Հասցեն, ոչ Դեռ

Մինչդեռ, Ոչ Դեռ

1 Կորնեցի 4:8-21

Դեյվիդ Սթրեյն

Նախքան սկսենք, թույլ տվեք եւս մեկ անգամ մաղմաղաղ շնորհավորել մայրերին մեր համայնքում ՝ Հաջող Մայրերի Տարի: Ընտանիքները մեր մշակույթի կողմից այժմ այնքան ճնշումների տակ են, մոր կոչումը պահանջում է զոհաբերություն, 용ղություն եւ հաստաթունություն: Մենք ճիշտ ենք այն փաստը տոնել, որ դուք բոլորդ մեր ընտանիքների եւ մեր եկեղեցու համար մեծ նվեր եք: Մենք շատ գնահատում ենք ձեզ: Հավանաբար, դուք այսօր մեզ հետ եք այցելում ՝ ընտանիքի հետ շաշկելու համար: Եվ եթե դա ճիշտ է, մենք հատկապես ուրախ ենք ձեզ ողջունելու: Մենք ցանկանք լավ ընդունել այցելուներ լինել, ասես որ ավելի վաղ ասացի, այնպես որ եթե մենք կարող ենք ձեզ ծառայել ցանկացած ձևով, մենք կցանկանք, որ իմանաք, թե ինչպես կարող ենք դա անել:

Այսպիսով, մեծամասնությունը մեզանից այսօր տոնում է. այն այն է, որ որոշ մարդիկ այս օրը մխրճված եւ ցավով լի են: Ոմանք մենք աղջիկ ենք կորցրել կամ մայր կորցրել: Ոմանք մեզանից երկար ժամանակ ծնող լինել են ցանկանում եւ իրենց երեխաներ ունենալ չեն կարող: Այդ իսկ պատճառով, Մայրերի Տարի այսօր դժվար է: Թույլ տվեք ասել, եթե դա ձեզ է բնութագրում, որ մենք սիրում ենք ձեզ, որ մենք աղոտում ենք ձեզ համար, եւ մենք աղոտում ենք, առավել ևս այսօր, որ Տերը բախտահար ձեր սիրտերը:

Եթե առաջին անգամ եք Ֆիրսթ Փրեսբիթերիան եկեղեցում, դուք նկատել եք մեր սովորական օրինաչափությունը, երբ գալիս է քարոհով: Մենք այն անում ենք, քանի որ մենք ցանկանք փորձել ենք ենթարկվել, դնել մեզ ՝ Ամբողջ Աստվածաշուն իշխանության տակ, այլ ոչ թե ընտրել, ինչպես մեզ հարգագրավ: Եւ այն նշանակում է, որ քանի որ մենք աշխատում ենք 1 Կորնեցի նամակի միջոցով, այս առաջինը մենք եկել ենք 1 Կորնեցի 4-րդ գլուխ, 8-րդ մաս, մինչև գլխի վերջ: Այնպես որ, խնդրում ենք, այժմ առաջին անգամ վերցրեք ձեր առջև գտնվող բազմության մեջ գրված Պատգամը եւ շրջվեք այնտեղ: 954-րդ էջ եկեղեցական Աստվածաշուն: 1 Կորնեցի 4-րդ գլուխ 8-րդ մաս, մինչև գլխի վերջ:

Նախքան մենք կարդալը, թույլ տար, որ մի փոքր հիշեցնեմ, թե մինչև այժմ Պողոսի նամակի մեջ որտեղ ենք եղել: Կորնթացի եկեղեցիները ընկել են խմբավորման, դատապարտության, բաժանման մեջ, եւ այդ ամենը վառել է եւ սնուցել պհեծության մեղքը: Նրանք կատաղել են իրենց: Եւ Պողոսը գրում է կորնթացիներին այդ հարցերով զբաղվելու համար: Եւ այդ ամենը զբաղեցրել է նրա ուշադրությունը իրո՛ւ գլուխ 1-ի երկրորդ կեսից մինչև այժմ: Եւ երբ մենք դիտարկում ենք 4-րդ գլխի վերջին մասը, մենք տեսնում ենք, որ Պողոսը բերում է իր քննարկումը այդ հարցերով` պհեծության, բաժանման եւ դատապարտության Կորնթոսում, դրան հաստաթօնել: Մենք սկսեցինք դիտարկել 4-րդ գլուխը երկու շաբաթ առաջ: 1-5 տողերում մենք տեսանք, որ Պողոսը ուսուցանում է մեզ, թե ինչպես վարվել պհեծության եւ դատապարտության հետ, երբ մենք դրա կողմից ենք այլ մարդկանց կողմից, երբ նրանք դատապարտում են մեզ: Այն 6-7 տողերում մենք տեսանք անցած ընթերցման ժամանակ, Պողոսը օգնում է մեզ գործ ունենալ պհեծության եւ դատապարտության հետ եւ այն բաժանման, որ այն կարող է առաջացնել, երբ մենք գտնում ենք այդ պհեծությունը, որ աճում է եւ ծաղկում է մեր սեփ սրտերում:

Եւ այժմ առաջին անգամ Պողոսը երկու վերջնական կետ է անում պհեծության եւ Կորնթոսում բաժանման մասին: 8-13 տողերում նա կզբաղվի Կորնթացիների սխալ սպասումներով. նրանց սխալ սպասումներ: Եւ այն 14-21 տողերում, նա ունի ընտանի երախտագիտության եզրակացություն: Սխալ սպասումներ եւ ընտանի երախտագիտություն: Սրանք են երկու մեծ թեմաներ, այն վերնագրեր, որոնց տակ մենք կդիտարկենք Պողոսի ուսուցանումը այստեղ` սխալ սպասումներ եւ ընտանի երախտագիտություն: Նախքան մենք ուշադրություն դարձնենք Աստվածաշուն լսելու եւ քարոզելու, սակայն, թույլ տար, որ մենք կանչ անենք եւ օգնություն խնդրենք Աստվածից: Կը մաղթեք աղողք անենք:

Հասկա՛ցեք, մենք սիրում ենք Քեզ և կամենում ենք արդարության համար: Հիշում ենք մեր Փրկչի խոստումը, որ արդարության համար կամենողները կհագեցվեն: Եւ այդ խոստումը մեր փորձության մեջ այս առավելության ընթացքում կատարելու համար, որպես քո երեխաներ, մենք գալիս ենք աղոթելով: Եւ Սուրբ Հոգու աշխատանքով քո Սուրբ Խոսքով սնուցի մեր սրտերը, Հիսուսի համար: Ամեն:

1 Կորնթացիներ գ” অধ্যाय 4-րդ տող 8-րդ: Սա է Ամենակալ Տատերը Աղ:

Արդեն ամեն ինչ ունեք: Արդեն հասարակ եք դարձել: Առանց մեզ արդեն արքայական եք դարձել: Որ եւ թագավորեք, որ մենք առանձին իշխանություն ունենք ձեզ հետ: Որովհետև Ամենաբարձր Աղ մեզ առաքելոները ցուցաբերել է բոլորի վերջին, մահվան դատապարտված մարդկաների պես, քանի որ մենք աշխարհի համար, հետափորձած, անհասկի ենք դարձել: Մենք Քրիստոսի համար հիմար ենք, բայց Դուք Քրիստոսով իմաստուն եք: Մենք թուլ ենք, բայց Դուք ամուր եք: Դուք պատվում եք, բայց մենք անարգ ենք: Մինչ այս ժամ, մենք կամենում ենք, մենք քրտնում ենք, մենք աղքատ զգեստաված ենք, մենք հարվածներ ենք ստանում, մենք անտուն ենք, եւ մենք աշխատում ենք մեր ձեռքերով: Երբ մեզ վասի են անում, մենք օրհնում ենք. Երբ հալածանք ենք տանում, մենք հանդուրժում ենք. Երբ մեզ սահմանում են, մենք աղոթում ենք: Մենք աշխարհի խառնարար դարձել ենք, ամեն ինչի մնացորդ:

Ես չեմ գրում այդ բաները, որ ձեզ ամաչեցնեմ, այլ որ ձեզ խրախուսեմ, որպես իմ սիրած երեխաներ: Չնայած դուք Քրիստոսի մեջ անթահասարակ ուղեկիցներ ունեք, բայց շատ հայրեր չունեք: Որովհետև ես Քրիստոս Հիսուսի միջոցով Ավետարանի միջոցով ձեր հայր դարձա: Ես խնդրում եմ ձեզ, այնուհետև, լինեք իմ ընդօրինակները: Դրա համար էլ ես ձեզ ուղարկեցի Տիմոթեոսին, իմ սիրած եւ հավատարիմ որդուն Տիրոնի մեջ, որպեսզի ձեզ իմ եղանակները Հիսուս Քրիստոսի մեջ յաստարման անել, ինչպես ես ամենուրեք ամեն եկեղեցում դասավանդում եմ: Ոմանք բարդ են, ինչպես թե ես ձեզ չեմ գալու: Բայց ես շուտով ձեզ մոտ կգամ, եթե Տերը կամենա, եւ ես չեմ պատասխանատու այդ բարդ մարդկանց խոսքերին, այլ նրանց ուժին: Որովհետև Աստվածության արքայությունը խոսքերով չէ, այլ ուժով: Ի՞նչ է ձեր ցանկությունը: Ե՞ս ձեզ մոտ գամ ձողով, թե սիրով ու մեղմության ոգով:

Ամեն, եւ մենք շնորհակալ ենք Աստված ընծայել է մեզ իր սուրբ Խոսքով:

Սխալ սպասարկուներ

Ինչպես ասացի այդ ժամանակ, առաջին բանը, որ ես ուզում եմ, որ դուք տեսնեք այստեղ, Պողոսի արձագանքն է Կորնթացիների սխալ սպասելիություններին: Նրանք ունեին սխալ սպասելիություններ քրիստոնեական կյանքի մասին: Երբեմն ես ունեմ նախահարստափոց խորհրդատվություն անելու հնարավորություն, ես խոսում եմ զույգի հետ այն քառորդ խախտումների մասին, որոնք հակված են անցնել յուրաքանչյուր ամուսնության միջով: “ quasi բոլոր վեճերը, որ դուք երբևէ կունենաք, ասում եմ նրանց, ինչ որ ձևով կապված են այդ չորս բաներից մեկի հետ: Կարո՞ւմ եք գուշակել: Չորս խախտումներ. փող, սեքս, ընտանիք և երեխաներ: Չորս խախտումներ: Ես գիտեմ, որ ձեր մեծ մասը վեճեր ունենում է այդ բաների մասին: Մենք բոլորը հակված ենք այդ: Մեր ամուսնության մեջ շատ դժվարություններ եւ խնդիրներ կապված են այդ մեկի հետ: Եւ այն պատճառը, որ դրանք հաճախ լարվածության աղբյուր են, կապված է այլ բանի հետ, որ անցնում է դրանց միջով եւ դրանց այդ դժվարությունը: Սխալ սպասելիություններ: Մենք շատ ենք ակնկալում: Մենք ոչ ռեալիստ ենք այն բանի մասին, թե ինչպես կլինեն բաները կամ ոչ ռեալիստ ենք մեր զույգի կարիքների կամ մեր սեփական հնարավորությունների մասին: Մենք բոլոր տեսակի ենթադրություններ են անում, որոնք մենք չենք հաղորդակցում կամ բանակցում: Եւ այդ սխալ սպասելիությունները փողը, սեքսը, ընտանիքը եւ երեխաները դարձնում են ոչ քրիստոնեական ուրախության եւ ամրության աղբյուր, այլ հաճախ լարվածության կետեր եւ շփման աղբյուր: Սխալ սպասելիությունները կարող են առանձացնել ուրախությունը գրեթե ամեն բանից: Եւ եթե դա չենք զգույլ, ապա սխալ սպասելիությունները կարող են նույնիսկ խախտել հարաբերությունները:

Սա անշուտով էր տեղի ունենում Կորինթոսի միություններում. սխալ սպասելիքները սկսել էին խախտել հարաբերությունները եւ առաջացնել բաժանման: Նրանք սխալ սպասելիքներ ունեին քրիստոնեական կյանքի բնույթի մասին: Նայեք 8-13 տողերին: Սա այն բաներն են, որ Կորինթոսցիներն ասում էին իրենց մասին: Պողոսը արտացոլում է դրանք իր ընթերներին այն ավելին, քան մի փոքր ծաղրածուծ երգով, նույնիսկ հեգնությամբ: Դուք տեսնում եք այն անցածության մեջ: Նայեք 8-րդ տողին: Նա ասում է. «Դուք արդեն ամեն ինչ ունեք: Դուք արդեն հարստացել եք: Դուք դարձել եք արքայոներ»: Դուք կարող եք թարգմանել այն. «Դուք սկսել եք թագավորել»: Դա կլիներ. «Դուք սկսել եք թագավորել». նա ասում է. «Ես ուրախ լինեի, որ դուք թագավորեք, որ ես թագավորեմ ձեզ հետ: Դուք կարծում եք, որ ամեն ինչ արդեն տեղի է ունեցել: Եթե դա ճիշտ լիներ»: Պողոսն ասում է. Կամ նայեք 10-րդ տողին: «Դուք իմաստուն եք Քրիստոսի մեջ: Դուք ուժեղ եք: Դուք պատված եք»: Դա այն է, թե ինչպես Կորինթոսցիները տեսնում էին իրենց: Դուք հիշում եք, որ նրանք պարծենում էին իրենց հոգևոր գերազանցությամբ: Նրանք պարծենում էին իրենց գերբնական շնորհներով, ինչպես մենք կտեսնենք, երբ նամակը բացահայտվի: Նրանք պարծենում էին իրենց հատուկ իմաստությամբ եւ ընկալմամբ: Ի վերջո, նրանք ասում էին. «Չէ՞ Հիսուսը մահացել եւ հարություն առել: Աշխարհի վերջը եկել է: Փաստաթղթերը կատարվել են: Նոր աշխարհն արդեն այստեղ է»:

Մենք արդեն ամեն ինչ ունենք:

Դրանց խնդիրն այն է, որ նրանք նայել են Ավետի բոլոր հրաշալի իրականություններին, որոնց մեջ նրանք ընկել էին Հոգու գործով, երբ հավատացին Հիսուսին, ու ասացին. «Մենք արդեն ամեն ինչ ունենք: Ամեն ինչ արդեն այստեղ է: Այլ ոչինչ պետք չէ»: Նրանք եզրակացրին, որ քրիստոնեային պետք է ակնկալի ամբողջ աշխարհիկ ուրախությունը այստեղ, ամենաբարձր բախտը այստեղ, ամենահնարամած շնորհակալությունը այստեղ: Այստեղ չպետք է լինի տառապ, ոչ վիշտ, ոչ աղքատություն, ոչ ցավ: «Դա է, թե ինչ որ մենք ունենք Քրիստոսի մեջ»,- ասում էին նրանք: «Մենք ամեն ինչ ունենք, ինչ որ ուզում ենք: Մենք հարուստ ենք: Մենք արդեն թագավորում ենք: Մենք իմաստուն ենք, մենք ուժեղ ենք, մենք պատվավոր ենք»: Այն բառը, որ, ինձ թվում է, ամփոփում է նրանց տեսակետը քրիստոնեական օրհնության ամբողջության մասին այս աշխարհում, այդ «արդեն» բառն է, որը կրկնվում է 8-րդ տողում: «Արդեն դուք ամեն ինչ ունենք: Արդեն դուք հարուստ ենք դարձել»: Պրոֆեսորի պնդման համար, արդեն հիմա, նրանք ունեն այն, ինչ իրոք ակնկալել է մինչև վերջ: Դուք տեսնում եք, նրանք ասում էին, եթե դուք իրապես ապրում եք հավատափուն լինել քրիստոնեայի, եթե դուք իրապես հոգևոր եք, եթե դուք իրապես հավատում եք, ապա ակնկալեք այն, որ դուք կտեսնեք ձեր կյանքում. այստեղ արդեն երկինք; արդեն նոր ստեղծագործություն: Հաղթանակ մեղքի, տառապի, վիշտի արդեն: Ձեր լավագույն կյանքը արդեն:

Իհարգածության խնդիրը

Չմիասնալի է, որ նրանք ունեին հպարտության խնդիր: Չմիասնալի է, որ նրանք նայում էին իրենց եկեղեցիներում այն այլոց վրա, որոնք չէին հասնում իրենց մակարդակին, որոնց տառապներն ակնահայտորեն վկայում էին, որ նրանք պակաս հոգևոր են, որոնց պայքարը մնացած մեղքի հետ, ըստ նրանց, ցույց է տալիս, որ նրանք երկրորդ կարգի են: Բայց Պողոս առաքյալը դրան չի համաձայն: Կհամաձայն արդո այդ: Իսկ երբ կորնեցիները կարծում են, որ դուք կարող եք արդեն ձեռք բերել քրիստոնեական օրհնության ամբողջականություն, եթե միայն բพอ ընդունեք կամ բավականաչափ հոգևոր եք, առաքյալ Պողոսը այլ բան է գիտե: Նայեք, թե ինչպես է նա 9-րդ տողում այդ կորնեցիների հետ համեմատում: «Ես կարծում եմ, որ Աղվոն Աստված ցուցաբերել է մեզ առաքյալներին որպես բոլորից վերջին, ինչպես մահվան դատապարտված մարդիկ, քանի որ մենք դարձել ենք աշխարհի, հետ Հրեշտահավետ և մարդկանց համար ներկայացում: Մենք հիմար ենք Քրիստոսի համար: Բայց դուք իմաստուն եք Քրիստոսում: Մենք թուլ ենք, բայց դուք ուժեղ եք: Դուք պատվում եք, բայց մենք անարգ ենք: » Նրանք պնդում էին, որ իսկապես հոգևոր քրիստոնեականը ապրում է հաղթանակի բարձրականներում, բայց այստեղ առաքյալ Պողոսն անձամբ, հասարակական ներկայացում, ինչպես մահվան դատապարտված մի մարդ, Քրիստոսի համար հիմար համարվում, թուլ, ընդհանուր անարգության մեջ:

Ապրեք Ներկայում

Եթե այն բառը, որը ամփոփում է կորնեցիների սխալ եւ թերի սպասումները, «փաստացի» բառն է, ապա աշխարհը, որը գալու է, մերըն է, «փաստացի», նկատեք Պողոսի այլընտրանքը 11-րդ տողում: «Մինչև այժմ մենք քաղցած եւ ծարաված ենք: Մենք աղքատ հագուստով ենք եւ ծեծված եւ անտուն եւ այնպես»: Պողոսը չի ապրում աշխարհում, որը գալու է. նա ապրում է այժմյան ժամին: Կորնեցիները պնդում էին, որ այն, ինչը դեռևս չկար, արդեն եկել է նրանց: Բայց Պողոսը մոդելավորում է ամբողջովին այլ մոտեցում – մեկը, որը ճանաչում է, որ թեև փառքը խոստացված է մեզ, այն մնում է դեռևս ոչ: Եւ այդպես նա ապրում է այժմ, այժմյան ժամին, աշխարհում, որտեղ Հեզուսին հետեւելը նշանակում է, որ նա սոված եւ աղքատ է: Նա ձեռքի աշխատանք է անում, ասում է, որպեսզի գոյատուն ապրուստ: Նա վաստակում է, թեև օրհնություն է տալիս ի պատասխան: Նա հալածվում է, եւ դիհրճառում է: Նա զրբաղվում է, եւ աղոհում է եւ խնդրում է մեղավորներին Ավետարանի միջոցով, որպեսզի ամրագրվեն Ամբողջական Աղանդեցյալին: Նա դարձել է, ասում է, ինչպես աշխարհի մխրճվածություն, ամեն ինչի մնացորդ: «Դա», ասում է Պողոսը, «իմ նորմալ քրիստոնեական կյանքն է: Կորնեցիներ, արդո արդո ճիշտ սպասումներ ձեռք բերեք: Եթե դուք փնտրում եք ամենօրյա հաղթանակ, եթե ակնկալում եք բարձրություններ մագլցել եւ մեղքից եւ տառապությունից վեր կենդանանալ, եթե դուք մտածում եք ձեզ, «Եթե միայն ես բավարար հավատք ունեի, ամեն բան ավելի լավ կլիներ», ձեր ակնկալիքները քրիստոնեական կյանքի մասին ամբողջովին սխալ են»:

Կորնեցիների Սխալի Հետեւանքները

Եվ երկու բաներից մեկը տեղի կունենա, եթե դուք ընդունեք կորնթացիների սխալը: Առաջինը, դուք կամ կ騙վեք, կարծելով, որ դուք, փաստորեն, մեկ այլ մակարդակի վրա եք, քան մյուսները: Դուք կսկսեք պարծենալ, ինչպես նրանք արեցին, իրենց հոգևոր գերագույնության մեջ, եւ նայեք մյուսներին: Կամ դուք կընդունեք, որ ձեր անհաջողությունը ձեր «լավագույն կյանքը հիմա» հասնելու մեջ ամբողջովին ձեր մեղքն է: Որ դըժանելի ձախողում եք դու! Դրա համար է, որ դուք տառապում եք: Ինչ թուլ հավատք ունեք: Դրա համար է, որ դուք դժվարությամբ հասնում եք ձեր կենսամատակառքին: Որ սարսափելի սուտ է այս ամբողջ բարգավածության ավետարանը: Բայց որքան հեշտ է, որ այն դեռևս ներթափանում է մեր մեջ ամենալավագույնների մտածողության մեջ: Երբեք չեք լսել, թե ամենահասուն քրիստոնեայն ասում են. «Ի՞նչ մեղք գործեցի, որ Աղվես այսքան դըժվարությամբ պատժի ինձ այսքան երկար ժամանակ»: Միգուցե դուք ինքները ասացիք այդ: «Ինչո՞ւ է այս պատահում ինձ: Միգուցե ես ինչ որ բան բաց թողեցի: Միգուցե կա ինչ որ մի մակարդակ, որով ես դեռևս պետք է հասնեմ քրիստոնեական կյանքում, որը ամեն ինչ լավ կլինի»: Դա տեղի է այն պատճառով, որ դա իմ մեղքն է: Դուք ճանաչո՞ւմ եք այդ: Ես լսել եմ այդ հաճախ, որպես քահանա:

Սովորեք Հասկանալ Ժամանակները

Բայց Պողոսն ասում է. «Ոչ, ոչ: Դա ընդհանրապես դա չէ»: Ոչ, դուք պետք է սովորեք հասկանալ ժամանակները: Դա այն է, որտեղ մենք այժմ ապրում ենք: Մենք չենք ապրում աշխարհում, որը դեռ չի եկել. այն աշխարհը, որը երկորյակներն են ասում, դեռ չի եկել: Այն փառքը, որը գալու է, որտեղ մեղքը կորցել է, որտեղ արց泪երը կմաքրվեն, որտեղ ափսոսը այլևս երբեք չի խախտի մեզ, եւ տառապը այլևս երբեք չի մտնի: Փառքը, որը գալու է, մի օր գալու է, բայց դեռ ոչ: Մինչ այժմ, Հիսուսին հետեւելը, Պողոսն ասում է, նշանակում է ուրախություն, հրաշալի: Իրո՛ւաստաթռ, այն նշանակում է ուրախություն, բայց այն ուրախություն կլինի, շատ դեպքերում, արց泪երի միջոցով: Այն նշանակում է առաքելության աճ - փառք Ամենախորին: Առաքելության աճ: Այսօր ես չեմ այն, ով էի ես ես երեկ, եւ վաղը, Ամենախորի շնորհով, ես չեմ լինել այն, ով եմ այսօր: Առաքելություն: Բայց այն կլինի դանդաղ առաքելություն, ծանր ձեռք բերած առաքելություն, եւ անկատար առաքելություն, մինչ մենք գնում ենք լինել Հիսուսի հետ մի օր: Իրո՛ւաստաթռ, այն նշանակում է գերբնական ուժ, որը լցվում է մեր կյանքում, մեզ հնարավորություն տալով ասել. «Այո՛, Տեր», երբ Հասցնում է մեզ անել այլևս ծանր բաներ: Բայց այն ուժ կլինի, ցուցաբերված թուլության մեջ: Այն կլինի խաչի ուժ: Դուք տեսնում եք, սխալ սպասելիքները պարծենքի համար բերրի հող են: Պողոսն ասում է մեզ. Պահեք ձեր սպասելիքները նորմալ քրիստոնեական կյանքի համար: Ապրեք այժմյան ժամանակում. ոչ աշխարհում, որը դեռ չի եկել: Դա աշխարհը դեռ չի եկել: Սխալ սպասելիքներ:

Ընտանիքի խրախուստագր:

Երկրորդը, Պողոսը առաջարկում է ընտանեկան խրախուսում: Դուք կարող եք տեսնել տաք ընտանեկան լեզու ամբողջ գլխի վերջին մասում: Նայեք 14-15-րդ համեմատություններին, օրինակ: «Ես չեմ գրում այդ բաները, որ ձեզ ամաչեցնեմ, այլ խրախուսել, որպես իմ սիրելի երեխաներ: Չնայած դուք Քրիստոսում բազմաթվ ուսուցիչներ ունեք, շատ հայրեր չունեք: Որովհետև ես Քրիստոս Հիսուսի միջոցով Ավետարանի միջոցով ձեր հայր դարձա: » Պողոս, դուք կհիշեք, Կորնթոսում եկեղեցի պատասխանատուն էր. նա շատերին տարած նրանց հավատքի Քրիստոս: Նա նման է հոգևոր հայր. ծնող նրանց հանդեպ Ավետարանի միջոցով: Եւ 8-13-րդ համեմատություններում նա վերցրել է բավականին կտրուկ տոն: Բայց այժմ, որպես ծնող իր երեխաների հանդեպ, նա փափլվում է: «Ես չեմ փորձում ամաչեցնել ձեզ», - ասում է նա: «Ես փորձում եմ ծնող ձեզ, խրախուսել ձեզ, որպես իմ սիրելի երեխաներ»:

Այժմ Մայրերի օր է, եւ մայրեր, դուք ստանում եք այդ - չէ դուք: Դուք կօգտագործեք բոլոր գործիքները ձեր տրամադրության մեջ, որպեսզի հասնեք ձեր երեխաներին եւ հասնեք նրանց, հատկապես, եթե տեսնեք, որ նրանք սխալ ճանապարհ ընտրել եւ շեղվում են: Դրա համար է, որ մենք այսօր տոնում ենք մեր մայրերին, այն այդպես չէ: Նրանք խրախուսել են մեզ, որպես սիրելի երեխաներ, եւ դա երբեմն ցավ է պատճառում, բայց այն սեր է, որ քշում է այն, եւ մենք ավելի լավ ենք այդ պատճառով: Պողոսը հենց այդ է անում այդ: Հավատքի իր երեխաները, որոնց նա այնքան խոր սիրում է, նրանք պատրաստվում են մխրճվել անդունդի մեջ, եւ նա փորձում է ղեկավարել նրանց հետ ճանապարհի մեջտեղ: Նրանց պարծենքը վերահսկողությունից դուրս է, եւ այն այն բանի պատճառով, որ նա սիրում է նրանց ծնողի սերով, խրախուսում է նրանց:

Պարը ինձ!

Եւ այն օգտագործում է, եթե ես կարող եմ ընդարձակել ծնողական փոխաբերությունը մի փոքր, հ امیدով չհասնել ընդմիջման կետին, այն օգտագործում է երեք ծնողական գործիքներ, երեք ծնողական գործիքներ `, որպեսզի փորձի եւ մխրճվի իր զգուշացմանը: Ես չեմ կարող ասել, որ յուրաքանչյուր մայր սենյակում, գուցե նույնիսկ յուրաքանչյուր հայր, օգտագործել է այդ գործիքները երբեմն: Առաջին հայացքով, 16-րդ տողում նկատեք, նա ցույց է տալիս ճիշտ ընթացքը իր երեխաների համար հավատքի մեջ: «Ես խրախուսում եմ ձեզ, որ լինեք իմ ընդօրինակողները»: Մենք խոսեցինք այդ մասին, եթե դուք այստեղ էիք անցած շաբաթ, փոխարեն triumphalism- ի, որ նշանակում էր Կորնթացիները, նա ցանկանում է ցույց տալ, թե ինչ է իրականում նորմալ քրիստոնեական կյանք: Եւ այդ համար նա զանգահարում է նրանց «միծել ինձ` բոլոր պայքարներում եւ տառապներում եւ պահանջներում համբերության, որ նորմալ քրիստոնեական կյանք է»: Նա ասում է. «Միծել ինձ»:

Կատարել Big Brother:

Այն երկրորդ ծնողական գործիքը, որ Պողոսն օգտագործում է Կորնթացիների նկատմամբ, big brother- ի մասնակցությունն է: Տեսեք այդ 17-րդ տողում: «Դրա համար էլ ես ձեզ ուղարկեցի Թիմոթեոս, իմ սիրելի եւ հավատարար երեխա Տիրոն, որպեսզի ձեզ մատնանշի իմ ուղիները Քրիստոսի մեջ, ինչպես ես դասավանդում եմ ամենուրեք ամեն եկեղեցում»: Երբեմն big brother- ը կարող է հասնել այնտեղ, որտեղ մայր կամ հայր չեն կարող: Պողոսը ուղարկում է նրանց Թիմոթեոս, որը նրանց հիշեցնում է Պողոսի մասին, ինչպես նրա ապրելակերպը, այնպես էլ նրա դասավանդությամբ:

Մի Ստիպեք ինձ բարձրանալ այնտեղ:

Եւ այնուհետև Պողոսի ծնողական երրորդ ռազմավարությունը կարելի է ամփավել այս բառերով: Գիտե՞ք այս բառերը, ծնողներ: 18-21 տողեր, «Մի՛ ստիպեք ինձ գալ այստեղ: Ես շուտով գալու եմ այստեղ, եթե Տերը կամենա»: Դա է նա ասում: Տեսեք 18 տող? «Ոմանք բարդ են, կարծես թե ես չեմ գալու ձեզ մոտ, բայց ես շուտով գալու եմ ձեզ մոտ, եթե Տերը կամենա: Եվ ես պատրաստ եմ իմանալ ոչ միայն այդ բարդ մարդկանց խոսքը, այլ նրանց ուժը: Որովհետև Աստվածային արքայությունը ոչ խոսքի, այլ ուժի մեջ է: Ի՞նչ է ձեր կամքը: Ես ձեզ մոտ գալու եմ ցուպով կամ սիրով ու մեղմության ոգով»: Նա հետապնդում է նրանց: Նա օգտագործում է ծնողական բոլոր գործիքները իր գործիքատուփում, որպեսզի փորձի եւ վերադարձնի նրանց իրենց պհեստից դեպի ապաշխանություն եւ հն hum ծառայություն: Նա նույնիսկ պատրաստ է կարգապահություն բերվել նրանց: Դուք տեսեք այդ 21 տողում: Նա շատ է ուզում գալու նրանց մոտ սիրով եւ մեղմության ոգով, բայց եթե նա ստիպված է կարգապահություն իրականացնել նրանց մեջ, երբ գալու է, նա պատրաստ է անել այդ: Ինչպես նրանք պատասխան տան ընտանեկան զգուգոցմանը, որոշել է, թե որ երթուղի ընտրել: Բայց նրա օրակարգը զանգված կանչ անել նրանց ապաշխանության: Հաղթել նրանց, ոչ մերժել, ոչ խայտառել կամ վիրավել:

Եւ այդ բանի մասին է ասում. «Երբ ես գալիս եմ, լուսաբանելու եմ այդ հավաստագրած առաջնորդների ոգեղ իրականության մասին Կորնթոսում, որոնք այդքան բաժանման եւ խնդրի մեջ են ձեզ մտցրել»։ Այլ խոսքով, նա ասում է. «Ես ուզում եմ տեսնել, թե արդո արդո նրանք միայն խոսք են, կամ գիտեն այն մասին, թե ինչ է գերբնական ուժի իրականությունը, որ Ամենակարող Աղանի թագավորության անհրաժեշտ հատկանիշն է»։ «Ոչ խոսք», - ասում է նա, - «այլ ուժ, իրականություն, ոգեղ իրականություն. Գիտե՞ն արդո նրանք ոգեղ իրականության մասին»։ Դա է այն հարցը, որ նա ցանկանում է, որ իր գալուց առաջ նրանք իրենք իրենց հարցադրեն: Դա, ըհաստաթ, այն հարցն է, որ նա ցանկանում է, որ մենք իրենք իրենց հարցադրենք, երբ կարդում ենք նրա խոսքերը. «Իմ քրիստոնեական կյանքը խոսքի՞ մասին է, կամ ես գիտեմ ոգեղ իրականություն»: «Միայն խոսքեր եւ արտաքին տեսք, կամ ես գիտեմ Խաչի ուժը, շնորհի ուժը, Հոգ Սուրբի գործը իմ սրտում»: Դա է այն, ինչ նա անում է: Այն, որ մեզ կանչ անել դիտարկել մեր սրտերը, մեզ դանդաղեցնել լինել արդիական: Նա ցանկանում է կանչ անել Կորնթոսցիներին, որոնք գնահատում էին հռեխտաբանությունը եւ հռեխտաբանությունը, եւ որոնք Պողոսին համարում էին վատ խոսնակ, հասկանալ, որ միայն խոսքը անտեղի է, եւ կյանք ու ուժ են այն, ինչ մեզ անհրաժեշտ է:

Այսպիսով, ես ունեմ, թե ինչ ասել: Ենթադրենք, երբ դուք զննում եք ձեր քրիստոնեական կյանքը, դուք հայտնաբերում եք, որ այն եղել է միայն գլխի գիտելիք եւ խոսք արդեն երկար ժամանակ: Ենթադրենք, Աստված ձեզ է տարած, Հեր Խոսքի ծառայության տակ, խոստովանել, որ այն ամենը ցուցադրություն է: Դե, ինչ այժմ: Ինչ անեք, եթե այս հասկացողությանը գալիս եք այս առավոտ: Ես կարծում եմ, որ մենք ունենք հուժ մեջ ակնարկներ: Դրանցից մեկը դուրս է գալիս, եթե դուք նայեք այն հատվածին, որտեղ մենք կարդում ենք, որ Պողոս նրանց ուղարկում է Թիմոթեոս: Դուք տեսնում եք այն 17-րդ համարում: «Դրա համար էլ ես ուղարկեցի ձեզ Թիմոթեոս, իմ սիրելի եւ հավատարիմ որդի՝ Տիրոջ մեջ, ձեզ Հրեմպտածել իմ եղանակներով Քրիստոսի մեջ»: Նա կոչ է արել նրանց ընդօրինակել իրեն: Նա ցանկանում է մոդել ցուցաբերել նրանց համար հոգևոր իրականություն: Նա ուղարկել է Թիմոթեոս նրանց, որպեսզի հիշեցնի, թե ինչ պետք է որ լինի: Նրա եղանակներն են Քրիստոսի մեջ: Հոգևոր իրականություն, այն կյանք, որը իրական է Քրիստոսի մեջ: Ինչ անեք, եթե հայտնաբերեք, որ ձեր քրիստոնեական կյանքը արտաքին ձև է, ոչ թե ներքին իրականություն: Ինչ անեք, եթե այն միայն խոսք է, բայց ոչ ուժ: Դուք պետք է վազեք Հիսուս Քրիստոսի մոտ: Դուք պետք է լինեք Քրիստոսի մեջ: Այսօր, այժմ, առանց որևէ պատճառ, առանց հետաձգման: Մի՛ բերեք ձեր ծագումը, մի՛ խնդրեք ձեր կրոնական վկայականները: Ժամանակն է մաքրել: Դա է այն, ինչը Պողոսն ակնահաստաթոն է Կորնթացիներին: Ժամանակն է լինել իրական: Ժամանակն է խոստովանել ձեր մեղքերը եւ կարիքները եւ բախտահար լինել Տեր Հիսուս Քրիստոսին իրականության համար, ոչ թե կրոնական կատարման: Ոչ արտաքին ձև, ոչ խոսքերի ձև, որ ժխտում է իր ուժը: Հիսուս Քրիստոս կմտնի ձեր կյանք եւ կսկսի այդ փառա—輝ան, թեև դանդաղ եւ հաճախ դժվար վերանորոգման ծրագիր ձեր սրտում, եթե դուք միայն հն humbled լինեք եւ գան Հրեմպտածել: Դա է այն, ինչը նա Կորնթացիներին է կոչում. դա է այն, ինչը նա մեզ է կոչում, երբ մենք զննում ենք մեր սրտերը: Իմ քրիստոնեական կյանքը միայն խոսք է, թե արդո գիտեմ այն ուժը, որում բաղկացած է Աստվածային Թագավորությունը:

Եւ այդ կանչ է այստեղ, որպեսզի մենք ճիշտ հասկացություն ունենանք մեր մասին քրիստոնեական կյանքի բնույթի մասին: Այս աշխարհ, ասում է Հիսուս. «Այս աշխարհում դուք դժվարություն կունենք: Ես ձեզ հետ կլինեմ, որպեսզի ամրապնդեմ եւ պահպանեմ ձեզ ամեն քայլի վրա: Բայց դա դժվար կլինի: Գալիք է փառք, բայց հիմա դեռ ոչ»: Եւ մենք կանչ ունենք, որպեսզի որոնենք մեր սրտերը Պողոսի ընտանի քրիստոնեական խրախուսման լույսի մեջ: Դուք իրական եք? Դուք իրական եք? Կամ էլ այլ բան ա միայն խոսք? Եկեք եւ ծնկի իջեք Հիսուս թագավորի առաջ, եւ լինեք իրական արդեն: Եկեք աղոթենք միասին:

Հաստաթոնե Իմ, երբ մենք քո առաջ խոնարհվում ենք, մենք խոստովում ենք, թե որքան մեծ վարպետություն ունենք կեղծելու մեջ, լինել միայն խոսքի մեջ, ունենալ Աստվածային կերպարանք, բայց ժխտել նրա ուժը: Խնդրում ենք, կներեք այդ մեզ: Եւ երբ մենք միասին խոնարհվում ենք քո առաջ, աղոթում ենք, աղոթում ենք, Տե՛ր, որպեսզի Դու ամրապնդես մեզ բոլորին Քրիստոսի մեջ: Հասցրեք մեզ Քրիստոսի մոտ, որպեսզի ծնկի իջենք Նրա տակ, Նրա առաջ, եւ ընդունենք, որ միայն Նա է Տերը, Թագավորը, ի մեր հույսը, ուրախությունը, հանգստությունը, պատսխանությունը: Օգնեք մեզ, Տե՛ր, այսօր լինել իրական եւ գտնել, երբ դա անում ենք, այդ զարմանալի Ավետարանի ներխուժումը տեղի է ունենում մեր սրտերում, երբ Դու ներխուժում ես եւ սկսում ես վերանորոգել մեզ, որպեսզի դառնանք քո Որդու արտացոլում: Պիտի է աղոթքը Հիսուսի անունով, ամեն: