Ανάγνωση της Βίβλου Διαφορετικά

Διαβάζοντας τη Βίβλο Διαφορετικά

Λουκάς 24:36-47

Του Ιωάννη Λέοναρντ

Ευχαριστώ! Είμαι τόσο χαρούμενος που βρίσκομαι ξανά στην Πρώτη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία, Τζάκσον. Στην πραγματικότητα ήμουν εδώ για τέσσερα χρόνια – από το 1973 έως το 1977 ενώ ήμουν στο Belhaven College. Και θέλω να ευχαριστήσω την Πρώτη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία, για το σημάδι που αφήσατε στη ζωή μου. Βλέπετε, ήταν σε αυτήν την εκκλησία λαμβάνοντας κάθε Κυριακή, καθισμένος ακριβώς εκεί, τέσσερις σειρές πίσω, ότι άκουγα πιστά την κηρύξη και τη διδασκαλία του Ντον Πάτερσον. Γνωρίζετε ότι δεν μπορείτε να καθίσετε κάτω από τον Ντον Πάτερσον χωρίς να εστιάσετε και να αποσαφηνίσετε και να ενεργοποιήσετε την οπτική σας για τις αποστολές. Αλλά το πιο σημαντικό, παρακολούθησα τις Διασκέψεις Αποστολών. Και ξέρετε τι έμαθα; Έμαθα για την Υπόσχεση Πίστης. Έμαθα για τη θυσιαστική προσφορά. Και για πρώτη φορά στη ζωή μου πήρα ένα ρίσκο και έκανα μια δέσμευση ως φοιτητής. Και σκέφτηκα ότι αν δουλεύω όλο το καλοκαίρι, θα μπορούσα να κρατήσω αυτήν τη δέσμευση. Λοιπόν, στα μισά του καλοκαιριού αρρώστησα· ήμουν άρρωστος για μισό καλοκαίρι. Και είπα, «Λοιπόν, πώς θα κάνω την δέσμευσή μου να αρρωστήσω;» Και θαυματουργικά, μέσα από κάποιες περιστάσεις, συνάντησα κάποια χρήματα και τα χρήματα που μου δόθηκαν, όπως γνωρίζετε, ήταν πόσο; Το ακριβές ποσό των χρημάτων που είχα δεσμευτεί για την Υπόσχεση Πίστης εδώ στην Πρώτη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία. Και έτσι ευχαριστώ πολύ για το σημάδι που αφήσατε σε μένα και στους εκατοντάδες άλλους ανθρώπους που έχουν περάσει από εδώ και έχουν ευλογηθεί από εσάς και την υπηρεσία αυτής της εκκλησίας. Ευχαριστώ πολύ.

Τώρα το πρωί αυτό θέλω να ρωτήσω την ερώτηση, “Γιατί διαβάζετε τη Βίβλο; Γιατί έρχεστε στην εκκλησία;” Για πολλούς από εμάς, είναι επειδή υπάρχει κάτι λάθος στη ζωή μας και κοιτάμε τη Βίβλο για να διορθώσουμε εκείνο το πρόβλημα. Ελπίζουμε ότι οι αρχές στο Λόγο του Θεού θα βελτιώσουν τον γάμο μας, ότι αν είστε σύζυγος, “Θα βοηθήσει τη γυναίκα μου;” αν είστε σύζυγος, θα βοηθήσει τον άντρα σας. Αν είστε γονιός, ότι θα βοηθήσει τα παιδιά σας. Ότι αν είστε νέος, θα βοηθήσει τους γονείς σας. Ή είστε εδώ επειδή, ξέρετε, προσπαθούσατε να ζήσετε το όνειρο αλλά εκείνο το όνειρο έχει γίνει εφιάλτης και θέλετε να βρείτε ένα “Πώς μπορώ να ζήσω μια πλήρη και ικανοποιητική και χαρούμενη ζωή;” Και έτσι έρχεστε στη Βίβλο και κοιτάτε τις αρχές που θα καθοδηγήσουν και θα κατευθύνουν τη ζωή σας. Αλλά θέλω να σας πω ότι όταν έρχεστε στη Βίβλο ως ένα βιβλίο αυτοβοήθειας για να βελτιώσετε τη ζωή σας, την ευτυχία, να μας δώσει επιτυχία και να μας δώσει μια πλήρη ζωή, κάνουμε μεγάλη ζημιά στον εαυτό μας.

Τώρα είναι αλήθεια ότι αν πιστεύουμε στον Λόγο του Θεού θα αλλάξουμε· η ζωή μας θα είναι πλήρης. Αλλά αυτά είναι δευτερεύοντα και όχι ο πρωταρχικός σκοπός για τον οποίο ο ουράνιος Πατέρας μας έχει αποκαλύψει τον Λόγο Του σε εμάς. Βλέπετε, όταν διαβάζετε τη Βίβλο αναζητώντας τη δική σας προσωπική ευτυχία, ζείτε μια εγωκεντρική ζωή. Και όλη εκείνη η ζωή είναι, είναι μια άλλη εκδήλωση της εξέγερσής μας ενάντια στον Θεό. Έτσι θα μπορούσατε να είστε εδώ το πρωί σε απόλυτη εξέγερση ενάντια στον Θεό προσπαθώντας να εφαρμόσετε τις αρχές Του στη ζωή σας. Γιατί; Επειδή θέλετε απλώς ο Θεός να σας υπηρετήσει και να κάνει τη ζωή σας καλύτερη. Το πρόβλημα με αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα είναι μια θρησκευτικότητα χωρίς τη δικαιοσύνη του Χριστού, μια πνευματικότητα που είναι, στο καλύτερο, σάρκα, το προϊόν των δικών μας προσπαθειών και όχι η μεταμορφωτική δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Και λέτε, “Λοιπόν, ποιος θα έκανε ποτέ αυτό;” Λοιπόν, οι Φαρισαίοι θα το έκαναν, δεν θα το έκαναν; Και εκείνοι ήταν οι άνθρωποι στους οποίους ο Χριστός ήταν πιο δύσκολος.

Τώρα δεν είναι ακριβώς δική μας υπαιτιότητα που διαβάζουμε τη Βίβλο με αυτόν τον τρόπο, επειδή σε πάρα πολλές εκκλησίες, όχι αυτήν, όταν η Βίβλος κηρύττεται, διδάσκεται ως ένα βιβλίο αρχών – ένα βιβλίο αυτοβοήθειας που αν εφαρμόσεις αυτές τις αρχές στη ζωή σου, θα αλλάξεις. Θα ακούσεις κηρύγματα όπως, «Πέντε Αρχές για έναν Καλύτερο Γάμο», «Έξι Τρόποι για να Αναπτύξεις Πνευματικά Υγιείς Παιδιά», «Επτά Μαθήματα για Οικονομική Επιτυχία», «Τέσσερα Μαθήματα για Ηγεσία από τη Ζωή του Δαβίδ». Τώρα είναι αλήθεια ότι η Βίβλος περιέχει πολλές αρχές, αλλά ο κύριος σκοπός της Βίβλου δεν είναι η εφαρμογή αυτών των αρχών. Οπότε, αν νομίζεις ότι η Βίβλος είναι για σένα, έχω πολύ κακές ειδήσεις – δεν είναι! Η Βίβλος μας λέει μια άλλη ιστορία.

Και έτσι αυτό το πρωινό, ελπίζω να σας διδάξω πώς να διαβάζετε τη Βίβλο διαφορετικά. Ελπίζω να σας δώσω μια ολόκληρη νέα προοπτική από την οποία μπορείτε να κατανοήσετε τις Γραφές. Θέλω να μπορείτε να δείτε ότι υπάρχει ένα θέμα που πρέπει πάντα να έχετε υπόψη σας όταν ερμηνεύετε το Λόγο του Θεού. Και τι είναι αυτό το θέμα; Τι είναι αυτή η προοπτική; Είναι μια αποστολολογική προοπτική. Και πιθανόν να σκέφτεστε, “Φυσικά, Ιωάννη, θα το πεις αυτό· είσαι ιεραπόστολος! Και όλα όσα κάνεις είναι να διαβάζεις μέσα στο κείμενο ακριβώς αυτό που θέλεις να βγάλεις από το κείμενο!” Αλλά από όλες τις προσεγγίσεις στις Γραφές που είμαι περισσότερο αντίθετος, είναι αυτή - ότι διαβάζουμε τη Βίβλο με τέτοιο τρόπο ώστε να βγάζουμε από αυτήν ακριβώς αυτό που θέλουμε. Η προσέγγιση, αυτή η αποστολολογική προσέγγιση, δεν είναι απλώς η προσέγγισή μου. Αυτή η αποστολολογική προσέγγιση δεν είναι απλώς η προσέγγιση του First Pres. Jackson. Η αποστολολογική προσέγγιση δεν είναι απλώς η προσέγγιση της PCA ή της μεταρρυθμισμένης πίστης. Αυτή η αποστολολογική προσέγγιση, όπως όλη η μεταρρυθμισμένη θεολογία μας, προέρχεται από τις ίδιες τις Γραφές, επειδή έχουμε ένα μεγάλο δόγμα που μας λέει πώς ερμηνεύουμε τις Γραφές. Ερμηνεύουμε τις Γραφές με τις Γραφές. Και πώς κατανοούμε όλες τις Γραφές; Μαθαίνοντας από τον Κύριό μας πώς Αυτός ο ίδιος μας δίδαξε να διαβάζουμε τον Λόγο του Θεού.

Και έτσι μπορεί να λέτε, “Πού είναι αυτό, Ιωάννη;” Λοιπόν, γυρίστε μαζί μου στο Λουκά, κεφάλαιο 24, εδάφια 36 έως 48. Τώρα, σε αυτό το απόσπασμα, ο Ιησούς έχει αναστηθεί από τους νεκρούς, έχει εμφανιστεί στους μαθητές του στο πάνω δωμάτιο. Δεν ξέρουν ακριβώς τι είναι αυτό. Είναι φάντασμα; Είναι φαινόμενο; Δείχνει τους τραυματισμούς του· ζητάει από αυτούς κάτι να φάει. Στη σύγχυσή τους, λέει, “Ας σας εξηγήσω τα πράγματα.” Και λέει αυτό, ξεκινώντας από το εδάφιο 44:

“Όλα αυτά που είναι γραμμένα για μένα στον Νόμο του Μωυσή και τους Προφήτες και τους Ψαλμούς πρέπει να εκπληρωθούν." Τότε άνοιξε τα μάτια τους για να κατανοήσουν τις Γραφές. Είπε σε αυτούς, "Έτσι είναι γραμμένο, ότι ο Χριστός πρέπει να υποφέρει και την τρίτη ημέρα να αναστηθεί από τους νεκρούς, και ότι η μετάνοια για την άφεση των αμαρτιών πρέπει να κηρυχθεί στο όνομά του σε όλα τα έθνη, αρχίζοντας από την Ιερουσαλήμ."

Τώρα, ο παραδοσιακός τρόπος κατανόησης αυτού του αποσπάσματος είναι ότι ο Ιησούς βασικά τους πήρε μέσα από ένα είδος απόδειξης-κειμένων της Παλαιάς Διαθήκης, όπου τους έδειξε τους στίχους που προφήτευσαν για την έλευσή Του. Αυτή η προσέγγιση για την κατανόηση της Βίβλου με αυτόν τον τρόπο ονομάζεται συχνά η πορφυρή κλωστή της Γραφής. Προέρχεται από εκείνη την ιστορία για τη Ραχάβ, την πόρνη, που επρόκειτο να κρεμάσει μια πορφυρή κλωστή στο παράθυρό της. Και όταν μιλάς για την πορφυρή κλωστή της ερμηνείας, είναι σαν τις προφητείες σε όλη τη Βίβλο που μιλάνε για τον Ιησού. Έτσι, προτείνεται ότι ο Ιησούς θα είχε κάνει κάτι τέτοιο. Θα είχε στραφεί στο κεφάλαιο 3 της Γενεσεως με τους μαθητές Του και θα είχε πει: «Κοιτάξτε, είμαι το υποσχόμενο παιδί της Εύας που θα πληγωθεί από το φίδι αλλά θα συντρίψει το κεφάλι του. Είμαι Εκείνος που προφήτευσαν στο κεφάλαιο 5 του Μιχαία να γεννηθεί στη Βηθλεέμ. Ήμουν Εκείνος που υποσχέθηκαν να γεννηθώ από μια παρθένο στο κεφάλαιο 7 του Ησαΐα. Ήμουν από τη φυλή του Ιούδα, που υποσχέθηκαν στο κεφάλαιο 49 της Γενεσεως. Είμαι ο Βασιλιάς που θα καθίσει στον θρόνο του Δαβίδ από το κεφάλαιο 9 του Ησαΐα. Γνωρίζατε ότι θα με απορρίψουν, θα με σταυρώσουν ανάμεσα σε εγκληματίες και θα με θάψουν ανάμεσα στους πλούσιους από το κεφάλαιο 53 του Ησαΐα· ότι θα ήμουν θυσία που προσφέρεται για λογαριασμό του λαού μου. Θα γνωρίζατε ότι αν διαβάσετε το κεφάλαιο 4 του Μιχαία, είμαι Εκείνος που προηγείται ο Ηλίας, ότι θα ονομάστω Βασιλιάς, Υιός του Υψίστου, στο κεφάλαιο 2 των Ψαλμών. Ότι θα είμαι ιερέας κατά τη τάξη του Μελχισεδέκ στους Ψαλμούς 110. Ότι θα προδοθώ στους Ψαλμούς 41. Ότι τα χέρια και τα πόδια του Μεσσία θα τρυπηθούν στους Ψαλμούς 22. Και θα εγκαταλειφθώ και θα υποφέρω μια φρικτή σταύρωση, όλα προφήτευσαν από εκείνον τον ψαλμό. Ότι από τους Ψαλμούς 34 θα προφήτευε ότι οι στρατιώτες δεν θα σπάσουν τα πόδια μου αλλά θα τρυπήσουν το πλευρό μου». Και έπειτα στους Ψαλμούς 16, θα τους δείξει ότι Εκείνος είναι ο Μεσσίας που θα αναστηθεί από τους νεκρούς.

Το Υφάδι και η Πλέξη Όλης της Γραφής

Και έτσι, εάν διαβάσουμε τις Γραφές με αυτόν τον τρόπο, ναι, ο Χριστός μπορεί να είναι ένα κόκκινο νήμα που διατρέχει τις Γραφές, που περιστασιακά ξεσπά στο στημόνι και την υφή του ταπητουργείου, αλλά αυτό δεν είναι αυτό που λέει ο Ιησούς. Λέει, «Είμαι το στημόνι και η υφή όλων των Γραφών! Ότι όλο αυτό είναι για Μένα». Στρέψτε μαζί μου ξανά στο κείμενό μας. Κοιτάξτε το εδάφιο 45. Λέει, «Τότε άνοιξε το μυαλό τους για να κατανοήσουν τις Γραφές». Βλέπετε, ο Ιησούς δεν επεσήμανε απλώς κάποιο περιστασιακό εδάφιο σε αυτούς και τι σήμαινε· έδωσε σε αυτούς έναν ολόκληρο νέο τρόπο ανάγνωσης αυτού του βιβλίου, κατανόησης αυτού του βιβλίου. Και θα φανταζόμουν ότι οι περισσότεροι από εμάς εδώ, κάποια στιγμή στη ζωή μας, όταν ήμασταν όπως ο Παύλος, που κάποτε ήμασταν τυφλοί και εκείνοι οι φραγμοί έπεσαν από την εργασία του Αγίου Πνεύματος στη ζωή μας, όταν είχαμε διαβάσει το Βιβλίο πριν από αυτό που λέγαμε, «Τι είναι αυτό το Βιβλίο;» Αλλά όταν ο Χριστός είχε γίνει πραγματικός στις καρδιές μας, όλα έγιναν κατανοητά. Συνέβη ποτέ σε κανέναν από εσάς; Συνέβη στη δική σας ζωή όταν γνωρίσατε τον Χριστό;

Η Ιστορία της Λυτρώσεως

Λοιπόν, αυτό που ο Χριστός διδάσκει στους μαθητές Του είναι ότι δεν υπάρχουν λίγες προφητείες για την έλευσή Του, αλλά Εκείνος τους δίδαξε να διαβάζουν τη Βίβλο με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Είπε ότι Εκείνος μας διδάσκει ότι όλη η Γραφή έχει ένα κεντρικό σημείο· ότι κάθε περικοπή, όλες αυτές, μιλούν για το πρόσωπο και το έργο Του. Και έτσι η Βίβλος δεν είναι ένα βιβλίο πολλών διαφορετικών ιστοριών. Είναι ένα μήνυμα μιας ιστορίας. Τώρα οι θεολόγοι ονομάζουν αυτή την ιστορία την ιστορία της σωτηρίας. Είναι η ιστορία του τι κάνει ο Θεός στον κόσμο. Έτσι, τα πάντα από τη Γενεση έως την Αποκάλυψη μας οδηγούν στον Θεό, στο σχέδιο Του και μας καλούν ως λαό Του να πιστεύουμε στον Χριστό και να συνταχθούμε μαζί Του σε αυτό το έργο. Τώρα, αυτό αλλάζει τον τρόπο που διαβάζουμε και κατανοούμε τη Γραφή, δεν είναι; Το κάνει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ένα καλό μυθιστόρημα μυστηρίου το κάνει. Αν έχετε διαβάσει ένα μεγάλο μυθιστόρημα μυστηρίου, αυτό που το κάνει μεγάλο είναι ότι δεν έχετε ιδέα ποιος είναι ο δράστης μέχρι το τελευταίο κεφάλαιο. Γνωρίζετε ότι σκέφτεστε, “Ποιος έκανε αυτό;” Και όταν διαβάζετε το τελευταίο κεφάλαιο, λέτε, “Έπρεπε να το είχα γνωρίσει!” Και το ολόκληρο βιβλίο παίρνει μια διαφορετική προοπτική, δεν είναι; Και λέτε, “Θα διαβάσω το βιβλίο ξανά!” Και όταν διαβάζετε το βιβλίο ξανά, αρχίζετε να βλέπετε ότι υπήρχαν στοιχεία και ενδείξεις και καθαρές θεματικές σε όλο το βιβλίο που έπρεπε να το καθιστούσαν απολύτως σαφές ποιος και τι ήταν αυτό το μυστήριο.

Ο Ιησούς στην Παλαιά Διαθήκη

Και έτσι αυτό είναι που βρίσκουμε στη Βίβλο. Ότι όσο καθαρά και εμφανώς υπάρχει ο Ιησούς σε κάθε σελίδα του Βιβλίου, δεν είναι μέχρι να έρθει και να αποκαλύψει πώς όλα ταιριάζουν μαζί, που πραγματικά, πραγματικά έχει νόημα για όλους μας. Με τον ίδιο τρόπο, ο Ιησούς μας διδάσκει ότι η Βίβλος δεν είναι ένα βιβλίο πολλών διαφορετικών ιστοριών. Ναι, υπάρχουν ιστορίες για τον Αβραάμ και τον Νώε και τον Αβραάμ και τον Ιωσήφ και τον Μωυσή και τον Ιησού και τους Κριτές, τον Σαούλ και τον Δαβίδ, αλλά όλες αυτές οι ιστορίες δείχνουν στην μία ιστορία του Ιησού Χριστού. Υπάρχουν προφήτες, ιερείς και βασιλιάδες σε όλο το Παλαιό Διαθήκη, αλλά όλες αυτές οι ιστορίες μας δείχνουν πώς απέτυχαν και ότι χρειαζόμαστε έναν αληθινό Προφήτη, έναν αληθινό Ιερέα και έναν αληθινό Βασιλιά και ότι αυτό βρίσκεται μόνο στον Ιησού Χριστό. Το Παλαιό Διαθήκη είναι η ιστορία του λαού του Θεού, του Ισραήλ. Είναι σε ένα μέρος που ονομάζεται «Υιός Του». Αλλά απέτυχαν. Και έτσι αυτό το έθνος του Ισραήλ δείχνει στον έναν αληθινό υιό του Αβραάμ, τον αληθινό σπόρο, τον αληθινό Υιό που φυλάει τη διαθήκη, τον Ιησού, που έγινε ό,τι το Ισραήλ δεν ήταν. Ο νόμος περιέγραφε λεπτομερώς το σύστημα των θυσιών, πώς να χτιστεί ο ναός· όλο το θρησκευτικό σύστημα δείχνει σε ένα πρόσωπο, μία θυσία, έναν Σωτήρα. Όλοι δείχνουν στον Ιησού Χριστό.

Ο Ιησούς λέει ότι ο νόμος της Παλαιάς Διαθήκης είναι προφητικός. Κοιτάξτε μαζί μου στο κεφάλαιο 5 του Ματθαίου, στον στίχο 18. Ο Ιησούς λέει, «Ούτε ένα jota ούτε ένα τίτλος δεν θα περάσει από τον νόμο μέχρι να εκπληρωθεί όλο». Και έτσι κάθε νόμος στην Παλαιά Διαθήκη, και οι 613 νόμοι, έδειχναν στον Ιησού Χριστό. Ναι, μας έδειξαν ότι ο Θεός είναι ένας άγιος Θεός και μας προειδοποιούσαν ότι ως ακατάλληλοι άνθρωποι δεν μπορούμε να Τον πλησιάσουμε με τη δική μας δικαιοσύνη. Μας έδειξε ότι χρειαζόμαστε μια δικαιοσύνη που έρχεται από τον Χριστό και είναι τώρα δική Του. Μας έδειξε ότι χρειαζόμαστε ένα Αρνίο του Θεού που παίρνει μακριά τον κόσμο της αμαρτίας που γεμίζει τις καρδιές μας. Όλοι οι νόμοι στην Παλαιά Διαθήκη, λοιπό, μας δείχνουν τον Ιησού Χριστό.

Αλλά παρατηρήστε ότι ο Ιησούς δεν σταμάτησε εκεί. Κοιτάξτε το εδάφιο 44 στο κείμενό μας. Λέει ότι «Από το νόμο του Μωυσή, τους προφήτες και τους ψαλμούς, όλα πρέπει να εκπληρωθούν». Τώρα, αυτή είναι η εβραϊκή διαίρεση της Παλαιάς Διαθήκης. Γνωρίζετε ότι εμείς χωρίζουμε την Καινή Διαθήκη μας στα Ευαγγέλια και τις επιστολές. Στην Παλαιά Διαθήκη, οι Εβραίοι χωρίζουν την Παλαιά Διαθήκη στο νόμο, τους προφήτες και τα γραπτά. Και ο Ιησούς λέει ότι «Όλα αυτά τα τρία μέρη της Γραφής μίλησαν για Μένα. Όλα αυτά δείχνουν σε Μένα». Δεν είναι λίγες οι στίχοι στους προφήτες που μιλάνε για τον Ιησού· είναι το მთλό μήνυμα των προφητών. Δεν είναι μόνο το κεφάλαιο 53 του Ησαΐα που μας αποκαλύπτει τον Ιησού· είναι από την αρχή μέχρι το τέλος αυτής της προφητείας. Δεν είναι ένας ψαλμός, όπως ο Ψαλμός 22, που μας δείχνει για τη σταύρωση, αλλά κάθε ψαλμός που μας δείχνει στον Ιησού, που είναι και ο τραγουδιστής και αυτός για τον οποίο τραγουδούνται οι Ψαλμοί. Τα Παροιμίες δεν είναι ένα βιβλίο για την ανθρώπινη σοφία και αν τα εφαρμόσουμε στη ζωή μας θα ζήσουμε πιο χαρούμενα και καλύτερα. Όχι, μας εισάγει στη σοφία του Θεού, το λόγο μέσω του οποίου ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη. Και ο Παύλος μας λέει ότι όλα τα θησαυρά της σοφίας και της δόξας βρίσκονται στον Ιησού Χριστό. Ο Εκκλησιαστής δεν είναι απλώς ένα βιβλίο που μας λέει για την ματαιότητα της ζωής χωρίς τον Χριστό. Μας δείχνει σε Αυτόν και λέει ότι η ζωή έχει νόημα μόνο όταν Αυτός είναι ο Κύριός μας. Και το βιβλίο του Σολομώντα, το Άσμα του Σολομώντα είναι κάτι περισσότερο από ένα βιβλίο για την ομορφιά της αγάπης μεταξύ ενός συζύγου και μιας συζύγου. Μιλάει για τον θείο Σύζυγό μας, τον Ιησού Χριστό, και μας λέει πόσο μας αγαπά ως τη νύφη του, την Εκκλησία.

Έτσι, όλα αυτά τα πράγματα, με κάθε τρόπο, σε όλη την Αγία Γραφή, μας οδηγούν στον Ιησού Χριστό. Πάλι, αυτό δεν είναι η γνώμη μου. Ακούστε τον Μάρτιν Λούθηρο. Είπε, “Η λειτουργία κάθε ερμηνείας είναι να βρει τον Χριστό. Ο Χριστός είναι η καρδιά της Βίβλου.” Ο Καλβίνος είπε, “Ο Χριστός είναι το τέλος και η ψυχή του νόμου. Όποιος επιθυμεί να κάνει μεγάλη πρόοδο στην Αγία Γραφή, πρέπει πάντα να έχει αυτό στο μυαλό του.” Ο Έντ Κλόουνει είπε, “Αυτός που κηρύττει τον Λόγο, πρέπει να κηρύττει τον Χριστό.” Η μεγάλη αλήθεια και σκοπός της Βίβλου είναι να μας οδηγήσει στον Ιησού Χριστό. Τώρα, αυτή η προσέγγιση στην ανάγνωση των Γραφών ονομάζεται Χριστολογική αρχή ερμηνείας. Επιτρέψτε μου να το επαναλάβω. Ονομάζεται Χριστολογική αρχή ερμηνείας. Δηλαδή, σε κάθε περικοπή, σε κάθε στίχο, σε κάθε ιστορία, πρέπει να βρίσκεις τον Χριστό και πώς εκείνο το μέρος της ιστορίας μας οδηγεί σε αυτό που ο Θεός κάνει για να μας προετοιμάσει να δεχτούμε τον Μεσσία και να αποδεχτούμε το μήνυμα από Εκείνον. Δεν έχετε κηρύξει ένα Χριστιανικό μήνυμα από κανένα μέρος της Βίβλου, ιδιαίτερα στην Παλαιά Διαθήκη, αν δεν σας οδηγεί στον σταυρό και αν δεν σας οδηγεί στον Χριστό. Και έτσι ο Ιησούς μας δίδαξε να διαβάζουμε την Αγία Γραφή.

Η Αποστολή της Εκκλησίας

Αλλά εδώ είναι το πρόβλημά μου! Σχεδόν όλοι που γνωρίζω σταματούν ακριβώς εκεί και λένε, “Ναι, υπάρχει μια μεγάλη Χριστολογική αρχή. Όλη η Γραφή πρέπει να μας οδηγεί στον Ιησού Χριστό.” Αλλά αυτό δεν είναι όλο αυτό που είπε ο Ιησούς σε αυτό το χωρίο για το τι διδάσκει όλη η Γραφή. Συνεχίζει λέγοντας ότι “Κάθε φορά που η Γραφή διδάσκει για Μένα, διδάσκει επίσης για την αποστολή του Θεού για τον κόσμο.” Στίχος 47 – δείτε, αυτό το χωρίο δεν σταματάει στον στίχο 46. Συνεχίζεται. Λέει, “και ότι η μετάνοια και η πίστη, ότι η μετάνοια και η συγχώρηση των αμαρτιών πρέπει να κηρύττονται στο όνομά Του σε όλα τα έθνη, αρχίζοντας από την Ιερουσαλήμ.” Τι λέει λοιπόν ο Ιησούς; Λέει ότι η αποστολή της εκκλησίας, για να βγείτε και να κάνετε μαθητές από όλα τα έθνη, έχει κηρυχθεί και κηρύχθηκε σε όλη τη Βίβλο.” Τώρα μπορεί να σκέφτεστε, “Λοιπόν, αν αυτό ήταν αληθινό, τότε γιατί δεν το κατάλαβαν οι Ιουδαίοι;” Και θα σας προτείνω ότι οι Ιουδαίοι το κατάλαβαν και ο Ιησούς τους καταράστηκε για αυτό. Είπε, “Αίσχος σε σας, γραμματείς και Φαρισαίοι! Περιδιαβαίνετε” – τι; “Τη γη και τη θάλασσα, προσπαθώντας να κάνετε έναν μαθητή, αλλά όταν το κάνετε, τον κάνετε δύο φορές γιο του διαβόλου όπως εσείς.” Κατάλαβαν ότι σε κάθε σημείο της Παλαιάς Διαθήκης οδηγεί στον Ιησού. Ο Ιησούς διδάσκει ότι όχι μόνο η ζωή Του, η υπηρεσία, ο θάνατος και η ανάστασή Του διδάσκονται σε όλη τη Γραφή, αλλά επίσης ότι σε όλη τη Γραφή μας διδάσκεται να πάρουμε αυτό το μήνυμα στον κόσμο.

Μια Μισσιολογική Προοπτική

Γνωρίζετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οι στίχοι της Μεγάλης Επιτροπής δεν είναι απλώς μια προσθήκη στο τέλος της διακονίας του Ιησού Χριστού. Δεν είναι ότι ο Ιησούς, πριν φύγει, σκέφτηκε: «Γνωρίζετε, υπήρχε κάτι άλλο που ήθελα να πω. Τι ήταν; Δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς. Κάτι για τον κόσμο· δεν είναι τόσο σημαντικό. Ω, ναι, αυτό είναι – Πηγαίνετε και κάνετε μαθητές όλων των εθνών». Βλέπετε, αυτό είναι το κορυφαίο σημείο όλης της διδασκαλίας του Ιησού στο κεφάλαιο 5 του Ματθαίου. Και όταν κατανοούμε αυτό, βλέπουμε ότι η αποστολή της εκκλησίας δεν είναι απλώς να αναφέρει τους πέντε στίχους της Μεγάλης Επιτροπής που βρίσκονται στο Ματθαίο 28 ή Mark 15 ή Luke 24 Ή στο John 20:21 Ή στο Acts 1:8 Όχι, διδάσκεται παντού και σε όλα τα μέρη. Είναι, λοιπόν, η κεντρική εφαρμογή όλων όσων διδάχθηκαν σε όλη την Αγία Γραφή και σε όλη τη διακονία του Ιησού Χριστού. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διαβάζουμε τη Βίβλο από μια αποστολολογική προοπτική, επειδή αυτό είναι ο τρόπος με τον οποίο μας δίδαξε ο Ιησούς να διαβάζουμε τις Γραφές.

Τώρα πρέπει να είναι αρκετό. Θα μπορούσα να τελειώσω το κήρυγμα εδώ και να πω, “Πηγαίνετε και κάνετε ομοίως.” Αλλά ας σας δώσω έναν ακόμη λόγο για τον οποίο πρέπει να διαβάζουμε τη Βίβλο με αποστολικό πρίσμα. Ο μεγαλύτερος ιεραπόστολος της Καινής Διαθήκης μετά τον Κύριό μας Ιησού Χριστό ήταν ποιος; Ο απόστολος Παύλος. Και η μεγαλύτερη αποστολική πραγματεία στη Βίβλο είναι το βιβλίο των Ρωμαίων. Τώρα, αυτό που με ενδιαφέρει για τον Παύλο είναι ότι γιατί ήταν τόσο αφοσιωμένος στο να πάρει το Ευαγγέλιο στα άκρα της γης; Τώρα μπορείς να απαντήσεις σε αυτή την ερώτηση λέγοντας, “Λοιπόν, ήταν τόσο αφοσιωμένος στο να πάρει το Ευαγγέλιο στα άκρα της γης επειδή ο Κύριος του εμφανίστηκε στο δρόμο για τη Δαμασκό, τυφλώθηκε και είπε, ‘Θα είσαι ο μάρτυράς μου στους Εθνικούς.’” Αλλά αυτό δεν είναι γιατί ήταν τόσο αφοσιωμένος στα έργα των ιεραποστόλων. Αυτό είχε κάτι να κάνει με αυτό. Ήταν τόσο αφοσιωμένος στα έργα των ιεραποστόλων λόγω όλων εκείνων των πρώτων οπαδών του Ιησού Χριστού, επειδή ήταν ο μόνος που είχε μια επίσημη, θεολογική και βιβλική εκπαίδευση. Ήταν βιβλικός μελετητής. Και όταν ο Ιησούς άνοιξε τα τυφλά μάτια του για πρώτη φορά, κατανόησε τι ήταν όλες οι Γραφές – ότι αυτές δείχνουν στον Ιησού Χριστό – και τον ώθησε έξω σε όλο τον κόσμο.

Ρωμαίων 15

Πώς το γνωρίζουμε αυτό; Λοιπόν, επειδή μας το λέει. Στρέψτε μαζί μου στη Ρωμαίους κεφάλαιο 15. Είπαμε ότι η Ρωμαίους ήταν το πιο, το μεγαλύτερο βιβλίο που έγραψε ο Παύλος που έχουμε στην Καινή Διαθήκη. Ποιος ήταν ο σκοπός του Παύλου όταν έγραψε αυτό το βιβλίο; Λοιπόν, ήταν για να πείσει την εκκλησία στη Ρώμη να τον συνοδεύσει στη διάδοση του Ευαγγελίου μέχρι τα άκρα της γης. Η Ρωμαίους δεν είναι μια συστηματική θεολογία για αυτά που πρέπει να γνωρίζουμε· η Ρωμαίους είναι μια θεολογία των ιεραποστολών – αυτά που πρέπει να κάνουμε. Και γιατί γράφει ο Παύλος αυτό το βιβλίο; Λοιπόν, στο εδάφιο 24 λέει, “Γράφω αυτό το βιβλίο με την ελπίδα να σας δω στο δρόμο προς την Ισπανία, για να με βοηθήσετε σε αυτό το ταξίδι.” Το βιβλίο της Ρωμαίους είναι πολύ παρόμοιο με τις αναφορές που είχαμε σήμερα από αυτούς τους ιεραποστόλους, οι οποίοι είπαν, “Αυτό κάνω. Αυτός είναι ο λόγος που το κάνω και αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να με συνοδεύσετε.” Και ποια είναι η μεγάλη μαρτυρία, ποιος είναι ο αυθεντικός μάρτυρας που χρησιμοποιεί ο Παύλος για να πείσει άλλους ανθρώπους να τον συνοδεύσουν στη διάδοση αυτού του Ευαγγελίου μέχρι τα άκρα της γης; Δεν είναι το γεγονός ότι ο Θεός του εμφανίστηκε σε ένα όραμα και του είπε, “Πάγαινε να γίνεις ιεραπόστολος.” Όχι, ο αυθεντικός μάρτυρας είναι ότι οδηγεί τους ανθρώπους στις Γραφές.

Ιεραποστολές προς τα Έθνη

Κοιτάξτε το εδάφιο 9 στο κεφάλαιο 15. Λέει, “Όπως είναι γραμμένο, επομένως σας επαινώ ανάμεσα στους Εθνικούς και τραγουδώ στο όνομά σας.” Εδάφιο 10, “Και πάλι λέει, Χαίρετε, ω Εθνικοί, με τον λαό του.” Εδάφιο 11, “Και πάλι, επαινείτε τον Κύριο, όλοι οι Εθνικοί, και ας υμνούν όλοι οι λαοί τον.” Εδάφιο 12, “Και πάλι ο Ησαΐας είπε, Η Ρίζα του Ιεσσαί θα έρθει, ακόμη και Εκείνος που θα σηκωθεί για να κυβερνήσει τους Εθνικούς. Σε Εκείνον θα ελπίσουν οι Εθνικοί.” Τώρα αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον για αυτούς τους τέσσερις στίχους! Μαντέψτε ποιο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης προέρχονται; Προέρχονται από τις τρεις μεγάλες διαιρέσεις της Παλαιάς Διαθήκης – ο νόμος, το εδάφιο 10 προέρχεται από το Δευτερονόμιο· οι Σάμουηλ και Ησαΐας είναι το εδάφιο 9 και το εδάφιο 12, οι προφήτες. Και τότε το εδάφιο 11 προέρχεται από τους ψαλμούς. Αυτή δεν είναι μια ατυχής είδους χειρισμός του Λόγου του Θεού από τον Παύλο. Αυτή είναι μια έντονα συστηματική προσέγγιση για να μας πει ότι, “Είμαι τόσο δεσμευμένος για τις αποστολές επειδή παντού στον Λόγο του Θεού μας καλεί και μας ζητά να είμαστε αποστολές προς τα έθνη!”

Βλέπετε, ο Παύλος λέει ακριβώς το ίδιο πράγμα που είπε ο Ιησούς. Ο Παύλος λέει ακριβώς το ίδιο πράγμα που έδειξε ο Ιησούς στους μαθητές Του. Λέει ότι το κεντρικό μήνυμα της Βίβλου μας οδηγεί στον Ιησού και η εφαρμογή αυτού του μηνύματος είναι για μας να πάρουμε αυτό το Ευαγγέλιο στον κόσμο. Οι αποστολές δεν βρίσκονται σε ένα μέρος της Βίβλου· βρίσκονται σε κάθε κεφάλαιο της Βίβλου. Ο Παύλος παραθέτει από τον νόμο, τους προφήτες και τους ψαλμούς επειδή ακολουθεί το παράδειγμα του Χριστού. Και ας σας δείξω πώς αυτό μπορεί να λειτουργήσει καθώς μαθαίνουμε να ξαναδιαβάζουμε τη Βίβλο μας. Ας επιστρέψουμε στα Κείμενα και ας δούμε πώς να την ξαναδιαβάσουμε.

Δεν είναι ενδιαφέρον το πώς τελειώνει και αρχίζει η Βίβλος; Αρχίζει με τη δημιουργία των ουρανών και της γης και τελειώνει με τη δημιουργία των Νέων Ουρανών και της Νέας Γης. Τώρα θα σκεφτεί κανείς ότι ένα Βιβλίο που αρχίζει με τον κόσμο και τελειώνει με τον κόσμο είναι όλα για τον κόσμο. Και θα έχεις δίκιο αν πάρεις αυτήν την απόφαση. Αρχίζει στη Γένεση όπου ο Θεός ψάχνει για δύο ανθρώπους, τον Αδάμ και την Εύα, σε έναν κήπο, και τελειώνει όταν βρίσκει τον λαό Του και τους συγκεντρώνει από όλα τα έθνη της γης. Και εκείνη η ουράνια Ιερουσαλήμ στη μέση είναι το Σεντράλ Παρκ, ένας Κήπος της Εδέμ, στον οποίο κατοικεί το δέντρο της ζωής και έχουμε πρόσβαση. Ο ίδιος ο ναός και το θρησκευτικό σύστημα στον νόμο έδειξαν στο Ισραήλ ότι έπρεπε να περιμένουν και να συμπεριλαμβάνουν ξένους στην κοινότητά τους. Βλέπετε, το Ισραήλ δεν ήταν μια εθνοτική ομάδα. Το Ισραήλ δεν είναι μια ομάδα ανθρώπων που είπαν: «Είμαστε ένα λαό επειδή έχουμε το ίδιο αίμα». Όχι, το Ισραήλ ήταν ένα έθνος επειδή ήταν δεσμευμένοι στο ίδιο σύμφωνο και οποιοσδήποτε ήθελε να κάνει αυτήν τη δέσμευση στον Θεό μπορούσε να είναι μέρος αυτού του έθνους. Και αυτό είναι που διδάσκει ο νόμος. Λέει ότι όταν οι ξένοι έρχονται να ζήσουν ανάμεσά σας, έχουν όλα τα δικαιώματα και τα προνόμια που έχετε εσείς και πρέπει να τους αγαπάτε και να τους αντιμετωπίζετε ως ιθαγενείς. Και πρέπει να συμμετέχουν σε όλες τις θρησκευτικές δραστηριότητες του Ισραήλ.

Η Αποστολή της Εκκλησίας στις Θρησκευτικές Δομές

Αλλά βλέπουμε επίσης αυτή την αποστολή της εκκλησίας να εμπλέκεται στις θρησκευτικές δομές. Σκεφτείτε το ναό. Ο ναός αποτελούνταν από πολλές αυλές. Η μικρότερη αυλή στον ναό ήταν το Άγιο των Αγίων. Έπειτα είχες την αυλή των Εθνών, την αυλή των ανδρών, την αυλή των γυναικών και την αυλή των Εθνών. Είπα αυτό; Ακούτε όλοι! Ακούστε, όλοι πρέπει να είστε χαρούμενοι επειδή έχω επιβραδύνει πολύ! Το πρωί έτρεχα μέσα από αυτό! Το Άγιο των Αγίων και η αυλή των Εθνών. Τώρα ποια είναι η μεγαλύτερη από αυτές τις τέσσερις αυλές; Η αυλή των Εθνών. Γνωρίζει κανείς πόσο μεγάλη ήταν η αυλή των Εθνών; Θυμάται κανείς από εσάς; Πόσο μεγάλη; Πολύ καλό! Ήσασταν προσεκτικοί! Δεκατρία στρέμματα. Δεκατρία στρέμματα! Γνωρίζετε πόσοι άνθρωποι μπορούν να χωρέσουν σε δεκατρία στρέμματα; Πάνω από 300.000 άνθρωποι. Τώρα γιατί θα χτίζαν μια αυλή που μπορούσε να χωρέσει 300.000 ανθρώπους αν δεν κατανοούσαν ότι ο Θεός επρόκειτο να καλέσει όλα τα έθνη της γης στον Εαυτό Του; Βλέπετε, πίστευαν σε αυτό και έκαναν χώρο για αυτό!

Γνωρίζουμε ότι δεν πιστεύουμε πολύ εδώ στην Πρώτη Προτεσταντική Εκκλησία επειδή δεν έχουμε δεκατρία στρέμματα για να υποδεχτούμε ανθρώπους! Λοιπόν, ίσως δεν θα έρθουν! Οι Εβραίοι δεν πίστευαν επίσης. Τι έκαναν με όλα αυτά τα δεκατρία στρέμματα; «Κοίτα, έχουμε όλο αυτόν τον ελεύθερο χώρο. Γνωρίζετε, πρέπει να τον γεμίσουμε με εμπόρους χρήματος για να γίνει ευκολότερη η ζωή μας». Ναι, τον χρησιμοποίησαν ως συντόμευση κατά μήκος της Ιερουσαλήμ για να μην χρειάζεται να τον περιφέρουν. Και τι είπε ο Ιησούς; «Γιατί μετατρέψατε τον οίκο της προσευχής μου σε οίκο εμπορίου; Όταν έρθουν τα έθνη εδώ, δεν θα υπάρχει χώρος για αυτά. Υποτίθεται να κάνετε χώρο για αυτά». Έτσι ακόμη και ο ίδιος ο ναός είπε ότι ο κόσμος θα έρθει και θα λατρέψει.

Ο Ψαλτών των Λαών του Θεού

Οι Ψαλμοί είναι το ύμνοβιβλίο του λαού του Θεού. Και γνωρίζατε ότι υπάρχουν πάνω από 175 καθολικές εκκλήσεις στους ψαλμούς; Δηλαδή, δηλώσεις για την κλήση του κόσμου να έρθει και να λατρέψει τον Θεό με το Ισραήλ. Τώρα, τι είναι τόσο ασυνήθιστο σε αυτό – 175 εκκλήσεις στους Ψαλμούς; Τι είναι τόσο ασυνήθιστο σε αυτό είναι ότι υπάρχουν μόνο 150 ψαλμοί! Άρα, αυτό σημαίνει ότι πολλές φορές σε πολλούς από τους ψαλμούς παίρνετε αυτήν την συνεχή υπενθύμιση να φέρετε τα έθνη μαζί σας όταν έρχεστε να λατρέψετε. Αν ο Θεός μας έδωσε αυτό να το τραγουδούμε ξανά και ξανά στον ύμνο μας, θα νομίζατε ότι θα καταλάβαμε την ιδέα ότι ίσως θα έπρεπε να έχουμε φέρει κάποιον μαζί μας το πρωί όταν ήρθαμε στην εκκλησία. Εδώ είναι μερικά παραδείγματα: “Κάνετε μια χαρούμενη θορυβή στον Κύριο, όλοι οι λαοί.” Ως νέος, όταν έλεγα αυτόν τον ψαλμό, νόμιζα ότι μιλούσαν για τη γη. Ξέρετε, τους βράχους. Και είναι αλήθεια. Ο Ιησούς λέει, ξέρετε, “Αν τα παιδιά δεν φωνάξουν, οι βράχοι θα φωνάξουν.” Αλλά δεν μιλάει για τη γη που φωνάζει· μιλάει για τους ανθρώπους της γης που φωνάζουν. Psalm 100 είναι ένας ψαλμός ιεραποστολής που καλεί τον κόσμο να τους ενταχθεί. Psalm 96 Τώρα, στη μετάφραση της Septuagint της Εβραϊκής, η ελληνική μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης, εκείνη η λέξη, “να δηλώσετε”, είναι η ελληνική λέξη από την οποία παίρνουμε την αγγλική λέξη, “να κηρύξουμε” . Έτσι, θα μπορούσατε να μεταφράσετε το εδάφιο 3 ως, “Κηρύξτε στα έθνη.”

Οι Προφήτες

Και τι με τους προφήτες; Στους προφήτες, βλέπουμε αυτή την μεγάλη όραση ότι ο Θεός θα καλέσει όλα τα έθνη της γης να τον λατρεύσουν στο άγιο βουνό. Ο Ισαΐας στο κεφάλαιο 25, στους στίχους 6 και 7, λέει: «Στο βουνό, ο Κύριος των δυνάμεων θα κάνει για όλα τα έθνη ένα γλέντι πλούσιων τροφών, ένα γλέντι καλού κρασιού, πλούσιων τροφών γεμάτων μυελό, καλού κρασιού καλά επεξεργασμένου. Θα καταπιεί αυτό το βουνό, τις καλύψεις που έχουν ριχτεί πάνω σε όλα τα έθνη, το πέπλο που έχει απλωθεί πάνω σε όλα τα έθνη». Ο Θεός θα κάνει αυτό το έργο. Οι Ψαλμοί 19, στίχος 23 έως 25, λένε ότι σε εκείνες τις μέρες θα υπάρχει ένας δρόμος από την Αίγυπτο στην Ασσυρία και οι Ασσύριοι θα πάνε στην Αίγυπτο και οι Αιγύπτιοι θα πάνε στη Συρία. Τι θα κάνουν; Λοιπόν, συνεχίζουμε να διαβάζουμε στον στίχο 24: «Σε εκείνη την ημέρα, το Ισραήλ θα είναι το τρίτο με την Αίγυπτο και την Ασσυρία, μια ευλογία στη μέση της γης, που ο Κύριος των δυνάμεων έχει ευλογήσει, λέγοντας: “Ευλογημένη να είναι η Αίγυπτος ο λαός μου και η Ασσυρία το έργο των χεριών μου!”» Και αυτό που λέει είναι ότι όλος ο κόσμος θα λατρέψει. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι ο Θεός είπε στους Ισραηλίτες να χτίσουν μόνο ένα ναό. Αλλά τώρα που όλα τα έθνη έρχονται, δεκατρία στρέμματα δεν θα είναι αρκετά. Και έτσι λέει: «Πρέπει να χτίσουμε περισσότερους ναούς! Χρειαζόμαστε έναν στην Ασσυρία στα ανατολικά και χρειαζόμαστε έναν στην Αίγυπτο στα δυτικά και χρειαζόμαστε έναν στη μέση στο Ισραήλ, ώστε όλα τα έθνη να έρθουν και να λατρέψουν!» Γιατί; «Επειδή η γη θα γεμίσει με τη γνώση της δόξας του Θεού όπως τα νερά καλύπτουν τη θάλασσα και θα λατρέψουν τον Βασιλιά τους».

Ο Απόλυτος Μονοθεϊσμός της Παλαιάς Διαθήκης

Άλλος λόγος για τον οποίο η αποστολή είναι το κεντρικό μήνυμα της Παλαιάς Διαθήκης είναι ο απόλυτος μονοθεϊσμός της Παλαιάς Διαθήκης. Βλέπετε, παντού στην Παλαιά Διαθήκη μας θυμίζουν ότι ο Θεός έκανε τους ουρανούς και τη γη, ότι όλοι οι θεοί των λαών είναι είδωλα. Και όταν το γνωρίζετε, έχετε μόνο ένα μήνυμα για αυτά τα έθνη. Αυτό είναι να μετανοήσετε από τον ψευδή θεό σας και να λατρέψετε τον αληθινό Θεό, τον Θεό που έκανε τους ουρανούς και τη γη. Το κεντρικό μήνυμα και σκοπός των Γραφών είναι να μας δείξουν τον Χριστό και η απλή εφαρμογή αυτού του μηνύματος είναι ότι, έχοντας λάβει Αυτόν και τη χάρη Του, να πάρουμε αυτό το μήνυμα σε κάθε μέρος του κόσμου μας και σε κάθε γωνιά αυτού του κόσμου. Ο κεντρικός σκοπός των Γραφών μας καλεί στον Χριστό και μας στέλνει στον κόσμο για να είμαστε ιεραπόστολοι. Επειδή αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα των Γραφών, πρέπει να είναι ο κεντρικός σκοπός της ζωής σας. Πρέπει να είναι ο κεντρικός σκοπός αυτής της εκκλησίας και πρέπει να αντανακλάται στον τρόπο που ζούμε και ενεργούμε και στο πώς ξοδεύουμε τον χρόνο μας, τα ταλέντα μας και τα χρήματά μας. Βλέπετε, δεν μπορείτε να πείτε ότι είστε ευθυγραμμισμένοι με τους σκοπούς του Θεού, εάν διαβάζετε τη Βίβλο ως ένα βιβλίο για εσάς. Βλέπετε πόσο θανάσιμο είναι αυτή η ανάγνωση των Γραφών, όταν κατανοείτε τον μεγαλύτερο σκοπό του Θεού;

Το Κεντρικό Μήνυμα της Βίβλου

Άρχισα αυτό το μήνυμα προειδοποιώντας σας να είστε προσεκτικοί σχετικά με το να κάνετε το Βιβλίο του Θεού ένα βιβλίο αυτοβοήθειας, χρησιμοποιώντας το για να βρείτε αυτο-εκπλήρωση, ικανοποίηση και πληρότητα στη δική σας ζωή. Αλλά αυτό που έχουμε βρει, όταν κατανοούμε ότι το κεντρικό μήνυμα της Βίβλου είναι μισιολογικό, τότε κατανοούμε πόσο σημαντικό γίνεται κάθε شيء στη ζωή μας. Κατανοούμε ότι είναι σημαντικό να έχουμε έναν καλό γάμο και να εφαρμόσουμε εκείνα τα αρχές στη ζωή μας επειδή ο γάμος μας τώρα έχει έναν σκοπό. Εκείνος ο σκοπός είναι να επεκτείνουμε τον κανόνα και τη βασιλεία του Θεού μέσω του γάμου μας. Κατανοούμε γιατί είναι σημαντικό να έχουμε ισχυρές Χριστιανικές οικογένειες επειδή οι οικογένειές μας γίνονται αποστολικές· γίνονται ένα σπίτι που πρέπει να είναι φως για τα έθνη με τον τρόπο που ζούμε και ζούμε ως σύζυγοι και ως πατέρες και μητέρες και παιδιά. Γίνονται ζωντανοί τύποι για όλα αυτά που το Ευαγγέλιο υποτίθεται ότι είναι γύρω μας επειδή το κεντρικό μήνυμα της Βίβλου είναι η μισιολογία, η μισιολογική, τότε οι αποστολές πρέπει να είναι ο κεντρικός σκοπός για τον οποίο ζούμε. Και όταν ευθυγραμμιστούμε με εκείνους τους σκοπούς, ξέρετε τι θα συμβεί; Καμία ζωή δεν είναι πλουσιότερη, καμία ζωή δεν είναι πληρέστερη, καμία ζωή δεν είναι πιο ανταποδοτική επειδή δεν θα ζείτε για τον εαυτό σας αλλά θα ανακαλύψετε τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκατε. Θα εκπληρώνετε τα σχέδια και τους σκοπούς του Θεού στη ζωή σας.

Μπορεί να ήρθατε εδώ το πρωί σκέφτηκες, “Λοιπόν, υποθέτω ότι είναι εκείνη η εποχή του έτους που μας θυμίζουν για τις αποστολές. Πρέπει να είναι λίγο σημαντικό, αφού αφιερώνουμε μερικές Κυριακές το χρόνο σε αυτό.” Αλλά ελπίζω να φύγετε από εδώ σκέφτηκες, “Αυτό είναι γιατί έρχομαστε εδώ κάθε εβδομάδα.” Είμαστε αφοσιωμένοι στον κεντρικό σκοπό του Θεού σε όλη την Αγία Γραφή. Θέλουμε οι ζωές μας να αντανακλούν αυτόν τον σκοπό. Θέλουμε ο τρόπος με τον οποίο ξοδεύουμε τα χρήματά μας να αντανακλά αυτόν τον σκοπό. Θέλουμε να δομήσουμε αυτό που είναι αυτή η εκκλησία με βάση αυτόν τον κεντρικό σκοπό της Βίβλου. Βλέπετε, η αλήθεια είναι ότι αυτό το βιβλίο είναι καλά νέα μόνο επειδή δεν είναι για σας· δείχνει σε έναν Σωτήρα και μας κατευθύνει σε όλο τον κόσμο.

Ας προσευχηθούμε!

Ο Θεός μας και ο ουράνιος Πατέρας, σας ευχαριστούμε για αυτόν τον νέο τρόπο ανάγνωσης της Βίβλου. Ευχαριστούμε που μας ελευθερώσατε από την ανάγνωση της Βίβλου ως μήνυμα για εμάς. Θα μας βοηθούσατε να υψώσουμε τα μάτια μας σε εκείνη τη μεγάλη όραση αυτού που κάνετε, ώστε να σηκωθούμε από τον δικό μας δρόμο και από τα δικά μας προβλήματα και να ευθυγραμμίσουμε τις ζωές μας με τους σκοπούς σας για εμάς; Παρακαλούμε, ελευθερώστε μας από την μικρή μας όραση και τον εγκόσμιο τρόπο σκέψης μας, ώστε να μπορούμε να ζήσουμε για Εσάς. Ζητούμε όλα αυτά στο όνομα του Ιησού. Αμήν.