D'Knechtschaft vum Wéllen

Ofdeel 2: Erasmus gouf als Skeptiker ugewise

Vum Martin Luther

Dësen Artikel ass baséiert op der Iwwersetzung gouf 1823 vum Edward Thomas Vaughan gouf. D'Sprooch gouf mat Hëllef vum CoPilot AI moderniséiert, mat wéidere Ännerungen an der definitiver Genehmegung vum Thirdmill-Redaktiounsstaff.

Los, schwätzt iwwer Ären Ausso – net nëmme iwwer de frie Wéllen, mee iwwer d'religiéis Doktrin als Ganzt – wou Dir sot, datt wann d'absolut Autoritéit vun der Schrëft an d'Kierchdekreeten net am Weg stéing, géift Dir gär bei de Skeptiker ugewise, well Dir sou frustréiert sidd vu Behauptungen.

D'Phrase – "absolut Autoritéit an Kierchdekreeten" – ass rutschend. Dir kléngt reverent géigeniwwer der Schrëft an der Kierch, awer Dir implizéiert, datt Dir léiwer fräi wiert, Skeptizismus z'ëmmafen. Wat fir e Chrëscht schwätzt esou? Wenn Dir iwwer trivial Doktrine schwätzt, dann siwer, vill Leit wënschen, si hätten d'Fräiheet, si ze froen. Dat ass näischt Neies.

Am Fakte kéischt déi meescht Chrësten dës Fräiheet scho aus, wann si géigeniwwer rigidem Dogmatismus refuséieren. Ausser, wéi Ären Wierder suggeréieren, denkt Dir, datt Chrësten allgemeng un onwäertvolle Doktrine klammeren an se narrresch iwwer si streiten. Awer wenn Dir iwwer wiesentlech Glawenspunkte schwätzt, dann ass et déiplang, ze soen, datt Dir wënscht, Dir mücht näischt behaupten. E richtege Chrëscht géif soen: "Läit vum Skeptiker, ech streben, fest am Gott Wuert ze stoen, behaupten, wat et léiert – an och bei net-wiesentleche Saachen, ech wëll sécher sinn. Wat ass méi elend wéi Onsécherheet?"

Dunn addéiert Dir: "Ech gouf gär meng Uerteel alldem ënner, egal ob ech et verstee oder net." Wierklech, Erasmus? Ass et net genuch, der Schrëft ze ënnerwiesen? Muss Dir och d'Kierchdekreeten ënnerwiesen? Sot Dir, datt d'Kierch kann befeelen, wat d'Schrëft net deet? Wenn jo, wou ass d'Fräiheet, Doktrin ze beurteelen, wéi Paul ass 1 Corinthians 14:29 instructéiert? Dir schéngt géigeniwwer dem Konzept vun der Beurteelung vun Kierchdekreeten ze sinn, awer Paul insistéiert drop.

Dësser nei Iemmod vun iech — blind gehorchen der mënschlecher Autoritéit — striicht eis vum Recht, d'Doktrin ze beurteelen. Wo fuerdert d'Schrëft dat? A wat fir e Chrëscht géif soen: "Ech géi mee, och wann ech net verstinn"? Iech proklaméiert Glawensätze, ouni se ze verstoen. Mä d'Schrëft fluche jéng, déi net verstoen, wat se behaapten ze glawen. Wéi kann een echt glawen, ouni ze verstoen?

Scheint, datt iech virschloen, datt de Glawen net d'Sécherheet erfuerdert. Mä wa "begreifen" heescht, eppes ganz ze verstoen, dann ass en deelweis Verstees net genuch. Iech kann net behaapten, een Deel vu Gott ze verstoen, ouni all vu Him ze verstoen. Mir mussen éischt Gott begrifen, ier mir iergendwat anescht an der Schöpfung verstoen kënnen.

Um Enn vun den Dagen implizéiert Ären Aussoen, datt de Glawen net wichteg ass — wéi laang de Fridden eroprecht gouf. Wann de Ruff, d'Sécherheet oder de Riesen um Spill ass, schéngt iech d'Iddi ze ënnerstëtzen, datt een einfach datselwecht seet, wat anerer soen: "Si bejäen, ech bejäe; si verneinen, ech verneen." Iech reduzéiert d'Chrëschtlech Doktrin op eemfach philosophesch Meenung, net wäert, datt verteidegt gouf, well et nëmme Konflikt bitt. Iech presentéiert iech als e Friddebrénger, deen zwou Säiten wëll zum Schwiesen bréngen, an héilt fest, datt mir iwwer eppes Fuerdeel streiten. Dat ass déi wierklech Message hannert Ären Aussoen, Erasmus — an ech suspekte, datt iech wësst, wat ech net gesot hunn.

Allerdéngs, ech loossen Ären Aussoen fir elo gouf, vursaussat, datt iech se net widderhollt. Mä gi Acht op de Geescht Gott, deen duerch de poléierter Sprooch gesouf gouf a de Kach ënnersicht. Ech hunn dat gesot, fir iech dovun ofzeschrecken, ons vum Steif oder ze vill behaapten ze bezéien. Ären Approche léisst dovun, datt iech de Geescht vum Lucian oder eepigen Eepikureer an iech dréit, deen net un Gott glawt a luacht iwwer déi, déi et din. Loosse vun eis behaapten, leidenschaftlech iwwer d'Wourecht, a schämen ons net dovun. Iech kënnt Ären Skeptiker an Akademiker favoriséieren — bis Christus iech zu eppes Gréissem rift.

De Hellegen Geescht ass kee Skeptiker. Hien huet keng vage Meenungen op eis Häerzer geschriwwen, mee fest, liewenswäert Wourecht — Wourecht méi sécher wéi eppes, wat mir erlieft hunn.

Now, zu engem aneren Punkt. Dir behauptet, datt e puer chrëschtlech Doktrine wichteg sinn an aner net; e puer sinn verstoppt, aner gouf offegewise. Sidd dir just am Echolod vun aneren, oder probéiert dir rhetoresch Glanz? Dir zitéiert dem Paulus seng Wierder —Romans 11:33) — an dem Jesaja seng —Isaiah 40:13).

Et ass liicht ze soen, datt dës Saachen, wann dir fir d'Allgemengheet schreift, net direkt zu Luther. Awer ech hoffen, datt dir Luther nach ëmmer e bësse Verständnis vun der Schrëft gouf. Wenn net, wäert ech sécherstellen, datt dir et deit.

Loosst mech eng Ënnerscheedung ubidden: Gott a Gott seng geschriwwen Wuert sinn net datselwecht — grad wéi de Schöpfer a seng Schöpfung ënnerscheedlech sinn. Natierlech sinn vill Saachen bei Gott verstoppt. Hie seet et selwer: Matthew 24:36), Acts 1:7), John 13:18), a 2 Timothy 2:19).

Awer e puer Philosophen — an dir echo't hei — behaupten, datt d'Schrëft selwer verstoppt Doktrine enthält. Si hunn et ni bewisen. Ni eemol hunn si een eenzegen Beispill ugewise fir hir Behauptung z'ënnerstëtzen. Awer dës Iddien hunn d'Meeche vum Leesche vun der Schrëft ofgehaltt a gouf et irrelevant schéinen — sou datt Satans eegene philosophesch Häresie konnten an der Kierch root schloen.