Τι Λέει η Βίβλος για το Διαζύγιο;

Από τον Rev. Mike Osborne

Όταν ο Ιησούς είχε τελειώσει το να λέει αυτά τα πράγματα, έφυγε από τη Γαλιλαία και πήγε στην περιοχή της Ιουδαίας, στην άλλη πλευρά του Ιορδάνου. Μεγάλα πλήθη τον ακολούθησαν και Εκείνος τους θεράπευσε εκεί. Κάποιοι Φαρισαίοι ήρθαν σε Αυτόν για να Τον δοκιμάσουν. Τον ρώτησαν: «Είναι νόμιμο για έναν άνδρα να χωρίσει τη γυναίκα του για οποιοδήποτε και κάθε λόγο;»

«Δεν έχετε διαβάσει», αποκρίθηκε Εκείνος, «ότι στην αρχή ο Δημιουργός τους έκανε άνδρα και γυναίκα και είπε: “Για αυτόν τον λόγο ένας άνδρας θα αφήσει τον πατέρα και τη μητέρα του και θα ενώσει με τη γυναίκα του, και οι δύο θα γίνουν ένα κρέας”; Έτσι δεν είναι πλέον δύο, αλλά ένα. Επομένως, όσα έχει ενώσει ο Θεός, ας μην τα χωρίσει ο άνθρωπος.»

«Γιατί τότε», ρώτησαν, «διέταξε ο Μωυσής έναν άνδρα να δώσει στη γυναίκα του ένα πιστοποιητικό διαζυγίου και να την αποστείλει;»

Ο Ιησούς αποκρίθηκε: «Ο Μωυσής σας επέτρεψε να χωρίσετε τις γυναίκες σας επειδή οι καρδιές σας ήταν σκληρές. Αλλά δεν ήταν έτσι από την αρχή. Σας λέω ότι όποιος χωρίζει τη γυναίκα του, εκτός από την περίπτωση πορνείας, και παντρεύεται άλλη γυναίκα, δια犯τά αδulteria.»

Οι μαθητές είπαν σε Αυτόν: «Εάν αυτή είναι η κατάσταση μεταξύ ενός συζύγου και μιας γυναίκας, είναι καλύτερο να μην παντρευτούν.»

Ο Ιησούς αποκρίθηκε: «Δεν μπορεί όλοι να δεχτούν αυτό το λόγο, αλλά μόνο εκείνοι στους οποίους έχει δοθεί. Γιατί κάποιοι είναι ευνουχοι επειδή γεννήθηκαν έτσι· άλλοι έγιναν έτσι από τους ανθρώπους· και άλλοι έχουν αρνηθεί τον γάμο λόγω του βασιλείου των ουρανών. Όποιος μπορεί να δεχτεί αυτό, ας το δεχτεί.»

Λόγος του Κυρίου.

Πιθανόν να έχετε παραστεί σε πολλά γάμους, όπως εγώ. Και κάπου στο δρόμο, σχεδόν σε κάθε γάμο, λαμβάνονται όρκους. Ο γαμπρός θα πει κάτι σαν: «Εγώ, Joe, σε παίρνω, Mary, να είσαι η γυναίκα μου, και υπόσχομαι και συνάπτω σύμφωνο ενώπιον του Θεού και αυτών των μαρτύρων να είμαι ο αγαπητός και πιστός σύζυγός σου—σε αφθονία και σε έλλειψη, σε χαρά και σε λύπη, σε ασθένεια και σε υγεία—για όσο ζούμε και οι δύο.»

Δυστυχώς, εάν οι στατιστικές είναι οπουδήποτε κοντά στο να είναι ακριβείς, ο Joe και η Mary μπορεί πολύ καλά, μετά από πέντε, επτά, δέκα, δεκαπέντε, είκοσι ή περισσότερα χρόνια, να αποφασίσουν να το τελειώσουν. Θα πουν στους φίλους τους ότι παντρεύτηκαν πολύ νωρίς. Θα πουν στον δικαστή ότι είχαν ανεπικοινωνήτες διαφορές. Θα εξηγήσουν στον μικρό τους γιο ότι δεν φταίει αυτός, αλλά η Μαμά και ο Παπάς δεν μπορούν πλέον να τα βγάλουν πέρα, και θα είναι καλύτερα αν ο Παπάς φύγει. Και έτσι μια άλλη οικογένεια συντρίβεται στα βράχια του διαζυγίου.

Σαράντα πέντε έως πενήντα τοις εκατό όλων των γάμων καταλήγουν σε διαζύγιο. Αλλά όπως πολλοί από εσάς γνωρίζετε από πρώτο χέρι, το διαζύγιο δεν τελειώνει πραγματικά τίποτα. Στην πραγματικότητα, συνήθως δημιουργεί περισσότερα προβλήματα — οικονομικά, συναισθηματικά, πνευματικά, κοινωνικά, ακόμη και σωματικά.

Ορισμένοι από εσάς νομίζετε ότι δεν μπορεί ποτέ να σας συμβεί. Ορισμένοι από εσάς που είστε ανύπαντροι νομίζετε, «Ω, δεν θα εξετάσω ποτέ ούτε το διαζύγιο». Εσείς που είστε παντρεμένοι και έχετε παντρευτεί για πολύ καιρό μπορεί να νομίζετε ότι είστε πέρα από τέτοιο πρόβλημα. Αλλά θέλω να σας πω το πρωί αυτό: κανένας γάμος σε αυτό το δωμάτιο δεν είναι αδιαμφισβήτητος. Εάν είστε παντρεμένοι, αλλά λόγω της χάριτος του Θεού, θα ήσαστε διαζευγμένοι σήμερα.

Και εάν έχετε διαζευχθεί, θέλω να σας ρωτήσω το πρωί αυτό — μην τρέχετε μακριά από αυτό το θέμα. Μην αφήσετε η ενοχή ή η ντροπή να σας κατακλύσουν. Είναι σημαντικό να μιλήσουμε για αυτό. Έχουμε πολλούς νέους στην εκκλησία μας, πολλούς παιδιά, ανύπαντρους και παντρεμένους ζευγάρια. Αυτό πρέπει να είναι ένα θέμα που μπορούμε να συζητήσουμε ελεύθερα και χωρίς φόβο.

Και ακόμη εάν η αμαρτία σας συνεισέφερε στο διαζύγιό σας,让我 να σας θυμίσω τι τραγούδησαμε νωρίτερα σήμερα:

Ο Ιησούς έχει κατασιωπήσει τον βροντό του νόμου. Έχει σβήσει τη φλόγα του Σινά. Μας έπλυνε με το Αίμα Του, και παρουσιάζει τις ψυχές μας στον Θεό.

Η χάρις είναι μεγαλύτερη, φίλοι — η χάρις είναι μεγαλύτερη από το διαζύγιό σας.

Αυτό που θέλω να κάνω το πρωί αυτό είναι να φέρω τρία πράγματα. Είμαστε σε μια καλοκαιρινή σειρά που ονομάζεται Ειλικρινείς Απαντήσεις σε Ειλικρινείς Ερωτήσεις, και κάποιος υπέβαλε αυτή την ερώτηση πριν από μερικούς μήνες: Τι λέει η Βίβλος για το διαζύγιο;

Έτσι λοιπόν θα αντιμετωπίσουμε αυτό το θέμα. Και θέλω να κάνω τρία πράγματα:

1. Ο σχεδιασμός του Θεού για τον γάμο. 2. Η παραχώρηση του Θεού για τη διαζύγιο. 3. Ορισμένες λέξεις εφαρμογής.

Ας βουτήξουμε.

1. Ο Σχεδιασμός του Θεού για τον Γάμο

Αυτό το χωρίο που ακούσατε να διαβάζεται είναι ένα από τα θεμελιώδη σημεία σε όλη τη Βίβλο όπου παρουσιάζεται η διδασκαλία του Κυρίου για τον γάμο, το διαζύγιο και την επαναγάπη.

Το σκηνικό βρίσκεται στον στίχο 3. Κοιτάξτε τις Βίβλους σας. Λέει ότι οι Φαρισαίοι ήρθαν να δοκιμάσουν τον Ιησού. Προσπαθούσαν να Τον παγιδεύσουν—προσπαθούσαν να Τον οδηγήσουν σε μια γωνία, προσπαθούσαν να Τον κάνουν να αντιφάσει με τον Μωσαϊκό Νόμο και να Τον κάνουν να φαίνεται ανόητος μπροστά στο πλήθος. Έτσι τον ρώτησαν, “Είναι επιτρεπτό για έναν άνδρα να διαζύξει τη γυναίκα του για οποιοδήποτε και κάθε λόγο;”

Υπήρχαν δύο σχολές σκέψης στην εποχή του Ιησού—μια συντηρητική σχολή και μια φιλελεύθερη σχολή. Ακριβώς όπως σήμερα, βλέπετε συντηρητικούς και φιλελεύθερους να παρατάσσονται στις συνεδρίες της πόλης για να ρωτούν ερωτήσεις σχεδιασμένες να κάνουν έναν υποψήφιο να φαίνεται ανόητος και να αλλάξει την ψήφο. Με τον ίδιο τρόπο, αυτοί οι Φαρισαίοι παρατάχθηκαν μπροστά στον Ιησού επειδή γνώριζαν ότι υπήρχε ένα δεξί και ένα αριστερό σε αυτό το ζήτημα του διαζυγίου.

Η ερώτησή τους περιστρεφόταν γύρω από ένα χωρίο της Παλαιάς Διαθήκης—Δευτερονόμιο 24. Η βασική φράση σε εκείνο το χωρίο είναι “κάτι ανήθικο”. Κυριολεκτικά, στα εβραϊκά, σημαίνει “κάτι γυμνό” ή “κάτι ακάθαρτο”. Είναι δύσκολο για εμάς σήμερα να γνωρίζουμε ακριβώς τι εννοούσε ο Μωσής. Ο μόνος άλλος τόπος όπου εμφανίζεται η φράση αναφέρεται σε... ανθρώπινα απόβλητα στο στρατόπεδο. Κάτι ακάθαρτο.

Η συντηρητική σχολή, ακολουθώντας τον Ραβί Σαμμάι, είπε ότι “κάτι ανήθικο” πρέπει να είναι σεξουαλικό αμάρτημα—συζυγική απιστία ή μοιχεία. Η φιλελεύθερη σχολή, ακολουθώντας τον Ραβί Χιλλέλ, είπε ότι θα μπορούσε να είναι σχεδόν οτιδήποτε ο σύζυγος δεν του άρεσε. Αν η γυναίκα έκαιγε το μπέικον, μπορούσε να τη διαζύξει. Αν πήgain_weight, μπορούσε να τη διαζύξει.

Έτσι οι Φαρισαίοι έρχονται στον Ιησού και λένε, “Άρα, Ιησού, έχει δίκιο ο Χιλλέλ; Μπορεί ένας άνδρας να διαζύξει τη γυναίκα του επειδή έκαιγε το μπέικον—για οποιοδήποτε και κάθε λόγο;”

Και ο Ιησούς αρνείται να πάρει θέση. Αντίθετα, τους παίρνει πίσω στη Γένεση 1 και 2.

“Δεν έχετε διαβάσει,” λέει, “ότι στην αρχή ο Δημιουργός τους έκανε άνδρα και γυναίκα… και οι δύο θα γίνουν μία σάρξ; Επομένως, όσα έχει ενώσει ο Θεός, ας μην τα χωρίσει ο άνθρωπος.”

Τι λέει ο Ιησούς;

Λέει ότι ο γάμος είναι μια ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας σε μια σάρξ, μια μόνιμη ένωση—μια αδιάλυτη, δια βίου δέσμευση, που μπορεί να διακοπεί μόνο με το θάνατο. Αυτός είναι ο σχεδιασμός του Θεού.

Προσέξτε μερικές βασικές λέξεις:

Στίχος 6: ο γάμος είναι μια ένωση—μια ένωση δύο ανθρώπων από τον Θεό.

Στίχος 5: ο γάμος είναι μια εγκατάλειψη και μια προσκόλληση. Ένας άνδρας και μια γυναίκα εγκαταλείπουν τους γονείς τους, κάνουν όρκους ενώπιον του Θεού και μαρτύρων, και εισέρχονται σε μια ολοκαίνουρη σχέση που τους συνδέει μαζί σαν κόλλα. Όπου ήταν δύο πριν, τώρα είναι ένας.

Τώρα, ξέρω ότι αυτό είναι πολύ μυστικιστικό. Είναι δύσκολο για μας να το κατανοήσουμε. Είναι λίγο σαν την Τριάδα. Πιστεύουμε ότι ο Θεός είναι ένας—ένα ον, ένας Θεός—και όμως σε τρία πρόσωπα. Τρία διακριτά πρόσωπα στην Θεότητα, και όμως είναι ένας. Ο γάμος είναι κάτι τέτοιο: δύο που γίνονται ένας.

Ή σκεφτείτε το Velcro. Υπάρχει ένα είδος βιομηχανικής αντοχής Velcro που, όταν πιεστεί μαζί, είναι σχεδόν αδύνατο να τραβηχτεί. Αυτό είναι σαν τον γάμο. Στη σύμβαση του γάμου, ο Θεός “τσιμέντωσε,” θα έλεγε κανείς, τον σύζυγο και τη σύζυγο μαζί με τέτοιο τρόπο ώστε, χωρίς να χάνουν τις ατομικές τους προσωπικότητες, είναι από τη στιγμή του γάμου μία σάρξ, ένα πρόσωπο.

Η Ρωμαίους 7:2 λέει ότι μια παντρεμένη γυναίκα είναι δεμένη με τον άντρα της. Η ίδια ιδέα—δέσιμο, προσκόλληση, μια ενότητα ενός σάρκας. Αυτό σημαίνει ότι είναι οικείοι με κάθε τρόπο. Μοιράζονται τα πάντα. Μιλάνε για τα πάντα. Δεν κρύβουν μυστικά. Λαμβάνουν αποφάσεις μαζί. Υποφέρουν μαζί. Επιτυγχάνουν μαζί. Αποτυγχάνουν μαζί. Είναι γυμνοί και χωρίς ντροπή μαζί—όχι μόνο σωματικά, αλλά και συναισθηματικά, ψυχολογικά, πνευματικά. Είναι, με άλλα λόγια, ο πιο στενός σύντροφος του άλλου. Ο καλύτερος φίλος του άλλου.

Και αυτό είναι γιατί ο Θεός θεσπίστηκε τον γάμο στην πρώτη θέση: για να καλύψει την βαθιά μας ανθρώπινη ανάγκη για συντροφικότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος καλείται στον γάμο, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκουν τον πιο στενό σύντροφό τους μέσα στον γάμο.

Έτσι, η δια离婚, επομένως, είναι αντίθετη στο ιδανικό του Θεού. Χωρίζει ανθρώπους που προορίζονταν να παραμείνουν μαζί για μια ζωή. Η δια离婚 είναι, μπορείς να πεις, μια ακρωτηρίαση—μια αποκοπή ενός ανθρώπου από τον άλλον. Ένα επώδυνο σκίσιμο ενός υφάσματος που ο Θεός σχεδίασε για να παραμείνει μαζί.

Ορισμένοι από εσάς γνωρίζετε ότι πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, έκανα μια ACDF—μια πρόσθια αυχενική δισκεκτομή και σύντηξη. Είχα μια κήλη δίσκου μεταξύ C6 και C7 στον λαιμό μου. Περνούν μέσα από το λαιμό—συγγνώμη για να σας ενοχλήσω—αφαιρούν τη κήλη δίσκου, εισάγουν ένα κομμάτι οστικού μοσχεύματος για να συνδέσουν τους σπονδύλους και στη συνέχεια συνδέουν μια μεταλλική πλάκα για να κρατήσουν τα πάντα μαζί. Τώρα φανταστείτε κάποιον να παίρνει αυτή τη μεταλλική πλάκα και να την σκίζει από τον λαιμό μου. Αδιανόητο. Επώδυνο. Φρικτό. Αυτό είναι που είναι η δια离婚—ένα σκίσιμο αυτού που ο Θεός έχει συνδέσει μαζί.

Τώρα, μπορείς να σκεφτείς ότι λόγω της έντονης γλώσσας του Ιησού, αυτό είναι το τέλος της ερώτησης. Μόλις παντρευτείς, δεν υπάρχει διέξοδος. Η δια离婚 είναι εκτός ερωτήματος.

Λάθος.

Επειδή ο Ιησούς, στο Ματθαίο 19, συνεχίζει να λέει ότι υπάρχουν φορές που η δια离婚 επιτρέπεται.

Αυτό που θέλω να κάνω τα επόμενα λεπτά είναι να σας δείξω ότι ο Ιησούς δεν διατάζει το διαζύγιο, αλλά ούτε και το καταδικάζει. Δεν εγκρίνει το διαζύγιο, αλλά το επιτρέπει. Υπάρχει μεγάλη διαφορά.

Δείτε τις στίχους 7, 8 και 9. Οι Φαρισαίοι ρωτούν, “Γιατί τότε ο Μωυσής διέταξε ένας άντρας να δώσει στη γυναίκα του ένα πιστοποιητικό διαζυγίου και να την αποστείλει μακριά;” Ο Ιησούς απαντά, “Ο Μωυσής σας επέτρεψε να διαζυγιωθείτε με τις γυναίκες σας επειδή οι καρδιές σας ήταν σκληρές. Αλλά δεν ήταν έτσι από την αρχή. Σας λέω ότι όποιος διαζυγιωθεί με τη γυναίκα του, εκτός από την περίπτωση της συζυγικής απιστίας, και παντρευτεί άλλη γυναίκα, διαπράττει μοιχεία.”

Προσέξτε ότι οι Φαρισαίοι έκαναν λάθος. Είπαν ότι ο Μωυσής διέταξε το διαζύγιο. Δεν έκανε κάτι τέτοιο. Το Δευτερονόμιο 24 ήταν νομοθεσία περί συγκεκριμένων περιπτώσεων. Υπέθετε ότι το διαζύγιο μπορεί να συμβεί και είπε, “Εδώ είναι τι πρέπει να κάνετε αν συμβεί.” Ο Μωυσής δεν καθιέρωσε το διαζύγιο· το ρύθμιζε. Και ο Ιησούς τους διορθώνει: ο Μωυσής επέτρεψε το διαζύγιο.

Κάποιοι από εσάς μπορεί να εκπλαγείτε αν μάθετε ότι υπάρχουν παραδείγματα στη Βίβλο όπου ο Θεός σαφώς εγκρίνει το διαζύγιο. Στους Έζρα 9–10, ο Θεός διατάζει τους Ισραηλίτες να διαζυγιωθούν με τις ξένες γυναίκες τους. Στον Ματθαίο 1, ο Ιωσήφ—που ονομάζεται “δίκαιος άνθρωπος”—σκόπευε να διαζυγιωθεί με την Μαρία ήσυχα. Και στην Παλαιά Διαθήκη, ο Θεός ο ίδιος “διαζυγιώνεται” με το Ισραήλ για την επανειλημμένη ειδωλολατρία του (Ησαΐας 2, Ιερεμίας 3, και άλλοι).

Φανταστείτε ένα κομμάτι από ακριβό, πολυτιμό, που σημαίνει να φυλάσσεται και να τιμάται. Το να πεις ότι δεν πρέπει να σπάσει δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να σπάσει. Και με τον ίδιο τρόπο, ενώ ο γάμος σημαίνει να φυλάσσεται και να διατηρείται, υπάρχουν καταστάσεις στις οποίες το σύμφωνο δέσμευσης μπορεί πράγματι να σπάσει.

Μπορείτε να ρωτήσετε, “Πότε μπορεί να σπάσει αυτό το σύμφωνο δέσμευσης;”

Εδώ είναι η απάντηση: εκτός από το θάνατο του συζύγου—και δεν συνιστώ σε κανέναν να δοκιμάσει αυτό—υπάρχουν δύο τρόποι με τους οποίους το σύμφωνο γάμου μπορεί να σπάσει.

Ας μιλήσουμε για το πρώτο: τη συζυγική απιστία. Αυτή είναι η φράση στον στίχο 9: «Κάθε άνθρωπος που χωρίζει τη γυναίκα του, εκτός από τη συζυγική απιστία, και παντρεύεται άλλη γυναίκα, διαπράττει μοιχεία».

Αυτός ο στίχος συζητιέται για αιώνες. Ας τον κάνουμε όσο πιο απλό γίνεται.

Υπάρχουν δύο ελληνικές λέξεις στον στίχο 9 που πρέπει να κατανοήσετε.

Η φράση «συζυγική απιστία» μεταφράζει την ελληνική λέξη πορνεία—τη ρίζα της λέξης πορνογραφία. Είναι η πιο γενική ελληνική λέξη για σεξουαλικό αμάρτημα. Καλύπτει την πορνεία, τη μοιχεία, τη fornication, τον αιμομιξία, τις ομοφυλοφιλικές πράξεις, την πολυγαμία, την κτηνοφιλία—οποιαδήποτε έκφραση σεξουαλικότητας εκτός από τη σχέση γάμου μεταξύ άνδρα και γυναίκας.

Η πορνεία χρησιμοποιείται επίσης μεταφορικά στις Γραφές για να περιγράψει την ειδωλολατρία του Ισραήλ—την απιστία της προς τον Κύριο. Γι' αυτό και η NIV χρησιμοποιεί τη ευρύτερη φράση συζυγική απιστία. Η ESV είναι πιο κυριολεκτική και χρησιμοποιεί σεξουαλική αθλιότητα.

Ας το πούμε λοιπόν έτσι: η πορνεία είναι οποιαδήποτε ανομιλία—ειδικά σεξουαλική—που σπάει τη συνθήκη της σάρκας μεταξύ συζύγων.

Η άλλη ελληνική λέξη στον στίχο 9 είναι μοιχεία—μια στενότερη λέξη που σημαίνει μοιχεία, οικειότητα μεταξύ ενός παντρεμένου ατόμου και κάποιου άλλου εκτός από τον/την σύζυγό του.

Λοιπόν, ο Ιησούς λέει σε αυτό το απόσπασμα ότι όταν ένας σύζυγος ή μια σύζυγος εμπλέκεται σε ορισμένες κατηγορίες πράξεων—πράξεων που παραβιάζουν ή διαρρηγνύουν αυτή τη σχέση ενός κρέατος που συζητάμε—ο προσβεβλημένος σύζυγος μπορεί να ζητήσει διαζύγιο. Αυτό δεν θα ήταν αμαρτωλό διαζύγιο, παρόλο που η αμαρτία προκάλεσε το διαζύγιο. Καταλαβαίνετε; Το ίδιο το διαζύγιο θα ήταν νόμιμο, παρόλο που η αμαρτία είναι αυτό που το οδήγησε.

Τώρα, αυτός ο σύζυγος ή αυτή η σύζυγος δεν έχει υποχρέωση να πάρει διαζύγιο. Το διαζύγιο δεν διατάσσεται· επιτρέπεται. Και αν συμβεί διαζύγιο λόγω της σεξουαλικής αμαρτίας ενός από τους συντρόφους, το αθώο μέρος μπορεί, λέει ο Ιησούς, να ξαναπαντρευτεί—γιατί ο γάμος έχει λήξει. Εάν έχει εκπληρωθεί η εξαίρεση του στίχου 9, το προσβεβλημένο μέρος μπορεί να ξαναπαντρευτεί.

Τώρα, πιθανότατα να προκύψουν κάθε είδους ερωτήσεις σε αυτό το σημείο. Για παράδειγμα:

Μπορεί κάποιος να χωρίσει από έναν σύζυγο που έχει εθισμό—πορνογραφία, τυχερά παιχνίδια, κάτι τέτοιο;

Ή τι γίνεται αν ο σύζυγός σας εμπλακεί σε μια συναισθηματική σχέση;

Εάν η πορνεία είναι μια γενική λέξη που μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε είδους απιστία, μήπως μπορεί να εφαρμοστεί και σε τέτοια πράγματα;

Εδώ είναι η απάντησή μου: ίσως… και ίσως όχι.

Ας παραδεχτούμε, φίλοι, ότι η ανθρώπινη καρδιά είναι πιο διεφθαρμένη από όλα. Είμαστε απελπιστικά κακοί και η αμαρτία θα μας οδηγήσει στο να προσπαθήσουμε να δικαιολογήσουμε την επιθυμία μας για διαζύγιο. Οπότε δεν πρέπει να το κάνουμε. Δεν πρέπει να επεκτείνουμε τη λίστα με τις αμαρτίες που ταιριάζουν κάτω από αυτήν την ευρεία ή μεταφορική χρήση της πορνείας.

Αλλά ταυτόχρονα, οι φίλοι μας στην PCA, μετά από εκτεταμένη μελέτη, παρήγαγαν μια εργασία θέσης που λέει τα εξής:

Εάν κάποιος εθιστεί τόσο πολύ σε ορισμένες δραστηριότητες—εθισμοί, συνήθειες, συνεχές εμπλοκή σε ανήθικες συμπεριφορές—έτσι ώστε αυτές οι δραστηριότητες να γίνουν υποκατάστατο για την εκπλήρωση των συζυγικών δικαιωμάτων του συζύγου, τότε μπορούν να θεωρηθούν ότι σπάνε την ένωση της μιας σάρκας.

Η κρίση, λένε, πρέπει να στηρίζεται στη σύνοδο—τους πρεσβυτέρους μας—στην εφαρμογή των βιβλικών αρχών. Η οδηγική αρχή πρέπει να είναι εάν η αμαρτία πραγματικά σπάει τη σχέση της μιας σάρκας.

Καλά, ας σταματήσουμε εκεί. Είπα ότι η σύμβαση του γάμου μπορεί να σπάσει με δύο τρόπους. Ένας τρόπος είναι η πορνεία—Ματθαίος 19:9 και Ματθαίος 5:32. Ο άλλος τρόπος είναι στο 1 Κορινθίους 7.

Οπότε ας στραφούμε από τον Ματθαίο 19 στον 1 Κορινθίους 7. Ο πρώτος Κορινθίους είναι μια επιστολή γραμμένη από τον Απόστολο Παύλο. Κοιτάξτε τους στίχους 1–9. Σε εκείνους τους στίχους, ο Παύλος αντανακλά τη Γένεση 1 και 2 σχετικά με το δώρο του γάμου και την οικειότητα της ένωσης της μιας σάρκας.

Στη συνέχεια, στους στίχους 10–16, ο Παύλος μιλά σε δύο ομάδες.

1. Δύο Χριστιανοί Παντρεμένοι Μεταξύ Τους (στ. 10–11)

Οι στίχοι 10–11 απευθύνονται σε συζύγους και γυναίκες που είναι και οι δύο Χριστιανοί:

“Στους παντρεμένους δίνω αυτήν την εντολή (όχι εγώ, αλλά ο Κύριος): Μια γυναίκα δεν πρέπει να χωρίζει από τον άντρα της…”

Η λέξη χωρίζει είναι απλώς ένα συνώνυμο του διαζυγίου.

Ο Παύλος λέει ότι εάν χωρίσει, πρέπει να παραμείνει ανύπαντρη ή να συμφιλιωθεί με τον άντρα της. Και ένας άντρας δεν πρέπει να离婚σει τη γυναίκα του.

Παρατηρήστε ότι ο Παύλος δεν επαναλαμβάνει την εξαίρεση που έδωσε ο Ιησούς στο Μαθημα 19:9. Δεν χρειάζεται να το κάνει—υποτίθεται. Αλλά προσθέτει κάτι νέο:

Εάν συμβεί διαζύγιο για κάποιο λόγο εκτός από την πορνεία, ο άντρας και η γυναίκα πρέπει να παραμείνουν ανύπαντροι. Αυτή είναι η ποινή για ένα αμαρτωλό διαζύγιο. Η παραμονή ανύπαντρης κρατά ανοιχτή τη δυνατότητα συμφιλίωσης—which είναι το ιδανικό.

2. Ένα Μικτό Γάμο (vv. 12–16)

Στους στίχους 12–16, ο Παύλος αναφέρεται σε έναν γάμο όπου ο ένας σύζυγος είναι Χριστιανός και ο άλλος όχι.

Λέει ότι εάν ο μη πιστός σύζυγος είναι πρόθυμος να ζήσει με τον πιστό, ο πιστός δεν πρέπει να ζητήσει διαζύγιο απλώς επειδή ο σύζυγος δεν μοιράζεται την πίστη του. Στην πραγματικότητα, ο Παύλος λέει ότι ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει τον πιστό σύζυγο για να φέρει συνθήκη χάρις στο σπίτι—and perhaps ακόμη και τη σωτηρία.

Αλλά δείτε τον στίχο 15:

“Εάν ο μη πιστός φύγει, ας το κάνει. Ένας πιστός άντρας ή γυναίκα δεν είναι δεμένος σε τέτοιες περιστάσεις. Ο Θεός μας έχει καλέσει να ζήσουμε σε ειρήνη.”

Ο Παύλος διδάσκει ότι εάν ο μη Χριστιανός σύζυγος σε εγκαταλείψει, δεν είσαι δεμένος να παραμείνεις σε αυτόν τον γάμο. Μπορείς να离婚σεις. Αυτό είναι ένα νόμιμο διαζύγιο. Και κατά συνέπεια, είσαι ελεύθερος να ξαναπαντρευτείς, επειδή ο δεσμός του γάμου έχει σπάσει.

Έτσι, η εγκατάλειψη ενός πιστού συζύγου από έναν μη πιστό είναι η δεύτερη περίσταση που καθιστά το διαζύγιο επιτρεπτό. Το διαζύγιο δεν θα ήταν αμαρτωλό, παρόλο που η αμαρτία το προκάλεσε.

Και πάλι, μόνο επειδή η δια离婚 επιτρέπεται δεν σημαίνει ότι είναι το σωστό πράγμα να γίνει — ή το μόνο πράγμα να γίνει. Ο Θεός μπορεί να θεραπεύσει τις χειρότερες σχέσεις. Μερικές φορές η συγχωρητική σας στάση, το ανιδιοτελές σας πνεύμα, η δέσμευσή σας για το καλό του άλλου προσώπου είναι αυτό που τον ή την οδηγεί σε μετάνοια.

Αλλά Τι Θεωρείται ως "Εγκατάλειψη";

Ακριβώς όπως με την πορνεία, προκύπτουν περισσότερες ερωτήσεις. Μπορεί η "εγκατάλειψη" να περιλαμβάνει κάτι περισσότερο από το φυσικό离开 της οικίας;

Οι περισσότεροι ευαγγελικοί στοχαστές λένε ναι.

Πάλι, το έγγραφο της PCA λέει ότι η εγκατάλειψη μπορεί να συμβεί "με την επιβολή ανυπόφορων συνθηκών καθώς και με την ίδια την αποχώρηση".

Αλλά ας σας προειδοποιήσω: όχι κάθε τι που δεν σας αρέσει στον σύζυγό σας πρέπει να περιλαμβάνεται. Η PCA λέει σοφά ότι η λίστα των αμαρτιών που ισοδυναμούν με εγκατάλειψη "δεν μπορεί να είναι πολύ μεγάλη".

Μερικές φορές ο Θεός μας καλεί να παραμείνουμε σε επώδυνες σχέσεις. Ο Πέτρος μας θυμίζει στον 1 Πέτρο 2 ότι ο Χριστός υπέφερε για μας, αφήνοντάς μας ένα παράδειγμα. Όταν τον εξύβριζαν, δεν ανταπέδωσε. Όταν υπέφερε, δεν έκανε απειλές. Ενέθεσε τον εαυτό Του σε Εκείνον που κρίνει δίκαια. Μερικές φορές αυτή είναι η κλήση σας σε έναν δύσκολο γάμο.

Αλλά πράγματα όπως η σωματική κακοποίηση, η προδοσία, η κατάχρηση αλκοόλ ή ουσιών, η σκληρότητα, η εγκληματική δραστηριότητα, η απουσία, ή οποιαδήποτε συνήθης συμπεριφορά που θέτει σε κίνδυνο εσάς ή τα παιδιά σας — αυτά είναι σίγουρα ένα είδος εγκατάλειψης. Και ακόμη εάν ο σύζυγος ισχυρίζεται ότι είναι Χριστιανός, εάν ασχολείται συνήθως με τέτοια συμπεριφορά, σε κάποιο σημείο ενεργεί όπως ένας μη Χριστιανός και πρέπει να αντιμετωπιστεί ως τέτοιος.

Το κλειδί εδώ είναι ότι οι πρεσβύτεροι της εκκλησίας πρέπει να εμπλακούν.

Η Βίβλος δεν μιλάει σε κάθε δυνατότητα. Δεν θα αναφέρει εθισμό σε πορνογραφία με το όνομά της. Πρέπει να λάβουμε τις βιβλικές αρχές, να τις εμποτίσουμε με προσευχή, να ζητήσουμε την καθοδήγηση του Κυρίου και να πάρουμε την καλύτερη απόφαση που μπορούμε.

Σύνοψη

Τι μάθαμε σήμερα;

– Ο Θεός δεν ίδρυσε τη δια离婚· την επιτρέπει, την ανέχεται, την ρυθμίζει.

– Η διακοπή παντρεύματος πάντα πηγάζει από αμαρτία, αλλά η ίδια διακοπή δεν είναι απαραίτητα αμαρτωλή.

– Η διακοπή λήγει τη συνθήκη του γάμου.

– Όταν ένας σύντροφος αποκηρύσσει τη συνθήκη μέσω σεξουαλικής ανομιίας (πορνείας) ή εγκατάλειψης, η διακοπή είναι νόμιμη.

– Όπου επιτρέπεται η διακοπή, επιτρέπεται επίσης και η ξαναπαντρεύματος από το αθώο μέρος.

Είμαι βέβαιος ότι πολλοί από εσάς έχετε κι άλλες ερωτήσεις. Θέλω να πω: ας μιλήσουμε. Είναι δύσκολο να καλύψουμε όλα αυτά σε ένα κήρυγμα. Αν θέλετε να εξερευνήσετε αυτά τα πράγματα ή αν σας επηρεάζουν τώρα, ας μιλήσουμε.

Είμαστε μια κοινότητα που ενδιαφέρεται για αυτό το ζήτημα. Φροντίζουμε για εσάς και θέλουμε να καλλιεργήσουμε τους γάμους στην εκκλησία μας. Ας σας προσφέρω μερικές τελευταίες λέξεις εφαρμογής - μερικές συμβουλές.

Πρώτα, θυμηθείτε τι είπα νωρίτερα το πρωί: δεν υπάρχει ένας γάμος σε αυτό το δωμάτιο που να είναι αδιάβροχος στη διακοπή. Πρέπει να το γνωρίζετε. Πρέπει να περπατήσετε το μονοπάτι του γάμου σας με ταπείνωση, γνωρίζοντας την ευπάθειά σας σε κάθε είδους αμαρτίες.

Αλλά αν θέλετε να κάνετε τον γάμο σας όσο πιο αδιάβροχο στη διακοπή γίνεται, το πρώτο πράγμα που θα πω είναι αυτό: βεβαιωθείτε ότι είστε οπαδός του Ιησού. Βεβαιωθείτε ότι ανήκετε στον Χριστό και ότι είστε δεσμευμένοι σε μια ισχυρή, υγιή, Βίβλο-πιστή εκκλησία.

Πιθανόν να έχετε ακούσει τις στατιστικές που λένε ότι η διακοπή είναι τόσο συνηθισμένη στην εκκλησία όσο και στον κόσμο. Αυτό χρειάζεται να είναι επιλεγμένο. Καλύτερες μελέτες δείχνουν ότι όταν μιλάμε για ανθρώπους που είναι δεσμευμένοι στον Ιησού, που παίρνουν σοβαρά την πίστη τους, που συμμετέχουν και είναι δεσμευμένοι σε μια τοπική εκκλησία, το ποσοστό διακοπής πέφτει πολύ κάτω. Υπάρχει ένας λόγος για αυτό: το Άγιο Πνεύμα σας ενδυναμώνει - μέσω της πίστης στον Χριστό, μέσω του ευαγγελίου και μέσω της συμμετοχής σας με τους αδελφούς και τις αδελφές σας - να υπερνικήσετε αυτά τα προβλήματα.

Δεύτερον, εάν είστε παντρεμένοι—ή εάν κάποτε θα παντρευτείτε—προσέξτε αυτά τα λόγια: ο σύζυγός σας πρέπει να είναι κάτω από τον Χριστό, η επόμενη προτεραιότητά σας. Και εάν θέλετε να κάνετε την 결혼 σας όσο πιο δυνατή γίνεται, πρέπει να είστε πρόθυμοι να επενδύσετε σε αυτή.

Πρέπει να έχετε βραδιές ραντεβού. Σύζυγοι και σύζυγοι, πρέπει να απομακρύνεστε μαζί. Πρέπει να περνάτε χρόνο ο ένας με τον άλλον. Χρειάζεστε όρια γύρω από τη σχέση σας. Και πρέπει να επωφεληθείτε από κάθε πόρο—κάθε συνέδριο, κάθε βιβλίο—που μπορεί να σας βοηθήσει να γίνετε καλύτερος σύζυγος ή σύζυγος.

Τρίτον, πάντα δίνετε στον Θεό μια ευκαιρία να κάνει ένα θαύμα. Πάντα. Έχω δει γάμους που φαινόταν απελπιστικοί να μεταμορφώνονται με τη χάρη του Θεού. Η διαζύγιο πρέπει να είναι το τελευταίο σας καταφύγιο. Πριν εγκαταλείψετε, κάνετε ό,τι μπορείτε. Προσδιορίστε τα πράγματα που σας έφεραν σε αυτό το σημείο. Μετανοήστε βαθιά για τις αμαρτίες που εσείς οι ίδιοι έχετε διαπράξει. Προσευχηθείτε μαζί και ζητήστε από τον Θεό να σας δώσει ένα πνεύμα συγχώρεσης και θεραπευτικής χάρης. Συγχωρήστε όπως ο Κύριος σας συγχώρεσε. Ζητήστε από τους φίλους σας να προσευχηθούν και να νηστεύσουν για σας. Πηγαίνετε σε έναν επαγγελματία σύμβουλο.

Και ένα ακόμη πράγμα: πάρτε τους πρεσβυτέρους υπόψη. Εάν είστε προβληματισμένοι για το πού βρίσκεστε στον γάμο σας, έρχεστε να μιλήσετε με έναν από τους ποιμένες. Αφήστε τους πρεσβυτέρους να σας ποιμαίνουν. Εάν το διαζύγιο γίνει απαραίτητο—και κάποιοι από εσάς έχετε βιώσει διαζύγιο—τότε αυτό που πρέπει να κάνετε είναι: να στηρίξετε στην αγάπη του Χριστού. Στηρίξτε στην αγάπη Του και προχωρήστε μπροστά. Αρχίστε να ξαναχτίζετε τη ζωή σας σε Αυτόν. Κατανοήστε ότι ζούμε σε έναν πεσμένο κόσμο όπου μερικές φορές τα πράγματα δεν γίνονται καλύτερα. Γοναδίστε για τον ουρανό. Γοναδίστε για τη νέα γη, όπου τα πράγματα θα είναι καλύτερα.

Θυμηθείτε νωρίτερα σήμερα είπα ότι ο Θεός διαζύγισε το Ισραήλ. Ο ίδιος ο Θεός το βίωσε. Αλλά ακούστε τι λέει στον Ησαΐα 2:

Επομένως τώρα θα την παρασύρω. θα την οδηγήσω στην έρημο και θα της μιλήσω τρυφερά… θα σε αρραβωνιάσω με μένα για πάντα. θα σε αρραβωνιάσω με δικαιοσύνη και κρίση, με αγάπη και συμπόνια… Εσείς είστε ο λαός μου, και αυτοί θα πουν, "Εσείς είστε ο Θεός μου".

Είναι λόγω του Ιησού -λόγω του θανάτου Του στον σταυρό- που εσύ και εγώ μπορούμε να γνωρίζουμε ότι η δια离婚 δεν είναι η τελευταία λέξη.

Ας προσευχηθούμε μαζί:

Κύριος Ιησούς, σε ευχαριστούμε που μας δίδαξες για τη δια离婚 και τον γάμο και την επαναγάπη. Σε ευχαριστούμε για το θεσμό του γάμου. Σε ευχαριστούμε, Πατέρα, που δημιούργησες τον γάμο για την ευτυχία και την ευημερία της ανθρωπότητας.

Κύριος, προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλον εδώ. Ομολογούμε ότι κανείς από εμάς δεν είναι άνοσος. Κανείς από εμάς δεν έχει ένα αυτοθαυμάσιμο πόδι να σταθεί. Όλοι μας είμαστε αμαρτωλοί. Όλοι μας είμαστε ευάλωτοι να πέσουμε.

Και υπάρχουν άνθρωποι στην εκκλησία μας που είναι διαζευγμένοι και ακόμα αισθάνονται τον πόνο της. Υπάρχουν παιδιά της διαdivorce στην εκκλησία μας - άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει χωρίς πατέρα ή μητέρα, ή σε ένα σπασμένο σπίτι.

Κύριος Ιησούς, σε ευχαριστούμε που μπορείς να βάλλεις τα κομμάτια των παζλ μας πίσω μαζί. Σε ευχαριστούμε που μπορείς να πάρεις ένα τραυματισμένο γάμο και να τον κάνεις ολόκληρο ξανά. Σε ευχαριστούμε που μπορείς να πάρεις διαζευγμένους ανθρώπους και να τους κάνεις καλά, και να τους βοηθήσεις να βρουν σε Σένα χάρη μεγαλύτερη από όλες τις αγωνίες μας, όλες τις αμαρτίες μας, όλες τις προκλήσεις μας.

Κύριος, Εσύ να είσαι ο σύζυγός μας σήμερα. Εσύ να είσαι ο σύζυγος αυτής της νύφης, της Εκκλησίας.

Το ζητούμε αυτό στο όνομα του Ιησού. Αμήν.

Ο Σεβ. Mike Osborne προσχώρησε στο προσωπικό του RTS Orlando τον Μάρτιο του 2019, ως ο νέος Κοσμήτορας των Φοιτητών. Επίσης υπηρετεί ως Διευθυντής Παιδείας και Τοποθέτησης, βοηθώντας και καθοδηγώντας τους φοιτητές του MDiv καθώς προετοιμαζονται για την πλήρη απασχόληση στο έργο του Ευαγγελίου. Επιπλέον, ο Mike συχνά βρίσκεται στην τάξη, διδάσκοντας εργαστήρια κηρύγματος και τάξεις ποιμαντικής συμβουλευτικής.

Αυτό το άρθρο βασίζεται σε ένα λεκτικό κείμενο κηρύγματος του Σεβ. Osborne. Έχει υποβληθεί σε ελαφρά επεξεργασία από τον Copilot, καθώς και από το θεολογικό προσωπικό στο Third Millennium Ministries.