ការកសាងលើថ្ម

ការកសាងនៅលើថ្ម

កិច្ចការ ៩:៣១

ដោយ វីលី ឡូវរី

បើអ្នកទាំងអស់គ្នា ប្រែកៀកក្នុងព្រះគម្ពីរទៅកាន់កិច្ចការ ជំពូកទី ៩; វាត្រូវបានរកឃើញនៅលើទំព័រ ៩១៨ នៅក្នុងព្រះគម្ពីររបស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកបាននៅទីនេះច្រើន អ្នកនឹងឮថា យើងនិយាយឡើងវិញនូវសំណួរ និងចម្លើយទីមួយនៃ ប្រពៃណីខ្លីរបស់វេស្តមីនស្ទ័រ ។ ហើយវាពិតជាសេចក្តីសង្ខេបច្បាស់លាស់ និងមានប្រយោជន៍នៃគោលបំណងនៃជីវិត។ “ គោលបំណងចម្បងរបស់មនុស្សគឺដើម្បីលើកតម្កើងព្រះ និងរីករាយជាមួយទ្រង់ជាមិនចេះចប់។” ប្រសិនបើខ្ញុំអាចបន្ថែមមួយទៅលើនោះ – ហើយខ្ញុំប្រាកដថា បុរសដែលអង្គុយក្នុងសាលក្រុងយេរូសាឡឹម នៅក្នុងសមាជវេស្តមីនស្ទ័រ នឹងមានបំណងចង់ស្តាប់អ្វីដែលខ្ញុំត្រូវនិយាយ! ប៉ុន្តែ​បើ​ខ្ញុំ​អាច​បន្ថែម​មួយ ខ្ញុំ​នឹង​និយាយ​ដូច​នេះ។ គោលបំណងចម្បងរបស់មនុស្សគឺដើម្បីលើកតម្កើងព្រះ និងរីករាយជាមួយទ្រង់រួមគ្នាជាមិនចេះចប់។ ហើយ​ហេតុផល​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ដូច្នេះ​គឺ​ដោយសារ​ក្រុមជំនុំ​គឺ​នៅ​កណ្តាល​នៃ​គោល​បំណង​របស់​ព្រះ​សម្រាប់​ប្រជាជន​របស់​ទ្រង់។ ហើយ​អ្វី​ដែល​យើង​ឃើញ​ក្នុង​កិច្ចការ ជំពូក​ទី ៩ ខណ្ឌ​ទី ៣១ គឺ​ក្រុមជំនុំ​ត្រូវ​បាន​កសាង​ឡើង​លើ​ព្រះគ្រីស្ទ។ ហើយនៅពេលដែលវាត្រូវបានសាងសង់នៅលើព្រះគ្រីស្ទ ពួកគេបានដើរតាម “ នៅក្នុងការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ និងនៅក្នុងការលួងលោមនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។” អ្នក​ឃើញ ពួកគេ​បាន​លើកតម្កើង​ព្រះ ហើយ​ពួកគេ​បាន​រីករាយ​ជាមួយ​ទ្រង់​រួម​គ្នា។

ដូច្នេះ​ហើយ​ដោយ​មាន​រឿង​នោះ​ក្នុង​គំនិត សូម​ឲ្យ​យើង​ទៅ​រក​ទ្រង់​ក្នុង​ការ​អធិស្ឋាន ហើយ​បន្ទាប់​មក​យើង​នឹង​អាន​រឿង​នេះ​នៅ​យប់​នេះ។

ព្រះវរបិតារបស់យើង យើងសុំឱ្យទ្រង់ប្រទានការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ដល់យើង និងផ្តល់ការលួងលោមនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដល់យើង សូម្បីតែយើងអានខណ្ឌនេះ និងសិក្សាវានៅយប់នេះ។ ហើយនៅពេលយើងចេញពីទីនេះ ថាយើងនឹងចេញទៅដើម្បីលើកតម្កើងទ្រង់ និងរីករាយជាមួយទ្រង់រួមគ្នាជាមិនចេះចប់។ យើង​អធិស្ឋាន​រឿង​ទាំង​នេះ​ក្នុង​ព្រះនាម​នៃ​ព្រះគ្រីស្ទ អាម៉ែន។

កិច្ចការ ៩, ត្រឹមតែមួយខណ្ឌ; ខណ្ឌ ៣១:

“ដូច្នេះ ក្រុមជំនុំទូទាំង យូដា និង កាលីឡេ និង សាម៉ារី បាន​មាន​សន្តិភាព ហើយ​ត្រូវ​បាន​កសាង​ឡើង។ ហើយ​ដោយ​ការ​ដើរ​ក្នុង​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​របស់​ព្រះអម្ចាស់ និង​ក្នុង​ការ​លួង​លោម​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ វា​បាន​កើន​ឡើង។”

ស្មៅ​វា​ងាប់ ហើយ​ផ្កា​វា​ធ្លាក់ ប៉ុន្តែ​ព្រះបន្ទូល​នៃ​ព្រះ​យើង​មាន​ជីវិត​ជា​អស់​ព្រហ្មចារ្យ។

ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​យើង​បាន​សិក្សា​ខគម្ពីរ​នេះ​តាម​ពីរ​ចំណុច​នៅ​យប់​នេះ។ ទីមួយគឺ - សាងសង់ឡើង។ ហើយទីពីរគឺ - សាងសង់ចេញ។ សាងសង់ឡើង និងសាងសង់ចេញ។ យើងនឹងចំណាយពេលភាគច្រើនលើទីមួយ ហើយនោះជាកន្លែងដែលយើងនឹងចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងការសាងសង់ឡើង។

សាងសង់ឡើង

វា​និយាយ​ថា “ក្រុម​ជំនុំ​នៅ​ទូទាំង​យូដា និង​ហ្គាលីឡេ និង​សាម៉ារី មាន​សន្តិភាព ហើយ​កំពុង​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ឡើង”។ មួយ​វិធី​ទៀត​ដែល​យើង​អាច​និយាយ​បាន​នោះ​គឺ​ថា​វា​ត្រូវ​បាន​គេ​កែ​លម្អ។ វា​ត្រូវ​បាន​ពង្រឹង។ កម្លាំង​នៃ​ក្រុម​ជំនុំ​ជា​រឿង​ធំ។ ក្រុមជំនុំគឺជា​រូបកាយ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ។ វាជាកូនក្រមុំរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ វា​ជា​ហ្វូង​របស់​អ្នក​គង្វាល​ល្អ។ វា​ត្រូវ​បាន​នាំ​មក​រួម​គ្នា​ដោយ​យោង​តាម​ផែនការ​អស់កល្បជន​របស់​ព្រះ ដែល​បាន​ធានា​ដោយ​ការ​បង្ហូរ​ឈាម​ដ៏​貴​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ ហើយ​វា​ត្រូវ​បាន​គ្រប់គ្រង​ដោយ​ព្រះអម្ចាស់​យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ​ដែល​បាន​ប្រោស​ពី​មនុស្ស​ស្លាប់ និង​បាន​ឈ្នះ។ វា​មាន​សុវត្ថិភាព​ក្នុង​ការ​និយាយ​ថា កំណើន និង​កម្លាំង​នៃ​ក្រុម​ជំនុំ​អាស្រ័យ​លើ​ព្រះគ្រីស្ទ។

ហើយ​ក្នុង​ខគម្ពីរ​នេះ ខ្ញុំ​គិត​ថា​យើង​ឃើញ​មាន​បី​យ៉ាង បី​វិធី​ដែល​ព្រះគ្រីស្ទ​ជា​ទី​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ការ​សាងសង់​ក្រុម​ជំនុំ។ បី​វិធី​ដែល​ក្រុម​ជំនុំ​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​លើ​ព្រះគ្រីស្ទ។ មួយ​គឺ​ថា​ក្រុម​ជំនុំ​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​លើ​បញ្ជា​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ។ យើង​ក៏​ឃើញ​ថា​ក្រុម​ជំនុំ​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ឡើង​ជា​ក្រុម​ជំនុំ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ។ ហើយបន្ទាប់មកយើងក៏ឃើញថាវាត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ សូម​មើល​ទាំង​បី​នេះ។

សាងសង់លើការបញ្ជារបស់ព្រះគ្រីស្ទ

ទីមួយ យើងឃើញថាសាសនាចក្រត្រូវបានសាងសង់ឡើងក្នុងការបំពេញ និងក្នុងការប遵តាមបញ្ជារបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកដឹងទេថា មួយក្នុងចំណោមរឿងដែលធ្វើឱ្យខគម្ពីរនេះលេចធ្លោនៅក្នុងសៀវភៅនៃកិច្ចការ គឺវាប្រើជាសេចក្តីសង្ខេប។ វាជាសេចក្តីសង្ខេបនៃអ្វីៗទាំងអស់ដែលបានកើតឡើងពីមុននៅក្នុងសៀវភៅនៃកិច្ចការ ប៉ុន្តែវាក៏ជាខគម្ពីរផ្លាស់ប្តូរផងដែរ។ ដូច្នេះវាកំពុងរៀបចំយើងដើម្បីប្រាប់យើងអំពីអ្វីដែលនឹងកើតឡើងនៅក្នុងសៀវភៅនៃកិច្ចការដែលនៅសល់។ ហើយជាសេចក្តីសង្ខេប ខគម្ពីរ ៣១ កំពុងប្រាប់យើងថា សាសនាចក្រ នៅទូទាំង犹太 រាល់ កាលីឡា និង សាម៉ារី ត្រូវបានសាងសង់ឡើង។ ឥឡូវនេះ ដោយការលើកឡើងពីបីកន្លែងទាំងនោះ ជាពិសេស យើងកំពុងត្រូវបានผูกភ្ជាប់ទៅនឹងគោលបំណង និងលំដាប់ និងគ្រោងនៃសៀវភៅនៃកិច្ចការ។ ដោយសារតែអ្នកឃើញទេ សៀវភៅនៃកិច្ចការចាប់ផ្តើមនៅឯណា? សៀវភៅនៃកិច្ចការចាប់ផ្តើមនៅក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយវាចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវ ហើយទ្រង់នៅជាមួយពួក弟子របស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់ប្រាប់ពួកគេឱ្យរង់ចាំនៅក្រុងយេរូសាឡឹម ដើម្បីរង់ចាំការមកដល់នៃការសន្យារបស់ព្រះ ការមកដល់នៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ហើយបន្ទាប់មក មុនពេលព្រះអង្គឡើងសោយរាជ្យ ព្រះយេស៊ូវ មានបន្ទូលនេះដល់ពួក弟子របស់ព្រះអង្គ។ ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ថា “អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ទទួល​អំណាច​នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​បាន​មក​លើ​អ្នក ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ធ្វើ​ជា​សាក្សី​របស់​ខ្ញុំនៅក្រុងយេរូសាឡឹម និង​នៅទូទាំង犹太 និង​នៅ​សាម៉ារី និង​ដល់​ចុង​ផែនដី”។ សៀវភៅនៃកិច្ចការចាប់ផ្តើមជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅក្រុងយេរូសាឡឹម។ វាបញ្ចប់ដោយលោកប៉ូលនៅទីក្រុងរ៉ូម។ ហើយវាកំពុងតាមដានបន្ទាត់នៃទីតាំងដែលព្រះយេស៊ូវផ្តល់ឱ្យពួក弟子របស់ទ្រង់ – ក្រុងយេរូសាឡឹម ឯ犹太 សាម៉ារី និងដល់ចុងផែនដី។

“នៅ​លើ​ថ្ម​នេះ”

ហើយដូច្នេះនៅក្នុងខគម្ពីរ ៣១ យើងឃើញថានៅពេលដែលពាក្យនៃការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវរីករាលដាល ក្រុមជំនុំត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយសន្តិភាព – នៅទីណា? « នៅទូទាំង យូដា និង កាលីឡា និង សាម៉ារី » ។ វាគឺដូចដែលព្រះយេស៊ូវបានបញ្ជា ដូចដែលព្រះយេស៊ូវបានបញ្ជា ក្រុមជំនុំបានរីកចម្រើន និងមានកម្លាំង។ អ្នកឃើញអ្វីដែលព្រះគ្រីស្ទបញ្ជា ព្រះគ្រីស្ទផ្តល់។ នៅពេលដែលទ្រង់តែងតាំងពួក disciples របស់ទ្រង់ អ្នកកាន់តាមទ្រង់ដើម្បីធ្វើជាសាក្សី និងធ្វើ disciples ទ្រង់នឹងសម្រេចបាននូវអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ជា។ ទ្រង់នឹងនាំមកនូវផ្លែផ្កាពីការងាររបស់ពួកគេសម្រាប់ទ្រង់ ដោយសារតែនេះគឺជាផែនការរបស់ព្រះ ហើយនេះគឺជាការងាររបស់ព្រះ។ អ្នកនឹងចងចាំនៅក្នុងដំណឹងល្អ នៅពេលដែលពេត្រុសសារភាពថាព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះគ្រីស្ទ – ហើយតើព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅកាន់ពេត្រុសយ៉ាងដូចម្តេច? ទ្រង់មានបន្ទូលថា «នៅលើថ្មនេះ» ការសារភាពរបស់ព្រះយេស៊ូវជាព្រះគ្រីស្ទ «នៅលើថ្មនេះ ខ្ញុំនឹងសាងសង់ក្រុមជំនុំរបស់ខ្ញុំ ហើយច្រកទ្វារនៃឋាននរកនឹងមិនមានអំណាចប្រឆាំងនឹងវា»។ ហើយមានការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញយ៉ាងខ្លាំងក្លា និងការប្រឆាំងនឹងក្រុមជំនុំ នៅក្នុងសម័យនៃសៀវភៅកិច្ចការ។ ហើយពួក disciples ពួកសាវកត្រូវបានគេបោះចូលទៅក្នុងគុក។ ពួកគេត្រូវបានគេចោទប្រកាន់ថាមិនត្រូវនិយាយអំពីព្រះយេស៊ូវ។ យើងបានអានអំពីស្ទេផាន និងរបៀបដែលគាត់ត្រូវបានគេចោទប្រកាន់មិនត្រឹមត្រូវ ហើយគាត់ត្រូវបានគេដុំថ្ម។ អ្នកកាន់ទុក្ខដំបូងគេនៅក្នុងក្រុមជំនុំដំបូង។ យើងបានអានសូម្បីតែនៅក្នុងជំពូកមុននេះថា មានសោល ដែលបានក្លាយជាបោល – គាត់កំពុងបំផ្លាញក្រុមជំនុំ។

ប៉ុន្តែ​ប្រសិន​បើ​យើង​អាច​ចម្រាញ់​សារនៃ​ព្រះកិច្ច​ទៅ​ជា​ពាក្យ​មួយ​ចំនួន​ប៉ុណ្ណោះ នោះ​យើង​អាច​និយាយ​ថា វា​ជា​សក្ខីភាព​នៃ​ការ​ប្រោស​ឡើង​វិញ​ដោយ​អំណាច និង​ដោយ​ការ​ सताता។ ហើយនោះជាអ្វីដែលយើងរកឃើញ - ថាជាសារនៃដំណឹងល្អដែលព្រះយេស៊ូវបានទទួលការក្រោកឡើងពីស្លាប់ វាទៅចេញ ហើយដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធប្រាសាទកើនឡើង ហើយវាលូតលាស់ ហើយវាកសាង ហើយវាត្រូវបានពង្រឹងក្នុងការប្រគល់តាមបញ្ជារបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងនៅមុខនៃការ सताताយ៉ាងខ្លាំង។ ឥឡូវនេះ យើងអាចយកមេរៀនជាច្រើនពីចំណុចនេះ ទើបតែពីចំណុចមួយប៉ុណ្ណោះ ពីព្រោះយើងរស់នៅក្នុងវប្បធម៌មួយដែលស្ទើរតែគ្រប់មធ្យោបាយទាំងអស់ វាប្រឆាំងនឹងមធ្យោបាយរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ វាប្រឆាំងនឹងសេចក្តីពិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ យើងឃើញសកម្មភាពនៃភេរវកម្ម ដែលស្ទើរតែជាការពិតរាល់សប្តាហ៍ ហើយវាមានទម្ងន់កាន់តែខ្លាំងឡើងលើគំនិតរបស់ប្រជាជន។ ហើយទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ តើយើងឃើញអ្វីនៅទីនេះក្នុងផ្នែកនេះ? ថាទោះបីជាប្រាសាទហាក់ដូចជាវាស្ថិតនៅលើដីដែលមិនស្ថិតស្ថេរក៏ដោយ វាត្រូវតែធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព តម្រូវការពិតប្រាកដគឺត្រូវធ្វើកំណែទម្រង់។ តម្រូវការពិតប្រាកដគឺត្រឡប់ទៅសារនៃការ​ប្រោស​ឡើង​វិញ និង​ទៅ​លើ​ការ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដោយ​ដឹង​ថា​វា​ជា​របៀប​ដែល​ព្រះគ្រីស្ទ​កសាង និង​ពង្រឹង​ព្រះអង្គ​ទ្រង់។

វាក៏ជាការលើកទឹកចិត្តសម្រាប់យើងផងដែរ។ ប្រហែលជាមនុស្សមួយចំនួនក្នុងចំណោមអ្នកឆ្ងល់ថាតើវាមានតម្លៃក្នុងការប្តេជ្ញាចិត្តចំពោះព្រះវិហារដែរឬទេ? តើវាមានតម្លៃក្នុងការបម្រើ និងផ្តល់ និងធ្វើឱ្យខ្លួនអ្នកងាយរងគ្រោះក្នុងជីវិតនៃក្រុមជំនុំដែរឬទេ? ប្រហែលជាមនុស្សមួយចំនួនក្នុងចំណោមអ្នកបានបម្រើនៅក្នុងព្រះវិហារអស់ជាច្រើនឆ្នាំແລ້វា។ អ្នកនឿយហត់? ប្រហែលជា វាមិនមែនជាអាទិភាពដូចដែលវាពីមុនទេ? អ្វីដែលយើងឃើញនៅទីនេះគឺថា ការ​លូតលាស់​នៃ​ព្រះវិហារ ការ​ពង្រឹង​នៃ​ព្រះវិហារ គឺជា​បញ្ជា​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ។ វាជា​ផែនការ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់ ហើយ​ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​មើល​ឃើញ​ការងារ​របស់​ទ្រង់​រហូត​ដល់​ការ​បញ្ចប់ ដល់​ការ​បំពេញ​រហូត​ដល់​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ពេលវេលា ដើម្បី​សិរីរុងរឿង​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ និង​ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ដល់​ប្រជាជន​របស់​ទ្រង់។ ខគម្ពីរនេះកំពុងនិយាយមកកាន់យើងថា “មើលអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើសម្រាប់ព្រះវិហាររបស់ទ្រង់ជាមួយព្រះវិហាររបស់ទ្រង់។ ទ្រង់​ផ្ដល់​អ្វី​ដែល​ទ្រង់​បញ្ជា»។ រំពឹងថានឹងមាន! អធិស្ឋានសម្រាប់នោះ! រង់ចាំសម្រាប់នោះ! ហើយ​ប្រគល់​ខ្លួន​អ្នក​ទៅ​លើ​ព្រះវិហារ​របស់​ទ្រង់។

កសាងជាព្រះវិហាររបស់ព្រះគ្រីស្ទ

ដែល​នាំ​យើង​ទៅ​កាន់​រឿង​ទី​២។ តើ​ក្រុម​ជំនុំ​នេះ​ជា​របស់​អ្នក​ណា? វា​ជា​ក្រុម​ជំនុំ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ! នេះ​ជា​ក្រុម​ជំនុំ​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ​ដែល​កំពុង​ត្រូវ​បាន​បង្កើន។ ព្រះ​គ្រីស្ទ​ជា​ព្រះ​សិរសា​នៃ​ក្រុម​ជំនុំ ហើយ​មាន​ក្រុម​ជំនុំ​តែ​មួយ; ក្រុម​ជំនុំ​តែ​មួយ​ដែល​មាន​សន្តិភាព និង​ឯកភាព​ក្នុង​ព្រះ​គ្រីស្ទ។ ក្រឡេក​មើល​ទៅ​ខគ Bible នោះ​ម្ដង​ទៀត គឺ​ខ 31។ សូម​មើល​ថា​វា​និយាយ​អ្វី។ វា​និយាយ​ថា “ដូច្នេះ​ក្រុម​ជំនុំ” ក្រុម​ជំនុំ​ឯកវចនៈ “មាន​សន្តិភាព ហើយ​កំពុង​ត្រូវ​បាន​បង្កើនឡើង។” វា​ជា​ក្រុម​ជំនុំ​តែ​មួយ ទោះ​បី​ជា​វា​នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ច្រើន​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ។ វា​នៅ​ក្នុង​យូដា និង​គាលីឡេ និង​សាម៉ារី ប៉ុន្តែ​វា​នៅ​តែ​ជា​ក្រុម​ជំនុំ​តែ​មួយ។ តាម​ពិត​ទៅ ប្រសិន​បើ​យើង​ប្រៀប​ប្រាស​ពាក្យ “ទូទាំង” ជា​កន្លែង​ដែល​វា​និយាយ​ថា “ទូទាំង” យើង​អាច​និយាយ​ថា “នៅ​ក្នុង​ទាំង​អស់”។ ដូច្នេះ​អ្នក​អាច​និយាយ​ថា វា​ជា​ក្រុម​ជំនុំ “នៅ​ក្នុង​ទាំង​អស់​នៃ​យូដា និង​គាលីឡេ និង​សាម៉ារី”។ ហើយ​ពាក្យ​នោះ​នៅ​ក្នុង​ភាសា​ក្រិក​គឺ​ពិត​ជា​ពាក្យ​ដូចគ្នា​ដែល​យើង​បាន​មក​ពី​ពាក្យ “កាតូលិក”។ នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​សារភាព ឬ​បាន​សន្និដ្ឋាន​នៅ​ពេល​យើង​និយាយ​ពី​ទំនុក​ចិត្ត​នៃ​អ្នក​កាន់​តាម​ពួក​សាវក ហើយ​យើង​និយាយ​ថា យើង​មាន​ជំនឿ​លើ “ក្រុម​ជំនុំ​កាតូលិក​ដ៏​បរិសុទ្ធ”។ យើង​មិន​បាន​និយាយ​ថា យើង​មាន​ជំនឿ​លើ​ក្រុម​ជំនុំ​កាតូលិក​រ៉ូម៉ាំង​ទេ ប៉ុន្តែ​យើង​មាន​ជំនឿ​លើ​ក្រុម​ជំនុំ​សកល​តែ​មួយ ក្រុម​ជំនុំ​ទូទាំង​ពិភពលោក​របស់​ព្រះ​គ្រីស្ទ។ យើង​កំពុង​តែ​បញ្ជាក់​ជំនឿ​របស់​យើង និង​ការ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​របស់​យើង​ចំពោះ​រឿង​នោះ។ ក្រុម​ជំនុំ​ដែល​មាន​អ្នក​ជំនឿ​មក​ពី​គ្រប់​ប្រជាជាតិ គ្រប់​ពូជ គ្រប់​ភាសា គ្រប់​ប្រជាជន។

ក្រុមជំនុំតែមួយក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ

នោះជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានអធិស្ឋាន하기មុនការឆ្កាងរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់បានអធិស្ឋានជាមួយពួក弟子របស់ទ្រង់ថា “ អ្នកទាំងអស់ដែលជឿលើទ្រង់នឹងមានតែមួយ ដូចជា ទ្រង់ និងព្រះវរបិតា មានតែមួយ” ។ នោះជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានចាត់ពួក弟子របស់ទ្រង់ឲ្យធ្វើនៅចុងបញ្ចប់នៃសៀវភៅម៉ាថាយ នៅពេលដែលទ្រង់មានបន្ទូលថា “ ចូរទៅ ហើយធ្វើពួក弟子នៃប្រជាជាតិទាំងអស់” ។ ហើយអ្វីដែលយើងរកឃើញនៅពេលយើងទៅដល់សៀវភៅវិវរណៈ ប៉ុន្តែវាជាចំនួនច្រើនដែលមិនអាចរាប់បាន ដែលនៅមុខបល្ល័ង្ក ហើយថ្វាយបង្គំព្រះចៀង។ នេះគឺជាការសន្យារបស់ព្រះ ដែលត្រឡប់ទៅរកការសន្យារបស់ទ្រង់ដល់អាប្រាហាំ ដែលតាមរយៈកូនចៅរបស់អាប្រាហាំ គ្រួសារទាំងអស់នៃផែនដីនឹងត្រូវបានពរ។ វាជាព្រះវិហារតែមួយ ហើយវាស្ថិតនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ។ ហើយយើងឃើញការចាប់ផ្តើមនៃការរួបរួមនោះនៅទីនេះក្នុងសៀវភៅកិច្ចការ ក្នុងខ ៣១ នៃជំពូកទី ៩ នៅពេលដែលអ្នកដែលមកពីយូដា និង កាលីឡេ និងសាម៉ារី ត្រូវបាននាំមកជាមួយគ្នា ហើយពួកគេរីករាយនឹងសន្តិភាព ហើយរីករាយនឹងការបង្កើតឡើងវិញ។

ជំនះឧបសគ្គ

ហើយរួចទៅដល់ចំណុចនេះនៅក្នុងសៀវភៅនៃកិច្ចការ សាសនាចក្របានយ克服បាននូវឧបសគ្គធំៗ។ អ្នកដឹងទេថា ប្រសិនបើអ្នកយកពាក្យទាំងបី “យូដា និង កាលីឡេ និង សាម៉ារី” មាននៅក្នុងពាក្យទាំងបីនេះនូវប្រវត្តិដ៏ស្មុគស្មាញ និង ប្រវត្តិដ៏ក្រៀមក្រំ។ មានការក worship អង្គការការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ, មានសង្រ្គាមស៊ីវិល, មានការស្អប់, មានការនិរទេស, មានការរើសអើង, មានពិភពលោក, មានការតាំងខ្លួនជាបុគ្គល righteous ។ យូដាគឺជាកន្លែងនៃប្រាសាទ។ វាជាកន្លែងដែលឥស្សរជនសាសនារស់នៅ និង ជាកន្លែងដែលពួកគេកាន់កាប់។ កាលីឡេគឺជាទឹកដីរបស់ជនជាតិយូដា ប៉ុន្តែវាត្រូវបានជះឥទ្ធិពល និង ដោយឥទ្ធិពលវប្បធម៌ពីវប្បធម៌រ៉ូម៉ាំង និង ក្រិក។ សាម៉ារីស្ថិតនៅចន្លោះទាំងពីរ ហើយពួកគេមិនមានដើមកំណើតជនជាតិយូដាសុទ្ធសាធ ហើយពួកគេបានធ្វើតាមការអនុវត្តសាសនាផ្សេងៗគ្នា។ ហើយជនជាតិយូដាបានស្អប់ជនជាតិសាម៉ារី។ យើង​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រាប់​ថា អ្នក​ដែល​មក​ពី​កាលីឡេ នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​ទៅ​ដល់​យូដា ពួកគេ​នឹង​ឆ្លង​ទន្លេ​យ៉ូដា ដើម្បី​ទៅ​ជុំវិញ​តំបន់​សាម៉ារី។ ពួកគេ​មិន​ចង់​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​ប្រជាជន​ទាំង​នេះ​ទេ។ ហើយ​ពី​ពេល​មួយ​ទៅ​ពេល​មួយ អំពើ​ហិង្សា​យ៉ាង​ខ្លាំង​បាន​ផ្ទុះ​ឡើង​រវាង​ក្រុម​មនុស្ស​ទាំង​នេះ។ ប៉ុន្តែ​នៅ​ទី​នេះ​យើង​ត្រូវ​បាន​ប្រាប់​ថា មាន​តែ​មួយ​សាសនាចក្រ​នៅ​ក្នុង​កន្លែង​ទាំង​នេះ ហើយ​សាសនាចក្រ​នោះ​មាន​សន្តិភាព ហើយ​វា​កំពុង​ត្រូវ​បាន​លើក​កម្ពស់។ វា​មិន​ត្រឹម​តែ​បាន​រួច​ផុត​ពី​ការ​ប្រឆាំង​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ មាន​សន្តិភាព​ក្នុង​ចំណោម​ពួកគេ។ មានសន្តិភាពរវាងប្រជាជនទាំងនេះដែលធ្លាប់មាន 적이 ជាមួយព្រះ ហើយឥឡូវនេះពួកគេបានផ្សះផ្សាជាមួយព្រះវរបិតា ហើយទទួលបានអំណោយនៃជីវិតអស់កល្បងនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អំណោយនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប្រជាជន​ទាំង​នេះ​ជា​ប្រជាជន​ដែល​មាន 적이 ជា​មួយ​គ្នា ហើយ​ឥឡូវ​នេះ​ពួកគេ​កំពុង​អបអរ​រួម​គ្នា​ដោយ​មាន​ niềm ត្រេកអរ ក្នុង ​ជំនឿ និង ​ក្នុង ​ភាព​ជា​មួយ ។ ហើយពាក្យសម្រាប់ “សាសនាចក្រ” ដែលយើងមាននៅទីនេះ វាមានន័យថា “ត្រូវបានហៅចេញ” ។ ពួកគេត្រូវបាន “ហៅចេញ” ពីអតីតវិថីរបស់ពួកគេ និង ពីប្រវត្តិផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីចូលទៅក្នុងសាសនាចក្រតែមួយ រាងកាយតែមួយ ប្រជាជនតែមួយសម្រាប់សិរីរង្វាន់របស់ព្រះគ្រីស្ទ។

ហើយប្រហែលជាឧទាហរណ៍ច្បាស់បំផុតនៃការផ្លាស់ប្តូរជ្រុលដែលមនុស្សទាំងនេះបានជួបប្រទះគឺការផ្លាស់ប្តូរដែលបានកើតឡើងជាមួយសោហ្លូ ឬប៉ោល។ នៅទីនេះគឺជាបុរសម្នាក់នៅមុនក្នុងជំពូកនេះ នៅទីនេះគឺជាបុរសដែលជាអ្នកធ្វើទុក្ខបុកម្នេញនិងអ្នកគាបសង្កត់នៃក្រុមជំនុំ ហើយឥឡូវនេះគាត់ត្រូវបាននាំចូលទៅក្នុងក្រុមជំនុំ ចូលទៅក្នុងការរួមរស់ជាមួយពួកបរិសុទ្ធ។ ហើយមិនត្រឹមតែគាត់លែងជាអ្នកធ្វើទុក្ខបុកម្នេញទៀតទេ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះគាត់គឺជាឧបករណ៍សំខាន់មួយសម្រាប់ការកសាងក្រុមជំនុំឡើង។ នោះគឺជាការផ្លាស់ប្តូរជ្រុលដែលកើតឡើងនៅទីនេះក្នុងជំពូកនេះ ក្នុងខគម្ពីរនេះដែលយើងត្រូវបានប្រាប់។ ការលូតលាស់នៃក្រុមជំនុំ នាំមកនូវសន្តិភាពក្នុងចំណោមអ្នកដែលមានភាពចម្រុះ និងត្រូវបានបែងចែក។ ហេតុអ្វីបានជាវាសំខាន់? ហេតុអ្វីបានជាវាសំខាន់ក្នុងការមានការរួបរួមក្នុងចំណោមភាពចម្រុះនោះ? ពីព្រោះគ្មានអ្វីផ្សេងទៀតអាចធ្វើបានទេ មានតែព្រះគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះដែលធ្វើបាន។ វាកើតឡើងតែនៅក្នុងក្រុមជំនុំរបស់ព្រះគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះ ហើយដូច្នេះវានាំមកនូវសិរីល្អដល់ព្រះនាមរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ហើយយើងឃើញវានៅទីនេះក្នុងខគម្ពីរនេះ។

កសាងឡើងដោយការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ព្រះគ្រីស្ទ

រឿងទីបីដែលយើងឃើញអំពីរបៀបដែលក្រុមជំនុំត្រូវបានកសាងឡើងលើព្រះគ្រីស្ទ គឺជាការពិពណ៌នាអំពីជីវិតដែលត្រូវបានរីករាយក្នុងចំណោមអ្នកជ信仰។ យើងឃើញនៅទីនេះនូវការប្តេជ្ញាចិត្តដែលកំពុងដំណើរការរបស់ព្រះគ្រីស្ទ បេសកកម្មរបស់ទ្រង់ចំពោះក្រុមជំនុំ។ ក្រុមជំនុំត្រូវបានកសាងឡើងដោយការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ព្រះគ្រីស្ទចំពោះពួកគេ។ ខគម្ពីរប្រាប់យើងថាពួកគេបាន “ដើរក្នុងការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ និងក្នុងការលួងលោមនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ”។ ឥឡូវនេះសូមគិតអំពីលក្ខណៈនៃបេសកកម្មរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ តើអ្វីជា ទិដ្ឋភាពនៃបេសកកម្មរបស់ព្រះគ្រីស្ទ? និយាយឱ្យត្រង់ អ្នកអាចកំណត់លក្ខណៈពីរនេះបានមែនទេ? ដោយសារតែអ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ និងបាននិយាយ ត្រូវបានធ្វើសម្រាប់សិរីល្អរបស់ព្រះ។ ការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ទ្រង់ក្នុងការចំណាយពេលជាមួយព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់ក្នុងការអធិស្ឋាន។ អំពើកម្លាំង និងអព្ភូតហេតុ និងសញ្ញាទាំងអស់ និងការបង្រៀនដែលទ្រង់បានធ្វើ ត្រូវបានធ្វើដើម្បីនាំមកនូវសិរីល្អដល់ព្រះ។ ហើយសូម្បីតែទៅដល់ការសុគតរបស់ទ្រង់នៅលើឈើឆ្កាង និងទទួលនូវកំហឹងរបស់ព្រះវរបិតា នោះត្រូវបានធ្វើចេញពីការស្តាប់បង្គាប់ និងការដាក់ស្នើទៅនឹងព្រះទ័យរបស់ព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់។ វាជាការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ ដែលបានជ្រាបចូលទៅក្នុងបេសកកម្មទាំងអស់របស់ព្រះគ្រីស្ទ។

ហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលបានធ្វើការអស្ចារ្យលើសពីធម្មជាតិនៅក្នុងជីវិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ និងតាមរយៈការបង្រៀនរបស់ទ្រង់ គឺជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលឥឡូវនេះបន្តការបង្រៀនរបស់ទ្រង់នៅក្នុង និងតាមរយៈអ្នកដែលទាំងអស់ជ相信ព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះយេស៊ូវបានសន្យាដូច្នោះ។ ទ្រង់បានសន្យាថាទ្រង់នឹងចាកចេញពីពួក disciples ប៉ុន្តែទ្រង់នឹងមិនចាកចេញពីពួកគេតែម្នាក់ឯងទេ ប៉ុន្តែទ្រង់នឹងបញ្ជូនព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដើម្បីបំពាក់ពួកគេ ដើម្បីបង្រៀនពួកគេ ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចចូលរួមក្នុងការបង្រៀននៅក្នុងព្រះនាមទ្រង់។ ឈ្មោះមួយទៀតរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ត្រូវបានប្រាប់យើង គឺជាអ្នកផ្ដល់ផាសុកភាព ឬជំនួយការ។ តើយើងឃើញអ្វីកើតឡើងនៅក្នុងអត្ថបទនេះ? វាជាអ្នកផ្ដល់ផាសុកភាពដែលនាំមកនូវផាសុកភាព។ ពួកគេកំពុងធ្វើ "នៅក្នុងការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ និងផាសុកភាពនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ"។ នោះជាភស្តុតាងដែលព្រះគ្រីស្ទកំពុងធ្វើការនៅក្នុងក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់បានប្តេជ្ញាចិត្តចំពោះក្រុមជំនុំរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់កំពុងបន្តបង្រៀនប្រជាជនរបស់ទ្រង់ ដោយសារពួកគេបានបង្ហាញពីការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ និងផាសុកភាពនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ លក្ខណៈទាំងពីរនេះតែងតែទៅជាមួយគ្នា - ការភ័យខ្លាច ការគោរព ការលះបង់ និងការថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយនឹងការលើកទឹកចិត្ត និងផាសុកភាព សេចក្តីអំណរ និងពរជ័យនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។

ការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់

យើង​មិន​បាន​ឮ​ច្រើន​អំពី​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ដល់​ព្រះ‌អម្ចាស់​នោះ​ទេ តើ​យើង​ទេ? វា​ហាក់​ដូច​ជា​អ្វី​មួយ​នៃ​ពាក្យ​ក្នុង​គម្ពីរ​ទិវកថា។ ហើយ​ពិត​ណាស់ នោះ​ជា​ការ​ឆ្លើយ​តប​ដែល​សម​រម្យ​ចំពោះ​សិរី​រុងរឿង​របស់​ព្រះ‌អម្ចាស់​ទូទាំង​គម្ពីរ​ទិវកថា គឺ​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ដល់​ព្រះ‌អម្ចាស់។ ប៉ុន្តែ​ក្នុង​គម្ពីរ​ថ្មី នៅ​ក្នុង​ឱកាស​ជា​ច្រើន អ្នក​និពន្ធ​បាន​អំពាវនាវ​ឲ្យ​យើង​ភ័យ​ខ្លាច​ក្នុង​ពន្លឺ​នៃ​ភាព​ពិត​នៃ​ដំណឹង​ល្អ។ ដោយសារ​អ្នក​ឃើញ នោះ​ជា​អ្វី​ដែល​ដំណឹង​ល្អ​បង្រៀន​យើង។ ដំណឹង​ល្អ​បង្រៀន​យើង​ឲ្យ​ភ័យ​ខ្លាច​ព្រះ‌អម្ចាស់។ ដំណឹង​ល្អ​បង្រៀន​យើង​ថា អំពើ​បាប​របស់​យើង​សម​នឹង​ក wrath និង​ការ​មិន​ពេញ​ចិត្ត និង​ការ​ដាក់​ទោស​របស់​ព្រះ‌អម្ចាស់។ ដែល​យើង​មិន​អាច​ធ្វើ​អ្វី​បាន​ដើម្បី​ដក​យក​អំពើ​បាប​របស់​យើង និង​ដើម្បី​រក​បាន​ពរ​របស់​ព្រះ‌អម្ចាស់។ ប៉ុន្តែ​សេចក្ដី​សង្គ្រោះ​របស់​យើង​បាន​មក​ដល់​នៅ​មិន​តិច​ជាង​ការ​ស្លាប់ និង​ការ​ប្រោស​ឡើង​នៃ​ព្រះ‌យេស៊ូវ​គ្រីស្ទ ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះ‌អម្ចាស់។ នោះ​ជា​របៀប​ដែល​យើង​ក្រីក្រ​ដោយ​គ្មាន​ព្រះ‌គ្រីស្ទ។ នោះ​ជា​របៀប​ដែល​សេចក្ដី​សង្គ្រោះ​របស់​យើង​មាន​តម្លៃ​ណាស់។ តើ​មាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​ដែល​សម​រម្យ​ជាង​ការ​ភ័យ​ខ្លាច និង​ការ​កោត​ខ្លាច និង​ការ​គោរព និង​ការ​សរសើរ​ដល់​ព្រះ‌អម្ចាស់​ទេ? តើ​មាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​ដែល​សម​រម្យ​ជាង​អ្វី​ដែល J.I. Packer ឬ​ដើម្បី​ខ្ចី​ពី​ចំណង​ជើង​នៃ​សៀវភៅ​របស់​គាត់ “យក​ព្រះ‌អម្ចាស់​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ”? តើ​យើង​អាច​រីករាយ​នឹង​ការ​លួង​លោម​នៃ​ព្រះ‌វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​ដោយ​របៀប​ណា​បើ​យើង​មិន​បាន​ផ្តល់​ដល់​ព្រះ‌អម្ចាស់​នូវ​ការ​គោរព​ដ៏​ខ្ពស់​បំផុត​របស់​យើង?

ខ្ញុំគិតថា វាមិនប្រថុយទេក្នុងការនិយាយថា យើងទាំងអស់គ្នាបានប្រាថ្នា និងប្រាថ្នាចង់បានការលួងលោមពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ប៉ុន្តែតើយើងយកព្រះเจ้า ឲ្យធ្ងន់ធ្ងរទេ? ខ្ញុំឆ្ងល់ថា ប្រសិនបើយើងសួរខ្លួនឯង បើសិនជាអ្នកសួរជិតខាងរបស់យើង មិត្តរួមការងារថា “តើអ្វីជាការអាទិភាពក្នុងជីវិតរបស់យើង?” ខ្ញុំឆ្ងល់ថាតើពួកគេនឹងនិយាយអ្វី! យើងទាំងអស់គ្នាមានទំនោរយកខ្លួនឯងឲ្យធ្ងន់ធ្ងរ។ តើយើងមិនយកការងាររបស់យើងឲ្យធ្ងន់ធ្ងរទេ? យើងយកកីឡារបស់យើងឲ្យធ្ងន់ធ្ងរ យើងយករូបរាងរបស់យើង អាហារ និងភេសជ្ជៈ កំសាន្តរបស់យើង យើងយកខ្លួនឯងឲ្យធ្ងន់ធ្ងរ។ តើអ្វីដែលបង្ហាញពីរឿងនោះច្រើនជាងនេះទៅទៀត លើកលែងតែមានរូបថតខ្លួនឯង? យើងចង់ថតរូបខ្លួនឯង។ ហើយប្រសិនបើយើងយកខ្លួនឯងឲ្យធ្ងន់ធ្ងរ យើងចង់ប្រាប់អ្នកដទៃអំពីខ្លួនឯង។ ដូច្នេះហើយយើងឃើញរឿងនោះនៅក្នុងវប្បធម៌របស់យើង។ ប៉ុន្តែតើយើងយកព្រះជាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរទេ? ខ្ញុំសារភាពថា ខ្ញុំចង់ឲ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធផ្លាស់ប្តូរជីវិត ប៉ុន្តែតើខ្ញុំតែងតែធ្វើដូច្នោះដោយការរំពឹងទុក និងដោយការ​ត្រៀម​ខ្លួន​សម្រាប់អ្វីដែលព្រះអាចធ្វើបាន? ហើយ​តើ​ខ្ញុំ​ចង់​បាន​កិត្តិយស​បន្តិច​បន្តួច​សម្រាប់​រឿង​នោះ​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ដែរ​ឬ​ទេ? ខ្ញុំឆ្ងល់ថា តើយើងចង់បានកូនរបស់យើង តើយើងចង់បានយុវជនឱ្យធំឡើង និងរីករាយនឹងការលួងលោមនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដើម្បីឱ្យមានភាពចាស់ទុំក្នុងជំនឿ ដើម្បីឱ្យមានការរីកចម្រើនក្នុងការដើរតាម ព្រះគ្រីស្ទ ប៉ុន្តែដរាបណាពួកគេមានភាពសប្បាយរីករាយក្នុងការធ្វើដូច្នោះ។ ហើយ​តើ​យើង​មាន​គំរូ​តាម​របៀប​ណា​ខ្លះ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​យើង និង​អាទិភាព​ដែល​យើង​ជ្រើសរើស​សម្រាប់​គ្រួសារ​របស់​យើង? យើងទាំងអស់គ្នា​ងាយ​នឹង​រក​រក​ការលួងលោម​ពី​ព្រះវិញ្ញាណ ហើយ​ធ្វេសប្រហែស​នឹង​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ដល់​ព្រះអម្ចាស់។ ប៉ុន្តែការលួងលោមនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមកជាមួយនឹងការភ័យខ្លាចដល់ព្រះអម្ចាស់។

ហើយនៅពេលដែលខ្ញុំនិយាយអំពីការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំមិននិយាយអំពីអាកប្បកិរិយាដ៏ក្រៀមក្រំ ឬអាប់អួ។ មានភាពកក់ក្តៅចំពោះរឿងនេះ មានសេចក្តីអំណរក្នុងការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ មានសេរីភាព និងភាពស្មោះត្រង់ សេចក្តីសង្ឃឹមក្នុងគ្រាលំបាក។ មានទំនុកចិត្តក្នុងគ្រានៃការរងទុក្ខ។ កម្លាំង និងជម្រៅ និងឯកភាពត្រូវបានសាងសង់ឡើងដូចជាសាសនាចក្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ នេះគឺជារូបភាពដ៏ស្រស់ស្អាតនៃសាសនាចក្រកំពុងត្រូវបានសាងសង់ឡើងក្នុងកិច្ចការ ជំពូកទី ៩ ខទី ៣១ ។ សាសនាចក្រគឺជាកម្មវិធីរបស់ព្រះសម្រាប់សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងសម្រាប់សេចក្តីល្អរបស់ប្រជាជនរបស់ទ្រង់។ អ្នកដឹងទេ នៅក្នុងគ្រួសាររបស់យើង យើងបានក្លាយទៅជា បក្សី ឡូកខ្លាំង។ ខ្ញុំនឹងមិននិយាយច្រើនអំពីរឿងនោះទេ ព្រោះខ្ញុំមិនដឹងថាតើខ្ញុំចង់បង្ហាញអំពីរបៀបដែលយើងឆ្កួត ប៉ុន្តែយើងយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះសកម្មភាពរបស់បក្សីនៅក្នុងទីធ្លារបស់យើង! ហើយម្សិលមិញខ្ញុំបានជួបនឹងសំបុករបស់បក្សីមួយ។ យើងឃើញរឿងទាំងនេះគ្រប់ពេល ប៉ុន្តែវាបានធ្វើឱ្យខ្ញុំដឹងថាសំបុករបស់បក្សីនេះគួរអោយចាប់អារម្មណ៍ប៉ុណ្ណា។ នៅទីនេះមានចំបើង និងកាកសំណល់ និងដី ហើយបក្សីទាំងនេះអាចដាក់វាជាមួយគ្នា ហើយធ្វើសំបុកសម្រាប់ពងរបស់ពួកគេ និងសម្រាប់ខ្លួនពួកគេ។ មិនមែនវាអស្ចារ្យទេដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើអ្វីក្នុងការសាងសង់សាសនាចក្រ? ទ្រង់យកជនជាតិយូដា និងមិនមែនជនជាតិយូដា ជនជាតិហ្គាលីឡេ និងសាម៉ារី ទាសករ និងសេរី អ្នកមាន និងអ្នកក្រ ហើយទ្រង់នាំពួកគេរួមគ្នាជាសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ ជាសាសនាចក្ររបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីសិរីរុងរឿងរបស់ទ្រង់ រូបភាពដ៏ស្រស់ស្អាតនេះនៃការដើរក្នុងការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ និងក្នុងការលួងលោមនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ? នោះជាអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើក្នុងការសាងសង់សាសនាចក្ររបស់ទ្រង់។ ដូច្នេះសាសនាចក្រត្រូវបានសាងសង់ឡើង។ វាត្រូវបានសាងសង់ឡើង។

យើង​ក៏​ត្រូវ​បាន​ប្រាប់​នៅ​ក្នុង​ពាក្យ​ចុង​ក្រោយ​នៃ​ខ​នេះ​ថា នៅ​ពេល​ដែល​វា​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ឡើង វា​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ចេញ។ នេះ​នឹង​ជា​ចំណុច​ចុង​ក្រោយ​របស់​យើង​នៅ​យប់​នេះ។ វា​គឺ​ថា សាសនាចក្រ​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ចេញ។ សាសនាចក្រ​ត្រូវ​បាន​គុណ។ នៅ​ពេល​ដែល​សាសនាចក្រ​ត្រូវ​បាន​លើក​កម្ពស់ សាសនាចក្រ​ត្រូវ​បាន​គុណ។ តាមពិត យើង​អាច​និយាយ​បាន​ថា សញ្ញា​មួយ​នៃ​កម្លាំង​របស់​សាសនាចក្រ​គឺ​ថា វា​ត្រូវ​បាន​តម្រង់​ទិស​ទៅ​ខាង​ក្រៅ។ វា​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ចេញ​ដូច​វា​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ឡើង ហើយ​វា​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ឡើង​ដូច​វា​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ចេញ។ នេះ​មិន​មែន​ជា​ក្រុម​អ្នក​ជឿ​ឋិតិវន្ត​ទេ។ នេះ​មិន​មែន​ជា​ក្លឹប​ផ្តាច់​មុខ​ទេ។ នេះ​គឺ​ជា​ការ​រួម​គ្នា​ដ៏​មាន​ថាមពល​ដែល​យើង​ត្រូវ​បាន​ប្រាប់​នៅ​ទី​នេះ។ ពាក្យ​ល្បី​មួយ​ក្នុង​សាសនាចក្រ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ក្នុង​វប្បធម៌​របស់​យើង ខ្ញុំ​គិត​ថា គឺ “សហគមន៍ – ធ្វើ​ជីវិត​ជាមួយគ្នា”។ ហើយ​នោះ​ពិត​ជា​អាទិភាព​មួយ​នៃ​ផ្នែក​នេះ។ វា​គឺ​ជា​រឿង​ដ៏​ស្រស់​ស្អាត​មួយ​នៅ​ទី​នេះ។ ពួកគេកំពុងជួបប្រទះសហគមន៍ជាមួយគ្នា។ ប៉ុន្តែ គ្រោះ​ថ្នាក់​មួយ​នៃ​ការ​លើក​កម្ពស់ និង​ការ​ផ្តោត​លើ​សហគមន៍​គឺ​ថា ការ​ផ្តោត​អាច​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ខាង​ក្នុង ហើយ​សហគមន៍​អាច​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មាន​កំណើន​នៅ​ខាង​ក្នុង។ ហើយ​វា​អាច​ក្លាយ​ជា​ការ​លំបាក​ក្នុង​ការ​រួម​បញ្ចូល​អ្នក​ថ្មី​មក​ដល់ ឬ​អ្នក​ខាង​ក្រៅ។ ហើយ​ខ្ញុំ​ប្រាកដ​ថា មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ចំណោម​យើង​ដែល​បាន​ជួប​ប្រទះ​រឿង​នេះ​ក្នុង​ក្រុម​តូច ឬ​នៅ​ថ្ងៃ​អាទិត្យ ឬ​រឿង​ដូច​នោះ។

សាងសង់ចេញ

ប៉ុន្តែយើងឃើញនៅទីនេះថា នៅពេលដែលការផ្តោតគឺលើព្រះเจ้า ហើយនៅពេលដែលការផ្តោតគឺលើបញ្ជារបស់ព្រះគ្រីស្ទក្នុងការកសាងសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ និងទៅធ្វើសិស្ស នោះសាសនាចក្រល伸出手ហើយការលូតលាស់របស់សាសនាចក្រនាំមកនូវសិរីរុងរឿងដល់ព្រះនាមរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ហើយអ្វីដែលយើងឃើញនៅពេលសាសនាចក្រល伸出手 គុណសម្បត្តិដែលផ្តល់កម្លាំងដល់សាសនាចក្រគឺដូចគ្នាគុណសម្បត្តិដែលផ្គត់ផ្គង់ការលូតលាស់។ អ្វី​ដែល​មាន​វត្តមាន និង​បង្ហាញ​ឱ្យ​ឃើញ​ក្នុង​ក្រសួង​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ​ចំពោះ​ពួកគេ – ការភ័យខ្លាច​នៃ​ព្រះអម្ចាស់ និង​ការលួងលោម​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ – ទាំង​ពីរ​នេះ​ជា​រឿង​ដែល​បញ្ជូន​ពួកគេ​ចេញ បើក​បក់​ពួកគេ​ចេញ និង​នាំ​មក​នូវ​ការ​គុណ​នៃ​អ្នក​ដែល​នៅ​ក្រៅ​សាសនាចក្រ។ វា​គឺ​នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​បាន​ដើរ​នៅ​ក្នុង​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​នៃ​ព្រះអម្ចាស់ និង​នៅ​ក្នុង​ការ​លួង​លោម​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​នោះ សាសនាចក្រ​ត្រូវ​បាន​គុណ។ វា​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​ចេញ។

ការ​លើក​កម្ពស់​នាំ​ទៅ​កាន់​ការ​គុណ

នោះគឺជាគោលការណ៍សំខាន់ដែលអ្នកបានឮលោក អេដ និយាយពីពេលមួយទៅពេលមួយថា “អ្វីដែលទៅដល់បេះដូងជាងគេ អ្វីនោះទៅដល់ពិភពលោកកាន់តែទូលំទូលាយ” ។ នោះគឺនៅពេលដែលក្រុមជំនុំត្រូវបានសាងសង់ឡើង វាត្រូវបានសាងសង់ចេញ។ ជាច្រើនដង យើងបានឮនៅពេលនៃសន្និសីទបេសកកម្ម លោក ចន ពីពភើ សម្រង់ដែលថា “បេសកកម្មមាន存在 ពីព្រោះការថ្វាយសូម្បីតែមិនមាន!” យើងក៏អាចនិយាយបានថា បេសកកម្មមាន存在 ពីព្រោះការថ្វាយសូម្បីតែមាន។ ហើយនោះគឺជាអ្វីដែលលោក ពីពភើ និយាយទៅលើនៅក្នុងធម្មទេសនានោះ ដែលគាត់កំពុងនិយាយអំពីរឿងនោះ។ វាគឺជាការកសាងក្រុមជំនុំ នាំទៅរកការកើនឡើង។ ហើយហេតុផលដែលវាសំខាន់ណាស់គឺថា ក្រុមជំនុំកំពុងឈានទៅដល់កន្លែងដែលពិបាក។ វាទៅដល់ប្រជាជនដែលមានតម្រូវការជាក់ស្តែង និងជ្រៅ។ ពីព្រោះអ្វីជាស្ថានភាពនៃពិភពលោក? អ្វីជាស្ថានភាពរបស់អ្នកដែលនៅក្រៅក្រុមជំនុំ? វាគឺផ្ទុយពីអ្វីដែលយើងឃើញនៅទីនេះ។ ពួកគេមិនមានការភ័យខ្លាចចំពោះព្រះអម្ចាស់ ហើយពួកគេមិនមានការលួងលោមពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ មិនមានអារម្មណ៍នៃការពឹងផ្អែកលើព្រះ។ មិនមានសង្ឃឹម និងសន្តិភាព និងការលួងលោមទេ ប៉ុន្តែមានតែមោទនភាព និងភាពឥតផល់។ ខ្ញុំមិនគិតថាយើងត្រូវផ្តល់ឧទាហរណ៍នៃរបៀបដែលវាបង្ហាញពីពិភពលោកនៅជុំវិញយើងទេ ប៉ុន្តែព្រះគ្រីស្ទផ្តល់ឱ្យយើងនូវអ្វីដែលប្រសើរជាង។ ព្រះអង្គផ្តល់ឱ្យយើងនូវព្រះអង្គផ្ទាល់។ ហើយនៅក្នុងព្រះអង្គ យើងត្រូវបានហៅឱ្យមានកម្លាំង និងឯកភាព និងសេចក្តីអំណរ និងសន្តិភាព និងការអស្ចារ្យ និងសេចក្តីស្រឡាញ់។ យើងត្រូវបានហៅឱ្យមានជីវិត ជីវិតអស់កល្បជាតិនៅក្នុងព្រះអង្គ។

នៅពេលដែលយើងសង្ឃឹមសម្រាប់រឿងទាំងនោះ យើងអធិស្ឋានសម្រាប់រឿងទាំងនោះ យើងរង់ចាំសម្រាប់រឿងទាំងនោះ ការលើកទឹកចិត្តមួយដែលយើងយកគឺថា យើងកំពុងអធិស្ឋានសម្រាប់ការរស់ឡើងវិញ។ យើងកំពុងអធិស្ឋានសម្រាប់ការកែទម្រង់ សម្រាប់ការលួងលោម ការរស់ឡើងវិញ។ តើអ្នកបានឮ “រ” នោះទេ? យើងកំពុងសុំព្រះអង្គធ្វើអ្វីដែលព្រះអង្គបានធ្វើពីមុន។ យើងអធិស្ឋានថា ព្រះអង្គនឹងធ្វើដូច្នេះ។ ហើយយើងអាចរំភើបដោយសារយើងឃើញថា ព្រះអង្គបានធ្វើដូច្នេះពីមុន។ ហើយភស្តុតាងនៃរឿងនោះគឺនៅទីនេះក្នុងកិច្ចការជំពូកទី ៩ ខទី ៣១។ យើងកំពុងហៅព្រះអង្គឱ្យធ្វើដូច្នេះម្តងទៀតសម្រាប់សិរីរង្វាន់របស់ព្រះគ្រីស្ទ និងសម្រាប់ផលល្អនៃប្រជាជនរបស់ព្រះអង្គ។

ខ្ញុំកំពុងអានសៀវភៅមួយឥឡូវនេះអំពីការជន់លិចនៃទន្លេមីស៊ីស៊ីពីក្នុងឆ្នាំ១៩២៧ ដែលមានចំណងជើងថា Rising Tide ។ ហើយសៀវភៅនេះគឺអស្ចារ្យណាស់! តួអង្គសំខាន់មួយក្នុងសៀវភៅគឺទន្លេមីស៊ីស៊ីពី។ វាជាតួអង្គដែលមានឥទ្ធិពលបំផុតមួយនៅក្នុងសៀវភៅ។ ហើយវាអស្ចារ្យណាស់ក្នុងការឮរបៀបដែលគាត់ពិពណ៌នាអំពីអំណាចនិងអាំងតង់ស៊ីតេនៃទន្លេនៅពេលវាហូរចុះក្រោមនិងនៅពេលវាឡើងឡើង។ ហើយនៅគ្រប់ចំណុចនៃផ្លូវនោះ ទន្លេកំពុងតែស្វែងរកការបំបែកតាមរយៈទំនប់។ វាកំពុងតែស្វែងរកការកើនឡើងលើសពីកម្ពស់ទំនប់និងការរីករាលដាលនៅខាងក្រៅច្រាំងទន្លេ។ នោះគឺជាអាំងតង់ស៊ីតេនិងអំណាចនៃទន្លេ។

នោះជាអ្វីដែលយើងឃើញជាមួយក្រុមជំនុំនៅពេលដែលក្រុមជំនុំត្រូវបានសាងសង់ឡើង នៅពេលដែលវារីករាលដាល នៅពេលដែលវាកើនឡើង។ វាកំពុងតែស្វែងរកការឈោងចេញនិងការសាងសង់ចេញនិងការកើនឡើងនិងការរីករាលដាលសម្រាប់សិរីរុងរឿងរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ នោះជាអ្វីដែលក្រុមជំនុំធ្វើ។ នោះជាអ្វីដែលយើងឃើញវាធ្វើនៅទីនេះក្នុងកិច្ចការជន្ទុំជាតិ ជំពូក ៩ ខគម្ពីរ ៣១។ យើងអធិស្ឋានថាវានឹងធ្វើដូច្នោះនៅក្នុងថ្ងៃរបស់យើងផងដែរ។

ជីវិតនៃភាពសាមញ្ញ

អនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំបញ្ចប់ដោយមានការអត្ថាធិប្បាយពីរមួយចំនួនដើម្បីបញ្ចប់។ អ្នកដឹងไหมថាខ្ញុំមកដល់ចំណុចឆ្លងកាត់ដូចនេះ ហើយខ្ញុំតែងតែរកឃើញថាការអធិប្បាយនិងការបង្រៀនពីការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់គឺជារឿងពិបាកជាពិសេស។ ខ្ញុំគិតថាវាជាភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះ។ វាពិបាកក្នុងការដាក់ពាក្យនិងចាប់យកមិនត្រឹមតែភាពភ័យខ្លាចប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែថែមទាំងមានការភ្ញាក់ផ្អើលនិងសេចក្តីស្រឡាញ់នៅក្នុងការភ័យខ្លាចនោះផង។ ដូច្នេះតើវាមើលទៅដូចអ្វី? តើវាមើលទៅដូចអ្វីក្នុងការមានការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់និងការលួងលោមនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ? ពាក្យមួយចំនួនកើតឡើងនៅក្នុងចិត្ត។ ហើយមួយគឺខ្ញុំនឹងនិយាយថាវាគឺជា – វាជាជីវិតនៃភាពសាមញ្ញ។ អ្នកដឹងទេ យើងត្រូវបានរំខាននិងរវល់ជាច្រើនពេល។ យើងត្រូវបានទាក់ទាញឱ្យបំពេញពេលវេលានៃការសំរាកឬភាពស្ងាត់ស្ងៀមជាមួយនឹងសំលេងរំខានឬការជំរុញដោយមើលឃើញ។ ប៉ុន្តែមានការអំពាវនាវនៅទីនេះ ខ្ញុំគិតថាសម្រាប់យើងឱ្យនៅស្ងាត់។ ខ្ញុំគិតថាដូចដែលដាវីឌបានអធិស្ឋានមុននេះ “ត្រូវនៅស្ងៀម ហើយដឹងថាខ្ញុំជាព្រះ” ហើយត្រូវចំណាយពេលដើម្បីឆ្ងល់និងភ្ញាក់ផ្អើលនៅចំពោះការបង្កើតរបស់ព្រះ។ ដើម្បីចងចាំពរជ័យរបស់ទ្រង់ ដើម្បីចងចាំដំណឹងល្អ និងដើម្បីអរគុណទ្រង់ចំពោះរឿងនោះ។ ដើម្បីកើនឡើងនូវការកោតសរសើរចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានធ្វើ។

ក៏មានភាពសាមញ្ញដែលយើងឃើញនៅក្នុងក្រុមជំនុំនៅកិច្ចការ។ តើវាមិនមែនទេ? ប្រសិនបើយើងត្រឡប់ទៅជំពូកទី ២ តើក្រុមជំនុំបានធ្វើអ្វីនៅសម័យក្រុមជំនុំដំបូង? វាពិតជាសាមញ្ញណាស់។ ពួកគេបានលះបង់ខ្លួនដើម្បីសរសើរ និងអធិស្ឋាន។ ពួកគេបានលះបង់ខ្លួនដើម្បីព្រះបន្ទូល និងសាក្រាម៉ង់។ ហើយពួកគេបានផ្តល់ខ្លួនដើម្បីរួមជុំគ្នា និងដើម្បីចិត្តទូលាយ។ វាសាមញ្ញ ប៉ុន្តែវាមិនគួរឱ្យធម្មតាទេ។ តើវាមិនមែនទេ? ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានលះបង់ខ្លួនដើម្បីរឿងទាំងនោះ ពួកគេបានត្រៀមខ្លួនដើម្បីមើលខុសគ្នាពីពិភពលោកជុំវិញខ្លួន ដើម្បីក្លាយជាអំបិល និងពន្លឺនៅក្នុងពិភពលោករបស់ពួកគេ។ មានការត្រៀមខ្លួននៅខាងពួកគេដើម្បីទប់ទល់នឹងការសាកល្បង ដើម្បីទប់ទល់នឹងការរងទុក្ខ ដើម្បីរងទុក្ខដោយមានសង្ឃឹម និងត្រៀមខ្លួនដើម្បីផ្តល់ចម្លើយដល់អ្នកដែលបានឃើញពួកគេ ហេតុផលសម្រាប់សង្ឃឹមរបស់ពួកគេ។ ហេតុអ្វីបានជាពួកគេមានសង្ឃឹមយ៉ាងខ្លាំង? វាដោយសារតែការរស់ឡើងវិញ; វាដោយសារតែជីវិតអស់កល្បជនក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ។ ហើយពួកគេបានរួមគ្នាពង្រឹងគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងអំឡុងពេលនោះ។ ហើយពួកគេបានត្រៀមខ្លួនដើម្បីធ្វើជាសាក្សីសម្រាប់ព្រះគ្រីស្ទ។

ហើយប្រហែលជានោះជាកន្លែងដែលយើងវាស់វែងរឿងនេះ។ ប្រសិនបើយើងខ្វះបំណងប្រាថ្នា និងបន្ទុកសម្រាប់អ្នកដែលបាត់បង់ ប្រហែលជាយើងមិនបានយល់ច្បាស់ពីពរជ័យនៃការភ័យខ្លាចរបស់ព្រះអម្ចាស់ និងការលួងលោមនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប្រហែលជាយើងមិនបានពេញចិត្តនឹងឯកសិទ្ធិមិនគួរឱ្យជឿនៃក្រុមជំនុំប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងត្រូវការជំនួយមិនគួរឱ្យជឿរបស់អ្នកដែលបាត់បង់ផង។ ហើយប្រហែលជាយើងត្រូវត្រឡប់ទៅកន្លែងដែលយើងចាប់ផ្តើមសេវាកម្មគឺឡាមេនតេសន៍ ជំពូកទី ៣ ការអំពាវនាវឱ្យថ្វាយសក្ការៈ - « ចូរយើងស្វែងរកនិងពិនិត្យមើលផ្លូវរបស់យើងហើយត្រឡប់ទៅរកព្រះអម្ចាស់វិញហើយចូរយើងលើកដួងចិត្តនិងដៃរបស់យើងទៅកាន់ព្រះនៅក្នុងស្ថានសួគ៌ា»។ ចូរយើងទៅរកទ្រង់ក្នុងការអធិស្ឋាន!

ព្រះអង្គម្ចាស់​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់ យើង​ខ្ញុំ​ថ្លែង​អំណរ​គុណ​ដល់​ព្រះអង្គ​សម្រាប់​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ និង​សម្រាប់​ថ្ងៃ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែល​នឹង​មក​ដល់ ព្រឹក និង​ល្ងាច ដើម្បី​បាន​ស្តាប់​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ និង​ដើម្បី​ច្រៀង​សរសើរ​ព្រះអង្គ។ យើង​ខ្ញុំ​អធិស្ឋាន​ថា ព្រះអង្គ​នឹង​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្នុង​យើង​ខ្ញុំ​ដោយ​ព្រះវិញ្ញាណ​របស់​ព្រះអង្គ ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ខ្ញុំ​មាន​ជីវិត​ថ្មី និង​មាន​ជីវិត​រស់​ឡើង​វិញ និង​ឲ្យ​យើង​ខ្ញុំ​មាន​ភាព​រីករាយ​ក្នុង​ព្រះគ្រីស្ទ និង​ឲ្យ​យើង​ខ្ញុំ​មាន​ចិត្ត​សម្រាប់​មនុស្ស​ដែល​បាត់​បង់ និង​ឲ្យ​យើង​ខ្ញុំ​មាន​ឱកាស​ដើម្បី​ទៅ​ដល់។ ហើយ​នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ខ្ញុំ​កសាង​ឡើង នោះ​យើង​ខ្ញុំ​នឹង​កសាង​ចេញ​សម្រាប់​សិរីល្អ​របស់​ព្រះអង្គ សម្រាប់​សិរីល្អ​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ និង​សម្រាប់​ផល​ប្រយោជន៍​អស់កល្បង​របស់​យើង​ខ្ញុំ។ ហើយ​យើង​ខ្ញុំ​អធិស្ឋាន​រឿង​ទាំង​នេះ​ក្នុង​ព្រះនាម​របស់​ព្រះគ្រីស្ទ អាម៉ែន។