ເວລາ​ທີ່​ເຈົ້າ​ອາດ​ຈະ​ພົບ​ໄດ້

ເວລາ​ທີ່​ເຈົ້າ​ອາດ​ຈະ​ພົບ

ສັນຕະສາດ 32

ໂດຍ ເຈັບ ຈໍແດນ

ກ່ອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະນໍາພາພວກເຮົາໃນການອະທິດຖານ, ຂ້າພະເຈົ້າພຽງແຕ່ຕ້ອງການທີ່ຈະເວົ້າວ່າມັນເປັນກຽດທີ່ດີທີ່ຈະເປີດພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າພ້ອມກັບທ່ານທັງຫມົດທີ່ຄ່ໍາຄືນນີ້. ພວກເຮົາເປັນສະມາຊິກຂອງຄຣິສຕະຈັກນີ້, ແລະດັ່ງທີ່ໄວລີໄດ້ກ່າວມາ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນລັດຖະມົນຕີວິທະຍາໄລ RUF ທີ່ວິທະຍາໄລ ມິສຊິຊິບປີ. ພວກເຮົາຮູ້ສຶກຂອບໃຈຫຼາຍສໍາລັບຄວາມຮັກແລະການຊຸກຍູ້ຂອງທ່ານ, ສໍາລັບມິດຕະພາບຂອງທ່ານ, ສໍາລັບທຸກວິທີທີ່ທ່ານປະຕິບັດຕໍ່ພວກເຮົາເປັນຄອບຄົວແລະທາງທີ່ທ່ານຊຸກຍູ້ພວກເຮົາໃນການປະຕິບັດສາດສະຫນາຂອງພວກເຮົາຕໍ່ນັກສຶກສາວິທະຍາໄລ. ຂ້າພະເຈົ້າຮັກວຽກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງນີ້ເປັນເວລາສິບເອັດປີແລ້ວ; ຫ້າປີທີ່ຜ່ານມາທີ່ນີ້ໃນລັດ ມິສຊິຊິບປີ ທີ່ວິທະຍາໄລ ມິສຊິຊິບປີ. ແລະມັນເປັນກຽດທີ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ໃນທ່ານເພື່ອນັກສຶກສາເຫຼົ່ານີ້. ພວກເຂົາທັງຫມົດແມ່ນຢູ່ໃນພັກຜ່ອນພາກຮຽນໃນອາທິດນີ້ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງການທີ່ຈະເວົ້າຂອບໃຈໃນນາມຂອງ RUF ທີ່ MC ແລະ RUF ແຫ່ງຊາດ. ຄຣິສຕະຈັກນີ້ແມ່ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດີສໍາລັບຄວາມເອື້ອເຟື້ອແລະການສະຫນັບສະຫນູນສໍາລັບວິທີການປະຕິບັດ RUF ໃນທົ່ວປະເທດ. ທ່ານທັງຫມົດໄດ້ຜະລິດລັດຖະມົນຕີວິທະຍາໄລຫຼາຍຄົນຈາກທ່າມກາງຂອງທ່ານ, ລູກບຸດແຫ່ງຄໍາສັນຍາຈາກປະຊາຊົນຄຣິສຕະຈັກນີ້ທີ່ໄດ້ໄປເປັນລັດຖະມົນຕີວິທະຍາໄລ, ແລະຂ້າພະເຈົ້ານັບມັນເປັນສິດທິພິເສດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບໃຊ້ໃນການອະໄວວັດທະນະທໍາ ໃນຄຣິສຕະຈັກນີ້. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອວ່າເວລານີ້ແມ່ນເວລາທີ່ຫວານທີ່ສຸດທີ່ພວກເຮົາມີເປັນຄອບຄົວ. ໃນຄ່ໍາວັນອາທິດ, ບາງຄັ້ງພວກເຮົາເປັນຄົນສັບສົນ, ບາງຄັ້ງພວກເຮົານອນຫລັບ, ແຕ່ຍັງໄດ້ປິດວັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ດ້ວຍການອະໄວວັດທະນະທໍາກັບທ່ານທັງຫມົດແລະການເປີດພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລະດັ່ງນັ້ນມັນເປັນການປິ່ນປົວສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າທີ່ຈະໄດ້ຮັບໃຊ້ຢູ່ທີ່ນີ້ກັບທ່ານໃນຄ່ໍາຄືນນີ້.

ພວກເຮົາກໍາລັງຈະສຶກສາສັນຕະສາດ 32, ສະນັ້ນຖ້າທ່ານຕ້ອງການຫັນຫນ້າໃນພຣະຄໍາພີຂອງທ່ານໄປຫາສັນຕະສາດ 32 ແລະກ່ອນທີ່ພວກເຮົາອ່ານມັນຮ່ວມກັນຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິດຖານສໍາລັບພວກເຮົາ. ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໄປຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນການອະທິດຖານ!

ພໍ່, ພວກເຮົາ ອ້ອນໜ້າໄປຫາ ພຣະອົງ ດຽວນີ້, ວາງ ໜ້າ ຂອງ ພວກເຮົາ ໄວ້ ເພື່ອສະແຫວງຫາ ພຣະອົງ ໃນ ພຣະຄຳ ຂອງ ພຣະອົງ. ພຣະອົງ ເປັນ ພຣະເຈົ້າ ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຢ້ານກົວ ທີ່ ຮັກສາ ຄຳ ສັນຍາ ແລະ ຄວາມ ຮັກ ທີ່ ໝັ້ນຄົງ ກັບ ຜູ້ທີ່ ຮັກ ພຣະອົງ ແລະ ຮັກສາ ພຣະບັນຍັດ ຂອງ ພຣະອົງ. ແລະ ແນວໃດກໍ່ຕາມ ພວກເຮົາ ຍອມຮັບ, ຄືກັບ ຜູ້ພະຍາກອນ ດານີເອນ ໄດ້ ຍອມຮັບ ຫລາຍປີ ກ່ອນ, ວ່າ ພວກເຮົາ ໄດ້ ຜິດບາດ ແລະ ເຮັດ ຜິດພາດ ແລະ ປະພຶດ ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ໄດ້ ກະບົງ, ຫັນ ໜີ ຈາກ ພຣະບັນຍັດ ແລະ ກົດລະບຽບ ຂອງ ພຣະອົງ. ຕໍ່ ພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຄວາມ ຊອບທຳ ເປັນ ຂອງ ພຣະອົງ, ແຕ່ ຕໍ່ ພວກເຮົາ, ຄວາມ ລອາຍ ເປັນ ຂອງ ພວກເຮົາ. ແຕ່ ຕໍ່ ພຣະອົງ ນຳ້ ຍັງມີ ຄວາມ ເມດຕາ ແລະ ໃຫ້ ອະໄພ, ຊຶ່ງ ເປັນ ພື້ນຖານ ສຳ ລັບ ຄຳ ອະທິຖານຂອງ ພວກເຮົາ ໃນຄ່ ຄືນນີ້. ກະລຸນາ ຟັງຄຳ ອະທິຖານຂອງ ຜູ້ຮັບໃຊ້ ຂອງ ພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ ພວກເຮົາ ຂໍ ພຣະອົງ ເປີດ ຕາ ຂອງ ພວກເຮົາ ເພື່ອ ພວກເຮົາ ອາດ ຊອກຫາ ສິ່ງມະຫັດສະຈັນ ໃນ ພຣະບັນຍັດ ຂອງ ພຣະອົງ. ພຣະອົງ ຂໍ ໃຫ້ ພຣະໜ້າຂອງ ພຣະອົງ ສ່ອງ ແສງ ໃສ່ ວິຫານ ຂອງ ພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ ພວກເຮົາ ສະແຫວງຫາ ພຣະອົງ, ເພາະວ່າ ພວກເຮົາ ບໍ່ ນຳ ສິ່ງ ອະທິຖານ” ເຫຼົ່ານີ້ ມາ ໄວ້ ຕໍ່ ພຣະອົງ ເນື່ອງຈາກ ຄວາມ ຊອບທຳ ໃດໆ ຂອງ ພວກເຮົາ, ແຕ່ ເນື່ອງຈາກ ຄວາມ ເມດຕາ ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂອງ ພຣະອົງ. ພວກເຮົາ ອະທິຖານ ສິ່ງ ເຫຼົ່ານີ້ ໃນ ພຣະນາມ ຂອງພຣະຄຣິດ, ອາແມນ.

ເບິ່ງ ກັບ ຂ້າພະເຈົ້າ ໃນ ພຣະສັນຍາ 32. ພວກເຮົາ ຈະ ອ່ານ ພຣະສັນຍາ ນີ້ ທັງໝົດ, ຂໍ້ 1 ຫາ 11:

ການສອນຂອງດາວິດ.

ພອນ ແກ່ ຜູ້ທີ່ ຖືກຜິດບາດ ໄດ້ຮັບການໃຫ້ອະໄພ, ຜູ້ທີ່ ບາບ ໄດ້ ຮັບການປົກປິດ. ພອນ ແກ່ ຊາຍ ທີ່ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ບໍ່ ນັບ ຄວາມ ຜິດພາດ, ແລະ ໃນ ວິນຍານ ຂອງ ລາວ ບໍ່ ມີ ຄວາມ ຫລອກລວງ.

ເພາະວ່າ ເມື່ອ ຂ້າພະເຈົ້າ ງຽບ ບໍ່ ເວົ້າ, ກະດູກ ຂອງ ຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ ແຫ້ງ ຜ່ານ ການ ໂມ້ອອກ ໄປ ທຸກໆ ວັນ. ວັນ ແລະ ຄືນ ພຣະຫັດຂອງ ພຣະອົງ ໜັກ ໃສ່ ຂ້າພະເຈົ້າ; ຄວາມ ເຂັ້ມ ຂອງ ຂ້າພະເຈົ້າ ແຫ້ງ ໄປ ດັ່ງ ຄວາມ ຮ້ອນ ໃນ ລະດູ ຮ້ອນ.

ຂ້າພະເຈົ້າ ຍອມຮັບ ຄວາມ ຜິດບາດ ຂອງ ຂ້າພະເຈົ້າ ແກ່ ພຣະອົງ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ ປົກປິດ ຄວາມ ຜິດພາດ; ຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ ເວົ້າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າ ຈະ ຍອມຮັບ ຄວາມ ຜິດບາດ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແກ່ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,’ ແລະ ພຣະອົງ ໄດ້ ໃຫ້ອະໄພ ຄວາມ ຜິດພາດ ຂອງ ບາບ ຂອງ ຂ້າພະເຈົ້າ.

ເພາະວ່າ ທຸກຄົນ ທີ່ ເປັນ ຄົນຊອບທຳ ຄວນ ອະທິຖານ ແກ່ ພຣະອົງ ໃນ ເວລາ ທີ່ ພຣະອົງ ສາມາດ ພົບ; ແນ່ນອນ ໃນ ຄວາມ ຮີບຮ້ອນ ແຫ່ງ ນ້ ຳ ທີ່ ຍິ່ງໃຫຍ່, ພວກເຂົາ ຈະ ບໍ່ ເຖິງ ລາວ. ພຣະອົງ ເປັນ ບ່ອນ ລີ້ ຊ່ອນ ແກ່ ຂ້າພະເຈົ້າ; ພຣະອົງ ຮັກສາ ຂ້າພະເຈົ້າ ຈາກ ບັນຫາ; ພຣະອົງ ລ້ອມ ຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍ ສຽງ ຂອງ ການປົດປ່ອຍ.

ຂ້າພະເຈົ້າຈະສອນທ່ານແລະສອນທ່ານໃນທາງທີ່ທ່ານຄວນໄປ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປຶກສາທ່ານດ້ວຍຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ທ່ານ. ຢ່າເປັນຄືກັບມ້າຫຼືລາ, ໂດຍບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ, ຕ້ອງໄດ້ຄວບຄຸມດ້ວຍບິດແລະສາຍບິດ, ຫລື ມັນຈະບໍ່ຢູ່ໃກ້ທ່ານ.

ຄວາມທຸກທໍລະມານຫຼາຍແມ່ນຂອງຄົນຊົ່ວ, ແຕ່ຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງລ້ອມຮອບຄົນທີ່ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຈົ່ງມີຄວາມຍິນດີໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຈົ່ງຍິນດີ, ໂອ ຄົນຊອບທໍາ, ແລະຈົ່ງຮ້ອງເພງຍິນດີ, ທ່ານທັງຫມົດທີ່ມີໃຈຊື່!

ຫຍ້າແຫ້ງແລະຫມາກດອກໄມ້ຈາງ, ແຕ່ພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າຈະຍືນຍົງຕະຫຼອດໄປ.

ສັນຕະສາດນີ້ມີສອງສ່ວນຕົ້ນຕໍ, ສອງເຄິ່ງຕົ້ນຕໍ. ຂໍ້ 1 ຫາ 5 ແມ່ນກ່ຽວກັບການອະໄພ. ແລະໃນສ່ວນທີສອງ, ຂໍ້ 6 ຫາ 11, ແມ່ນກ່ຽວກັບການປ້ອງກັນແລະທິດທາງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຈື່ໄດ້ວ່າການສຶກສາສັນຕະສາດນີ້ໃນຊ seminary ໄດ້. ມັນແມ່ນຫນຶ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດການຄົ້ນຄວ້າຂໍ້ພຣະຄໍາພີ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສຶກສາພາສາເຮບເລີ, ພາສາຕົ້ນສະບັບ, ແລະຂໍ້ພຣະຄໍາພີທີ່ຍາວນານນີ້. ແລະຢູ່ໃນມັນ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານກ່ຽວກັບນັກວິຊາການທີ່ໄດ້ສຶກສາເລື່ອງນີ້ໃນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາເອີ້ນວ່າການວິພາກວິຈັນສູງ, ຫລາຍຄົນຂອງພວກເຂົາຄິດວ່ານີ້ແມ່ນຄ້າຍຄືກັບສັນຕະສາດທີ່ແຕກຕ່າງກັນທີ່ວາງໄວ້ຮ່ວມກັນ. ພວກເຂົາຄິດວ່າມັນບໍ່ແມ່ນສັນຕະສາດດຽວ; ມັນບໍ່ໄດ້ໄປຮ່ວມກັນ. ແຕ່ສິ່ງກໍ່ຄື, ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງໄປຮ່ວມກັນ. ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈ - ນັກວິຊາການເຫຼົ່ານີ້, ຫລາຍຄົນຂອງພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າເປັນຄຣິສຕຽນແຕ່ເປັນວິຊາການໃນຂໍ້ພຣະຄໍາພີ - ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າການອະໄພໃນຄວາມຫມາຍຫນຶ່ງໄປກັບການປ້ອງກັນແລະທິດທາງຂອງພຣະເຈົ້າໃນອີກດ້ານຫນຶ່ງ. ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າຕ່າງປະເທດກັບພວກເຂົາ. ຄົນຫນຶ່ງຢູ່ໃນຂໍ້ 1-2 ແມ່ນຄົນບາບທີ່ມີການລ່ວງລະເມີດແລະຄວາມບໍ່ຊອບທໍາແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໃນຂໍ້ 6, ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າກ່ຽວກັບຄົນທີ່ເປັນພຣະເຈົ້າ? ຄົນທີ່ເປັນພຣະເຈົ້າມາຈາກໃສໃນຂໍ້ 6?

ດັ່ງນັ້ນ, ຄໍາຖາມທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫລັງຄືແມ່ນຫຍັງທີ່ເປັນຄວາມສໍາຄັນທີ່ສຸດໃນທີ່ນີ້ ແລະ ມັນແມ່ນຈຸດຕົ້ນຕໍຂອງພຣະສັນຍານີ້. ມັນແມ່ນການທີ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ອະໄພນໍາພວກເຮົາໄປສູ່ຄວາມຮັກ. ວ່າການທີ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ຄວາມຊອບທໍາແກ່ພວກເຮົາໃນບັນດາຄວາມບາບຂອງພວກເຮົາ ນໍາພວກເຮົາໄປສູ່ການບໍລິສຸດ. ໃນພຣະກິດຕິການ ບ章7, ພຣະເຢຊູກ່າວວ່າ, “ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການອະໄພຫຼາຍ, ຮັກຫຼາຍ.” ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການອະໄພຫຼາຍ ຮັກຫຼາຍ. ແລະ ລອງເບິ່ງວ່າພຣະສັນຍານີ້ມີລັກສະນະແນວໃດ. ມັນກ່າວໃນຂໍ້ທີ1, “[BVR_001] ອະໄພແລ້ວ, ຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມບາບ, ຄວາມບາບຂອງລາວຖືກປົກປິດ.” ຈາກນັ້ນໃຫ້ຂ້າມໄປຫາຂໍ້ທີ11. ມັນສິ້ນສຸດດ້ວຍ, “ຈົ່ງຍິນດີໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ຈົ່ງຍິນດີ, ໂອ ພວກຄົນຊອບທໍາ, ແລະ ທຸກຄົນທີ່ມີໃຈຊື່ສັດ, ຄວນມີຄວາມຍິນດີ!” ເບິ່ງ, ມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມບາບ ແລະ ມັນສິ້ນສຸດດ້ວຍການຍິນດີໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ຮ້ອງອອກດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ດັ່ງຄົນທີ່ມີໃຈຊື່ສັດ. ໂຣມ 2 ກ່າວວ່າ ຄວາມດີຂອງພຣະເຈົ້າ ນໍາພວກເຮົາໄປສູ່ການປ່ຽນໃຈເຫລື້ອມໃສ ແລະ ຮູບແບບດຽວກັນນີ້ແມ່ນຖືກສະແດງຢູ່ທີ່ນີ້ – ຮູບແບບດຽວກັນຂອງການອະໄພ ແລະ ຄວາມເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າ ນໍາພວກເຮົາໄປສູ່ການປົກປ້ອງ ແລະ ທິດທາງຂອງພຣະເຈົ້າ.

ການອະໄພຂອງພຣະເຈົ້າ

ດັ່ງນັ້ນ, ລອງເບິ່ງລາຍລະອຽດນີ້ຢ່າງໃກ້ຊິດ. ກ່ອນອື່ນ, ພວກເຮົາລອງເບິ່ງການອະໄພຂອງພຣະເຈົ້າ, ຂໍ້ທີ1-5. ພະອົງກ່າວວ່າ, “[BVR_002] ອະໄພແລ້ວ, ຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມບາບ, ຄວາມບາບຂອງລາວຖືກປົກປິດ. ອະໄພແລ້ວ, ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ມີຄວາມບໍ່ຊອບທໍາ, ແລະ ໃນໃຈຂອງລາວບໍ່ມີການຫລອກລວງ.” ດຽວນີ້, ດາວິດ, ຜູ້ທີ່ຂຽນພຣະສັນຍານີ້, ໃຊ້ຄໍາທີ່ແຕກຕ່າງກັນສໍາລັບຄວາມບາບຢູ່ທີ່ນີ້ – ຄວາມບໍ່ຊອບທໍາ, ການລ່ວງລະເມີດ. ລາວກໍາລັງອ້າງອີງເຖິງຄວາມບາບໃນທຸກວິທີການເພື່ອສະແດງວ່າມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຫນຶ່ງຫຼືຄົນອື່ນ; ມັນແມ່ນຄວາມບາບໃນທຸກວິທີການທີ່ພວກເຮົາປະຕິບັດ – ໃນທາງນ້ອຍໆ ແລະ ໃຫຍ່ໆ. ມັນແມ່ນວິທີການທີ່ພວກເຮົາພຽງແຕ່ພາດໂອກາດທີ່ພວກເຮົາພຽງແຕ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ແລະ ມັນຍັງເປັນວິທີການທີ່ພວກເຮົາອ້າງອີງເຖິງຄວາມບໍ່ຊອບທໍາ – ວິທີການທີ່ຢູ່ໃນຫຼັກຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາກໍາລັງວາງກົງກັນຂ້າມກັບພຣະເຈົ້າ. ແລະ ລາວກ່າວວ່າຄວາມບາບແບບນັ້ນ, ທຸກປະເພດ, ໄດ້ຮັບການອະໄພຢູ່ທີ່ນີ້, ພົບກັບຄວາມເມດຕາ.

ແຕ່​ຢ່າງ​ໃດ​ກໍ່​ຕາມ, ການ​ໃຫ້ອະໄພ​ນີ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ​หลังจาก​ການ​ພິຈາລະນາ​ຢ່າງ​ໃຫຍ່​หลวง​ຂອງ​ດາວິດ. ພະອົງ​ໄດ້​ພັນລະນາ​ໃນ​ຂໍ້ 3 ຫາ 4, ພະອົງ​ໄດ້​ກ່າວ, “ ເມື່ອ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ປິດ​ມິດ, ກະດູກ​ຂອງ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ກໍ່​ເສື່ອມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ການ​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ຕະຫຼອດ​ທັງ​ວັນ. ສໍາລັບ​ວັນ​ແລະ​ຄືນ, ມື​ຂອງ​ພະເຈົ້າ​ໜັກ​ຢູ່​ເທິງ​ຂ້າພະເຈົ້າ; ພະລັງ​ຂອງ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ແຫ້ງ​ໄປ​ຄື​ກັບ​ຄວາມ​ຮ້ອນ​ຂອງ​ລະດູ​ຮ້ອນ.” ພະອົງ​ໄດ້​ພັນລະນາ​ອາ​ການ​ຄ້າຍ​ຄື​ໄຂ້. ພະອົງ​ໄດ້​ພັນລະນາ​ຄວາມ​ທຸກ​ລຳ​ບາກ. ພະອົງ​ໄດ້​ພັນລະນາ​ການ​ຮ້ອງ​ໄຫ້. ທ່ານ​ເຄີຍ​ຢູ່​ໃນ​ຄວາມ​ເຈັບ​ປວດ​ແບບ​ນັ້ນ​ບໍ? ທ່ານ​ເຄີຍ​ມີ​ຄວາມ​ເຈັບ​ປວດ​ທີ່​ບໍ່​ສາມາດ​ບອກ​ໄດ້, ຄື​ກັບ​ການ​ຮ້ອງ​ໄຫ້, ເພື່ອ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ເຈັບ​ປວດ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ຕົວ​ທ່ານ? ດັ່ງ​ນັ້ນ​ແລ້ວ, ນັ້ນ​ແມ່ນ​ສິ່ງ​ທີ່​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ກັບ​ດາວິດ. ແລະ​ມີ​ເຫດຜົນ​ທີ່​ເຮັດ​ໃຫ້​ສິ່ງ​ນີ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ກັບ​ພະອົງ. ມັນ​ເປັນ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ພະອົງ​ບໍ່​ຍອມ​ໄປ​ທີ່​ພະເຈົ້າ​ແລະ​ສາລະພາບ​ບາບ​ຂອງ​ຕົນ. ພະອົງ​ບໍ່​ຍອມ​ເອົາ​ບາບ​ຂອງ​ຕົນ​ໄປ​ໃຫ້​ພະເຈົ້າ.

ບາງ​ຄົນ​ໃນ​ພວກ​ທ່ານ​ຢູ່​ໃນ​ສະຖານະການ​ນີ້​ໃນ​ຄືນ​ນີ້. ບາງ​ຄົນ​ໃນ​ພວກ​ທ່ານ​ພົບ​ເຫັນ​ຕົນ​ເອງ​ຮ້ອງ​ໄຫ້, ເໝືອນ​ກັບ​ການ​ປິດ​ມິດ. ວັນ​ແລະ​ຄືນ, ມື​ຂອງ​ພະເຈົ້າ​ໜັກ​ຢູ່​ເທິງ​ທ່ານ ແລະ ທ່ານ​ໄດ້​ສົງ​ໄສ​ວ່າ​ມັນ​ແມ່ນ​ຫຍັງ. ທ່ານ​ໄດ້​ສົງ​ໄສ​ວ່າ​ມັນ​ເປັນ​ບາງ​ສິ່ງ​ທີ່​ບໍ່​ດີ​ທາງ​ດ້ານ​ອາ​ລົມ; ແມ່ນ​ບາງ​ສິ່ງ​ທີ່​ບໍ່​ດີ​ຢູ່​ບ່ອນ​ເຮັດ​ວຽກ, ຄື​ກັບ​ວ່າ​ທ່ານ​ເຮັດ​ວຽກ​ໜັກ​ເກີນ​ໄປ? ບາງ​ທີ​ບາງ​ສິ່ງ​ທີ່​ບໍ່​ດີ​ກັບ​ຄວາມ​ສຳພັນ​ຂອງ​ທ່ານ​ກັບ​ຄູ່​ສົມ​ລົດ ຫຼື ລູກ​ຂອງ​ທ່ານ? ແຕ່​ສິ່ງ​ທີ່​ເພງ​ສັນລະເສີນ​ນີ້​ບອກ​ທ່ານ​ໃນ​ຄືນ​ນີ້​ແມ່ນ​ວ່າ, ບໍ່, ມັນ​ບໍ່​ແມ່ນ. ມັນ​ເປັນ​ຍ້ອນ​ວ່າ​ມື​ຂອງ​ພະເຈົ້າ​ໜັກ​ຢູ່​ເທິງ​ທ່ານ ແລະ ພະອົງ, ໂດຍ​ຜ່ານ​ສິ່ງ​ເຫຼົ່າ​ນີ້, ໂດຍ​ຜ່ານ​ຄວາມ​ຫຍຸ້ງຍາກ​ເຫຼົ່າ​ນີ້, ພະອົງ​ດຶງ​ທ່ານ​ໄປ​ຫາ​ພະອົງ​ເອງ, ເພາະ​ວ່າ​ພະອົງ​ຕ້ອງການ​ໃຫ້​ທ່ານ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຈິງ. ນັ້ນ​ແມ່ນ​ສິ່ງ​ທີ່​ບອກ​ໃນ​ຕອນ​ທ້າຍ​ຂອງ​ຂໍ້ 2 ວ່າ “ໃນ​ໃຈ​ໃດ​ບໍ່​ມີ​ການ​ຫຼອກ​ລວງ.” ມັນ​ເປັນ​ຄວາມ​ໝາຍ​ທີ່​ດາວິດ​ສຸດ​ທ້າຍ​ໄດ້​ກ່າວ​ວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າ​ຈະ​ສາລະພາບ​ບາບ​ຂອງ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໃຫ້​ແກ່​ພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າ​ຈະ​ຮັບ​ຮູ້​ບາບ​ຂອງ​ຂ້າພະເຈົ້າ.”

“Til Sin Be Bitter, Christ Will Not Be Sweet.”

ມີຊື່ Puritan ເກົ່າແກ່ຊື່ Thomas Watson ຜູ້ທີ່ເວົ້າວ່າ, “ ຈົນກວ່າບາບຈະຂົມ, ພຣະຄຣິດຈະບໍ່ຫວານ.” ຈົນກວ່າບາບຈະຂົມ, ພຣະຄຣິດຈະບໍ່ຫວານ. ແລະ ພວກເຮົາບາງຄົນເອົາຕອນຕົ້ນຂອງພຣະສັນຍາ ນີ້, “ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມສຸກແມ່ນ,” ແລະ ພວກເຮົາບໍ່ເຂົ້າໃຈເຄິ່ງທີ່ສອງທີ່ເວົ້າວ່າ, “ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມບາບໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ.” ເບິ່ງ, ມີຄວາມແຂງກະດ້າງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຮົາ ແລະ ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າບັນຫາເລິກເຊິ່ງຂອງພວກເຮົາ, ຄວາມຕ້ອງການທີ່ເລິກເຊິ່ງຂອງພວກເຮົາແມ່ນບາບຂອງພວກເຮົາຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ມັນບໍ່ແມ່ນເງິນ, ມັນບໍ່ແມ່ນການມີບໍ່ພຽງພໍ, ມັນບໍ່ແມ່ນການບໍ່ມີພຽງພໍ, ມັນບໍ່ແມ່ນ ສຸຂະພາບ. ມັນບໍ່ແມ່ນ, ອີກເທື່ອຫນຶ່ງ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງການພຣະເຈົ້າໃຫ້ພອນ - ການແຕ່ງງານ, ການເປັນພໍ່ແມ່, ວຽກງານ. ແລະ ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ບັນຫາຂອງແຕ່ລະຄົນໃນທີ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນອາການ. ບັນຫາທັງຫມົດທີ່ທ່ານປະສົບໃນຂົງເຂດການແຕ່ງງານ ແລະ ການເປັນພໍ່ແມ່ ແລະ ວຽກງານ ແລະ ສຸຂະພາບ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນລ้วນເປັນອາການ ບັນຫາໃຫຍ່ກວ່າ ແລະ ມັນແມ່ນການຕ່າງແຍກຈາກພຣະເຈົ້າ ໂດຍຜ່ານບາບຂອງທ່ານ. ນັ້ນແມ່ນຫົວໃຈຂອງທ່ານມີບັນຫາ.

ແລະ ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ພວກເຮົາປະຕິເສດສິ່ງນັ້ນ, ແມ່ນບໍ? ພວກເຮົາເລື່ອນມັນອອກໄປ. ພວກເຮົາພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກຜິດ ແລະ ຄວາມອາຍຂອງພວກເຮົາສະຫງົບລົງ ແລະ ພວກເຮົາພະຍາຍາມເວົ້າວ່າພວກເຮົາຈະບໍ່ຟັງມັນ ແລະ ພວກເຮົາຈະບໍ່ຕ້ອງມາຫາພຣະເຈົ້າໃນການສາລະພາບ. ເບິ່ງ, ມັນແມ່ນຍ້ອນວ່າມັນແມ່ນທໍາມະຊາດຂອງພວກເຮົາທີ່ບໍ່ໄປຫາພຣະເຈົ້າ. ພວກເຮົາແມ່ນຄືກັບພໍ່ແມ່ຂອງພວກເຮົາ, ອາດາມ ແລະ ເອວາ. ທ່ານອາດຈະຈື່ໄດ້ໃນບັນຊີຂອງ ພຣະກໍລະໄວ 3 ທີ່ອາດາມ ແລະ ເອວາໄດ້ບາບ, ມັນເວົ້າວ່າພວກເຂົາໄດ້ຍິນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ ຍ່າງໃນສວນ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ເຊື່ອງຈາກພຣະອົງ. ດີ, ນັ້ນແມ່ນສະຕິຂອງພວກເຮົາ. ນັ້ນແມ່ນສະຕິຂອງພວກເຮົາ.

ພວກເຮົາໄດ້ຮັບສັດລ້ຽງເມື່ອຫຼາຍເດືອນກ່ອນ; ໝາ ຊື່ ສະກອດ. ມັນເປັນໝາສາຍພັນ ມາວນຕ໌ເທນ ຄູຣ໌. ແລະ ສາຍພັນນີ້, instincts ຂອງລາວແມ່ນເພື່ອໄລ່ ກະຕ່າຍ ຕໍ່ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທັງໝົດ; ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຫມາຍຄວາມວ່າ ຕໍ່ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທັງໝົດ! ມັນບໍ່ ສໍາຄັນຫຍັງ ຖ້າມີ ສາຍເຊືອກ; ມັນບໍ່ ສໍາຄັນຫຍັງ ຖ້າມີ ສາຍຄໍ. ມັນບໍ່ ສໍາຄັນຫຍັງ ຖ້າລາວຖືກ ໄຟຟ້າຊແshock ກັບສາຍຄໍໄຟຟ້າ, ທ່ານຮູ້ບໍ່, ໄຟຟ້າແລ່ນຜ່ານເສັ້ນເລືອດຂອງລາວ! ລາວຈະໄປຈັບ ກະຕ່າຍ ນັ້ນ ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນ instinct ຂອງລາວ! ແລະ ພວກເຮົາກໍາລັງພະຍາຍາມສອນລາວ, ຄືກັບ ຄໍາເພງ ນີ້, ມັນບອກໃນຂໍ້ 9, “ຢ່າເປັນເຫມືອນ ມ້າ ຫລື ລາ, ໂດຍບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ, ຊຶ່ງຕ້ອງໄດ້ ຄວບຄຸມ ດ້ວຍ ຫມວດ ແລະ ສາຍບັງ, ຫລື ມັນຈະບໍ່ຢູ່ໃກ້ທ່ານ.” ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາພະຍາຍາມເຮັດກັບ ສະກອດ; ພວກເຮົາພະຍາຍາມເກັບລາວໄກ້ພວກເຮົາ, ແຕ່ລາວບໍ່ເຂົ້າໃຈ.

ຮັບຮູ້ ບາບ ຂອງທ່ານ

ດີ, ສິ່ງດຽວກັນແມ່ນສໍາລັບພວກເຮົາ. ມັນເປັນ instinct ຂອງພວກເຮົາ, ມັນເປັນ instinct ຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຈະແລ່ນຈາກພຣະເຈົ້າ ໃນບາບຂອງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາບໍ່ຢາກໄປຫາພຣະອົງ; ພວກເຮົາຢາກ ຫນີ ຈາກພຣະອົງ. ແລະ ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ພວກເຮົາຕ້ອງເຮັດວຽກຕໍ່ instinct ນັ້ນ. ພວກເຮົາຕ້ອງເຮັດວຽກຕໍ່ instinct ເຫຼ่านั้น ແລະ ປະຕິຕາມ ຂັ້ນຕອນ ທີ່ໄດ້ໃຫ້ມານີ້ໃນພຣະຄໍາພີ ຄໍາເພງ 32. ພຣະອົງບອກໃນຂໍ້ 5, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຮູ້ ບາບ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ທ່ານ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປິດບັງ ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າຈະສາລະພາບ ການລ່ວງລະເມີດ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.’” ສະນັ້ນ ຈິ່ງພິຈາລະນາ ກະສັດ ດາວິດ ເຮັດການຕັດສິນໃຈນີ້. ພຣະອົງໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເກັບຄວາມລັບນີ້ໄວ້ອີກຕໍ່ໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ສາລະພາບມັນ.” ແລະ ເບິ່ງຂໍ້ຕໍ່ໄປ. ມັນບອກວ່າ, “ແລະ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ອະໄພ ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.” ທ່ານເຫັນບໍ ວ່າມັນເກີດຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ? ດາວິດ ຢູ່ທີ່ນີ້, ເກັບມັນທັງໝົດ, ເກັບມັນທັງຫມົດ ຢ່າງງຽບໆ, ແລະ ສຸດທ້າຍ ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃຊ້ຄວາມກົດດັນພຽງພໍ, ພຣະອົງກໍ່ມາຫາພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕັດສິນໃຈ. ພຣະອົງໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຈະສາລະພາບ ການລ່ວງລະເມີດ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ອະໄພ ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Derek Kidner ເວົ້າກ່ຽວກັບ ຄໍາເພງ ນີ້ວ່າ “ການໄດ້ຮັບຄວາມສອດຄ່ອງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບພຣະເຈົ້າແມ່ນຄວາມສຸກທີ່ແທ້ຈິງ.” ນັ້ນແມ່ນຄວາມຫມາຍຂອງຄໍາເພງນີ້ – “ການໄດ້ຮັບຄວາມສອດຄ່ອງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບພຣະເຈົ້າແມ່ນຄວາມສຸກທີ່ແທ້ຈິງ.” ແລະນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ພາກສ່ວນແຫ່ງທໍາອິດນີ້สอนພວກເຮົາ – ວ່າພວກເຮົາສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມສອດຄ່ອງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບພຣະເຈົ້าผ່ານການອະໄພຂອງພຣະອົງແລະຜ່ານຄວາມເມດຕາຂອງພຣະອົງ. ມັນແມ່ນຢູ່ໃນລັກສະນະຂອງພຣະອົງເພື່ອເປັນຄົນມີເມດຕາ. ທ່ານບໍ່ໄດ້ມາຫາພຣະເຈົ້າທີ່ມີແຂນຂ້າມ, ຢືນແລະລໍຖ້າທ່ານເວົ້າຄໍາເວົ້າຂອງທ່ານເພື່ອວ່າພຣະອົງສາມາດໃຫ້ທ່ານສິ່ງທີ່ກໍາລັງມາ. ນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ທ່ານບໍລິການ.

ສະແຫວງຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

ມີພາກສ່ວນທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບຄໍານີ້ໃນ ອີຊາໂຢ 55. ທ່ານອາດເຫັນວ່າຊື່ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ກັບການສ sermon ນີ້ແມ່ນ, “ເວລາທີ່ທ່ານອາດຈະຖືກພົບ.” ໃນຂໍ້ 6 ມັນບອກ, “ດັ່ງນັ້ນ, ທຸກຄົນທີ່ເປັນຄົນຊອບທໍາໃຫ້ຖວາຍການອະທິຖານຕໍ່ທ່ານໃນເວລາທີ່ທ່ານອາດຈະຖືກພົບ.” ດີ, ຄໍາເວົ້າດຽວກັນນັ້ນໃຊ້ໃນ ອີຊາໂຢ 55. ມັນບອກ, “ມາຫານ້ໍາ, ທ່ານຜູ້ທີ່ບໍ່ມີເງິນ, ມາແລະຊື້ແລະກິນ. ມາແລະຊື້ເຂົ້າຈີ່ແລະເຫລົ້າໂດຍບໍ່ມີເງິນແລະໂດຍບໍ່ມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ. ເປັນຫຍັງທ່ານໃຊ້ເງິນຂອງທ່ານໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນເຂົ້າຈີ່ແລະການອອກແຮງງານຂອງທ່ານໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ພໍໃຈ? ມາທີ່ນີ້ຢ່າງດຸເດືອດ; ຟັງຂ້າພະເຈົ້າ. ຟັງຄໍາສັນຍາຂອງດາວິດ. ສະແຫວງຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງສາມາດພົບໄດ້; ໂທຫາພຣະອົງໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຢູ່ໃກ້. ຂໍໃຫ້ຄົນຊົ່ວຮ້າຍປະຖິ້ມວິທີການຂອງຕົນແລະຄົນບໍ່ຊອບທໍາຄິດວ່າ. ເພາະວິທີການຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນວິທີການຂອງທ່ານແລະຄວາມຄິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຄວາມຄິດຂອງທ່ານ.” ແລະພຣະອົງໄດ້ເພີ່ມວ່າໃນຕອນທ້າຍໃນອີຊາໂຢ 55 ເພາະວ່າພວກເຮົາບໍ່ຄືກັນ. ທ່ານເຫັນ? ເມື່ອຜູ້ໃດຜູ້ຫນຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເຈັບປວດ, ພວກເຮົາເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີ; ພວກເຮົາເປັນຄົນບໍ່ດີ. ພວກເຮົາເປັນຄົນຫນ້າເອິ້ນ; ພວກເຮົາເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ຄືກັນ.

ແລະດັ່ງນັ້ນ, ນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງເພງສັນລະເສີນນີ້ຈະຫຼິ້ນ. ທ່ານເຫັນ, ທ່ານມີການອະໄພໃນ verses 1 ຜ່ານ 5, ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນໃນ verses 6 ຜ່ານ 11 ທ່ານມີການປ້ອງກັນຂອງພຣະເຈົ້າແລະທິດທາງຂອງພຣະເຈົ້າໃນຊີວິດຂອງທ່ານ. ມັນກ່າວໃນຂໍ້ 6, “ດັ່ງນັ້ນທຸກຄົນທີ່ເປັນຄົນຊອບທຳ ຄວນອະທິຖານຕໍ່ທ່ານໃນເວລາທີ່ທ່ານອາດຈະພົບ; ແນ່ນອນໃນການຮົ່ວໄຫຼຂອງນໍ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄປເຖິງພຣະອົງ.” “ໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ເປັນຄົນຊອບທຳ” – ນັ້ນບໍ່ແມ່ນບັງເອີນ ທີ່ດາວິດຂຽນແນວນັ້ນ. ໄປຂ້າງໜ້າໄປຫາໂຣມ 4 ໃນຈົດໝາຍຂອງໂປໂລຕໍ່ຊາວໂຣມ. ພຣະອົງຈະເວົ້າໃນຂໍ້ຄວາມນີ້, ໃນພຣະສັນລະເສີນນີ້, ກະສັດດາວິດໄດ້ເວົ້າກ່ຽວກັບການຊຳລະຜິດໂດຍຄວາມເຊື່ອ. ທ່ານເຫັນ, ເຫດຜົນທີ່ພຣະເຈົ້າສາມາດໃຫ້ອະໄພພວກເຮົາໄດ້ໄວ ແລະ ເຫດຜົນທີ່ພຣະອົງສາມາດໃຫ້ອະໄພດາວິດໄດ້ໄວ ແມ່ນຍ້ອນວ່າພຣະອົງໄດ້ນັບດາວິດເປັນຄົນຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ. ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ພວກເຮົາມີຄວາມຊອບທຳທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຮັບໂດຍຄວາມເຊື່ອ. ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ Wiley ໄດ້ເວົ້າກ່ຽວກັບໃນຕອນເຊົ້າ ໃນຂະນະທີ່ລາວເວົ້າກ່ຽວກັບສວນເກທເຊມາເນີ ແລະ ໃນຂະນະທີ່ລາວເວົ້າກ່ຽວກັບພຣະເຢຊູຕຽມສໍາລັບໄມ້ກາງແຂນ. ພຣະເຢຊູມີຄ່າຄວນໄດ້ຮັບການປ້ອງກັນນັ້ນ ແລະ ພຣະເຢຊູມີຄ່າຄວນໄດ້ຮັບທິດທາງນັ້ນ ໂດຍພຣະອົງໄດ້ປະຕິບັດຄວາມຊອບທຳ ແລະ ມັນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ພວກເຮົາ ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງສາມາດເພີດເພີນກັບພອນທີ່ verses 6 ຜ່ານ 11 ອະທິບາຍ – ພອນຂອງການປ້ອງກັນແລະທິດທາງ.

ການປ້ອງກັນແລະທິດທາງຂອງພຣະເຈົ້າ

ກວດເບິ່ງພອນຂອງການປົກປ້ອງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານແລ້ວ. ຂໍ້ 6, “ດັ່ງນັ້ນ, ທຸກຄົນທີ່ເປັນຄົນຊອບທຳຄວນອະທິຖານຕໍ່ພະເຈົ້າໃນເວລາທີ່ພະເຈົ້າສາມາດພົບໄດ້; ແນ່ນອນໃນລະຫວ່າງນ້ຳທີ່ໄຫຼເຊັ່ນນັ້ນ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄປເຖິງພະອົງ. ພະເຈົ້າເປັນບ່ອນລີ້ຊ່ອນສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ; ພະເຈົ້າຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າຈາກຄວາມລຳບາກ; ພະເຈົ້າໂອ້ອາມຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງການປົດປ່ອຍ.” ທ່ານເຫັນ, ຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງແມ່ນດາວິດເຊື່ອງຈາກພະເຈົ້າເຊັ່ນດຽວກັບພວກເຮົາເຮັດເລື້ອຍໆ, ແລະດຽວນີ້ລາວເຊື່ອງຢູ່ໃນພະເຈົ້າ. ລາວຫາ refuge ໃນພະເຈົ້າ. ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນລາວໄປຕໍ່. ນີ້ແມ່ນພະເຈົ້າເວົ້າ, “ເຮົາຈະສອນເຈົ້າແລະສອນເຈົ້າໃນທາງທີ່ເຈົ້າຄວນໄປ; ເຮົາຈະປຶກສາເຈົ້າດ້ວຍຕາຂອງເຮົາຕໍ່ເຈົ້າ. ຢ່າເປັນເຊັ່ນມ້າຫຼືລາ, ໂດຍບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ, ຕ້ອງໄດ້ຄວບຄຸມດ້ວຍບິດແລະສາຍບົວ, ຫຼືມັນຈະບໍ່ຢູ່ໃກ້ເຈົ້າ.” ທີ່ນີ້ມັນເວົ້າກ່ຽວກັບທິດທາງທີ່ພະເຈົ້າໃຫ້ພວກເຮົາ. ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຖືກປະໄວ້ໃຫ້ແກ່ການອອກແບບຂອງຕົນເອງດັ່ງກ່າວວ່າຕອນນີ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນຕົວເຮົາເອງ. ທ່ານຮູ້ບໍ່, ພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ອະໄພພວກເຮົາແລະຕອນນີ້ພະເຈົ້າປົກປ້ອງພວກເຮົາແລະເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມພວກເຮົາຢູ່ໃນຕົວເຮົາເອງເພື່ອເຮັດການຕັດສິນໃຈທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້. ບໍ່! ມັນບອກວ່າ, “ເຮົາຈະສອນເຈົ້າແລະສອນເຈົ້າໃນທາງທີ່ເຈົ້າຄວນໄປ; ເຮົາຈະປຶກສາເຈົ້າດ້ວຍຕາຂອງເຮົາຕໍ່ເຈົ້າ.”

ບາງຄົນຂອງທ່ານອາດຈະຈື່ໃນປີ 2003, ໃນການແຂ່ງຂັນກິລາບານ, Portland Trailblazers ພົບກັບ Dallas Mavericks, ເດັກຍິງໄວ 13 ປີທີ່ຫວານຊື່ນໄດ້ລຸກຂຶ້ນເພື່ອຮ້ອງເພງ National Anthem. ແລະເມື່ອນາງໄດ້ລຸກຂຶ້ນຮ້ອງ, ນາງລືມຄຳເວົ້າ. ມັນຫັນອອກວ່ານາງໄດ້ເປັນຫວັດແລະນາງພະຍາຍາມຮ້ອງເພງເພາະວ່ານີ້ແມ່ນໂອກາດໃຫຍ່ຂອງນາງທີ່ຈະສ່ອງແສງ, ແລະນາງສັບສົນກັບຄຳເວົ້າຫຼາຍ, ຄືກັນກັບຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຊົ່ວໄລຍະໜຶ້ນ, ແລະນາງບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເຮັດຫຍັງຕໍ່ໄປ. ຄືກັບວ່ານາງຈະສືບຕໍ່ໄດ້ແນວໃດ? ທຸກຄົນກຳລັງເບິ່ງນາງ – 20,000 ແຟນໆ! ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຫົວຫນ້າຄູຝຶກຂອງ Portland Trailblazers, Maurice Cheeks, ຄ່ອຍໆຍ່າງໄປຫານາງ, ວາງແຂນຂອງລາວອ້ອມນາງ, ແລະກະຊິບຄຳເວົ້າໃນຫູຂອງນາງ. ແລະທ່ານສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້, ຝູງຄົນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນມັນຈົນກວ່າທຸກຄົນຮ້ອງເພງເພງຊາດຢູ່ທີ່ສຸດຂອງປອດໃສຂອງເຂົາເຈົ້າເມື່ອເດັກຍິງນີ້, ໂດຍຜ່ານສາຍນ້ຳຕາ, ຮ້ອງເພງກັບ Maurice Cheeks.

ດີ, ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢູ່ໃນຂໍ້ 8 ຫາ 11. “ຂ້າພະເຈົ້າຈະສອນທ່ານແລະບອກທ່ານໃນທາງທີ່ທ່ານຄວນໄປ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປຶກສາທ່ານດ້ວຍຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ທ່ານ.” ຫລາຍຄົນພວກເຮົາໄປເຖິງຊ່ວງເວລານັ້ນ, ຖືກຕ້ອງ, ເມື່ອພວກເຮົາເວົ້າວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຕ້ອງເຮັດຫຍັງ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປແມ່ນຫຍັງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງທີ່ບໍ່ດີ, ມັນຮູ້ສຶກຄື, ແລະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແນ່ໃຈວ່າຈະໄປຈາກນີ້.” ແຕ່ຢູ່ທີ່ນີ້, ລອງເບິ່ງຄໍາຂອງດາວິດ. ພະອົງເວົ້າຢູ່ໃນຂໍ້ 10, “ຫລາຍຄົນແມ່ນຄວາມໂສກເສົ້າຂອງຄົນຊົ່ວ, ແຕ່ຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງລ້ອມຮອບຄົນທີ່ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.” ມັນເປັນຮູບພາບຂອງຄວາມອຸດົມສົມບູນ. ມັນເປັນຮູບພາບທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະຫນອງສິ່ງທີ່ທ່ານຕ້ອງການໃນເວລາທີ່ເຫມາະສົມ.

ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນທ່ານມີບົດສະຫຼຸບທີ່ປະເສີດນີ້, “ຈົ່ງມີຄວາມຍິນດີໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຈົ່ງຍິນດີ, ທ່ານຄົນຊອບ, ແລະຈົ່ງຮ້ອງເພງຍິນດີ, ທ່ານທັງຫມົດທີ່ມີໃຈຊື່!” ເບິ່ງຫລາຍຄົນຢູ່ໃນຫ້ອງນີ້, ອີກເທື່ອຫນຶ່ງ, ບໍ່ເອົາບາບຂອງພວກເຮົາໄປພຣະເຈົ້າໃນການອະທິຖານ. ພວກເຮົາບໍ່ໄປຫາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຫມັ້ນໃຈທີ່ວ່າພວກເຮົາສາມາດຊອກຫາການໃຫ້ອະໄພໄດ້. ແລະຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມີການໃຫ້ອະໄພແລະສິ່ງອື່ນໆທີ່ສະເຫນີໃຫ້ຖ້າພວກເຮົາໄປຫາພຣະອົງເປັນພຣະບິດາຂອງພວກເຮົາ, ໄປຫາພຣະອົງບໍ່ແມ່ນບົນພື້ນຖານຂອງການເຮັດວຽກຂອງພວກເຮົາເອງແຕ່ແມ່ນບົນພື້ນຖານຂອງຄວາມຊອບທໍາຂອງພຣະຄຣິດ. ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນພວກເຮົາສາມາດເວົ້າກັບດາວິດ, “ຈົ່ງມີຄວາມຍິນດີໃນພຣະຜູ້ເປນເຈົ້າ, ແລະຈົ່ງຍິນດີ, ທ່ານຄົນຊອບ, ແລະຈົ່ງຮ້ອງເພງຍິນດີ, ທ່ານທັງຫມົດທີ່ມີໃຈຊື່!” ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ, ສອນພວກເຮົາໃຫ້ເຮັດແນວນັ້ນໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາອີງໃສ່ພຣະອົງໃນການອະທິຖານ. ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາອະທິຖານຫາພຣະອົງດຽວນີ້!

ພຣະບິດາ, ພວກເຮົາຂໍຂອບໃຈທ່ານສໍາລັບພຣະຄໍາຂອງທ່ານແລະພວກເຮົາຂໍຂອບໃຈທ່ານສໍາລັບຕົວຢ່າງນີ້ຂອງການມາຫາທ່ານກັບບາບຂອງພວກເຮົາແລະການວາງໃຈທ່ານເພື່ອການປົກປ້ອງຂອງທ່ານແລະຊອກຫາທ່ານສໍາລັບການຊີ້ນໍາຂອງທ່ານ. ພວກເຮົາອະທິຖານວ່າທ່ານຈະປຶກສາພວກເຮົາດ້ວຍຕາຂອງທ່ານຕໍ່ພວກເຮົາແລະພວກເຮົາຈະບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າຖືກປະຖິ້ມແຕ່ແທນທີ່ພວກເຮົາຈະເຫັນວ່າທ່ານໄດ້ເບິ່ງແຍງສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງການໃນພຣະຄຣິດ. ພວກເຮົາອະທິຖານສິ່ງນີ້ເພື່ອພຣະຄຣິດ. ອາແມນ.