοι, ούτε οι λοιδοροί, ούτε οι απάταιοι δεν θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού. Η αιωνιότητα είναι στοίχημα, Κορίνθιοι.»

Σχέση μεταξύ της Ειδωλολατρίας και των Σεξουαλικών Αμαρτημάτων

Τώρα επιτρέψτε μου να επισημάνω μερικά πράγματα πολύ γρήγορα σχετικά με τη λίστα των αμαρτιών που αναφέρει εδώ ο Παύλος πριν προχωρήσουμε παρακάτω. Πρώτα απ' όλα, παρατηρήστε στον στίχο 9, ανάμεσα στη λίστα των σεξουαλικών αμαρτιών, υπάρχει η ειδωλολατρία. Φαίνεται σαν κάτι περίεργο να αναφερθεί όταν μιλάς για σεξουαλική αμαρτία. Φαίνεται περίεργο μόνο μέχρι να κατανοήσετε και να θυμηθείτε ότι κυριαρχούσαν στη θρησκευτική ζωή της Κορίνθου οι ναοί του Απόλλωνα και της Αφροδίτης. Η ομοφυλοφιλική τους σεξουαλική επαφή και η ναϊκή πορνεία ήταν μέρος της παγανιστικής λατρείας σε εκείνους τους ναούς. Ήταν ένα φυσιολογικό μέρος της λατρείας στην Κόρινθο να συμμετέχει κανείς σε αυτό το είδος σεξουαλικής αμαρτίας. Και έτσι ήταν κυριολεκτικά μια μορφή ειδωλολατρίας. Αλλά δεν νομίζετε ότι στην πραγματικότητα, στη σημερινή μας πολιτιστική στιγμή, η σύνδεση που κάνει εδώ ο Παύλος μεταξύ της ειδωλολατρίας και της σεξουαλικής αμαρτίας μιλάει με ιδιαίτερη συνάφεια στη δική μας εποχή επίσης; Άλλωστε, η πολιτική της σεξουαλικής ταυτότητας κυριαρχεί στις νυχτερινές ειδήσεις, δεν είναι; Καθορίζει ακόμη και το αποτέλεσμα των εκλογών. Το σεξ είναι ψυχαγωγία στις τηλεοπτικές μας οθόνες. Είναι ένα εργαλείο μάρκετινγκ στις διαφημίσεις μας. Η πορνογραφία είναι επιδημική και οι Χριστιανοί που τηρούν τις Βιβλικές νόρμες για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα διώκονται από τη δημόσια σφαίρα και τιμωρούνται επειδή πιστεύουν αυτό που η Εκκλησία έχει ομολογήσει για δύο χιλιετηρίδες. Το σεξ είναι ακριβώς τόσο είδωλο σήμερα στην εποχή μας όσο ήταν και στους Κορίνθιους. Έτσι είναι πολύ χρήσιμο να κατανοήσουμε ότι η σεξουαλική εμμονή στην εποχή του Παύλου και στη δική μας είναι στην πραγματικότητα μια μορφή ειδωλολατρίας, ψευδούς λατρείας.

Βάθος της Αμαρτίας

Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να παρατηρήσουμε σε αυτήν τη λίστα είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Παύλος μιλάει για τις κακίες που αναφέρει. Δεν κατονομάζει πραγματικά τις αμαρτίες· κατονομάζει ανθρώπους που ορίζονται από αυτές τις αμαρτίες. Δεν μιλάει για σεξουαλική ανηθικότητα, δεν μιλάει; Μιλάει για «τους σεξουαλικά ανήθικους». Δεν μιλάει για απληστία· μιλάει για «τους απλούς». Δεν μιλάει για απάτη· μιλάει για «απατεώνες». Βλέπετε, η αμαρτία είναι τόσο πολύ επικίνδυνη, αιωνίως επικίνδυνη όπως ο Παύλος επισημαίνει, ακριβώς επειδή είναι ζήτημα πολύ περισσότερου από τη συμπεριφορά. Είναι στην πραγματικότητα ζήτημα ταυτότητας. Δεν είναι επιφανειακό. Η αμαρτία πηγαίνει μέχρι τις ρίζες του ποιος είμαστε. Ο Παύλος μας λέει ότι ενώ πιστεύουμε και λέμε στον εαυτό μας ότι ο λόγος που επιδιώκουμε αυτά τα πράγματα είναι επειδή νομίζουμε ότι θα μας κάνουν ελεύθερους, ο Παύλος στην πραγματικότητα μας λέει ότι το αντίθετο είναι αληθινό. Η αμαρτία που αγαπάμε και επιδιώκουμε και κάνουμε είδωλα, στο τέλος, στην πραγματικότητα μας σκλαβώνει. Έρχονται να μας κυριαρχήσουν και να μας ορίσουν. Γινόμαστε αδικοι. Γινόμαστε «απλοί, βλασφημιστές, απατεώνες, μοιχοί, ομοφυλόφιλοι». Δεν είναι πρόβλημα δραστηριότητας, συμπεριφοράς απλώς. Είναι πρόβλημα ταυτότητας. Που σημαίνει, είμαστε πολύ, πολύ περισσότεροι από ό,τι συνειδητοποιούμε, όπως λέει η παροιμία. Είμαστε πολύ χειρότεροι από ό,τι συνειδητοποιούσαμε. Το πρόβλημα της αμαρτίας μας πηγαίνει μέχρι τις ρίζες του ποιος είμαστε. Δεν είναι απλώς πρόβλημα του τι κάνουμε.

Και γι' αυτό το λόγο, το βασίλειο του Θεού αποκλείει τους ανθρώπους που ορίζονται από την αμαρτία τους, που είναι σκλαβωμένοι από την αμαρτία επειδή η αμαρτία είναι ένα πρόβλημα ταυτότητας. Αν κοιτάξετε ξανά το εδάφιο 9, στην αρχική ελληνική υπάρχει μια ενδιαφέρουσα δομή πρότασης. Είναι δύσκολο να μεταφραστεί στα αγγλικά χωρίς να ακούγεται σαν ο Yoda να μιλάει με ένα ρήμα στη λάθος θέση! Αλλά στην αρχική ελληνική, η λέξη "ασεβής" στο εδάφιο 9 και η λέξη "Θεός" είναι ακριβώς δίπλα η μία στην άλλη για να τονίσουν την αντίθεση. Εδώ είναι το πραγματικό πρόβλημα, βλέπετε. Ο ασεβής και ο Θεός στέκονται εντελώς αποξενωμένοι ο ένας από τον άλλον. Είναι ασυμβατοί. Η πρόταση θα διάβαζε κάτι σαν: "Δεν γνωρίζετε ότι οι ασεβείς, το βασίλειο του Θεού δεν θα κληρονομήσουν." Ο ασεβής και ο Θεός είναι ασυμβατοί. Η αμαρτία μας αποκλείει από το βασίλειο του Θεού. Ο Παύλος θέλει να κατανοήσουμε αν νομίζουμε ότι δεν έχουμε πρόβλημα αμαρτίας, άλλωστε, ότι η αμαρτία μπορεί να accommodated και να επιδιωχθεί, τότε ο Παύλος θέλει να κατανοήσουμε την αλήθεια, έχουμε ένα αξεπέραστο πρόβλημα Θεού, ένα αξεπέραστο πρόβλημα Θεού. Θα αποκλειστούμε από το βασίλειο του Θεού. [G2] Υπάρχει λοιπόν μια προειδοποίηση εδώ, μια νηφάλια προειδοποίηση εδώ. Δεν υπάρχει; “Δεν γνωρίζετε ότι οι ασεβείς δεν θα κληρονομήσουν το βασίλειο του Θεού;”

Υπενθύμιση της Χάριτος

Υπάρχει επίσης μια υπέροχη υπενθύμιση. Θα κοιτάξετε μαζί μου το εδάφιο 11 παρακαλώ; «Τέτοιοι ήσασταν μερικοί από σας. Αλλά πλυθήκατε, αγιάσατε, δικαίωθήκατε στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού και από το Πνεύμα του Θεού μας.» Φαίνεται ότι η λησμονή του Ευαγγελίου τους οδήγησε τους Κορίνθιους να ξεχάσουν όχι μόνο τον κίνδυνο στον οποίο τους εξέθετε η αμαρτία· τους οδήγησε επίσης να ξεχάσουν τη ριζική μεταμόρφωση που φέρνει η χάρη. «Τέτοιοι ήσασταν μερικοί από σας,» τους θυμίζει. Οι αμαρτίες που ανέφερε, κάποτε τους καθόρισαν. Ήταν αυτά τα πράγματα. Αυτό είναι πραγματικά πολύ πώς η κοινωνία μας τείνει να σκέφτεται σήμερα, δεν είναι; Ένα από τα χαρακτηριστικά πολιτιστικά μοτίβα της εποχής μας – η έμφαση είναι σε όλα για το πώς αυτοπροσδιοριζόμαστε. Και υπάρχει ένας πυρήνας αλήθειας σε αυτό το πολιτιστικό μοτίβο. Το ζήτημα εδώ πραγματικά είναι για την ταυτότητα. Αλλά δεν είναι η ταυτότητα που εφεύρουμε ή ανακαλύπτουμε ή επιλέγουμε για τους εαυτούς μας. Το ζήτημα εδώ πραγματικά είναι η ταυτότητα που μας δίνεται είτε από την αμαρτία που μας σκλαβώνει είτε από το Ευαγγέλιο που μας ελευθερώνει.

Προηγούμενη Ταυτότητα

Οι Κορίνθιοι, φαίνεται, συνέχισαν να ορίζουν τον εαυτό τους από αυτό που ήταν κάποτε, αντί για αυτό που είναι τώρα στον Χριστό. Η αμαρτία τους συνέχιζε να κυριαρχεί στον τρόπο που σκέφτονταν για την ταυτότητά τους, όχι ο Ιησούς. Αλλά ο Παύλος είναι έντονος εδώ, δεν είναι; «Τέτοιοι ήταν κάποιοι από εσάς». Όταν έγινατε Χριστιανοί, η κυριαρχική, σκλαβωτική αμαρτία δεν κυβερνά πλέον στη ζωή σας. Δεν ορίζει πλέον ποιος είστε. Η κυριαρχία της σπάστηκε και ελευθερωθήκατε. Δεν είστε πλέον, πιστός στον Ιησού, δεν είστε πλέον αυτό που ήσαστε κάποτε, χάρη στη χάρη του Θεού. Praise the Lord that that is true. Δεν είστε αυτό που ήσαστε κάποτε. Όταν ορίζετε τον εαυτό σας από την παλιά αμαρτία, την παλιά ζωή,实际上 παραδίδετε όπλα στον εχθρό της ψυχής σας για να τα χρησιμοποιήσει εναντίον σας. Όταν συνεχίζετε να ορίζετε τον εαυτό σας ως «gay Christian» ή «drunk Christian» ή «angry Christian» κάνετε την αμαρτία τροποποιητή της χάρης. Λέτε, «Ναι, είμαι Χριστιανός, αλλά η αμαρτία μου τροποποιεί τα πάντα. Συνεχίζω να κυβερνώμαι από αυτήν. Συνεχίζει να παίζει ρόλο που η Βίβλος λέει ότι απλώς δεν υπάρχει πλέον». Αυτή είναι μια ψέματα, μια εξαπάτηση, που ο Παύλος καλεί τους Κορίνθιους και εμάς να αποφύγουμε. Ο Ιησούς είναι Κύριος στη ζωή σας. Δεν είστε αυτό που ήσαστε. «Εάν κάποιος είναι στον Χριστό, είναι» – τι; Μπορείτε να μου απαντήσετε αν θέλετε. Η οροφή δεν θα πέσει πάνω σας! «Εάν κάποιος είναι στον Χριστό, είναι νέα δημιουργία. Το παλιό έχει φύγει και το νέο έχει έρθει». Δεν είστε αυτό που ήσαστε. Ώρα να αρχίσετε να ζείτε στο φως της νέας σας ταυτότητας στον Ιησού Χριστό.

Πλυθήκατε

Τώρα μερικές φορές όταν αγωνιζόμαστε να απαλλαγούμε από το παρελθόν μας, αυτό οφείλεται σε μια εσφαλμένη κατανόηση της φύσης της χριστιανικής μεταστροφής. Τείνουμε να νομίζουμε ότι είμαστε Χριστιανοί επειδή επιλέξαμε για εμάς να έρθουμε στον Ιησού Χριστό. Το κάναμε να συμβεί. Όταν ο Παύλος αναφέρει εκείνα τα αμαρτήματα, και στη συνέχεια λέει στον στίχο 11, «Τέτοιοι ήσασταν μερικοί από εσάς», δεν λέει, δεν λέει, «Αλλά εσείς 스스로 ελυσθήκατε. Εσείς αγιάσατε τον εαυτό σας. Εσείς δικαιωθήκατε τον εαυτό σας». Αν αυτό ήταν αληθινό, μπορεί να ήταν νόμιμο για εμάς να αναρωτιόμαστε μέρα με τη μέρα αν ο Ιησούς που προσφέρεται στο Ευαγγέλιο είναι εκείνος από τον οποίο θα ορίσω και θα ταυτιστώ, τον οποίο θα επιλέξω να αγαπήσω και να ακολουθήσω και να υπηρετήσω ή θα είναι η αμαρτία μου. Η απόφαση είναι ανοιχτή για το οποίο θα είναι. Αλλά αυτή δεν είναι καθόλου η αλήθεια. Όχι, η αλήθεια είναι, εσείς ελυσθήκατε, εσείς αγιάσατε, εσείς δικαιωθήκατε. Ο Θεός, σε κυριαρχική χάρη, παρενέβη στη μέση της σκλαβιάς σας στην αμαρτία και σας ελευθερώσε, σας έπλυνε καθαρά, σας έκανε να σταθείτε για μια ζωή αγιότητας και χαράς στην υπηρεσία Του. Σας θεώρησε δίκαιους μπροστά Του επειδή η δικαιοσύνη του Χριστού σας αποδόθηκε και την λάβατε ως δώρο με πίστη μονάχα. Το έκανε, μια για πάντα. Οι χρόνοι των ρημάτων είναι σημαντικοί. Σημαίνουν ότι καθένα από αυτά τα πράγματα συνέβη σε ένα οριστικό σημείο, μια για πάντα, εγκαταστημένο στο παρελθόν. «Ελυσθήκατε, αγιάσατε, δηλαδή, εσείς χωρίσατε και αφιερώσατε σε μια αγία ζωή. Δικαιωθήκατε, ποτέ να μην επαναληφθεί, ποτέ να μην χαθεί. Καθαρά. Καθαρά μπροστά στον Θεό στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού». Εξαιτίας του Ιησού, είστε καθαροί. Αυτός είναι ποιος πραγματικά είστε. Αυτός είναι ποιος πραγματικά είστε.

Ελάτε όπως είστε

Τώρα αυτό είναι χρήσιμο για δύο λόγους. Πρώτον, είναι χρήσιμο επειδή μας λέει ότι δεν υπάρχει κανείς πέρα από την εμβέλεια της χάριτος. Κάποιοι από εσάς σήμερα που ακούτε αυτό το μήνυμα μπορεί να αναρωτιέστε αν η αμαρτία σας αποκλείει από κάθε δυνατότητα να σας δεχθεί ο Ιησούς Χριστός. Νιώθετε το δάγκωμα της. Η ντροπή σας είναι πραγματική, συντριπτική. “Δεν θα με ήθελε! Κοιτάξτε με! Κοιτάξτε τι έχω κάνει! Κοιτάξτε ποιος είμαι! Κοιτάξτε πώς έχω μεταχειριστεί τους άλλους. Κοιτάξτε πώς έχω μεταχειριστεί τον εαυτό μου. Καμία περίπτωση δεν θα με ήθελε ο Ιησούς.” Διαβάστε ξανά το εδάφιο 11. “Τέτοιοι ήταν κάποιοι από εσάς.” Απατεones, κλέφτες, κλέβτες, ομοφυλόφιλοι, ειδωλολάτρες. Η εκκλησία της Κορίνθου ήταν γεμάτη από αυτούς. Η Πρώτη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία είναι γεμάτη από αυτούς. Το βασίλειο των ουρανών είναι γεμάτο από αυτούς.

Τώρα δεν υπάρχουν ειδωλολάτρες, δεν υπάρχουν σεξουαλικά ανήθικοι άνθρωποι στον ουρανό, αλλά ο ουρανός είναι γεμάτος από ανθρώπους που κάποτε ήταν τέτοιοι· κάποτε ήταν. “Τέτοιοι ήταν μερικοί από εσάς.” Υπάρχει ελπίδα για τους χειρότερους από εμάς στον Ιησού Χριστό. Αγαπά να παίρνει ένοχους αμαρτωλούς και να τους καθαρίζει. Αγαπά να σας πλένει καθαρούς. Έτσι, έρχεστε στον Ιησού βρώμικοι! Έρχεστε στον Ιησού ντροπιασμένοι! Έρχεστε στον Ιησού φοβισμένοι! Έρχεστε στον Ιησού με την αμαρτία σας ανέπαφη και αφήστε Εκείνον να κάνει τα πάντα. Εκείνος θα σας πλύνει, ώστε, παρόλο που αισθάνεστε βρώμικοι, θα σας κάνει καθαρούς. Εκείνος θα σας αγιάσει, ώστε εκεί όπου κάποτε αισθάνεστε ότι ήσαστε εντελώς σκλαβωμένοι στην αμαρτία σας, Εκείνος θα σας χωρίσει για μια ζωή που τρέχει σε ένα εντελώς διαφορετικό σύνολο αρχών, κατά μήκος ενός διαφορετικού συνόλου γραμμών, κατευθυνόμενος προς μια διαφορετική κατεύθυνση που Τον ευχαριστεί επιτέλους. Όπου η ενοχή σας κυριαρχούσε, σβήνει τον ορίζοντά σας, ήσαστε τόσο ντροπιασμένοι, Εκείνος θα σας περιβάλλει με τη δικαιοσύνη του Ιησού Χριστού, σαν να έπαιρνε ο Χριστός τα ίδια του τα ενδύματα και να σας τα φοράει, καλύπτοντας τους βρώμικους κουρέλια σας με την ομορφιά της ίδιας του υπακοής. Έτσι, στον ουράνιο θρόνο, ο Θεός θα σας κοιτάξει και δεν θα δει την αμαρτία σας αλλά θα σας δει να λάμπετε με την ακτινοβολία του ίδιου του Υιού Του. Αγαπά να το κάνει αυτό για αμαρτωλούς, ένοχους αμαρτωλούς. Δεν υπάρχει κανείς πέρα από την εμβέλεια της χάριτος του Ιησού Χριστού, οπότε έρχεστε, ένοχος αμαρτωλός, και βρείτε ένα καλωσόρισμα σε Εκείνον. Είναι χρήσιμο για ένοχους, ντροπιασμένους, φοβισμένους, σπασμένους αμαρτωλούς. Υπάρχει ένα καλωσόρισμα για εσάς στον Ιησού.

Ο Θεός Θα Σας Αλλάξει

Είναι επίσης χρήσιμο για τους πιστούς, όπως οι Κορίνθιοι, οι οποίοι πιστεύουν ότι αυτό που ήταν είναι αυτό που πρέπει πάντα να είναι. Έχετε νιώσει ποτέ έτσι; Ότι αύριο θα είναι το ίδιο με χθες. Ότι η αμαρτία που σας έχει σκοντάψει και χαρακτηρίσει και ορίσει θα σας σκοντάψει πάντα και θα σας χαρακτηρίσει και θα σας ορίσει. Δεν είναι έτσι. “Τέτοιοι ήσαν μερικοί από σας. Αλλά πλυθήκατε, αγιάσατε, δικαίωθήκατε.” Όχι μόνο θα σας συγχωρήσει ο Ιησούς, αλλά θα σας αλλάξει. Θα σας αλλάξει, ώστε αύριο, με τη χάρη Του, δεν θα είστε αυτό που είστε σήμερα. Θα σας κάνει όπως τον Εαυτό Του. Υπάρχει ελπίδα για σας πουθενά αλλού παρά μόνο στο Ευαγγέλιο. Η αμαρτία σας σκλαβώνει, σας ορίζει, σας κυριαρχεί, αλλά ο Ιησούς Χριστός σας δίνει μια νέα ταυτότητα. Σας κάνει νέο πλάσμα και σας δίνει μια ελπίδα και ένα αύριο που είναι φωτεινό και όμορφο, με τον χαρακτήρα Του να αρχίζει να λάμπει από τη ζωή σας. Σοφώστε, είτε είστε Χριστιανός είτε όχι σήμερα, απομακρυνθείτε από τον εαυτό σας και τη βρώμικη βία της αμαρτίας σας στον Ιησού Χριστό. Αφήστε τον να σας πλύνει. Αφήστε τον να σας χωρίσει για την υπηρεσία Του και να σας περιβάλλει με την τέλεια δικαιοσύνη Του.

Ας προσευχηθούμε μαζί.

Πάτερ ημών, ομολογούμε σε ότι μερικές φορές επιτρέπουμε στις ενοχλητικές αμαρτίες μας να γεμίσουν όλη την ορίζοντα γραμμή μας. Δεν μπορούμε να δούμε τίποτα άλλο παρά την αποτυχία μας. Θαυμάζουμε ότι δεν θα είμαστε ποτέ διαφορετικοί από ό,τι είμαστε τώρα, ότι ο αγώνας μας με την αμαρτία είναι ακατόρθωτος. Βοηθήστε μας να θυμηθούμε την αλήθεια. Ήδη δεν είμαστε αυτοί που ήμασταν, καθώς έχουμε πίστη στον Ιησού και αύριο δεν θα είμαστε αυτοί που είμαστε τώρα. Αυτός εργάζεται μέσα μας για να μας κάνει σαν Αυτόν. Και για εκείνους από εμάς που δεν είναι Χριστιανοί, προσευχόμαστε για αυτούς τώρα. Ζητούμε από Σέ να τους δείξεις ότι το πραγματικό ζήτημα στη ζωή τους είναι η αμαρτία, ότι perhaps πιστεύουν τώρα ότι τους ελευθερώνει, τους σκλαβώνει και μια μέρα θα τους αποκλείσει για πάντα από το βασίλειό Σου. Έχουν ένα φρικτό πρόβλημα Θεού. Αλλά δείξ τους, δείξ τους ότι υπάρχει ελπίδα και για αυτούς, ότι μπορούν να καθαριστούν. Και θα τους προσελκύσεις ακόμη και τώρα, το πρωί, ότι τώρα μπορεί να είναι ένα σημείο καμπής στη ζωή τους και να τους προσελκύσεις να λυγίσουν το γόνυ στον Χριστό, για να τους πλύνει και να τους χωρίσει και να τους δηλώσει δίκαιους στο βήμα της ουράνιας δικαιοσύνης, τώρα και για πάντα. Γιατί το ζητούμε στο όνομα του Ιησού, αμήν.