جێگەيەک بۆ مێشۆن Making Room for Missions Translated to Kurdish ئامادەکردنی جێگە بۆ مێشۆن

جای خالی برای ماموریت‌ها

عبرانیان ۱۳

توسط اسکات مور

خب، شام بخیر. من برگشتم! و خسته‌ام! من یک روز پرکار داشتم. شما بچه‌ها به من یک روز پرکار دادید و من فردا شما را فاکتور می‌کنم! امشب می‌خواهم با شما صحبت کنم و امیدوارم که کمی بیشتر گفتگوگونه باشد. صبح امروز ما از نامه اول یوحنا در مورد انگیزه‌هایمان برای ماموریت‌ها صحبت کردیم. اولاً، ما در درک انگیزه‌هایمان مشکل داریم. و این اشکالی ندارد. و نباید نسبت به خودمان تحقیرآمیز باشیم، بلکه باید مهربانی خدا را درک کنیم و اجازه دهیم مهربانی خدا به ما بگوید: "می‌دانی چه؟ خوب، انگیزه‌های من مخلوط است. من خیلی وقت‌ها خودخواه هستم. و می‌دانی چه، چون من به تصویر خدا خلق شده‌ام، شادی زیادی در ارتباط با دیگران دارم و این چیز خوبی است، و این درون من است،" و بسیاری از چیزهایی که درون ماست را برکت می‌دهد. اما انگیزه برای ماموریت‌ها این است، انگیزه برای به اشتراک گذاشتن ایمان ما این است که شادی ما کامل شود، که شادی ما پر شود. به عبارت دیگر، نجات، اگر ما بخواهیم ایمانمان را به اشتراک بگذاریم تا کسی مسیح را بشناسد، ما واقعاً می‌خواهیم که او مسیح را بشناسد چون مسیح تنها کسی است، و تنها خبری است که می‌تواند دیوارهایی را که ما را از هم جدا می‌کند، بیندازد تا ما بتوانیم با عشق آسیب‌پذیر با یکدیگر ارتباط برقرار کنیم. هدف ما از مأموریت‌ها عشق است. و عشق خیابان یک طرفه نیست، بلکه یک بزرگراه دو طرفه است که در آن ما هم می‌دهیم و هم دریافت می‌کنیم.

و ئەو دڵخۆشییە هۆکاری هاندەرە بۆ کارەکانی ئێمە چونکە دەزانین بۆچی؟ باشە کە خۆشیت لەگەڵ خەڵکدا ببێت. خۆشە کە خۆشیت لەگەڵ خەڵکدا ببێت، ئەیە؟ بەڵێ، خۆشە. و ئایا ناکاتێت کە بتەوێت کەمێک زیاتر پشوو بدەیت لەوەی کە ئەوە هۆکاری سەرەکی هاندەرمانە بۆ کارەکانی ئێمە؟ کە پێت نییە ببیت بە ئەستێرەیەک، پێت نییە کتێبێکی ژیاننامە بخوێنیت و هەموو ئەو کارانە بکەیت کە ئەو پیاوان و ژنانە کردوویانە، بەڵکوو ئەوەی کە دەکاتە گەورە بازنێکی ئێمە لە قووڵای بوونماندا چونکە تۆ دروستکراویت بە وێنەی خودایەک کە خۆشە خۆشیت لێ ببێت، خۆشە خۆشیت لێ ببێت لە پێکەوەبوون لەگەڵ خودای دایک و مناڵی تریادە و دروستت کردووە و خۆشە خۆشیت لێ ببێت. بەڵێ، مەبەستمان ئەوەیە کە خودا بکرێت بە گەورەیی و ئەو بە شادابیت هەتاهەتێ، بەڵکوو مەبەستمان ئەوەشە کە مەخلوقاتین کە خودا بە شادابیت لەگەڵ ئێمە هەتاهەتێ. چۆن هەست دەکەیت کە ئەو خۆشە لێت ببێت، ئەو دڵخۆشە لێت ببێت؟ ئەو لە ئاسمانە لە کاتێکدا تۆ خەوتوویت و چاوەڕێی ئەوەی تۆ هەڵبکەیتەوە. «لێرە کچەم بچووکەکەم ببینە. لێرە کوڕەم بچووکەکەم ببینە. سەیری ئەوەی ئەو و ئەو چ دەکەن ئەمڕۆ!» ئەیە؟ وە ئەوە شتێکی بەڕاستی جوانە کە ئەو دڵخۆشییە هۆکاری هاندەرە.

Em ji kêfxweşiyê re dibêjin dema em Pawlos dibihîzin û em kêfxweşiyê di Îsa de dibînin. “Ji bo kêfxweşiya ku li pêş wî hatibû danîn.” Pirsgirêk ev e, pirraniya me bi rastî qabiliyeta kêfxweşiyê tune. Em bi rastî nizanin çi bikin bi wê. C.S. Lewis gelek tişt li ser kêfxweşiyê nivîsand ji ber ku kêfxweşî tiştê zehmet e ku meriv pê raber bike. Amen? Û sedema ku em kêfxweşiyê baş kêfxweş nakin, em kêfxweşiyê baş raber nakin, ji ber ku em karê dijwar ê xemgîniyê ku bi kêfxweşiyê re ye, nakin. Xemgînî şûp e ku dil dikole da kêfxweşî bikaribe valahiya ku xemgînî dikole dagire. Heke hûn xemgînî baş nakin, hûn kêfxweşî baş nakin. Me bihîst – “Eger guhên me hebin ku bibihîzin” – Dawid li ser xemgînî û kêfxweşiyê diaxivî dema ew li vir bû. Wî li ser wê yekê diaxivî ku divê keça xwe ya biçûk biterikîne. Ev xemgîn e. Ez dixwazim bi keça xwe ya biçûk re bim û rûyê wê bibînim, lê ez nikarim ji ber sînorên xwe, ji ber wêrekiya xwe, ji ber ku ez nikarim di du cihan de bi yekcarî bim, ez nikarim di heman cih de bim.” Ez dixwazim çi û ez çi dikarim bi rastî hebim, ne girêdayî ne û rêya navîn di navbera wan de jê re dibêjin xemgînî. Û em ê çi bikin dema em xemgîn dibin dema em van daxwazan hene lê em bi yên din ve girêdayî ne ku wan daxwazan pêk bînin, em bi kirinên azad ên yên din ve girêdayî ne ku bi rastî daxwaz û xewnên me pêk bînin. Em bi yên din ve girêdayî ne ji bo kêfxweşiyê.

Niha ev zehmet e di cîhanek de ku em sînordar in û ew zehmet e di cîhanek de ku li ser wê bêzariya wê hatiye ferz kirin, lê ji ber Mesîh, em dikarin bi rastî beşdarî wê bibin. Ez ê çi bikim, ez ê bi rastî sûreya 13 ya Îbraniyan bixwînim. Û ez dixwazim îro lêkolîn bikim çima em qabiliyeta kêfxweşiyê tune û hin tişt hene ku em dikarin bikin da ku qabiliyeta kêfxweşiyê ji dilên xwe derxînin da ku dema mirovên din tên ba me em dikarin bi rastî wan bişewitînin û ji mirovan kêfxweş bibin. Sûreya 13, ayeta 1:

باڵی ئەی کۆڕی خۆشەویستی بەردەوام بێت. میوانداری لەگەڵ بیگانەکان بکەن، چونکە بەو کارە هەندێک مەلائیکە بە نەزانی پێشوازییان کردووە. ئەوانەی لە زیندانن بیر بکەنەوە، وەک ئەوەی لەگەڵ ئەواندا لە زیندانیت، و ئەوانەی کە سەرکوت دەکرێن، چونکە ئێوەش لە جەستەدان. هۆکاری هەمووان بیستووی ژن و مێرد پاك بێت، چونکە خودا دادوەری دەکات لەگەڵ ئەوانەی کە لەگەڵ ژنانی تر و پیاوی تر خائین دەبن. ژیانتان لە خۆشەویستی بەرامبەر پارە بەدوور بگرن، و لەوەی کە هەیتان رازی ببن، چونکە ئەو فەرموویەتی: «من هەرگیز پێت نادەم و ناتركێ». بۆیە بە دڵنیاییەوە دەڵێین: «پەروەردگار یارمەتیمە، ناترسین؛ مرۆڤ چ دەتوانێت بکات بە من؟»

سەرکردەکانتان بیر بکەنەوە، ئەوانەی کە فەرمودەی خودایان پێی گوتووتان. چاودێری ئەنجامی شێوازی ژیانیان بکەن، و ئیمانیان بۆ نموونە. عیسای مسیح هەمان دیروز و ئەمڕۆ و هەمیشە یەکسانە. جۆراوجۆری و فێرکاری نامۆ مەگرن، چونکە باشە دڵ بە بەخشش بەهێز بێت، نەك بە خواردن، کە سودێکی نەبووە بۆ ئەوانەی کە پێی سەرقاڵ بوون. قوربانیگاہێکمان هەیە کە ئەوانەی کە خێمە خزمەت دەكەن، هیچ مافیان نییە لێی بخۆن. چونکە لەوەی کە خوێنی ئەو ئاژەڵانەی کە بۆ تاوانەكانیان پێشکەش دەكرێت، دەباتە ناو جێی پیرۆزەوە، لە دەرەوەی كەمپ سووتاون. بۆیە عیساش لە دەرەوەی دەروازە ئەزێت، تا بە خوێنی خۆی گەل بێت تەقدیس. بۆیە با لەگەڵ ئەو كەمپەوە بیرۆین و سەری ئەو بۆنەی کە ئەو چەشاندی هەڵبگرین. لەم جیهانەدا شارێکی هەمیشەیی نینیمان، بەڵکو شارێک کە دێتەوە دەگەڕێین.

باوکی ئاسمانی، بە هێزی ڕۆحی پیرۆز و بە مافکاری ناودارەکەی کوڕتەوە، داوا دەکەم کە چاو و دڵ و گوێچکەکانی ئێمە بڕوەنین، تا بتوانین و ببین و ببیستین و سەیر بکەین لە فەرمودەکانتدا. بۆیە بێت، بە ناوی عیسا، ئامین.

سەرکردەکانتان بیر بکەنەوە

دەیفەرموێت: «بیرتان بێتەوە لە سەرکردەکانتان»، ئەوەی لێرە دەینوێت ئەوە - پێم یادە کە پۆڵس کاتێک بۆ تیمۆسەی دەنووسێت، دەڵێت: «دڵنیا دەبم لەگەڵتان بم». دەبیستن ئەوەی؟ ئەو کاتێکی لەگەڵ تیمۆسەی بەڕێوەبردووە و فێری گۆڕینی پێ کردووە، و ناتوانێت لەگەڵیدا بێت لەڕووی جغرافییەوە. و دەڵێت: «دڵنیا دەبم لەگەڵتان بم، تا شادی من تەواو ببێت». و پۆڵس خەمۆکی بە باشی دەکات. ئەو دەیگەیەنێت و دەیپێشاندات. ئەو دەیگەیەنێت کە چۆن حەسێت دەکات. ئایا ئەوە شتێکی باش نییە؟ عیساییش، کاتێک دەبوو بمرێت، هەمیشە سەیر دەکەم کە ئەو چۆن بڕیاریدا کە لەگەڵ هاوڕێکانی نانی شەوانە بخوات. واتە ئەگەر لە سبەییدا لەدایکبوونەت لەسەر خاچەکە، ئایا دەتەوێت لەگەڵ هاوڕێکانت نانی شەوانە بخۆیت؟ ئەوەی کرد. و گۆرانییەکی لەگەڵدا سرود. و کێ لەو ژوورەدا بوو؟ یەهوودا لەو ژوورەدا بوو. و عیسا هەستی بەو تەنگژەیە کرد، کە لە نێوان ئەو کەسانەی لەو ژوورەدا بوون، کە یەکێکیان دەیدۆسێت و ئەوانیش هەمیشە چۆتێکی دەجێن، تەنانەت پەترۆس. ئێمە و چۆنە لەگەڵ کەسانێکدا مامەڵە دەکەین کە دەزانین پێمان خیانەت کردووە یان دەیانەوێت پێمان خیانەت بکەن؟ ئەمە زۆرمان قورسە، تەنانەت لە هەمان ژوورا بوون. زۆرمان قورسە تەنانەت سەرنج بخەین. بەڵام عیسا لەگەڵیاندا نانی شەوانەی خوارد; ئەو دەیویست لەگەڵیاندا پەیوەندی ببێت. بەڵام ئەو خەمۆکیش بوو کاتێک دەیزانی کە خیانەتەکان دەبن، کاتێک دووری دەبێت. ئەو خەمۆکی بە باشی کرد. ئەو شادی بە باشی کرد.

Ez dixwazim ku ez van kategoriyan ava bikim û alîkariya me bikim ku van kategoriyan û van kategoriyan li ser ayetên 10 heta 14 bisekine. Heke hûn li vir binêrin, ew dibêje, “Em xwedî qurbangahê ne ku ji wê yê ku di çadêrê de xizmet dikin, tu mafê wan tune ku jê bixwin. Çimkî laşên wan heywanên ku xwîna wan ji aliyê serokkahîn ve wek qurbana guneh di cihên pîroz de tê anîn, li derveyê kampê tên şewitandin. Ji ber vê yekê Îsa jî li derveyê deriyê êşand da ku gel bi xwîna xwe pîroz bike. Ji ber vê yekê bila em biçin ba wî li derveyê kampê û şerma ku wî kişand, hilgirin.” Û bi vî awayî hûn van kategoriyan hene, yên “di hundirê çadêrê” û paşê “li derveyê deriyê”. Û nivîskar dipeyive ku em xwedî qurbangahê ne û ew qurbangah xaça Mesîh e ku li derveyê kampê hat şewitandin. Lê yên ku dixwazin di hundirê çadêrê bimînin hene. Ew di hundirê çadêrê de dimînin, di hundirê wê ya ku ez ê jê re bibêjim bajarê bihêz, kampê bihêz, cihê ku her tişt pir pêşbînî ye. Qurbana tên kirin. Her kes dua dikin û her tişt pir pêşbînî û birêvebir e. Li ser gotinên yek şîrovekarekî guhdar bikin:

“Dibe ku ev name ne ji bo komek xiristiyanên ku dê îlan bikin hatiye nivîsîn, lê ji bo komek xiristiyanên cihû-yewnanî yên ku di helwesta xwe de taybet û veqetandî bûne, ku Mizîjê ji xwe re parastine. Ji tirsa ku bala xwe bidin ser peyama xiristiyan a cihê, wan wê kêm kiriye, di beşa cihû ya xiristiyaniya xwe de pir zêde dijîn. Bi vî awayî, wan dîwarên ewle li dora xwe ava kirine, û armanca Xwedê ku ew bibin gelê mîsyonerî, paşguh kirine. Ew şîroveyeke balkêş e û eger tez rast be, îqazkirina ku em biçin ba wî li derveyê kampê hê bêtir balkêş e. Di wê rewşê de, ew ne ji bo xiristiyanên qehreman ên ku ji sinagogê hatine derxistin lê ji bo xiristiyanên ku tercîh dikin ku di hundirê wê de bimînin, nayê gotin.

Di hundirê Çadêrê

Ez hêvî dikim ku hûn kategoriyên li vir bibînin. Li hundurê çadê û li derveyî wê hene. Û ew peyva çadê, hundurê kampê, ew peyv bajarê bihêz e; ew kampê bihêz e. Û ez hêvî dikim ku tu û ez, ez hêvî dikim ku em van kategoriyan ava bikin ji ber ku, wekî min îro sibê got, em xwedî van daxwazan in lê em naxwazin bawer bikin ku ev daxwaz dikarin ji hêla kesekî din ve werin pêkanî. Û ji ber vê yekê em çi dikin, em van pelên fîgê ava dikin, em van kelehên ava dikin, em van kampên bihêz ava dikin ku em li wir dest bi manîpulekirina jiyanê dikin. Û em dest bi hîs dikin ku em hewce ne ku bi rastî desthilatdariyê bigirin ji ber ku em bawer nakin ku Xwedê an kesekî din bi rastî dikare me bi dilovanî qebûl bike, dilovanî bide me. Û ji ber vê yekê em hewce ne ku dest bi pêkanî ya hewcedariyên xwe bikin û ji ber vê yekê em van pelên fîgê hene. Em paşde diçin, em xwe diparêzin, em xwe dispêrin xwe ji bo parastina û têrkirina xwe; tiştên wisa.

Kampên bihêz hene û dû re jî derveyî kampê hene. Ger hûn bikarin li wan rojan bîr bikin, jiyana hundirê wê çadê, hundirê wê kampê bihêz ku Cihûyan pir ewle û bi ewlehî bûn – ez difikirim li baregehek leşkerî. Niha gava ku hûn diçin baregehek leşkerî an gava ku hûn diçin, bila em bêjin ku hûn diçin kampê perwerdehiyê, çi ye yekem tişt ku her kesî dike gava ku ew diçin kampê perwerdehiyê? Her kesî serê xwe dişonî, rast? Her kesî heman yuniforê li xwe dike. Her kesî fêr dibe ka çawa bi rêk û pêk bimeşe. Pêwîst e ku lingên we bi heman demê ve bimeşin. Ew mîna “Çep, çep, çep, rast, çep” e. Her kesî heman kode dişopîne. Her tişt ewle ye. Her tişt pêşbînî ye. Tişt tişt nayê windakirin. Hemû tiştên we – di qutiyê de. Divê nivîna we di wextê bêkêmasî de bê çêkirin. Hûn di wextê bêkêmasî de radibin, di wextê rast de; hûn xwarinê di wextê rast de dixwin. Hûn tenê demek diyar heye ku hûn xwarinê bixwin û piştî wê bi dawî bû, hûn diçin ji bo ku push-upan bikin di heman demê de. Rast? Her tişt pir pêşbînî ye. Çima? Ji ber ku gava ku hûn dixwazin ewle bimînin, her tiştê neasayî, her tiştê nepêşbînî pir tirsnak e. Amen?

Bi Keremê Xwedê Bihêz bibin

Li vir, ew sedema ye ku em ji kontrolkirina jiyanê hez dikin. Em ji tiştekî ku winda bibe hez nakin. Em cîhê heman tişt hene ku em bişkojên xwe deynin dema ku em tên malê. Em rûtînên heman tişt hene ku em hene. Em hevalan çêdikin ku bi normên çandî yên heman tişt bişopînin. Em dixwazin ku di van kampên bihêzkirî de vegerin ku her tişt ewle û pêşbînî ye û ku em ne xeternak in. Kampên bihêzkirî ew tişt in ku em pê ve girêdayî ne, ku soz didin me parastin û kêfê. Nûsî li vir diaxive, “Mebê ka hûn bi hînkirinên cihêreng û xerîb ve nebin, ji ber ku baş e ku dil bi keremê ve bihêz bibe.” Li vir, ew li ser dil diaxive; ew li ser giyan diaxive. Bi keremê ve bihêz bibe. Kerem wateya wê ye ku tu taybetî yî û tu tiştekî nekiriye ku wê bistînî. Tu çavê Xwedê yî. Ew dilê xwe di te de kêf dike, Ew ji te kêf dike, ne ji ber hemû tiştên ku tu ji xwe re çêkiriye lê ji ber ku Ew tenê ji te hez dike. Deuteronomî – “Ez ji te hez dikim ji ber ku ez ji te hez dikim. Ez li te temaşe dikim dema ku tu di xew de yî ji ber ku tu bi temamî bedew yî. Û texmîn bike ka? Dema ku tu di xew de yî, tu cîhanê manîpule nakî da ku tu bibî yekî ku tu ne yî.” Ma ew ne tiştê herî kêmkirî ye ku Ew ji te hez dike dema ku tu di xew de yî, ne dema ku tu tiştan dikî? “Bi keremê ve bihêz bibe,” ku çavên wî li ser te xweş in.

“ئەمەوانە بەو خۆراکانە مەهێڵە کە سوودی بۆ ئەوانەی کە لێی فایدەیان نەبووە نەبووە.” و من دەمەوێ ئەمە زیاد بکەم – خۆراک یان هیچ شتێک لە دروستکراو کە تۆ بتوانی دەستکاری بکەی؛ هیچ شتێک لە دروستکراو کە تۆ بتوانی خۆت بۆ دەستنیشان بکەی. هیچ شتێک کە ئێمە خۆمان بۆ دەستنیشان بکەین، بۆ ئەوەی خۆمان سەلامەت بگرین، بۆ ئەوەی جیھانمان بەڕێک و پێک بگرین، بۆ ئەوەی ھەمەوی شتێک بەڕێک و پێک بگرین و پێشبینی بکەین. ھیچ شتێک کە ئێمە خۆمان بۆ دەستنیشان بکەین – ئایا ئامادەیت بۆ ئەمە؟ ئەوە کەسێتی نییە. چونکە تۆ دەتوانی دروستکراو دەستکاری بکەی، تۆ دەتوانی تەنانەت لە خوێندنەوەی قەسەدانیش دەستکاری بکەی. دەزانیت؟ تۆ دەتوانی کاتژمێر دابنێ. تۆ دەتوانی بخوێنیت. تۆ دەتوانی زانستی بەدەست بێنیت. تۆ دەتوانی ھەمەوی ئەم شتانە بکەی. و ئێستا من جۆرێک لە ھەموو کاروبارمان دەکۆڵمەوە چونکە ئەمانە جۆری شارە دژی قلعەکانمانە. ڕاست؟ بەڵام ئەمە شتێکە. ئەگەر تۆ خۆت بۆ کەسێک دەستنیشان بکەی، ئەگەر تۆ خۆت بۆ مسیح دەستنیشان بکەی، تۆ ناتوانی دەستکاری بکەی. ئەو بە قۆناغەکانی ئێمە نابە. ھیچ “ئەگەر، ئەوا” لەگەڵ کەسێکدا نییە.

من دەمەوێ لە پێناسەی خۆم لا ببەم و تەنھا بڵێم کە من لە مێشکی خۆمدا کەمێک پچڕاوە. دەتوانن بۆ من دعا بکەن؟ چونکە من وای دەبینم کە من لە قسەکردن تووشی قەتیسی بووم. من بەڕاستی دەمەوێ باش بکەم. من دەمەوێ ئەم ڕۆژە بە باشی کۆتایی ببەم. ئەوەی من دەیەوێ ئەوەیە. و بەڵام من پەیامەکەم بۆ ئێوە دەگەیەنم، بەڵام لەشمدا وایە، “ئەی سكۆت، من لەمەوە بە زوو دەرچووم!” دەزانیت؟ بۆیە با بەیەکەوە تێپەڕین، باشە؟ چونکە منیش پێویستە ئەم بانگەشەیە ببیستم.

مەبەستی قلعە بەھێزەکانی ئێمە

Armanca eslî ya kampên me yên bihêzkrî ev e: ku em daxwazên xwe pêk bînin, baş e, hûn amade ne ji bo vê – bêyî ku xeternak bin. Em bi rastî difikirin ku em dikarin daxwazên xwe bêyî ku xeternak bin pêk bînin. Ew yalan e. Ew cih e ku em ji hedefê dûr dikevin. Ew armanca wan e. Ew wê sozê didin. Em gelek kampên bihêzkrî hene. Em kampên doktrînê hene, rast? Li ku derê em di kampê me yê bihêzkrî de ew qas dilxweş in, ne li derveyî kampê ku tişt dikarin hinekî bêserûber bibin, lê em – li vir tişt e, hûn nekarin li vê bi tevahî spîtî binêrin. Ew tenê spîtî ye ku em heye dema ku em tenê pê ve girêdayne, lê dema ku em veguherînin, bila ez ji we bipyasim kî li ser refxaneya we ye. Ma çandên din li ser refxaneyên we hene? Ma em dikarin guhdar bikin? Ma hûn xwe tenê hîn dikin û tenê li wan kesan dixwînin ku hûn qebûl dikin ku ji bo we baş in ku bibihîzin? Dibe ku we kampê bihêzkrî yê derûnî hebe. Ma hûn ji ramanên din ditirsin? Ma ew we hinekî aciz dike dema ku kesek ji çandekî bi tevahî cuda – ez dibêjim, çend nivîskar ji Japonyayê li ser refxaneyên me hene?

Şuşaku Endo, karê wî li ser jiyana Mesîh, A Life of Jesus – ma kesek li vir ew xwendiye? Endo li ser jiyana Îsa. Afirînerî û dîroka ku ew dizane bi rastî bîne ser portreyek ku ew dikişîne ya Mesîh – min tiştek wisa nedîtiye û nebihîştiye. Nûsîkarên Afrîka-Amerîkî yên mîna yên Harlemê yên berê, wekî, hûn dizanin deh sal berê – James Baldwin – min tiştek wisa antropolojîk nexwendiye, tenê tiştek wisa bedew di derbarê mirovahiyê de. Min nûsîkarên din nexwendiye ku bikaribin dilê xwe wisa baş binivîsin, ew çi dikir, û ew qasî xweş be ku bikaribe tiştên ku hinekî nebaş bûn lê her wiha tiştên ku baş bûn binivîsin. Dema em di kampên xwe yên bihêz de vedişêrin em tiştek wisa nabihîzin. Em tiştek wisa li ser refên xwe nînin. Kî li ser refên me heye? Her kesê ku cilê yekserî wekî me li xwe kiriye, her tiştê ku ramanên yekserî wekî me hene; her kesê ku bi lêdana yekserî ya defê re dimeşe.

Kampên me yên Situational û Geographical

کەمپەکانی ئەم جۆرە هەن، کەمپەکانی جوگرافیا. هیچ ڕەخنەیەک لێرەدا نییە، بەڵکو ئەم جۆرە کۆمەڵگایانە دروست دەکەین کە زۆر یەکدەستن جایی ئەوەی کە هەموو کەسێک دەتوانێت پێشبینی بکات. ئێمە لەو ناوچانەدا دەژین کە هەموو کەسێک بە جۆرێک لە یەک قاعیدەکان پەیڕەو دەکات، جایی ئەوەی کە لاوازی وایەتیش بابەتێکی گرنگ نییە. هەموو شتێک دەکرێت کۆنترۆڵ بکرێت، هەموو شتێک دەکرێت پێشبینی بکرێت، هەموو شتێک دەکرێت… وە کەمپەکانی دیکە هەن کە بوونی ئێمەیی خۆیان هەیە، جایی ئەوەی کە لە پەیوەندییەکانماندا، ئێمە خۆمان دەکشێنینەوە بۆ قووڵایی دڵی خۆمان و ئێمە خۆمان نادەین بە کەسێک. ئێمە هەستی خۆمان وصف ناکەین. ئێمە ئارزوی خۆمان پەیوەندی ناکەین. ئەوە یەک لەو هۆکارانەیە کە من دەکەم، دەڵێت: «با هەر لە نێوان ئێوەدا ژیانی هاوسەرگیری مەزەند بکرێت»، کاتێک ئەو لەبارەی ئەمەوە قسە دەکات، چونکە ژیانی هاوسەرگیری شوێنێک نییە کە تۆ بتوانی بەکاربەری خۆت بۆ تێرکردنی ئارزوی خۆت بەکار بێنی. ژیانی هاوسەرگیری شوێنێکە کە ئارزوی تۆی لێ دەدۆزرێتەوە. ژیانی هاوسەرگیری شوێنێکە کە دیوارەکانی ئەو چنان بەهێزن، کە شارە قەڵابانەکانی تۆ دەتوانێت رووخێنرێت و تۆ وێڵ دەبیت و تۆ هەر ئاسایشی.

چۆنێتی ناسینیان

Lêkin em çawa van kampan nas dikin? Ji ber vê, bila min wê ji we re vebêjim. Dilê me yê dilerizî ye ji ber ku em bi rastî xemgîn in. Rast e? Em ji bo çi dilê me yê dilerizî ye, em wê nagirin. Û ji ber vê, em van cîhan li dora xwe çêdikin ku em difikirin ku em dikarin rêyên xwe bi kar bînin da ku daxwazên xwe bicîh bînin. Hûn dibînin? Û ji ber vê, li vir tişt ev e. Em ji bo fîle mîgnon dilê me yê dilerizî ye, lê em bi kesên din ve girêdayî ne da ku em wê fîle mîgnonê bistînin. Lê em dikarin Cheetos bistînin. Baş, niha hûn mîsalên ku ez li Trinity Gardens didim ji ber ku her kes ji Cheetos hez dike. Friesên germ! Her kes ji Friesên germ li Trinity Gardens hez dike! Û ji ber vê, hûn dizanin, lê em dikarin fîle mîgnonê nebînin, lê em dikarin Cheetosên Hot Fries hemû rojê bixwin û ya duyem ku em hinek birçî dibin – Hot Fries! Hot Fries! Hot Fries! – ji ber ku em nikarin birçîbûnê ji bo demek dirêj hişyar bikin. Û ji ber vê, em qet nahêlin birçîbûna me mezin bibe û ji ber vê, em nehsas in ji bo tiştên ku bêhna xweş didin û tiştên ku baş in – fîle mîgnonê wek bêhna fîle mîgnonê ku di dûrî de çêdibe û em dikarin wê bêhna xweş hîs bikin lê em nikarin wê bêhna xweş hîs bikin ji ber ku em bêhna Hot Fries hîs dikin. Ji ber vê, em tu kapasîteya şadiyê nînin ji ber ku em di kampên xwe yên xurt de rûniştine û tenê Cheetos dixwin hemû rojê ji ber ku em bawer nakin ku daxwazên me dê ji aliyê kesekî din ve werin bicîh. Ez hêvî dikim ku ev têgihiştî be!

Çawa wan Teslîm Bikin

Û her wisa em hewce ye ku em wan bajarên bihêz nas bikin da em karibin wan teslîm bikin. Em hewce ye ku em zanibin ku em bi rastî xwediyê wan in. Û li vir bejna xweş a Xwedê ye – ku kampên bihêz dom nadin. Ew kar nakin. Ew çi dibêje? “Bila dilê we bi bejna xweş, ne bi xwarinên ku ji wan re feyde nedane yên ku jê re dilsoz in, xurt bibe.” Tiştên ku hûn ji bilî Îsa ve xwe jê re diltor dikin, ew ê di dawiyê de sûdê we nedin. Ji ber vê, hûn çawa dizanin ku hûn di kampê xwe yê bihêz de ne? Hûn çawa dizanin ku hûn veşartî ne û xwe ji xetereyan re venagirtine? Bila ez çend pirsan ji we bikim. Baş e? Amade ne? Gelek caran hûn bersîvê didin? Gava ku kesek we rexne dike, hûn jî rexne dikin? Heger wisa ye, hûn di kampê bihêz de ne. Hûn xwe di rexnegir û sade-kar de dibînin? Ma mirov bi navên yek- peyvî têne binavkirin – berhevkar, gunehkar, sûcdar, vî an yê din? Gava ku em mirov sade dikin, em dizanin ku em di kampê bihêz de ne. Mirov tevlihev in. Mirov bedew in. Gelek sedem hene – gava ku hûn Amerîkayekî reş dibînin ku ji aliyê polîsekî ve li Minneapolis tê gulebarankirin, eger hûn dibêjin, “Wisa bûya ku ew tenê guh darî polîsê bikira, ew qet çênebûya. Ez guh darî polîsê dikim û qet çênedibe.” Hûn dizanin ku hûn di kampê bihêz de ne. Ew ji wê tevlihevtir e. Çi li ser wan bîst caran dema ku ew zarok bû û guh darî û rûyê wî di çîmentoyê de hate pêçan? Ew tevlihevtir e. Dîrok li wir heye.

Pêwîstiya bi Cihêtiyê

Ez ê hinekî zêdetir taybetî bibim. Ma tu cihêrengî di jiyana xwe de heye? Ma tu kesên ku ne mîna te ne, hene? Ma kesên ku dibe ku ne xwedî heman nirxan bin an jî li gorî heman normên çandî an qanûnên ku tu bi kar tîne, hene? Dibe ku tu di kampê de yî ku xurtkirî ye. Nûsî, cîran, kesên ku dê bi dilê xwe ve biaxivin – ma tu kesên ku dê bi giyanê te re biaxivin hene? Ew pirsiyarek rast e. Kesên ku te dibînin, ku te nas dikin, û ew bi giyanê te re diaxivin. Ez ê niha hinekî kûrtir bikolim. Di hewldanên xwe yên mîsyonerî de, ma tu her dem yê dide û qet yê wergir nî? Di hewldanên xwe yên mîsyonerî de, ma ew kategoriyek e ku tu diçî ji ber ku tu yê ku hewceyê wergirtinê yî? Wê hingê dibe ku tu di kampê de yî ku xurtkirî ye eger wergirtin ne vebijarkek e; eger tu her dem mamoste yî û qet ne yê ku hîn dibe. Ji ber ku tu dizanî evîn her du aliyan ve diçe. Ma tu hêrs dibî dema ku kesê ku tu jê hez dikî, bi awayê ku tu dixwazî yan jî ku tu hêvî dikî, bersiv nade? Binêre, ji ber vê yekê karê bi feqîran re ew qas dîn e. Ew kampên xurtkirî yên te li her derê eşkere dike ji ber ku feqîr qet bersiv nadin awayê ku tu dixwazî. Ew li gorî lîstika te nelîzin. Rast? “Warte, min ev tişt da te! Te min qîmet nedi, min!” Tiştên wisa. “Di awayê ku min dixwazî ku ez qîmet bibim!” Dibe ku tu di kampê de yî ku xurtkirî ye.

Kampên Xurtkirî Kêmasîya Qezencê Dikin

ئایا تو لەگەڵ توڕەیی دەست بە کارێکی ناکەیت؟ ئایا تو لەگەڵ شهوت دەست بە کارێکی ناکەیت؟ ئێمە توڕە دەبین کاتێک کە قەڵایەکی بەهێز کراوە ناتوانێت ئەوەی پێویستمانە پێ ببەخشێت. بۆیە ئەو کوڕە گەورەتر یادت خۆیەتی کاتێک گەڕایەوە، ڕاستە؟ وە ئەو وەک ئەوەیە کە "چی ڕوودەدات؟" لە کوڕی بەفڕۆش - لوقا 15. ئەو وەک ئەوەیە کە "چی ڕوودەدات؟ هەموو کەسێک لە ناوەوە ئاهەنگ دەگێڕێت." و ئاهەنگێک لەوێ دەبێت. و ئەو پرسیار لە خزمەتکارانی دەکات چونکە خزمەتکاران دەزانن بەڵام برا گەورەتر نازانێت. و ئەو وەک ئەوەیە کە "چی ڕوودەدات لە ناوەوە؟" و کوڕی بەفڕۆش، ئەوەی کە یاسا هەمووی نەپاراست، لەڕاستیدا ئاهەنگێک بۆ ئەو دەبێت. ئەو ئاهەنگ دەگێڕێت. کوڕی بەفڕۆش خۆش دەبێت. کوڕی بەفڕۆش لە خۆشیدا بێت. هەموو ئەو شتانەی کە برا گەورەتر دەیەوێت و پێویستی پێیە، ئەوەی کە یاسا نەپاراست ئەو چێژەی لێ دەبێت. ڕاستە؟ وە باوک دەردەچێت و باوک دەڵێت: "وەرە لەگەڵ من!" ئەو داوای لێ دەکات. "وەرە لەگەڵ من! وەرە وەستێت لە تەنیشتم!" و برا گەورەتر، لە توڕەییدا، دەزانیت چێ بێت؟ ئەو دەڵێت: "من هەموو یاساکانی تۆم پاراستووە! من هیچ کاتێک فەرمانەکانی تۆم نەپێچووە!" ئایا دەتوانیت قەڵایەکی بەهێز ببیتی؟ "ئەوە چی کە من کردوومەت بۆ ئەوەی ئەوەی پێویستم پێ ببەخشی؟ و ئەوەی پێویستم پێیە، ئەوە من دەخوازم کە ئەگەر تۆ کوڕێکی گەنجت بۆ بمی کوشت و ئەگەر تۆ پێستی بۆ من و هاوڕێکانم فڕۆشت!" ئەوە حەساباتێکی چاکن، بەڵام ئەو بە شێوەیەکی فێڵانە چۆتە سەر ئەو حەساباتە. و پێشبینی بکە؟ ئەو شێوەیەکی فێڵانە سوودی نەدایە؛ هیچی بۆ نەبوو. و ئەو سەیری ئاهەنگێک دەکات لەگەڵ کەسێک کە هیچ یاسایەکی نەپاراست و ئەو چێژ دەبێت و ئەو ئەو شتانە دەبینێت کە ئەو ڕاستیدا پێویستی پێیە. ئێمە توڕە دەبین کاتێک کە قەڵایەکی بەهێز کراوە داویژێت و ناتوانێت، ناتوانێت.

ئەوە برکەتەی توڕەیی تۆیە، چونکە کاتێک تو توڕە دەبی ئێستا دەزانیت کە یەکێتی.

ئایا دەزانیت کە دەتوانیت سەیری توڕەیی خۆت بکەیت بە میھر و نیازی نەوەک بە نیگەرانی؟ ئەوە بیرێکی سەیرە، ئەیە؟ لە کەلتوری خۆماندا چ دەکەین کاتێک توڕە دەبین؟ ئێمە وەکوو ئەوە دەبین کە دەڵێین: "کەسی کریستیانێکی باش نابێ توڕە بێت! من پێویست نەمە توڕە بم." بەڵام ئەگەر بزانیت کە خودا میھر و نیازی لەگەڵ تۆدایە، ئەو کەلامە پڕ لە میھر و نیازی باوک دوای ئەوەی کوڕەکەی توڕە بوو لەگەڵیدا. ئایا ئەوە قسە لەگەڵ دڵی تۆ ناکات؟ بۆیە کاتێک لە ژیان توڕە دەبیت، ئەوە بەھۆی ئەوەیە کە شتێکی تر لە عیسا کە تۆ خۆت پێوە دەستی کردووە، پارەی نەدا، بەرمە نەھات.

کوڕم، تۆ ھەمیشە لەگەڵ منی

بەجێی ئەوەی کە خۆت لەگەڵ خۆتدا نیگەران بیت یان ببیت بە نیگەران، ئەیە وەکوو ئەوە بێت کە قسەکانی باوک ڕێنماییت بدەن بۆ ناو دڵت. و ئەوە نە لازمی ئەوەیە کە توڕەیی لێیەوە. من ھەمیشە دەڵێم و بە خەڵکی دەڵێم کە ئەوەی توڕەیی لێیەوە، خەم و پەژارەیە. باوک نەچووە ناو ئەو مێشکی نیگەرانەوە. نەچووە ناو ئەو قسەی نیگەرانەوە. ئەو دەڵێت: "کوڕم، تۆ ھەمیشە لەگەڵ منی و ھەرچی من ھەیە ئەوەتە تۆ." بە واتای دیکە: "تۆ نەبوو ئەو ھەموو شتانە بکەیت. تۆ دەبوو تەنھا داوای من لێ بکەیت." بەڵام دەبینی چۆن ئەوە توڕەیی دروست دەکات؟ "من دەیخوازم لە پەیوەندی لەگەڵ تۆدا بم. من دەیخوازم بە تۆ ببەخۆشێت. من دەیخوازم لەلای تۆوە خۆش بووم، بەڵام ئەگەر من ئەو داواکاریانە جێبەجێ بکەم، تۆ ئازادیت کە جێبەجێ نەکەیت و من نازانم بتوانم ئەو ئازارە بخەم." ئەوە لاوازییە. و ئێمە باوکێکمان ھەیە کە ھەمیشە داواکارییەکی گەورەکانمان پێدەدات.

چۆنێتی جێھێشتنی کەمپەکانی بەھێزکراو

Ji ber çawa em ji kampê xwe ya bihêz derkevin? Îsa me vedixwîne ku em derkevin nav tiştê ku ez jê re dibêjim cîhê pîroz li derveyî kampê. Û sedemek heye ku ez jê re dibêjim cîhê pîroz. Ed, ez dikarim ji te pirsiyek bikim? Ez kengê divê li vir biqedim? Baş. Baş, ez ê li vir gelekî xwe vekirî bim ji ber ku kampê min ew e ku ez zanîm, ez aqilmend bim, ez bikariyam bibînim û rastiyên kûr fam bikim û bikariyam wan bi hêsanî û baş ji mirovan re ragihînim. Ew e tiştê ku ez tê de baş im. Ew e cihê ku ez lê xwedî jêhatîbûm. Û ew e cihê ku ez tê de xwe ewle û parastî hîs dikim û ez hîs dikim ku ez ê ne zirarê bibînim. Lê di zewacê de gotûbêj hene ku ji bo min zehmet in. Û ji ber vê yekê dema jina min, bi bedewiya xwe, tê ba min û dest pê dike ku li ser awayên ku ez hewceyê mezinbûnê me bipeyivî an jî di rojek baş de awayên ku ez hewceyê mezinbûnê me, di rojek xirab de awayên ku ez ne mêrê baş im! Ji nişkê ve, her tişt di mejiyê min de tijî dibe. Û dema ku ew dibêje, "Çi diqewime bi te?" ji nişkê ve ez nikarim gotinekî bibêjim! Ez gelek caran dibêjim "Ez nizanim". Ma hinekî bi min re hene? Ma hinekî dizanin tiştê ku ez lê diaxivim? Bêjin "Amen", eger hûn bikin! Baş; hûn bi min re ne!

Û ez ji vê çîyê bi wî re dipeyivim. Ez diçin û çend rojî şûn de wî dibînim û me ev nîqaş hebû û di nîqaşê de ez tevlihev im û ez nikarim tiştekî ku diqewime, bi taybetî tiştekî ku di dilê min de diqewime, vebêjim. Û ez ji wî re dibêjim. Û wî got: “Wow. Ew cîhê pîroz e.” Û ez mîna: “Çi? Tu li ser çi dipeyivî?” Û wî mîna: “Ew cîhê ku her tişt bêdeng, bêpêşbînî û wenda ji bo te ye – û texmîn bikî? Ew li derveyê kampê ye, û ew li çolê ye. Ew cîhê ku Îsa lê ye. Jê re dibêjin cîhê pîroz.” Li wir veguherîn rûdê. Li wir daxwazên min êdî nikarin bi destûrên min werin pêkanî, ji ber ku ez nikarim bi zanî yên xwe razî bibim. Û ji ber vê yekê divê ez bawer bikim ku daxwazên dilê min û ewlehî û ewlehî dê ji hêla yekî din ve werin pêkanî. Û şahidiya min ew e, ku Mesîh li wir bi min re hevpeyivî ye. Û min hîsiya hebûna Wî li wir û ew rast e.

Cîhê Pîroz

Û ji ber vê yekê em çawa ji kampê xwe yê bihêz derdikevin? Em derdikevin cîhê pîroz. Em derdikevin cîhê li derveyê kampê ku Îsa lê ye, ku xwîna Wî li wir hate rijandin, ku Wî gunehên me lê kirin, ku em dizanin Îsa, ji ber şahiya ku li pêşiya Wî hate danîn, Wî xwe kir xeternak, Wî xwe kir dîtbar û bihîstbar û destgêrî hemû ji ber şahiya ku li pêşiya Wî hate danîn. Ji bo şahiya ku di hevaltiya bi te re de ye, Wî xwe kir xeternak. Wî li çolê jiya. Wî qet nekir ku vegere kampê û li wir bimîne bi motîvên veşartî da ku xwe biparêze. Wî xwe kir kuştbar.

Ez vegerim ji wê tişta ku di dilê Îsa de bû dema ku Cudah wî li çîçikê maç kir. Hûn dikarin wê hîs bikin? Çi çolê. Ne bi awayekî fizîkî, erdnîgariyek çolê, lê çi çolê dil dema ku kesek ku hûn jê hez dikin û hûn dixwazin bi wan re di têkiliyê de bin ji ber ku ew bærerê wêne ne û ew nêzî Îsa dibe û wî germahiya çîçikê Cudah li çîçikê xwe hîs dike û ew naçe, "Ji min dûr bikeve!" û ew jî bi awayekî fatalîstî naçe, "Tenê biçe û ya ku divê tu bikî, bikî!" Ew bi rastî, Îsa di tengasiyê de ye, dilê wî ji hemû xemgîniyê ve tê çewisandin. Di wê demê de, ew mêrê xemgîniyê ye ji ber ku di demekê de ew diçe, "Ya ku divê tu bikî, bikî da ku daxwaza Bavê min pêk were û were kirin," lê di heman demê de, "Cudah, ji kerema xwe, na!" Û ev tengasiya çolê ye ku her tişt wisa dixuye ku di du aliyan de tê kişandin. Û em ne tenê bi awayekî giştî kesekî radikin û em ne tenê direvin li dû wan, lê em di tengasiyê de dimînin û em bi çalakiyên azad ên yên din ve bawer dikin ku daxwazên me pêk werin an na. Ez hêvî dikim ku ev tê ragihandin. Lê dema ku em dizanin ku kerema Xwedê bi me re ye, ku di Mesîh de tu tarî ne heye, em bi rastî dikarin derve biçin, derve ji kampê. Çima? Ji ber ku Îsa li wir e.

Niha, ev e ku nivîskar li vir me vedixwîne derve ji kampê. Û ez ê li ayeta 1-ê dest bikim. Em ê bi rê ve biçin û paşê em ê biqedin. "Bila evîna birayanî berdewam bike." Bi gotineke din, bila ew kêm nebe, bila kêm bibe; bila xwe ji têkiliya lawazî bi yên din re dûr nekeve ku evîn di navbera min û te de pêk were. Werin em ji hev hez bikin. Di tirsa xwe de paşde nekişin, lê bizanin ku hûn hatine dayîn, gavekî derve bixin û lawaz bin. Bila evîna birayanî berdewam bike.

“مە میوانداریی بێگانە نەکهێنە.” ئەو کەسانە نین کە تو ئاشنایەتی و پێشبینی دەکەی، بەڵکو بێگانە؛ ئەو کەسانەی کە نازانی. بیانی و بێگانە؛ کۆچبەر. ئەو کەسانەی کە هیچ بیرۆکەیەکمان لەبارەیەوە نییە ئەگەر لە جیبی پێشەوەیانەوە پلانێکی نهێنیان هەیە یان نا. ئێمە هیچ بیرۆکەیەکمان لەبارەیەوە نییە، بەڵکو کاتێک دەیانبینین، وەکو ئەوەیە “تۆ برێکی خودایە؛ من سەرسامم بە تۆ. بەڵکو تۆ بێگانەیە؛ من هیچ بیرۆکەیەکم نییە ئەوە چی دەبێت بۆ من.” دەتانی ببینە کە نووسەر چۆن بانگەواز دەکات؟ مە میوانداریی بێگانە نەکهێنە. مە خۆت مەدە بە بێگانە و بە بێگانە ببەخشە، بەڵکو ببێتە یاد، ڕێگای دوو لەنەیە. گوێ لەوەی نووسەر چۆن دەیداتە پاڵ. “چونکە بەوە هەندێک میوانداریی فریشتەیان کردووە بە نەزانی.” هە، چەند سەیرە!

ئەمە وەک ئەوەیە کە تۆفانێک هەبێت. ئەگەر تۆ بیانیەک و دەتەوێت بگەڕێتەوە بۆ لای من، وەک تۆفانێکە کە دێتە لام. تۆ لەچاو من نابینیت. من هیچ بیرۆکەیەک نییەم کە تۆ چی دەکەیت بە من کاتێک دێیتە لام. من سەرسام بە تۆم چونکە تۆ هەڵگری وێنەی خودایە. من ئەم هەموو دڵەڕاوکێیەیەم هەبووە و لەبەر ئەوەش زۆر هەستیارم بە ئامادەبوونی تۆ. زۆر هەستیارم بەوەی کە تۆ چی دەکەیت بۆ ژیانی من کە ناتوانم لە هیچ جێگەی دیکەوە بەدەست بێنێم، چونکە تۆ هەڵگری وێنەی خودایەکی تایبەت. بەڵام تۆ وەک تۆفانێک. و پیاو، کاتێک تۆفانێک دەبینم، من دەمەوێت بڕۆم و لە ژێر زەمین ببەم. من دەمەوێت چووم ژوورەوە لە زەمین و قفڵی بکەم و بچم ژێر پلهکان و بڕۆم بەسەر چاوەکانم. بەڵام لە هەمان کاتدا، من دەمەوێت سەیری پەنجەرە بکەم و ببینم. ئایا کەس وایە؟ تۆ دەخوازی لێی بشارێتەوە بەڵام دەخوازی بیبینیت. من وایە! من دەمەوێت بیبینم بەڵام دەمەوێت لێی بشارمەوە. بیانیەکان وایە چونکە ئەو دەڵێت تۆ شایەد میوانداری فریشتەیەک بکەیت. بە واتایەک، تۆ شایەد مەسرۆف بوون بە ئامادەبوونی فریشتەیەک. ئەو تۆ دەپارێزێت لەو دڵەڕاوکێیە. تۆ وایە، "ئەی گەوەر! تۆفانێک دێت! من دەمەوێت بڕۆم! بەڵام ئەی گەوەر، تۆ شایەد فریشتەیەک بیت، بۆیە پێویستە نزیک ببمەوە!"

و تۆ ئەم وێنەیەت هەیە کە دوو جیهان پێک دەگەن. تاریکی دێت و تەنها تاریکە چونکە هیچ بیرۆکەیەک نییەم کە چی دێت. و ئێمە دێینە دەرەوەی کەمپ و گەمژەیە چی ڕوودەدات کاتێک دوو شانشین پێک دەگەن. تۆ کەوانەیەک دەبینی کاتێک خۆر و تاریکی پێک دەگەن. تۆ کەوانەیەک لەوێ دەبینی. ئەوە جێگەی عیسایە. ئەوە جێگەی پەیمانە. ئەوە جێگەی پارێزراوە.

یاد بکەن ئەوانەی لە زیندانن

“یان بیریان بێت ئەوانەی کە لە زیندانن وەک ئەگەر تۆ خۆت لە زیندان بیت لەگەڵ ئەوان.” بە واتایەکی دیکە، پێویستمانە بتوانین ئازارەکانی ئەوانەی کە لە زیندانن هەست بکەین. بۆچی پێویستمانە هەست بکەین؟ چونکە زیندانیان دڵتەزێن. ئەوانەی کە دەیانەوێت لەوەدوا بێت کە پشت مینایە. من چووم ببینم – کەسێک کە دەتوانن بۆی دعا بکەن براکەی پانکینە بە ناوی برۆک. B-r-o-k-e. ئەو تاتۆی خێزانی تریتنی لەسەر جەستەی هەیە. لە یەک لا تریتنی لە لای دیکە خێزان و لەسەر چنۆکەی ئەو لۆگۆمان هەیە! و ئەو لە زیندان ئەوەی کردووە! و من چووم و سەردانی کردم تەنها یەکشەمەی پێشوو و ئەو لەگەڵ من قسەی دەکرد لەسەر ئەوەی کە دەینوێت بە زمانی خۆی. ئایا هیچ زیندانیەک دەناسیت؟ چونکە زیندانیان یاسا دەشکێنن؟ ئەگەر ئەوان یاسای نەشکێنن، یاسای کولتووری یان یاسای مەدەنیش دەشکێنن کە ئێمە داناویانە. بە واتایەکی دیکە، ئێمە راستەقینە نازانین چی لەگەڵ ئەواندایە. پێویستمانە لە پەیوەندی لەگەڵ ئەواندا بین. و هەروەها ئەوە، ئەوەمان بۆ بانگهێشت دەکات. “ ئەوانەی کە بە ستمکاری دەکرێن، چونکە ئێمەش لە جەستەدا هەمان.” و هەروەها دەبین کاتێک نووسەر ئەوەمان بۆ بانگهێشت دەکات کە بێتە ئەو جێگای پیرۆزە.

Em dikarin biçin wî cîhê pîroz ji ber ku Îsa li wir e. Ez hêvî dikim ku min ji we re ramanek daye ku di fikrên me de, em hewl didin xwe biparêzin lê dema ku em xwe ji pêwendiyan re vekirî, texmîn bikin ka çi? Mirov ne pêşbînî ne. Lê em dikarin di pêwendiyan de bi awayekî bêhtir vekirî û xeternak pêşve biçin. Çima? Ji ber ku Îsa ji bo me pere dane. Û dema ku em fikrên me didin û dema ku em kampên xwe yên bihêz didin, em xwe ji gîlê re vekirî dikin. Dê dirêjiyên me yên ku niha ne bi destê xwe ve têne pêkan, lê em bawer dikin ku ew ê bi destê yekî din ve bêne pêkan. Û texmîn bikin ka çi diqewime dema ku hûn xwe ji gîlê re vekirî dikin? Ew mezin dibe. Û dirêjiyên we mezin dibin. Û paşê ji nişkê ve dema ku wêneyekî xwedayî ya Xwedê nêzîkî we dibe, hûn dikarin wê hîs bikin. Û hûn dikarin kêfê jê bikin. Û em dikarin kêfê jê bikin. Ew beytûtî ne. Min tenê beytûtî ji we re got. Jêbirina bajarên xwe yên bihêz jêbirina mehkûmî ye.

ئەگەر خۆمان بۆ ئەوەی کە بە ئاشکرا لەگەڵ بیگانەکان بەریوە بچین و ئەوانیش بەریوە ببین، چۆن دەبێت؟ ئەوە پرسیارەکەیە. ئەگەر خۆمان بۆ ئەوەی کە بە ئاشکرا لەگەڵ کەسانێک کە لە ئێمە ناشێکیان، بەریوە بچین و ئەوانیش بەریوە ببین، چۆن دەبێت؟ ئەگەر ئێمە لەم ژوورەدا دانی بەو ببەین کە نمایشێکی تایبەتمان لەگەڵ شکۆی خوای پێ دارد، بەڵام نمایشێکی تایبەتی تری شکۆی خوا نییە؟ و ئەگەر ئێمە لەوەی کە لەوێ پەڕی دەرەوە کۆمەڵگەیەک هەیە کە بە شێوەیەکی تەواو جیاوازەوە شکۆی خوا دەگێڕنەوە، دانی پێ ببەین؟ و مگر بەوەی کە خۆتان بۆ پەیوەندییەکی ئاشکرا لەگەڵ ئەوان بکەنەوە، نمایشێکی سەعادەتمەندی شکۆی خوا هەیە کە ناتوانن لە هیچ شوێنێکی تر بیبێن. و پێش ئەوەی کە بڕۆن بۆ ئەو پەڕی دەرەوە، دەبێت بڵێن: «باشە، من دەبم بە نیشانیەک لەسەر هەموو ئەوەی کە من دەیدەم، و من خۆم دەکەمەوە بە ئاشکرا بۆ ئەوەی کە من هەموو شتێکم بۆ دەستبەرکراوە لەو پەڕی دەرەوە». ئەگەر ئێمە خۆمان بۆ ئاشکرایی بکەنەوە و بڕۆین بۆ ئەوێ و تەنها کەوتبین لەسەر ڕوومان کاتێک کە دەمانەوێستین پەیوەندی لەگەڵ بیگانەکان بکەن؟ و تەخمە کە پەیوەندی لە کوێدا دروست دەبێت؟ کاتێک کە تۆ لەسەر ڕووت کەوتبی لە پەیوەندی؟ ئایا ئەوە هەواڵی باش نییە؟ چونکە من زۆر جار لەسەر ڕووم دەکەوم!

باشە، یەکەمی پریسبیتری، لەگەڵ خۆشییەکی زۆرەوە من لەگەڵ ئێوەدا بووم لە ئەمڕۆدا. پێنی و هاندانی ئێوە دڵم پڕ کردووە. و من دەڵێم کە کاتێک کە من شەوانی ئەمڕۆ یان بەیانی سبەی بڕۆمەوە بۆ ماڵەوە – هێشتا بڕیاری نەداوە – ئەوە بە غم و پەژمەیی دەبێت کە جوگرافیا ئێمە جیا دەکاتەوە. بەڵام من سێشەممەی دوایین بەرەوە دەگەڕێم و ڕۆژی چوارشەممە دەبینێکی. بێ با بێنم!

باوکێ، ئەم تۆ دەستنوژ دەکەین بۆ وەفاداریت کە دەچێتە ناو قووڵاییەکانی ژیانی ئێمەوە. ئەو شمشێرێکە. شمشێرەکان دەبڕن، ئەی خاوەن. بەڵام شمشێرێک لە دەستی باوکێکی میهرەبانیش دەشێت. ئەی ڕوحی پیرۆز، مەرەحەت بەخشە بە ئێمە بۆ ئەوەی بزانین تۆ میهرەبانیت. ئەی ڕوحی پیرۆز، مەرەحەت بەخشە بە ئێمە بۆ ئەوەی بتوانین هەنگاوێک لە دەرەوەی کەمپە فەرخەندەکانی خۆمان بچینە ناو جێگەی پیرۆز. مەرەحەت بەخشە بە ئێمە بۆ ئەوەی گوێ لە بیر و بۆچوونی کەسانی تر بگرین. مەرەحەت بەخشە بە ئێمە بۆ ئەوەی بچینە شوێنەکانی کە شایەد ناخۆش بن. مەرەحەت بەخشە بە ئێمە بۆ ئەوەی هەنگاوێک لە دەرەوەی کەمپە فەرخەندەکانی دڵی خۆمان و لەگەڵ هاوسەر و هاوڕێیانی خۆمان بە شێوەیەکی هەستیار قسە بکەین کە پێشتر هیچ کات نەمانکردووە. و ئەی عیسا، لەوێدا پێمان بکەوە. تۆ هەمیشە لەگەڵمانیت. تۆ هەرگیز بە جێ نانێیت و ناتەوێت و ئەوەش بە فەرمانی وەفاداریتە کە بە تازەگی پێمان گوتووت. ئێمە متمانە بە تۆ دەکەین. ئامین.