Keç, Desperasyon, Tirsa & Rizgarî

Keç, Hêvî, Tirş û Rizgarî

Luke 8:40-56

By Dr. Jonathan Pennington

Înjîlê me yê îro ji Luke 8:40-56 tê. Ger hûn karibin, ji kerema xwe ve ji bo xwendina Peyva Xwedê ra bistênin.

Dema Îsa vegeriya, elaletekî wî pêşwazî kir, çimkî hemû li bendê wî bûn. Paşê zilamek bi navê Ceyrûs, serokê sinagogê, hat û ket ber qîçên Îsa, û lê xwest ku biçe mala wî, çimkî keça wî ya tenê, keçekî li dora dwanzdeh salî, dimira.

Demê Îsa diçû, elalet hema hema wî pêçandibû. Û jinek li wir bû ku dwanzdeh salan ve di bin êşa xwînrijê de bû, lê kes nikaribû wê sax bike. Wê ji pişt ve hat û destê cilê Îsa yê kêlekanî dokand, û yekcar xwînrijêya wê sekinî.

“Kî min dokand?” Îsa pirsî.

Dema hemû înkâr kirin, Petros got, “Mîrza, gel li dora te ye û li te dixe.”

Lê Îsa got, “Kêso min dokand; ez dizanim ku hêz ji min derket.

Paşê jinek, dît ku wê nikare bêriya xwe bike, hat û bi tirs û lerzî ket ber qîçên wî. Di ber hemû gel de, wê got çima wî dokandibû û çawa wê yekcarî sax bûbû.

Paşê wî jê re got, “Keça, îmanê te te sax kir. Bi aştiyê ve biçe.”

Dema Îsa hê jî dipeyivî, kesek ji mala Ceyrûs, serokê sinagogê, hat. “Keça te miriye,” wî got. “Êdî xemgînî mamoste me.”

Îsa vê gotinê bihîst, jê re got Ceyrûs, “Me netirse; tenê îman bike, û wê sax bibe.”

Dema wî gihîşt mala Ceyrûs, wî hişt ku kes bi wî re nekeve, ji bilî Petros, Yûhenna, Yaqûb, û bav û diya keça. Di vê navberê de, hemû gel di girî û şînê de bûn ji bo wê.

“Rawestînin girî,” Îsa got. “Wê nemiriye, lê di xew de ye.”

پێیان خەندێن، چونکە دەیانزانی کە مردووە. بەڵام ئەو دەستی گرت و ووتی: «مناڵەکەم، هەستە!» ڕۆحەکەی گەڕایەوە، و لە دەمێکی کەمدا وەستایەوە. پاشان عیسا فەرمانی کرد کە بەوێنێن بخۆن.

دایک و باوکی سەریان لە سەڵامدا بوو، بەڵام ئەو فەرمانی بەوان کرد کە بە کەسێک بڵێن چۆن ڕوویدا.

ئەمە فەرمایشتەی پەروەردگارە.

بەڕاستی—چەند جەلالێکی زۆرە! چیرۆکێکی بەناوبانگە. ڕاست بێت، دوو چیرۆک کە لەگەڵدا دەبن. یەکێک لە هۆکارەکانی ئەوەی کە ئەو چیرۆکە بەناوبانگە ئەوەیە کە ماتیۆ، مارک، و لوقا هەموویان بە هەمان شێوە دەیسەردەبڕن: چیرۆکێک دەستپێ دەکات، دووەمێک پێدا دەبڕێت، پاشان یەکەمێک کۆتایی دێت. ئەوەی کە شۆڕەشناسان پێی دەڵێن تێکەڵکردن، بەڵام چونکە یۆنانیە، من حەز دەکەم پێی بڵێم گیڕۆ—یەک لایه، پاشان پڕکرن، پاشان لایهی کۆتایی.

لوقا ئەم چیرۆکەی «گیڕۆ» لە کۆتایی زنجیرەیەک لە دیمەنەکان داناوە کە دەسەڵاتی عیسا لە چاککردن نیشان دەدەن. لە دووەم فەصل ٧، ئەو خزمەتگوزاری سەردارێکی لە دورەوە چاک دەکات. کوڕێکی بیوەکان هەڵدەسوڕێنێت. گوناهانی لێخۆش دەبێت. توفان دەئارامێنێت. هەر لەم دواییەدا، ئەو دەسەڵاتی خۆی لەسەر دونیای ڕۆحی نیشان دەدات بە دەرکردنی لێژۆنێک لە جنی. و ئێستا، بۆ کۆتاییهێنان بەم زنجیرەیەی دیمەنەکانی دەسەڵاتی عیسا، ئەم دوو چیرۆکەمان پێ دەکرێت.

بەڵام لێرە زیاتر لە دوو چیرۆک کە لەگەڵدا بن ڕوودەدات. ئەم چیرۆکانە بە ئەنقەست وێنەی یەکیان دەکەن. دەکرێت پێی بڵێن چیرۆکی دوو کچ. کچی جەیروس لە چیرۆکی یەکەم، و پاشان ئەم ژنە—کە عیسا لە ساتێکی زۆر گرنگدا پێی دەڵێت «کچی».

هەردوو کچەکانیش، بەپێی یاسای جودی، بە ڕێی ناپاکی دەستنیشان کراون—یەکێکیان بەهۆی خوێنی بەردەوام، ئەوی دیکە بەهۆی مردن. ئەوە دەگەڕێینەوە سەر ئەوە.

وە لەگەڵ ئەوەشدا پێوندی دوازدەیی زۆر سەرنجڕاکێشە. کچێکی دوازدە ساڵەی. ژنێک کە دوازدە ساڵە دەناڵێت. ساڵی کچەکە لەدایکبووە، ساڵی ئەو ژنە دەناڵێت دەستی پێ کردووە. نەخشی نادیدە پەیوەندیان پێکەوە دەبەستێت، و ئێستا—گرنگ نییە کە ئەوان هەرگز یەکیان ناسیوە—ئەوان لە یەک دەکەون، لەم ڕۆژەدا، لەم ساتەدا، کاتێک هەردووکیان لەگەڵ عیسی کۆ دەبنەوە و بە تەواوی دەگۆڕێن.

بە پێی ڕێسای نەریتی، کچێک لە دوازدە ساڵییەوە دەبێتە ژن. بۆیە ئێستا دوو کچ، دوو ژنمان هەیە، کە چیرۆکەکانیان پێکەوە بەندە. و بە بینینی ئەوان پێکەوە، من دەکەم کە خودا شتێکی قووڵ بە ئێمە بێژێ.

پێڕی چیرۆکەکانیان یەکسانە: پەلەپەلی، ترس، و ڕزگاربوون. ئەوە جووڵەیە کە ئێمە دەمانەوێت بمانپێوێست.

ئەگەر کتێبی پیرۆزت هەیە—یان دەتوانی بیکێشێتەوە—وەرگەڕە سەر لوقا 8، لە ئایەت 40ەوە دەست بکە. من دەمەوێت هێواش بکەم، سەیری لێ بکەم، و بەڕێ بکەم چی ڕوودەدات تاکو بتوانین بیبێژن کە خودا بۆ ئێمە چی هەیە.

قۆناغی یەکەم پەلەپەلییە.

عیسی لەو گەشتە سەیرانەی نائاسایی لەگەڵ شاگردانی، کاتێک کە لەگەڵ دیوخۆزەکە کۆبووەوە و چاکی کرد، گەڕاوەتەوە. ئێستا لە ناوچەیەکدا کە خەڵکی زۆرە، و هەموو کەسێک لەگەڵ خۆیدا دەگەڕێت. ئەوان فێرکارییەکانی بیستووە. ئەوان چاککردنەکانی بینیوە. ئەوان دەزانن کە هەبووی خودا لەسەر ئەوە هەیە. بۆیە تۆپەڵە خەڵکەکە دەچنە پێشەوە.

بەڵام لە ناوچەی ئەو تۆپەڵە خەڵکەدا، ڕێگەیەک دەکرێتەوە. میوانێکی VIP دەگات: جەیروس، سەرۆکی کنیسە. پیاوێکی ڕێزدار، شکۆدار. و چۆنە بۆلای عیسی دەڕوات؟

ئەو لە پێی عیسی دەکەوێت و داوا لە عیسی دەکات.

لوقا ئەم وێنەیە بەکار دەهێنێتەوە و بازەوە—لە پێی عیسی کەوتووە—وەک دەربڕی جسمانیی پەلەپەلی. ناتوانی. ئەوەی کە ڕوودەدات کاتێک بنچەیی دەکەوێت.

Mine jî wisa nebû heta çend kêliyan di deh salên dawî de - yek di dema xemgîniyek kûr û neheqî de, dema ku min bi rastî li erdê ket. Û paşê, sala borî, piştî emeliyata tumorê mêjî ya jina min, li ser 18 saetan paşê, dema ku ew di êşeke dijwar de bû û me difikirî ku dawî hatiye - ez nekarim ku nekevim xwarê li kêleka nivîna wê. Hinek ji we li wir bûn. Hinek ji we nebûn. Lê ew îfadeya gelemperî ya hêvî ya mirovan e.

Çima Î Jairus bêhêvî ye? Ji ber ku keça wî ya tenê - keça wî ya biçûk a 12 salî - dimire. Ne tenê nexweş. Ne tenê dê û bavê wê bi awayê ku zarok bi gelemperî xemgîn dikin. Ew dimire.

Û ji ber vê yekê ew hilweşiyaye.

Û eger hûn tenê li wan çend ayetên pêşîn binêrin - ayetên 41 û 42 - ew qas xemgînî, ew qas êş, ew qas tirs di wan de hatiye pakkirin ku hêsan e ku meriv rast li ser giraniya hestyar a tiştê ku ev zilam diceribîne bixwîne. Îsa, ku em bi berdewamî dibînin ku bi dilovanî tije ye, dibê: erê. Ew bi Jairus re diçe. Û dawiya ayeta 42 ji nû ve ji me re bîr tîne ku elalet wî dişewitîne. Her kes dixwaze nêzî wî be.

Piştre ayeta 43 di navberê de dest pê dike:

Lê jinek li wir bû ku ji bo 12 salan ji xwînxwarinê dikişand, lê kes nikarîbû wê sax bike.

Mark zêde dike ku wê her tiştê ku wê hebû li doktoran xerc kir, û li şûna ku baştir bibe, wê tenê xirabtir bû.

Ji ber vê yekê bi Jairus re, em bêhêvîtiyek tûj dibînin - krîzeke ji nişkê ve. Bi vê jinekê re, em bêhêvîtiyek kronîk dibînin - 12 salên dirêj êşkence. Û li gorî Leviticus 15, çi şertê bijîşkî yê wê bû, wê di kategoriya kiryariya nepak de danî. Ne gunehkar. Ne sûcdar. Lê veqetandî. Jê re hatiye qutkirin.

Û ji ber ku şertê wê qet nesecet, veqetandin qet nesecet. Her tiştê ku wê destê xwe lê dike, dikaribû nepak bibe. Her kesê ku wê pê dikişand. Ew nikaribû li perestgehê perest bike. Ew îhtîmaleke mezin nedihat ku bikeve Qudsê. Ew veqetandî bû. Tenê. Faqir. Jê dûrketî.

Lihev bifikirin: dwanzde sal bê destdan. Dwanzde sal bê mêvanî li malekî. Dwanzde sal bê civak.

Û niha—li vir—inê dibîne derfeta xwe. Elqe mezin e. Her kesî dihejîne. Kê nekarî tiştekî zelal bibîne. Şagirdên wî diceribînin kaosê birêvebirin. Û ew difikire, Eger ez tenê bikariyam nêzîk bûm… kes nizane. Kes min nas nake. Eger ez tenê bikariyam dest li kêleka cilê wî bigirim… ez bawer im ku ez ê sax bibim.

Ji ber vê yekê ew di nav elqê de dihelisîne, dibe ku bi şalê xwe yê kêmûkî ve hatî kişandin, û dest dirêj dike. Ew dest li hemê cilê wî digire.

Û yekcarî—ew dizane. Laşê wê ji wê re dibêje. Wekî movikekî ku vedigere cihê xwe. An jî wekî wê gavê ku barê derûnî yê ku tu bi tevahî fam nekirî ye, ji nişkê ve hiltê û tu dibînî ka çiqas giran bû. Ew dizane ku ew sax bûye.

Ez difikirim ku ew bi zehmetî dikarî bawer bike—şadî bi guman re, bi tirs ve di hêviyê de.

Çîrok dikarî li wir biqede. Gelek çîrok wisa diqedin. Mirov Îsaî dinasin, qencî wergirin, û di rêya xwe de diçin. Û bi Cairus re, Îsa dikarî keça wî ji dûr ve sax bike, wekî ku wî di beşa 7an de kir.

Lê tiştekî nediyar dibe. Pêngavekî din heye. Ne tenê dilgiranî û rizgarî—lê tirs.

Li verse 45an binêre:

“Kî dest li min da?” Îsa pirsî.

Her kesî înkar dike. Petros dibêje çi ku em ê bêjin: Xwedayê, her kesî dest li te dide. Lê Îsa tiştekî din dizane. Ew dizane ku hêz ji wî derketiye.

Û ev ecêb e. Ew mûcîze tenê ya wisa ye—kesekî dest li cilê Îsaî dide û sax dibe. Ew hema wisa xuya dike ku efsûnî ye, wekî çîpekî saxiyê an krîstalekî di çîrokekî xeyalî de. Lê ew ne ya wisa ye. Ev kesane. Ev îman e. Ji ber vê yekê Îsa dizane.

Piştî her tiştî, gelek kesî lê dihejîn. Tenê yekî qencî wergirt.

ئەگەرچی ئێستا ترسی ژنەکە دەگەڕێتەوە سەر ئەو. ئەو هیوای هەبوو کە نەناسراو بمێنێت. ئەو سەرکەوتوو بوو. ئەو چاکبووەوەی خۆی هەبوو. ئەو دەیتوانی بە نهێنییەوە لێ بڕوات. بەڵام عیسا هەموو کۆمەڵەکەی ڕاگرت و پرسی، کێ منی لێتۆقاندووە؟

خوشی کاتی ئەو دەگەڕێتەوە بە ترس. دوازدە ساڵەی شەرم، دوورخستنەوە، یەکەتی—ئێستا ئاشکرا بووەتەوە. ئەو دەستی عیسای کردووە، بە پێنەدروستی ئەو کردی. ئەو بە نهێنی ئەوەی کردووە. و ئێستا ئەو لەبەردەم پیاوێکی خودا لەگەڵ دەسەڵاتی بێوێنە وەستاوە.

ئایەت ٤٧:

ئینجا ژنەکە، کە بینی نەیدەکرێت بە نهێنی، هات و لە پێی ئەو کەوت. لەبەردەم هەموو خەڵکەکە، ئەو وتی کە بۆچی دەستی ئەوی کردووە و چۆن لەگەڵ خۆی چاکبووەتەوە.

هێندێک وەک جایروس، ئەو لە پێی عیسا کەوت. بەڵام نەک تەنها لە پێداچوونەوە بەڵکو لە ترسدا. ئەو هیچی نەزانی کە چی بەدوای ئەو چ دەبێت. ئەو تەنها دەیتوانی راستگۆبێ و خۆی بخرێتە بەردەمی.

پێش ئەوەی کە بیستین عیسا چۆن وەڵامی دەداتەوە، سەیری ئایەت ٤٩ بکەن:

کاتێک عیسا هێشتا قسەی دەکرد، کەسێک لە ماڵی جایروس هات. ئەو وتی: «کچەکەت مردووە. زۆر سەخت نییە مامۆستا بۆ ئەو کەسە.

هێندێک چیرۆکی ژنەکە لە پێداچوونەوە دەگۆڕێت بۆ خۆشی بە ترس، چیرۆکی جایروسیش هێندێک دەگۆڕێت لە پێداچوونەوە بۆ ترس. ئەو سەیری پێغەمبەرەکە دەکات. ئەو قسە ساردەکانی دەبیستێت.

ئەگەرچی تۆ بۆ ئەو دۆخەی جایروس خۆت بێژنێ، – ڕاستێتی بۆ خۆت بێژنێ – تۆ دەیتوانی پەستانی هەستی. ئەو پێداچووە. ئەو داوای لە عیسا کردووە کە بێت. عیسا وەڵامی داووە. بەڵام کۆمەڵەکە هەموو شتێکی دوور دەخاتەوە. خەڵک لە هەموو لایەکەوە دەپەستێت. و جایروس دەبێت بیری بێت، ئەی خاوەن، تکایە – کچەکەم دەمرێت. مەمکێت کاتێکی بەسەر نەهاتووە بۆ ئەمە.

و عیسا دەمێنێت.

و ئەم ژنە – دوورخراوەیەک – دێت و لەبەردەم ئەو دادەنیشێت. و هەموو ئەوەی جایروس بیری بێت، ئەوەیە کە کاتێکی بەسەر نەهاتووە بۆ ئەمە. کچەکەم دەمرێت. تکایە، ئەی خاوەن، پێویستە بڕۆین.

و ئینجا، لە ناوەڕاستی ئەو دوودڵی پەژارەیی، ئەو قسە ساردەکانی دەبیستێت:

«کچەکەت مردووە.

زۆر سەخت نییە مامۆستا بۆ ئەو کەسە.»

دەنگەوهی غم و پێغەمبەری مەری و مارتا لە یوحنا 11 دەداتەوە، کاتێک براکەیان مرد و عیسی بە موقع نەگەڕی.

هەردوو چیرۆکەکە یەک گۆڕانکاری نەخوازراو دەگرن. لە خراپەوە بۆ خراپتر. لە نائومێدی بۆ ترس.

بەڵام ئەم دوو کچە لەسەر ئەزموونێکی دیکە دەچن. و ئەمە شوێنی سێیەم جوڵەیە - ڕزگاربوون - دەپەڕێ.

بگەڕێینەوە بۆ ئەو ژنە خوێنبەربوو. ئەو لە پێی عیسی دەترسێ، شایەد بیەوێت چاکەی پێ بگەڕێنێتەوە، یان بە شەرمناکی لەبەر خەڵک بێزار بێت، یان بە باشی بێت، بێتەوە و بڵێ: باشە، دەکرێت بیپارێزیت، بەڵام ئەوەی کردووتە ناپەسندە.

ئەو چ دەڵێ؟

ئایەت 48:

“کچی من، باوەڕەکەت چاکەت کردووەتەوە.

بە ئاشتی بڕۆ.

بە سەخت نەکرێتەوە، بەڵکو لەبری ئەو، دەستی لەگەڵ بڵێ. ئەو ناوی کچێتی بەکاردێنێ - وشەیەک کە عیسی بۆ کەسێکی دیکە لە گێرالۆگدا بەکاردەینێ. و ئەو لە ئاشتیەوە نارد.

و ئەمەش دەمان نیشان دەدات: ئەمە جادوو نەبوو. ئەمە بوو بەبەردی چاکەیەک نەبوو. عیسی باوەڕەکەی دیار دەکات. ئەو دەیەوێ ئەو - و هەموو کەسانی دیکە - تێبگەن چی ڕاستی ڕوویدا.

و سەیری یەکسانی لەگەڵ جەیروس بکە. دەستبەجێ لە ئایەت 50، کاتێک هەواڵی مردنی کچەکەی گەڕا، عیسی سەری لێداو پێی دەڵێ:

“مترسە.

باوەڕ بکە، ئەو چاک دەبێتەوە.

باوەڕ دیکە.

و ئەوە ڕاست دەبێت. ئەگەر سەیری ئایەتەکانی دواتر بکەیت، عیسی دەچێتە ماڵی جەیروس. کچەکە مردووە. هەموو کەسێکی دەزانێ. ئەو ڕێگە بە خەڵک نادات - تەنها پێترۆس، یاقوب، یوحان و دایک و باوک. ئەوان دەچنە ژوورەوە کۆرپەکە لەوێ دەکەوێ.

لەسەر ڕێ، عیسی دەڵێ: “بۆچی دەگرین؟ ئەو نەمردووە بەڵکو خەویووە.” ئەوان پێکەڵێن بەو. ئەوان مردن دەزانن کاتێک دەبینن. بەڵام عیسی زۆرتر لەوەی کە دەڵێ مەبەستە.

Çima dibêje vê? Li ayeta 56 binêre. Piştî ku wê rakir, ji wan re dibêje ku li ser tiştê ku qewimî ji kesî re nebêjin. Îsa nexwaze elaqeyê di nav gel de çêbike. Ew nexwaze populerîteyê bi dest bixe an jî tevgerê destpê bike. Eger ew dixwazî navdarbûn, wê vê mûcîze di kolanê de bikira.

Ew ji ber dilovanî tevdigere—dilovaniya pak û rast. Ew jiyanê ji vê malbatê re vedigerîne, lê ew bi şahî û temaşayê re eleqedar niye. Ew hatiye ku sax bike, erê—dît ku hîn bike, mîmûlîya padîşahî îlan bike, û di dawiyê de bimre û dîsa rabe, ji nû ve têkiliyek di navbera Xwedê û mirovahiyê de destpê bike.

Ji ber vê yekê, wê tengasî ku veguhere tirsê, niha vediguhere rizgarî—ji bo her du keçan.

Û ev çi wateyê ji bo me heye?

Demjimê ku ez vê hefte li ser vê çîrokê medîtasyon dikim, min fikir kir: di wateyekê de, bes e ku meriv tenê bi heyran bimîne. Ku hêza Îsa bibîne. Ku bi bîr bîne ku Îsa yê ku van tiştan kir, îro jî zindî ye, bi me re heye, bi hêz û dilovanî û bi mebesta.

Lê ez dixwazim du gotinên—du rastiyan—ku ez difikirim ku Xwedê me vedixwîne ku bibînin, derxînin.

Ya pêşî:

Xwedê dixwaze ku em wêneyek bêhtir temam ji Îsa kî ye û ew ji bo mirovan—ji bo me— çi dike, bi dest bixin.

Em bi rastî li ser mirin û vejîna Îsa ji bo lêborîna gunehan diaxivin. Ew bingehîn e. Ne mumkun e ku bêyî wê be. Lê ew ne çîroka tevahî ye.

Çîrokên wekî vê ji me re nîşan didin ku karê Îsa jî tê de: * paqijkirina tiştê ku nepaqij e * şerma rakirin * mirinê têkbirin * mirovan ji rewşên tengasî rizgar kirin * mirovan vegerandin bo civakê

Her du keç jî ji civakên xwe re tên vegerandin. Wekî cînayê di çîroka berê de. Tom Wright bi xweşikî dibêje: Îsa destên xwe bi pirsgirêkên cîhanê re qirêj dike. Ew destê me yê tirsonek hewl dide û bi fermana navendî ya Încîlê bersiv dide: Netirsin.

ئیسا تەنها گونەکان نافەرموێت—شەرمەندییەتیش دەسڕێتەوە. تەنها ژیانی ئەبەدی بەڵێن نادات—مەرگ دەسڕێتەوە. تەنها ئاشتی لەگەڵ خودا بۆیە ناکاتەوە—بەڵکو ئێمە لەگەڵ یەکتردا ئاشتی دەکاتەوە.

ئەوەش هێشتا ئەمڕۆ راستە. هەندێک لە ئێوە لەمێڕەوە—یان سەیری ئۆنلاین دەکەن—خۆتان بە جیا هەست دەکەن. شەرمەندییەت. پەشیمانی. شەرم. لە دەرەوە، وەک ئەوەی کە سەرجەم شتێکیان پێکەوە گرتووەتەوە دێتە سەر. لە ناوەوە، خۆتان بە تەنها هەست دەکەن.

ئیسا هات تەنها بۆ ئەوەی کە بیبەخشێت، بەڵکو بۆ ئەوەی کە بیگەڕێنێتەوە—بۆ خۆی و بۆ کەسانی تر. چ ئەگەر شکستەکانتان گشتی بێت یان تایبەت، پەیوەندی یان دارایی، شەرمەندییەتی ئێوە دەسڕێتەوە. ئێوە دەگەڕێنرێنەوە بۆ ئەو کۆمەڵەی کە حەز دەکەن.

یەکێک لەو شرۆڤکارانە وتی بە باشی:

«ئەگەر “مەترسە بەڵکو مامۆستا” ئەوە لە هەر کێشەیەکدا وەڵامی ڕاست نییە».

شاید ئەمڕۆ خۆت لەوە زیاتر هەست بە بێ هیوا دەکەی. زۆر شەرمەند. زۆر شکستهاو. زۆر دوور کەوتووەتەوە.

بەڵام “مەترسە بەڵکو مامۆستا” ئەوە لە هەر کێشەیەکدا وەڵامی ڕاست نییە.

همان ئیسایەی کە ژیانی ئەوانی دەستکاری دەکات، ژیانی ئێمەش دەستکاری دەکات. و ئێمە دەمانەوێت کە کڵێسایەک بین کە ئەو گەڕانەوەیە لێرە پێشوازی لێ بکرێت. پێ نییە کە پێشتر ژیانتان چاک بکەن. ئێوە پێشوازی دەکرێن بۆ گەڕانەوە.

ئەوەش هەمووی بە دەستکەوتنی ئەو نەکرێت، بەڵکو بە باوەڕ—بە ڕێی ئەوەی کە لە پێی عیسادا بکەویت، لە دڵتدا یان بە جەستەتدا، و پێداگری لە پێویستی خۆت بکەی.

کە دەبێتە دووەم ڕاستییەک:

خوا لەو کاتەی کە دەستت نەبێت و بێ هیوا بێت بۆ گۆڕینی ئێمە بەکاردەخات—چ ئەگەر ڕزگاربوون دێت یان نە.

لەم چیرۆکانەدا، ڕزگاربوون ڕوودەدات. بەڵام هەندێک جاریش نادات. و بەو شێوەیەش، خودا لەو کاتەی کە دەستت نەبێت و بێ هیوا بێت بۆ گۆڕینی ئێمە بەکاردەخات—چ ئەگەر ڕزگاربوون دێت یان نە.

ئەم هەفتەیە، من دەرفەتێکی هەبووە—هەندێکیان پلانکراو، زۆریشیان نەپلانکراو—بۆ ئەوەی کە زۆر کات لەگەڵ زۆری ئێوەدا بەسەر ببەم. کات لەگەڵ کەساندا، کەساندا دوور، کات بە پێوەری، گوێگرتن، هەڵگرتنی بۆشایی، ڕاوێژکردن، نوێژکردن. ئەوە هەفتەیەکی زۆر قورس بووە—پڕ لە کێشە و دۆخی بێ هیوا.

من لەگەڵ پیرانی پیرۆزدا بووم کە چاودێری هاوسەرەکانیان لەگەڵ دەمێنسا دەکەن لە کاتێکدا کە خۆیان لەگەڵ شێرپەنجە دەستبەسەر دەبن.

من لەگەڵ کەساندا بووم کە ژیانیان لە دەرەوە سەیرت دەکات بەڵام پڕە لە تاوان، دڵەڕاوکێ، و پەشیمانی.

من لەگەڵ کەساندا دانیشتووم لە وێرانەی لەدەستدانی کار، هاوسەرگیری شکاو، و پێکدادان لەگەڵ منداڵانی گەورە کە نازانن چۆنێکی بگەڕێنەوە.

من تەنانەت لەگەڵ قوتابییەک و هاوڕێیەک کۆبوومەوە کە لە کڵێسای پەیمانەی مسیح لە ناشڤیلە، کە لە مانگی ڕابردوودا ڕووداوێکی تراژیدی ڕوویدا. ئەو لە ئۆفیسەکەی خۆیدا بوو کاتێک ڕوویدا—بە تەسەوە بوو—و پاشان لە پارکینگەوە سەیری ئەوەی دوای ڕووداوەکە کرد. نائومێدی.

یەک گفتوگۆ هەیە کە من دەمەوێت لەگەڵتان ببەشم، چونکە ئەم کەسە داوای کرد. کریس مۆڵەتێکی بە من دا بۆ ببەشم. ئەگەرنا من نەیدەکرد.

ئەمە لەسەر براکەمی ئەندرو تویە. زۆریت لەگەڵ ئەندرو سارە بێت ناسین. ئەوان ئەندامی سۆجۆرن. ئەندرو لە ماوەیەکی زۆرەوە لەگەڵ گرفتەکانی تەندروستی دەجەنگێت، بەڵام لە چەند هەفتەی ڕابردوودا شتەکان بە تایبەتێکی زۆر سەختتر بوونەتەوە. ئەو ئێستا لە جێگەی نەخۆشخانەیەکە—ئەمکۆت دەبینێت—لە سینیاتی، ڕووبەڕووی نەشتەرگەرییەکی گەورە دەبێتەوە بە مەترسییەکانی زۆر. چەند ڕۆژێک پێش ئەوەی لەگەڵ دکتۆرەکانی پرسی: "مەترسییەکانی من بۆ مردن چییە؟" وەڵامەکەشی بێگومان نەبوو.

بەڵام گفتوگۆیەکی درێژمان لەسەر تەلەفۆن کرد. مردن ئێستا بۆ ئەو زۆر ڕاستەقیقە بە شێوەیەک کە زۆربەی ئێمە لە ناوەڕۆییدا نین. ئێمە لەسەر لوقا 18 قسەمان کرد—یەکێک لە پەڕەی دڵخوازەکانی من—کە عیسا چیرۆکی دوو پیاوی دەگێڕێت کە نوێژ دەکەن: یەکێکیان لە راستی خۆی باوەڕی بە پاكی خۆی هەیە، ئەوی دیکە بە ئازار لەگەڵ گوناه و شکۆڕایی خۆی ئاگادارە. یەکێکیان دەڵێت: "سوپاس کە من وەک ئەو پیاوە نەم." ئەوی دیکە تەنیا دەتوانێت بڵێت: "خوا، بەزەیی لە من بکە، گوناهکارێک." و عیسا دەپرسێت: کام یەکەیان بە دادپەروەرییەوە چووە ماڵەوە؟

Em li ser wê axivû. Em li ser Lûkas 8. Em îro li ser vê çîrokê axivû. Û pesnê Xwedê bidin ji bo kerema di dengê Andreas de - hêsaniya baweriya Îsa di rûyê tirsê de, zelaliya ku tê dema mirin ne teorîk e lê gengaz e. Ev diyariya xerîb a bêhêvîtiyê ye. Diyariya xerîb a tirsê. Ew zelal dike ka çi girîng e. Ew zelal dike ji bo çi jiyan e.

Û hûn dikarin bi min re dua bikin ku Xwedê wî bi tevahî rizgar bike - ku Xwedê wî û malbata wî ji vê êşê rizgar bike. Xwedê dikare wê bike. Lê li gorî şahidiya Andreas - tiştê ku wî dixwest ez ji we re bêjim - ev e:

Xwedê bi wî re di vê rewşa tirsnak de heye, çi rizgarî bê an na.

Ew bedew e. Ji ber ku bi Xwedê re, tişt cûda ne. Ku Xwedê wek Rizgarkerê bizane - her çend rizgarî dereng an nebêje - her tiştî diguherîne.

Ez van ayetan ji Deuteronomî hez dikim. Îsraîl çil sal in li çolê - çil sal bêhêvîtî, tirs, winda, û êş. Û Mûsa di Deuteronomî 8 de dibêje:

Hûn dikarin bi bîr bînin ku Xwedê we çawa di çolê de di van çil salan de rêve bir, ku ew we bişkênî û we diceribîne ku bizane ka di dilê we de çi heye… Û wî we bişkênî û we birçî kir, û we bi manna xwar… ku ew we bizane ku mirov bi nan re tenê dijî, lê bi her gotinê ku ji devê Xwedê ve tê… ku ew we bişkênî û we diceribîne, ku di dawiyê de we baş bike.

Ew zelaliya ku di çolê de tê.

Ew zelaliya ku di bêhêvîtiyê de tê.

Ew zelaliya ku di tirsê de tê.

Henry David Thoreau bi navûdeng got, “Pir mêr jiyanên bêdeng ên bêhêvîtiyê dijîn.” Ew berdewam dike: tiştê ku em jê re dibêjin teslîmî bi rastî bêhêvîtiya pejirandî ye. Û bêhêvîtî ya bêşiyar di bin kêfên jiyanê de vedişêre.

Ez nizanim hûn îro li ku ne. Ez dizanim ku gelek ji we di nav xemgîniyê de ne. Hinek ji we di nav tirsê de ne. Hinek ji we xweş hîs dikin—û ev baş e. Demên bêhnvedanê hene. Lê dîsa jî, her yek ji me dê bi sînorên xwe re rû bi rû bimîne—mirin, nebûna kontrolê.

Û peyama Xwedê li vir ev e ku heman Xwedê ku bi Jairus û keça wî re bû, û bi vê jina xwînrijê re bû, heman Xwedê ye ku neguherî ye. Ew îro bi me re ye di Îsa de. Ev bi rastî mîsyona baş e.

Hûn li ku derê îro bin—an eger îro nebe, wê demê dê zû yan dereng—dema ku hûn bi bêhêvîtî û tirsê re rû bi rû bimînin, hêvî heye.

Hêvî heye ji ber ku Xwedê dê bi we re be.

Hêvî heye ji ber ku Îsa mêvanên lerzokî pêşwazî dike.

Hêvî heye ji ber ku îman—îmani sade, bêhêvî—deriyê li ber wî vedike.

Dr. Jonathan T. Pennington niha Profesorê Şîroveya Încîlê ya Nû li Semînera Başûr li Louisville, Kentucky ye. Wî her wiha bi rêkûpêk wek profesorê mêvan li Semînera Theolojîk a Reformed (Orlando), Semînera Southeastern, Enstîtuya The Village Church (Dallas), û Enstîtuya Lêkolînên Încîlî li Orlando, FL û her wiha Koleja Morling (Melbourne, Awustralya) xizmet kiriye.

Ev gotar li ser nivîsa verbatim a xutbeyekî Dr. Pennington e. Ew bi alîkariya Copilot û her wiha ji hêla karmendên theolojîk ve li Third Millennium Ministries hatiye hinekî guherandin.