Η Υποδουλωσις Του Θεληματος

Η Υποδουλωσις του Θέληματος

Ενότητα 2: Ο Ερασμός αποκαλύπτεται ως Σκεπτικιστής

Του Μαρτίνου Λουθήρου

Αυτό το άρθρο βασίζεται στη μετάφραση που έγινε το 1823 από τον Edward Thomas Vaughan. Η γλώσσα έχει εκσυγχρονιστεί με τη βοήθεια του CoPilot AI, με περαιτέρω αλλαγές και τελική έγκριση από το εκδοτικό προσωπικό του Thirdmill.

Ας συζητήσουμε τη δήλωσή σας — όχι μόνο για το ελεύθερο θέλημα, αλλά για το σύνολο του θρησκευτικού δόγματος — όπου λέτε ότι εάν η απόλυτη αυθεντία των Γραφών και των διαταγμάτων της Εκκλησίας δεν στεκόταν εμπόδιο, θα ενταχθείτε ευχαρίστως στους Σκεπτικιστές επειδή είστε τόσο απογοητευμένοι από τους ισχυρισμούς.

Αυτή η φράση — «απόλυτη αυθεντία και διατάγματα της Εκκλησίας» — είναι ολισθηρή. Ακούγεστε σεβαστικοί προς τις Γραφές και την Εκκλησία, αλλά υπονοείτε ότι θα προτιμούσατε να είστε ελεύθεροι να αγκαλιάσετε τον σκεπτικισμό. Τι είδους Χριστιανός μιλάει έτσι; Εάν αναφέρεστε σε ασήμαντα δόγματα, τότε σίγουρα, πολλοί άνθρωποι εύχονται να έχουν την ελευθερία να τα αμφισβητήσουν. Αυτό δεν είναι κάτι νέο.

Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι Χριστιανοί ασκούν ήδη αυτήν την ελευθερία όταν απορρίπτουν τον άκαμπτο δογματισμό. Εκτός εάν, όπως υποδηλώνουν οι λέξεις σας, νομίζετε ότι οι Χριστιανοί γενικά κολλάνε σε άνευ αξίας δόγματα και συζητούν ανόητα για αυτά. Αλλά εάν μιλάτε για ουσιαστικές πεποιθήσεις, τότε το να πείτε ότι εύχεστε να μην έπρεπε να ισχυριστείτε τίποτα είναι βαθιά ανησυχητικό. Ένας αληθινός Χριστιανός θα έλεγε, «Μακριά από το να συμπαραταχθώ με τους Σκεπτικιστές, αγωνίζομαι να σταθώ σταθερός στο λόγο του Θεού, ισχυριζόμενος όσα διδάσκει — και ακόμη και σε μη ουσιαστικά θέματα, στοχεύω να είμαι βέβαιος. Τι είναι πιο δειλό από την αβεβαιότητα;»

Στη συνέχεια προσθέτετε, «Υποβάλλω με χαρά την κρίση μου σε όλα αυτά, είτε τα καταλαβαίνω είτε όχι». Πραγματικά, Ερασμέ; Δεν αρκεί να υποταχθείς στις Γραφές; Πρέπει επίσης να παραδοθείς στα διατάγματα της Εκκλησίας; Λέτε ότι η Εκκλησία μπορεί να διατάξει όσα δεν διατάζει η Γραφή; Εάν ναι, πού είναι η ελευθερία να κρίνεις το δόγμα, όπως ο Παύλος διδάσκει στο 1 Corinthians 14:29; Φαίνεται να αντιταχθείτε στην ιδέα της κρίσης των διαταγμάτων της Εκκλησίας, αλλά ο Παύλος επιμένει σε αυτό.

Αυτή η νέα ταπείνωση σας—υποβάλλοντας τυφλά στην ανθρώπινη αρχή—μας στερεί το δικαίωμα να αξιολογούμε το δόγμα. Ποῦ ζητά η Γραφή κάτι τέτοιο; Και ποιος Χριστιανός θα έλεγε, «Υποβάλλομαι, ακόμη και αν δεν καταλαβαίνω»; Προφέρετε πεποιθήσεις χωρίς να τις κατανοείτε. Αλλά η Γραφή καταριεί εκείνους που δεν κατανοούν αυτό που ισχυρίζονται ότι πιστεύουν. Πώς μπορεί κάποιος να πιστεύει πραγματικά χωρίς να κατανοεί;

Φαίνεται να υποδηλώνετε ότι η πίστη δεν απαιτεί βεβαιότητα. Αλλά εάν το «κατάληψη» σημαίνει πλήρη κατανόηση κάτι, τότε η μερική κατανόηση δεν αρκεί. Δεν μπορείτε να ισχυριστείτε ότι κατανοείτε ένα μέρος του Θεού χωρίς να κατανοείτε όλο Αυτόν. Πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τον Θεό πριν μπορέσουμε να κατανοήσουμε οτιδήποτε άλλο στη δημιουργία.

Τελικά, οι λέξεις σας υπονοούν ότι η πίστη δεν έχει σημασία—αρκεί να διατηρείται η ειρήνη. Όταν η φήμη, η ασφάλεια ή ο πλούτος βρίσκονται σε κίνδυνο, φαίνεται να υποστηρίζετε την ιδέα να επαναλαμβάνουμε ό,τι λένε οι άλλοι: «Αυτοί επιβεβαιώνουν, εγώ επιβεβαιώνω· αυτοί αρνούνται, εγώ αρνούμαι». Μειώνετε το Χριστιανικό δόγμα σε μία απλή φιλοσοφική άποψη, που δεν αξίζει να υπερασπιστεί κανείς επειδή προκαλεί μόνο σύγκρουση. Παρουσιάζετε τον εαυτό σας ως ειρηνοποιό που θέλει να σιωπήσει και τις δύο πλευρές, υποδηλώνοντας ότι πολεμάμε για ανοησίες. Αυτή είναι η πραγματική μήνυμα πίσω από τις λέξεις σας, Ερασμός—and υποψιάζομαι ότι γνωρίζετε τι αφήνω αναπάνεστο.

Ωστόσο, θα αφήσω αυτές τις λέξεις να περάσουν προς το παρόν, με την προϋπόθεση ότι δεν θα τις επαναλάβετε. Αλλά προσέχετε το Πνεύμα του Θεού, που βλέπει μέσα από την γυαλιστερή γλώσσα και εξετάζει την καρδιά. Το είπα αυτό για να σας αποτρέψω από το να μας κατηγορήσετε ότι είμαστε άκαμπτοι ή υπερβολικά επιβεβαιωτικοί. Η προσέγγισή σας υποδηλώνει ότι καλλιεργείτε το πνεύμα του Λουκιανού ή κάποιου Επικούρειου που δεν πιστεύει στον Θεό και κορόιδευε εκείνους που πιστεύουν. Ας είμαστε επιβεβαιωτικοί, παθιασμένοι με την αλήθεια και ανε羞μένοι για αυτήν. Μπορείτε να ευνοήσετε τους Σκεπτικούς και τους Ακαδημαίους—μέχρι ο Χριστός να σας καλέσει σε κάτι μεγαλύτερο.

Το Άγιο Πνεύμα δεν είναι Σκεπτικός. Δεν έχει γράψει αόριστες απόψεις στις καρδιές μας, αλλά σταθερές, ζωογενετικές αλήθειες—αλήθειες πιο βέβαιες από οτιδήποτε έχουμε βιώσει.

Τώρα, σε ένα άλλο σημείο. Ισχυρίζεστε ότι κάποια Χριστιανικά δόγματα είναι απαραίτητα και άλλα όχι· κάποια είναι κρυφά, άλλα αποκαλυφθέντα. Απλώς επαναλαμβάνετε άλλους ή δοκιμάζετε ρητορική φλόγα; Αναφέρετε τα λόγια του Παύλου —Romans 11:33) — και του Ησαΐα —Isaiah 40:13).

Είναι εύκολο να πεις αυτά τα πράγματα όταν γράφεις για το γενικό κοινό, όχι απευθείας στον Λούθηρο. Αλλά ελπίζω ότι ακόμα πιστεύεις ότι ο Λούθηρος έχει κάποια κατανόηση της Γραφής. Εάν όχι, θα βεβαιωθώ ότι θα το κάνεις.

Ας κάνω μια διάκριση: Ο Θεός και το γραπτό λόγο του Θεού δεν είναι το ίδιο — όπως ο Δημιουργός και η δημιουργία του είναι διαφορετικά. Φυσικά, πολλά πράγματα είναι κρυφά στον Θεό. Ο Ίδιος το λέει: Matthew 24:36), Acts 1:7), John 13:18), και 2 Timothy 2:19).

Αλλά κάποιοι φιλόσοφοι — και τους αντανακλάτε εδώ — ισχυρίζονται ότι η ίδια η Γραφή περιέχει κρυφά δόγματα. Ποτέ δεν έχουν αποδείξει αυτό. Ούτε μία φορά δεν έχουν δείξει ένα μόνο παράδειγμα για να υποστηρίξουν τον ισχυρισμό τους. Ωστόσο, αυτές οι ιδέες έχουν αποθαρρύνει τους ανθρώπους από την ανάγνωση της Γραφής και την έχουν κάνει να φαίνεται άσχετη — έτσι ώστε οι ίδιοι οι φιλοσοφικοί εξευτελισμοί του Σατανά να ριζώσουν στην Εκκλησία.