Γιατί ένας Χριστιανός Χρειάζεται Εκκλησία για να Ευδοκιμήσει

Αμώς 2

Από τον Rev. John Musgrave

Ο Rev. John Musgrave είναι ο Ανώτερος Ποιμένας της Εκκλησίας του Χριστού στο Clayton, NC.

Μπορεί ένας Χριστιανός να ευδοκιμήσει πραγματικά μακριά από την εκκλησία; Στο Αμώς 2:9-12, ο Θεός μας δείχνει ότι ενώ η εκκλησία δεν μας σώζει, είναι ο τόπος όπου Εκείνος χύνει απαραίτητες ευλογίες για την ανάπτυξή μας. Εδώ εξετάζουμε τα πραγματικά οφέλη από το να ανήκουμε στον λαό Του.

Αυτή είναι η δεύτερη εβδομάδα στο βιβλίο του Αμώς. Ο Αμώς υπηρέτησε και κήρυξε στη δεκαετία του 750 π.Χ. υπό τον βασιλιά Ιεροβοάμ Β' στις βόρειες φυλές του Ισραήλ και έγραψε το βιβλίο του μερικές δεκαετίες αργότερα, όταν το μήνυμά του ίσχυε επίσης για την Ιουδαία στο νότο. Αυτό που βλέπουμε εδώ είναι ο λόγος του Θεού στον λαό Του εκείνη τη στιγμή. Και αξίζει να θυμηθούμε κάτι: όταν οι προφήτες γράφουν, σχεδόν πάντα απευθύνονται στον λαό του Θεού στην απιστία τους. Έτσι, όταν λαμβάνουμε προτροπή και κατεύθυνση από τους προφήτες, βλέπουμε τι δεν έκανε ο λαός του Θεού - και επομένως ποιες είναι οι πραγματικές προτεραιότητες του Θεού.

Έτσι, στρέφουμε στο Αμώς 2, ξεκινώντας από το εδάφιο 9. Αυτός είναι ο λόγος του Θεού, αιώνια αληθής.

Ο Θεός, μιλώντας μέσω του Αμώς, λέει:

Κατέστρεψα τον Αμορίτη πριν από αυτούς, αν και ήταν ψηλός όπως οι κέδροι και δυνατός όπως οι βελανιδιές. Κατέστρεψα τον καρπό του από πάνω και τις ρίζες του από κάτω. Σας ανέβασα από την Αίγυπτο και σας οδήγησα για σαράντα χρόνια στην έρημο για να σας δώσω τη γη των Αμοριτών. Εξέλεξα επίσης προφήτες από τους υιούς σας και Ναζιραίους από τους νέους σας. Δεν είναι αληθές αυτό, λαό του Ισραήλ;” δηλώνει ο Κύριος.

Αλλά εσείς κάνατε τους Ναζιραίους να πίνουν κρασί και διαμεταλλετε τους προφήτες να μη προφητεύουν.

Εδώ τελειώνει η ανάγνωσή μας. Η έντυπη ανταπόκριση της ευγνωμοσύνης βρίσκεται στον οδηγό σας για τη λατρεία και στην οθόνη επίσης.

Ο λόγος του Κυρίου.

Πιθανόν έχετε ακούσει ανθρώπους να λένε —ίσως πολλές φορές— «Αγαπώ τον Ιησού, αλλά δεν μου αρέσει η Εκκλησία Του» ή «Η Εκκλησία είναι γεμάτη υποκριτές, οπότε δεν θέλω να είμαι κοντά της». Ορισμένοι άνθρωποι σκέφτονται ότι ο Ιησούς είναι καλός, αλλά δεν χρειάζονται την Εκκλησία. Αν είστε μεγαλύτεροι, όπως εγώ, θυμάστε τους Doobie Brothers να τραγουδούν ότι ο Ιησούς ήταν «απλώς εντάξει» για αυτούς. Ως παιδί δεν γνώριζα αν το εννοούσαν ως αχνή επαίνεση ή ως θαυμασμό σερφίστας. Αλλά το σημείο στέκει: ορισμένοι άνθρωποι σκέφτονται ότι ο Ιησούς είναι εντάξει, αλλά δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία Του. Απλώς θα «κάνουν το δικό τους πράγμα».

Η ερώτηση είναι: Είναι συνετό αυτό; Είναι έξυπνο να αγαπάς τον Ιησού αλλά να μένεις μακριά από την Εκκλησία Του; Το βάζει ένας Χριστιανός σε πλεονέκτημα —ή σε μειονέκτημα;

Η Γραφή είναι σαφής και αυτό το απόσπασμα στο Άμωσις το ενισχύει: το να είσαι Χριστιανός εκτός της Εκκλησίας θέτει έναν πιστό σε σοβαρό μειονέκτημα στην ανάπτυξή του, τη ζωτικότητά του και την ευημερία του στον Χριστό. Στύνει την ανάπτυξή του και περιορίζει σημαντικά την ευλογία του. Αυτό θα ακούσουμε στο κείμενο αυτό.

Τώρα, μια σύντομη περίληψη του μηνύματος της περασμένης εβδομάδας από τον Άμωσις 1–2. Εάν ακολουθείτε μαζί με το περίγραμμα, εδώ είναι το πρώτο σας σημείο:

Η παρουσία ενός ατόμου στην Εκκλησία δεν ισοδυναμεί με την αιώνια ζωή.

Την περασμένη εβδομάδα είδαμε τον Άμωσι να παραδίδει την καταδίκη του Θεού στα έθνη που περιβάλλουν το Ισραήλ. Οι Ισραηλίτες που άκουγαν θα είχαν συμφωνήσει —«Ναι, ο Θεός θα κρίνει αυτά τα έθνη». Αλλά τότε ο Θεός στρέφει την προσοχή Του στο Ιούδα και στη συνέχεια στις βόρειες φυλές και τις καταδικάζει επίσης. Η κρίση ερχόταν και πάνω στον λαό του Θεού. Έτσι σημειώσαμε ότι το να είσαι απλώς παρών σε μια Εκκλησία δεν εγγυάται την αιώνια ζωή. Ο ίδιος ο Ιησούς το διδάσκει αυτό επανειλημμένα.

Αλλά πέρα από αυτό, μέσω της πιστής παρουσίας του στην Εκκλησία —πιστεύοντας στον Ιησού και ανήκοντας στον λαό Του— ένας Χριστιανός λαμβάνει σημαντικά, ουσιαστικά και διαρκή οφέλη. Αυτή την εβδομάδα θα εξετάσουμε δύο από αυτά τα μεγάλα οφέλη και την επόμενη εβδομάδα θα εξετάσουμε ένα τρίτο.

Ωφέλεια #1: Ο Θεός σε σώζει από το βασίλειο του κόσμου.

Αυτή η σωτηρία συμβαίνει αιωνίως, αλλά συμβαίνει και εβδομαδιαία. Όταν συγκεντρωνόμαστε εδώ, ο Θεός μας βγάζει από το βασίλειο του κόσμου για λίγο.

Δείτε το εδάφιο 10. Ο Θεός θυμίζει στο Ισραήλ ότι τους救ωσε από την Αίγυπτο: “Σας ανέβασα από την Αίγυπτο.” Η Αίγυπτος δεν ήταν καλό μέρος για τον λαό του Θεού. Ήταν σκλαβωμένοι εκεί. Η σκλαβιά δεν είναι κάτι που θέλετε να παραμείνετε, θέλετε να ελευθερωθείτε. Και ο Θεός τους ελευθερώσει—τους έβγαλε από εκείνο το σκληρό βασίλειο.

Ομοίως, για σας σήμερα:

Α. Ο κόσμος είναι ένα βασίλειο με έναν βασιλιά που δεν νοιάζεται για τους υπηκόους του.

Ο “άρχοντας της δύναμης του αέρα,” όπως τον ονομάζει ο Παύλος στον Εφεσίους 2, δεν είναι για το καλό σας. Όταν πειρασθήκετε, αυτός ο πειρασμός δεν είναι για την ευημερία σας. Αν πέσετε σε αυτό, ο Σατανάς γελάει καθώς κάθεστε στην βλάβη που φέρατε στον εαυτό σας. Ο Πέτρος λέει στον 1 Πέτρο 5:8 ότι ο διάβολος περιφέρεται σαν ένα λιοντάρι που γρυλίζει, αναζητώντας κάποιον να κατασπαράξει. Αυτό είναι το βασίλειο του κόσμου—ένα βασίλειο με έναν αρπακτικό για βασιλιά.

Ο Ιησούς τον περιγράφει έτσι στο John 10:10 Αντίθετα, ο Ιησούς είναι ο Καλός Ποιμένας που καταθέτει τη ζωή του για τα πρόβατα.

Β. Όταν ήσαστε στο βασίλειο του κόσμου, ήσαστε σκλάβος της αμαρτίας.

Οι Ρωμαίους 6:6, 8, και 20 το καθιστούν σαφές. Η σκλαβιά δεν είναι ελευθερία, είναι δέσμευση.

Γ. Ο Θεός σας救ωσε από εκείνο το βασίλειο και σας έκανε πολίτη της ουραίας.

Οι Φιλιππησίους 3:20 μας λένε ότι η υπηκοότητα μας είναι τώρα στην ουρανία, όπου ο Χριστός είναι ενθρονισμένος. Οι Κολοσσαείς 1:13-14 περιγράφουν τη μεγάλη μεταφορά που συνέβη όταν πιστέψατε: Ο Θεός “μας救ωσε από την κυριαρχία του σκότους και μας έφερε στο βασίλειο του Υιού που αγαπά, στον οποίο έχουμε την απολύτρωση, τη συγχώρηση των αμαρτιών.”

Αυτή είναι η πρώτη σας ωφέλεια: Ο Θεός σας救ωσε από ένα σκληρό βασίλειο με έναν καταστροφικό κυβερνήτη και σας έκανε πολίτη του βασιλείου του Χριστού.

Ωφέλεια #2: Ο Θεός σας οδηγεί στην έρημο της ζωής σας.

Κοιτάξτε ξανά το εδάφιο 10: “Σας οδήγησα για σαράντα χρόνια στην έρημο.” Η Αίγυπτος δεν ήταν το σπίτι του Ισραήλ. Η έρημος δεν ήταν το σπίτι τους. Το σπίτι τους ήταν η γη που υποσχέθηκε στον Αβραάμ.

Η Καινή Διαθήκη μας λέει το ίδιο: αυτός ο κόσμος δεν είναι το σπίτι μας. Δεν πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε ως το σπίτι μας. Ο Θεός οδηγεί τον λαό Του μέσα από την έρημο αυτής της ζωής, όπως οδήγησε το Ισραήλ μέσα από τη δική του.

Ο κόσμος δεν είναι η υποσχόμενη γη για μας. Αντίθετα, ο κόσμος είναι η έρημος μας — ο τόπος της περιπλάνησής μας. Είμαστε σε μια κατάσταση περιπλάνησης στην έρημο. Όταν ο λαός του Θεού πέρασε σαράντα χρόνια στην έρημο μεταξύ της Αιγύπτου και της Υποσχόμενης Γης, ζούσαν σε σκηνές επειδή δεν ήταν στο σπίτι τους. Δεν χτίζεις σπίτι όταν δεν είσαι στο σπίτι σου. Είναι σαν να πας διακοπές και να προσλάβεις έναν εργολάβο να σου χτίσει ένα σπίτι στη Φλόριντα όταν το πραγματικό σου σπίτι είναι πίσω στο Κλέιτον. Ο λαός του Θεού δεν χτίστηκε σπίτια στην έρημο. Ζούσαν σε σκηνές.

Η Εορτή των Σκηνών κορόιδεψε σε εκείνη. Ο λαός του Θεού θα χτιζόταν προσωρινές σκηνές γύρω από την Ιερουσαλήμ για να θυμηθούν εκείνα τα σαράντα χρόνια. Και ο Πέτρος, στο τέλος της ζωής του, χρησιμοποιεί την ίδια εικόνα. Στο 2 Πέτρο 1:13-14, μιλάει για τη γήινη ζωή του ως ζωή σε σκηνή. Μας λέει: αυτός ο κόσμος δεν είναι το σπίτι μας. Είμαστε εδώ για λίγο, αλλά αυτή είναι η κατάσταση περιπλάνησής μας στην έρημο. Περιπλανιόμαστε σε σκηνές. Λέει ότι θα “αφήσει” σύντομα τη σκηνή του και θα πάει να είναι με τον Ιησού — το αληθινό του σπίτι.

Ο Παύλος μιλάει παρόμοια στο 2 Κορινθίους 5:8: όταν είμαστε στο σπίτι στο σώμα, είμαστε μακριά από τον Κύριο· όταν είμαστε μακριά από το σώμα, είμαστε στο σπίτι με τον Κύριο. Η Γραφή μας δίνει δύο εικόνες: είμαστε εξόριστοι και είμαστε περιπλανώμενοι στην έρημο. Και τα δύο είναι αληθινά.

Έτσι, αυτή η ζωή είναι ο χρόνος μας στην έρημο. Έχουμε απελευθερωθεί από την Αίγυπτο — από το βασίλειο του σκότους, από τη σκλαβιά του αμαρτίας — αλλά δεν έχουμε ακόμη φτάσει στο αληθινό μας σπίτι. Το αληθινό μας σπίτι είναι με τον Ιησού, περιβαλλόμενοι μόνο από πιστούς που επιδιώκουν να δοξάσουν τον Θεό. Ακριβώς τώρα, είμαστε στην έρημο.

Και τι είναι αληθινό για μια έρημο; Κανένα σημάδι. Κανένα ορόσημο. Καμία κατεύθυνση. Γι' αυτό μισώ το The Two Towers — όλη η ταινία μοιάζει με περιπλάνηση. Δεν είναι σπίτι· δεν έχουν φτάσει στον προορισμό τους. Μισώ αυτή την αίσθηση απώλειας. Δεν είχα πολλές τραυματικές στιγμές "χαμένων στο κατάστημα" ως παιδί, αλλά αυτή είναι ακόμα η αίσθηση που μου προκαλεί. Δεν μου αρέσει να είμαι χαμένος.

Όταν πηγαίνω σε μια νέα πόλη, προσπαθώ να απομνημονεύσω τον χάρτη. Όταν η οικογένειά μας πήγε στη Νέα Υόρκη το 2009, απομνημόνευσα αρκετά από τη διάταξη ώστε να ξέρω πάντα περίπου πού ήμασταν. Ωστόσο, ήταν δύσκολο, επειδή τα κτήρια είναι τόσο ψηλά. Ένα πρωινό, τρέχοντας στο Central Park, χάθηκα. Αν γνωρίζετε το Central Park, γνωρίζετε ότι οι διαδρομές στρίβουν παντού. Νόμιζα ότι ήξερα ακριβώς πού ήμουν — μέχρι που συνάντησα μια λίμνη που δεν ήμουν supposed να είμαι κοντά. Ρώτησα κάποιον που φαινόταν ντόπιος, "Είμαι στο Central Park West ή στο Central Park East;" Μου είπε το λάθος. Ίσως ήταν ντόπιος που ήθελε να με στείλει σε μια βόλτα· ίσως ήταν και τουρίστας.

Τελικά έφτασα σε έναν δρόμο, είδα τον αριθμό και ξεκίνησα να τρέχω προς τα νότια — εκτός από το ότι οι αριθμοί συνέχιζαν να ανεβαίνουν. Αυτό σημαίνει ότι πήγαινα προς τα βόρεια. Κατάλαβα ότι ήμουν στην απέναντι πλευρά του πάρκου. Δεν μου αρέσει να αισθάνομαι χαμένος. Και αυτό είναι που είναι η ύπαρξη στην έρημο: κανένα σημάδι, κανένα σήμα δρόμου, μόνο ανοιχτός χώρος.

Είναι ειρωνικό, μια από τις αγαπημένες μου ταινίες είναι το All Is Lost με τον Robert Redford. Είναι μόνο ο Redford, μόνος στο γιοτ, χαμένος στη μέση του ωκεανού. Τέσσερις μιλήσεις λέξεις σε όλη την ταινία. Για κάποιο λόγο, μου αρέσει — ίσως επειδή το 2014 ήταν σαν αυτό για μένα. Αλλά δεν θέλετε να χαθείτε στην έρημο. Και αυτό είναι που είναι οι άνθρωποι χωρίς τον Χριστό. Ένας από εσάς είπε πρόσφατα, αφού ήταν κοντά σε μη πιστούς συγγενείς, "Είναι τόσο χαμένοι." Νιώθω κι εγώ αυτό όταν είμαστε κοντά σε μη πιστούς φίλους — καμία κατεύθυνση, κανένα σημάδι, κανένα σπίτι.

Αλλά εδώ είναι οι καλές ειδήσεις: σε αυτή την ερήμη ύπαρξη, το άτομο που πιστεύει ότι ο Θεός της Βίβλου είναι ο μόνος Θεός — ο Θεός που σώζει και διασώζει από την τελική κρίση — αυτό το άτομο οδηγείται από τον Θεό.

Έτσι, το σημείο Α είναι το εξής: ο Θεός σας οδηγεί μέσω της Βίβλου — του Λόγου Του.

Ο λαός του Θεού οδηγήθηκε μέσω της ερήμου από τον προφήτη Μωυσή. Ο Μωυσής τους έδωσε το Γενεση — όλα εκείνα τα αρχαία γεγονότα καταγραμμένα για τους ανθρώπους που τώρα βρίσκονταν καταυλισμένοι στη Σινά. Το Γενεση 15 τους είπε πού πήγαιναν: ο Θεός είχε υποσχεθεί στους απογόνους του Αβραάμ τη γη της Χαναάν. Ο Μωυσής κράτησε εκείνη την υπόσχεση μπροστά τους: ο Θεός σας δίνει μια γη που ρέει με γάλα και μέλι.

Αλλά ο Μωυσής τους έδωσε περισσότερα από οδηγίες. Του έδωσε νόμο — από τον Έξοδο 20 μέχρι τους Αριθμούς — οδηγίες για το πώς να ζήσουν, πώς να ενεργήσουν, πώς να μεταχειριστούν τον γείτονά τους, πώς να αγαπήσουν τον γείτονά τους όπως τον εαυτό τους (ο Ιησούς δεν τον εφηύρε· είναι από το Λευιτικό), και πώς να αγαπήσουν τον Θεό (οι πρώτες εντολές). Ο Θεός έδωσε στον λαό Του οδηγίες και οδηγίες στην έρημο.

Πώς, λοιπόν, οδηγεί ο Θεός τον λαό Του σήμερα;

A1. Ο Θεός σας οδηγεί στην εκκλησία με τη Βίβλο και μέσω των δασκάλων της Βίβλου.

Στην έρημο, ο Θεός παρείχε μάννα — τροφή για το σώμα τους — και τον Νόμο Του — τροφή για τις ψυχές τους. Οι Εβραίοι 5 αποκαλούν τον Λόγο του Θεού πνευματική τροφή. Ο Πέτρος τον αποκαλεί πνευματικό γάλα στο 1 Πέτρο 2. Ο Θεός παρέχει τροφή για την ψυχή σας μέσω του Λόγου Του.

Ο Ιησούς το δείχνει αυτό στην ίδια Του εμπειρία στην έρημο. Στο Ματθαίο 4:4, όταν πειράζεται, αντιστέκεται αναφέροντας τη Γραφή: «Ο άνθρωπος δεν θα ζήσει μόνο από ψωμί, αλλά από κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Θεού». Ο Λόγος του Θεού τον συντήρησε.

Και ο Λόγος του Θεού σας συντηρεί.

Και έτσι έχουμε ψωμίον για τις ψυχές μας—λέξεις που ο Θεός μας έδωσε σε αυτό το βιβλίο για να μας κατευθύνει στις ζωές μας. Στο Αμός 2:11, παρατηρήστε τι λέει ο Θεός στο πρώτο μέρος του στίχου: όχι μόνο είχε ταΐσει τον λαό Του μέσω του μεγάλου προφήτη Μωυσή, αλλά είχε συνεχίσει να τους ταΐζει μέσω άλλων προφητών που δίδαξαν τον λόγο Του καθ' όλη τη διάρκεια των αιώνων μετά την είσοδό τους στη Γη της Επαγγελίας. Ο Αμός μιλάει στη δεκαετία του 750 π.Χ., και το Ισραήλ ήταν στη γη από το 1400 π.Χ. περίπου. Αυτό είναι περίπου 650 χρόνια προφητών—Ελίας, Ελισαίος, και πολλοί άλλοι—πριν από την εποχή των γραπτών προφητών όπως ο Αμός και ο Ιωνάς.

Ο Θεός τάιζε τον λαό Του τότε, και συνεχίζει να σας ταΐζει τώρα. Ο ουρανός είναι η πατρίδα σας· αυτή η ζωή είναι η έρημος σας. Όσο μεγάλη κι αν είναι η επίγεια ζωή σας, είναι τα "σαράντα χρόνια" σας στην έρημο. Αλλά ο Θεός σας δίνει μάννα—πνευματική τροφή—για να σας θρέψει και να σας κατευθύνει σε αυτή τη ζωή πριν από τον ουρανό. Σας δίνει τον Λόγο Του, τη Βίβλο. Και σας δίνει σύγχρονους προφήτες—όχι προ predictors του μέλλοντος, αλλά κήρυκες του Λόγου του Θεού.

Οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης συνεχώς επεσήμαναν πίσω στο νόμο του Μωυσή: «Εδώ είναι αυτό που είπε ο Θεός· εδώ είναι πώς πρέπει να περπατήσετε». Οι δάσκαλοι της Καινής Διαθήκης κάνουν το ίδιο: δείχνουν στη Γραφή και λένε, «Εδώ είναι πώς αυτό εφαρμόζεται στη ζωή σας. Περπατήστε με αυτόν τον τρόπο και βιώστε την ευλογία του Θεού».

Ο Θεός σας δίνει δασκάλους στην εκκλησία—η Εφεσίους 4 το κάνει σαφές—που σας ταΐζουν εξηγώντας τον Λόγο του Θεού. Και σας δίνει τη Βίβλο ίδια, την οποία μπορείτε να διαβάσετε στο σπίτι και να θρέψετε. Οι δάσκαλοι βοηθούν με τα μέρη που δεν είναι άμεσα σαφή. Πολλοί από εσάς μου στέλνετε email κατά τη διάρκεια της εβδομάδας: «Διάβασα αυτό το πρωί—έχω δίκιο;» Και γίνεστε όλο και καλύτεροι στην ερμηνεία της Γραφής. Όταν λέω, «Ναι, το έχετε», αυτό σας δίνει αυτοπεποίθηση να το εφαρμόσετε στη ζωή σας. Γνωρίζετε πώς να ζήσετε, και μπορείτε να ζήσετε με αυτοπεποίθηση.

Έτσι ο Θεός σας οδηγεί δίνοντάς σας τη Βίβλο—μέσω της προσωπικής σας ανάγνωσης και μέσω δασκάλων που έχει χαρίσει για να σας βοηθήσουν να την κατανοήσετε.

Αυτό είναι το γιατί ο Θεός σας παροτρύνει να διαβάσετε και να ζητήσετε—να διαβάσετε τη Βίβλο και να ζητήσετε να διδαχθείτε από τη Βίβλο. Ο Πέτρος 2:2–3 μας λέει να λαχταράμε το καθαρό πνευματικό γάλα του Λόγου, για να μεγαλώσουμε σε ωριμότητα μετά τη λήψη της σωτηρίας. Ο Θεός μας οδηγεί μέσα από τον Λόγο Του, ενώ βρισκόμαστε στην έρημο.

Αλλά ο Θεός δεν οδήγησε τον λαό Του μόνο με εντολές και υποσχέσεις. Τον οδήγησε επίσης με το Πνεύμα Του. Έτσι, το σημείο Β' σας είναι το εξής:

Ο Θεός σας οδηγεί με το Άγιο Πνεύμα.

Όχι το Πνεύμα ανεξάρτητα από τη Βίβλο—αυτό οδηγεί σε σύγχυση και, ιστορικά, σε αιρέσεις. Και όχι τη Βίβλο ανεξάρτητα από το Πνεύμα—αυτό οδηγεί σε ψυχρή παρερμηνεία. Αυτά τα δύο πάνε πάντα μαζί: το Πνεύμα και ο Λόγος.

Στις μέρες του Μωυσή, ο Θεός οδήγησε τον λαό Του με μια στήλη σύννεφου την ημέρα και μια στήλη φωτιάς τη νύχτα. Ο Νεεμίας 9 αναφέρει αυτό. Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος ήταν στο σύννεφο. Όταν το σύννεφο σταματούσε, ο λαός σταματούσε. Όταν το σύννεφο μετακινούνταν, συσκευάζανε και τον ακολουθούσαν. Ο Θεός έλεγε, “Ακολουθήστε Με. Μην τρέχετε μπροστά.”

Είναι όπως όταν τα παιδιά μου ήταν μικρότερα και περπατούσαμε κάπου. Ήξερα πού πηγαίναμε· αυτοί δεν ήξεραν. Τρέχανε μπροστά στη λάθος κατεύθυνση, κι εγώ φώναζα, “Εδώ!” Ο λαός του Θεού επρόκειτο να ακολουθήσει τη στήλη—να ακολουθήσει το Πνεύμα.

Σήμερα, το Πνεύμα δεν μας οδηγεί με ένα ορατό σύννεφο, αλλά μας οδηγεί με δύο βασικούς τρόπους:

1. Το Πνεύμα μας δίνει κατανόηση της Βίβλου.

Ένα άτομο μπορεί να διαβάσει τις Γραφές και να γνωρίζει τα ουσιαστικά, τα ρήματα, τα επίθετα και τις συνδέσεις—και πάλι να μην το καταλαβαίνει. Έχετε δει εκείνη την αποσβολωμένη ματιά στα μάτια κάποιου όταν ακούει αλλά δεν καταλαβαίνει. Χρειαζόμαστε το Πνεύμα για να μας βοηθήσει να “το καταλάβουμε.”

Ο Παύλος εξηγεί αυτό στο 1 Κορινθίους 2. Κανείς δεν καταλαβαίνει το νου του Θεού εκτός από το Πνεύμα του Θεού. Και το Πνεύμα του Θεού μένει μέσα μας. Ο “φυσικός άνθρωπος”—ο άνθρωπος χωρίς το Πνεύμα—δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα του Θεού. Αλλά ο πιστός μπορεί, επειδή το Πνεύμα τα αποκαλύπτει.

Ο Παύλος λέει στο 1 Corinthians 2:12

Έτσι, το Πνεύμα μας δίνει κατανόηση. Είναι ο στύλος του νέφους και της φωτιάς μας καθώς διαβάζουμε τη Βίβλο.

2. Το Πνεύμα μας δίνει δύναμη να ακολουθήσουμε τις εντολές του Θεού.

Ο Παύλος γράφει στους Ρωμαίους 8:12-14 ότι έχουμε υποχρέωση - όχι στη σαρκική φύση, αλλά να ζήσουμε από το Πνεύμα. Αν ζήσουμε από τη σαρκική φύση, πεθαίνουμε. Αλλά αν ζήσουμε από το Πνεύμα, θανατώνουμε τις κακές πράξεις του σώματος. Το Πνεύμα μας βοηθά να πούμε όχι στον πειρασμό. Μας βοηθά να σταματήσουμε να κάνουμε τις αμαρτωλές πράξεις που κάναμε παλιά.

Και τότε ο Παύλος λέει, “Όσοι οδηγούνται από το Πνεύμα του Θεού είναι υιοί του Θεού.” Είσαι εσύ. Είσαι μεταξύ των ανθρώπων του Θεού, παρακολουθώντας τον στύλο. “Να μείνω εδώ; Να πάω;” Το Πνεύμα σε οδηγεί.

Έτσι ζούμε από το Πνεύμα, και από το Πνεύμα θανατώνουμε τις κακές πράξεις του σώματος. Το Πνεύμα μας δίνει τη δυνατότητα να πούμε όχι στην αμαρτία. Ο Παύλος λέει κάτι παρόμοιο στο Galatians 5:16 - ή, όπως το θέτουν ορισμένες μεταφράσεις, να περπατάμε από το Πνεύμα. Αυτή η λέξη “περπατάμε” παίρνει την εικόνα των ανθρώπων του Θεού στην έρημο, ακολουθώντας την καθοδήγηση του Πνεύματος βήμα προς βήμα. “Ζήστε από το Πνεύμα, και δεν θα ικανοποιήσετε τις επιθυμίες της σαρκικής φύσης.”

Ο Θεός, το Άγιο Πνεύμα, που ζει μέσα σας, είναι το κλειδί - όχι μόνο για την κατανόηση των εντολών της Γραφής, αλλά και για το περπάτημα σε αυτές τις εντολές για τη δική σας ευλογία, ώστε να φτάσετε στη γη της επαγγελίας του ουρανού καλά.

Λίγες στίχους αργότερα, στο Γαλατάς 5:25, ο Παύλος προσθέτει: “Εφόσον ζούμε από το Πνεύμα, ας κρατήσουμε το βήμα με το Πνεύμα.” Και πάλι, η εικόνα είναι των Ισραηλιτών που ακολουθούν τον στύλο του νέφους και της φωτιάς. Κρατήστε το βήμα με το Πνεύμα. Πώς το κάνετε αυτό; Από το ίδιο το Πνεύμα που ζει μέσα σας.

Έτσι, ο Θεός μας οδηγεί σε αυτή την ερήμη existence δίνοντάς μας τον Λόγο Του και το Πνεύμα Του. Χρειαζόμαστε και τα δύο. Χρειαζόμαστε τον Μωυσή να μας πει πού να πάμε - τις εντολές και τις υποσχέσεις του Θεού - και χρειαζόμαστε το Πνεύμα του Θεού να μας πει πότε και πώς να πάμε.

Τρίτον, ο Θεός σας οδηγεί δίνοντάς σας παραδείγματα αφοσίωσης σε Αυτόν.

Ο Θεός λέει μέσω του Αμώς, “Σας ανέβασα από την Αίγυπτο· σας οδήγησα για σαράντα χρόνια στην έρημο· ανέβασα προφήτες από ανάμεσα στους υιούς σας” (v. 11). Και τότε προσθέτει: “και Ναζιραίους από ανάμεσα στους νέους σας.”

Οι Ναζιραίοι ήταν άνθρωποι ειδικά αφιερωμένοι στον Θεό. Μερικές φορές η όρκος επιβάλλονταν σε αυτούς από τη γέννηση—ο Σαμψών, και πιθανόν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. Αλλά ο αριθμός 6 δείχνει ότι οποιοσδήποτε Ισραηλίτης μπορούσε να λάβει μια όρκο Ναζιραίου για μια καθορισμένη χρονική περίοδο—μια εβδομάδα, ένα μήνα, περισσότερο. Κατά τη διάρκεια αυτής της όρκου, ζούσαν με συγκεκριμένους τρόπους: απέφευγαν το κρασί, αποφεύγουν την επαφή με οτιδήποτε νεκρό, και αν κάτι νεκρό τους ερχόταν σε επαφή κατά λάθος, έπρεπε να ξεκινήσουν την όρκο τους από την αρχή. Η αφοσίωσή τους ήταν ορατή.

Ο Θεός έδωσε στο λαό Του παραδείγματα αφοσίωσης—ζωντανούς, αναπνέοντες υποδείγματα του τι σημαίνει ολόψυχη δέσμευση.

Ο Παύλος λέει το ίδιο για τους Χριστιανούς. Στο 2 Κορινθίους 11:3 προειδοποιεί ότι οι μυαλοί μας μπορούν να παραπλανηθούν από την “απερίσπαστη και καθαρή αφοσίωση στον Χριστό.” Αυτό είναι ο στόχος για εσάς και εμένα: απερίσπαστη, καθαρή αφοσίωση στον Χριστό. Και πού το βλέπετε αυτό; Στην εκκλησία.

Δεν θα πάρετε τη Βίβλο διδαχθεί σε εσάς έξω από την εκκλησία. Ο Jimmy Fallon δεν θα σας εξηγήσει το Ρωμαίους. Δεν θα περιβάλλεστε από ανθρώπους που έχουν το Πνεύμα του Θεού έξω από την εκκλησία. Και δεν θα βρείτε παραδείγματα απερίσπαστης, καθαρής αφοσίωσης στον Χριστό έξω από την εκκλησία. Ο Θεός παρέχει αυτά μέσα στον λαό Του—ακριβώς όπως παρείχε Ναζιραίους στην Παλαιά Διαθήκη.

Έχω داشته такие παραδείγματα. Σκέφτομαι τον φίλο μου Rich Lanning, που ήταν στον γάμο μας. Τον γνωρίσαμε σε ένα καλοκαιρινό έργο του Campus Crusade στην Ocean City, New Jersey, το 1988. Ήταν της ίδιας ηλικίας με μένα, αλλά τόσο βαθιά αφιερωμένος στον Χριστό—τόσο ενθουσιώδης για Αυτόν. Οι προσευχές του, η χαρά του, η σοβαρότητά του για τον Κύριο—με επηρέασαν βαθιά. Γι' αυτό στάθηκε στον γάμο μας, παρόλο που τον γνώριζα μονάχα μια καλοκαιρινή περίοδο.

Σκέφτομαι τους ποιμένες μου. Ο Πέτρος λέει στο 1 Πέτρο 5 ότι οι πρεσβύτεροι πρέπει να είναι «παραδείγματα για το κοπάδι». Ο Θεός δίνει πρεσβυτέρους στην εκκλησία, ώστε ο λαός Του να μπορεί να δει τι είναι η αφοσίωση. Και οι πρεσβύτεροι αισθάνονται αυτό το βάρος. Σας έχω πει πολλές φορές: το να γνωρίζω ότι η πτώση μου θα σας βλάψει με κρατάει από αμαρτίες που μπορεί να διαπράξω αλλιώς. Είναι ένα καλό βάρος. Είναι ένα προστατευτικό βάρος.

Σκέφτομαι τον Τιμ, τον ποιμένα μας στο Μπλούμινγκτον. Μεγάλωσα χωρίς αντιπαράθεση - ο πατέρας μου ήταν αγαπητός, αλλά αυτό που έλεγε ήταν νόμος. Δεν μάθαινα ποτέ να διαφωνώ. Ο Τιμ ήταν ένας ήπιος δάσκαλος, αλλά όταν σε παρότρυνε, ήταν σαν βροντή που κυλούσε μέσα στο σώμα σου. Ισχυρή, αγαπητή παρότρυνση. «Όχι - δεν το κάνεις αυτό». Δεν ανεχόταν βιβλικές ανοησίες. Έλεγε την αλήθεια, ανεξάρτητα από το τι σκέφτονταν οι άλλοι. Η αφοσίωσή του με διαμόρφωσε. Έχετε επωφεληθεί από αυτόν περισσότερο από ό,τι γνωρίζετε.

Και μετά στο σεμινάριο, ο Τιμ μου είπε: «Ιωάννη, είσαι ένας άνθρωπος που διδάσκει, ένας άνθρωπος λογικής. Πρέπει να έρθεις κάτω από έναν ποιμένα που είναι ήπιος και ελεήμων με τους ανθρώπους». Έτσι επισκεφθήκαμε εκκλησίες - επτά από αυτές. Και ένας ποιμένας ξεχώριζε. Τρυφερός, καλός, συμπονετικός. Θα γονάτιζε και στα δύο γόνατα για να μιλήσει με την Άλισον και τη Λαρίσα μετά τη λειτουργία. Αγαπούσε τον λαό του. Του είπα τι είχε πει ο Τιμ και απάντησε: «Καλό. Επισκέπτομαι ανθρώπους σε γηροκομεία και νοσοκομεία τις Παρασκευές απογεύματα. Θα σε πάρω από το σεμινάριο - μπορείς να έρθεις μαζί μου». Και το έκανα.

Αυτοί είναι Ναζαρίτες για μένα - παραδείγματα αφοσίωσης. Ο Θεός τους δίνει στον λαό Του μέσα στην εκκλησία.

Είναι τόσο διδακτικό για μένα να παρατηρώ αυτά τα παραδείγματα αφοσίωσης. Σκέφτομαι τον Μάικ — την τρυφερότητά του, την καλοσύνη του, τη φροντίδα του για όλους. Όχι μόνο για τους σημαντικούς ανθρώπους, αλλά για τα παιδιά, τους παραμελημένους, εκείνους που ο κόσμος δεν τους σέβεται. Και σκέφτομαι τον Τέρι, τον πάστορά μου εδώ κατά το πρώτο μας έτος. Ο Τέρι ήταν ο κ. Πρωτοβουλία, ο κ. Κοινωνικός, ο κ. «Μιλήστε σε όλους». Είμαι εσωστρεφής, αλλά το παράδειγμά του ήταν τόσο βοηθητικό. Τα έκανε αυτά επειδή αγάπησε τον Χριστό και ήθελε να φέρει ανθρώπους στην εκκλησία — και ήθελε να τους βοηθήσει να υπηρετήσουν άλλους.

Ο Θεός μας δίνει αυτά τα παραδείγματα στην εκκλησία. Όχι έξω από αυτήν. Τα λαμβάνουμε μέσα στην εκκλησία — παραδείγματα ανθρώπων αφιερωμένων στον Χριστό, που κάνουν πράγματα καλά, που κάνουν πράγματα με τρόπο χριστιανικό. Κανείς δεν τα καταφέρνει όλα σωστά, αλλά παίρνουμε διαφορετικές δυνάμεις από διαφορετικούς αδελφούς και αδελφές, ειδικά από τους πρεσβυτέρους και εκείνους που είναι πνευματικά ώριμοι.

Έτσι, η προτροπή σας είναι απλή:

Ακολουθήστε — μιμηθείτε — αντιγράψτε την αφοσίωση των πνευματικά ώριμων στην εκκλησία.

Ψάξτε για αυτήν. Μιμηθείτε την.

Στις μέρες του Αμώς, ο λαός δεν έκανε αυτό. Κοιτάξτε ξανά το εδάφιο 11:

“Εξέλεξα προφήτες από ανάμεσα στους υιούς σας, και Ναζιραίους από ανάμεσα στους νέους σας.”

Δύο δώρα: προφήτες για να διδάσκουν τον λόγο του Θεού και να δίνουν κατεύθυνση, και Ναζιραίοι για να δίνουν παραδείγματα αφοσίωσης. Ο Θεός λέει, “Σας έδωσα και τα δύο για να ευδοκιμήσετε στη γη.”

Αλλά το εδάφιο 12:

“Κάνατε τους Ναζιραίους να πίνουν κρασί.”

Μέρος του όρκου του Ναζιραίου ήταν η αποχή από το κρασί. Δεν ήταν ένας όρκος για όλη τη ζωή — απλώς μια ορισμένη περίοδος αφοσίωσης. Αλλά ο λαός ενθάρρυνε τους αφιερωμένους να γίνουν μη αφιερωμένοι.

Γνωρίζετε τι είναι αυτό — από τους χώρους εργασίας, τους γείτονες, το σχολείο, τις φοιτητικές εστίες, τις αδελφότητες:

“Ω, έλα. Μην το κάνεις. Όλοι το κάνουν.”

Αυτό είναι να ενθαρρύνεις έναν Ναζιραίο να πιει κρασί.

Ο Θεός λέει, “Όχι. Αυτό δεν είναι πώς λειτουργούν οι άνθρωποι μου.”

Τους δίνει τους αφιερωμένους για να υψωθούμε σε αυτούς, όχι για να τους ρίξουμε κάτω.

Έχω παρακολουθήσει πολλούς βίντεο του Τάιγκερ Γουντς τελευταία. Ξέρω ότι έχει αντιμετωπίσει προβλήματα, αλλά λατρεύω το γκολφ του. Και κάθε γκολφίστας της εποχής του - Φιλ Μίκελσον, Ντέιβιντ Ντουβάλ, Έρνι Έλς - λέει το ίδιο πράγμα: «Το παιχνίδι μου ήταν καλύτερο επειδή ο Τάιγκερ με κέρδισε». Η αφοσίωσή του έκανε την αφοσίωση των άλλων ισχυρότερη. Ο Φιλ είπε: «Δεν θα είχα εξασκηθεί τόσο σκληρά αν δεν ήταν ο Τάιγκερ». Η υπεροχή του Τάιγκερ ανέβασε όλους γύρω του.

Αυτό κάνει η αφοσίωση στην εκκλησία. Αναβαίνει τους άλλους.

Αλλά ο Αμώς λέει ότι οι άνθρωποι έκαναν το αντίθετο:

«Διατάξατε τους προφήτες να μην προφητεύουν».

Δεν ήθελαν να ακούσουν το Λόγο του Θεού. Η γενιά του Ιερεμία έκανε το ίδιο: «Σιώπα. Δεν θέλουμε να ακούσουμε από εσένα».

Έτσι, η παρόρμηση για εμάς είναι το αντίθετο:

Λαχταρήστε τον Λόγο του Θεού. Λαχταρήστε να διδαχθείτε τον Λόγο του Θεού.

Ακολουθήστε την αφοσίωση των πνευματικά ώριμων. Ακούστε τη διδασκαλία εκείνων που έχουν το χάρισμα να διδάσκουν. Ακολουθήστε την αφοσίωσή τους στην ανάγνωση της Βίβλου επίσης.

Τρεις ευεργεσίες της εκκλησίας

Έχουμε μιλήσει για δύο μέχρι τώρα.

Ευεργεσία #1: Ο Θεός σε σώζει.

Στην εκκλησία ακούτε το μήνυμα της σωτηρίας - πώς ο Θεός σας ελευθερώνει από τη σκλαβιά προς την αμαρτία, από το βασίλειο του κόσμου που δεν σας νοιάζεται, και σας φέρνει στο βασίλειο του Αγαπημένου Του Υιού, όπου ο Βασιλιάς σας αγαπά και πέθανε για εσάς. Η εκκλησία είναι το μέρος όπου συναντάτε έναν καλό Βασιλιά που σας προστατεύει και σας παρέχει.

Ευεργεσία #2: Ο Θεός σας οδηγεί.

Η εκκλησία είναι το μέρος όπου λαμβάνετε ηγεσία σε αυτήν την έρημο της ζωής. Οι απίστευτοι γείτονές σας περιφέρονται - δοκιμάζουν αυτό, δοκιμάζουν εκείνο - απλώς εικασίες, συχνά καταστροφικές εικασίες. Αλλά στην εκκλησία λαμβάνετε κατεύθυνση, καθοδήγηση και αυτοπεποίθηση για το πώς να ζήσετε.

Επόμενη εβδομάδα θα δούμε την Ευεργεσία #3, που αποκαλύπτεται στον Αμώς.

Ξέρω - συγγνώμη που σας πειράζω. Αλλά είμαστε στο χρόνο, και είστε έτοιμοι να τελειώσετε.

Σύνοψη

Μεγάλα οφέλη επιτυγχάνονται στην εκκλησία. Γνωρίστε ότι ένας Χριστιανός εκτός εκκλησίας είναι φτωχός. Γνωρίζω ότι κηρύττω στον χορό, αλλά όλοι έχετε φίλους που νομίζουν ότι δεν χρειάζονται την εκκλησία. Θέλω να ενδυναμωθείτε στην πεποίθησή σας ότι η εκκλησία έχει σημασία — ότι χωρίς αυτήν, τρέχετε τη ζωή σας με βενζίνη 86 οκτανίων όταν ο κινητήρας σας απαιτεί υψηλών οκτανίων.

Όφελος #1: Διάσωση.

Διάσωση από το βασίλειο του κόσμου και είσοδος στο βασίλειο του Θεού, όπου έχετε έναν Βασιλιά που σας προστατεύει, σας παρέχει και σας δίνει μάννα στην έρημο — τον Λόγο Του.

Όφελος #2: Ηγεσία.

Κατεύθυνση και καθοδήγηση για τη ζωή σας στην έρημο. Μαθαίνετε πώς να ζήσετε — και πώς να ζήσετε με αυτοπεποίθηση.

Αυτό το άρθρο βασίζεται σε μια λεκτική μεταγραφή κηρύγματος του Πρεσβυτέρου John Musgrave. Έχει υποβληθεί σε ελαφρά επεξεργασία από τον Copilot, καθώς και από το θεολογικό προσωπικό στο Third Millennium Ministries.