De Kampf vum Äieren Liewen

The Kampf vum Ärenliewen

Genesis 32:22-32

Vum David Felker

Bitte schloit mat mir an Ärem Biblebuch op Genesis Kapitel 32; Genesis 32. Et steet op Säit 27 am Kierchbiblebuch virun Iech. A just ier wir liesen, eppet ze iwwerleeën. Meng Liewen ass fir ëmmer ugewise gouf, als Kand, wéi meng Papp mir mengem liiblingsfilm vun allen Zäiten, deen ech villsäech 923 Mol gouf huet, Hoosiers, virgestallt huet. An et ass iwwer d'Indiana High School Basketballteam, d'Hickory Huskers. An ech lieben de Film. Als Kand huet ech hie gouf, well ech de Underdog, David géint Goliath, Thema gouf. An ech huet hie gouf, well ech de Bedeitung vun der Equipe iwwer den Eenzelnen gouf. An ech huet hie gouf, natierlech, well ech de fantastischen Soundtrack gouf. Mä je méi ech gouf gouf, destomee méi ech hie gouf. An et ass well et sou vill déif, Häerz Froen iwwer Erläsung, iwwer Romantik, iwwer Sucht, iwwer Frëndschaft stellt an äntwert.

Et gi sou vill améisende Theemen duerch, awer et ass am Wiesen eng Film iwwer Verännerung. Ass Verännerung méiglech? Well et gouf eng kleng Stadteam vu Indiana Basketball, an et ass voll Stolz an et ass voll Eenzelpersounen. An Dir frogt Iech, "Wéi gutt kann se sinn? Wéi héich ass hren Himmel? Wéi wäit kann se gouf?" Kann se sech genuch demiteg maachen, fir wierklech speziell ze sinn?" An dann gouf et den neie Coach, Coach Norman Dale, an hien ass opgetaucht mat enger komplizéierter Vergaangenheet, awer hien ass eng zweet Chance gouf. An Dir denkt, "Kann hien sech veränneren? Kann hien anescht sinn? Kann seng Vergaangenheet geheelt gouf?" An dann gouf et den Town Drunk, Shooter, deen Coach Dale en onbestëmmte schwache Punkt huet. A wahrscheinlech wéinst sengem eegene Gepäck, hien huet hien zu sengem Assistentcoach an sengem treuen Frënd gouf. An Dir wëllt, "Kann Shooter stribeche kommen? Kann hien besser gouf? Kann hien méi gouf? Kann hien de gudden an treuen Papp sinn, deen seng Jong brauch?" An duerch de ganze Film, Dir wëllt desesperéiert gesinn, datt dës Saachen geschéien. Dir wëllt desesperéiert gesinn, datt Verännerung méiglech ass. Awer dëse Stolzteam an dëse Coach mat Gepäck an dëse Town Drunk sinn all gebrach. A si sinn all verwund. A si sinn all op verschidde Manieren humpelnd. Awer de Film entwéckelt sech; de Film entwéckelt sech zu enger schéiner Geschicht vu Verännerung. Ech lieben Hoosiers, well et mengem Häerz erënnert, datt Verännerung méiglech ass.

Ass Verännerung méiglech?

Ob du de Film gouf oder net, dat resonnéiert mat eis, well eng vun den mënschlechste Froen, déi een stellen kann, ass: "Kann ech ändern? Ass Ännerung méiglech?" Jiddereeën ass domat konfrontéiert. Et ass eng déi perséinlech Fro, déi vläicht du vu jiddereem an dengem Liewen desesperéiert freet. "Wellen si jee ändern?" Vläicht gouf et jiddereen, deen dir wäertvoll ass, deen ändern muss, an du freet: "Wellen si ändern?" Awer wa du éierlech mat dengem Häerz bis, ass et eng vun den desperéiersténg Wünschen, déi du hues. "Ech muss ändern. Ech muss anescht sinn. Ech kann net sou bleiwe wéi ech sinn." A du weess, du géif denken, datt et déi einfachst Saach vun der Welt wier, dech selwer z'ändern. Wéi vläicht ass et schwéier, deng Famill z'ändern. Wéi vläicht bis du hei an deng Famill ass e Mess, an deng Famill ass ausser Kontroll, an et ass schwéier, deng Famill z'ändern. Du weess, Studenten, vläicht gouf et Saachen an der Schoul, déi schwéier sinn. Et ass schwéier, d'Schoul z'ändern. Et gouf Saachen an all ouren Bezéiungen a Frëndschaften. Et ass schwéier, d'Saachen z'ändern, déi mir wiesen, datt mir an ouren Bezéiungen a Frëndschaften ändern mussen. Awer du géif denken: "Jo, mee ech kann mech ändern." An et ass déi schwéierst Saach.

An je méi een ale gouf, mengen ech, als Chrëscht, dest méi midd gouf een. Een kann midd gouf vu sech selwer an een kann midd gouf vun der Miess, déi amgrond läit. An d'Gewohnheeten an d'Sucht an d'komesch Behave vum Häerz. Wat maach een mat där Müdigkeit? Dat ass d'Fro. Een ass verzweifelt op Ännerung. Een wëll sech ännere. Awer een huet keng Ahnung, wéi een et fäerdeg bréngt op eng reell an dauerhaft Manéier. Genesis 32 ass eng vun meine Liiblingspassagen an der Bibel. Et ass d'Stori vun engem verzweifelte Mann, dee grëndlech fehlerhaft ass. Et ass engem verzweifelte Mann, dee grëndlech fehlerhaft ass an hien ass am Kampf vu sengem Liewen. Dës ass eng Art vun der entscheedender Gabelung am Liewe vum Jakob, wou hien sech mat Gott ausernandersetzt. Dës ass de Kampf vu sengem Liewen a just hei gouf Jakob geännert. Also loosse mer eiser Opmierksamkeet op Gott säi Wuert riichten. Ier mer dat maachen, loosse mer zu Him beten. Loosse mer beten.

Papp, mir danken Dir, datt Dir e Frënd vun de Sënnerer bës. Mir danken Dir, datt Dir eng Stäerkt an der Schwaachheet bës. Mir beten, datt Dir eise Erwaardungen eiser heite Morgen ännert, datt mir just hei sinn fir en aneren Sónndag. A Papp, hëlleft eis, datt mir eng Begegnung mat Dir erwaarden? A hëlleft eis elo schwätzen, Geescht vun Gott, schwätzt du duerch mech, Geescht zu Geescht? A mir beten am Numm vu Jesus, Amen.

Genesis 32, ugewise vu Vers 22. Dës ass Gott säi Wuert:

Déi selwecht Nuecht ass hie [Jakob] opgestan an huet seng zwou Frae, seng zwou weiblech Diener, a seng eelef Kanner geholl, a huet de Ford vum Jabbok iwwerkrut. Hie huet si geholl a si iwwer de Stroum geschéckt, a alles anert wat hie hat. An Jakob gouf eleng gelooss. A e Mann huet mat him gekämpft bis d'Breakfast vum Dag. Wéi de Mann gesinn huet, datt hie géint Jakob net duerchkomm ass, huet hie säin Hip-Socket beréiert, a Jakob säin Hip gouf aus der Gelenk gouf wärend hie mat him gekämpft huet. Dunn huet hie gesot: "Looss mech goen, well de Dag ass ugebrochen." A Jakob huet gesot: "Ech wäert dech net goen loossen, ausser Du segenst mech." A hie huet him gesot: "Wat ass däin Numm?" A hie huet gesot: "Jakob." Dunn huet hie gesot: "Däin Numm soll net méi Jakob genannt goufen, mee Israel, well Du mat Gott a mat de Mënsch gekämpft huet, a Du huet duerchkomm." Dunn huet Jakob him gefrot: "Wéi wëllt Dir wiesen, wéi Deng Numm ass?" A hie huet gesot: "Wéi ass et, datt Du mengem Numm frogst?" A do huet hie him gesegent. Also huet Jakob den Numm vum Uert Peniel genannt, a gesot: "Well ech Gott vu Gesicht zu Gesicht gouf gesinn, a meng Liewe gouf deliveréiert." D'Sonn ass op hie gouf wärend hie Penuel passéiert huet, hinkt wéinst sengem Hip. Dofir bis haut d'Vollek vun Israel net de Sehnen vum Kleng vum Hip, deen op dem Hip-Socket ass, iessen, well hie de Socket vum Jakob säin Hip op de Sehnen vum Kleng beréiert huet.

Dëst ass Gott säin Wuert.

Hei ass wat ech wëll, datt mir eis iwwer dëse berühmte Kampf an der Mëtt vun der Nuecht ugewise - Jakob kënnt eraus geännert. Jakob ass aners. Jakob ass nei. A dat ass wéinst engem neie Kampf. A dat ass wéinst enger neier Motivatioun. A dat ass wéinst enger neier Haltung. Jakob huet en neie Kampf. Gott initiéiert dëst. Gott bricht op d'Szene. Gott intervenéiert. Et ass eng nei Motivatioun. Jakob ass vun am Înnere geännert. D'Beweegungen a d'Beweegunge vu sengem Häerz sinn aners. A dann ass eng nei Haltung. Jakob ass verwount a hinkt wärend d'Sonn op hie schéngt.

En neie Kampf

An dat ass déi éischt Saach, déi mir gesinn – e neie Kampf. Stell dir vir, et ass peschduerkel; de Jakob ass an der Duerchterheet. Vläicht konnt hie fir eng kuerz Zäit Bougelen am Wäit gesi, wéi seng Famill de Stroum iwwerquert huet. Dir gesitt am Vers 23, hie huet alles, wat hie hat, iwwer de Stroum geschéckt. D'Rachel wier do gewiescht, d'Fra, déi hie gouf. An d'Lea, seng éischt Fra. Seng Kanner, seng Diener, seng Déieren – alles, wat hie hat, huet hie fortgeschéckt, alles ausser him selwer. De Vers 24 erzielt eis, datt de Jakob ganz alleng an der Duerchterheet war. Dir erënnert, hie huet säin Onkel Laban verlooss a war op de Wee heem. De Verpréngel kehrt heem! An e puer Hinsicht, fakttesche vum Verpréngel an der Parabel vu Jesus, gouf et vill Eeche vun der Geschichte vum Jakob am Genesis 32 an 33. An hie koum heem. Et géif eng Wiedervolléierung gouf. Et géif eng Wiedervolléierung mat dem Brudder, deen hie bemaach huet, de Esau. De Jakob huet dem Esau säi Geld, seng Ierfschaft, seng Segnung gestuelen, an de Esau hat deem Dag gelowt, hie géif de Jakob ëmbréngen. Zanterdeem huet de Jakob zweemol bestuet, huet eelef Kanner gezuet. Hie war e räichen a erfolleche Mann gouf, awer hie hat ni mat senger Vergaangenheet ofgemaach a gouf elo vun hir eingeholt. De Jakob huet dem Esau message geschéckt, Vers 3, datt hie heemkoum. Mir gouf am Vers 6 erzielt, datt dem Jakob seng Bote, si retournéieren, a si soen: "De Esau koum deeg an d'Begegnung mat dir a si sinn 400 Männer bei him." An dofir ass de Jakob niddlech; hie ass bekëmert.

Versöhnung oder Revanche?

An du gesitt hien eppes maachen, wat mir virdrun nach ni gesinn hunn. An den Verse 9 bis 11 bett Jakob déi desesperéiert Bett vum ganze Liewen. Hien bett déi desesperéiert Bett vum ganze Liewen. Et ass déi längscht Bett am Buch Genesis. An hien gouf eis déi kloer Evidenz, datt hien elo dem Härn ughéiert. An du schéckt hien Geschenk no Geschenk no Geschenk a Wellen zu Esau, an der Hoffnung, säi Bruderhärz ze mëllen. Well déi Millioun-Euro-Fro ass: "Komm Esau a Fridden, fir sech ze versüne? Oder komm Esau a Krich, fir seng Rache ze krigen?" Et ass e Liewens- oder Doudesgeschäft, e Segen ze stielen, an also – Versühnung oder Rache? Dat ass déi Fro. An also ass Jakob eleng, an der Däischtert. Hien ass tëscht engem Fels an enger harter Plaz. Hinter him ass Laban. Hien kann net zréck an dat Liewen. An Gott hat am Kapitel 31, Vers 3 gesot, heemzékieren. Hien kann net zréck. An virun him ass Esau a seng 400 Männer. An also gouf Jakob mat enger Situatioun konfrontéiert, déi hien net weiss, wat hien draus maachen soll. Muer ass den Dag vun der Kris, de Klimaks vu sengem Liewen. Hien ass bei der Doudesport. Dëst ass déi däischter Nacht vu Jakobs Séil. Hien huet keng Plécker méi; hien huet keng Pläng méi. Hien huet keng Strateegie méi; hien huet keng Tücken méi. Hien huet seng Täsche vu Knëppen eegeschossen; hien ass um Enn vu sech a just an deem Moment, Vers 24, kënnt dëser mysteriéisen Typ zu him an dëser klimaktischer Szene a gréngelt mat him, bis de Muer um Dagsbedeelen ass.

Géngelen mat Gott

Et gouf keng Andeelung vum him, deem mysteriösen Mann. Hie koum aus niwwerwiesen a koum op Jacob zou an huet mat him gekämpft. Hie huet mat Jacob gekämpft. Dëst ass d'Bild, dat Rembrandt gemoolt huet. Dëst ass de Mëttelpunkt vum Jacob sengem Liewen. Dësen ganze-Nuecht-Kampf fir säi Liewen. A et ass kloer vum Rescht vun eisem Text, besonnesch d'Versen 28 a 30, a vun enger klenger Kommentar an Hosea Kapitel 12, datt dëser keen ordentege Mann ass. Datt dëser eng Manifestatioun vu Gott Selwer ass. De pre-inkarnéierte Sohn vu Gott, Jesus Christus, deen Jacob verfolgt huet a gouf elo vun him ugewise. A dëst liwwert eis e Bild, dat net iwwersinn ka gouf. Jacob, deen mat Gott kämpft, ass e Bild vu Jacob sengem ganze Liewen. All vu Jacob sengem Liewe war et Gott géint Jacob. A hei ass et ganz kloer, datt Jacob an engem Kampf mat Gott ass.

Dir wësst, datt et eng Geschicht gouf, iwwer déi ech vun Zäit zu Zäit nodenken. Iwwer e Mann, Robert Robinson genannt. An hie steeg an eng Kutsche zu London an hie hat gehofft, eleng ze reisen. Mä vis-à-vis vu him war eng jonk Fra, déi an hiren Hänn e Brevier dro. Dëst ass e klengt Gebiedbuch, voll vu Gedichten, Hymnen a Gebieder. A Robinson huet sech net gefillt, ze schwätzen a sou si se an der Stille e puer Momenter gefuer. A dann huet d'jonk Fra d'Stille gebrach. Si huet d'Buch iwwer de Gang geworfen a si huet zu Robinson gesot: "Dir musst dëst liesen. Dës Wierder si schéin." A Robinson huet d'Buch opgouf a las dës Wierder: "Komm du Quell vu allen Segnungen, stëmm meng Häerz, datt et Dën A Grace sang." A säi Gesiicht ass gesunken. A dës Fra konnt eng Ännerung a sengem Gesiicht bemierken a si huet gesot: "Här, kennt Dir dës Wierder?" A hie huet gesot: "Mädchen, ech hu dës Wierder iwwer fünnefzwanzeg Joer zeréckgeschriwwen, a ech géif dausend Welten gouf, fir haut ze fillen, wat ech damols gefillt hu. Ech géif dausend Welten gouf, fir haut ze fillen, wat ech damols gefillt hu."

Vielleicht sidd Dir hei moies, a wéi de Robert Robinson, et ass eng laang Zäit fir Iech gouf. Et ass eng laang Zäit hier, zënter et nëmme iwwer Iech a Gott gaang ass. Et ass eng laang Zäit. An Dir sidd sou beschäftegt a vläicht sou ofgestumpft, datt Dir opstoie kënnt a denken kënnt: "Wéi sinn ich hei gouf? Wéi sinn ich hei gouf? Wéi sinn ich sou wäit ewech vum Häerz vu Gott gouf? Wéi sinn ich an dësem Déngscht gouf? A all dës Saachen, déi mir maachen - d'Prädegt an de Gesang an d'Gebied, et léisst meng Häerz sou flaach. A et ass sou bewölkt a sou kal." Wat maacht Dir mat deem? Wéi, vläicht gouf Gott hei moies op d'Szene briechen. Vläicht gouf Gott Iech mat Iech Häerz ëmgeien, wéi hie mat dem Jakob säin Häerz ëmgeet. Oder vläicht huet hie dat gouf. Vläicht wrestlt Dir mat dem Herrn hei haut. Et ass e Kampf op dem Terrain vum Iech Häerz a Dir froen Iech: "Firwat? Firwat Gott? Firwat hätts Du dëst an meng Liewen bruecht? Firwat hätts Du dëst gouf loossen? Dës ass schwéier. Firwat hätts Du dëst gouf? Firwat kanns Du et net ewechhuelen? D'Liewen, dat vir mir läit, kann net fir meng Gudde sinn." Dir sidd am Kampf mat Gott. Dir wrestlt mat Gott. Dësen Text léit eis virun eng Illustratioun vum mënschleche Häerz versus Gott. Meng Wëllkomm versus Gott säi Wëllkomm. Meng Dreem a meng Begierden versus Gott säin.

De Jakob ass am Kampf mat Gott a dat ass wéi Gott schafft. Mir kënnen eppes aus dësen Text léieren. Wéi de Tim Keller gesot huet: "Gott muss eis heianschmuelen an e verännerd Liewen." Wëllt Dir veränneren? Gott muss eis heianschmuelen an e verännerd Liewen, anstatt eis an e verännerd Liewen ze tröisten. An der Lieb huet hie muss eis heianschmuelen, a an der Lieb huet hie muss de Jakob heianschmuelen. Gott huet de Jakob gär. Gott huet de Jakob liift. Ni konnt jéemand de Jakob aus dem Häerz vum Herrn riausreißen. A et war well Gott hie liift, datt hie hie heianschmuelen huet an e verännerd Liewen. Dat ass déi éischt Saach, déi mir gesin.

Eng nei Motivatioun

D'Ding gouf elo kloer: Dëse Kampf geet weider als dem Jakob seng nei Motivatioun. Also an der Mëtt vum Kampf, Gott a senger Erbarmen, hie schéngt gouf, eet gouf eppes mat dem Jakob wéi e Papp, wann hie mat sengem Jong kämpft, well et gouf e Kampf tëscht dem Jakob an Gott. Dëse hin an hier an hin an hier. An du an der Mëtt dovun, Gott gouf eppes. Hie gouf eraus an hie beréiert an dislocationéiert dem Jakob seng Hüftgelenk an Vers 25. Et ass ee vun de stäerkste Deeler vum mënschleche Kierper an dem Jakob gouf blesséiert do. Dem Jakob gouf blesséiert a senger Stäerkt. Gott brécht dem Jakob bei sengem stäerksten Punkt.

D'Bruch vum stäerksen Punkt

Wat wier dat Plaz fir Iech? Ären stäerksen Punkt. Wat wier dat Plaz fir Iech? D'Ding, wat Iech denkt, gouf Iech eng Chance gouf fir d'Segnung; d'Ding op Ärem CV, wat Iech denkt, gouf Iech d'Akkzeptanz an d'Segnung, déi Iech begeert. D'Ding, wat Iech benotzt wéi e Ringer fir Iech eng Gefill vu Stäerkt gouf? Wat wier dat Plaz fir Iech? Dem Jakob gouf blesséiert do. Hie gouf blesséiert a senger Stäerkt a et ass well Gott geet direkt fir säin Häerz. De Sinclair Ferguson, a sengem super Sermon iwwer dëse Passage, sot: "Gesitt Iech, datt fir den Jakob säin Häerz ze hunn, gesitt Iech, datt fir den Jakob säin Häerz ze hunn, Gott ass bereet, dem Jakob seng Hüft ze dislocationéieren? Gesitt Iech, datt fir den Jakob säin Häerz ze hunn, Gott ass bereet, dem Jakob seng Hüft ze dislocationéieren?" Huelt Iech jee eens, datt Ären Ämmesch gouf vum Gott aus der Fügung bruecht? Huelt Iech jee eens, datt Äre Pläng oder Äre Droom dislocationéiert gouf? Et kann ee vun de wichtegsten Dinger sinn, déi Iech heite Morge ként héieren – datt de Wee zu Ärem Häerz, wéi Ferguson sot, ass duerch d'Dislocation vun eppes, wat Iech stäerkt. De Wee zu Ärem Häerz ass duerch d'Dislocation vun eppes, wat Iech stäerkt. Wat wier dat Plaz fir Iech? Dat ass wat Gott mat dem Jakob gouf.

An Dir gesitt, et ass fir hien unzéien; et ass fir hien unzéien. Well endlech a fir d'éischt Mol ass de Jakob gebrochen. Hien ass verwundet a senger Stärke, säi Gefill vu Kompetenz ass verwundet, säi Stolz ass gedemütigt. Hien kann dëse Sieg net fabrizéieren. Hien kann dëse Kampf net manipuléieren. Hien ass mat enger Verletzung gouf, déi hien dovun ofhält, an eegener Stärke ze gewannen. Dir gesitt, mir welle all ännderen, mir welle all ännderen, awer keen vun eis wëll verwundt ginn. Mir welle all gouf ginn. De Jakob seet hei: "Segne mech." Mir welle all dës Segnung. Mir welle all gouf ginn. Awer keen wëll betteln. De Jakob ass hei endlech a fir d'éischt Mol desesperéiert genuch, fir ze betteln. Hien seet: "Ech loos mech net goen, bis Du mech segns." Well de Passus seet no der Verwundung, Vers 26, datt Gott zu Jakob seet: "Du muss mech goen loossen, ier d'Muert vum Dag ass." A sou seet Gott: "Wann Du meng Herrlechkeet gesitt, wann Du meng Herrlechkeet gesitt, wäert Dir net liewen." Dat ass et, wat geschitt ass. A Jakob seet: "Ech loos mech net goen, bis Du mech segns."

De Wendepunkt

Dir gesitt, wéi dëse Kampf ugefaangen huet, wéi de Jakob fir d'éischt ugegraift gouf, wéi huet de Jakob gekämpft? Wat war säi Plang? Wat war säi Attitude? Wat war säi Stil? Wat war säi Motivatioun? Wéi de Jakob fir d'éischt ugegraift gouf, huet hien all säi sture Stubbe-Selbstständegkeet a all säi Manipulatioun a all säi Kraaft benotzt, fir ewechzekommen. A Dir gesitt de Wendepunkt hei. Eemol hien um Hip verwundt gouf, gouf de Jakob e klammerend Kand. Hien gouf e klammerend Kand. All d'Kommentatoren soen, de Wendepunkt, wéi de Jakob wousst, datt et Gott war, war Vers 25, wéi de Jakob seet: "Ech loos mech net goen. Gott, gouf hiel net." Dir gesitt, et war am Moment vum Schmerz a et war am Moment vun der Schwächt.

Derek Kidner, an seinem bekannten Kommentar iwwer Genesis, seet, datt "wann Gott de Jakob säin Ënkel ugewiseit huet, war et en Defait a Victoire an engem Stéck." Datt wann Gott de Jakob säin Ënkel ugewiseit huet, war et Defait a Victoire. Et war Defait a Victoire, well de Jakob seng Äntwert op d'Behinderong, seng Äntwert op de Liidenschaft, deen Gott a säin Liewe bruecht huet, d'Defait war, déi Victoire bréngt; well an där, de Jakob sech un Gott klammert. An dëser Defait klammert de Jakob sech un Gott.

Dir gesitt, de Jakob säin Motto fir säin ganz Liewe waren dës Wierder – "Ech loos mech net goen, bis Du mech segnes." Säin Wonsch, seng Motivatioun fir d'Segnung war d'Thema vu säim Liewe. An dir gesitt, d'Wierder sinn déi selwecht, awer d'Bedeitung ass komplett anescht. "Ech loos mech net goen, bis Du mech segnes." Kennt dir dës Wierder? "Gott, gouf net fort. Louss net." Dir hunngert a dürst no Gott. Dir wëllt méi vu Gott. Dat ass wat mat de Jakob hei geschitt.

Dir wësst, datt ech vu mengem Jong, Marshall, vu Zeit zu Zeit schwätze, wann ech léieren. Marshall huet drei an e halft Joer, an hien ass an enger lëschteger Phase, a dacks, wann ech mich am Muerde prett gouf fir ze goen oder wann ech am Ofend heemkomm, hu mir dës Saach, déi mir ëmmer an ëmmer an ëmmer erëmmaachen, wou Marshall meng Fra, seng Mamm, ukuckt a seet: "Dad, dat ass meng Fra a dat ass deng Mamm. Dat ass meng Fra a deng Mamm!" A wësst, dës sinn déi Saachen, déi een als Elteren deelweis krut gouf! A sou kuck ech Marshall un a gouf hien typesch op d'Bett oder op de Sofa oder op de Buedem a rangéieren an ticken hien a seet: "Buddy, du muss dat riichteg kréien – dat ass meng Fra a deng Mamm!" A mir laachen nëmme a laachen a laachen méi wéi mir jee laacht hunn. A dacks endet et op eng komesch Manéier. Marshall seet dacks - mir goufen hin an hier a hin an hier a Marshall seet: "Dad, du kanns deng Schong ausziehen." Hien seet: "Dad, du kanns deng Schong ausziehen." A et huet mech e bëssen Zäit gebraucht, fir erauszefannen, wat hien meeint. A mir maachen dat, wann ech mich am Muerde prett gouf fir ze goen oder wann ech am Ofend heemkomm. A wat Marshall seet, ass, hien seet: "Dad, wéi gouf, bleif w.e.g. Heem. Bleif w.e.g. doheem."

Kennt Dir dësem Wuerten? “Gott, gouf net fort. Gott, bleif wgl. ” Vielleicht sidd Dir hei moies an Dir wolt ändern, Dir wolt anescht sinn, Dir wolt nei sinn. Dir sidd sou müd vun Iech selwer. Dir sidd müd vun Ärem Häerz. Dir sidd erschöpft vu Ären Sënnen. Dir sidd erschöpft vu Ären Beweegungen ewech vu Gott. Dir sehnt Iech no Gott ugewise gouf. Dir sehnt Iech no Gott als eng Versteckplaz fir Iech. Dir sehnt Iech no Gott net gouf loossen. Dir sehnt Iech no Gott net fortgouf. Kennt Dir wat et heescht, “Gouf net fort, Gott. Ech wëll net wat d'broch keng Cisterne gouf ze bidden hunn. Ech wëll net Suergeld fir dat ausgouf, wat net Bäsch ass. Ech wëll net schaffe fir dat, wat net befriedegt. Gouf net fort. Gouf mir Jesus. Moies wann ech opstoen, gouf mir Jesus. ” A kuckt, mat deem Wuerten am Vers 26, wësse mir datt d'Veränderung stattfonnt huet. Dësen ass en anere Jacob. Hien ass e verännerten Mann. Hien huet gouf ugewise mam liewegen Gott a hien ëmfaasst hien elo duerch aus.

Eng nei Identitéit

An d'kuckt op den Austausch, deen an de Versen 27 bis 29 stattfindt. Gott seet am Vers 27: "Wat ass deng Numm?" A fir d'Alten huet den Numm eppes vun der Charakter vum Träger enthalen. "Wat ass deng Numm?" Hie seet: "Wien bass du?" E Kommentator huet gesot: "seng Numm ze deklaréieren ass en Akt vun der Selbst- Offenlegung." "Wien bass du?" A Jakob, wéi mir wiesen, bedeit vill Saachen - "Fersenfänger; Bedrieger; Täuschter." A Joer méi spéit, wéi de Profet Jeremia eng vun de bekanntsten Beschreiwunge vum mënschleche Kach huet geschriwwen, seet hie, dat ass Jeremia 17 Vers 9: "De Kach ass bedriegerisch iwwer all Saachen a desesperéiert krank." De Wuert, deen als "bedriegerisch" iwwersat gouf, ass de Numm vum Jakob. "De Kach ass Jakob a desesperéiert krank." A seng Numm ass seng Bekenntnes. Hie seet am Vers 27, dat ass seng Bekenntnes vu Sënd, "Jakob." A de Segen, deen hie am Vers 28 kritt, ass en neie Numm; et ass en nei Identitéit, en neie Rekord. Vers 28: "Deng Numm sollt net méi Jakob sinn, mee Israel, well du mat Gott a mat Mënsch gestridden hast a du hast gesiegt." Dat ass e gutt Wuert. "Alles iwwer deng Vergaangenheet, Jakob, dat ass net méi du. Deng Identitéit, Jakob, ass net an dengem Gepäck; et ass net an dengem Bankrott. Du bass net deng Scham. Du bass net deng Vergaangenheet. Mee deng Identitéit, Israel, ass an der Onermüdlechkeet vu Gott." Gott kämpft. Gott striddelt. Gott wäert siegen. A mir gesin, dat gouf Jakob a gouf eis, Liiblings am Christus, eng ganz nei Manéier vu sinn a eng ganz nei Manéier vu liewen. Jakob ass e verännerde Mann vu bannen eraus.

Eng nei Haltung

A dann lescht a endlich a ganz kuerz ass Jakob seng Haltung. Ech denke, d'schéinste Szene vun allem ass Jakob humpelend am Vers 31. "D'Sonn ass op hie gouf, wéi hie Penuel passéiert huet, humpelend wégen sengem Hip." Mir gesin do elo dës Wond vun der Gnad. Dat ass d'Haltung vun engem verännerde Mann. Dat ass d'Haltung vum chrëschtleche Liewen - humpelen de Wee vu deene, déi duerch d'Aarbecht vu Gott geheelt goufen. Huelt dir en Humpel? Huelt dir en Humpel?

Vill vuinen Iwossen dat, mä vir etwa véier Joer gouf meng Mamm mat Eierstockkriibs diagnostizéiert. An dësem leschte kléine Streck ass et eng suess Saison gouf. Si wunnt zu Starkville an si mécht hir Behandlung hei zu Jackson a si ass all drëtt Woch hei bei eis fir eng ganz Woch. A sou mat zwee jonge Kanner a menger Mamm an der Stad fir Chemo, ass eist Haus sou e bësse e ZOO an deene Wochen. A et gi vill Dage wou meng Mamm et gutt geet, mä et gi och vill Dage wou meng Mamm hiren Ressourcen op d'Limit stéisst. A eng vun de Saachen, iwwer déi meng Mamm ëmmer méi geschwat huet, ass wéi vill si iwwer Gott senger Lieb fir si duerch menges Papp senger Suergfalt fir si geléiert huet. A wësst, si seet, wéi um Hochzéitsdag, wësst, "Ech si schéin, ech hunn de wiesen Dress un, meng Hoer sinn gouf." Wéi, "Ech si luss! Mir hunn Traumen. Mir hunn Pläng. Mir hunn Liewen virun eis." Wéi, "Jo, hie liebt mech." Mä am Krankebett a e puer Dage no der Chemo a wann ech de ganzen Dag am Bett blei, wéi si wousst, datt hie si liebt, mä et dréckt einfach heem, "Jo, hie liebt mech wierklech." A si huet duerch dat gesot, datt si iwwer Gott senger Lieb geléiert huet, datt dat de Kriibs prezéis gouf fir si. Si wousst et, mä et huet heem gedriwwen, "Et ass net iwwer dat, wat ech um Dësch bréngen. Et ass iwwer dat, wat Gott um Dësch fir mech a Jesus bruecht huet."

Huelt Dir e Limp? Wist Dir, een Auteur huet gesot: “Pass op, wem Dir Mitleid hutt an pass op, wem Dir beneidet.” Huelt Dir e Limp? Sidd Dir verwund? Sidd Dir gebrach? Dat ass d'Postur vum chrëschtleche Liewen – Männer a Fraen, déi duerch d'Aarbecht vu Gott an hirem Liewen verréckt goufen an ënner der mächteger Hand vu Gott, gedemütigt ënner senger mächteger Hand, bewéigtt ze limpen mat enger Bewosstsäin vu senger Schwaachheet a vu senger Ofhängegkeet vum Härn. A wat maacht Dir mat dësem? Wenn Dir hei sidd an Är Vergaangenheet a Scham hanner Iech ass an Är Versioun vum Esau a sengen 400 Männer vir Iech ass, witt Dir wësst, wat de Psalmist seet, Psalm 46 Witt Dir wësst, wéi de Psalm ennt? “De Gott vum Jacob, de Gott vum Jacob ass eiser Refuge.” De Gott vum Jacob ass eiser Refuge. A wann Hie kann e Refuge fir de Jacob sinn, dann kann Hie och e Refuge fir eis sinn. Amen, dëst ass Gott säi Wuert. Loosse eis zu Him an Gebet goen.

Himmlesche Papp, mir beten, datt Dir eis mat gudden Neiegkeeten iwwerraschen d'eis haut, datt Dir eis an der Mëtt vun eisem Versoen treffen d'eis, an datt Dir eis showen d'eis, datt Ännerung méiglech ass wéinst Ärer Gnad. A mir beten dëst am Numm vu Jesus, amen.