ئینجیل لە کۆمەڵگەیەکی دادخوازدا

مژدەیەک لە کۆمەڵگەیەکی دادخواز

1 کۆرینتیان 6:1-8

لە نووسینی دەیڤد سترەین

تکایە کتێبی پیرۆز لە دەستت بگرە و لەگەڵمەوە بگەڕە بۆ سەر بابەتی 6 لە کۆرینتیان یەکەم؛ سەر بابەتی 6 لە کۆرینتیان یەکەم، لە پەڕە 954 ئەگەر یەکێک لە کتێبە پیرۆزەکانی ئێمەی کڵێساکان بەکارتان هێناوە. دوایین جار کە لە بابەتی 5 بووین، و ئەوەمان لەبەرچاو بوو کە پۆڵ چەند بابەتێکی قورس دەست پێ دەکات لە مابەندی کتێبی کۆرینتیان. بابەتەکانی 1 بۆ 4 بەرێک و ئاسان بوون، بەڵام وەک چۆن لە بابەتی 5 وتومان، لە ئێستا بەدوادا هەموو شتێک بەمش وەفادار دەبێت؛ گەشتێکی خێرای زۆر پڕ لە لەرز. هەندێک ماددەی بە چالاکی. دوایین جار لە بابەتی 5، بیرت بێتەوە، ئەو پرسیارەی کە پۆڵ چارەسەر کرد، ئەوەی بوو کە پێی پەیوەندی بە گوناھی سێکسی و دیسیپلین کڵێسا هەبوو. ئەم جارە ئەوەی کە کێشەیەکە لە کڵێساکانی کۆرینس دەخاتە ڕوو، پێی پەیوەندی بەوەی هەیە کە باوەڕداران یەکیان لە دادگاکانی گشتیدا بەجۆرێک بە دۆڕ پێکەوە دەکەن، زۆربەی کات بۆ مشتومڕی بچووک لەناو کڵێساکە، و پۆڵ نووسراوە بۆ ئەوەی کە چالاکیان بکات و ئەم کێشەیە چارەسەر بکات.

Û gava ku em hewl didin ku fêrî yaîsî ya Pawlos li vir bibin, du mijarên pêşîn hene ku dibe ku alîkariya me bikin ku em nêzîkî nivîsê bibin da ku wê bi rêkûpêk fêm bikin û bicîh bikin. Ya pêşîn ve girêdayî ye bi wê ya ku Pawlos di 1 Korîntî 6, ayetên 1 heta 8 de nabêje. Ew nabêje ku mijarên qanûnî yên sûc divê bêne veşartin û ji hêla dêrê ve bi navxweyî bêne çareser kirin. Ew ne peyama wî ye. Ew pêşnîyar nake ku dizî an destdirêjî an mijarên wisa divê ji dadgehan an ji qanûnê bêne dûr xistin. Di rastiyê de, gava ku wî xwest, Pawlos bixwe amade bû ku mafên xwe yên wekî hemwelatiyekî Romayî bi kar bîne û xwe li dadgehên dadwerî gazî kir da ku lêborîn û çareseriyê bixwaze. Dadwerekî sivîl, wê di Romayî 13 de ji me re bêje, xizmetkarê Xwedê ye, xizmetkarê wî ye, ku Xwedê wî tayîn kiriye û ji bo qenciya me destnîşan kiriye. Ji ber vê yekê Pawlos li vir nabêje ku em nebêjin ku em qanûnên welatî dema ku pêwîst be bi kar bînin. Hin rewş hene ku tê de bawisiyan tu bijarteyên din namînin, ji bo parastina xwe an yên din, bi karanîna qanûnên welatî dema ku tu bijarteyek din namîne.

Ew ne ya di Korîntê de dihat kirin, lêbelê. Wisa dixuye ku li Korîntê, endamên dêrê wekî xiristiyanên xwe ji bo mehkûmkirinê li hev û li hevdu û ji bo pratîkkirina sebirê li hevdu ji bîr dikirin. Û li şûna wê, dadgehan bikar tînin ku puan bistînin, drav qezenc bikin û di karsazî û civakê de bi destkeftî û bi serkeftî bi karanîna birayên û xwişkên di Mesîh de bikar bînin. Û wekî ku hûn dikarin xeyal bikin, ew di civatên dêrê Korîntê de xirabî dikir. Û ji ber vê yekê ew ya pêşîn e ku di hişê me de bimîne dema ku em 1 Korîntî 6:1-11 dixebitin. Pawlos bi karanîya qanûnî ya sivîl dema ku pêwîst be, ne biçûk dibîne, lê ew dijî wê ya ku wî bi karanîya wê ji bo armancên xweperest û xerab dema ku li Korîntê hevpar bû, dijî.

Dûyemîn mijara pêşîn a ku dê alîkariya me bike dema ku em hewl didin ku peyama Pawlos li vir fam bikin, veavêtiye bi çawa ayetên 1 heta 8 yên ecêb in dema ku hûn wan di çarçoveya vê beşê de yên nameyê de cîh dikin. Ji ber vê yekê bibîr bînin, Pawlos di serî de mijûlî yek doza taybet û dijwar a bêexlaqiya zayendî bû. Û wî li ser dîsîplîna dêrê ji bo endamê dêrê yê bêexlaq û neragî bû. Piştre di nîvê duyemîn a serî 6 de, ew ê vegere mijara gûnahên zayendî. Û paşê bi xwezayî, ew ê veguhere. Ji ber vê yekê di serî 5 û nîvê duyemîn a serî 6 de, ew diaxive li ser zayendî ya nexweş û gûnah. Û paşê bi xwezayî di serî 7 de, ew ê diaxive li ser zewac û zayendî ya pîroz û rast û Xwedê-xweş û Xwedê-rêz. Û ew hemûyan wateyeke hin dereceyan dide; mantiqek li wê heye.

Û ji ber vê yekê em xwe vedîtin ku em vegerin serî 6, 1 heta 8, û em hinekî serî xwe dişkînin ji ber ku li vir di navenda vê gotûşê de li ser zayendî ya mirovî ev karê li ser dozên dadgehê heye. Çi di cîhanê de serî 6, 1 heta 8, li vir dikin? Ez difikirim ku du tişt hene ku divê em di hiş de bigirin ku dibe alîkariya me ku wê pirsê bersiv bidin. Ya pêşîn, bibîr bînin, ku di serî 5 de Pawlos gazîkirî Korîntîyan ku dîsîplîna dêrê bikar bînin; ew red dikirin bi rastî, ew dilgiran bûn ku dîsîplîna dêrê bikar bînin di doza bêexlaqiya zayendî ya giran, skandalî, giştî û eşkere li ser yek ji endamên wan. Ji ber vê yekê di serî 5 de, ew red dikirin ku çalakiya pêwîst, dêrî, ruhî li dijî gûnahê rastîn bikar bînin. Lê di serî 6 de – çawa ye ji bo berevajî – ew dixuye ku ew pir dilxweş in ku çalakiya dadgehî û dadwerî ya nepêwîst, xerab û zû-bûyî bi kar bînin tenê ji bo ku pereyê zû qezenc bikin.

Ev du tiştan bi hev re nagerin. Ma ew? Cudahiyek, nakokî heye, û divê em jî wê hîs bikin. Ew ji ber çûna dîsîplîna dêrê hêrs dibin, lê gava ku ew derfet bibînin, ew tu pirsgirêkî nakin ku endamekî dêrê bi dar bixin ji bo her dihemî ya ku ew hebin. Divê ev tiştan wisa nebin, Pawlos dibêje.

Û sedema din a ku ev materyal li vir e, belkî bi rêza ku mijar ji aliyê Korîntîyan ve di serî de ji Pawlos re hatine pêşkêş kirin ve girêdayî ye. Û ew li gorî rêza ku ew hatine, bersiv dide wan. Û ew bersiv dide wan li gorî her doza, çi ji bo dabeşî di dêrê de di serî de 1 heta 4 an jî ji bo bêexlaqî ya cinsî an jî dîsîplîna dêrê an jî doz li dijî yên bawer, ew her yek, hema wekî lêkolînek, digire dest û nîşan dide ka çawa, bêyî ku pirsgirêk çi be ku em rû bi rû bimînin, bersiv û derman ji bo her yekî bi heman awayî ye. Ew Mizgîniya Îsa Mesîh a ku mirî ye ji bo dil û jiyana baweriyan li Korîntê derbas dibe. Û ew dibêje: "Eger hûn bi rastî vê fêm bikin, eger ev bi rastî dest bi kar û avakirina û ji nû ve sazkirina ramanên we ji binî ve bike, wê demê her tiştê din jî dê biguherin." Pirsgirêka rastîn li Korîntê bi têkçûya wan ve girêdayî ye ku Mizgîniyê fêm bikin û bixin pratîkê.

Û ji ber vê yekê serî 6, 1 heta 11, tenê lêkolînek din di nav çendên din de di vê nameyê de ye ku nîşan dide ku Mizgîniya baş a Îsa bi rastî di rastiyên dijwar ên cîhanek ku ji holê rabûye de, mîna ya me, kar dike. Ji ber vê yekê em bi hev re hewl bidin, dema em di demek kurt de materyal bixwînin, wan konsept û kategoriyên pêşîn di hişê xwe de bigirin. Ew ê alîkariya me bikin, ez difikirim, ku navûna argumana Pawlos fêm bikin. Berî ku em bi hev re Pîrozbahî bixwînin, em serî xwe bidin û dua bikin!

Agahdarê me, Peyva Te niha li pêş me ye. Em ji bo kerema ku em wê bibihîzin û peyama wê bistînin, û bi wê ve, em vegerin, çokên xwe ji bo Xudan Îsa ku Padîşahê padîşahan û Xudanê xudan e, bixin. Ji ber ku em di navê Wî de dipirsin, amen.

1 Korintosî serê 6 di ayeta 1 de. Ev e Peyva Xwedayê ya herî bi hêz:

Demek ku yek ji we gilî ji hevdu re hebe, ma wî ber bi dadwerên bêheq ve dibe, li şûna pîrozan? Au jî ma hûn nizanin ku pîroz dê cîhan dadwe? Û eger cîhan dê bi we re bê dadwerekirin, ma hûn nekarin doza bêrîkî biçûk bi rêve bibin? Ma hûn nizanin ku em dê milyaket dadwe? Ji ber vê, çiqas zêdetir tiştên vê jiyanê! Demek ku hûn dozên wisa hene, çima hûn wan didin ber kesên ku di dêrê de cih nagirin? Ez vê ji şerma we ve dibêjim. Ma ne gengaz e ku di nav we de kesek aqilmend hebe ku bikaribe nakokî di nav birayan de çareser bike, lê birayekî diçe dadgehê li dijî birayê xwe, û ew jî li ber ne baweriyan? Doza qanûnî bi hev re jî berê de bişkene ji we re. Çima hûn ne li ber wan êşê bikişînin? Çima hûn ne li ber wan bêzar bibin? Lê hûn bi xwe zilm û bêzari dikin – heta li dijî birayên xwe!

Au jî ma hûn nizanin ku yên bêheq dê mîlaka Xwedayê nestînin? Bê guman nebe: ne yên fuhûşkar, ne pûteperest, ne zinakar, ne mêrên ku bi hev re têkiliya cinsî dikin, ne diz, ne çilmisî, ne serxweş, ne qalaqîn, ne xapînok dê mîlaka Xwedayê nestînin. Û hûn jî wisa bûn. Lê hûn hatin şûştin, hûn hatin pîroz kirin, hûn hatin rastkirin di navê ya Xwedayê Îsa Mesîh de û bi Rûha Xwedayê ya me.

Àmen, û em Xwedayê pesnê didin ku wî di Peyva xwe ya Pîroz de axivî.

Ger em bixwazin pirsgirêka di binge de ya tevliheviya li Korîntê nas bikin, teşhîsa çêtirîn ku min dîtiye, ew e ku yek ji şîrovekaran jê re dibêje "Bîrûsyeta Mizîjevî." Bîrûsyeta Mizîjevî – ew e ya ku ew li Korîntê pê dîtin. Min çîrokek xwend – bi rastî min vê çîrokê di malperek nûçeyan de dît ku di derbarê zilamek bi navê Benjamin Kyle de ye ku hatî bûte lêdan û terikandin û niha ji bîrûsyeta xirab êş dike. Ew hemû dema xwe îro derbasî lêgerîna li ser malperên kesên wenda dike ku xwe bibîne; hewl dide ku çîroka paşeroja xwe tijî bike. Wî nasnameya xwe winda kiriye; ew nizanê kî ye.

Û Korîntî li vir tevdigerin – û dîsa û dîsa di mijarên cûda de ku Pawlos çareser dike, em vê dibînin. Ew tevdigerin wekî ku tiştekî wisa bi wan re rûdaye. Mizîjevî ya baş di derbarê Îsa de, nasnameya wan a nû di Wî de, di rewş pişt re rewş de hatîye paşguh kirin û jibîrkirin. Ger hûn li derheqê me ya niha binêrin, hûn ê bibînin Pawlos bi pirsa xwe ya dubare, "Ma hûn nadiwînin?" wê xalî dike. Ji ber vê, di ayeta 2 de, "Ma hûn nadiwînin ku pîroz dê cîhan dadbar bikin?" Ayeta 3, "Ma hûn nadiwînin ku em ê milyaket dadbar bikin?" Ayeta 9, "Ma hûn nadiwînin ku yên bêrehm dê mîlketê Xwedê mîras nestînin?" Tişt hene ku divê ew bizanibin. Pawlos wan hûr kiribû; Cefas hinek ji wan hûr kiribû. Apolos bi wan re bû û wan hûr kiribû; yên din jî wan di Kitêba Pîroz de vekiribû. Pawlos berê jî ji wan re nivîsandibû. Ew di tiştên Xwedê de baş hatibûn hûr kirin û divê bizanibin. Lê wan xuya ye jibîrkiribû. Ya wan bîrûsyeta Mizîjevî ye. Û encamên trajîk jê re dişopînin.

Di taybetmendî de, ew dest bi wan kiryaran dikin ku bêtir bîr û şêwazê jiyana kevn e, ji ya jiyana nû ku divê taybetmendiya wan wekî Xiristiyan be. Ji ber vê yekê Pawlos di ayeta 1 de dipirse, “Dema ku yek ji we gilî li dijî yê din hebe, ma ew wêrek e ku li ber nenaskirîyan dadgeh bikin li şûna pîrozan?” Yên ku ew niha ne. Ew pîroz in. Ango, ew yên pîroz û veqetandî ne bi saya û karê Xwedê di jiyana wan de ji bo Xudan Îsa Mesîh; ew wekî yên wî hatine destnîşankirin. Û divê ew êdî ne li gorî nirxên cîhanê yên kevn bijîn, lê niha li gorî nirxên Padîşah Îsa ku ew lê ve girêdayî ne. Ew bi pirsgirêkekî dijwar bûn ku hêj gelek ji me pê re têkoşîn dikin. Ew têkoşîn dikin, niha ku ew bûne Xiristiyan, ku adet û şêwaz û nirxên jiyana kevn ji xwe re derxînin. Guhdarî bikin, tenê ji bo demekî, çawa yek alim diyar dike ka dadgehên yasayî di cîhana Korîntîyan de çawa kar dikirin. Ew dibêje, “Di biryara xwe de ku dozê vekin, pêşî divê mirov lêçûn û şansê serketinê hesab bike, ne li ser bingeha hêjayî ya dozê, lê li ser rewşa civakî ya sûcdar û girêdanên hêzdar. Mirov di cîhana kevn de,” ew dibêje, “di dadgehan de ji bo rûmetê pêşbazî dikirin. Û mirov bi têkbirina hevrikekê rûmet distand. Pêşbaziya dadgehî pir caran kêm tiştî bi pêşbaziya edaletê re hebû.”

Now that was the problem at Corinth! Ew jî di wê demê de pirsgirêk li Korîntê bû! They weren’t interested in justice; ew bi dadwerî nexwestin, lê bi pêşkeftina kesane di civakê de bi lêkirina yên din ku bi rengekî tehdîdê li ser rewşa wan dikirin. And whether they were believers or not made no difference to them. Cîhê ku ew bawer bûn yan na, ji bo wan ferq nedikir. Their “trivial cases,” as Paul calls them in verse 2, reek of pride and snobbery and lovelessness as they operated in the same old way as they did before they became Christians. Ew doşên wan, yên ku Pawlos di ayeta 2 de wekî wan navdêr dike, bêhna serbilindî û çîk û bêhezkirinê didan dema ku ew bi heman awayê kevin kar dikirin, çawa ku berî ku ew bibin Xiristiyan. They were suffering from Gospel amnesia. Ew ji bîrûçûna Mizîjevê êşiyan. They had forgotten that now that they are “in Christ,” now that Jesus has rescued them, they are new creatures who are to live a new life in the context of the fellowship of God’s new community – the church of Jesus Christ.

And Paul treats their amnesia here in three steps, three ways that our true Gospel identity should shape who we are. Pawlos jî li vir sê gavên wan ên bîrûçûnê çareser dike, sê awayên ku nasnameya Mizîjevê ya rastîn divê şeklê ku em in bide. First, if you’ll look at the passage, first in verses 1 to 3 he speaks about our future, where we’re going now that we are Christians; our destiny. Ya pêşî, eger hûn li serayê binêrin, di ayetên 1 heta 3 de ew li ser paşeroja me diaxive, ku em niha li ku diçin ji ber ku em Xiristiyan in; çarenûsa me. Then secondly, in verses 4 to 8, he speaks about the present, calls us to face up to how we are living now despite the fact that we are Christians. Paşê ya duyem, di ayetên 4 heta 8 de, ew li ser dema niha diaxive, û bangî me dike ku em rûbirû yên ku em niha çawa dijîn, tevî wê yekê ku em Xiristiyan in. And then finally in verses 9 through 11, he speaks about the past; who we became by the grace of God when He made us Christians. Paşê di dawiyê de di ayetên 9 heta 11 de, ew li ser demên borî diaxive; yên ku em bi kerema Xwedê bûn dema ku Wî me Xiristiyan kir. If we can grasp these, Paul is saying, we will begin to recover a true sense of who we are as men and women in Christ and that will change everything.

Our Future

Paşeroja me

Ji berê ve em bi hev re verses 1 heta 3-ê binêrin. Pawlos me ber bi pêşerojê ve dibe, pêşeroja me, cihê ku em niha wek Xiristiyan diçin. Niha ew dê argûmên bike ku civata Xiristiyan divê bikaribe di nav nakokiyan de li hundir biserêve bike û li hev di navbera birayên û xwişkên bawer de bêyî ku di gelek mijaran de serî li dadgehên sivîl bide, lihevhatinê bîne. Dêr, di her rewşê de, civakek cuda ye, bi Ruhê Xwedê ve hatiye dayîn, gunehkarên ku bi kerema Xwedê ve hatine rizgarkirin û bi Îsa ve girêdaye. Ji ber vê yekê ew ê di verse 5-ê de bipirse, “Ma gengaz e ku li nav we kesek aqilmend tune ku nakokiyek di navbera birayên de çareser bike?” Dêr divê bikaribe wê bike. Lê li vir di verses 1 heta 3-ê de ew ji me re dibêje çima divê em nakokiyan li hundir çareser bikin dema ku baweriyan nakokî dikevin û li hev nakin.

Pêşeroja Me ya Çarenûs

Û ew me ber bi pêşeroja me ya çarenûs ve dibe. Li verse 2-ê binêrin. “Ma hûn nizanin ku pîroz dê cîhan dadgah bikin? Û eger cîhan dê bi we dadgah bibe, ma hûn di karên piçûk de şareza nînin? Ma hûn nizanin ku em ê milyaket dadgah bikin? Çiqas zêdetir wê demê, karên vê jiyanê?” Li paşperdeya vê, hema hema bêgumanayî derbas dibe, derbasî beşên mîna Matê 19:28, gotinên Îsa, ku wî ji şagirtên xwe re got ku ew ê bi wî re li ser textan rûnin, Îsraîlê di afirandina nû de dadgah bikin. An jî pirtûka Daniel, di beşa 7-ê de, ku di Daniel 7-ê de, pîroz “yek mîna Kurê Mirov dît ku desthilatdarî û destûr û padîşahî wergirt.” Û paşê Daniel 7:27 em dixwînin, “Padîşahî û desthilatdarî û mezinahiya padîşahiyan di bin ezmanan de dê ji gelê pîrozên Bilind re bê dayîn.” Em ê bi Îsa Mesîh re hukumdarî û dadgah bikin. Ew pêşeroja me ya bilind û birûmet e.

Lêkin كورîنتیان، پۆڵ دەڵێت، بە پێچەوانەوە، سەرقاڵی کەسێتییەکی بچووک دەبن، ئەگەرچی یەکڕۆژە دەبێت دادوەری فریشتەکان. بە دڵنیاییەوە، لەمێوە و ئێستا، لەم لایەتی ئەم جیهانە، دەڵێت، "لەگەڵ بابەتەکانی ئەم ژیانەدا"، کڵێسایەک بە ئەم چارەنووسە دەبێت ببێتە کاری نێوان باوەڕداران. "بە یاد هێنە کە دەچێتە کوێ"، ئەو پێمان دەڵێت. یادت بێت ئەو شانازی بەرز و پلەی بەرزەی کە یەکڕۆژە لەدادگای خودا خۆی پڕوپێ دەکەیت. تۆ دادوەر دەبیت! چۆن پێویستە لەمێوە بەرووی ئەو چارەنووسەی داهاتووتدا خۆت بگریت؟ ئەوەی یەکڕۆژە فریشتەکان دادوەری دەکەیت، ئایا ئەوە لەمێوە یەکتری دەشکێنیت؟ ئەوەی یەکڕۆژە لەگەڵ مسیح لە دادگای کۆتایی دانیشت، ئایا تاكتیكی جیهان بەکاري دەھێنیت بۆ پێشكەوتن لە پێناوی خۆتدا، ھەتتا بە زیان و برینداركردنی ئەوانەی لەو ڕۆژەی کۆتایی لەگەڵت وەکو برایان و خوشکران خزمەت دەکەن؟ چارەنووستت بە یاد بێت و لە ڕووی ئەوەوە ژیان بگریت. داهاتوومان، کوێ دەچین، ئێستا کە مسیحین.

ئێستاییمان

دواتر، بە دووەم، پۆڵ پێمان دەڵێت کە پێویستە ڕووبەڕووی ئێستامان بینەوە – چۆن ژیان دەکەین، زۆر جار بە پێچەوانەی ئەوەی کە مسیحین. سەیری ئایەتەکانی ٤ بۆ ٨ بکەن. کلیلی باسەکەی پۆڵ ئەوەستێت لەسەر دووبارەبوونەوەی وشەی "برای". سەیری پەڕەکە بکەن؛ ئایەتەکانی ٤ بۆ ٨:

ئەگەر کەسێتییەکی وەها هەبن، بۆچی پێش ئەوانەی کە لە کڵێسادا هیچ وەستانێکیان نییە داد لەبەر دەکەن؟ من ئەمە بە شەرمی ئێوە دەڵێم. ئایا لە نێوانتان کەسێک هەیە کە تێگەیشتوو بێت بۆ چارەسەرکردنی کێشەیەکی نێوان برایان، بەڵکو برای دژی برای بە دادگا دەچێت، و لەبەر بێباوەڕان؟ کە دادوەری لە نێوان خۆتان هەبێت، ئەوە لەدەستدانی ئێوەیە. بۆچی نەک بەڵکو چەوت ببین؟ بۆچی نەک بەڵکو زیان ببین؟ بەڵکو ئێوە خۆتان بە سەر بەکارهێنەری و زیانکار – هەتتا بە سەر برایان خۆتان!

Bîrhatina Încîlê ya wan tê wê wateyê ku nasnameya wan di Mesîh de rawestayî ye û di tu awayî de di raman an jî di jiyana wan de kar nake. Ew rastî ku ew birayên û xwişkên bi îmanê di Îsa de bûn, ku ew malbat bûn, divê ku cudahiyek mezin di navbera wan de çêbike. Lê belê, li şûna wê, ew doza xwe li ber kesên ku di dêrê de tu cihekî wan tune ye, di verse 4 de, pêş dikin. Û ji ber vê yekê Pawlos dibêje, verse 5, divê ku ew şerm bikin ji xwe. Bêguman dêr xwedî şêrî û diyariyên bingehîn e ku di navbera rêberên wê de hewce dike ku alîkariya çareseriya nakokiyên bingehîn û piçûk bike? Bêguman kesek tê qîmet! Korîntîyan, hûn ê bi bîr bînin, bi şehrezayiya xwe ya bilind ve serbilind bûn. “Wê demê,” Pawlos dibêje, “eger hûn ewqas şehreza ne, ma kesek tune ku bikaribe alîkariya navbeynkariya di navbera gelê Xwedê yê xemgîn de bike?”

Serkeftina Încîlê

Lê belê, ew diçûn ba yên nebawer, yên neqanûnî, bo biryarek. Û ew di ayeta 7 de dibêje ku ev "jixwe têkçûnek ji bo we ye. Bila hûn bêzar bibin yan jî bêzar bikin, ji vê yekê dûr bikevin." Niha, çima têkçûnek ji bo xiristiyanên ku wisa tevgerin? Ew têkçûnek e ji ber ku Mizgîn dibêje ku ji bo Îsa ve girêdayî ye ku meriv bi vî awayî birayê an xwişka mirovekî bibe ku hûn bi wî re tiştekî hevpar nînin. Hûn pê re têkilî nakevin! Hûn wî fêm nakevin! Ew jî wisa ye! Paşxaneya wî, etnîsîteya wî, şecereya wî - hemû dikare bi tevahî ji we re biyanî be, ji derveyî qada rehetiya we. Lê niha, tevî vê yekê, niha hûn bi wî re yek bûne di Mesîh de. Niha hûn malbat in! Ew birayên û xwişk in. Hûn bi girêdanên pîroz ên evîna Mizgîn ve girêdayî ne. Û niha hûn mecbûr in lêborîn bikin; hûn mecbûr in çîka din vegerînin. Hûn mecbûr in sebir bikin; hûn mecbûr in diyariya xwe li gorîgehê bihêlin û biçin û bi birayê xwe re li hev bikin. Û dema ku hûn wisa bikin, û cîhan temaşe bike, dema ku têkilî di bin zextê de ne û her sedemek heye ku ew bişkênin û parçe-parçe bibin û zû û çirkin, lê dê û dê kanîsa bi hev re di evînê de bişopînin û li hev bikin, Pawlos dibêje ku ev serkeftin e. Ev serkeftina Mizgîn e. Cîhan dibîne ku hûn şagirtên Mesîh in bi evîna xwe ya ji hev re!

Tekçûnek Mizgîn

Lêkin ew tiştê ku li Korîntê diqewimî ne ew bû. Li şûna serkeftina Mizdivaniyê, dema têkilî dihatin zextê kirin, çawa ku têkiliyên me hemûyan divê, ew vegeriyan bo rewşa xwerû ya jiyana kevn û li şûna serkeftina Mizdivaniyê dema cîhan dibîne ka çawa kerema Xwedê dikê: guherandina komek mirovan di wêneyê Mesîh de ku dê ji bo yê dinan jî bikinê û xizmetê bikin - li şûna wê, ew mirovan dibînin ku doz li hev dikin û hevdu dikişînin ber dadgehên giştî, hevdu şermezar dikin û Mizdivaniyê bînin xerabûyî. Ev têkçûn e! Dema ku cîhan li dora me diçe nav parêzî û guman û kînên piçûk û ew kîn di demeke dirêj de dijminî û kînên çêkirî, dema ku cîhan wisa tevdigere û gelê Xwedê aşti û lihevhatinê dixwaze, dixwaze bi aşti û lihevhatinê bijî heta ku ew bi wan ve girêdayî ye, hevdu efû dikin çawa ku Xwedê di Mesîh de efû kirine, dema ku cîhan wê dibîne, ew serkeftina Mizdivaniyê ye.

Niha ez dixwazim ji we bipirsim ka cîhan di me de wê dibîne. Serkeftina Mizdivaniyê? An jî dîsa û dîsa têkçûn dibîne dema ku em vegeriyan bo xwerûya xweparêzî, serbilindî, guman, kîn û kînên hêrs û talûk? “Divê em şerm bikin ji xwe,” Pawlos dibêje, “dema ku em wek birayên û xwişkên xwe hîn jî wisa tevdigirin mîna cîhan.” Mesîh ji bo me mirî. Rûhi xwe di me de dijî. Peyva wî gavên me dîrekt dike û hîn jî em kînên piçûk û şer û kînên xweperestî di ber çavên cîhanê de dişopînin. Çi têkçûn. Çi têkçûn. Ji ber vê yekê Pawlos me bang dike ku em bîrûke xwe ya pêşerojê, çarenûsê xwe - kî em ê rojekê bibin û rola ku em ê bi Mesîh dadê sereke re wek dadgerên kozmosê pêk bînin - bibîr bînin û di ronahiya wê çarenûsê de bijîn. Û ew me bang dike ku em rûbirûya xwe bikin kî em niha ne, bibînin ku ev tişt divê nebin.

Demên me yên borî

Û dû re, di dawiyê de, eger hûn bi min re li ayetên 9 heta 11 binêrin, ew bi bîr dike ku em kî bûn di berê de - em kî bûn dema ku, bi kerema Xwedê, wî me kirin xiristiyan. Em ê vegerin ayetên 9 heta 11, bi îzna Xwedê, cara pêş de ji bo lêkolînek nêzîk li van ayetan, ji ber vê yekê, ji bo niha, hûn tenê bala xwe bidin ka Pavel çawa wan bi bîr dike rastiyek, rastiyek bingehîn ku wan dixuye ku ji bîr kirine. “Ma hûn nadihê ku yên bêrehm dê mîrasa padîşahiya Xwedê nestînin?” ayeta 9. Ew bûn çawa Pavel danasî ji dadgeran re, dadgerên pagan yên ku Korîntî li ber wan yekî din di dozên xwe de di ayeta 1 de, yên bêrehm. Û li vir ew dibêje, “Wê demê bila ez nîşanî we bidim çarenûsa yên bêrehm.” Ew wan di ayetên 9 û 10 de bi gunehên wan ên girêdayî diyar dike. “Mê neficê: ne yên fuhûş, ne pûteperest, ne zinakar, ne mêrên ku pratîkî homoseksuelîte dikin, ne diz, ne çilmis, ne serxweş, ne qewmêder, ne xapînok dê mîrasa padîşahiya Xwedê nestînin.” Gunehdar ji padîşahiya Xwedê dûr dikevin; ew çi dibêje. Ew wêneyek xemgîn e.

Bibe Kî Tu Bi Rastî!

Dûv re, wî bombeeke avêt; “Hûn jî yek ji wan bûn! Lê hûn hatin şûştin, hûn hatin pîrozkirin, hûn hatin rastkirin bi navê ya Xwedê Îsa Mesîh û bi Rûha Xwedê ya me.” “Kûrnîtyûsîyan, li vir meseleya rast e ku hûn bi temamî ji çavên xwe winda kiriye, ku eger hûn tenê wê di bîr û baweriya xwe de rast bikin, dê bikaribin we biguherîne. Û awayê ku hûn niha dijîn, êdî ne têkçûn be, lê bi rastî jî dest bi serkeftinê bike. Li vir meseleya rast e! Hûn ji bîr kirine ku hûn êdî ne yên berê ne. Niha ku Îsa Mesîh bi Mizîjevê di jiyana we de teqiyaye, her tişt guheriye. Hûn êdî bi jiyana kevin ya gunehê ve nayên pênasekirin.” Û Pawlos rêzek gunehan ku mirovan pênase dikin, navnîşandiye. Lê wî dibêje, “Niha ku hûn Îsa nas kirine, êdî ew we pênase nakin. Ew êdî ne hûn in, Kûrnîtyûsîyan. Hûn hatin şûştin û paqijkirin û pîrozkirin û di dîtina Xwedê de di dadgeha ezmanî de wekî rast hatin hejmartin û bi rastdariya Îsa Mesîh ve hatin cil û berg kirin. Ew e ku hûn bi rastî niha ne, eger hûn bawerok in. Ew e ku hûn bi rastî ne! Wext e ku hûn dest bi jiyana wisa bikin. Wext e ku hûn dest bi bûnê yên rast bikin! Ne ecêb e ku hûn di pevçûna xwe de bi guneh di dilê xwe de tengasiyê dikişînin, dema ku hûn berdewam xwe bi yên berê ve nas dikin û ne bi yên niha di Îsa de. Bîr û baweriya xwe bi nasnameya xwe ya nû û rast bînin. Hûn hatin Îsa û ji berê ve ya kevin çû û ya nû hat. Hûn afirandeyek nû ne. Bûn yên rast bikin!

Nasnameya weya Nû di Mesîh de

ئەمە ئەوەیە کە من پێویستیم پێیە، ئەوەیە کە گومان دەکەم تۆ پێویستیت پێیە، لە شەڕی ڕۆژانە، لە تێکچوونی ڕۆژانە بۆ ژیان لەگەڵ شکۆی مسیح و شوێنکەوتنی پیرۆزی کرداری. زۆرێک لە ئێمە مەیلمان بۆ ئەوە دەبێت کە بیپێوێت: “ئەوەی من پێویستیم پێیە ئەوە بێت کە من دەستبەرداری هێزی سەروانەیی زیادتر ببم، هێزی زیاتر بۆ بەکاربردنی ئەوەی کە گیانم پێی هێزاوە بۆ ئەوەی من گوێڕایەڵی بکەم. شتێکی زیاتر! شتێکی نوێ!” ئەوە بە هیچ شێوەیەک ڕێنمایەکانی پۆڵس نییە. ڕێنمایەکانی ئەو ئەوە نییە کە بەدوای شتێکی نوێ، شتێکی زیادتر بگەڕێن. بەڵکو ڕێنمایەکانی ئەو ئەوەیە کە بگەڕێنەوە بۆ ئەوەی کە خودا لە عیسی مسیح بۆ تۆ کردوویەتی، بۆ ئەوەی کە بانگەشە بفهمێت و ناسنامەی نوێت لە ئەو بفهمێت. ئەوە بە وضوح ببینیت. دەست بکە بە پەستانی ئەوە بۆ ناوەوەی هەر پۆر و شکاف و جێگایەك لە ژیانی روحی خۆتدا. بیهێڵە بۆ ناوەوەی و دەست بکە بە ژیان لەگەڵ ڕۆشنایی ئەو. ە دیارە بەندەی گوناه نەمێنی. ە دیارە کە ژیانی پێشوو زاڵ نەبوو. منداڵی مێهرەبان. لە خێزانێوە پەسندکراو. دووبارە لە ڕوحی خودا لەدایکبوو. پاک و ڕاستودرۆست، نەك بە ڕاستودرۆستی من وەك ئەگەر ئەو شتانەی کە پۆڵس لیستی دەکات، هەرگیز مناڵی نەكەن یان ببنە هۆی ئەوەی من دەستبەرداری ببم. نەخێر، من میرایەتی پادشایەتی بەدەست دەهێنم، تۆ، باوەڕدار بە عیسی، میرایەتی پادشایەتی بەدەست دەهێنم، نەك بەوەی کە تۆ شکست نابیت بەڵکو بەوەی کە تۆ لە مسیحەوە بە ڕاستودرۆست دادەنراویت.

Û gava ku hûn vê yekê fêm bikin, ecêb û şadiya wê dê dest bi jîndarî û hêzdayî destê we bike, da ku hûn bikaribin hin hesinî bidin îradeya xwe, hin biryar, da ku hûn dest bi şopandina guhdarî ji Pîşêweî Îsa bi dilê şadî bikin. Hûn ê dest bi pêxin bikin gava peywendî dest bi şikestinê bikin. Li şûna vekişînê, hûn ê şopandina lihevhatinê bikin gava her tişt di hundirê we de dibêje ku hûn vegerin rêya cîhanê, ku hûn li pişt barîkadên xwe bisekinin û granatên xwe li hevûdu bavêjin û hevûdu birîndar bikin û hevûdu hilweşînin. Na, gava ku hûn fêm bikin kî hûn bi rastî di Îsa de ne, hûn dibin xulamên hevûdu û şopandina lihevhatinê. Ma ew ê ne serkeftin be? Gava cîhan li derveyî dibîne ka van xiristiyan çawa di bin zextê de tevdigerin. Na, ew ê serkeftin be. Gava ku ew di me de dibînin, gava ku em bi hev re dijîn, ew di me de dibînin, di peywendiyên me yên dijwar, şil û şeng de, mirovên ku ne paşde diçin û vekişîn nakin, lê hevûdu di evînê de şopandina ji ber ku em malbat in û em yek di Îsa de ne. Ew ê bibe serkeftinek rastîn. Çi nîşanek ji hêza Mizgîniya.

Ew e ya ku Pawûs gazî me dike. Ji ber vê yekê em bi bîr bînin pêşeroja xwe - cihê ku em diçin niha ku em xiristiyan in. Rojekê em ê cîhan dadbar bikin, dadbarên milyaketan. Em ê bibe dadbarên dadgeha bilind rojê. Li vir, em di perwerdehiyê de ne. Divê em bijîn û bizanibin ku ew ê bibe çarenûsa me rojê. Em ê rû bi rûya heyî bibînin, da ku em wan deveran bibînin ku îro em tê de dijîn bi astek kêm, dûr ji nasname û cihekî me yê nû. Dûr ji jiyana ku em lê hatine gazî kirin. Û em tobe bikin. Û em bi bîr bînin paşeroja xwe - ya ku Xwedê di Îsa de li ser xaçê û di dilê me de bi Îsa bi rêya Mizgîniya kir, me nû kir. Û gava ku em wê fêm bikin, em ê dest bi jiyana di ronahiya wê de bikin, da ku em bibin yên ku em bi rastî ne. Ma Xwedê bikaribin bide me kerema ku em wê bikin? Werin em bi hev re dua bikin!

ئەی باوکی ئێمە، ئەو کاتانە دەستنێژ دەدەین کە تێیدا جێی بێگەلێتی لەگەڵ مژدەیەکەدا هێشتووەتەوە، فەرامۆشمان کردووە ناسنامەی ڕاستینەمان، هێشتا وەک ئەو کەسانە دەژین کە پێشتر بووین، نەک وەک ئەو کەسانەی کە ئێستا لە مسیحدا بووین. تکایە لێمان خۆش ببە بۆ ئەوەی کە بە ژێر ئاست و شانازی منداڵانی خودا، وەرگیراو بە فەزڵی تۆ، پاککراوەتەوە و جیا کراوەتەوە بۆ شکۆی تۆ و ڕاستکردنەوە لە دادگای ئاسمانی. تکایە میهرەبانیت لەگەڵمان بێ. و لەگەڵ ئەوەی کە سە wonder دەکەین لەسەر ئەوەی تۆ چیت کردووە بە ئێمە، ئایا دەتوانیت مۆڵەتمان بدەیت و بێنە توانای ئەوەی کە ڕاستینەمان وەک کەسایەتی خۆمان دەربکەین؟ چونکە لە ناوی عیسادا داوای دەکەین، ئامین.