Κάνοντας Χώρο για Αποστολές

Από τον Scott Moore

Λοιπόν, καλό βράδυ. Είμαι πίσω! Και είμαι κουρασμένος! Έχω περάσει μια γεμάτη μέρα. Εσείς οι άνθρωποι μου έχετε δώσει μια γεμάτη μέρα και θα σας χρεώσω αύριο! Αυτό το βράδυ θέλω να σας μιλήσω και ελπίζω ότι θα είναι λίγο πιο συνομιλητικό. Το πρωί μιλήσαμε από το 1ο Ιωάννη για το κίνητρό μας για αποστολές. Πρώτα απ' όλα, δυσκολευόμαστε πραγματικά να κατανοήσουμε τα κίνητρά μας. Και αυτό είναι εντάξει. Και δεν πρέπει να είμαστε περιφρονητικοί προς εαυτούς για αυτό, αλλά στην πραγματικότητα να κατανοήσουμε την καλοσύνη του Θεού και να επιτρέψουμε στην καλοσύνη του Θεού να πει απλώς: "Γνωρίζετε τι; Εντάξει, τα κίνητρά μου είναι μικτά. Είμαι εγωιστής πολλές φορές. Και γνωρίζετε τι, επειδή έχω δημιουργηθεί κατ' εικόνα του Θεού, υπάρχει πολλή χαρά που έχω στο να είμαι απλώς συνδεδεμένος με άλλους και αυτό είναι καλό, και αυτό είναι μέσα μου," και ευλογώντας πολλά πράγματα που είναι μέσα μας επίσης. Αλλά το κίνητρο για αποστολές είναι, το κίνητρο για να μοιραστούμε την πίστη μας, είναι για να γίνει πλήρης η χαρά μας, για να είναι πλήρης η χαρά μας. Με άλλα λόγια, η σωτηρία, αν θέλουμε να μοιραστούμε την πίστη μας για να γνωρίσει κάποιος τον Χριστό, πραγματικά θέλουμε να γνωρίσει τον Χριστό επειδή ο Χριστός είναι ο μόνος, και η μόνη είδηση που μπορεί να βοηθήσει τα τείχη που μας χωρίζουν να πέσουν, για να μπορέσουμε πραγματικά να συνδεθούμε ο ένας με τον άλλον σε ευάλωτη αγάπη. Ο στόχος του φορτίου μας είναι η αγάπη. Και η αγάπη δεν είναι μονόδρομος αλλά ένας δρόμος και στα δύο ρεύματα, όπου και οι δύο δίνουμε και λαμβάνουμε.

Και αυτή η χαρά είναι το κίνητρο για τις αποστολές μας, γιατί ξέρετε γιατί; Είναι καλό να απολαμβάνουμε τους ανθρώπους. Αισθάνεται καλό να απολαμβάνουμε τους ανθρώπους, δεν είναι; Ναι, είναι. Και δεν σας κάνει να ξεκουράζεστε λίγο περισσότερο γνωρίζοντας ότι αυτή είναι η κύρια κίνησή μας για τις αποστολές; Ότι δεν χρειάζεται να γίνετε σούπερ σταρ, δεν χρειάζεται να διαβάσετε μια αυτοβιογραφία και να κάνετε όλα αυτά που έκαναν αυτοί οι άνδρες και γυναίκες, αλλά αυτό που σας κάνει έναν महान ιεραπόστολο βρίσκεται βαθιά στο ύφασμα του όντος σας, επειδή δημιουργηθήκατε κατ' εικόνα ενός Θεού που σας αγαπά να απολαμβάνει, που αγαπά να απολαμβάνει τον Θεό στη συντροφιά της Τριάδος και σας δημιούργησε και σας αγαπά να απολαμβάνει. Ναι, δημιουργηθήκαμε για να δοξάζουμε τον Θεό και να Τον απολαμβάνουμε για πάντα, αλλά δημιουργηθήκαμε επίσης για να απολαμβανόμαστε από Αυτόν για πάντα. Πώς σας κάνει να αισθάνεστε ότι Αυτός σας απολαμβάνει, ότι χαίρεται με σας; Είναι στον ουρανό ενώ κοιμάστε, περιμένοντας να ξυπνήσετε. «Κοιτάξτε το μικρό μου κορίτσι. Κοιτάξτε το μικρό μου αγόρι. Δείτε τι θα κάνουν σήμερα!» Σωστά; Και είναι απλώς ένα υπέροχο πράγμα ότι αυτή η χαρά είναι ένα κίνητρο.

Ακούμε χαρά όταν ακούμε τον Παύλο και βλέπουμε χαρά στον Ιησού. “Για τη χαρά που τέθηκε μπροστά του.” Το μόνο πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε πραγματικά ικανότητα για χαρά. Δεν ξέρουμε πραγματικά τι να κάνουμε με αυτή. Ο C.S. Lewis έγραψε πολλά για τη χαρά επειδή η χαρά είναι πραγματικά δύσκολο πράγμα να διαχειριστούμε. Αμήν; Και ο λόγος που δεν απολαμβάνουμε πραγματικά τη χαρά, δεν διαχειριζόμαστε πραγματικά τη χαρά πολύ καλά, είναι επειδή δεν κάνουμε το δύσκολο έργο της θλίψης που συνοδεύει τη χαρά. Η θλίψη είναι το φτυάρι που σκάβει την καρδιά για να μπορέσει η χαρά να γεμίσει την κοιλότητα που σκάβει η θλίψη. Αν δεν κάνεις καλά τη θλίψη, δεν μπορείς να κάνεις καλά τη χαρά. Ακούσαμε – “Αν έχουμε αυτιά να ακούσουμε” – ο Δαβίδ μίλησε για τη θλίψη και τη χαρά όταν ήταν εδώ. Μίλησε για το να αφήσει την μικρή του κοπέλα. Αυτό είναι θλιβερό. Αυτό που λαμβάνω είναι να είμαι με την μικρή μου κοπέλα και να δω το πρόσωπό της, αλλά δεν είμαι σε θέση λόγω των περιορισμών μου, λόγω της φτώχειάς μου, επειδή δεν μπορώ να είμαι σε δύο μέρη ταυτόχρονα, δεν είμαι σε θέση να είμαι στο ίδιο μέρος.” Αυτό που λαμβάνω και αυτό που πραγματικά μπορώ να έχω δεν συνδέονται και ο μεσαίος δρόμος μεταξύ αυτών των δύο λέγεται θλίψη. Και τι θα κάνουμε όταν είμαστε θλιβεροί όταν έχουμε αυτές τις λαχτάρες αλλά είμαστε εξαρτημένοι από κάποιον άλλον για να εκπληρώσει αυτές τις λαχτάρες, είμαστε εξαρτημένοι από τις ελεύθερες ενέργειες των άλλων για να εκπληρώσουμε πραγματικά τις λαχτάρες και τις επιθυμίες μας; Είμαστε εξαρτημένοι από τους άλλους για χαρά.

Τώρα αυτό είναι περίπλοκο σε έναν κόσμο όπου είμαστε περιορισμένοι και είναι περίπλοκο σε έναν κόσμο που υπόκειται σε ματαιότητα, αλλά λόγω του Χριστού, μπορούμε πραγματικά να λάβουμε μέρος σε αυτό. Αυτό που θα κάνω είναι να διαβάσω πραγματικά την Επιστολή προς τους Εβραίους, κεφάλαιο 13. Και αυτό που θα ήθελα να κάνω σήμερα είναι να εξετάσω γιατί δεν έχουμε ικανότητα για χαρά και κάποια πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να σκάψουμε την ικανότητά μας για χαρά, ώστε όταν άλλοι άνθρωποι έρθουν σε εμάς, να μπορούμε πραγματικά να τους απορροφήσουμε και να απολαύσουμε τους ανθρώπους. Κεφάλαιο 13, στίχος 1:

Ας συνεχιστεί η αδελφική αγάπη. Μην παραμελείτε να δείχνετε φιλόξενη διάθεση σε ξένους, επειδή με αυτόν τον τρόπο κάποιοι έχουν φιλοξενήσει αγγέλους χωρίς να το γνωρίζουν. Θυμηθείτε εκείνους που βρίσκονται στη φυλακή, σαν να ήσαστε στη φυλακή μαζί τους, και εκείνους που κακοποιούνται, επειδή και আপন，你们 είστε στο σώμα. Ας θεωρείται η τιμή του γάμου μεταξύ όλων, και το κρεβάτι του γάμου αμόλυντο, επειδή ο Θεός θα κρίνει τους σεξουαλικά διεφθαρμένους και τους μοιχούς. Κρατήστε τη ζωή σας ελεύθερη από την αγάπη για τα χρήματα, και να είστε ικανοποιημένοι με αυτά που έχετε, επειδή έχει πει: «Δεν θα σε εγκαταλείψω ποτέ ούτε θα σε παρατήσω». Έτσι μπορούμε με σιγουριά να πούμε: «Ο Κύριος είναι ο βοηθός μου· δεν θα φοβηθώ· τι μπορεί να μου κάνει ο άνθρωπος;»

Θυμηθείτε τους ηγέτες σας, εκείνους που σας μίλησαν το λόγο του Θεού. Σκεφτείτε το αποτέλεσμα του τρόπου ζωής τους και μιμηθείτε την πίστη τους. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος χθες και σήμερα και για πάντα. Μη σας παρασύρουν διάφορες και ξένες διδασκαλίες, επειδή είναι καλό για την καρδιά να ενδυναμώνεται από τη χάρη, και όχι από τροφές, οι οποίες δεν ωφέλησαν εκείνους που ασχολήθηκαν με αυτές. Έχουμε ένα θυσιαστήριο από το οποίο εκείνοι που υπηρετούν τη σκηνή δεν έχουν δικαίωμα να φάνε. Επειδή τα σώματα εκείνων των ζώων των οποίων το αίμα φέρεται στα άγια μέρη από τον αρχιερέα ως θυσία για την αμαρτία καίγονται έξω από την κατασκήνωση. Έτσι και ο Ιησούς υπέφερε έξω από την πύλη για να αγιάσει τον λαό μέσω του δικού του αίματος. Γι' αυτό ας βγούμε σε Αυτόν έξω από την κατασκήνωση και να φέρουμε την κοροϊδία που υπέμεινε. Επειδή εδώ δεν έχουμε μια σταθερή πόλη, αλλά αναζητούμε την πόλη που έρχεται.

Ουράνιος Πατέρας, ζητούμε με την δύναμη του Αγίου Πνεύματός Σου και μέσω της καταπληκτικής μεσολαβίας του Υιού Σου, ζητούμε να φωτίσεις τα μάτια μας, τις καρδιές μας και τα αυτιά μας, ώστε να δούμε και να ακούσουμε και να ιδούμε θαυμάσιες вещи από τον Λόγο Σου. Ας γίνει έτσι, στο όνομα του Ιησού, αμήν.

Θυμηθείτε τους Ηγέτες Σας

Όταν λέει εδώ, “Θυμηθείτε τους ηγέτες σας,” αυτό που λέει είναι – θυμάμαι τι έγραψε ο Παύλος, όταν γράφει στον Τιμόθεο, λέει, “Λαχταρίζω να είμαι μαζί σας.” Ακούτε αυτό; Έχει περάσει χρόνο με τον Τιμόθεο εκπαιδεύοντάς τον στο Ευαγγέλιο, και δεν μπορεί να είναι μαζί του γεωγραφικά. Και λέει, “Λαχταρίζω να είμαι μαζί σας, για να είναι πλήρης η χαρά μου.” Και έτσι ο Παύλος κάνει καλά τη λύπη. Επικοινωνεί τις λαχτάρες του. Επικοινωνεί τις επιθυμίες του. Δεν είναι καλό πράγμα αυτό; Και ο Ιησούς, όταν εκείνος, λίγο πριν επρόκειτο να πεθάνει, πάντα με εκπλήσσει να σκέφτομαι αυτό, αποφάσισε να έχει δείπνο με τους φίλους του. Δηλαδή, εάν η σταύρωση είναι στο ημερολόγιό σας για την επόμενη μέρα, θα θέλατε να έχετε δείπνο με τους φίλους σας; Εκείνος το έκανε. Και τραγούδησαν μαζί έναν ύμνο. Και μαντέψτε ποιος ήταν σε εκείνο το δωμάτιο; Ο Ιούδας ήταν σε εκείνο το δωμάτιο. Και έτσι ο Ιησούς ένιωσε την ένταση μεταξύ της απόλαυσης των ανθρώπων σε εκείνο το δωμάτιο αλλά και γνωρίζοντας ότι ένας από αυτούς θα τον προδώσει και ότι όλοι αυτοί θα τον εγκαταλείψουν, ακόμη και ο Πέτρος. Πώς αντιμετωπίζουμε εμείς τους ανθρώπους που γνωρίζουμε ότι μας έχουν προδώσει ή ακόμη και θα μας προδώσουν; Έχουμε δύσκολο χρόνο ακόμη και να παραμείνουμε παρόντες στο ίδιο δωμάτιο. Έχουμε δύσκολο χρόνο ακόμη και να κάνουμε επαφή με τα μάτια. Αλλά ο Ιησούς γευμάτισε μαζί τους· λαχταρούσε να είναι συνδεδεμένος μαζί τους. Αλλά ήταν επίσης λυπηρός όταν γνώριζε ότι οι προδοσίες θα συνέβαιναν όταν θα ερχόταν η απόσταση. Έκανε καλά τη λύπη. Έκανε καλά τη χαρά.

Αυτό που θέλω να κάνω είναι να δημιουργήσω αυτές τις κατηγορίες και να μας βοηθήσω να κατανοήσουμε αυτές τις κατηγορίες και οι κατηγορίες επικεντρώνονται στις στίχους 10 έως 14. Αν κοιτάξετε εδώ, λέει, “Έχουμε ένα θυσιαστήριο από το οποίο εκείνοι που υπηρετούν τη σκηνή δεν έχουν δικαίωμα να φάνε. Γιατί τα σώματα εκείνων των ζώων των οποίων το αίμα φέρεται στα άγια μέρη από τον αρχιερέα ως θυσία για την αμαρτία καίγονται έξω από την κατασκήνωση. Έτσι και ο Ιησούς υπέφερε έξω από την πύλη για να αγιάσει τον λαό μέσω του δικού του αίματος. Επομένως, ας πάμε σε Αυτόν έξω από την κατασκήνωση και να φέρουμε την κοροϊδία που υπέμεινε.” Και έτσι έχετε αυτές, αυτές τις κατηγορίες του “μέσα στη σκηνή” και μετά υπάρχει το “έξω από την πύλη.” Και ο συγγραφέας μιλάει για το πώς έχουμε ένα θυσιαστήριο και ότι αυτό το θυσιαστήριο είναι ο σταυρός του Χριστού που κάηκε έξω από την κατασκήνωση. Αλλά υπάρχουν εκείνοι που θέλουν να παραμείνουν μέσα στη σκηνή. Παραμένουν μέσα στη σκηνή, μέσα σε αυτό που θα ονομάσω την οχυρωμένη πόλη, την οχυρωμένη κατασκήνωση, όπου όλα είναι πολύ προβλέψιμα. Οι θυσίες γίνονται. Όλοι προσεύχονται στις προσευχές και όλα είναι πολύ προβλέψιμα και διαχειρίσιμα. Ακούστε τι λέει ένας σχολιαστής:

“Αυτή η επιστολή μπορεί να μην γράφτηκε για μια ομάδα Χριστιανών που πρόκειται να αποστατήσουν, αλλά μάλλον για μια εσωστρεφή εβραϊκή-χριστιανική ομάδα που είχε γίνει αποκλειστική και απομονωτική στη στάση τους, κρατώντας το Ευαγγέλιο για τους εαυτούς τους. Φοβούμενοι να τραβήξουν την προσοχή στο διακριτικό χριστιανικό μήνυμα, το είχαν ελαχιστοποιήσει, ζώντας πολύ στην εβραϊκή πλευρά του Χριστιανισμού τους. Με αυτόν τον τρόπο, είχαν οικοδομήσει ασφαλείς τοίχους γύρω από τους εαυτούς τους, αγνοώντας τον σκοπό του Θεού ότι έπρεπε να είναι ένας ιεραποστολικός λαός. Είναι μια ελκυστική ερμηνεία και αν η υπόθεση είναι σωστή, η παρότρυνση να βγούμε προς Αυτόν έξω από την κατασκήνωση έχει ακόμη περισσότερο εντυπωσιακό κάλεσμα. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν απευθύνεται σε ηρωικούς Χριστιανούς που έχουν εκδιωχθεί από τη συναγωγή αλλά σε διστακτικούς Χριστιανούς που προτιμούν να παραμείνουν εντός αυτής.”

Μέσα στη Σκηνή

Ελπίζω να δείτε τις κατηγορίες εδώ. Υπάρχει μέσα στη σκηνή και μετά υπάρχει έξω από το στρατόπεδο. Και εκείνη η λέξη σκηνή, το εσωτερικό του στρατοπέδου, εκείνη η λέξη είναι μια οχυρωμένη πόλη· είναι ένα οχυρωμένο στρατόπεδο. Και ελπίζω ότι εσύ και εγώ, ελπίζω ότι μπορούμε να οικοδομήσουμε αυτές τις κατηγορίες επειδή, όπως είπα το πρωί, έχουμε αυτές τις λαχτάρες αλλά δεν θέλουμε να εμπιστευτούμε ότι αυτές οι λαχτάρες μπορούν να ικανοποιηθούν από κάποιον άλλον. Και έτσι αυτό που κάνουμε είναι, οικοδομούμε αυτά τα φύλλα συκής, οικοδομούμε αυτά τα φρούρια, οικοδομούμε αυτά τα οχυρωμένα στρατόπεδα όπου στη συνέχεια αρχίζουμε να χειριζόμαστε με τον τρόπο μας τη ζωή. Και αρχίζουμε να νιώθουμε ότι πρέπει πραγματικά να αναλάβουμε τον έλεγχο επειδή δεν εμπιστευόμαστε ότι ο Θεός ή κανείς άλλος μπορεί πραγματικά να μας δεχθεί με καλοσύνη, να μας δώσει καλοσύνη. Και έτσι πρέπει να αρχίσουμε να ικανοποιούμε τις δικές μας ανάγκες και έτσι έχουμε αυτά τα φύλλα συκής. Υποχωρούμε, προστατεύουμε τον εαυτό μας, εξαρτιόμαστε από τον εαυτό μας για την προστασία και την ικανοποίηση του εαφ' εαυτού μας· πράγματα όπως αυτά.

Υπάρχουν τα οχυρωμένα στρατόπεδα και μετά υπάρχει το εξωτερικό του στρατοπέδου. Αν μπορείτε να θυμηθείτε εκείνες τις μέρες, τη ζωή μέσα σε εκείνη τη σκηνή, μέσα σε εκείνο το οχυρωμένο στρατόπεδο όπου οι Ιουδαίοι ήταν πολύ ασφαλείς και ασφαλείς - σκέφτομαι μια στρατιωτική βάση. Τώρα όταν μπείτε σε μια στρατιωτική βάση ή όταν πάτε, ας πούμε απλώς ότι πηγαίνετε σε ένα στρατιωτικό εκπαιδευτήριο, τι είναι το πρώτο πράγμα που κάνουν όλοι όταν μπουν σε ένα στρατιωτικό εκπαιδευτήριο; Όλοι ξυρίζουν το κεφάλι τους, σωστά; Όλοι φοράνε την ίδια στολή. Όλοι μαθαίνουν να βαδίζουν. Τα πόδια σας πρέπει να κινούνται ταυτόχρονα. Είναι σαν να λέτε "Αριστερά, αριστερά, αριστερά, δεξιά, αριστερά". Όλοι ακολουθούν τον ίδιο κώδικα. Όλα είναι ασφαλή. Όλα είναι προβλέψιμα. Τίποτα δεν χάνεται. Όλες οι belongings σας - στο κουτί. Το κρεβάτι σας πρέπει να είναι φτιαγμένο την τέλεια ώρα. Ξυπνάτε την τέλεια ώρα, την σωστή ώρα. τρώτε ένα γεύμα την σωστή ώρα. Έχετε μόνο ένα συγκεκριμένο χρόνο για να φάτε αυτό το γεύμα και μετά από αυτό, πάτε να κάνετε ασκήσεις. Σωστά; Όλα είναι πολύ προβλέψιμα. Γιατί; Γιατί όταν προσπαθείτε να παραμείνετε ασφαλείς, οποιοδήποτε πράγμα ασυνήθιστο, οποιοδήποτε απρόβλεπτο είναι πολύ τρομακτικό. Αμήν;

Να Ενδυναμωθείτε από τη Χάρη

Κοιτάξτε, είναι ο λόγος για τον οποίο αγαπάμε να ελέγχουμε τη ζωή. Δεν μας αρέσει τίποτα να χάνεται. Έχουμε το ίδιο μέρος όπου βάζουμε τα κλειδιά μας όταν γυρνάμε σπίτι. Έχουμε τις ίδιες ρουτίνες που έχουμε. Κάνουμε φίλους που ακολουθούν τους ίδιους πολιτιστικούς κανόνες που εμείς. Μας αρέσει να υποχωρούμε σε αυτά τα οχυρωμένα στρατόπεδα όπου όλα είναι ασφαλή και προβλέψιμα και όπου δεν είμαστε ευάλωτοι. Τα οχυρωμένα στρατόπεδα είναι τα πράγματα στα οποία είμαστε αφοσιωμένοι, που μας υποσχονται προστασία και ικανοποίηση. Ο συγγραφέας μιλάει εδώ, είναι, «Μη σας παρασύρουν από διάφορες και ξένες διδασκαλίες, γιατί είναι καλό για την καρδιά να ενδυναμωθεί από τη χάρη». Βλέπετε, μιλάει για την καρδιά· μιλάει για την ψυχή. Να ενδυναμωθεί από τη χάρη. Η χάρη σημαίνει ότι είστε ξεχωριστός και δεν κάνατε τίποτα για να την αξιώσετε. Είστε το μήλο του Θεού. Χαίρεται σε σας, σας απολαμβάνει, όχι λόγω όλων των πραγμάτων που κάνατε από τον εαυτό σας, αλλά επειδή απλώς σας αγαπά. Δευτερονόμιο – «Σας αγαπώ επειδή σας αγαπώ. Σας παρακολουθώ ενώ κοιμάστε επειδή είστε απολύτως όμορφος. Και μαντέψτε τι; Ενώ κοιμάστε, δεν χειραγωγείτε τον κόσμο για να γίνετε κάποιος που δεν είστε». Δεν είναι το πιο ταπεινωτικό πράγμα ότι σας αγαπά ενώ κοιμάστε, όχι ενώ κάνετε πράγματα; «Να ενδυναμωθείτε από τη χάρη», ότι τα μάτια Του πάνω σε σας είναι καλά.

“Μη ενδυναμώνεσθε από τροφών, αι οποίαι δεν ωφελήσαν τους προσηκόντας εις αυτάς.” Και θα προσθέσω σε αυτό – τροφών ή οποιουδήποτε πράγματος στη δημιουργία που μπορείτε να χειριστείτε· οποιουδήποτε πράγματος στη δημιουργία που μπορείτε να αφιερώσετε τον εαυτό σας. Οποιοδήποτε πράγμα στον οποίο αφιερώνουμε τον εαυτό μας, για να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τον εαυτό μας ασφαλή, για να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τον κόσμο μας σε τάξη, για να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τα πάντα διαχειρίσιμα και προβλέψιμα. Οποιοδήποτε πράγμα στον οποίο είμαστε αφιερωμένοι – είστε έτοιμοι για αυτό; Αυτό δεν είναι προσωπικό. Γιατί μπορείτε να χειριστείτε τη δημιουργία, μπορείτε να χειριστείτε ακόμη και τις μελέτες της Αγίας Γραφής σας. Ξέρετε; Μπορείτε να ρυθμίσετε το ρολόι. Μπορείτε να διαβάσετε. Μπορείτε να αποκτήσετε γνώση. Μπορείτε να κάνετε όλα αυτά τα πράγματα. Και τώραちょっと σκάβω όλα στην επιχείρησή μας επειδή αυτά είναι τα είδη των οχυρωμένων πόλεων που έχουμε. Σωστά; Αλλά εδώ είναι το πράγμα. Εάν αφιερώσετε τον εαυτό σας σε ένα πρόσωπο, εάν αφιερώσετε τον εαυτό σας στον Χριστό, δεν μπορείτε να τον χειριστείτε. Δεν ακολουθεί τους κανόνες μας. Δεν υπάρχει “εάν, τότε” με ένα πρόσωπο.

Θα απομακρυνθώ από το περίγραμμα μου για λίγο και απλώς θα σας ενημερώσω ότι είμαι λίγο μπλεγμένος στον εγκέφαλό μου τώρα. Μπορείτε να προσευχηθείτε για μένα; Γιατί感觉 πως έχω δυσκολία να επικοινωνήσω. Πραγματικά θέλω να τα καταφέρω καλά. Θέλω να τελειώσω αυτήν την ημέρα καλά. Αυτή είναι η επιθυμία μου. Και έτσι επικοινωνώ την επιθυμία μου σε εσάς, αλλά το σώμα μου είναι ακριβώς όπως, “Σκοτ, είμαι έτοιμος να τα παρατήσω εδώ!” Ξέρετε; Ας προσπαθήσουμε να τα καταφέρουμε μαζί, εντάξει; Γιατί χρειάζομαι να ακούσω αυτό το Ευαγγέλιο επίσης.

Ο Σκοπός των Οχυρωμένων Καταυλισμών μας

Ο αρχικός σκοπός των οχυρωμένων στρατοπέδων μας είναι να εκπληρώσουμε τις επιθυμίες μας, εντάξει είστε έτοιμοι για αυτό – χωρίς να είμαστε ευάλωτοι. Στην πραγματικότητα πιστεύουμε ότι μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες μας χωρίς να είμαστε ευάλωτοι. Αυτή είναι η ψευδαίσθηση. Εκεί είναι που χάνουμε το στόχο. Αυτός είναι ο σκοπός τους. Υποσχονται αυτό. Έχουμε κάθε είδους οχυρωμένα στρατόπεδα. Έχουμε στρατόπεδα δοctrines, σωστά; Όπου είμαστε τόσο προστατευμένοι στο οχυρωμένο στρατόπεδο, όχι έξω από το στρατόπεδο όπου τα πράγματα μπορεί να γίνουν λίγο χαοτικά, αλλά έχουμε – εδώ είναι το πράγμα, δεν μπορείτε να το δείτε με όλη την περιφρόνηση. Είναι μόνο περιφρονητικό αυτό που έχουμε όταν απλώς το κρατάμε, αλλά όταν κρύβουμε, επιτρέψτε μου να σας ρωτήσω ποιος είναι στο ράφι σας. Υπάρχουν άλλες κουλτούρες στα ράφια σας; Μπορούμε να ακούσουμε; Βρίσκετε τον εαυτό σας να διδάσκει μόνο και να διαβάζει μόνο τους ανθρώπους που συμφωνείτε ότι είναι καλοί για να ακούσετε; Μπορεί να έχετε ένα ψυχικά οχυρωμένο στρατόπεδο. Είστε απειλούμενοι από άλλες ιδέες; Σας κάνει λίγο άβολα όταν κάποιος από μια εντελώς διαφορετική κουλτούρα – δηλαδή, πόσοι συγγραφείς από την Ιαπωνία υπάρχουν στα ράφια μας;

Ο Σουσάκου Έντο, το έργο του για τη ζωή του Χριστού, A Life of Jesus – έχει κανείς εδώ διαβάσει αυτό; Έντο για τη ζωή του Ιησού. Η δημιουργικότητα και η ιστορία που γνωρίζει να φέρνει πραγματικά σε ένα πορτρέτο που ζωγραφίζει του Χριστού – δεν έχω δει τίποτα ή ακούσει τίποτα παρόμοιο. Αφροαμερικανοί συγγραφείς όπως οι συγγραφείς του Χάρλεμ πίσω, ξέρετε δεκαετίες πριν – Τζέιμς Μπάλντουιν – δεν έχω διαβάσει τίποτα περισσότερο ανθρωπολογικό, απλώς πιο όμορφο στην περιγραφή της ανθρωπότητας. Δεν έχω διαβάσει άλλον συγγραφέα που να μπορεί να περιγράψει την καρδιά του τόσο καλά, τι έκανε, και είναι τόσο καλός με τον εαυτό του για να μπορεί να περιγράψει τα πράγματα που ήταν λίγο λάθος αλλά και τα πράγματα που ήταν καλά. Όταν κλείνουμε στα οχυρωμένα στρατόπεδά μας, δεν ακούμε ούτε καν αυτό. Δεν τα έχουμε ούτε καν στα ράφια μας. Ποιοι είναι αυτοί που έχουμε στα ράφια μας; Όλοι αυτοί που έχουν την ίδια στολή με εμάς, όλα αυτά που έχουν τις ίδιες ιδέες με εμάς· όλοι αυτοί που βαδίζουν με τον ίδιο ρυθμό του ντραμς.

Τα Καταυλισμοί μας Κατάσταση και Γεωγραφία

Έχουμε καταστάσεις καταυλισμών, γεωγραφικούς καταυλισμούς. Δεν υπάρχει κριτική εδώ, αλλά οικοδομούμε κοινωνίες που είναι πολύ ομοιογενείς όπου όλοι είναι αρκετά προβλέψιμοι. Ζούμε σε γειτονιές όπου όλοι ακολουθούν κάποιους κανόνες που ακολουθούμε κι εμείς, όπου η ευαλωτότητα δεν είναι καν ζήτημα. Τα πάντα μπορούν να ελεγχθούν, τα πάντα μπορούν να προβλεφθούν, τα πάντα μπορούν να… Και έχουμε ακόμη καταυλισμούς που είναι υπαρξιακής φύσεως όπου, στις σχέσεις μας, κρύβουμε στις γωνίες της καρδιάς μας και δεν θα δώσουμε τον εαυτό μας σε κανέναν. Δεν θα περιγράψουμε τα συναισθήματά μας. Δεν θα επικοινωνήσουμε τις επιθυμίες μας. Γι' αυτό ένας λόγος πιστεύω ότι λέει, “Ας είναι τιμημένος ο γάμος μεταξύ σας όλων,” όταν μιλάει γι' αυτό, επειδή ο γάμος δεν είναι τόπος για να χειραγωγήσεις τον άλλον για να ικανοποιήσεις τις δικές σου επιθυμίες. Ο γάμος είναι τόπος όπου οι επιθυμίες σου πραγματικά ανακαλύπτονται. Ο γάμος είναι τόπος όπου τα τείχη είναι τόσο ισχυρά γύρω του, οι οχυρωμένες πόλεις σου μπορούν να εκτεθούν και να γκρεμιστούν και να τρελαθείς και είσαι ακόμα ασφαλής. Σωστά;

Πώς να τους Αναγνωρίσετε

Αλλά πώς αναγνωρίζουμε αυτά τα στρατόπεδα; Έτσι,让我 να σας το ζωγραφίσω. Οι καρδιές μας λαχταρούν επειδή στην πραγματικότητα βιώνουμε θλίψη. Σωστά; Αυτό που λαχταρούμε, δεν το έχουμε. Και έτσι αυτό που κάνουμε είναι να οικοδομούμε αυτούς τους κόσμους γύρω μας όπου νομίζουμε ότι μπορούμε να χειριστούμε τους τρόπους μας για να ικανοποιήσουμε τις λαχτάρες μας. Βλέπετε αυτό; Και έτσι εδώ είναι το πράγμα. Λαχταρούμε ένα φιλέτο μινιόν, αλλά εξαρτιόμαστε από άλλους ανθρώπους για να πάρουμε αυτό το φιλέτο. Αλλά έχουμε τα μέσα με τα οποία μπορούμε να πάρουμε Cheetos. Εντάξει, τώρα βλέπετε παραδείγματα που δίνω στο Trinity Gardens επειδή όλοι喜欢ουν τα Cheetos. Hot Fries! Όλοι喜欢ουν τα Hot Fries στο Trinity Gardens! Και έτσι ξέρετε, αλλά έχουμε τα μέσα όχι για να πάρουμε το φιλέτο αλλά μπορούμε να φάμε Hot Fries όλη μέρα και το δεύτερο που πεινάμε λίγο - Hot Fries! Hot Fries! Hot Fries! - επειδή δεν μπορούμε να αντέξουμε να πεινάμε για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Και έτσι δεν επιτρέπουμε ποτέ να αυξηθεί η πείνα μας και επομένως δεν είμαστε καθόλου ευαίσθητοι σε πράγματα που μυρίζουν καλά και πράγματα που είναι καλά - στο φιλέτο καθώς η μυρωδιά του φιλέτου μαγειρεύεται σε απόσταση και μπορούμε πραγματικά να τη μυρίσουμε αλλά δεν μπορούμε να τη μυρίσουμε επειδή μυρίζουμε Hot Fries. Έτσι δεν έχουμε καμία ικανότητα για χαρά επειδή στα οχυρωμένα στρατόπεδά μας καθόμαστε εκεί και σνακάρουμε όλη μέρα επειδή δεν εμπιστευόμαστε ότι οι λαχτάρες μας θα ικανοποιηθούν από κάποιον άλλο. Ελπίζω ότι έχει νόημα!

Πώς να τα παραχωρήσουμε

Και έτσι πρέπει να αναγνωρίσουμε εκείνες τις οχυρωμένες πόλεις για να μπορέσουμε να τις παραχωρήσουμε. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι πραγματικά τις έχουμε. Και εδώ είναι η υπέροχη χάρη του Θεού – ότι οι οχυρωμένες κατασκηνώσεις δεν διαρκούν. Δεν λειτουργούν. Τι λέει; «Ας ενδυνατωθεί η καρδιά σας από χάρη, όχι από τροφές που δεν ωφέλησαν εκείνους που είναι αφοσιωμένοι σε αυτές». Πράγματα στα οποία αφοσιώνεστε εκτός από τον Ιησού, δεν θα σας ωφελήσουν στο τέλος. Πώς ξέρετε λοιπόν ότι βρίσκεστε στην οχυρωμένη κατασκήνωσή σας; Πώς ξέρετε ότι είστε κρυμμένοι και δεν κάνετε τον εαυτό σας ευάλωτο; Αφήστε με να σας κάνω μερικές ερωτήσεις. Εντάξει; Είστε έτοιμοι; Γίνονται συχνά αμυντικοί; Όταν κάποιος σας κριτικάρει, γίνονται κριτικοί πίσω; Αν ναι, βρίσκεστε σε μια οχυρωμένη κατασκήνωση. Βρίσκετε τον εαυτό σας κριτικό και να απλοποιείτε τους ανθρώπους; Περιγράφονται οι άνθρωποι με ονόματα ενός λέξης – εισπράκτορας, αμαρτωλός, εγκληματίας, αυτό ή εκείνο; Όταν απλοποιούμε τους ανθρώπους, γνωρίζουμε ότι είμαστε σε μια οχυρωμένη κατασκήνωση. Οι άνθρωποι είναι σύνθετοι. Οι άνθρωποι είναι όμορφοι. Υπάρχουν περισσότεροι λόγοι – όταν βλέπετε έναν Αφροαμερικανό να πυροβολείται από έναν αστυνομικό στη Μινεάπολη, αν βρείτε τον εαυτό σας να λέει, «Λοιπόν, αν είχε απλώς υπακούσει στον αστυνομικό, αυτό δεν θα είχε συμβεί. Υπακούω στην αστυνομία και δεν μου συμβαίνει ποτέ». Γνωρίζετε ότι βρίσκεστε σε μια οχυρωμένη κατασκήνωση. Είναι πιο σύνθετο από αυτό. Τι γίνεται με τις είκοσι φορές που ήταν παιδί και υπάκουσε και βρήκε το πρόσωπό του να ωθείται στο τσιμέντο; Είναι πιο σύνθετο. Υπάρχει ιστορία εκεί.

Η Ανάγκη για Ποικιλία

Θα γίνω λίγο πιο συγκεκριμένος. Έχετε ποικιλία στη ζωή σας; Έχετε ανθρώπους που δεν μοιάζουν με εσάς; Υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να μην έχουν τις ίδιες αξίες ή να ακολουθούν τους ίδιους πολιτιστικούς κανόνες ή κανόνες που ακολουθείτε εσείς; Μπορείτε να είστε σε ένα οχυρωμένο στρατόπεδο. Συγγραφείς, γείτονες, άνθρωποι που θα μιλήσουν στην καρδιά σας - έχετε ανθρώπους που θα μιλήσουν στην ψυχή σας; Είναι μια πραγματική ερώτηση. Άνθρωποι που σας βλέπουν, σας γνωρίζουν και μιλάνε στην ψυχή σας. Θα σκάψω λίγο βαθύτερα τώρα. Στις αποστολικές σας προσπάθειες, είστε πάντα ο δωρητής και ποτέ ο δέκτης; Στις αποστολικές σας προσπάθειες, είναι ακόμη μια κατηγορία που πηγαίνετε επειδή είστε αυτός που χρειάζεται να λάβετε; Τότε μπορεί να είστε σε ένα οχυρωμένο στρατόπεδο αν η λήψη δεν είναι επιλογή. αν είστε πάντα ο δάσκαλος και ποτέ ο διδασκόμενος. Γιατί ξέρετε ότι η αγάπη πηγαίνει και στις δύο κατευθύνσεις. Γίνονται εκνευρισμένοι όταν το άτομο που αγαπάτε δεν ανταποκρίνεται όπως θέλετε ή όπως περιμένατε; Βλέπετε, αυτό είναι το γιατί η εργασία με τους φτωχούς είναι τόσο τρελή. Εκθέτει τα οχυρωμένα στρατόπεδά σας παντού επειδή οι φτωχοί δεν ανταποκρίνονται ποτέ όπως θέλετε. Δεν παίζουν το παιχνίδι σας. Σωστά; “Περιμένετε ένα λεπτό, σας έδωσα αυτό! Δεν με εκτιμήσατε!” Κάτι τέτοιο. “Με τον τρόπο που ήθελα να εκτιμηθώ!” Μπορείτε να είστε σε ένα οχυρωμένο στρατόπεδο.

Τα Οχυρωμένα Στρατόπεδα Λείπουν Κέρδος

Πολέμιζε με θυμό; Πολέμιζε με λαιμαργία; Γινόμαστε θυμωμένοι όταν οι οχυρωμένοι καταυλισμοί μας δεν παρέχουν αυτά που λαχταρούμε. Θυμάστε τον μεγαλύτερο γιο όταν επέστρεψε, σωστά; Και ήταν σαν: «Τι συμβαίνει;» Στο παραμύθι του χαμένου γιου - Λουκά 15. Ήταν σαν: «Τι συμβαίνει; Όλοι γιορτάζουν μέσα.». Και υπάρχει μια γιορτή που συμβαίνει. Και ρωτάει τους υπηρέτες επειδή οι υπηρέτες ξέρουν αλλά ο μεγαλύτερος αδελφός δεν ξέρει. Και είναι σαν: «Τι συμβαίνει μέσα;» Και ο χαμένος, αυτός που δεν ακολούθησε όλους τους κανόνες, στην πραγματικότητα παίρνει μια γιορτή. Γιορτάζεται. Ο χαμένος απολαμβάνει. Ο χαμένος αγαπιέται. Όλα αυτά που ο μεγαλύτερος γιος επιθυμεί και λαχταρά απολαμβάνονται από αυτόν που ήταν παράνομος. Σωστά; Και έτσι ο πατέρας βγαίνει και ο πατέρας λέει: «Έλα να είσαι μαζί μου!». Τον παρακαλεί. «Έλα να σταθείς δίπλα μου!». Και ο μεγαλύτερος γιος, με θυμό, ξέρετε τι λέει; Λέει: «Ακολουθήσα όλους τους κανόνες! Δεν παρέβλεψα ποτέ καμία από τις εντολές σου!». Μπορείτε να ακούσετε τον οχυρωμένο καταυλισμό; «Ακολουθούν αυτά που έκανα για να πάρω αυτά που επιθυμώ. Και αυτά που επιθυμώ είναι, άνθρωπος, εύχομαι να είχες σκοτώσει ένα νεαρό κατσίκι και εύχομαι να είχες ρίξει ένα πάρτι με τους φίλους μου!». Αυτές είναι καλές επιθυμίες, αλλά πήγε με χειριστικό τρόπο. Και μαντέψτε τι; Ο χειριστικός τρόπος δεν απέδωσε. Δεν τον ευνοούσε. Και κοιτάζει ένα πάρτι με ένα άτομο που δεν ακολούθησε κανέναν από αυτούς τους κανόνες και αυτός απολαμβάνει και βιώνει αυτά που πραγματικά λαχταρά. Γινόμαστε θυμωμένοι όταν οι οχυρωμένοι καταυλισμοί μας καταρρέουν και δεν παρέχουν, δεν ευνοούν.

Εδώ είναι η ευλογία του θυμού σας, επειδή όταν θυμώστε τώρα ξέρετε ότι έχετε ένα.

Γνωρίζετε ότι μπορείτε να κοιτάξετε τη θυμό σας όχι με περιφρόνηση αλλά με καλοσύνη; Αυτή είναι μια περίεργη σκέψη, δεν είναι; Τι κάνουμε στις κουλτούρες μας όταν θυμώνουμε; Είμαστε σαν, «Καλοί Χριστιανοί δεν πρέπει να θυμώνουν! Δεν χρειάζεται να θυμώνω.» Αλλά αν γνωρίζετε ότι ο Θεός είναι καλός και συμπονετικός προς εσάς, οι πιο αγαπητές λέξεις του πατέρα ήρθαν μετά που ο γιος θύμωσε μαζί του. Δεν μιλάει αυτό στην καρδιά σας; Έτσι όταν θυμώνετε στη ζωή, πιθανότατα επειδή κάτι στο οποίο έχετε αφιερώσει τον εαυτό σας, εκτός από τον Ιησού, δεν πληρώθηκε, δεν παρήγαγε.

Γιε, Είσαι Πάντα Μαζί Μου

Και έτσι αντί να γίνετε περιφρονητικοί με τον εαυτό σας ή να γίνετε περιφρονητικοί, στην πραγματικότητα αφήστε τις λέξεις του πατέρα να σας οδηγήσουν κάτω στην ψυχή σας. Και δεν είναι απαραίτητα αυτό που είστε θυμωμένος. Πάντα λέω και λέω στους ανθρώπους ότι είναι αυτό που είστε λυπηρός. Και ο πατέρας δεν μπήκε σε εκείνη την κριτική σκέψη. Δεν μπήκε σε εκείνη τη περιφρονητική γλώσσα. Είπε, «Γιε, είσαι πάντα μαζί μου και ό,τι έχω είναι δικό σου.» Με άλλα λόγια, «Δεν χρειάστηκε να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα. Μπορούσες απλώς να με ρωτήσεις.» Αλλά βλέπετε πόσο ευάλωτο σας κάνει αυτό; «Επιθυμώ να είμαι σε μια σχέση μαζί σας. Επιθυμώ να απολαμβάνω από εσάς. Επιθυμώ να αγαπηθώ από εσάς, αλλά αν το αφήσω στην κρίση σας να εκπληρώσετε αυτές τις επιθυμίες, είστε ελεύθεροι να μην τις εκπληρώσετε επίσης και δεν ξέρω αν μπορώ να χειριστώ τον πόνο.» Αυτή είναι η ευαλωτότητα. Και έχουμε έναν Πατέρα που θα εκπληρώνει πάντα τις βαθύτερες επιθυμίες μας.

Πώς να Αφήσουμε τα Οχυρωμένα Στρατόπεδα

Πώς βγαίνουμε λοιπόν από το οχυρωμένο στρατόπεδό μας; Ο Ιησούς μας προσκαλεί έξω σε αυτό που θα ονομάσω ιερό χώρο έξω από το στρατόπεδο. Και υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο θα το ονομάσω ιερό χώρο. Ed, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; Πότε υποτίθεται ότι θα έχω τελειώσει εδώ; Εντάξει. Καλά, θα γίνω πολύ ευάλωτος μαζί σας εδώ επειδή το στρατόπεδό μου είναι να είμαι γνώστης, να είμαι σοφός, να μπορώ να βλέπω και να κατανοώ βαθιά αλήθεια και να μπορώ να τις επικοινωνώ απλά και καλά στους ανθρώπους. Αυτό είναι στο οποίο είμαι καλός. Εκεί είμαι προικισμένος. Και εκεί αισθάνομαι ασφαλής και προστατευμένος και εκεί αισθάνομαι ότι δεν θα πληγωθώ. Αλλά υπάρχουν συζητήσεις στον γάμο μου που είναι πολύ δύσκολες για μένα να τις έχω. Και έτσι όταν η γυναίκα μου, στην ομορφιά της, έρχεται σε μένα και αρχίζει να μιλά για τρόπους με τους οποίους πρέπει να αναπτυχθώ ή τρόπους με τους οποίους, σε μια καλή μέρα τρόπους με τους οποίους πρέπει να αναπτυχθώ, σε μια κακή μέρα τρόπους με τους οποίους δεν είμαι καλός σύζυγος! Ξαφνικά, όλα στο μυαλό μου γίνονται θολά. Και όταν εκείνη λέει, “Τι συμβαίνει με тебя;” ξαφνικά δεν μπορώ να πω λέξη! Λέω, “Δεν ξέρω” πολύ. Υπάρχει κανείς μαζί μου εκεί; Γνωρίζει κανείς τι λέω; Πείτε, “Αμήν,” αν το κάνετε! Εντάξει καλά, είστε μαζί μου!

Και έτσι μιλάω με τον σύμβουλό μου σχετικά με αυτό. Πηγαίνω και βλέπω έναν σύμβουλο μερικές μέρες αργότερα και έχουμε αυτήν την διαμάχη και στη διαμάχη είμαι μπερδεμένος και δεν μπορώ να περιγράψω τίποτα που συμβαίνει, ειδικά τίποτα που συμβαίνει στην καρδιά μου. Και του λέω αυτό. Και εκείνος λέει, «Wow. Αυτό είναι ιερός χώρος». Και εγώ είμαι σαν, «Τι; Τι λες;» Και ήταν σαν, «Αυτός ο χώρος όπου όλα φαίνονται χαотиκά, απρόβλεπτα και χαμένα για σένα – και μάντεψε τι; Αυτό είναι έξω από το στρατόπεδο, και αυτό είναι στην έρημο. Εκεί είναι ο Ιησούς. Ονομάζεται ιερός χώρος». Εκεί συμβαίνει η μεταμόρφωση. Εκεί οι λαχταρές μου δεν μπορούν πλέον να ικανοποιηθούν από τις χειρισμούς μου επειδή δεν μπορώ να γνωρίσω τον δρόμο για να ικανοποιηθώ εκεί. Και έτσι πρέπει να εμπιστευτώ ότι οι λαχταρές της καρδιάς μου και η ασφάλεια και η προστασία θα πρέπει να ικανοποιηθούν από έναν άλλον. Και η μαρτυρία μου είναι ότι ο Χριστός με συνάντησε εκεί. Και ένιωσα την παρουσία Του εκεί και είναι πραγματικό.

Ιερός Χώρος

Και έτσι πώς βγαίνουμε από το οχυρωμένο στρατόπεδο; Βγαίνουμε στον ιερό χώρο. Βγαίνουμε στον τόπο έξω από το στρατόπεδο όπου είναι ο Ιησούς, όπου χύθηκε το αίμα Του, όπου πληρώνει για τις αμαρτίες μας, όπου γνωρίζουμε ότι ο Ιησούς, λόγω της χαράς που ήταν μπροστά Του, έκανε τον εαυτό Του ευάλωτο, έκανε τον εαυτό Του ορατό και ακουστό και απτό όλα λόγω της χαράς που ήταν μπροστά Του. Για τη χαρά της κοινωνίας με σας, έκανε τον εαυτό Του ευάλωτο. Έζησε στην έρημο. Ποτέ δεν υποχώρησε πίσω στο στρατόπεδο και παρέμεινε εκεί με κρυφά κίνητρα για να προστατεύσει τον εαυτό Του. Έκανε τον εαυτό Του 살ιο.

Επιστρέφω συνέχεια σε αυτό που ήταν η ένταση στην καρδιά του Ιησού όταν ο Ιούδας τον φίλησε στο μάγουλο. Μπορείτε να το αισθανθείτε; Τι пустыμία. Όχι απαραίτητα μια φυσική, γεωγραφική пустыμία, αλλά τι καρδιακή пустыμία όταν κάποιος που αγαπάς και λαχτάρεις να είσαι σε σχέση μαζί του επειδή είναι φορέας εικόνας και έρχεται κοντά στον Ιησού και νιώθει τη ζεστασιά του μάγουλου του Ιούδα στο μάγουλό του και δεν λέει, "Απαλαγείτε από μένα!" και δεν πηγαίνει απλώς θανατηφόρα, "Πάρε και κάνε ό,τι πρέπει να κάνεις!" Στην πραγματικότητα, ο Ιησούς είναι στην ένταση, η καρδιά του είναι να σκίζεται από όλη τη θλίψη. Εκείνη τη στιγμή, είναι άνθρωπος θλίψεων επειδή σε κάποιο σημείο λέει, "Κάνε ό,τι πρέπει να κάνεις για να ικανοποιηθεί και να γίνει η βούληση του Πατέρα μου", αλλά ταυτόχρονα, "Ιούδα, σε παρακαλώ, όχι!" Και είναι αυτή η ένταση της пустыμίας όπου όλα φαίνονται να τραβιούνται σε δύο. Και δεν απορρίπτουμε εντελώς κάποιον και δεν τρέχουμε μετά από αυτούς, αλλά μένουμε στην ένταση και εμπιστευόμαστε στις ελεύθερες ενέργειες των άλλων για να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες μας ή όχι. Ελπίζω ότι αυτό μεταφέρει. Αλλά όταν γνωρίζουμε ότι η χάρη του Θεού είναι μαζί μας, ότι δεν υπάρχει σκοτάδι στον Χριστό, μπορούμε πραγματικά να κινηθούμε έξω, έξω από το στρατόπεδο. Γιατί; Επειδή εκεί είναι ο Ιησούς.

Τώρα, έτσι ο συγγραφέας εδώ αρχίζει να μας προσκαλεί έξω από το στρατόπεδο. Και θα αρχίσω από το εδάφιο 1. Θα περπατήσουμε μέσα από αυτό και μετά θα τελειώσουμε. "Ας συνεχιστεί η αδελφική αγάπη." Με άλλα λόγια, μην την αφήσεις να μειωθεί, μην την αφήσεις να μειωθεί· μην απομακρύνεις τον εαυτό σου από την ευάλωτη σύνδεση με άλλους όπου η αγάπη μπορεί πραγματικά να καθιερωθεί μεταξύ εμού και σας. Ας απολαύσουμε ο ένας τον άλλον. Μην, στον φόβο σου, υποχωρήσεις, αλλά γνωρίζοντας ότι έχεις πληρωθεί, κάνε ένα βήμα εκεί έξω και γίνε ευάλωτος. Ας συνεχιστεί η αδελφική αγάπη.

“Μη παραμελήσετε την φιλοξενία στους ξένους.” Όχι ανθρώπους που γνωρίζετε και είναι προβλέψιμοι, αλλά ξένους· ανθρώπους που δεν γνωρίζετε. Αλλότριους και ξένους· μετανάστες. Εκείνους για τους οποίους δεν έχουμε ιδέα αν έχουν κρυμμένες προθέσεις στην τσέπη τους ή όχι. Δεν έχουμε ιδέα ποιοι είναι αλλά όταν τους βλέπουμε λέμε, “Είστε φορέας εικόνας· με ενδιαφέρετε. Αλλά είστε ξένος· δεν έχω ιδέα τι θα μου φέρετε.” Μπορείτε να δείτε την ένταση που ο συγγραφέας μας προσκαλεί; Μη παραμελήσετε την φιλοξενία στους ξένους. Μη παραμελήσετε να εκθέσετε τον εαυτό σας στους ξένους και να δώσετε σε ξένους, αλλά θυμηθείτε, είναι ένας δρόμος με δύο λωρίδες. Ακούστε πόσο καταπληκτικά ο συγγραφέας το φέρνει εδώ. “Γιατί έτσι κάποιοι έχουν φιλοξενήσει αγγέλους χωρίς να το γνωρίζουν.” Ω, Θεέ μου!

Είναι σαν να υπάρχει μια θύελλα. Αν είσαι ξένος και έρχεσαι κοντά για να είσαι μαζί μου, είναι σαν μια θύελλα που έρχεται προς το μέρος μου. Δεν μοιάζεις με μένα. Δεν έχω ιδέα τι θα κάνεις με μένα μόλις έρθεις εδώ. Με ενδιαφέρει επειδή είσαι φορέας της εικόνας του Θεού. Έχω κάνει όλη αυτή τη θλίψη και επομένως είμαι πολύ ευαίσθητος στην παρουσία σου. Είμαι πολύ ευαίσθητος σε αυτό που μπορείς να φέρεις στη ζωή μου, κάτι που δεν μπορώ να πάρω από κανένα άλλο, επειδή είσαι ειδικός φορέας της εικόνας. Αλλά είσαι σαν μια θύελλα. Και άνθρωπος, όταν βλέπω μια θύελλα, θέλω να τρέξω και να κρυφτώ στο κελάρι. Θέλω να κατέβω βαθιά στη γη. Θέλω να το κλείσω. Θέλω να ανέβω κάτω από τις σκάλες και να βάλω ένα στρώμα πάνω στο πρόσωπό μου. Αλλά ταυτόχρονα, θέλω να κοιτάξω έξω από το παράθυρο και να το δω. Υπάρχει κανείς σαν αυτό? Θέλεις να κρυφτείς από αυτό, αλλά θέλεις να το δεις. Υποθέτω ότι κανείς άλλος δεν είναι σαν αυτό. Είμαι σαν αυτό! Θέλω να το δω, αλλά θέλω να κρυφτώ από αυτό. Οι ξένοι είναι σαν αυτό, επειδή λέει ότι μπορεί να διασκεδάσεις έναν άγγελο. Με άλλα λόγια, μπορεί να λάβεις χάρη από την παρουσία ενός αγγέλου. Τον κρατάει στην ένταση. Είσαι σαν: «Ω Θεέ μου! Έρχεται μια θύελλα! Θέλω να τρέξω! Αλλά ω Θεέ μου, μπορείς να είσαι άγγελος, οπότε πρέπει να πλησιάσω!»

Και έχεις αυτή την εικόνα όπου δύο κόσμοι συγκρούονται. Υπάρχει η σκοτεινότητα που έρχεται και είναι σκοτεινή μόνο επειδή δεν έχουμε ιδέα τι έρχεται. Και περπατάμε έξω από την κατασκήνωση και μαντέψτε τι συμβαίνει όπου οι δύο βασιλείες συγκρούονται. Παίρνεις ένα ουράνιο τόξο όταν ο ήλιος και η σκοτεινότητα συναντιούνται. Παίρνεις ένα ουράνιο τόξο εκεί. Εκεί είναι ο Ιησούς. Αυτός είναι ο συμβατικός χώρος. Αυτός είναι ο πληρωμένος χώρος.

Να θυμάστε εκείνους που βρίσκονται στη φυλακή

“Να θυμάστε εκείνους που βρίσκονται στη φυλακή σαν να ήσαστε στη φυλακή μαζί τους.” Με άλλα λόγια, πρέπει να μπορούμε να αισθανθούμε τον πόνο εκείνων που βρίσκονται στη φυλακή. Γιατί πρέπει να μπορούμε να αισθανθούμε; Επειδή οι κρατούμενοι είναι λυπηροί. Αυτό που λαχταρούν είναι στην άλλη πλευρά των μπαρών. Πήγα να δω – κάποιος για τον οποίο μπορείτε να προσευχηθείτε είναι ο Broke. B-r-o-k-e. Είναι ο αδελφός του Punkin. Είναι ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο με τατουάζ Τριάδας Οικογένειας. Έχει “Τριάδα” στη μία πλευρά του ποδιού του, “Οικογένεια” στην άλλη πλευρά του ποδιού του, και το λογότυπό μας στο γόνατό του! Και το έκανε στη φυλακή! Και πήγα και τον επισκέφτηκα μόλις την Κυριακή και μου μιλάει για αυτό που λαχταρά στη δική του γλώσσα. Γνωρίζετε κανέναν κρατούμενο επειδή οι κρατούμενοι παραβιάζουν νόμους; Αν δεν παραβιάζουν, δηλαδή, απλούς νόμους, θα παραβιάσουν πολιτιστικούς νόμους ή ακόμα και αστικούς νόμους που θέτουμε σε εφαρμογή. Με άλλα λόγια, δεν γνωρίζουμε πραγματικά τι συμβαίνει με αυτούς. Πρέπει να είμαστε σε σχέση μαζί τους. Και έτσι, εδώ πάλι, μας προσκαλούνται σε αυτό. “Και εκείνους που κακοποιούνται, αφού και আপন είναι στο σώμα.” Και έτσι βλέπετε πώς ο συγγραφέας μας προσκαλεί σε εκείνο το ιερό χώρο.

Μπορούμε να εισέλθουμε σε εκείνο τον ιερό χώρο επειδή εκεί είναι ο Ιησούς. Ελπίζω ότι σας έδωσα μια ιδέα ότι, στις εμμονές μας, προσπαθούμε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας, αλλά όταν ανοίγουμε τον εαυτό μας σε σχέσεις – μαντέψτε τι; Οι άνθρωποι δεν είναι προβλέψιμοι. Αλλά μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά σε ευαλωτότητα στις σχέσεις μας. Γιατί; Επειδή ο Ιησούς πλήρωσε για μας. Και καθώς παραδίδουμε τις εμμονές μας και καθώς παραδίδουμε τις οχυρωμένες κατασκηνώσεις μας, ανοίγουμε τον εαυτό μας στη θλίψη. Οι λαχτάρες μας που τώρα δεν ικανοποιούνται από εμάς αλλά εμπιστευόμαστε ότι θα ικανοποιηθούν από κάποιον άλλον. Και μαντέψτε τι συμβαίνει όταν ανοίγετε τον εαυτό σας στη θλίψη έτσι; Αυξάνεται. Και οι λαχτάρες σας αυξάνονται. Και τότε ξαφνικά όταν ένας φορέας εικόνας του Θεού έρχεται κοντά σας, μπορείτε να το νιώσετε. Και μπορείτε να τον απολαύσετε. Και μπορούμε να τον απολαύσουμε. Αυτές είναι οι ευλογίες. Σας έδωσα απλώς τις ευλογίες. Η παράδοση των οχυρωμένων πόλεων σας ονομάζεται πραότητα.

Τι θα φαινόταν αν επιτρέπαμε στον εαυτό μας να απολαύσουμε ευάλωτα τους ξένους; Αυτή είναι η ερώτηση. Τι θα φαινόταν αν επιτρέπαμε στον εαυτό μας να απολαύσουμε ευάλωτα ανθρώπους που δεν μοιάζουν με εμάς; Τι θα φαινόταν αν ομολογούσαμε ότι σε αυτό το δωμάτιο έχουμε μια ειδική εμφάνιση της δόξας του Θεού, αλλά όχι την μοναδική ειδική εμφάνιση της δόξας του Θεού; Και τι θα φαινόταν αν ομολογούσαμε ότι απέναντι από το δρόμο υπάρχει μια ολόκληρη κοινότητα που δοξάζει τον Θεό με έναν άλλο τρόπο; Και εκτός αν ανοίξετε τον εαυτό σας σε μια ευάλωτη σχέση με αυτούς, υπάρχει μια υπέροχη εμφάνιση της δόξας του Θεού που δεν μπορείτε να πάρετε πουθενά αλλού. Και έτσι πριν πάτε απέναντι από το δρόμο, πρέπει να πείτε, “Ξέρετε τι; Θα βάλω μια πινακίδα στο όλο μου δώρο και στην πραγματικότητα θα ανοίξω τον εαυτό μου στην πιθανότητα ότι έχω τα πάντα να κερδίσω απέναντι από το δρόμο.” Τι θα φαινόταν αν ανοίγαμε τον εαυτό μας στην ευαισθησία και πηγαίναμε εκεί και απλώς πέφταμε με το πρόσωπο όταν προσπαθούσαμε να κάνουμε σχέσεις με ξένους; Και μαντέψτε πού χτίζονται οι σχέσεις; Όταν πέφτετε με το πρόσωπο στις σχέσεις; Δεν είναι υπέροχα νέα; Γιατί εγώ πέφτω με το πρόσωπο όλη την ώρα!

Εντάξει, First Pres, είναι με μεγάλη χαρά που ήμουν μαζί σας όλη μέρα σήμερα. Τα χαμόγελα σας, η ενθάρρυνσή σας, έχουν γεμίσει την καρδιά μου. Και θα πω ότι καθώς οδηγώ σπίτι είτε αργά απόψε είτε αύριο το πρωί – δεν έχω αποφασίσει ακόμα – θα είναι με λύπη που η γεωγραφία θα μας χωρίσει. Αλλά έρχομαι πίσω το απόγευμα της Τρίτης και θα σας δω την Τετάρτη. Ας προσευχηθούμε!

Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τον Λόγο Σου που φτάνει στα βαθιά μέρη της ζωής μας. Είναι ένα ξίφος. Τα ξίφη κόβουν, Κύριε. Αλλά ένα στα χέρια ενός συμπονετικού Πατέρα θεραπεύει επίσης. Και έτσι, Άγιο Πνεύμα, δώσε μας τη χάρη να πιστεύουμε ότι είσαι καλός. Άγιο Πνεύμα, δώσε μας τη χάρη να γνωρίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα έξω από τα οχυρωμένα στρατόπεδά μας σε ιερό χώρο. Δώσε μας τη χάρη να ακούμε τις ιδέες των άλλων. Δώσε μας τη χάρη να πηγαίνουμε σε μέρη που μπορεί να είναι δυσάρεστα. Δώσε μας τη χάρη να βγούμε ακόμη και από τα οχυρωμένα στρατόπεδά της καρδιάς μας και απλώς να μιλήσουμε με τους συζύγους ή τους φίλους μας με ευάλωτους τρόπους που δεν έχουμε ξανακάνει. Και Ιησού, συναντήσε μας εκεί. Είσαι πάντα μαζί μας. Δεν θα μας αφήσεις ή θα μας εγκαταλείψεις και αυτό είναι που μας είπε ο Λόγος Σου. Σ' εμπιστεύουμε. Αμήν.