D'Roll an d'Resultat vun der Offebarung

Offenbarung: Roll an Resultat

Vum Dr. Neil Neilson

Bei bal allen 34 Joer vun eiser Ehes - an och fir e puer Joer virdrun - huet en Valentine-Gedicht fir meng Fra geschriwwen.

Gitt net ze opgeregt.

All déi Gedichter waren iwwer meng Léift fir si, an hunn d'Joere vun eiser Ehes mat verschiddene Theemen, Formen a Stëmmungen ugewise. E puer waren eernst, e puer humorvoll. Mee eng Saach war allen gemeinsam: et si wierklech schlecht Gedichter.

An hei ass dëst Joer seng Versioun, déi si fir d'éischt Mol um Dinstag vun der Nuecht gesäit. Dir kënnt et net gesinn. An wann si et gesäit, da wäert si gniddeg hiren eegene poetische Sënn eckelen. Si ass eng exzellent Poetin - eng "ech" Poetin - a si wäert et geniessen an et schätzen. A mat engem klengen ironische Toin an hirer Stëmm, wäert si et och analyséieren, als ob wat ech geschriwwen hätt, eng Art Shakespeare-Attentioun verdéngt.

An dat bréngt eis zum Psalm 19, iwwer deen C. S. Lewis geschriwwen huet,

“Ech huel des fir de gréissten Psalm am Psalter an ee vun de gréissten Lyriken op der Welt.”

An anere Wierder: et ass besser wéi meng.

Et ass sou vill vun true literarescher Qualitéit hei, besonnesch déi markant Elementer vun der hebräescher Poesie: Rhythmus, parallele Strukture vu Bedeitung, a provokativ Metapheren a Similes. Wéi Lewis och feststellt, si déi markant Elementer, an Gottes Provedance, fäeg, d' Iwwersetzung an aner Sproochen z'iwwerliewen - am Géigesaz zu Reim, deen et bal onméiglech ass z'iwwersetzen. An sou kënne mir, och am Engleschen, d'Grandeur a Schéinheet vun dësem Gedicht appréciéieren.

Wann Dir iwwer d'literaresch a poetesch Qualitéiten vun de Psalmen méi wëllt erfueren, da recommandéieren ech C. S. Lewis's Reflections on the Psalms, a och Leland Ryken's Words of Delight: A Literary Introduction to the Bible. Ech soll derbäi addéieren, datt Dr. Ryken als literaresche Beroder während dem Iwwersetzungsprozess vum English Standard Version vun der Bibel gedéngt huet, deen ech glawen, datt Dir dëst Mueren an Ären Hänn hutt.

Mee Psalm 19 ass net nëmme eemollegt Stéck poetesch Konscht. Et ass och e Psalm, deen Gott seng Leit e Wee weist, fir d'Gréisst a Schéinheet vu senger Offenbarung vu sech selwer - souwuel an der Natur wéi an de Schrëften - ze begräifen, an dann eis zeigt, wat eis passend Äntwert sollt sinn op sou en ettlech Wiesen.

Dëse Schatz, wéi Dir et gouf gouf ugewise - an ech si frou iwwer d'Art a Weis, wéi et an eisem Bulletin vum mëttwoch Morgen ugewise gouf - kënnt a Sektiounen.

Versen 1-6 leeën d'aus, wat allgemeng Gott Offenbarung genannt gouf.

Versen 7-11 leeën d'aus, wat speziell Gott Offenbarung genannt gouf.

Versen 12-14 leeën d'kräftig, reddend, heiligend Auswierkung aus, déi Gott fir eis als Resultat vun där Offenbarung geduecht huet.

Hei ass eng éischt Aussoe vun der melodescher Linn vum Psalm, sou datt Dir, wann Dir zuhéiert, et kënnt verfollegen:

D'Studie vun a Freud an Gott senger allgemenger Offenbarung rufft riichtigerweis d'Studie vun a Freud an Gott senger speziell Offenbarung - an béid rufft eis, éischtens, zu Freud am Evangelium an zum Evangelium Frucht an eisem Liewen.

Hei léieren mir, wéi Gott seng Welt a seng Wuert wëll féieren, éischtens zu der Erléisung.

Éischtens, dann, an de Versen 1-6, schwätzt de Psalmist vu Gott sengem wortlosen Zeegnis an a vu senger Schöpfung. Dëst gouf allgemeng Offenbarung genannt - heiansdo "de Buch vun der Welt" genannt. A de Psalmist seng Haaptpunkt ass, datt d'Himmelen, a vun der Implikatioun all gouf Schöpfung, Zeegnis vu hirem Schöpfer ginn.

Wéi de James Boice, laangjärege Paschtouer an der Tenth Presbyterian zu Philadelphia, et gesat huet: de Buch vun der Welt bitt eng Offenbarung vu Gott senger Existenz a Kraaft sou grouss, datt et sollt jiddere Mensch op der Äerden duerch wielen, Gott ze sichen, Him ze danken, datt hien oder si an d'Existenz bruecht huet, a Him ze veréieren.

Dësem Ruhm vu Gott ass net wat mir moralesche Ruhm nennen kéinten. Dir gitt bemierken, datt den Numm fir Gott hei am Hebräesche El ass, e ganz allgemengen Numm, deen Gott, Schöpfer, bedeit. A de Ruhm hei ass net moralesche Ruhm - Seng Attributer wéi Gerechtigkeit, Merci, Lieb, Gutt, Gnade. Et bezitt sech éischter op Seng Existenz, Majestéit a Kraaft bei der Schöpfung vun allem, wat ass. Mir hunn et de ganze Moorgen sou wunnderbar gesongen.

Am Römmer 1 seet de Paul, datt de Ruhm vu Gottes Schöpfung net nëmme Luurescht anbetet vu Sengem aweisemen Majestéit inspiréiert, mee och fir jiddereen humaine Wiesen op der Äerden verfügbar ass. Seng éiweg Kraaft a göttlech Natur sinn kloer gouf, gouf verstane vu dem, wat gouf gemaach, sou datt d'Männer ouni Entschuldigung sinn. Dëse majestäteise Panorama vu Gottes Ruhm an der Schöpfung inspiréiert richteg Luurescht a Awwer - a bréngt richteg Veruerteelung fir déi, déi refuséieren, de Schöpfer unzuerkennen.

Interessant, fir ons, déi an der Bildung engagéiert sinn - besonnesch an der chrëschtlecher Bildung - hunn d'Versen 1-6 wunnderbar Implikatioune fir dat, wat mir an der Klassescheuf iwwer d'Disziplinnen léieren. Mir léieren hei, datt d'Natur wäert ass, studéiert ze goufen; datt si schéin, beobachtbar, verständlech ass. Mir sinn net agfaangen an der Subjektivitéit vu mengem eegene Gedanken. Mir kënnen Muster, Regelméissegkeet, Uerdnung beobachten. Mir kënnen si miessen. Mir kënnen kausale Interaktioune feststellen. Mir kënnen Ofschlëss zeeche vu wéi meng Efforten och d'Existenz beaflossen, fir gutt oder fir béis.

D'Natur schwätzt kontinuéierlech - Dag a Nuecht. Si schwätzt universal - et geet bis an d'Ende vun der Äerden. Et gouf keng eenzegen humaine Wiesen, iwwerall, deen net dësem Wuertlosche Zeeg vu Gott direkt virun seng Aen huet.

Schließlich encouragéiert dëse Psalm nëmme keng Studie vun der Astronomie, déi schéngt déi spezifesch Referenz hei ze sinn, mee all d'Kapitelen vum "Buch vun der Welt". Mir gesin Mathematik a Physik — Miessen, Berechnen, Mustere, Uerdnung. A mir hunn scho bemierkt d'Form vun dësem Psalm: et ass Poesie, magnifique héich literaresch Konscht mat Metapher, Simile, lyrescher Form a Rhythmus.

D'Natur schwätzt. Ech lieben d'Linn: d'Sonn ass wéi e Bréidegum, deen aus sengem Kammer erauskënnt.

A wa mir an Ären Bibles mierken, seet d'Introduktioun: "Zum Choirmaster" — dëst ass geduecht als e Psalm fir Gesang.

Et gouf och eng Affirmatioun vun de musikalesche Konschten hei. An aneren Wierder, am breetsten Sënne, wat mir an dëse éischte sechs Versen hunn, ass net nëmme e Mandat fir de grousse Schöpfer vum Universum unzebeden, mee och eng Affirmatioun — eng herrlech Affirmatioun, ech gleewen — vun alle eise Beruffer, alle eise Rufen, déi als Rohmaterial d'Stoff vun der goufkreéierter Welt hunn. A d'Realiséierung vun esou engem Kaddo, esou enger Schöpfung an all hirer Uerdnung a Brauchbarkeet a Vielfalt, soll jiddeneen encouragéieren, de Schöpfer ze liesen.

Also wann Dir muer fréi an d'Arbeit geet — oder och hei muer — kuckt rëm. Alles, wat Dir gesit, rift d'Herrlechkeet vum Gott. Ob Dir am Geschäft oder an der Medezin oder am Recht oder an der Fabrikatioun oder och am Ministère sidd, wat och ëmmer d'Materialien a Instrumenter vun Ärem Handwierk sinn, wat och ëmmer d'Prinzipien sinn, déi hir richteg Gebrauch regelen, wat och ëmmer d'Virdeeler a Früchte vun Ärem Beruff sinn — all dat rift d'Herrlechkeet vum Gott. A wéi d'Römer 1 et seet, mir ignoréieren déi Herrlechkeet zu eise Gefor. Wat fir eng Feier ass dëst vun der Gréisst a Schéinheet vun der Welt a vun allem, wat dran ass.

Mee de Psalmist bleift net do stoen, well dat Bild vu Gott senger Offenbarung nach net komplett ass. Gott gouf sech net nëmme am wortlosen Zeegnis vu senger Schöpfung, mä och - a vill méi spezifesch a grondsätzlich - a sengem Wuert, sengem vollen Zeegnis, der Schrëft. Also zweetens, an de Versen 7–11, schwätzt de Psalmist vu Gott senger schriftlecher Zeegnis an der Schrëft, dacks "special revelation" genannt, heiansch "dat Buch vum Wuert".

Now, de Iwwergang vu Vers 6 op Vers 7 - Dir hutt gemierkt, datt ech opgehalen hunn - ass eem so abrupt gouf, datt si ofschléissen, datt dës ursprénglech zwee getrennte Psalmen mussten gewiesen sinn, iergendwéi kunstlech zesummegejoint. Eigentlech mengen ech, et ass e Bewees, datt de Psalmist verstanen huet, datt dës zwee Themen - dat Buch vun der Welt an dat Buch vum Wuert - onvermeidlech a vertraut mateneen verknëppelt sinn.

Lauschtert, wéi de C. S. Lewis dës Verbindung a Form vu der Poesie vum Psalm beschreift. Et ass eng laang Zitatioun, mä et wäert sech lohnen. Lewis schreift:

Éischtens denkt hie vu deem Himmel, wéi Dag fir Dag d'Pompje vu do uewe eis de Glanz vu sengem Schöpfer weist. Dann denkt hie vu der Sonn - d'bridellech joviale vu sengem Opgaang, déi onvorstellbar séier vu sengem Dag vu Osten no Westen; schlussendlech vu senger Hëtzt, net déi mild Hëtzten vu unserem Klima, mä déi wolleklos, blenden, tyrannesch Strale vu sengem Hiwwel, all Ecken an Jauchen duerchsichen. De Schlësselphas, vum ganze Gedicht ofhängeg, ass "et ass näischt verstoppt vu senger Hëtzt". Et duerchsicht iwwerall mat senger staarker, propperer Glut. Dann direkt, am Vers siwen, schwätzt hie vu wat anerem, wat him kaum als anerem schengt, well et sou ähnlech ass wéi déi allduerchsichteg, allentdeckend Sonnenschéin. D'Gesetz ass onverfälscht, propper a goufeg - liicht, streng, desinfizéierend, exultant. Wéi hie d'Sonn gefillt huet, vlleng am Désert, an all Ecken an Schatte vum Schéier, wou hie probéiert huet, sech der ze verstecke, sou fillt hie d'Gesetz, all Verstopptplazen vu senger Seel duerchsichend.

An et sech, Lewis ass hei op engem staarken biblischen Terrain. Dir erënnert Iech u déi Wierder aus Hebräer 4: D'Wort vu Gott ass lieweg an aktiv, méi schaarf wéi all zweeschneideg Schwert… an et kann d'Gedanken an d'Absichten vum Häerz vum Mënsch erkennen. An kee Créature ass vu sengem Bléck verstoppt. D'physikesch Sonn, mat all hirem Fuerschungslécht a brenngendem Hëtzt, weist eis mächteg op déi nach méi – onendlech méi – duerchdréngend, wäissglühend, riichtend a rettend Glast vum geschriwene Wuert vu Gott hin.

Et ass interessant: Ech houne virdrun ugeweist, datt den Numm fir Gott an de Versen 1–6 El ass, de méi allgemengen Numm, deen Creator bedeit. Mä hei am Vers 7 ännert sech den Numm vu Gott. Et ass elo Yahweh – de Verhëmmesschaffer, de Verhëmmesshalter, de schwätzende Gott vun Abraham, Isaac, Jacob a David. An dësen Hèr, de Jehova Gott, huet wierklech geschwat. Hien huet a Wierder geschwat, déi fir eis an de Schrëften opgeholl goufen, fir datt all Generatiounen an all Völcker an all Sproochgruppen an all Zäiten an Uerte dësen Wuertzegnis hätten, fir et an hiren Hänn ze halen.

Gie kannt vläicht, datt déi éischt Kéis, wou e mënschlecht Wiesen d'Wierder vu Gott opgeschriwwen huet – oder zumindestens sou wäit ech kann gesinn – am Deuteronomium 31 war, wou Moses a de Leit op der Schwellen an d'Land vun der Verhëmmessung gi a Moses d'Leedung un Joshua iwwerdréit. An mir liesen am Deuteronomium 31:9 déi Wierder: Dunn huet Moses dës Gesetz geschriwwen. Déi Wierder kënnen e sou liicht vergiessen goufen, mä si si riseg, si si Spillverännerder. Leit, déi nëmme Gott héieren, kéinten elo, fir d'Generatioune vum komm, d'Wierder vu Gott selwer héieren – souguer bis bei eis.

Uiddelt Iech wéi dëse Wuert—dës gouf gouf vu Gott—beschriwwen ass. Éischtens, d'Substantiven: Gesetz, Statuten, Virschrëfte, Beféeler, Angscht, Uerdnungen. All dës zesumme bilden e komprehensiven Verständnis vu Gott senger Ried zu eis an de Schrëften. Wärend d'Erkenntnes vum Buch vun der Welt Owwer an Dankbarkeet vu senger Majestéit erfuerdert, erfuerdert d'Buch vum Wuert—Gesetz, Beféeler, Angscht—eng moralesch a spirituell Äntwert. Mir sollt Ihn eeren. Mir sollt Ihn firchten. Mir sollt Ihm gehorchen.

Uiddelt d'Adjektiver: perfekt, sécher, riicht, reng, wouer. Uewerschrämmlech Perfektioun vu Gott senger Offenbarung. Uewerschrämmlech Wouerheet. Keng eenzegen Stich vu Fallegkeet oder Irtum duerchgaang.

An du bemoerkt d'Verben- baséiert Phrasen, déi d'Frücht vu Gott senger Wuert beschreiwen, wann et gouf: et beleeëlt d'Seel. Et mécht de Simple wiesen. Et gouf Freud am Häerz a Liicht an den Aen. Et besteet éiweg. Et warnt eis a bréngt grouss Belounung.

D'Buch vun der Welt—mat all senger Pracht a Schéinheet a Wonner a Räichheet a Notzelechkeet—kann einfach net sou Befriedeegungen a Freuden a Segnungen ubidden wéi dës.

De Psalmist urdert eis un, all eise Engagement an der Welt—eis Studium, eis Aarbecht, eis Rufen, eis Geniessen—all vum Kontext vu senger geoffenbarter Wuert ze gesinn, deen méi ze wënschen ass wéi Gold, méi süss wéi de süssten Hunneg.

So wéi eise Beruffer wéi wéi wéi wéi interessant a produktiv si, si si onvollstänneg, onerlässeg a leschtendlich onzfridden ouni d'speziell Offenbarung vun de Schrëften. Am Fakte, de ganze Rot vu Schrëft gouf eis kloer, datt mir leschtendlech d'Welt ronderëm eis net kënne verstoen ouni Gott senger geschriwwener Wuert, deen eis erlaabt, alles am Liicht vu Gott senger Häerz fir senger Schöpfung a senger leschtendlecher Absicht ze gesinn, all Saachen zu sech selwer ze erliesen an ze vereinen.

An et loos mech just goufzeg sagen: dës ass eng vun den Wahrheete vun der Schrëft, déi mech mat Uewexitéit gefüllt huet, wann ech u dat denke, wat als nächst fir mech kënnt. Well an de Plazen, wou d'Evangelium kräfteg ass, wou d'Kierch wächst, wou d'Populatioun an den ekonomesche Wuesstum explodéieren - an Plazen wéi Indonesien an Indien, a geschwënn Kambodscha a Laos - gouf et eng opkommend Bewegung an der chrëschtlecher Bildung. D'Kiercheleeder do sichen, d'Wahrheete vum Evangelium an de Kader vun der Schrëft an all Ecken an Kanten vun der Weis vun de Leit iwwer alles ze dréinen.

Am Fakte soe si mir, datt si d'Geschicht vun dësem Land lieben, wou viru Joerhonnerten Universitéiten a College gegrënnt a gefestegt goufen am Kader vun der Schrëft. An ech denke, mir kënnen fairerweis soen, datt d'Léieren an deem Kontext sou vill vun de Segnungen vun eiser Kultur bärgouf. Ech denke och, et ass fair ze soen, datt mir an dësem Land an der Gefor sinn, dës Geschicht ze ignoréieren oder ze vergiessen - oder se fir selbstverständlech ze huelen. Net sou an Indonesien, wou et ee Hunger no grëndlech biblischer chrëschtlecher Bildung gouf, verbonne mat Populatiounswuesstum an ekonomesche Wuesstum. Ech gouf méi doriwwer schwätzen spéider.

Awer de Punkt ass hei: waat d'Buch vun der Welt riichteg Andacht fir de Schöpfergott inspiréiert, well vu wat Hie gemaach huet, wéi vill méi sollt d'Buch vum Wuert an eis Wunner a Bescheidenheet a Lueden a Gehorsam a Heiligkeit a Freed inspiréieren. El ass Jehovah.

An waat Dir d'Schöpfung vu Gott an all hire Formen a Manifestatioune genéisst - waat Dir d'Natur an d'Schaffen an Ärem Gaart liebt, waat Dir Äert Heem an Äert Aarbecht an Äert Famill an Äert Saachen liebt - da sollt Dir fairerweis op déi Gelegenheiten a Kontexe laafen, wou Dir dësen Schöpfergott eegentlech an Wierder héiert, déi mir a meng kënnen verstee.

Gott huet geschwat. An Gott schwätzt. An ech wëll nëmme soe: wéi kënne mir, als Gott seng Leit, zefridden sinn mat dem wortlosen Zeegnis vun der Schöpfung — sou wéi et ass — wann mir dëse Wuert voll Zeegnis hunn, deelt, laut Jakoby 1, deelt, kann eis Seelen retten.

Awer mir sinn nach net um Enn vun der Geschichte vum Psalm. Gott wëll, datt all Seng Offebaarung — souwuel déi allgemeng wéi déi speziell — eis iergendwouhin féiert. An sou kieren mir op d'Verse 12–14, wou de Psalmist vum ultimen Zil vun alldeem schwätzt. Firwat de Buch vun der Welt, am Endeffekt? Firwat de Buch vum Wuert?

Well a Gott sengem Design ass déi allgemeng Offebaarung net en Enn an sech selwer. Et ass eng herrlech Saach — gutt a nëtzlech fir jiddereen, deen et net wëll verweieren, Gott als Schöpfer unzuerkennen an ze veréieren. Awer et ass net genuch, einfach Gott seng Schöpfungsgaben a meng Beruffen ze feieren.

An a Gott sengem Design ass och déi speziell Offebaarung net en Enn an sech selwer. D'Bibel — Gott seng inspiréiert, ausghaut Wuert — wärend et néideg an wiesentlech ass fir goufleg Glawen an Jüngerschaft, ass et am Endeffekt geduecht, eis, duerch Gott seng Geescht, zu Reue a Glawen a Heiligkeit a Vertrauen ze féieren.

Mir kënne goufleg Bibelwëssenschaftler gouf. Mir kënne se studéieren, kennen, souguer vum Ufank bis zum Enn genéissen — an nach Gott seng Absicht fir eis verpassen. Mir kënne gouf wie déi am Johannes 5:39, vu deenen Jesus seet: "Dir sich duerch d'Schrifte, well dir denkt, datt an hinne dir d'éiwegt Liewen hätt; an et sinn hinne, déi vu mir Zeegnis gouf, awer dir refuséiert, zu mir ze kommen, datt dir Liewen hätt."

An sou kommen mir zu Ver-sen 12–14:

"Wien kann seng Feeler erkennen? Fuerdlegt mech fräi vu verstoppele Feeler. Halt och Äre Diener vun presumptiven Sünden; loosst hinne net iwwer mech herrschen. Dann soll ech onberécht a fräi vu grousser Iwwertriedung sinn."

Hei gouf mir d'Äntwert gesinn, déi Gott gewollt huet. Mengem gudde Frënd Don Carson seet et sou: hei ass wat Gott vu allgemenger Offebaarung a spezieller Offebaarung gewollt huet. Carson schreift, dass Gott méi wéi awe vu transcendenter Muecht gewollt huet, méi wéi perséinlech Delight am perséinleche, schwätzende Gott. D'passend Äntwert ass Reue a Glawen a begeeschtert Gebeet, dass Gott Selwer ons vun am Inneren reinige a meng Wierder a Gedanken an Sengem A sinn gefalen.

Reue vu verstopte Feeler—déi sou déiplich vergraben sinn, dass mir vläicht net eemol wiesen, datt si do sinn.

Reue vu presumptiven Sënne—déi bewosst Handlungen vu Defiance géint Gott senger Erwaardungen.

An net nëmme Reue, mee och e Gebeet fir Gott sengen Schutz: Halt Ären Deener vun presumptiven Sënne zréck; loosst si net iwwer mech herrschen.

Mee et ass nach méi wéi e Gebeet vu Reue, méi wéi e Gebeet fir Schutz am Gesiicht vu Versuchung. Ech gleew, dass dëst wierklech e Gebeet vu reddendem Glawen ass, well David e komesche Phrase bett: Erkläert mech onschëlleg... dann gouf ech onschëlleg a fräi vu grousse Verbriechen.

Wat kann David onschëlleg a fräi maachen? Wat kann ons onschëlleg a fräi maachen? Net eiser eegener Onschëllegkeet—mir sinn net wierklech onschëlleg. David wousst dëst gouf. Liest Psalmen 32. Liest Psalmen 51. Hien huet net Onschëllegkeet als Grond vu senger Akzeptanz viru Gott ugewise. Hien ass dorop aus, dass Gott hie erkläert.

Erkläert mech onschëlleg, hien rift—an nëmme dann gouf ech onschëlleg.

Wat ass dëst? Ech gleew, dass hei, verstoppt fir einige Joerhunnerte ier Jesus op d'Äerden koum, e glorreichen Hiweis op d'wat d'Bibel d'Evangelium nennt—d'gouf Nachricht, wéi Gott gniddeg a goufelmig forgivee a erlést.

Durch d'Buch vun der Welt versti mir, dass Hien de souveräne Schöpfer ass.

Duerch d'Buch vum Wuert versti mir, datt Hie helleg a gerecht ass — an datt mir, wéi de David, Rebellen sinn, déi Gott an eisem Häerz defyéieren. Mir si hilflos a hoffnungslos, onfäeg eis selwer aus eisem verdammleche Problem ze retten.

An esou wierft de David sech op d'Mierce vu Gott — Gott, deen an senger Mierce decidéiert, David oder eis net sou ze behandelen, wéi eis Sënne verdéinen, mee deen eis vergouf, an deen David an eis fir onschëlleg erkläert. Net well mir onschëlleg sinn, mee well Gott decidéiert, op den Doud vu sengem eegene Sohn, Jesus — deen de David nëmme am Schiet gesinn huet, an deen mir elo kloer gesin — deessen Doud mir zesumme feieren, wann mir um Herrde senger Mahlzäit deelhuelen.

Jesus, deen eenzegen gerecht Een, deen eenzegen Een, deen iwwerhaapt onschëlleg a fleckenlos war, ass an eiser Plaz als eise Vertrieder gestuerwen — de onschëllegen fir de schëllegen, de fleckenlosen fir de fleckenhafte — an huet de Präis fir eiser Rebellioun géint eise hellegen Gott bezahlt. An Gott akzeptéiert d'Bezuelung. Opgrond vum Verdéinst vum Jesus sengem Doud erkläert Hie eis onschëlleg a fleckenlos virun Him.

Wosst Dir, datt de Psalm 19 d'Rechtfertgung duerch de Glaube alleng verkënnt? Wat fir eng Herrlechkeet.

Mee och dat ass net d'Enn. De Psalm schléisst mat deem schéine, bekannte Vers:

"Loos d'Wörter vu mengem Mound an d'Meditatioun vu mengem Häerz akzeptabel an Äre Bléck sinn, O Herr, meng Fiels an menge Erléiser."

De David weis, datt hie vu Gott gnadeg erkläert gouf. Elo bet hie, datt sengem Mound an sengem Häerz — alles, wat hie seet an och alles, wat hie denkt an fillt — akzeptabel a goufälleg fir Gott wier. An anere Wierder, hie bet, datt de Gott, deen rechtfertgt, och heilege wier. Et ass wierklech 1 Johannes 1:9: Wa mir eis Sënne bekennen, ass Gott treu a gerecht, eis eis Sënne ze vergoufen an eis vu all Ongerechtegkeet ze reinigen.

Wat aner Äntwert kënne mir uerden op sou en erläsenden Gott, deen eis vu eiser Hëlflosegkeet an Hoffnungslosegkeet befreit huet, wéi d'Leeche vum Evangelium, vum Säin Gnad ugedriwwe - Liewe vun Gehorsam an der Ustrengung fir d'Heiligkeet an all Aspekter vun eiser Liewe?

An do hu mir déi voll Bewegung vun dësem Psalm:

Wann mir eis am wortlosen Zeegnis vu Gott an der allgemenger Offenbarung freie, wéi vill méi soll mir eis am worthaften Zeegnis vu Gott an der spezieller Offenbarung freie? Eiser Engagement mat Gott senger Welt soll ons encouragéieren, zu Gott senger Wuert ze lafen, wou mir Gott rieden héieren.

Awescht, wann mir eis am worthaften Zeegnis vu Gott an der spezieller Offenbarung freie, wéi vill méi soll mir - och vum Morgende - ons opmaachen fir Säin Iwwerfierschungs-, vergibendes, gerechtfäerdegendes a heilegend Wierk? Eederméig an ëmgedéngt, wéi David, soll mir zu Him lafen, domat Hie dat Wierk an eis mécht - net eemol fir d'Totalitéit, wéi wann mir dat laang ago gouf, mee kontinuéierlech am gudde Boten vu Gott senger Erklärung vun eiser Onschold, d'Klaam vu Jesus senger Doud als Basis fir déi Erklärung, an der Ustrengung fir d'Heiligkeet a Gehorsam dem Eenem, deen eiser fester Fels a geseegnete Eerlëser ass.

Also, Bridder a Schwëstere, freit Iech an Gott senger Welt an den Uruff, deen Hie Iech gouf, fir an et z'fillen. Nach besser, freit Iech an Gott senger Wuert an allem, wat Hie eis do iwwer Sich a Seng erläsende Pläne seet. Mee am beschten, folgt dem Wee vu Psalter 19 - folgt dem Buch vun der Welt an dem Buch vum Wuert bis zum Evangelium: d'gudde Boten, datt Gott d'Sënner vergouf, well Jesus um Kräiz gestuerwen ass, an d'gudde Boten, datt mir duerch dëst Evangelium kënne schwätzen, denken an liewen akzeptabel a Säin Iech.

Déi Trajectoire - déi Logik vum Buch vun der Welt, Buch vum Wuert, Rechtfertgung an Heilegung - kann den Enn vun der meloddescher Linn vu Psalter 19 sinn, mee et ass net den Enn vun der meloddescher Linn vu Gott sengen erläsenden Plänen fir Seng Schöpfung a fir Iech.

An mir welle mat engem Liéd ofschließen, deen den ultimativen Ziel vum grousse Plang Gott beschreift – sech selwer z'révéiler, domat mir Ihn kennen, verzeiht gouf, an an Heiligkeet vir Him géien. Dir wäert et sou schéin am leschte Vers héieren:

"Fertig, dann, Deng nei Schöpfung; reng an onfleckeg looss eis sinn. Looss eis Deng grouss Rettung perfeckt restauréiert an Dir gesin; vun Herrlechkeet an Herrlechkeet…. Dem Jesus Christus eleng gehéiert d'Herrlechkeet an d'Léis.

Niel Nielson ass de President vum Covenant College zu Lookout Mountain, GA.

Dësen Artikel ass baséiert op enger wörtlecher Transkript vun enger Predegt vum Dr. Nielson. Et gouf liicht editéiert vum Copilot souwéi vum theologesche Staff bei Third Millennium Ministries.