Eng Zäit, an där Dir fannt gouf

Eng Zäit, Wann Dir fannt gouf

Psalm 32

Vum Jeff Jordan

Eéier ech eis am Gebitt féieren, wëll ech just soen, et ass eng grouss Éier, Gottes Wuert mat iech hei an der Nuecht opzefaangen. Mir sinn Member vun dëser Kierch, a wéi de Wiley ernimmt huet, sinn ech RUF-Campusminister um Mississippi College. Mir sinn sou dankbar fir Ären Äif a Ermutegung, fir Ären Frëndschaft, fir all d'Weeër, wou Dir eis als Famill ministréiert, a wou Dir eis an eiser Ministère fir d'College-Studente ermutegt. Ech lieben meng Aarbecht. Ech houn déi awwer schon zéng Joer gemaach, an déi lescht fënnef Joer hei zu Mississippi um Mississippi College. An et ass eng Éier, fir op Ären Duerch aus de Studenten ze ministréieren. Si sinn all op Spring Break an dëser Woch, awer ech wëll Än danke vum RUF um MC an och vum RUF national. Dës Kierch ass gouf bekannt fir seng Generositéit a Support fir RUF-Campusministère iwwer d'Natioun. Dir hutt vill Campusminister aus Ären Reihen ervirbruecht, Covenant-Kanner aus dëser Konregatioun, déi weidergaang sinn, Campusminister ze ginn, an ech halt et fir eng grouss Privileg, datt ech Woche fir Woche mat iech zosumme Gottesdienst feiere kann. Am Faktt, ech gleewen, datt dës Zäit eng vun de süßten Zäiten ass, déi mir als Famill hunn. Um Sunndig vun der Nuecht, heiansdo sinn mir e Mess, heiansdo sinn mir halb am Aschlafen, awer nach dem Schluss vum Herredag mat iech am Gottesdienst a Gottes Wuert opzefaangen. An dofir ass et eng Behandlungsfir mech, hei mat iech ze sinn an dëser Nuecht.

Mir ginn de Psalm 32 studéieren, also wann Dir Äer Bibel op Psalm 32 wendt, a virum Lesen, wëllen ech fir eis beten. Loos eis zum Herr am Gebitt ginn!

Papp, mir dréien eise Gesiichter zu Dir elo, an setzen eise Gesiichter fir Dich an Dengem Wuert ze sichen. Du bäs de groussen an formidable Gott, deen deen Éischt vum Bund hält an onwankelbar Léift zu deene, déi Dich lieben an Deng Kommandoe halen. An doch bekennen mir, grad wéi de Prophet Daniel viru ville Joeren, datt mir gesündigt an falsch gemaach an ongerecht gehandelt an géint Iech opgetrueden sinn, andeems mir vun Deng Kommandoe a Regelen ofgewiesen hunn. Zu Dir, O Herr, gehéiert d'Righteousness, awer zu eis gehéiert offene Scham. Awer zu Dir gehéiert och d'Erbarmen an d'Verzeiung, wat d'Basis fir eis Gebet vum Abend ass. Wilt wärend op d'Gebet vun Deng Diener, wärend mir Dich elo frouwen, Deng Aen ze opmaachen, datt mir wënderbarlech Dinger an Dengem Gesetz kënne gesinn. Maach Deng Gesiicht iwwer Deng Heiligthum liichten, wärend mir Dich sichen, well mir dës Gebeter net virun Dir vun eisem egen Righteousness wiesen, mee wéinst Deng grousser Erbarmen. Mir beten dës Saachen am Numm vu Christus, Amen.

Kuckt mat mir a Psalmen 32. Mir wäerden de Psalm am Ganzen, vum Vers 1 bis 11, liesen:

E Maskil vu David.

Gléckselég ass deen, deem seng Iwwertriedung vergewe gouf, deem seng Sënd verstoppt gouf. Gléckselég ass de Mann, géint deen de Herr keng Mëssetaat zielt, a an deem sengem Geescht keng Täuscht ass.

Wann ech geschwéegen hunn, sinn meng Knachen ofgebrach gouf duerch meng Stécheln de ganzen Dag. Dag a Nuet war Deng Hand schwéier op mir; meng Kraaft ass ausgetrockent wéi vun der Hëtzt vum Summer.

Ech hunn meng Sënd Dir ugewise, an ech hunn meng Mëssetaat net verstoppt; ech hunn gesot: 'Ech wäerden meng Iwwertriedungen dem Herr bekennen,' an Du häscht d'Mëssetaat vu menger Sënd vergewe.

Dofir soll jiddereen, deen gottesféierdeg ass, Gebet zu Dir an enger Zäit, an där Dir fonnt gouf; sécherlech an der Rèisleck vu grousse Waasser wäerden si hnn net erreechen. Du bäs eng Verstopplungsplaz fir mich; Du bewaarscht mich virun Trouble; Du ëmgoufst mich mat Jubel vun der Befreiung.

Ech gouf dir instructioun a léieren an der Weis, wou du solls goen; Ech gouf dir Ratschléi ginn mat mengem Auge op dir. Gouf net wéi e Päerd oder e Mëll, ouni Verstee, deen muss mat Biss a Zaum gezwongen ginn, oder e wäert net bei dir bleiwen.

Vill sinn d'Schmierger vum Béisewécht, awer déi stăgeléif Ëmgéigend ronderëm deen, deen um Hërrn vertraut. Sidd frëndlech am Hërrn, a jubelt, O Gerechte, a rufft mat Freed, all déi rëcht an Häerz!

De Gras fëmmt, a d'Blumm verschwënnt, awer Gott seng Wuert wäert fir ëmmer bleiwen.

Dëse Psalm huet zwéi Haaptdeeler, zwéi Haalfter dovu. D'Verse 1 bis 5 sinn iwwer Verzeiung. An am zweete Deel, Verse 6 bis 11, sinn iwwer Gott seng Schutz a Leedung. Ech erënnermech, dëse Psalm am Seminar studéiert ze hunn. Et war een, iwwer deen ech en Exegese-Paper gouf geschriwwen. Ech hu misse d'Hebräesch, d'originell Sprooch, studéieren, a dee laange Paper iwwer dëse Psalm. A dran, wéi ech iwwer d'Scholars geliesen hu, déi dësen am sougenannte méi héijen Kritik studéiert hunn, hu vill dovu geduecht, dëse wier eng Zort vun enger Mëschung vu verschiddene Psalmen zesumme gouf. Si hunn geduecht, dëse wier ursprénglech keen eenzegen Psalm; e pascht net zesumme. Awer d'Saach ass, si hunn net verstane wéi déi Saachen, déi ech just ernimmt hu, zesumme passen. Si hunn net verstane – dësen waren Scholars, déi vill dovu net bekennen, Christen ze sinn, awer akademesch a Scripture waren – si hunn net verstane wéi d'Verzeiung an engem Sënn mat Gott seng Schutz a Leedung am aneren zesumme gehéieren. Dëse war eet, wat fremd fir si schéngt. Wéi kéint een Persoun an de Versen 1 bis 2 e Sënner sinn, deen Iwwertriedeg a Schlecht huet, a dann am Vers 6, wéi schwätzen si iwwer een, deen gottelecht ass? Wou koum de gottelech Mann am Vers 6 hier?

Gut, wat ass de Rätsel hannert deem, ass wat op dem Spill steet, an et ass eigentlech den Haaptpunkt vun diesem Psalm. Et ass, datt Gott seng Vergebung ons zu Léift féiert. Datt et Gott seng Gerechtegkeet vun eis an eisem Sündentum ass, déi ons zu Heiligung féiert. Am Lukas-Kapitel 7 seet Jesus: "Dee, deem vill vergebu gouf, lieft vill." Dee, deem vill vergebu gouf, lieft vill. A kuckt, wéi dësen Psalm ausfält. Et seet am Vers 1: "Geglückt ass deen, deem seng Iwwertretung vergebu gouf, deem seng Sünd bedeckt gouf." Dann sprang alle Wäeg zum Vers 11. Et endet mat: "Freiert Iech am Herrn a jubelt, O Gerechte, a sollt vu Jubel, all déi am Hierze reeg sinn!" Kuckt, et fänkt mat Sünd un a endet awer mat freieren am Herrn a ruffen zum Jubel wéi een, deen am Hierze reeg ass. Am Römmer 2 seet et, datt Gott seng Guttmieregkeet ass, déi ons zu Reue féiert, an dee selwe Pattern gouf hei gespillt - dee selwe Pattern vu Gott seng Vergebung a Mieregkeet, déi zu Gott seng Schutz an Leedung féiert.

Gottes Vergebung

Loosst ons dat méi no beiukommen. Éischtens, kucke mir Gott seng Vergebung un, Versen 1 bis 5. Hie seet: "Geglückt ass deen, deem seng Iwwertretung vergebu gouf, deem seng Sünd bedeckt gouf. Geglückt ass de Mann, géint deen den Herrn keng Mëssdeed zielt, a an deem sengem Geescht keng Täuscht ass." Elo, David, deen dësen Psalm geschriwwen huet, benotzt verschidde Wierder fir Sünd hei - Mëssdeed, Iwwertretung. Hie bezeechent Sünd a ville Formen, fir ze kommunizéieren, datt et net nëmme een oder anerer ass; et ass Sünd a ville Formen, wéi mir se begehen - a klengen a grousse Formen. Et ass Formen, an deene mir nëmme de Ziel verpassen, an deene mir nëmme ofwiesen. A et ass och Formen, déi mir als Mëssdeed bezeechne - Formen, an deene mir an eisem Kär géint Gott rebellen, an Defiance géint Hie. An hie seet, datt dëser Typ vu Sünd, all Typen, vergebu gouf hei, datt et mat Mieregkeet begéint gouf.

Awer et kënnt, dës Vergebung kënnt no enger grousser Iwwerleeung vu David senger Säit. Hien beschreift an de Versen 3 bis 4, hie seet: “Wann ech geschwiesen hu, sinn meng Knochen ofgebrach gouf duerch meng Äischt de ganzen Dag iwwer. Dag a Nuecht war deng Hand schwéier op mir; meng Kraaft war ausgedréckt wéi vun der Hitzt vum Summer.” Hien beschreift Symptomer wéi bei enger Grip. Dir wësst, hien beschreift, onbequem ze sinn. Hien beschreift Äischt. Huelt dir jeemools an sou enger Agonie gouf, datt dir dëse laut Äischt, wéi en Äischt, erausgouf, fir de Schmierz an dir ze kommunizéieren? Gouf, dat ass et, wat an David passëiert. An et gouf en Ursaach, datt dëst an him geschitt. Et ass well hien net bereet ass, zum Hërrn ze goen an seng Sënne ze bekennen. Hien ass net bereet, seng Sënn Gott ze bréngen.

E vun iech sinn an dëser selwer Situatioun vun Nuets. E vun iech fannt iech selwer, wéi et wier, mat ärem Schwéigen. Dag a Nuecht ass Gott seng Hand schwéier op iech a dir hutt gefrot, wat et ass. Dir hutt gefrot, ob et eem einfach nëmme wat emotional ass; ass et eem einfach nëmme wat um Aarbechtsplaz, wéi dir ze vill Aarbecht hutt? Maybe eem einfach nëmme wat mat ärer Bezéiung mat ärem Partner oder mat ären Kanner? Awer wat dëse Psalm iech vun Nuets seet, ass, datt nee, et ass net. Et ass eegentlech, datt den Hërr seng Hand schwéier op iech huet an datt Hien, duerch dës Dinger, duerch dës Schwieregkeeten, iech zu sech selwer zitt, well Hien iech wëll, datt dir iech reinegt. Dat ass et, wat um Enn vu Vers 2 seet, “an deem sengem Geescht keng Täuscht ass.” Et ass dëse Sënn, an deem David endlech erauskënnt a seet: “Ech wëll meng Sënne dem Hërrn bekennen; ech wëll meng Sënn unerkennen.”

“Bis d'Sënn Bitter ass, wëll Christus net Sweet sinn.”

Et gouf en ale Puritaner mat dem Numm Thomas Watson, deen gesot huet: "Bis de Sünd bitter gouf, gouf Christus net süß." Bis de Sünd bitter gouf, gouf Christus net süß. A einige vu rison hei lesen den Ufang vun dësem Psalm: "Geglëckt ass deen, deen," a mir verstoen echt net déi zweet Hals, wou et heescht: "deem seng Iwwertriedung gouf vergebuet." Kuckt, et ass eng Härte iwwer eise Häerzer komm, a mir erkennen net, datt eise déifste Problem, eise déifste Bedierfnis eis Sünd géint Gott ass. Et ass net eise Suen, et ass net genuch huwen, et ass net net genuch huwen, et ass net eise Gesondheet. Et ass net, erëm, dës Dinger, déi mir wëlle gouf Gott seng Segnung huwen – eise Bestietnes, eise Elterzwierch, eise Aarbecht. A jéddereen ett an dësem Sall, deen ett an dëse Sall ass, ass net dee Problem. Dee Problem ass en Symptom. All d'Problemer, déi dir an dësen Reeche vun Bestietnes a Elterzwierch a Aarbecht a Gesondheet erlieft, si Symptomer vun engem gréissere Problem, an et ass äi Alienatioun vu Gott duerch äi Sünd. Dat ass de Kär vun äim Problem.

A jéddereen ett an dësem Sall, mir leenen dat of, net? Mir schécken et ewech. Mir probéieren, dëse Gefill vu Schold a Scham ze nummen, a mir probéieren ze soen, datt mir net dréck gouf Gott a Bekenntnes. Kuckt, et ass well et äi Natur ass, net zu Gott ze goen. Mir si grad wéi eise Elteren, Adam an Eva. Dir kënnt iwwer d'Konnt vum Genesis 3, wou Adam an Eva gesündigt huwen, et stoung, datt "si héieren de Lord Gott am Gaart goen, a si verstackten sech vun him." Gouf, dat ass äi Instinkt. Dat ass äi Instinkt.

Mir hunn e Hausdéier viru méiselen Eeche gouf; en Hond mam Numm Scout. Et ass eng Mountain Cur-Rass. A bei dëser spezieller Rass sinn d'Instinkter fir Éeche mat all Käschten ze jagden; a mir mengen mat all Käschten! Et spillt keng Roll, ob et eng Leash gouf; et spillt keng Roll, ob et e Halsband gouf. Et spillt keng Roll, wann hie mat dem Schockhalsband geschloen gouf, Dir wësst, Elektrizitéit leeft duerch seng Adere! Hie wäert deen Éeche krigen, well dat ass säin Instinkt! A mir probéieren hien ze léieren, grad wéi dësen Psalm, et seet an Vers 9, “Gouf net wéi e Pferd oder e Mëll, ouni Verstond, deen muss mat Biss a Zaum gebremst goufen, oder hie wäert net bei Iech bleiwe.” Dat ass wat mir mat Scout probéieren; mir probéieren hien bei eis ze halen, awer hie versteet et net.

Ekennen Ären Déck

Gouf, et ass och fir eis war. Et ass onsen Instinkt, et ass onsen Instinkt fir vu Gott a eiser Sënd vu ronne ze lafen. Mir wëllen net zu Him goun; mir wëllen vu Him flüchten. A gouf, mir muss géint deen Instinkt schaffen. Mir muss géint déi Instinkter schaffen a follgen de Schrécksvir vu Psalter 32. Hie seet am Vers 5, “Hch hunn meng Sënd Iech ugewise, a hch hunn meng Mëssdeed net bedeckt; hch hunn gesot, ‘Hch wäert meng Iwwertriddelen dem Härren ugewise.’” Also stellt Iech de Kinnek David vir, deen dës Entscheedung gouf. Hie seet, “Hch wäert net méi dëst all agepacht halen. Hch wäert zum Härren goun a se confesser.” A kuckt op déi nächst Halschent vum Vers. Et seet, “A Dir hutt d'Mëssdeed vu menger Sënd vergebit.” Kuckt, wéi séier dat geschitt? Hee war hei, alles agepacht halen, alles stil gehalen, a schlussendlech, wéi de Herr genuch Drock appliquéiert, kënnt hie zu Gott a léist hie sech. Hie seet, “Hch wäert meng Iwwertriddelen dem Härren ugewise, a Dir hutt d'Mëssdeed vu menger Sënd vergebit.”

Derek Kidner seet vum dëse Psalm, datt "no bei Gott ze sinn ass wierklech Gléck." Dat ass de Sënn vum dëse Psalm – "No bei Gott ze sinn ass wierklech Gléck." An dat ass wat dësen éischten Deel eis léiert – datt mir no bei Gott kënne sinn duerch Seng Verzeiung a duerch Seng Erbarmen. Et ass a Sengem Charakter gnoddeg ze sinn. Dir kënnt net zu engem Gott, deen d'Äerm iwwerkräischt huet, steet a waart, datt dir Ären Text opsoot, fir Iech ze gouf wat Iech zukomm. Dat ass net de Lord, deen dir déngt.

Sicht den Härn

Et gouf eng ähnlech Passage wéi dëser am Jesaja 55. Dir kënnt gesinn, datt den Titel, deen ech dëser Predegt gouf, "Eng Zäit, an där Dir fonnt gouf." Am Vers 6 steet: "Dofir looss jettweder, deen gottesfierchtig ass, Gebieder zu Iech rieden zu enger Zäit, an där Dir fonnt gouf." Gutt, déi selwecht Ausdrock gouf am Jesaja 55 gebraucht. Et steet: "Komm zu de Waasser, all déi keng Suessem hutt, komm a kaf a iess. Komm a kaf Brout a Wäin ouni Suessem a ouni Käschten. Firwat gouf Dir Äer Suessem op dat aus, wat net Brout ass, a Är Aarbecht op dat, wat net befriedegt? Komm hei eelefreg; héiert mech. Héiert d'Verheessungen vum David. Sicht den Härn, wärend hie fonnt gouf; ruf Iech un, wärend hie no bei ass. Looss de Gottlosen seng Wäi verloossen an de Mëttellosen seng Gedanken. Fir meng Wäi sinn net Äer Wäi a meng Gedanken sinn net Äer Gedanken." An hie füügt dat um Enn am Jesaja 55 derbäi, well mir net esou sinn. Kuckt? Wenn een ons eescht, mir gouf et Iech; mir sinn grom. Mir sinn frustréiert; mir ventéieren. Mä Gott ass net esou.

An dat ass de Rest vum Psalm, wou en dann ausspillt. Gitt, Dir hutt Vergebung an de Versen 1 bis 5, mä dann an de Versen 6 bis 11 hutt Dir Gott seng Schutz an Gott seng Leedung an Ärem Liewen. Et steet am Vers 6: "Dofir soll jiddere, deen gottesfierchtig ass, Gebieder un Iech zu enger Zäit, wou Dir fonnt gouf; sécherlech am Rauschen vu grousse Waassere gouf si hien net erreechen." "Jiddere, deen gottesfierchtig ass" - dat schreift den David net zoufälleg. Gitt direkt bis zum Römer 4 an der Epistel vum Paulus un d'Römer. Hie gouf an dësem Passus soen, an dësem Psalm, de Kinnek David hätt iwwer d'Rechtfertgung duerch de Glawen geschwat. Gitt, de Grond, datt Gott ons esou séier vergebe kann an de Grond, datt Hie dem David esou séier vergebe konnt, war well Hie den David gerecht duerch de Glawen ugewise huet. Hie huet ons d'Gerechtigkeit gouf, déi Christus duerch de Glawen verdéngt huet. Dat ass, wat de Wiley vum mëttags an hie vum Gethsemane geschwat huet an hie vum Jesus, deen sech op de Kräiz viurbereet huet. Jesus verdéngt de Schutz an Jesus verdéngt d'Leedung duerch Seng gerecht Handlungen an et gouf ons gouf, datt mir dann d'Segen vun de Versen 6 bis 11 beschreiwen kënnen genißen - d'Segen vum Schutz an der Leedung.

Gottes Schutz an Leedung

Kuckt op de Segen vum Schutz. Ech huen et scho gouf. Vers 6, “Dofir soll jiddereen, deen gottgefält ass, Gebieder zu dir an der Zäit, wann du fonnt gouf, uweisen; sécherlech an der Rutsch vu grousse Waasser gi si net un him erreechen. Du bass eng Verstopplungsplaz fir mech; du bewaart mech vum Trouble; du ëmgouf mech mat Jubelschréie vun der Befreiung.” Geseet, d'Ironie war, David hide sech vum Gott grad wéi mir dacks maachen, an elo hidet sech an Him. Hien hilt sech an Him. An du gehnt hien weider. Dëst ass elo de Pär vum Härre, “Ech gouf Iech instructéieren an Iech léieren an de Wee, deen Dir sollt goen; Ech gouf Iech beroden mat mengem Auge op Iech. Sidd net wéi e Päerd oder e Mëll, ouni Verstond, deen muss mat Biss an Zaum gekränkt goufen, oder hie gouf net bei Iech bleiwen.” Hei gouf et iwwer d'Richtung geschwat, déi Gott eis gouf. Mir si net u eegene Pläng iwwerlooss, als ob mir elo op eegene sinn. Wësst, Gott huet eis verzeihen an elo schützen eis an doch si mir op eegene fir all dës Entscheedungen ze treffen. Nee! Et seet, “Ech gouf Iech instructéieren an Iech léieren an de Wee, deen Dir sollt goen; Ech gouf Iech beroden mat mengem Auge op Iech.”

Eis vun Iech kënnt sech erënneren am Joer 2003, eent vun de Playoff-Spiller, d'Portland Trailblazers géint d'Dallas Mavericks, e süssen jonke Meedchen, deen dreizehn Joer alt war, stoung op fir d'Nationalhymn ze sangen. An als si op stoung fir se ze sangen, huet si d'Wieder vergiessen. Et gouf eraus, datt si d'Grip huet hat a si huet probéiert ze sangen, well dës war hir grouss Chance ze brilléieren, an doch huet si sech an hire Wéider total verwiesen, grad wéi ech virum Moment, a si wousst net, wat si sollt weider maachen. Wéi kann si weidergoen? Jiddereen ass op si oppassen – 20.000 Fans! An du geet de Chefcoach vun de Portland Trailblazers, Maurice Cheeks, lues op si zou, leet seng Aarm rëm si an a flüstert d'Wieder an hire Oren. An wéi Dir Iech virstellen kënnt, gouf d'Krount an et gouf bis jiddereen d'Nationalhymn mat voller Stëmm sangen, wärend dëst Meedchen, duerch Tréinen, mat Maurice Cheeks sang.

Gut, dat ass wat ech hei an de Versen 8 bis 11 vum Bild gouf. “Ech gouf dech instructéieren an dech léieren op deem Wee, deen du solls goen; ech gouf dech beroden mat mengem Auge op dech.” Vill vu ons kommen an dat Moment, richteg, wann mir soen: “Ech weis net wat ech soll doen, Herr. Ech weis net wat de nächste Schratt ass. Ech hu alles falsch gouf, et fillt sech un, an ech si net sécher, wou ech vun hei aus soll goen.” Awer hei, kuckt op David seng Wierder. Hie seet am Vers 10: “Vill sinn d'Suerge vum Béisewéck, awer déi stăntfest Lieb Ëmgouf deen, deen op de Herrn vertraut.” Et ass e Bild vun Iwwerfloss. Et ass e Bild, datt de Herr gouf genau dat bidden, wat du brauchst, op genau de richtegen Zäitpunkt.

A dann huet dir dës wéiwerlech Ofschloss: “Freit iwwer de Herrn, a jubelt, O Gerechte, a rufft mat Freed, all déi mat oprichtege Kanner am Häerz!” Kuckt, vill vu ons an dësem Raum, erëm, huelen eis Sënne net zu Gott a Gebet. Mir goen net zu Him mat der Sicheren, datt mir do Verzeiung fannen kënnen. A wéi gouf Verzeiung a vill méi ugebueden, wa mir just zu Him als unser Papp kommen, zu Him kommen net op Basis vun eise eigene Wierker, sondern op Basis vu Christi Gerechtigkeit. A dann kënne mir mat David soen: “Freit iwwer de Herrn, a jubelt, O Gerechte, a rufft mat Freed, all déi mat oprichtege Kanner am Häerz!” Méi Gott, duerch Säi Geescht, léiert ons dat ze doen, wa mir op Him an Gebet ofhänken. Loos ons zu Him bidden!

Papp, mir danken Dir fir Dingt Wuert a mir danken Dir fir dës Beispill vum kommen zu Dir mat eise Sënne a vum vertrauen op Dich fir Dingt Schutz a vum sichen op Dich fir Deng Leedung. Mir beten, datt Du ons mat Dingt Auge op ons beroden solls a datt mir net sollt feelen, als ob mir verlooss wieren, sondern datt mir sollt gesinn, wéi Du all dat, wat mir brauchen, a Christus gouf. Mir beten dat am Sënn vu Christus. Amen.