De Fridde vun der Zugehörigkeit

D'Päis vum Zougehéieren

Jesaja 43:1-7

Vum Billy Dempsey

Eise Text vum Muer kënnt vum Profet Jesaja, Kapitel 43, Versen 1 bis 7. An Dir fannt en op der Säit – wann Dir d'Päis-Bibel benotzt – Säit 603. De Kontext vum Jesaja sengem Wuert hei am Kapitel 43 – Kapitel 42 ass natierlech de breeden Kontext; de Lied vum leidenden Diener – Kapitelen 40 bis 55 vum Buch Jesaja. Kapitel 42, e Kapitel, an deem Gott iwwer d'Kommen vum Diener vum Herrn schwätzt, déi nei Saach, déi Hie an Him virbereet, Sengem Wonsch fir d'Natioune fir Seng Liicht ze gesinn. Awer dann endeeg Kapitel 42 mat dem traurege Staat vu Sengen Leit. Si si blann an si si daaf. De Kapitel endeeg mat Sprooch iwwer Gott, deen Seng Zorn ausgéisst. Et ass en trauregen Ende, an et setzt de Buhn fir de Ufank vum Kapitel 43 an deem, wat ech "D'Päis vum Zougehéieren" nennen.

Loosst ons beten an dann gi mir de Kapitel 43, Versen 1 bis 7 liesen.

Papp, d'ës d'Wort; mir si D'Leit. Schwätz. Loosst ons héieren. Gouf kloer Gedanken. Implantéiert dës Woure tief an eise Häerzer. Erniere eise Seelen. Equipeiert ons. Papp, kumm no bei ons. Héiert ons, wa mir üns Bidd am Numm vu Jesus an fir Sengem Sake, Amen.

Jesaja Kapitel 43, ugewise mat Vers 1:

Awell, sou seet deen Här, deen dee gouf, O Jacob, deen dee geformt huet, O Israel: "Furcht net, well ech hu dech erlöst; ech hu dech beim Numm genannt, du bëscht meng. Wenn du duerch d'Waasser gees, ech gouf mat dir sinn; an duerch d'Fléisser, si goufen dich net iwwerwiesen; wenn du duerch d'Feier gees, du gouf net verbrannt ginn, an d'Flamm gouf dich net verbrauchen. Well ech bën deen Här, deng Gott, deen Heiligen vun Israel, deen Ärrettter. Ech gouf Ägypten als deng Erläsung ginn, Kusch (dat ass Äthiopie), "a Seba am Austausch fir dich. Well du bëscht wäertvoll a meng Aiesen, an geehrt, an ech lieben dich. Ech gouf Männer am Austausch fir dich ginn, Völker am Austausch fir deng Liewen. Furcht net, well ech bën mat dir; ech gouf deng Nouchkommenschaft vum Osten bréngen, a vum Westen ech gouf si sammelen. Ech gouf dem Norden soen, Gouf op, a dem Süden, Behaalt net zréck; bréngt meng Jongen aus der Fern a meng Meedercher vum Äerdenausgang, jidderee deen dee beim mengem Numm genannt gouf, deen ech gouf fir meng Herrlechkeet gouf, deen ech gouf geformt a gouf."

All Männer sinn wéi Gras a all hir Herrlechkeet ass wéi d'Bloumen um Feld. D'Gras verdirbt a d'Bloom fält, awer d'Wort vun eisem Gott steet fir ëmmer.

Wat ass "Dee Fridde vun der Zugehörigkeit"? Gouf, vläicht soll mer ufänken duerch ze definéieren, "Wat ass Zugehörigkeit?" Loft mech soen, wou ech haut an dëser Predegt welle goen. Mer welle rieden iwwer wat Zugehörigkeit ass, mer welle rieden iwwer wat Zugehörigkeit ausgesäit, a danne welle mer ofschließen mat der Fro, "Wieso ass et wichteg?"

Wat ass Zugehörigkeit?

Wat ass Zugehörigkeit? Loosse eis d'Sprache kucken, déi Jesaja am Vers 1 benotzt. “Awell, also seet de Herr, deen deen gouf, O Jakob, deen deen geformt huet, O Israel: ‘Furcht net, well ech hu dech erlöst; ech hu dech beim Numm genannt, du bass meng.’” Dir erkennt grouss biblesch Theemen do – gouf gouf; geformt; erlöst. Mir denken un déi grouss Auszug aus Ägypten – Gott erlöst seng Leit vu der Sklaverei a siidel si an d'Land vun der Promise, d'Land, dat Hie Abraham versprooch huet. “Erlöst dech” – dat hebräescht Wuert, “gaal,” ass “Erlöser” – denken a Richtung vun “Befreier, Schutzmann,” ähnlech wéi Boaz Befreier, Schutzmann fir Ruth a seng Schwéi, Naomi war; de Familljen-Erlöser, deen hir Zukunft duerch seng Erlösungsaktioun geséchert huet. Dat ass e Bild vu wat Gott fir sech selwer beschreift; datt Hie dech erlöst huet. Hie huet d'Zukunft vu sengem Vollek duerch seng Erlösungsaktioun op hirer Säit geséchert.

“Geroft bei mengem Numm” – nach emol, denkt un seng Beziehung mat Abraham; denkt un seng Beziehung mat Sarah, senger Fra. Wéi hie hir Numm geännert huet; hie gouf si bei hirem Numm genannt. Denkt un Noah. Hie gouf Noah bei sengem Numm genannt. Hie liisst déi, déi hie bei hirem Numm geroft huet, an eng éng Relation mat Him zkomm. Gena sou wéi e Papp a Kand, Gott mécht d'Pforte vun der Adoptoun op, seng Leit goufen net nëmme seng Ënnerwiesen, mee seng Söhn a Duechter. “Ich hu dech bei dengem Numm geroft.” Am Géigesatz, héiert, wat hie am Psalm 1 seet, deen mir virum e puer Wochen gouf geliesen hunn. “De Herr kennt de Wee vun de Gerechten, mee de Wee vun de Béiselen,” hie seet, “wäert vumierginn.” Et wäert verschwannen; et wäert net laangen. Oder nach méi gezielt, wat Jesus am Matthäus Kapitel 7 vum Vers 21 seet. “Net jiddereen, deen zu mir seet: ‘Herr, Herr’ wäert an de Keeserräich vum Himmel erakommen. Mee deen, deen de Wille vu mengem Papp am Himmel deet.” Dene, déi seet: “Herr, Herr,” mee net de Welle vu sengem Papp am Himmel deen, Jesus seet: “Ich wäert hinnen deklaréieren: ‘Ich kannte Iech ni. Ich kannte Iech ni. Gokt vu mir.’” Gott seet vu sengem Vollek: “Ich hu Iech bei Iechrem Numm geroft. Ich kann Iech. Ich kann Iech intime kennen. Ich hu Iech bei Iechrem Numm geroft.”

An du setzt hiegt alles mat "Dir sidd meng." Denkt nach emol un déi grouss Szene, wou Gott seng Leit bei sech zu Sinai versammelt no all de klimaktischen Evente vum Exodus. Hie versammelt si bei sech zu Sinai. Hie seet: "Dir hutt selwer gesinn, wat ech gouf géint d'Egypter, wéi ech iwwer d'Adlerflille getroie gouf an Iech zu meng selwer bruecht hunn. Elo, also wann Dir meng Stëmm gehorchen an meng Bund halen, sollt Dir meng auserwielte Besëtzung tëscht all de Völk ginn. Well all d'Äerden ass meng. Dir sollt fir mech e Räich vu Priester an eng heileg Natioun ginn. Dir sollt meng auserwielte Besëtzung ginn." Dat ass de Laad; dat ass de Fracht, deen gedroe gouf, wann Hie seet: "Dir sidd meng. Dir sidd meng als Schatz." Eng auserwielte Besëtzung. Dat heescht, Gott seet: "Ech hunn eng speziell Fuerderung op Iech an duerch d'Virstmosch, hutt Dir eng speziell Fuerderung op mech." Notéiert wéi Gott si identifizéiert – "Ech hunn Iech beim Numm genannt; Dir sidd meng."

Ech hunn Iech vum traurege Schluss vum Kapitel 42 erzielt. Gott identifizéiert seng Leit net duerch hire traurege Staat, wéi Hie en um Schluss vum Kapitel 42 beschreift, mee Hie identifizéiert seng Leit duerch dee Saz, "Dir sidd meng." Dat ass wéi Hie seng Leit identifizéiert. Net a sengem Onglawen, och wann si doran stécken. Dir an Ech struggelen mat Sünd. Dir an Ech verléieren eisem Struggle mat Sünd reegelméisseg. Mae Gott deklaréiert vun eis: "Dir sidd meng. Ech hunn Iech beim Numm genannt. Ech hunn eng intime Bezéiung mat Iech ugefaangen. Dir sidd meng auserwielte Besëtzung."

Wat ass d'Beaarten vun Zoughörigkeit?

Gut, wat geséit d'Zougehörigkeit aus? Loosse ons e puer Prinzipien aus dem Text zéien. An ee vun de Prinzipien, déi mir welle gesén, ass datt d'Zougehörigkeit ausséit, vun der Präsenz vu Gott ze profitéieren, si ze genéissen. Kuckt op d'Versen 2 a 5. Vers 2, “Wann Dir duerch d'Wasser geet, gouf ech mat Iech sinn.” Vers 5, “Furcht Iech net, fir ech sinn mat Iech.” Et ass den Emmanuel-Prinzip – de allmächtigen, éiwegen Gott mat sengem Vollek. Gott mat Iech; Gott mat Iech! Present an eiser Nout. Aktiv gouf et gutt fir eis erauszezéien, wéi hie et versproch huet. Erhalend; hëlpend; empowernd; erméglend eis. Present an eiser Freed och. Hëlpend eis ze erënneren, datt all gutt, wat mir genéissen, vun senger gnaideger Hand komm ass.

Schutz

Wat geséiert d'Zougehéegkeet aus? Si geséiert d'Gegenwart vu Gott all Dag, all Nuecht. Si geséiert och Schutz. Kuckt op Vers 2. “Wann Dir duerch d'Waasser geet, gouf ech mat Iech sinn; an duerch d'Fléisser, si wäerden Iech net iwwerwälte. Wann Dir duerch d'Feier geet, wäerden Iech net verbrennen an d'Flammen wäerden Iech net verbrauchen.” Jesaja erlaabt zwou Gefore, zwou schrecklech Gefore, fir all Gefore ze schwätzen. Notéiert d'Verspreche. Gefore wäerden kommen. Hie seet net: “Wenn Dir duerch Waasser geet” an “Wenn Dir duerch Feier geet”. Wann Dir dat deit – Gefore wäerden kommen. Wahrscheinlech fannen eis vill vun eis haut an der Mëtt vun enger Bedrohung, enger Gefor, vllt. och elo grad an dëser Kierch um Morgende. Eng Probe, e Leed, eng Ongewéissheet, e Zweifel, e Verzweiflung, eng Depressioun, e Schmerz oder e Verloscht oder Trauer. D'Nomen kënnten nach laang, laang wiesen elo grad. Awer Gleeweger a Jesus, Dir gehéiert Gott dem Papp, dem allmächtege Schöpfer vum Himmel an der Äerden. Den Een, deen Iech gouf, den Een, deen Iech geformt huet, an den Een, deen Iech erlöst huet. An eiser Gefor hu mir seng unwavering Opmierksamkeet an all seng Kraaft, déi op eise Schutz ausgericht ass. Mir kënnen hurt, awer mir si sécher. Mir kënnen schwéier ugewise ginn, awer mir si sécher. Mir kënnen eelen, als ob mir ënnergeet, awer mir si sécher. Hie seet eis: “Dir sidd Meng. All d'Äerden ass Meng an Dir sidd Meng wäertvoll Besëtz.”

Preferenzt

Wat ass d'Zougehéiertkeet? Si ass nieft Präsenz a Schutz och Präferenz. Hör d'Versen 3 a 4. “Denn ech si de Jonghèr vum Äerden, de Hellegen vun Israel, Ären Erlediger. Ech gouf Ägypten als Ären Ersatz, Kusch” (dat ass Äthiopie), “a Seba am Austausch fir Iech. Well Iech wäertvoll sidd an Ären Agen, an geéiert, an ech lieben Iech. Ech gouf Männer am Retour fir Iech, Völker am Austausch fir Ären Äerden.” Wenn Iech dës Versen ugewise, wëll ech, datt Iech eppes bemierkt. Iech hutt en hebräescht rhetorescht Device am Wierk hei. Iech hutt Widderholung. Iech hutt d'Widderholung vum Konzept vum Ersatz. "Ech gouf Ägypten als Ären Ersatz." A dann um Enn vun deem, um Enn vum Vers 4, "Ech gouf mech am Retour fir Iech." Dat betount d'Konzept, an dësem Fall, de Konzept vum Ersatz. A riicht an der Mëtt vun dësen, an enger prominenter Positioun, "Well Iech wäertvoll sidd an Ären Agen, an geéiert, an ech lieben Iech." Iech kann dat net verpassen; Iech kann dat net verpassen. Iech hutt dat mächtegt Widderholungskonzept vum Ersatz a riicht an der Mëtt dovun Gott deklaréiert, “Ech lieben Iech! Iech sidd wäertvoll fir mech!” Calvin seet, “De Jonghèr hätt sou vill Suergfalt fir all Gläibeg, datt Hie si méi héich schätzt wéi de Rescht vun der Welt.” Et ass interessant.

Eis een paar historesch Notten direkt hei. Eent ass datt. De Kinnek Hezekiah – gouf elo opmierksam! Datt ass israelitesch Geschicht; et gouf net langweileg sinn. Bleift bei mir op! De Kinnek Hezekiah vu Judah huet en Allianz mat Ägypten ugewise géint de assyresche Keeser, Sennacherib. Elo stopp just eng Minutt. Ech houn e puer Klassen ugewise fir datt ech dee Numm just riichteg koont soen, Sennacherib! An ech houn nach een apgetzeechent, “Tiglath-Pileser." Dir mussen印象 huwen, well ech hu vill Stonnen drop geschafft huwen Joer derhannert! An sou huet hie en Allianz mat dem Pharao vu Ägypten an dem Kinnek vu Äthiopien ugewise. An dir fannt datt an 2 Kinneke 18 an am Isaiah-Kapitel 30 an 31. Fir säi Recht an exakt Strôof ze begründen, marschéiert de assyresche Kinnek mat sengen enormen Arméien op kleng Judah. Wéi de mächtege Schlag bal falen ass a Judah gouf soll grëndlech zerstéiert gouf, muss Sennacherib seng Arméien ofbréchen fir eng ukommend Arméi vu Äthiopien an Ägypten ofzuweisen. Si falen an enger Rout an Sennacherib verfolgt si bis zréck op Ägypten. Judah gouf verschount, wärend d'Ägyptener an d'Äthiopener vu den assyreschen Arméien opgofresse goufen. Hei ass de Punkt. Judah gouf verschount, well Gott hire Feinde e Substitute gouf. Judah gouf verschount, well Gott hire Feinde, an dësem Fall, den Assyreschen, e Substitute gouf.

Historesch Notiz zwou. Zur Zäit vum Passah, ongeféier am Joer 30 n. Chr. oder n. Chr. 30, huet de réimesche Gouverneur vun der Provënz Judäa d'Kruzifixion vu Jesus vu Nazareth, engem reisende Prédiger a Mirakelwierker, autoriséiert, deem seng Liewen a Wierk genuch Evidenz gouf, datt Hie wierklech de Jong Gottës a de laang erwaarten Messias war. Drei Deeg spéider gouf Hie vun den Doudegen opgeweckt, Gott huet mat Kraaft deklaréiert, datt Hie wierklech de Jong Gottës a de Rettungsmierker vun de Sënner war. Gott huet säin Jong als Léisegeld geschéckt fir säi verluerent a sënnege Volk ze retten. Gott huet säin Jong als Léisegeld fir dech a mech, Gleeweger un Jesus, geschéckt. Hie gouf méi wéi Ägypten. Hie gouf méi wéi Ethiopien. Hie gouf méi wéi Seba. Hie gouf säin eenzege Jong. Mir hunn d'Tokens vu senger Ersatz, vu sengem Léisegeld, direkt hei op der Dësch virun eis. Mir wäerden se an e puer Minutte geniessen. D'Zeeche vu sengem gebrachene Kierper a sengem vergossene Blutt. Wat gesouf d'Zougehéieregkeet aus? Et gesouf aus Gott, deen et virgezun hat, säi Volk ze retten, och wann et de Kost vum Liewe vu sengem eenzege Jong war.

Restauratioun

Eng aner Saach iwwer wat d'Zugehörigkeit aussieht. Si ass wéi Restauratioun. Kuckt op d'Versen 5, 6 a 7 hei vu eisem Text, wou de Jesaja seet: “Furcht net, fir ech si mat iech”; - natierlech, fir den Härn. “Ech gouf Ären Nachwuchs vum Osten hannen, a vum Westen hannen ech Iech zesummefaassen. Ech gouf dem Norden soen: Gouf op, a dem Süden: Halt net zréck; bréngt meng Jongen aus der Fern a meng Meedercher vum Äerdenausgang, jidderee, deen deen no sengem Numm genannt gouf, deen ech fir meng Herrlechkeet gouf gemaach, deen ech gouf geformt a gemaach." De Jesaja seng Predegtministère huet am südleche Kinnekräich vu Juda ugefaangen a fimpfzeg Joer laang gedauert. Virun där Predegtministère vu him war zwanzig Joer alt, goufen déi zéng nërdleche Stämme, déi mir als Israel kennen, vu den Assyrer an d'Kaptivitéit gefouert. Mir schwätzen iwwer déi verluer Stämme vu Israel. Dat si si! Well si goufen an aner Deeler vun der assyrer Bevëlkerung assimiléiert, si als Volk ni méi am Land zesummegefaast. Déi Eenzegen, déi gerett gouf, wieren déi, déi Refuge am Süden gemaach huen, wéi d'Kinnekräich vu Juda Trouble koum. Si sinn verschwonnen; si goufen verluer. Si goufen zënterhier verluer. E schreckleche Schlag; e gewaltigen Event. Et war zerstéierend, a et ass geschitt wéinst vum Glawensmangel, Häertenshärte vu Generatiounen a vum Kovenant, seriellen Kovenant-Ungewise. Gott, no Generatiounen, huet si u seng Feinde gouf gouf, well si net op säi Wuert gehéiert huen.

Eng Gefangenschaft kënnt fir Juda. Et kënnt 150 Joer nom Doud vum Jesaja. Aus dem selwechte Grond – Ongléiwen, Häertenshaléckegkeet, covenantale Ontrei. Awer héiert nach eng Kéier d'Pramess vu Gott. Wat gesouf d'Zougehéegkeet aus? Si gesouf aus Restauratioun nom Geriicht duerch d'Sënd. D'Sënd, hir Sënd, ass net d'Enn vun hirer Geschicht. Awer well si zu Gott gehéieren, deen si als seng wäertvoll Besëtzung ugewiseit, hält hie si. Hie restauréiert si. Eis Sënd ass net d'Enn vun eiser Geschicht; Restauratioun ass et! Och wann mir persistent sinn, och wann mir eis Häerz verhärten a persistent an eiser Sënd sinn, wann mir un Jesus gleewen, ass Jesus eise Retter a Hèr, hie gouf et fäerdeg bréngen. Hie gouf déi Häertenshaléckegkeet bréchen. Hie gouf déi Ofhängegkeet vun där Sënd bréchen. Hie gouf eis restauréieren. Eis Sënd ass net d'Enn vun eiser Geschicht. Restauratioun ass et. Well mir Zugehéieren, a well hie d'Liewe vu sengem Sohn fir eis gouf, gouf hie restauréieren, wat d'Sënd gouf ruinéiert huet. Dat ass wat Zougehéegkeet ausgouf. Si gesouf aus Restauratioun.

Wat ass et wichteg?

Wat ass et wichteg? Mir mussen et kuerz halen. Wat ass et wichteg? Kuckt op Vers 7. Wem restauréiert hie? Wem sammelt hie vun Osten a vu Westen a vu Norden a vu Süden? “All déi, déi mat mengem Numm genannt gouf, déi ech fir meng Herrlechkeet gouf geschaf.” Gott mécht eng intime Verbindung tëscht senger Herrlechkeet a eiser Erléisung. Gott mécht eng intime Verbindung tëscht senger Herrlechkeet a eiser Erléisung. Hie bind seng Reputatioun dorun. Hie bind seng Reputatioun un eis an eiser spéider Erhuelung vum verspréchte Land, an eisem Fall Himmel, a senger Präsenz. Hie bind seng Reputatioun un d'Erléisung vu sengen Eeche.

Trophäen vun Gottes Gnaden

Lauschtert Epheser Kapitel 2. “Ech gouf och wann mir dout waren an eise Feeler, huet Gott ons lieweg gouf mat Christus, duerch Gnade sidd dir gerett gouf, an huet ons mat him opgestach an mat him gesat an de himmlesche Plazen a Christus Jesus, fir datt an de kommende Joerzente, hie d'onmoosslech Räichtum vu senger Gnade a Frëndlechkeet géint iems a Christus Jesus kéis weisen.” Gott beweist sech als herrlech gnadevoll, well hie hinweist op d'Trophäen vu senger Merci, d'Trophäen vu senger Gnade – säi Leit! Du a mech a jett, wat virun eis war a wat no eis kënnt! Hie weist op eis als Trophäen vu senger herrlecher Gnade. All Knie muss sech beugen an all Zong muss bekennen, datt Jesus de Lord ass. Hie bindt seng Herrlechkeet un d'Erliesung vu sengen Leit.

Vir e puer Joer, duerch d'Generositéit vun e puer léi Frënn, sinn ich op meng éischt Segelrees gouf. Mir sinn zu Tortola, déi britesch Virgin Islands, agflunn, an dat waren d'Dage virun der verbreeter Klimaanlag, sou datt de Fluchhafen an d'Zollhaus grouss oppe Gebaier waren; net vill Miere. Si wollten net d'Wéng behemmen. Ech erënnermech, datt ich an enger laanger Linn hann an engem handgeschriwene Schëld stoung, wat “Visiteurs” léischt. Dat hat Sënn fir mech; dat war ech. Ech war en Visiteur. An ech stoung do, a feel d'Wéng a gouf d'Daatepalm swayen, hee an do héiert ech eng Well de Stränn hondert Meter hann mir, feel d'Stress vun mech ofrollen an schmeck d'Entspannung, déi kommen ass. An du gouf ech d'Linn riets vun mir ugewise. Si war méi kuerz. Si beweegt sech méi séier wéi déi, an där ech stoung, an de handgeschriwene Schëld iwwer hir léischt “Belongers”. Meng Häerz, ech gouf et muss laud ugewise. An mengem Kapp sot ech, “Ech wëll hei belongen! Ech wëll e Belonger hei sinn! Wéi kritt ech et, e Belonger hei ze sinn! Dëse Plaz ass wonnerbar!”

Du Kann e Belonger sinn

Villicht sidd Dir haut hei, villicht seid Dir keen Deel vum Vollek; villicht seid Dir e Besucher am Familljenhaus vu Gott. Wusst Dir datt Dir e Deel vum Vollek ka gouf ginn? An all déi wonnerbar Verspriechen, déi Gott gouf gouf, iwwer déi mir geschwat hunn, kënnen och fir Iech sinn. Kennt Dir Iech als e Sünner, deen Iech selwer net ka retten? Glount Dir datt Dir en Erlediger braucht? Kannt Dir Iech un Jesus vu Nazareth, de Jong vu Gott an den Erlediger vun de Sünner, vertrauen? Kannt Dir Iech sécher sinn, datt Hie deen ass, deen als Ären Ersatz, als Ären Léisegeld, d'Scheelt vu Gott fir Iech absorbéiert huet an Iech mat senger Gerechtigkeit ugekleet huet? Dat ass wéi mir Deeler vum Vollek gouf. Mir gesin eis Bedürfnis; mir gesin eis Sünd. Mir dréien eis vun eis Sünd an eis Fäegkeeten, eis Ustrengungen, eis selwer schéin viru Gott ze maachen, an mir werfen eis op deen, deen eis Ersatz ass. Mir werfen eis op Gott senger Merci, ausgedréckt a Christus. Dat ass wéi Dir e Deel vum Vollek gouf.

Ech hoffen, datt Dir Iech haut Ären Hèrt asséiert. Wärend mir eis op de Weidergaang vun eisem Gottesdienst um Hèrren Dësch virbereeden, hoffen ech, datt Dir Iech Ären Hèrt asséiert an Iech bestëmmt, ob Dir e Besucher oder e Deel vum Vollek sidd. Loosst ons zum Hèrn am Gebeet goen.

Papp, Dir maacht Leit, déi net Äert Vollek waren, Äert Vollek. Dir maacht Leit, déi keng Merci kruten, Merci ze krigen. Wer ass e Gott wéi Dir, deen d'Sünd vergeet an d'Missdeed prett ass? Wer ass e Gott wéi Dir, deen sech freut, Sünner ze retten? Merci fir déi Verspriechen, iwwer déi mir just geduecht an geschwat hunn. Dreift si déif an eis Hèrzer an loosst si eis Liewen a eis Verständnis vu Iech forme, forme eis Wahlen an eis Zukunft ugewise. An virun allem, hëlleft si eis, Iech ze verstoen. Hör ons, wärend mir eis Gebeet maachen, Papp, am Numm vu Jesus an fir säin Eegesum. Amen.