هەندێک لە ئێوە لەو جۆرە بوون

Hinek لە ئێوە بوون

1 کۆرینتیان 6:9-11

لە نووسینی دەیڤد سترەین

ئێستا ئەگەر تکایە کتێبی پیرۆزی خودا لە دەستتدا بگرە و لەگەڵمەوە بگەڕێن بۆ کاپیتوڵی 6ی 1 کۆرینتیان؛ کاپیتوڵی 6ی 1 کۆرینتیان. ئەم بەیانیە دەگەڕینەوە بۆ ئایەتێک کە تەنیا بە کورتی لەم دووایەدا سەیری کرد. سەیری ئایەتەکانی 1 بۆ 11ی کاپیتوڵی 6مان کرد لە هەفتەی پێشوودا. ئەم هەفتەیە دەگەڕینەوە بۆ سەیرکردنی ئایەتەکانی 9 بۆ 11 بە ووردی. و ئەوە لە پەڕە 955 لە کتێبە پیرۆزەکانی کڵێسادا دەبێت. و ئەمە دەکەین چونکە لەوێ پۆڵی پێغەمبەر ئۆفەرێکی پێویستی پاستۆری بۆ هەر کریستێک کە دەمێنێتەوە بۆ ژیانێکی پیرۆزی پاك بۆ مەسیح. دەستت بەرز بکەوە ئەگەر تۆ لەگەڵ خۆتدا دەست بە ژیانێکی پیرۆزی پاك ناکەیت. باشە، ئەوە دەبین لەو فێرکاریانەی کە تۆ بە سوود و یارمەتیدەر دەبین. هەموومان دەزانین کە بانگەواز کراوین بۆ خودایەتییەکی کرداری، بەڵام دەزانین کە تێگەیشتن لەو بانگەوازە بۆ پیرۆزی و ئەم ژیانە کرداری ئەو بە دوو شتی جیاواز دەچێت. شەڕێک لە دەستماندایە. لەڕاستیدا، کۆنفێسیۆنی وێستمینستەر باوەڕی بەوە دەهێنێت کە "شەڕێکی بەردەوام و ناهەمەوار" کە لە دڵی ئێمەدا دەڕوات. و دەزانین، ئەوانەی کە مەسیحین، دەزانین چۆن ئەوە هەستی پێ دەکەین. خۆشمان لەگەڵ گوناحمان، و هەم لەگەڵ خۆشەویستیمان بۆ پەروەردگار. ئێمە دەیەوێت خۆشی پێی ببێت و دەیەوێت گوناحمان پێ ببێت. و بەو جۆرە شەڕێک هەیە، چۆن پۆڵی پێغەمبەر لە کۆتاییەکانی کاپیتوڵی 7ی ڕۆما دەڵێت، "چاکەی من دەیەوێت بیکەم، نایکەم. خۆم دەبینم کەم وێران و دوو دڵ. شەڕێک هەیە. ڕوح لەگەڵ گۆشت شەڕ دەکات و گۆشت لەگەڵ ڕوح."

ناکۆکی لەگەڵ ژیانی کۆن و نوێ

و ئەو شەڕە، ئەو جەنگە لەگەڵ ژیانی کۆن، بە دڵنیایی وەسفێت باوەڕداران لە کلیساکانی کۆرینث. ئەوان دەمێنن بە تێکۆشانی بۆ لەدەستدانی ئەو پێنەریوە کۆنانەی کە جاران ژیانیان بەسەر دەبرد. خۆبینی و شانۆگەرییان – ئەوە بەبیرتان بێت لە سەروە ١ بۆ ٤ – خۆبینی و شانۆگەرییان ئەنجامێکی بەدواڵی و دابەشبوونی کۆمەڵگەی کۆرینثی بەرهەم هێنابوو. ئەوان بانگەشەی بینایی و داناییەکی سەروترەی روحی هەبوو، و بەڵام ئەوان بێ‌ئەمەڵ بوون کاتێک ئەندامانی کلیسا لە گوناھ و تاوانی جنسی ئاشکرادا دەبوون، نەیان توانیبوو بەسەر خۆیانەوە بگرن بۆ ئەوەی بە کردەوەی دیسیپلینێکی کلیسایی باوەڕدار بن. و لە هەمان کاتدا، ململانێکانیان – وەک چۆن هەفتەی پێشوو بینیمان – ململانێکانیان تا ئەوە دەگەیشت کە ئەوان باوەڕداران بە یەکدی لە دادگاەکانی گشتی تۆمەتبار دەکردن و بانگەشەی گۆڕانەوەی قازانجی یەکدی دەکرد، و ئەنجام گێڕانەوەی بانگەشە لە پێناوی باوەڕداران. و پاشان وەک چۆن دیتنی دێت، خوا بۆمان، لە بەشی دوایی سەروە ٦، هەندێکیان بەکارھێنانی کەسانێکی سۆشەواڵی لە پەرستگای ئەفرۆدیتەی شاری کۆرینث بەردەوام بوون. ئەم کلیسایەیە بە سادەی پڕ لە شکست و پێکەوتن و دونیاگەرییە.

و بەوە لە پەڕەی ئەم بەیانی، سەروە ٦ ئایەت ٩ بۆ ١١، پۆڵی پێغەمبەر دەیەوێت لە دەستی کۆرینثیەکان، لە دەستمان، چەند کتێبێکی قورس و ئامرازێکی روحی بداتێ کە ئێمە لەو شەڕە بەردەوام و نادڵنیادا لەگەڵ گوناھ بەکار بھێنین بۆ ئەوەی زیاتر ببەینەوە لەدەست بدەین. ئەگەر سەیری پەڕەکە بکەن، ئەوە دەبینن کە بە شێوەیەکی سروشتی بۆ دوو بەش دابەش دەبێت. لە ئایەتەکانی ٩ و ١٠، پێوەیەکی ئاگادارکەرەوە ھەیە. ئاگادارکەرەوەیەک کە پێویستمانە بیبیستین. پاشان لە ئایەت ١١، یادەوەری، یادەوەری بەخشش کە زۆر پێویستیمانە. ئاگادارکەرەوە و یادەوەری. ئێمە بە نۆرە سەیری ھەردووکیان دەکەین. پێش ئەوەی ئەوە بکەین، ئایا سەری خۆتان لەگەڵمدا بۆ ئەوەی داوای یارمەتی لە خودا بکەین؟ وەرە بیبەستین.

ئەی خاوەن, فێرمانەکەت ڕوناکی بۆ ڕێگای ماست. ئەو فێرمانە چراغێکە بۆ پێی مەمان. ئەو لە هەنگوینێکی ڕەنگاوڕەنگ پاكتر و شیرینترە. یاسای تۆ ژیان بەخشێت بە ڕۆحەکانی مەمان. بۆیە ئێمە لە ئێستادا دەپاڕێنەوە کە تۆ گوێی مەمان بدەی بۆ ئەوەی ڕۆح ئەوەی بە کڵێسێ دەڵێت لە بەشێکی ئەم فێرمانە پیرۆزە. با ئەو بەڕاستی شیرین بێت؛ با ئەو خواردن بێت بۆ گوناحکارانی سەقەت کە بەدەست هێنا. با ئەو لە تاریکی مەماندا ڕوناکی بێت. با ئەو سامانێک بێت لە فەقیریدا. و با ئەو بگەڕێتەوە بۆ لای عیسی، کە بە پشووی لەسەر ئەو، مەتوانین هەموو ئەوەی کە ڕۆحەکانی مەمان پێویستیان هەیە بدۆزنەوە. چونکە لە ناوی ئەودا دەپاڕێنەوە، ئامین.

سەروەری کۆرینتیان بابەتی ٦ لە ئایەتی ٩. ئەمە فێرمانەکەی خودایە:

یان نازانن کە نادادکاران پاشایەتی خودا بەدەست ناهێنن؟ فێڵ مەخۆن: ئەم جۆرە کەسانە: ئەو کەسانەی کە لەگەڵ زینادا دەبن، پەرستشکارانی بتڵێن، زیناکار، ئەو پیاوانەی کە لەگەڵ پیاواندا دەبن، دز، تامەزرۆ، مەیخۆر، گاڵتەچی، فێڵباز پاشایەتی خودا بەدەست ناهێنن. و هەندێک لە ئێوە لەو جۆرە بوون. بەڵام شۆیتان کرا، پیرۆز کرا، لە ناوی پەروەردگار عیسی مسیح و بە ڕۆحی خودای پاك ڕاست کرا.

ئامین، و ستایش بۆ خودا دەکەین بۆ فێرمانە پیرۆز و دەسەڵاتدارەکەی.

ئاگاداری

Kaos bikin li ser peyama hişyarî ya Pawlos ku li vir dide me berî her tiştî. Ma hûn bi min re li ayetên 9 û 10 binêrin? Yek ji ceribandinên mezin dema ku hûn hatin vê derê, ew e ku pêşî li ser lîsteya gunehan ku dê kesek ji padîşahiya Xwedê derxe û biçe ser xwezaya pirsgirêkê li Korîntê. Me pirsgirêkê heftê borî gotûbêj kir dema ku me pirsiya dubare di ayetên 1 heta 11 dît; bi rastî, ew berdewam dike heta dawiya beşa. Pawlos, di ayeta 2 de dipirse, “Ma hûn nadiwê?” Hûn dîsan di ayeta 3 de, dîsan di ayeta 9 de, dîsan di ayeta 15, ayeta 16, û dîsan di ayeta 19 de dibînin. Ji ber vê yekê Pawlos di vê derê de dubare û dubare dipirse, “Ma hûn nadiwê?” Ango, divê ew hin rastiyan bizanibin ku Pawlos bingehîn û seretayî dihesibîne, lê wan bi rengekî dizanin ku ew bêguman in. Wan wan ji bîr kirine, paşguh kirine, an jî red kirine. Me got, pirsgirêk, bêje, ev e ku ew ji bîr kirine Mizgêlê - rastiyên ku divê ew bizanibin lê ji bîr kirine.

Kêmkirina guneh

û di ayetê 9 de, pirsgirêka taybetî ya ku tê xuya dike ku ji bîrçûnîya wan a teolojîkî derketiye, kêmkirina gunehkarîya guneh û pêwîstiya mutleq a pîroziyê ye eger kesek bixwaze hêviya bihuştê bike. Pêwîstiya mutleq a pîroziyê eger kesek bixwaze hêviya bihuştê bike. “Ma hûn nadiarîn ku yên bêrehm dê mîrasê keyfeta Xwedê nestînin?” ew dipirse. Niha dê Pawlos bi awayên cûda di van du ayetan de wê xalê bide xaneya, lê ez dixwazim ku hûn pêşî li hêsaniya wê bigirin ka çi diqewime dema ku bîrçûnîya Mizgîniyê me hînî vê bîrçûnîyê dike. Bîrçûnîya Mizgîniyê, bîrçûnîya teolojîkî, valahiyek di fikirên me de diafirîne ku divê were dagirtin. Eger ew ne bi rastiya Încîlê were dagirtin, metirsî heye ku ew ê bi derew, bi xeletî, bi fêlbazî were dagirtin. û ji ber vê yekê Pawlos di ayetê 9 de dibêje, “Mê neficînin.” Ew dizane eger wan van rastiyan ji bîr kirine, ku wan baş hîn û fêr kirine, metirsiya mezin ew e ku ew ê bên fêlbazî kirin. “Mê neficînin.”

Serastkirina Îtîqadên ji bo Cîgirtina Guneh

قۆناغەکانی شکستە ئەخلاقییەکانی مسیحییەکانی قورنتوس دەبینیت. پێویستە ئاماژە بەو قۆناغانە بدەین تا خۆمان لەو قۆناغانە دوور بگرین. ئەو قۆناغانە لە باسەکانی پۆڵس تائێستا دەبینیت. سەرەتا، ئەمانە ئەم ڕاستییە بنەڕەتییانە پەسند ناکەن یان ڕەتی دەکەن یان لەبیر دەکەن یان بە سادەیی سەیریان ناکەن. ئەوان بوون بە قوربانی لەبیرچوونی پێشەوا. پاشان، لە جێگەی ئەو خالییەی لە فکری ئەواندا دروست بوو، ئەم فریبە مردارە هات. چونکە گوێیان لە ڕاستی نەگرت، ئەوان دەستیان کرد بە گوێگرتن لە درۆ. ئەوان دەستیان کرد بە گۆڕینی باوەڕەکانیان بۆ ئەوەی جێگەی ئەو پەسندکارییەیان بۆ گوناه بکەوێت. ئەوان گوناهیان خۆشدەویست. و چونکە بانگەوازی بۆ پیرۆزی رادیکاڵ دیار نییە، شایەد باوەڕێکی جیاوازتر پێویست بێت کە جێگەی پەسندکارییەکی زیاتر بۆ گوناه بکەوێت. دەبین، ئێمە [[G1]] بە ڕاستی کێشەی گوناه نەبوو، ئەی؟ “نەخێر، من کێشەی گوناه نەم، من گوناه خۆشدەویستوم. من کێشەی خودا هەم. ئەوەی کە خودا لە من دەویست، زۆر نالێ.!” و کاتێک ئەو جۆرە فکرییەتە بە جدیت دەستمان بگرێت، ئەگەر چاودێر نەبین، دەست دەکەین بە گۆڕینی باوەڕەکانیان، دۆخی ئێمە، بۆ ئەوەی جێگەی ئەخلاقەکانی خۆمان بکەوێت.

من هاوڕێیەکی زۆر خۆشەویستم هەبوو کە بوو بە پێشخواەی مژدەیەک لە کڵێسایەکی پارێزگار، هەمیشە وەک خۆمان، کە باوەڕی بە دوورین و دەسەڵاتی کتێبی پیرۆز هەبوو. و ئەو دەستی بە کارەکەی بە باشی کرد، بەڵام دوای ماوەیەک، کردارەکانی سەیر بوون. ئەو دەستی کرد بە ناپدیدبوون بەبێ ئەوەی شەرحێکی هەبێت. ڕۆژێک ژنەکەی لە نێو شتەکانی ئەودا بەڵگەی دۆزییەوە کە ئەو ژیانێکی دووڕوو دەژیا. و کاتێک ئەوای لەگەڵ ڕووبەڕوو کردەوە، ئەو چوو لەوەو جیا بووەوە و دەستی کرد بە ژیانێکی ئاشکرای هومۆسێکسواڵ. ئەمڕۆ، ئەو لە کڵێسایەکی لیبراڵ خزمەت دەکات کە نایەت بۆ ئەوەی هومۆسێکسواڵی گوناه بێت. دەبین چی کردوویەتی؟ باوەڕ و پەسندکارییەکانی ئەو نەکرا بۆ یەکدی. و چونکە ئەو گوناه خۆشدەویست، ئەو باوەڕەکانی گۆڕی بۆ ئەوەی جێگەی گوناه بکەوێت.

و ئەوە یە کۆرنیشیان لە مەترسی دا بوون بۆ ئەوەی بیکەن. «مەفریوە ببن»، پۆڵس پێی دەڵێت. «خۆتان فریو مەدەن! ئەو کەسانەی کە لەگەڵ جنسیت زنا دەکەن، ئەو بت پرستە، ئەو زنا کارە، ئەو پیاوانەی کە دەستیان لە کارێکی ناشرین داوە، ئەو دزە، ئەو چەوکەسەرە، ئەو سەتیە، ئەو گاڵتەچیە، ئەو فێڵبازە، میرەکی خودا بەدەست ناهێنن.» زنا، زنا کاری، هومۆسێکسیالیزم هێ настолько ئاسایی بوو لە کۆرنیش، هێچنین گشتی بوو، ئەو باوەڕدارانەی لە کەنیسەدا بوون، دژوار بوو بۆیان کە بەرەنگاربنەوە لەگەڵ فشارێکی ڕەوانی بێ دەم و دەست، بۆ ئەوەی دەست پێوە بگرن، بۆ ئەوەی خۆیان فریو بدەن کە بانگەشەکانی عیسی مەسیح لەسەر ژیانیان پێویستە بۆ ئەوەی بگونجێت لەگەڵ چوارچێوەی کولتووری یۆنانی-ڕۆمانی. دەتوانی وێنەی ئەوە بکێشەی کە چۆن بە تەحەدواڵ بۆ پۆڵس بڵێن: «بەڵێ پۆڵس، ئەمە لە فەلسەستە کار بکات، تۆ دەبێت لەو ناوچەیە، لەگەڵ ئەو جەماوەرە سنتی، کۆنەپەرستە یەھوودییە. بەڵام لێرە! لە کۆرنیش! نەخێر، تۆ ببینە پۆڵس، سێکس لە دەرەوەی هاوسەرگیری، هومۆسێکسیالیزم، زنا، ئەمانە هەمووی لە ئێرەدا هیچ گرنگ نییە. ناتوانی بە جدی لەوە تێبگەی کە ئێمە فێڵ نەکەین، دەتوانی؟ پۆڵس، پێویستە تۆ تێبگەی کە ئەگەر تۆ لە کۆرنیش دەژیت ئەوە تەنیا نرخێکە بۆ بازرگانی.» و چی بێت ئەگەر ئێمە زیاتر لەوەی کە ئێوە لێرە پێوەی ئاشنایین، مەی خوارەوە؟ چی گرنگە پۆڵس؟

Û لەوێوە بەردەوام دەبێت. دەبێت چەند ڕێکخراوێک بکرێت. گونە لە سەرەتادا دەپەردێتەوە و پاشان ڕێگە پێدراو دەبێت و پاشان بە ژوورەوە دەبرێت. پاشان بە ئاشکرا پەسند دەکرێت، نەک بە گونە، بەڵکوو وەک شتێکی باش تا ئەوە کە ئینجا گونەکار ئەپۆستۆل پۆڵ بێت – چەند تەنگ و چەند دیاریکراو. دەنگێکی ترسناکی ئاشنایە، نا؟ پۆڵ دەەوێت یارمەتی بدەین بۆ ئەوەی تێبگەین کە چەندە پلۆژیەکانی جیھان دژی ئەوەی کە پەڕتووکی پیرۆز دەیفەرمووێت گونە – پەڕتووکی پیرۆز دەیفەرمووێت گونە؛ جیھان دەفەرمووێت گونە نییە – چەندە پلۆژیەکانی جیھان بێتە ھۆی فریب، پۆڵ دەەوێت تێبگەین کە ئەنجامەکانی پەسندکردنی گونە وەک شێوازی ژیان ھەتاھەتاییە لە چەودا. ھەتاھەتاییە لە چەودا. “مەفریوەبن. ئەوانەی کە لەگەڵ جنسیتەوەدا بێزارن، ئەوانەی بت پرستن، ئەوانەی زینا دەکەن، ئەوانەی پیاوانی دیکە لەگەڵ پیاوان دەکەون، ئەوانەی دزە دەکەن، ئەوانەی چاوەڕۆشن، ئەوانەی سەتی دەخۆن، ئەوانەی دەست بەسەر کەسانی دیکەدا دەگرن، نابێت میرایەتێکی خودا ببەستن. ھەتاھەتایی لە مەترسیدایە، ئەی کۆرنەتیەکان.

پەیوەندی لە نێوان بت پرستی و تاوانەکانی سێکس

Ni dû rehma çend tiştî bi lezî li ser lîsteya gunehan ku Pawlos li vir behs dike berî ku em pêş ve biçin. Ya pêşî, di ayeta 9 de li wir di nav lîsteya gunehên cinsî de, îdolatî heye. Wisa dixuye tiştê xerîb ku meriv dema ku li ser gunehên cinsî diaxive, lê ew tenê xerîb dixuye heya ku meriv fêm bike û bibîr bîne ku di jiyana olî ya Korîntê de dêrên Apollo û Afrodîtê serdest bûn. Cinsî ya homoseksuel û fuhûşa di dêran de beşek ji perestişa pîganî di wan dêran de bûn. Ew beşek normal ji perestişê li Korîntê bû ku meriv di vî cûre gunehên cinsî de cih bigire. Û ji ber vê yekê ew bi rastî formek ji îdolatî bû. Lê wexta ku hûn nafikirin ku bi rastî di demjimêra me ya çandî ya heyî de, girêdana ku Pawlos li vir di navbera îdolatî û gunehên cinsî de çêdike, bi taybetî bi mezinî ya me re diaxive? Piştî her tiştî, siyaseta nasnameya cinsî di nûçeyên şevê de serdest e, ma? Heta encama hilbijartinan jî diyar dike. Cinsî şahî ye li ser ekranên televîzyonê me. Ew amûrekî bazirganî ye di reklamên me de. Pornografî epîdemî ye û Xiristiyanên ku bi normên Încîlê yên ji bo cinsî ya mirovî ve girêdayî ne, ji qada giştî hatine derxistin û ji bo baweriya xwe ku dêrê du hezar salan qebûl kiriye, hatine cezakirin. Cinsî îdola îro di demjimêra me de jî ew qasî ya li Korîntê bû. Ji ber vê yekê pir bikêr e ku meriv fêm bike ku obsîsî ya cinsî di roja Pawlos de û di ya me de bi rastî formek ji îdolatî ye, ji perestişa derewîn.

Prohêza Guneh

دووەم شتێک کە دەبێت لەم لیستەدا تێبینی بکەین ئەوەیە کە پۆڵ چۆن دەپێوێت لەبارەی ئەو خراپیانەی کە دەیانەوێنێ. ئەو ناوی تاوانەکان نادات؛ ناوی کەسەکان دەدات کە بەو تاوانانە دیاری دەکرێن. ئەو لەبارەی سێکسێکی ناپاکی نادات، دەکات؟ ئەو لەبارەی "سێکسێکی ناپاک" دەدوێت. ئەو لەبارەی چاوەڕۆکی نادات؛ لەبارەی "چاوەڕۆک" دەدوێت. ئەو لەبارەی فێڵ نادات؛ لەبارەی "فێڵزان" دەدوێت. دەبین، تاوان چەندە مەترساوە، مەترساوە بۆ ئەوەیە کە پۆڵ ئاماژەی پێ دەدات، بەتەواوی لەبەر ئەوەی کە بابەتێکی زۆر لەڕادەبەدەر نییە تەنیا لەڕفتار. لەڕاستیدا بابەتێکی ناسنامەییە. ئەو ناگاتە قووڵایی کێس نە، تاوان دەچێتە ڕەگەکانی کێ مان دەبن. پۆڵ بە ئێمە دەڵێت کە لەکاتێکدا ئێمە باوەڕمان وەکو ئەوەیە کە ئەم شتانە بەدوای دەکەوین لەبەر ئەوەی کە پێمان وایە کە ئازادی دەدەن، بەڵکو پۆڵ بە ئێمە دەڵێت کە پێچەوانەکەی ڕاستە. تاوانێک کە ئێمە خۆشمان دەبین و بەدوای دەکەوین و بتلیتی بۆ دروست دەکەین، لە کۆتاییدا بەڕاستی کۆیلەی ئێمە دەکات. ئەوان دەبن بە سەرۆکی ئێمە و دیاریمان دەکەن. ئێمە دەبێین بە نەچاری. ئێمە دەبێین بە "چاوەڕۆک، گاڵتەجاڕ، فێڵزان، زیناکار، ھێجوان". ئەو تەنیا کێشەیەک نییە لەسەر کردار، ڕفتار تەنیا. کێشەیەکە لەسەر ناسنامە. کە واتە، ئێمە زۆر، زۆرتر لەو کە دەزانین، وەک دەڵێن. ئێمە زۆر خراپتر لەو کە تێبینی دەکەین. کێشەی تاوانەکانی ئێمە تا ڕەگەکانی کێ مان دەچێت. ئەو تەنیا کێشەیەک نییە لەوەی ئێمە دەیکەین.

Û ev jî ye çima padîşahiya Xwedê mirovên ku bi gunehê xwe diyar dibin, yên ku bi guneh ve kolekirî ne ji ber ku guneh pirsgirêkek nasname ye, ji holê radike. Ger hûn dîsa li ayeta 9-an binêrin, di yewnanî ya orîjînal de, çêkirî ya hevokê ya balkêş heye. Zehmet e ku meriv wê bêyî ku ew mîna Yoda bi lêvokî xelet re derbas bibe, wergerîne îngilîzî! Lê di yewnanî ya orîjînal de, peyva "neheq" di ayeta 9-an de û peyva "Xwedê" rast li kêleka hev tên danîn da ku berevajî vê yekê ronî bikin. Li vir pirsgirêka rastîn ev e. Neheq û Xwedê bi tevahî ji hev cihê ne. Ew nedişibin hev. Hevok wisa dixwîne ku, "Ma hûn nadiwê ku neheq, padîşahiya Xwedê mîras nagirin." Neheq û Xwedê nedişibin hev. Guneh me ji padîşahiya Xwedê dûr dixe. Pawlos dixwaze ku em fêm bikin ku eger em nafikirin ku em pirsgirêkek gunehê me heye, piştî her tiştî, ku guneh dikare were cîbicîkirin û şopandin, baş e, wê hingê Pawlos dixwaze ku em fêm bikin ku rastî ev e, me pirsgirêkek Xwedê ya nederbasbar heye, pirsgirêkek Xwedê ya nederbasbar. Em ê ji padîşahiya Xwedê werin dûrxistin. [G2] Ji ber vê yekê li vir hişyariyek heye; hişyariyek sobe li vir heye. Ma ne wisa ye? “Ma hûn nadiwê ku neheq padîşahiya Xwedê mîras nagirin?”

Bîranî ya Kerem

بیرۆشەیەکی دیکە هەیە. ئایا دەتوانن لەگەڵ مندا بنگەڕن بۆ ئایەت 11؟ «هەندێک لەو کسانە بوون. بەڵام شۆسترا بوون، پیرۆز کرا بوون، لە ناوی پەروەردگار عیسای مسیح و بە ڕوحی خودای خۆمانەوە ڕاست کردرا بوون.» دەدۆڕێت کە فەرامۆشیان کردنی مژدەیەکە ئەوانی کۆرینتی بۆ ئەوە فەرامۆش کردن کە تەنیا مەترسی کە گوناهەکان دەیانخستە مەترسییەوە؛ هەروەها فەرامۆش کردنی ئەو گۆڕانکارییە بنەڕەتییەی کە مێهرەبانی دەهێنێت. «هەندێک لەو کسانە بوون،» ئەو پێیان دەڵێت. گوناهەکانی کە لیستی کرد، جارێکیان پێناسە دەکرد. ئەوان ئەو شتانە بوون. ئەوە لە ڕاستیدا زۆر لەوەی کە کۆمەڵگاکەمان ئەمڕۆ بیر دەکات، هێندێکی لەگەڵ نییە، ئەیە؟ یەکێک لە تایبەتمەندییەکانی کولتووری ئەم سەردەمە - جەختکردنەوە لەسەر چۆنێتی خۆمان ناساندن. و دانەوێکی ڕاستی لەو کولتوورییە هەیە. بابەتەکە لێرەدا ڕاستە لەبارەی ناسنامە. بەڵام ئەو ناسنامەیە نییە کە ئێمە خۆمان دروست دەکەین یان دەدۆزینەوە یان بۆ خۆمان هەڵدەبژێرین. بابەتەکە لێرەدا ڕاستە لەبارەی ناسنامەیەک کە یان بە گوناهێک کە کۆڵمان دەدات یان بە مژدەیەک کە ئازادمان دەکات پێی دەدرێت.

ناسنامەی پێشوو

کورنتسیەکان، دەلێت، بەردەوام بوون لەوەی کە پێشتر بوون بە جێی ئەوەی کە ئێستا لە مسیح کێن. گوناهەکانیان بەردەوام بوو لە سەریان زاڵ بوو بەسەر ئەوەی چۆن خۆیان ناساند، نەک عیسی. بەڵام پۆڵ ئەمە بە توندی دەڵێت، ئەیە؟ «هەندێک لە ئێوە وەها بوون». کاتێک بوویت بە کریستیان، گوناهەکەی دیکە زاڵی بەسەر ژیانتدا نییە. ئیستا خۆیت دیکە نە بە گوناهەکەت دیاری دەکەی. دەسەڵاتی گوناهەکەت شکا و ئازاد کرایت. ئێوە ئیستا، باوەڕدار بە عیسی، ئێوە ئیستا ئەو کەسە نین کە پێشتر بوویت بە میھرەبانی خودا. ستایش بۆ یەزدان کە ئەمە راستە. ئێوە ئەو کەسە نین کە پێشتر بوویت. کاتێک خۆت بە گوناهەکەی پێشتر، بە ژیانی پێشتر دیاری دەکەی، ئەوا چەکەت دەدەی دوژمنی گیانت کە بەکارت بێت. کاتێک بەردەوام بوویت لەوەی کە خۆت بە «کریستیانی گەی» یان «کریستیانی مەی خوارد» یان «کریستیانی توڕە» ناساند، گوناهەکەت بە مۆدیفایەری مێھربانی خودا دەکەی. دەڵێی: «بەڵێ، من کریستیانم، بەڵام گوناهەکەم هەمووی دەگۆڕێت. من بەردەوام بووم لە ژێر دەسەڵاتی گوناهەکەم. گوناهەکەم بەردەوام ڕۆڵێکی دەگێڕێت کە پەیمانی خودا دەڵێت کە ئیستا ئەوە ناکات». ئەمە درۆ، فێڵێکە، کە پۆڵ بانگەواز دەکات کە کورنتسیەکان و ئێمە لەوە دوور بێت. عیسی خاوەندێتی لە ژیانتدایە. ئێوە ئەو کەسە نین کە پێشتر بوویت. «ئەگەر کەسێک لە مسیحە، ئەوە ….. - چییە؟ دەتوانی وەڵامی بدەیت ئەگەر بیەوێیت. سەقفەکە ناکەوێت! «ئەگەر کەسێک لە مسیحە، ئەو نوێیە. کۆنەکە چووە و نوێکە هات.» ئێوە ئەو کەسە نین کە پێشتر بوویت. کاتێکە بۆ ئەوەی بە نورەی ناسنامەی نوێت لە عیسی مسیحدا بژی.

شوویت کرا

Now sometimes when we struggle to shake off our past, it is because of a faulty understanding of the nature of Christian conversion. We tend to think that we are Christians because we chose for ourselves to come to Jesus Christ. We made it happen. When Paul lists those sins, and then he says in verse 11, “Such were some of you,” he does not say, does he, he does not say, “But you washed yourself. You sanctified yourself. You justified yourself.” If that were true, it might be legitimate for us to wonder day after day whether or not the Jesus that is offered in the Gospel is the one by whom I will define and identify myself, whom I will choose to love and follow and serve or will it be my sin. The jury is out which it will be. But that’s not the truth at all. No, the truth is, you were washed, you were sanctified, you were justified. God, in sovereign grace, broke into the midst of your slavery to sin and He set you free, He washed you clean, He set you apart for a life of holiness and joy in His service. He counted you righteous in His sight because the righteousness of Christ was reckoned to you and you received it as a gift by faith alone. He did it, once and for all. The verb tenses there are important. They mean that each of these things happened at a definitive point, once and for all, settled in the past. “You were washed, you were sanctified, that is, you were set apart and consecrated to a holy life. You were justified, never to be repeated, never being able to be lost. Clean. Clean in the sight of God in the name of the Lord Jesus Christ.” Because of Jesus, you are clean. That’s who you really are. That’s who you really are.

Come as You Are

becomes:

Now sometimes when we struggle to shake off our past, it is because of a faulty understanding of the nature of Christian conversion. We tend to think that we are Christians because we chose for ourselves to come to Jesus Christ. We made it happen. When Paul lists those sins, and then he says in verse 11, “Such were some of you,” he does not say, does he, he does not say, “But you washed yourself. You sanctified yourself. You justified yourself.” If that were true, it might be legitimate for us to wonder day after day whether or not the Jesus that is offered in the Gospel is the one by whom I will define and identify myself, whom I will choose to love and follow and serve or will it be my sin. The jury is out which it will be. But that’s not the truth at all. No, the truth is, you were washed, you were sanctified, you were justified. God, in sovereign grace, broke into the midst of your slavery to sin and He set you free, He washed you clean, He set you apart for a life of holiness and joy in His service. He counted you righteous in His sight because the righteousness of Christ was reckoned to you and you received it as a gift by faith alone. He did it, once and for all. The verb tenses there are important. They mean that each of these things happened at a definitive point, once and for all, settled in the past. “You were washed, you were sanctified, that is, you were set apart and consecrated to a holy life. You were justified, never to be repeated, never being able to be lost. Clean. Clean in the sight of God in the name of the Lord Jesus Christ.” Because of Jesus, you are clean. That’s who you really are. That’s who you really are.

دێتە وەک خۆت

becomes

Now sometimes when we struggle to shake off our past, it is because of a faulty understanding of the nature of Christian conversion. We tend to think that we are Christians because we chose for ourselves to come to Jesus Christ. We made it happen. When Paul lists those sins, and then he says in verse 11, “Such were some of you,” he does not say, does he, he does not say, “But you washed yourself. You sanctified yourself. You justified yourself.” If that were true, it might be legitimate for us to wonder day after day whether or not the Jesus that is offered in the Gospel is the one by whom I will define and identify myself, whom I will choose to love and follow and serve or will it be my sin. The jury is out which it will be. But that’s not the truth at all. No, the truth is, you were washed, you were sanctified, you were justified. God, in sovereign grace, broke into the midst of your slavery to sin and He set you free, He washed you clean, He set you apart for a life of holiness and joy in His service. He counted you righteous in His sight because the righteousness of Christ was reckoned to you and you received it as a gift by faith alone. He did it, once and for all. The verb tenses there are important. They mean that each of these things happened at a definitive point, once and for all, settled in the past. “You were washed, you were sanctified, that is, you were set apart and consecrated to a holy life. You were justified, never to be repeated, never being able to be lost. Clean. Clean in the sight of God in the name of the Lord Jesus Christ.” Because of Jesus, you are clean. That’s who you really are. That’s who you really are.

دێتە وەک خۆت

becomes

کاتێک کە مێشکی خۆمان لەگەڵ ڕابردوو دەستێنێ، ئەوە بەهۆی تێگەیشتنێکی هەڵەیە لەسەر شێوازی گۆڕینی مسیحی. ئێمە مایلین کە مسیحین چونکە خۆمان بۆ خۆمان هەڵبژاردووە بۆ ئەوەی بێینە لای عیسی مسیح. ئێمە ئەوەمان کرد. کاتێک پۆڵ فهرستی ئەو گونەیانە دەداتێ، و پاشان ئەو لە ئایەت 11 دەڵێ، “هەندێک لە ئێوە وەها بوون”، ئەو نەیدەڵێ، نەیدەڵێ، “بەڵام ئێوە خۆتان شست. ئێوە خۆتان پیرۆز کرد. ئێوە خۆتان بە ڕاست کرد.” ئەگەر ئەوە ڕاست بێت، شایستەی ئەوە دەبێت کە ڕۆژ بە ڕۆژ سەبارەت بەوەی کە عیسی پێشکەشکراو لە گێلگۆ کەسی من بێت یان نە، من خۆم هەڵبژێرم کە خۆم بەدوای ئەو بکەم و خزم بکەم و خزم بکەم یان گونەم؟ دادگای لێپێچینەوە هەر یەکێک لەوە بێت. بەڵام ئەوە هەر ڕاستی نییە. نەخێر، ڕاستی ئەوەیە، ئێوە شست، ئێوە پیرۆز کر، ئێوە بە ڕاست کر . خودا، بە میهرەبانی سەروەری، لە ناوەڕاستی کۆیلەیی گونەدا هات و ئەو توی ئازاد کرد، ئەو توی پاک کرد، ئەو توی جیا کردەوە بۆ ژیانێکی پیرۆزی و شادی لە خزمەتیدا. ئەو توی بە ڕاست کرد لەبەرچاویدا چونکە ڕاستکردنەوەی مسیح بە تو حساب کرا و تۆ پێی وەرگرت بە باوەڕی بە تەنیا. ئەو ئەوەی کرد، یەک جار و بۆ هەمیشە. کاتەکانی زمان گرنگن. ئەوان مانای ئەوەیە کە هەرکام لەو شتانە لە خاڵێکی دیاریکراودا ڕوویدا، یەک جار و بۆ هەمیشە، لە ڕابردوودا جێگیر کرا. “ئێوە شست، ئێوە پیرۆز کر، ئەوە، ئێوە جیا کراوە و پیرۆز کراوە بۆ ژیانێکی پیرۆز. ئێوە بە ڕاست کر، هەرگیز نابێت دووبارە ببێتەوە، هەرگیز نابێت لەدست ببێت. پاک. پاک لەبەرچاوی خودا بە ناوی عیسی مسیحی پەروەردگار.” بەهۆی عیسی، تۆ پاکت. ئەوە کێی تۆیە. ئەوە کێی تۆیە.

دێتە وەک خۆت

Now that's helpful for two reasons. First, it's helpful because it tells us that there is no one beyond the reach of grace. Some of you today hearing this message may wonder if your sin excludes you from all possibility of being welcomed by Jesus Christ. You feel the bite of it. Your shame is real, overwhelming. “He wouldn’t want me! Look at me! Look what I’ve done! Look who I’ve been! Look how I’ve treated others. Look how I’ve treated myself. No way Jesus would want me.” Read verse 11 again. “Such were some of you.” Swindlers, crooks, thieves, homosexuals, idolaters. The Corinthian church was full of them. First Presbyterian Church is full of them. The kingdom of heaven is full of them.

Ez dê wergerê bikim:

Niha ew alîkar e ji bo du sedeman. Ya yekem, alîkar e ji ber ku ji me re dibêje ku kes tune ku ji gihîştina kerema Xwedê dûr be. Hinek ji we îro ku vê peyamê dibihîzin, dibe ku bipirsin gelo gunehê we ji hemî îmkanê dûr dike ku ji aliyê Îsa Mesîh ve were pêşwazî kirin. Hûn hîs dikin ku ew dixe. Şerma we rast e, zêde ye. “Ew naxwaze min! Li min binêre! Li tiştên ku min kirine binêre! Li kê min bûye binêre! Li çawa min bi yên din re kiriye binêre. Li çawa min bi xwe re kiriye binêre. No way Îsa naxwaze min.” Ayeta 11 dîsa bixwîne. “Hinek ji we wisa bûn.” Sextekari, diz, qatil, homoseksuel, بت پرست. Dêrê Korîntî tijî yên wisa bû. Dêrê Presbyterian ya yekem tijî yên wisa ye. Qraliyetê ezman tijî yên wisa ye.

Ni îdolkaran û ne jî kesên ku bi awayekî nemoralî dijîn li bihuştê tune ne, lê bihuşt tijî kesên ku berê wisa bûn e; berê wisa bûn. “Hinek ji we wisa bûn.” Hêvî ji bo yên herî xerabî di Îsa Mesîh de heye. Ew ji guheztina gunehdaranî yên sûcdar û paqijkirina wan hez dike. Ew ji paqijkirina we hez dike. Ji ber vê yekê biçin Îsa qirêj! Biçin Îsa bi şerm! Biçin Îsa bi tirs! Biçin Îsa bi gunehên xwe yên saxlem û bila ew her tiştî bike. Ew we paqij dike wê, her çend hûn xwe qirêj hîs bikin, ew we paqij dike. Ew we pîroz dike wê, her ku we berê xwe bi temamî di bin kontrola gunehê de hîs dikir, ew we ji bo jiyanek ku bi rengekiyên cuda yên prensîban de dimeşe, li ser rêyek cuda ya rêgezên tram, di rêyek cuda de ku jê re xweş e di dawiyê de. Cihê ku sûcê we serdestî we dikir, asoyê we jê reş dikir, hûn bi şerm bûn, ew we bi rastdariya Îsa Mesîh bixwe veşêre, gava ku Mesîh ji kincên xwe yên xwe derxîne û wan li dora we bipêçe û kincên xwe yên qirêj bi bedewiya îtaeta xwe veşêre. Wê sûdê ku di qesra textê ya ezmanî de, Xwedê li we binihêre û gunehê we nebîne lê we bi ronahiya Kurê xwe ve bibîne. Ew ji bo gunehdaran, gunehdarên sûcdar, hez dike ku wisa bike. Yekî ji destê wê yê Îsa Mesîh dûr nîne, ji ber vê yekê were, gunehdar sûcdar, û di wî de pêşwaziyekê bibîne. Ew ji bo gunehdarên sûcdar, şermezar, tirsonek, şikestî rehet e. Li Îsa di we de pêşwaziyek heye.

Xwedê Dê We Biguherîne

Ev jî ji bo baweriyan, mîna Korîntîyan, kêrhatî ye, yên ku hîs dikin ku yên ku ew bûn, divê her û her wisa bimînin. Tu carî hîs dikî? Ku sibê wê bibe mîna duh. Ku gunehê ku te xistiye û te û tu yê ku te diyar kiriye, her û her wê te xistiye û diyar bike. Wisa niye. “Hinek ji we wisa bûn. Lê we hatî şûştin, we hatî pîroz kirin, we hatî rast kirin.” Ne tenê Îsa dê lêborîn bike, ew dê te biguherîne. Ew dê te biguherîne, da ku sibê, bi kerema wî, tu ne yê îro yî. Ew dê te mîna xwe biki. Hêvî ji bo te li cîhekî din tune ye, tenê di Mizîniyetê de. Guneh te dikuje, te diyar dike, serwerî li ser te dike, lê Îsa Mesîh ti nû yên ji te re dide. Ew te dike afirînekî nû û hêvî û sibêkî ronak û bedew dide te, bi karekterê wî ku dest pê dike ji jiyana te de bishine. Ji ber vê, vegere, çi ku tu îro xiristiyan î an na, vegere ji xwe û ji pîsî û qirêjiya gunehê xwe ber bi Îsa Mesîh ve. Bihêle ew te bişo. Bihêle ew te ji bo karûbarê xwe vealêçe û bi cilûbergê rastdariya xwe ya bêkêmahî te bide.

Ka em bi hev re dua bikin.

Bav û Dayîka me, em li pêşî te îtiraf dikin ku carinan em rê didin ku gunehên me yên herî zêde li ser asoyê me dagirin. Em nikarin tiştekî din ji bilî têkçûyî ya xwe nebînin. Em ecêb dimînin ku em ê çu carî ji ya ku em niha ne cuda nebîn, ku şerê me bi guneh re bê serkeftin e. Alîkari me bikin ku em rastiyê bibîr bînin. Em êdî ne yên ku em berê bûn, ji ber ku em îmanê bi Îsa dikin û sibê em ê ne yên ku em niha ne. Ew di me de kar dike ku me wek xwe bikişîne. Û yên ku em ne xiristiyan in, em ji bo wan dua dikin. Em daxwaz dikin ku tu wan nîşan bide ku pirsgirêka rastîn di jiyana wan de guneh e, ku dibe ku ew niha bawer dikin ku wan azad dike, lê wan kole dike û rojekê dê wan ji bo her û her ji padîşahiya te derxe. Ew pirsgirêkek xwedayekî tirsnak heye. Lê wan nîşan bide, wan nîşan bide ku hêvî ji bo wan jî heye, ku ew dikarin paqij bibin. Û tu wan bikişîne, heta niha, vê sibehê, ku niha dibe xalekî zivirîn di jiyana wan de û wan bikişîne ku çokan li ber Îsa bikin ku ew wan bişo û wan ji hev cuda bike û wan di barê dadmendiya ezmanî de rast û dadmend îlan bike, niha û her û her. Ji ber ku em di navê Îsa de daxwaz dikin, amen.