Echidd, nach net

Schonn elo, nach net

1 Korinther 4:8-21

Vum David Strain

Eier mir ufänke, wëll ech nach eng Kéier all Muttien an der Gemeng e ganz glécklecht Muttiesdag wënschen. An enger Zäit, an där d'Familljen ënner sou ville Drock vun eiser Kultur stinn, fuerdert d'Uruff vun enger Mutt eng Opferbereetschaft, Courage a Perseveranz. Mir hunn recht, datt mir dësem grousse Geschenk, datt Dir all sidd fir eis Familljen an eis Kierch, feieren. Mir sinn iwwer dankbar fir Iech. Et kann sinn, datt Dir haut mat eis feiert, fir Iech mat Ierer Famillje fir de Weekend ze feieren. An wenn dat wier, dann sinn mir speziell frou, Iech wëllkomm ze héissen. Mir wëllen gouf Gastgeber sinn, wéi ech virdru gesot hunn, also wann mir Iech op eng Manéier déenen kënnen, dann wëllen mir, datt Dir eis wësst loossen, wéi mir dat maache kënnen.

Also, déi meescht vun eis feieren haut; et gouf awer och e puer vun eis, fir déi haut e schmerzhafte Dag ass. E puer vun eis trauern ëm de Verloscht vun engem Kand oder de Verloscht vun enger Mutt. E puer vun eis hunn gouf gärn Elteren gouf, mä hunn net kënnen eegen Kanner hunn. Also fir e puer vun eis ass Muttiesdag haut schwéier. Loosst mech einfach soen, wann dat Iech beschreift, datt mir Iech lieben, datt mir fir Iech beten, an mir beten speziell haut, datt de Herr Iech Iertzen tröst.

Wann Dir nei an der Éischt Presbyterianesch Kierch sidd, dann hutt Dir eise gewéinleche Pattern beim Preegen bemierkt, datt mir duerch grouss Stécker vum Bibleschen Text, Portioun fir Portioun, Vers fir Vers, duercharbeiten. Mir maachen dat, well mir eis selwer ënner d'Autoritéit vun der Bibel stellen wëllen, anstatt eis selwer auszesichen, wat mir wëllen. An dat heescht, datt mir, wéi mir duerch de Bréif vum Paulus un d'Korinther 1, hei moien zum 1. Korinther Kapitel 4, Vers 8, bis zum Enn vum Kapitel komm sinn. Also gitt, wann Dir w.eollegt, an holt e Kopie vun de Schrëften aus de Bänken, déi vun Iech sinn, an dréit mat mir dohin; Säit 954 an de Kierchbielen. 1. Korinther Kapitel 4 um Vers 8, bis zum Enn vum Kapitel.

Virum mir liesen, erlaabt mech Iech e wéineg un d'Etapp vun eisrer Billerung an dem Bréif vum Paulus z'erinneren. D'Kierche vu Korinth sinn an d'Factionismus, d'Richelmoederen a Spaltung gefalen, an dat ass vum Sënn vum Stolz ugedriwwen a gefüllt gouf. Si hunn sech selwer gerühmt. A Paulus schreift de Korinther fir dës Probleme unzegoen. An dat huet seng Opmierksamkeet besonnesch vun der zweeter Hälft vum Kapitel 1 bis elo bescheft. A wéi mir d'lescht Deel vum Kapitel 4 ugewise, gouf mir gesinn, wéi Paulus seng Diskussioun vun dëse Probleme - vum Stolz, vun der Spaltung a vum Richeln zu Korinth - ofschléisst. Mir hunn ugewise Kapitel 4 vir zwee Wochen ugewise. D'Versen 1 bis 5 hunn eis geléiert, wéi mir mat Stolz a Richeln umgoe mussen, wann mir op der Empfanksäit vun anere Leit hiren Urteeler sinn, wann si eis beurteelen. An de Versen 6 a 7 hunn mir d'lescht Mol gesinn, wéi Paulus eis hëlleft, mat Stolz a Richeln a Spaltung, déi et kann ursachen, wann mir de Stolz an eisem Äerden herwiesen a verfaulen.

An elo heite Morgen mécht Paulus zwou lescht Punkten iwwer Stolz a Spaltung zu Korinth. An de Versen 8 bis 13 gouf hien d'Fehlerhaft Erwaardungen vu Korinth ugewise; hiren Fehlerhaft Erwaardungen. An dann an de Versen 14 bis 21 huet hien eng ofschléissend Familljen-Ermahnung. Fehlerhaft Erwaardungen a Familljen-Ermahnung. Dat sinn déi zwou grouss Themen, d'Überschrifte, ënner deenen mir Paulus seng Léier hei ugewise wäerden - Fehlerhaft Erwaardungen a Familljen-Ermahnung. Virum mir eis Opmierksamkeet derbäi gouf, fir d'Wort vu Gott gouf virgedrueden a gepreegt, loosse mir eis kuerz pausen an Gott ufrie, eis ze hëlfen, wéi mir beten. Wolt Dir mat mir beten?

Eis Papp, mir lieben Dech a mir hunnen an duersten no Gerechtigkeit. Mir erënneren ons un d'Promesse vun eisem Heelscht, datt déi, déi no Gerechtigkeit hunnen an duersten, goufülle ginn. An esou kommen mir als Deng Kanner, beten datt Du déi Promesse an eisem Erfarung vum mëttwochmorgan erfülle géifs. An duerch d'Aarbecht vum Hellege Geescht, äddags eis Häerzer duerch Deng Hellegt Wuert, fir Jesus 'wellen. Amen.

1 Korinther Kapitel 4 um aachte Vers. Dëst ass d'Wort vum Allmëchtege Gott:

Schonn huet Dir alles, wat Dir wëllt! Schonns sidd Dir rääch ginn! Ouni ons sidd Dir Kinnege ginn! An ech wënschen, datt Dir regéiert hätt, fir datt mir mat Iech zesumme regéiere kéinten! Ech mengen, datt Gott ons Apostelen als lescht vun allen ugewise huet, wéi Männer, déi zum Doud verurteelt goufen, well mir e Spektakel fir d'Welt, fir Engel a fir Männer goufen. Mir si Narren fir Chrëschtus 'wellen, awer Dir sidd wise a Chrëschtus. Mir si schwaach, awer Dir sidd staark. Dir sidd geéiert, awer mir si verachten. Bis an d'gegenwärtig Stonn hunnen an duersten mir, mir si poor ugewise an géiselen an heimatlos, an mir schaffen, aarbeiten mat eiselen Hänn. Wenn mir geliescht ginn, segenen mir; wenn mir verfolgt ginn, ertragen mir; wenn mir gelastert ginn, beten mir. Mir si ginn, a sinn nach ëmmer, wéi d'Schlamm vun der Welt, d'Affall vun allen Dëngen.

Ech schreiw dëscht net fir Iech ze schämen, mee fir Iech ze ermahnen als meng lieben Kanner. Fir obwuel Iech onzälig Leit am Christus hutt, hu Iech net vill Pätter. Fir ech gouf euer Pater am Christus Jesus duerch d' Evangelium. Ech urge Iech, duerno, gouf Iech noholsen, ass Iech Folger vu mir. Dofir hu ech Iech den Timotheus geschéckt, meng lieben a faithful Kand am Herrn, fir Iech un meng Manieren am Christus z'erinneren, wéi ech se iwwerall an all Kirchen léieren. E puer sinn arrogant, als ob ech net zu Iech kéim. Mee ech wäert gouf bal zu Iech kommen, wann den Herr et wëll, a wäert erausfonnt, net de Geschwätz vun dëse arrogante Leit, mee hir Kraaft. Fir d'Kinnekräich vu Gott besteet net am Geschwätz, mee an der Kraaft. Wat wëllt Iech? Soll ech zu Iech kommen mat enger Rute, oder mat Lieb an engem Geescht vu Sanftmut?

Amen, a mir gouf Gott dankbar, datt Hie zu ons am sengem heilege Wuert geschwat huet.

Fehlerhaft Erwaardungen

Wéi ech deemools gesot hu, ass déi éischt Saach, déi ech wëllt datt Dir hei gesitt, d'Reactioun vum Paulus op d'Fehlerhaft Erwaardungen vun de Korinther. Si haten Fehlerhaft Erwaardungen iwwer d'chrëschtlecht Liewen. Wenn ech d'Gelegenheit hunn, virdru Ehen ze beroden, da schwätze ech mat de Jonge Koppelen iwwer déi véier Fehlerliesen, déi duerch bal all Ehen lafen. Bal all Stridden, déi Dir jee widdelt, si liéck mat eng vun dësen véier Saachen op eng Manéier oder anerer. Sidd Dir prett? Ech wëllt gissen, ob Dir se erroden kënnt. Véier Fehlerliesen – Suen, Sex, Schwéiereltern a Kanner. Déi véier Fehlerliesen. Meescht vun Iech stridden iwwer all déi Saachen, ech weiss. Mir alle tendéieren dozou. Meescht vun eise Frustratioune a Problemer an der Ehes si liéck mat eng vun dësen. An de Grond, datt si sou dacks Quellen vu Reibung sinn, huet mat eppes anerem ze dinn, wat duerch si all leeft a se sou schwéier mécht. An dat ass Fehlerhaft Erwaardungen. Mir erwaarden ze vill. Mir si realitéitsfrem an där Hinsicht, wéi d'Saachen goufollen, oder realitéitsfrem iwwer eise Partner seng Besoornesse oder eise eege Fäegkeeten. Mir maachen allhand vu Viraussetzungen, déi mir net richteg kommunizieren oder verhandelen. An doduerch méchen eise Fehlerhaft Erwaardungen Suen, Sex, Schwéiereltern a Kanner net Quellen vu Freed an Stäerkt an eiser Ehes, wéi si sollten, mee sou dacks Punkten vu Spannungen a Quellen vu Reibung. Fehlerhaft Erwaardungen kënnen d'Freed aus bal allem stielen. An wa mir net oppassen, kënnen Fehlerhaft Erwaardungen selbst Bezéiungen zerstéieren.

Datt war gouf elo och an de Versammlungen zu Korinth – falsch Erwaardungen hat ugewise Relationschippe gouf a Spaltungen ervirgeruff. Si hat falsch Erwaardungen iwwer d'Natur vum chrëschtleche Liewen. Kuckt mat mir d'Versen 8 bis 13 un. Dëst sinn d'Sachen, déi d'Korinther iwwer sech selwer gesot hat. De Paul reflektéiert si zréck op seng Leser mat méi wéi nëmme just enger Schéiss vu biter Ironie, souguer Sarkasmus. Gesitt dir et an de Passage? Kuckt op Vers 8. Hie seet: “Elo hat dir all wat dir wëllt! Elo sid dir rääch gouf! Dir sid Könige gouf!” Dir kéint et iwwersetzen: “Dir hätt ugewise regéiert!” Et wier gouf: “Dir hätt ugewise regéiert,” hie seet, “datt ech mat dir regéiere kann. Dir denkt, datt d'Herrlechkeeten, déi kommen, scho vollstänneg op Iech ugewise sinn. Wenn nëmme et wär!” De Paul seet. Oder kuckt erof op Vers 10. “Dir sid wise a Chrëst. Dir sid staark. Dir sid geéiert.” Datt ass wéi d'Korinther sech selwer gesinn hat. Dir erënnert Iech, datt si sech iwwer hir géistlech Iwwerlegenheit brüst hat. Si brüst hat iwwer hir iwwernatierlech Gaben, wéi mir gouf an de Briwfollegunge gesinn. Si brüst hat iwwer hir speziell Wäisheet a Insight. No ja, si hat gesot: “Ass Jesus net gestuerwen a vun den Doude opgestan? D'Enn vun den Eechezelter ass komm! D'Schrëfte sinn erfëllt. D'nou Welt ass scho hei!”

Mir Hunn Et All Scho!

Hier Problem, gouf, ass datt si all déi wéi wéineg Realitéiten vum Evangelium ugewise hunn, an déi si vum Traie vum Hellege Geescht erfaasst goufen, wéi si u Jesus gegleeft hunn, a si gesot hunn: “Mir hunn et all scho! Et ass all hei scho! Et gouf näischt méi!” Si hunn ofgeschloss, datt Chrësten hir vollstänneg Freuden hei erwarte sollten, hir héchst Segnungen hei, hir süß Efahrungen vun der Gnad hei. Et sollt keng Leed gouf, keng Trauer, keng Aarmut, keng Péng hei gouf. “Dat ass wat mir a Christus hunn,” hunn si gesot. “Mir hunn all wat mir wëlle. Mir si riek! Mir hunn scho ugewise ze regéieren. Mir si sabel, mir si staark, mir si éierlech!” De Schlësselwuert am Text, dat ech denke, datt hir Sicht vun der Vollständegkeet vun der chrëstlecher Segnung an dëser Welt zummaryn ass, ass dat Wuert “scho”, zweemol am Vers 8 widderhollt. “Scho hutt mir all wat mir wëlle! Scho si mir riek gouf!” Als ob si scho vum Virdeel behaapt hunn, scho elo, datt si eppes hunn, wat wierklech erst um Enn sollt waarden. Hier, si hunn gesot, wann een wierklech e faithful chrëstlecht Liewen lieft, wann een wierklech spirituell ass, wann een wierklech Glawen huet, gouf ass dat, wat mir erwarte sollten, an dengem Liewen ze gesin – Himmel op der Äerden scho; déi nei Schöpfung scho. Victoire iwwer d'Sënd, d'Leed an d'Trauer scho. D'Beste Liewen elo, scho.

De Problem vum Stolz

Et ass kee Wiesen, datt si e Problem mat Stolz haten. Et ass kee Wiesen, datt si op anerer an hiren Kierchen erofgesioun, déi net ganz dem Niveau entspriechen, déi leiden, déi offensichtlech als manner spiritual ugewise goufen, déi mat verbleibender Sünd kämpfen, an déi si als zweitklasslech ugewise goufen. Mä de Paulus wëll dat iwwerhaupt net. Wëllt hie? Wärend d'Korinther denken, datt een d'Vollsëttegkeet vum chrëschtleche Segen scho kréie kann, wann een nëmme genuch gleeft oder genuch spiritual ass, kennt de Apostel Paulus besser. Kuckt, wéi hie sech mat hinnen am Vers 9 ofhëlt. “Denn ech mengen, datt Gott eis Apostelen als lescht vun allen ugewise huet, wéi Männer, déi zum Doud verurteelt goufen, well mir e Spektakel fir d'Welt, fir d'Engelen an fir d'Männer goufen. Mir si Narren am Chrëschtus senger Éier. Mä dir si s smart a Chrëschtus. Mir si schwaach, mä dir si staark. Dir gi geéiert, mä mir gi verachten.” Si haten behaapt, datt de wierkleche spiritual Chrëscht an de Héichten vum Sieg lieft, mä hei ass de mächtege Apostel Paulus selwer, e ëffentleche Spektakel, wéi e Mann, deen zum Doud verurteelt gouf, als Narr am Chrëschtus senger Éier ugewise, schwaach an allgemeng verachten.

Liewt An Der Gäegenwaartegkeet

An wann d'Schlüsselwuert, deen d'Erwartungen vun de Korinther, déi falsch a fehlerhaft sinn, zesummefasst, ass d'Wort "schonn elo", d'Welt déi kommen ass, "schonn elo", beachte Paul seng Alternativ am Vers 11. "Bis elo, mir hunnger an Durst. Mir sinn schlecht ugewise a géint aheimlos a sou weider." Paul lieft net an der Welt déi kommen ass; hie lieft an der aktueller Stonn. D'Korinther huet behaapt, datt wat nach net elo ass, schonn elo bei hinne komm ass. Awer Paul modeléiert eng aner Approche ganz - eng Approche, déi erkennt, datt während d'Herrlichkeit eis verspriecht ass, si bleift nach net elo. An sou lieft hie elo, an der aktueller Stonn, an enger Welt, wou follgen Jesus fir hie Bedeitung huet: Hunnger a Verarmung. Hie mécht manuell Aarbecht, seet hie, fir säi Liewen ze fristen. Hie gouf gelastert, obwuel hie segen an Retour gouf. Hie gouf verfolgt a hie hält duerch. Hie gouf falsch ugewise a hie bitt an hie fleht mat Sünneren duerch d'Evangelium, fir mat Gott versöhnt ze ginn. Hie gouf, seet hie, wéi de Schaum vun der Welt, de Refus vun all Dinger. "Datt," seet Paul, "ass meng normal Chrëschtlecht. Wëllt Dir Är Erwartungen richteg krigen, Korinther? Wenn Dir no deeglecher Triumph sicht, wann Dir erwaart, d' Héichten ze riden an iwwer d'Sënd an d'Leed eropzeweisen, wann Dir Iech selwer denkt, 'Wann ech nëmme genuch Glawen hätt, dann géing alles besser,' Är Erwartungen vum Chrëschtleben sinn all falsch."

Déi Resultater vum Korinther Fehler

An engouf vun zwéi Saachen gouf passiert, wann Dir Iech op de Feeler vun de Korinther agouf. Éischtens, Dir wäert Iech selwer bedropen, datt Dir egtlech besser sidd wéi déi aner. Dir wäert ugewise, wéi si gouf, op Äre spirituellen Iwwerlegenheit, an op déi aner erofkucken. Oder Dir wäert ofschléissen, datt Är Versooss, Är "bescht Liewen elo" z'erreechen, ganz Äi schëlleg ass! Wat fir e kranken Echec Dir sidd! Däscht wéinst, datt Dir leidet! Wat fir e schwache Glawen Dir hutt! Däscht wéinst, datt Dir sech schwéier do duerchsetzt! Wat fir eng déiwelshéng vu Gott de Prosperitéitsglawen egtlech ass. Mäi wéi liicht et sech nach an de Gedanken vun de beschten tëscht eis. Huet Dir net selwer gehéiert, datt och reife Chrësten soen: "Fir wat fir e Sënn vun mir Gott mech bestrooft, datt d'Liewen esou schwéier soll fir sou laang sinn?" Villäicht huet Dir et selwer gesot? "Wieso passiert dës mier? Villäicht huet Dir eppes iwwerholl? Villäicht gouf et eppes, wat Dir maache sollt, e Niveau, op deem Dir nach musse këmmen an Ärem Chrësteleben, fir datt et gouf gouf?" Dës passiert, well et Äi schëlleg ass! Erkennt Dir dës? Ech huet et dacks als Paschtouer gehéiert.

Giel Léiert D'Tëschtzäiten ze verstoen

Mee Paul seet: "Nee, nee! Dat ass et net iwwerhaapt!" Nee, Dir musst léieren, d'Tiden ze verstoen. Dëst ass, wou mir elo liewen. Mir liewen net an der zukünfteger Welt; dat ass nach net, egal wat d'Korinther behaapt hunn. D'Glorie, déi follgt, wou d'Sënd gouf, wou d'Tränen all gouf gouf, wou d'Regrett ni méi eemol belästegt ons an d'Leed ni méi eemol ageholl gouf. D'Glorie, déi follgt, kënnt séier, een Dag, mee net nach. Bis zur haiteger Stonn, dem Jesus nofollegen, seet Paul, ass Freed, wéi wënderschéin. Et ass Freed, mee et gouf Freed, dacks duerch Tränen. Et ass Fortschrëtt an der Heiligkeit - Loblidd Gott! Fortschrëtt an der Heiligkeit. Haut ass ech net méi deen, deen ech gouf gestrigen, an demain, duerch d'Gnade vum Gott, gouf ech net méi deen, deen ech haut ass. Fortschrëtt. Mée et gouf luesa Fortschrëtt, schwéier gewonne Fortschrëtt, an onvollkommene Fortschrëtt, bis mir mat Jesus gouf op een Dag. Et ass iwwernatierlech Kraaft, déi an eise Liewen iwwerfällt, an eis befähegt, "Jo, Herr," ze soen, wann Hie eis eemol heescht, schwéier Saachen ze doen. Mée et gouf Kraaft, déi an der Mëtt vun der Schwaachheet gouf ugewise. Et gouf d'Kraaft vum Kräiz. Falsch Erwaardungen, gesitt Dir, ass e fruchtbaart Äerdenäscht fir Stolz. Kréit Är Erwaardungen vum normale Chrëschteliewen richteg, Paul seet eis. Liewt an der haiteger Stonn; net an der zukünfteger Welt. Dat ass nach net. Falsch Erwaardungen.

Eng Familljen-Ermahnung

Zweitens offreiert de Paul eng Familljenermuessung. Dir kënnt déi waarme Familljesprache iwwerall am leschte Deel vum Kapitel gesinn. Kuckt op d'Versen 14 a 15 zum Beispill. “Ech schreiwen dës Saachen net fir Iech ze schämen, mee fir Iech ze ermuessen als meng liwwen Kanner. Well Dir huet vill Guidelecks am Christus, mee Dir huet net vill Pappen. Well ech gouf Ären Papp am Christus Jesus duerch d'Evangelium.” De Paul, Dir widdert Iech, huet d'Kierch zu Korinth gepflanzt; hie huet vill vun hinne zum Glawen am Christus gefouert. Hie ass wéi e spirituellen Papp; e Elterendeel fir si duerch d'Evangelium. A hie huet en e bischen scharfen Ton an de Versen 8 bis 13 ugewise. Mee elo als Papp géint seng Kanner, hie mëlleckt. “Ech probéieren Iech net ze schämen,” seet hie. “Ech probéieren Iech ze éedelen, ze ermuessen als meng liwwen Kanner.”

Elo ass et Muttersdag, a Mamm, Dir verstitt dëst – oder? Dir widdert all d'Instrumenter an Ärer Verfügung benutzen fir Ären Kanner ze erreechen a bei hinne duerchzekommen, speziell wann Dir si gouf falsch gouf an aus der Bunn gouf. Dëst ass, firwat mir eis Muttelen haut feieren, oder? Si hunn eis als liwwen Kanner ermuess, a et deet manchmal weh, mee et ass d'Liebe, déi et dréift, a mir sinn besser derduerch. Dëst ass genau, wat de Paul hei ass. Seng Kanner am Glawen, déi hie sou déipluv liebt, si gouf op der Klipp vum Ofgrond, a hie probéiert, si zréck an d'Mëtt vun der Strooss ze steieren. Hir Prahlerei ass ausser Kontrolle, a well hie si liebt mat enger Elterenliebe, hie ermuess si.

Imecht mech no!

An et benotzt, wann ech d'Elterngleichnis e wéineg ausdehnen däerf, hoffentlech net bis zum Brachpunkt, benotzt hien drei Elterinstrumenter, drei Elterinstrumenter fir ze probéieren a seng Rüge heemzedreiwen. Ech gouf soen, datt jéid Mam am Raum, vläicht och jéid Papp, dës Instrumenter vu Zeit zu Zäit benotzt huet. Als éischtens, an der Vers 16, kuckt eens un, hien modeléiert de riichte Course fir seng Kanner am Glawen. “Ech urge Iech dann, gouf imitatoren vu mir!” Mir huwen doriwwer geschwat, wann Dir hei lëtzt Woch war, anstatt vum Triomphalismus, deen d'Korinther geprägt huet, wëll hien hinne weisen, wat déi normal Chrëschteliewen eigentlech ass. An hien rufft si op, “imitatoren vu mir ze gouf an all der Stréngung an Leed an Ufuerderunge fir d'Perseverenz, déi déi normal Chrëschteliewen ass.” Hien seet: “Imitatoren vu mir!”

Deploy Big Brother!

Dunn ass déi zweet Elterinstrument, déi hien op d'Korinther benotzt, Big Brother z' deployéieren. Kuckt dat an der Vers 17? “Dâfir huen ech Iech Timotheus geschéckt, menge liweste a faithwolleke Kand am Herr, fir Iech u menge Weeër am Chrëschtus z'erinneren, wéi ech si iwwerall an jéider Kierch léieren.” Hei kann de Big Brother duerchkomme, wann Mam oder Papp net kann. De Paul schéckt hinne Timotheus, deen hinne u Paul erënnert, souwuel duerch säi Liewen als och duerch seng Léier.

Don’t Make Me Come Up There!

An du kann déi drëtt Elterestrockenheet vum Paulus vläicht an dësem Ausdrock zesummegefaat gouf. Kuckt, ob dir dëse Ausdrock erkennt, Elteren? Verse 18 bis 21, “Maach mech net kommen! Ech kommen!” Dat ass wat hie seet! Kuckt dir Vers 18? “Eis gouf et eegeniwwer, als ob ech net zu iech käme, awer ech wäert gouf bal zu iech kommen, wann den Här et wëll. An ech wäert erausfonnt, net de Geschwätz vun dësen eegeniwweren Leit, mä hir Kraaft. D'Kinnekräich vu Gott besteet net aus Geschwätz, mä a Kraaft. Wat wëllt dir? Soll ech zu iech kommen mat engem Stapp oder mat Lieb an engem Geescht vu Sanftmut?” Hie jagt hinnen no. Hie benotzt all Elterewerkzeug a sengem Werkzeg fir hinne z'erreechen, si vun hirem Stolz z'erreechen a sech ze bekeeren an déimutt ze gouf. Hie ass sougor bereet, hinne Disziplin opzeeruegen. Kuckt dat a Vers 21. Hie wëll gouf bal zu hinne kommen mat Lieb an engem Geescht vu Sanftmut, awer wann hie muss Disziplin ënner hinne ausüben, wann hie kënnt, ass hie bereet et ze doen. Wéi si op d'Familjemahnung reagéieren, wäert bestëmmen, wéi hie gouf. Awer seng Agenda ass et, hinne z'erreechen, datt si sech bekeeren; hinne ze gewannen, net hinne ze veruerteelen, nach manner hinne ze schémen oder hinne ze verletzen.

An dat seet en: "Wann ech kommen, gouf ech e Luicht op d'spirituell Änlechkeet vun deene arrogante Leader zu Corinth, déi sou vill Divisioun a Problemer bei iech verursaachen." An aneren Wierder seet en: "Ech wëll gesinn, ob si nëmme schwätzen oder ob si iergendwéi vun der Realitéit vun der iwwernatierlecher Kraaft wëssen, déi d'wesentlech Charakteristik vum Gottesaich ass. Nëmm Schwätzen," seet en, "mee Kraaft - Realitéit, spirituell Realitéit. Wëssen si iergendwéi vun der spiritueller Realitéit?" Dat ass d'Fro, déi en hinnen stellt, si sollten sech selwer froen, ier en kënnt. Et ass wierklech d'Fro, déi en eis stellt, wa mir seng Wierder liesen. Ass meng Chrëschtleeft nëmme Schwätzen oder kennt ech spirituell Realitéit? Ass et nëmme Wierder a baussenzeeg Show, oder kennt ech iergendwéi vun der Kraaft vum Kräiz, vun der Kraaft vun der Gnad, vun der Kraaft a Wierkung vum Hellege Geescht a mengem Häerz? Dat ass wat en no ass! Fir eis opzefordern, eise Häerz ze beurteelen, fir eis erauszefuerderen, ëm endlech real ze ginn. En wëll hinnen, dëse Corinthéier, déi Oratorie a Rhetorik gouf priisden an déi de Paul als en inferior Sprécher verwiesen hunn, verstinn, datt nëmme Schwätzen sou vill Irrelivanz ass a Liewen a Kraaft ass wat mir brauchen.

Also loosst mech mat dësem ofschléissen. Gouf et nëmme bis elo an Ärem christlache Liewen, datt et ewelleng nëmme Wissendall vum Kapp an eidel Rieden ass? Gouf Äch vu Gott, ënner der Ministère vu sengem Wuert, gefouert, datt Dir Äch bekannt hutt, datt et nëmme Show ass? Wat maacht Dir elo? Wat maacht Dir, wa Dir dës Entdeckung hautmorgan mécht? Ech mengen, datt et Heeweisen fir eis an deem Passage gouf. Eng dovun kënnt eraus, wa Dir zréckkuckt op deem Deel, wou mir liesen, datt de Paul hinnen den Timothy schéckt. Kuckt dat an Vers 17? "Dofir hunn ech Iech den Timothy geschéckt, menge liweste a faithwellege Kand am Herr, fir Iech un menge Weeër am Christus z'erinneren." Hien huet hinnen opgeruff, him noozemaachen. Hien wëll hinnen e Model vu spiritueller Realitéit gouf. Hien huet den Timothy hinnen geschéckt, fir hinnen z'erinneren, wat dat soll aussoen. Seng Weeër am Christus. Spirituell Realitéit, dat Liewen, dat am Christus wierklech ass. Wat maacht Dir, wa Dir fannt, datt Ächt Christentum nëmme Form ass, net nëmme Ännerrealitéit? Wat maacht Dir, wa et nëmme Rieden ass, awer keng Kraaft? Dir musst zu Jesus Christus lafen. Dir musst an Christus kommen. Haut, elo, keng Ausréde méi, keng Verzógerung méi. Bréngt Ächt Pédigréi net; pléit Ächt religioune Qualifikatioune net. Et ass Zäit, Äch selwer ze stäerken. Dat ass, wat de Paul bei de Korinther mécht. Zäit, Äch ze stäerken an Äch ze bekennen an Deng Sënn an Deng Nout a rift dem Herr Jesus Christus un fir Realitéit a net nëmme religioune Leeschtung. Net extern, net eng Form vu Wierder, déi seng Kraaft verleeg. Jesus Christus wäert an Ächt Liewen agehroche an dee glorious, obwuel lues a schwéieren Erneierungsprojet an Ächtem Häerz ufänke, wa Dir Iech nëmme demécht a zu Him komm. Dat ass, wat hien déi Korinther opgeruff huet; dat ass, wat hien eis opgeruff huet, wa mir eis Häerz untersuchen. Ass meng Christentum nëmme Rieden, oder kann ech d'Kraaft erkennen, an där d'Königräich vu Gott besteet?

An et lo gouf et en Uruff hei fir eis Äxpektatioune riichteg ze kréien iwwer d'Natur vum chrëschtleche Liewen. Dës Welt, Jesus seet, "An dëser Welt wëllt Dir Trouble hunn. Ech wëll mat Iech sinn fir Iech ze stäerken an ze ënnerstëtzen op all Schratt vum Weg. Mä et wëll schwéier sinn. Et kënnt Glorious ze kommen, mä elo ass et nach net." An mir gouf geruff fir eis Häerzer am Liicht vum Paulus senger Familljen-Ermahnung z'iwwerpréifen. Sidd Dir fir echt? Sidd Dir fir echt? Oder ass et all nëmme Geschwätz? Komm a béit d'Kniddel fir de Kinnek Jesus an gouf echt op dëser Äerden. Loos eis zesumme beten!

Eis Papp, wéi mir virun Iech kniddelen, mir bekennen, wéi gutt mir kënne fälschen, nämlech nëmme Geschwätz ze hunn, eng Form vu Gottesfuercht ze hunn, mä seng Kraaft ze verleegnen. Glouf, wëllt Dir eis vergewen? An wéi mir eis zesumme virun Iech erniederen, beten mir, beten mir, O Herr, datt Dir eis, all vun eis, a Christus plant. Bréngt eis zu Christus fir eis Kniddelen ënner Him, virun Him, an erkennt Him eleng als Herr a Kinnek a Hoffnung a Freed a Rou an Refuge. Hëlleft eis, O Herr, haut fir echt ze gouf an ze fannen, datt dësem gospel Invasion a eis Häerzer stattfënnt, wéi Dir Iech duerchbracht an ugewiseiert hutt, fir eis ze renovéieren, fir eis eng Reflexioun vum Äre Jong ze maachen. Fir mir froen et am Numm vu Jesus, Amen.