Ningthina Ama Gi Khongthang Nadani Christian Mitmei Thangnadani Haiba Khongthang Gi Guide

Theigi Nungshitigi Guide: Christian Character gi Thongthang Nadani

Thongthang Nadani: True Religion gi Khongthang

Harvey Newcomb gi

Scripture gi khongthang nadani, salvation gi khongthang nadani, Christ leh apostle ho huihna nadani, mihoigi thangkhat nadani, thangkhat nadani, spiritual life gi thongthang nadani, regeneration gi term nadani, commencement gi khongthang nadani, instantaneous nadani. Apostle Peter huihna nadani, "new-born babe" gi khongthang nadani, young convert nadani, haiba khongthang nadani. Haiba khongthang nadani, true Christian, mind gi right state nadani, conversion gi period nadani, grace gi lively leh vigorous exercises nadani, principal evidences nadani, haiba khongthang nadani. Haiba khongthang nadani, nature gi state nadani, grace gi state nadani, change nadani, great nadani. Haiba change nadani, imperfect nadani, "putting off the old man" gi khongthang nadani, "bringing under the body leh keeping it in subjection" gi khongthang nadani, remains yet to be done nadani; "new man" nadani, childhood gi feebleness nadani, "stature of a perfect man in Christ Jesus" nadani, grow up nadani.

শুদ্ধ ধর্ম অবশ্যই, এইতো, মূলতঃ প্রগতিশীল হোৱা উচিত। এই কথাটি পৰমেশ্বৰৰ বাক্যৰ সকলো চিত্রৰ স্পষ্ট ইংগিত যি হৃদয়ত অনুগ্ৰহৰ কাৰ্য বৰ্ণনা কৰে। ই সর্ষপৰ বীজৰ সাথে তুলনা কৰা হৈছে, যি সকলো বীজৰ সৰুৱা। কিন্তু, যেতিয়া ই অঙ্কুৰিত হয়, ই উঠে আৰু নিজৰ শাখাসমূহ বিস্তাৰ কৰে, যতদিন ই সকলো গাছৰ বৃহত্তম নহয়। এই চিত্রৰ সৌন্দৰ্য আৰু উপযুক্ততাৰ মূল্যায়ন নহয়, যদি আমি পূর্বৰ দেশবৰ পৰিবেশত গাছৰ বহুল বৃদ্ধি বিবেচনা নকৰোঁ। কিন্তু এনে গাছৰ পৰা আমি আশা নকৰোঁ যে ই একেবাৰে পূর্ণ পৰিণতিতে পਹुँচাৰ আগতেই অঙ্কুৰিত হৱা উচিত। মৰিচাৰ গাছৰ নিচাযোৱা, যি পূর্ণৰূপে গজাই প্রথমবাৰৰ বাবে প্ৰাতৰ সূৰ্য দেখে; কিন্তু ই শীঘ্ৰই শুকায়। তথাপি আমি এনে আশা নকৰোঁ যে এই গাছ পৰিণতিত পਹुँচাৰ আগতেই স্থিৰ হৈ যায়। যদি ই বৃদ্ধি বন্ধ কৰে, তেন্তে ইয়াৰ শিপাৰ তলত এটা পোকা বা কৰটা ৰোগ থাকিব লাগে, যি ইয়াক শুকাই আৰু মাৰে।

অনুগ্ৰহৰ কাৰ্যাও উপনিৰ্মিত কৰা হৈছে; যি প্ৰথমত এতোৰ সৰু যে ইয়াৰ উপস্থিতি আটাৰ মৰিচাত কষ্টেৰে অনুভৱ কৰা যায়। কিন্তু যেতিয়া ই কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ করে, ই বৃদ্ধি পায় আৰু বিস্তাৰিত হয়, যতদিন সম্পূৰ্ণ আটাৰ উপনিৰ্মিত হয়। তথাপি ইয়াৰ অগ্রগতি ঠাণ্ডা হৰে বাধিত হোৱা যোৱা; আৰু প্ৰক্রিয়াটি কমি যোৱা, যাতে উৎপাদন ক্ষতিগ্ৰস্ত নহয়। এইতো খ্রীষ্টীয়ানে পশ্চাদপসৰণ আৰু পবিত্ৰ স্নেহত শীতল হোৱাৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ পৰা কমি যোৱা খুব কমেই হয়।

Again, grace is compared to a living spring—a fountain, whose waters bubble up and send forth a constant stream. Christ says, "The water that I shall give him shall be in him a well of water, springing up into everlasting life." When these words were uttered, our Lord was sitting on a deep well, in conversation with the woman of Samaria. As his custom was, he drew instruction from the objects around him. He directed her attention away from the water which could only quench natural thirst, to the living water, which refreshes the soul. But she, not understanding him, wished to know how he could obtain living water from a deep well, without anything to draw with. In order to show the superiority of the water of life, he told her that those who drank of it should have it in them, constantly springing up of itself, as from an overflowing fountain.

One of the most deeply-cherished recollections of the author's early life, is the living spring that flowed from a rock near the home of his childhood. The severest drought never affected it, and in the coldest season of a northern winter it was never frozen. Oft, as he rose in the morning, when the chilling blasts whistled around the dwelling, and everything seemed sealed up with perpetual frost, the ice and snow would be smoking around the spring. Thus, like a steady stream, should our graces flow, unaffected by the drought or barrenness of others, melting the icy hearts around us.

Wait, I will provide Manipuri translation now.

I will translate it into Manipuri now.

অৱশ্যে, কৃপাক এৰা জীৱন্ত চশ্মাৰ সাথে তুলনা কৰা হয়—এটা চশ্মা, যৰ পানী উথলে উঠে আৰু এক ধাৰাবাহিক স্রোত পঠিয়ায়। খ্রীষ্টে কয়, "যে পানী মই তেওঁক দিম, সি তেওঁৰ ভিতৰত চিরস্থায়ী জীৱনলৈ উথলে উঠা পানীৰ এটা কূপ হ'ব।" এই কথাৰে যেতিয়া উচ্চাৰণ কৰা হ'ল, আমাৰ প্ৰভু এটা গভীৰ কূপৰ ওপৰত বহি আছিল, সামৰিয়াৰ মহিলাৰ সাথে কথা পাতি আছিল। যিৰ নিয়ম আছিল, তেওঁ নিজৰ চাৰিওৰ বস্তুৰ পৰা নিৰ্দেশনা আঁকৰি ল'ৱাৰ চেষ্টা কৰিলে। তেওঁ তেওঁৰ মনোযোগ পানীৰ পৰা আঁতৰাই দিলে, যি পানী কেৱল প্রাকৃতিক তৃষ্ণা নিবাৰণ কৰিব পাৰে, জীৱন্ত পানীলৈ, যি আত্মাক সতেজ কৰে। কিন্তু তেওঁ, তেওঁক বুঝি নপাৰি, জীৱন্ত পানী গভীৰ কূপৰ পৰা পোৱাৰ উপায় সম্পর্কে জানিবলৈ ইচ্ছুক হ'ল, য'ত কোনো কিছুৰে আঁকৰিবলৈ নাছিল। জীৱনৰ পানীৰ উੱਤৰতা দেখুৱাবলৈ, তেওঁ তেওঁক ক'ল যে, যি লোকে ই পানী পিয়াব, সি সি পানীৰে সতেজ হ'ব, আৰু ই সিৰে নিজৰ পৰা উথলে উঠিব, যি এটা প্লাবিত চশ্মাৰ নিচিনা।

লেখকৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ সবচেয়ে গভীৰভাৱে প্ৰিয় স্মৃতি হ'ল এটা জীৱন্ত চশ্মা যি শৈশৱৰ ঘৰৰ ওচৰৰ পাথৰৰ পৰা বৈ আছিল। সবচেয়ে তীব্ৰ খৰাহ কালেও ইয়া প্ৰভাৱিত নহ'ল, আৰু উত্তৰাঞ্চলীয়া শীতেৰ সৰ্বকনিষ্ঠ ঋতুতো ইয়া কখনো জমা নহ'ল। প্ৰায়ে, যেতিয়া লেখকে প্ৰাতৰ উঠিৰে, আৰু চিলাৰ হাওয়াই ঘৰৰ চাৰিওৰে বয়েই আছিল, আৰু সকলোবোৰ জমা হৈ আছিল চিৰস্থায়ী হিমৰাশিৰে, চশ্মাৰ চাৰিওৰে ধোঁৱা উঠি আছিল বৰফ আৰু তুহুৰা। এইদৰে, এটা স্থিৰ স্রোতৰ নিচিনা, আমাৰ অনুগ্ৰহসমূহ বৈ যোৱা উচিত, অন্যৰ খৰাহ বা বন্ধ্যাত্বৰ দ্বাৰা অপ্রভাৱিত হৈ, আমাৰ চাৰিওৰে জমা হৈ থকা হৃদয়বোৰক গলাই।

"অধার্মিক নোৱে," ডেভিড কয়, "তেওঁলোৱে খজুৰ গছৰ দৰে বিকাশ পাবে; তেওঁ লেবানোনৰ দেবদাৰু গছৰ দৰে বৃদ্ধি পাবে।" খজুৰ গছটো ক্রমাগত বৃদ্ধি পায় আৰু বাঢ়ে, আৰু ইয়াৰ সতেজতা আৰু ফলপ্ৰসূতা হয়তো অন্য যিকোনো গছৰ তুলনাত অধিক দিন স্থায়ী হয়। ইয়াৰ নিজৰ জাতি বৃদ্ধি কৰাৰ ক্ষমতাৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ, ইয়াৰ শিপিনীয়ে বহুতো চুৱা উৎপন্ন করে; আৰু যেতিয়া ইয়াক মৰুভূমিত এটা জীয়াই থকা পানীৰ উৎসৰ কাষত ৰোপণ কৰা হয়, শীঘ্ৰতে ইয়াৰ চাৰিওফালে খজুৰ গছৰ এটা সৰু বন দেখা পোৱা যাবে। এই গছটো অত্যন্ত উপযোগী গছবোৰৰ এটা, ইয়াৰ প্রতিটো অংশেই লাভজনক কাৰ্যৰ বাবে ব্যবহাৰ কৰা হয়। "খজুৰ গছৰ দৰে বিকাশ পোৱা," এই ধাৰণাটো অৰ্থপূৰ্ণ। খ্ৰীষ্টীয়ানে কেৱল তেওঁৰ নিজৰ আধ্যাত্মিক বৃদ্ধিত অগ্রগতি সাধন কৰি, প্ৰভুৰ বাগিচাত "ন্যায়ৰ গছবোৰৰ" বৃদ্ধিত অৰিহণা যোগাই, আৰু উপযোগীতাৰ কাৰ্যৰত প্ৰচুৰ হ'লে এই ধাৰণাটো বাস্তৱায়িত হয়।

দেবদাৰু গছ এটা চিৰসেঞ্জীৱী গছ। ই অন্য বহুতো গছৰ দৰে ইয়াৰ পাতা ঝেড়ে নেপৰি, আৰু আধা বছৰ ধৰি স্পষ্টভাৱে নিৰ্জীৱ যোৰ হ'লেহি, তাৰ পাছত আৰু এটা ঋতুৰ বাবে বহুলাংখ্যক পাতা উৎপন্ন কৰে; কিন্তু ইয়াৰ বৃদ্ধি স্থিৰ আৰু নিৰ্ভৰযোগ্য। ই চিৰসেঞ্জীৱী সব্জ। গতিকে, দেবদাৰু গছৰ দৰে বৃদ্ধি পোৱাটো ঈশ্বৰীয় জীৱনত স্থিৰ অগ্রগতিৰ সূচক।

মিনি মাগী অমুক পাই অখুৰা পুণ্য অমৰা সন্ধান কৰিবলৈ আৰু ৰক্ষা কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে, সেইবোৰ মনৰ আগত উপস্থাপন কৰা সম্ভৱ সবচেয়ে উচ্চতম। ঈশ্বৰৰ গৌৰৱে ইয়াক প্রয়োজন কৰে। ই সৱতੋਂ বড় পৰোপকাৰ। ই ঈশ্বৰৰ নিখুঁত প্ৰকাশৰ প্ৰকাশ, তেওঁৰ বুদ্ধিমান সৃষ্টিৰ প্রতি। এই প্ৰকাশ তেওঁৰ সৃষ্টি, পৰিচালনা, আৰু কৃপাৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰা, আৰু তেওঁৰ নৈতিক চিত্র তেওঁৰ হৃদয়ত প্ৰভাৱিত কৰি কৰা হয়। ইয়াতেই তেওঁৰ সুখ্য নিৱাস। অতএব, ঈশ্বৰ নিজৰ গৌৰৱ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ, ঈশ্বৰ সর্বোচ্চ মাপৰ নিঃস্বাৰ্থ দয়া ব্যৱহাৰ কৰে। কিছুই তেওঁৰ সুখ্য বৃদ্ধি কৰিব নোৱায়; কিছুই তেওঁৰ সুখ্য হ্ৰাস কৰিব নোৱায়। যদি সমস্ত সৃষ্টি মুছে ফেলা হয়, আৰু ঈশ্বৰ একমাত্ৰ সৰ্বজনীন হয়, তেওঁ এতিয়াও নিজৰ মৰ্যাদা আৰু সুখ্য সম্পূৰ্ণৰূপে ধাৰণ কৰি থাকিব। অতএব, ঈশ্বৰৰ নিজৰ গৌৰৱ ৰক্ষা কৰাৰ কোনো স্বাৰ্থপৰতা নাথাকিব পাৰে। সৃষ্টিকৰ্তাৰ গৌৰৱ সৃষ্টিৰ মঙ্গলৰ বাবে অপরিহাৰ্য। অতএব, ঈশ্বৰক গৌৰৱান্বিত কৰাৰ ইচ্ছা আমাৰ আচৰণৰ নিয়ামক নীতি, আমাৰ কাৰ্যৰ প্ৰধান উৎস হ'ব লাগে।

কিন্তু ঈশ্বৰৰ গৌৰৱ আমাৰ অনুগ্ৰহ বৃদ্ধিৰ দ্বাৰা কেনেকৈ প্ৰচাৰিত হয়?

১. ই আমাৰ হৃদয়ত তেওঁৰ চিত্র প্ৰভাৱিত কৰি, আৰু তেওঁৰ নৈতিক প্ৰকৃতিৰ উৎকৃষ্টতা, পবিত্ৰতা, আৰু সৌন্দৰ্যৰ আধ্যাত্মিক আৱিষ্কাৰ দিয়ে আমাৰ প্রতি প্ৰকাশিত হয়।

২. ই অন্যৰ প্রতি প্ৰকাশিত হয়, যেতিয়া আমি পবিত্ৰ জীৱন ৰক্ষা কৰোঁ; কাৰণ এইদৰে খ্ৰীষ্টৰ নৈতিক চিত্র প্ৰদৰ্শিত হয়, যেমন সূৰ্যৰ গৌৰৱ চন্দ্ৰৰ প্ৰতিফলিত প্ৰকাশত দেখা যায়।

৩. ঈশ্বৰৰ গৌৰৱ মুক্ত কৃপাৰ সমৃদ্ধিৰ বিষয়ে অন্যৰ জ্ঞান দি, আৰু খ্ৰীষ্টৰ পানে আনেৰি কৰি প্ৰচাৰিত হয়; কাৰণ এই মাধ্যমে তেওঁৰ আধ্যাত্মিক প্ৰকাশ পাই ঈশ্বৰৰ নিখুঁত প্ৰকাশৰ সৌন্দৰ্য আৰু গৌৰৱ দৰ্শন কৰে, আৰু তেওঁৰ চিত্র তেওঁৰ আত্মাত উৎকীৰ্ণ হয়।

মিল 마찬가지로, ঈশ্বৰীয় বিষয়ত উন্নতিৰ লক্ষ্য ৰাখিবলৈ আমি বড় উৎসাহ পাইছি। যি লোকে ঈশ্বৰীয় জ্ঞান আৰু পবিত্ৰতাত উচ্চ সাধনালৈ পিছ পায়, ঈশ্বৰৰ বাক্য এনে লোকৰ বাবে প্রতিজ্ঞাসমূহেৰে পৰিপূৰ্ণ। হোৱে পৰগুটিয়ে কয়, "তেতিয়া আমি জানিবলৈ পাৰিব, যদি আমি পৰমেশ্বৰৰ জ্ঞানলৈ পিছ পাই: তেওঁৰ ওচৰৰা আগমন সকালৰ নিচিনা প্রস্তুত কৰা হৈছে; আৰু তেওঁ আমাৰ ওচৰলৈ বৃষ্টিৰ নিচিনা আহিব, যেনে পৃথিৱীত পূৰ্বৰ আৰু পাছৰ বৃষ্টি।" যি লোকে তেওঁৰ জ্ঞানলৈ পিছ পায়, তেওঁৰ ওচৰৰা আগমন নিশ্চিত, নিয়মিত আৰু স্থিৰ হ'ব, যেনে সকালৰ নিয়মিত আগমন; আৰু সূৰ্য্যয়ৰ নিচিনা উন্নত হ'ব, যেতিয়া তাৰ কিবা পূৰ্বৰ পক্ষত ফুটি উঠে, আৰু উজ্জ্বলতা আৰু তীব্ৰতা বৃদ্ধি পায়, যেতিয়া তাৰ পৰিদহ উষ্ণতা আৰু স্থিৰ, স্পষ্ট প্ৰকাশ পৰিদান কৰে। "যদি আমি পৰমেশ্বৰৰ জ্ঞানলৈ পিছ পাই," আমাৰ সান্ত্বনা স্থিৰ হ'ব, আৰু পৰমেশ্বৰৰ মঙ্গলৰ বিষয়ে আমাৰ অভিজ্ঞতা নিশ্চিত হ'ব, যেনে ৰাত আৰু দিনৰ নিয়মিত ক্ৰম; আৰু ঈশ্বৰৰ সঙ্গত, আৰু প্ৰকাশ বৃদ্ধি, স্থিৰ হ'ব, যেনে সূৰ্য্যৰ আগমন প্ৰভাতৰ পৰা মধ্যাহ্নলৈ। কেতিয়া কেতিয়া মেঘ থাকিব পাৰে; কিন্তু সেইবোৰ শীঘ্ৰেই বিক্ষিপ্ত হ'ব, আৰু ধাৰ্ম্মিকতাৰ সূৰ্য্য মাধুৰ্য্যৰ কিবা আৰু অধিক উৎসাহজনক উজ্জ্বলতাৰে উদ্ভাসিত হ'ব।

Haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, "Nungai pao leire, nungai pao phamtakpa, nungai pao phamtakpa nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani." Palestine gi Amukta asina khongthang nadani, nungai pao leire gi tarakta asina khongthang nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani; thina khongthang nadani, gi mithing nadani, gi mithing gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani; gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani. Gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani; gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani.

Christian khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani. Gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani; gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani. Gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani; gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani. Gi tarakta asina khongthang nadani, gi mithing nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani, gi khongthang nadani haigi khunung gi tarakta asina khongthang nadani.

অতএব, সচরাচর, এই নতুন অভিজ্ঞতা যার বিষয়ে আমি কথা বলছি, তার আগে খ্রিস্টানকে মহান পরীক্ষার মাধ্যমে নিয়ে আসা হয়, প্রায়শই প্রলোভনের শক্তি আর প্রত্যয়ের শক্তিতে অতিক্রম করে যা তার প্রথম অভিজ্ঞতা পূর্বে অনুমোদনমূলক করুণার। কিন্তু, যখন আলো আবার তার মনে ভেঙ্গে পড়ে, তাকে একটি বিশাল স্থানে নিয়ে আসা হয়, আর তিনি “প্রভুর সৌন্দর্য,” আর তার অনুগ্রহের গৌরব, এর চেয়ে স্পষ্ট দৃষ্টিতে আগে কখনো দেখেননি। পূর্ণ নিশ্চিত হওয়ার সম্পদ তার মনে ভেঙ্গে পড়ে, আর তার শান্তি নদীর মত প্রবাহিত হয় যা কখনো শুকায় না। তার ঈশ্বরের মহিমা, আর সেই ঐশ্বরিক আর অবর্ণনীয় রহস্য, “ঈশ্বর মাংসে প্রকাশিত,” এর নতুন আর স্পষ্ট আবিষ্কার আছে। তার প্রাণ ঈশ্বরের পথে উন্নীত হয়, যদিও নিজের মধ্যে অত্যন্ত নত, আর ঈশ্বরের সামনে নত-মস্তক। সে “বন্ধনের আত্মা”র বদলে “সন্তানের আত্মা” পেয়েছে। তার মন “ঈশ্বরের ওপর প্রতিষ্ঠিত হয়ে শান্তিতে।” আর এই “শেষ বৃষ্টি” তার ফলকে পরিপক্কতায় নিয়ে আসে। তার প্রেম আর আনন্দ, যেমন তার সমস্ত পবিত্র অনুভূতি, আরো বিশুদ্ধ আর আধ্যাত্মিক, কম মানবিক আবেগের সাথে মিশ্রিত; তার বিশ্বাস আরো শক্তিশালী, স্পষ্ট, আর স্থির; তার ধৈর্য্য শক্তিশালী হয়; সে আরো সহনশীল, আরো মৃদু, আরো নম্র, আরো নত, সব সময় তার মেজাজ আর আচরণে অধিকতর সামঞ্জস্যপূর্ণ। সে আক্ষরিকভাবে আর সত্যভাবে “ধৈর্য্যের সাথে ফল উৎপন্ন করে;” আর তার ফল স্থায়ী হয়, আর দেখা যায়, ঈশ্বরের অনুগ্রহের গৌরবের জন্য। আর, অনেকের সাথে, এই সতেজতা প্রায়ই পুনরাবৃত্তি হয়, এক দীর্ঘ খ্রিস্টান জীবনের মাধ্যমে, তাদের সবসময় “তাদের মৌসুমে ফল উৎপন্ন করতে।”

বাইবেলৰ সাধুসকলৰ অভিজ্ঞতাতো এনেকুৱা "পিছৰ বৃষ্টি" আছে, যেমন ইয়োবৰ বিচাৰত, আৰু ডেভিড আৰু পিতৰৰ পতনৰ পাছত। তেনেদৰে, আমি বুনিয়ান, মিসেস এডৱাৰ্ডছ, (জোনাথন এডৱাৰ্ডছৰ স্ত্রী,) এডৱাৰ্ড পেইসন, জেমছ ব্রেইনাৰ্ড, টেইলৰ, গ্রিফিন, আৰু বহুতোৰ স্মৃতিচাৰত পাওঁ। মিসেস এডৱাৰ্ডছৰ মতে, বহু দিন ধৰি "সম্পূৰ্ণ নিশ্চয়তাৰ সম্পদ" ভোগ কৰিছিল। তেওঁ "স্বাস্থ্য বা অসুস্থতা, স্বাচ্ছন্দ্য বা যন্ত্রণা, জীৱন বা মৃত্যুৰ সੰਬন্ধত ঈশ্বৰৰ প্রতি এক অবিচ্ছিন্ন আৰু সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণ;" অনুভৱ কৰিছিল; আৰু "নিকটৰ স্বর্গীয় বন্ধুসকলৰ জীৱনৰ সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণ।" তেওঁ "এক মিঠা শান্তি আৰু আত্মাৰ নিৰ্মলতা, ইয়াক বাধা দিবলৈ এটা মেঘ নোহোৱা; সৃষ্টিৰ সকলো কৰ্ম আৰু পৰিচালনাত অবিৰাম আনন্দ; ঈশ্বৰৰ সাথে প্ৰাৰ্থনাৰ দ্বাৰা বিস্ময়কৰ পਹुँচ, তেওঁৰ সাথে স্পষ্টভাৱে কথা পতা, যেনে ঈশ্বৰ ইয়াত পৃথিৱীত আছেন; ঘন ঘন, স্পষ্ট, স্পষ্ট, আৰু তাত্ক্ষণিক প্ৰাৰ্থনাৰ উত্তৰ; সকলো অশ্ৰু মুছে দিয়া; জীৱনৰ সকলো পূৰ্বৰ দুখ আৰু দুঃখ ভোলা, পাপৰ বাবে দুঃখ বাদে; ঈশ্বৰৰ গৌৰৱৰ বাবে সকলো কৰা, অবিৰাম আৰু অবিচ্ছিন্ন চিয়েফুলতা, শান্তি, আৰু আনন্দৰ সাথে।" একে সময়তে তেওঁ ঈশ্বৰৰ সেবাৰ অংশ হিচাপে বিবেচনা কৰি জীৱনৰ সাধাৰণ দায়িত্ববোৰত ডিলিজেন্সৰ সাথে জড়িত হৈছিল; আৰু এই অনুপ্রেৰণাৰ পৰা কৰা হলে, তেওঁ ক'ল প্ৰাৰ্থনাৰ দৰেই আনন্দদায়ক বুলি ক'ল। তেওঁ "প্রতিটি পাপ এড়ানৰ আৰু নৈতিক বাধ্যবাধকতা পালনৰ চৰম উদ্বেগ দেখুৱাইছিল। তেওঁ প্ৰতিটি সামাজিক আৰু আপেক্ষিক দায়িত্ব পালনত অতীব নমুনাদৰ হৈছিল; মহান নম্রতা, উপকাৰ, আৰু আত্মাৰ কোমলতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল; আৰু লক্ষণীয় সতর্কতাৰ সাথে নিজৰ চৰিত্ৰত তেওঁ বিবেচা কৰা সকলো ব্যৰ্থতা এড়াই চলিছিল।"

But how did these people arrive at this eminence in the Christian life? Although by free, sovereign grace—yet it was by no miracle. If we will use the same means, we may attain the same end; and that without any disparagement to our dependence upon God, or his sovereignty in the dispensation of his grace; for he has appointed the means, as well as the end. In speaking of the attainments of Mrs. Edwards, her husband says, "Mrs. Edwards had been long, in an uncommon manner, growing in grace; and rising, by very sensible degrees, to higher love to God, weanedness to the world, and mastery over sin and temptation, through great trials and conflicts, and long-continued struggling and fighting with sin, and earnest and constant prayer and labor in piety, and engagedness of mind in the use of all means. This growth had been attended, not only with a great increase of religious affections, but with a most visible alteration of outward behavior; particularly in living above the world, and in a greater degree of steadfastness and strength in the way of duty and self-denial; maintaining the Christian conflict under temptations, and conquering, from time to time, under great trials; persisting in an unmoved, untouched calm and rest, under the changes and accidents of time, such as seasons of extreme pain, and apparent hazard of immediate death."

To provide the translation in Manipuri, here it is:

কিন্তু এই লোকসকল খ্রীষ্টীয় জীবনত এই উৎকর্ষত কিভাবে পৌঁছল? যদিও মুক্ত, সার্বভৌম অনুগ্রহ দ্বারা—তথাপি ইহা কোন অলৌকিক ঘটনা দ্বারা নয়। যদি আমরা একই উপায় ব্যবহার করি, আমরা একই লক্ষ্যে পৌঁছতে পারি; আৰু ইহা ঈশ্বৰৰ প্রতি আমাৰ নির্ভৰতা বা তেওঁৰ অনুগ্রহ বিতৰণত তেওঁৰ সাৰ্বভৌমত্বৰ কোনো নিন্দা নকৰি। কাৰণ তেওঁ উপায়, লগতে শেষ নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। মিসেস এডৱাৰ্ডসৰ অর্জনসমূহৰ বিষয়ে কথা ক'বাৰ সময়ত, তেওঁৰ স্বামী কয়, "মিসেস এডৱাৰ্ডস দীৰ্ঘদিন ধৰি এক অসাধাৰণ পদ্ধতিত অনুগ্রহত বৃদ্ধি পাই আছিল; আৰু খুব স্পষ্ট ডিগ্ৰী দ্বারা ঈশ্বৰৰ প্রতি উচ্চতৰ প্রেম, পৃথিবীৰ পৰা বিচ্ছিন্নতা, আৰু পাপ আৰু লোভৰ ওপৰত আধিপত্য, মহান পৰীক্ষা আৰু সংঘাতৰ মাধ্যমে, আৰু দীৰ্ঘদিন ধৰি পাপৰ সাথে সংগ্রাম আৰু যুদ্ধ, আৰু প্ৰাৰ্থনা আৰু পুণ্য কৰ্মত আন্তৰিক আৰু স্থিৰ নিষ্ঠা, আৰু সকলো উপায়ৰ ব্যবহারত মনৰ নিযুক্তি। এই বৃদ্ধি কেবল ধৰ্মীয় অনুভূতিৰ এক বৃহৎ বৃদ্ধিৰ সাথেই নহি, বৰং বহিঃ আচৰণৰ এক অত্যন্ত দৃশ্যমান পৰিবৰ্তনৰ সাথেও আছিল; বিশেষকৰি পৃথিবীৰ ওপৰত বাস কৰা, আৰু কর্তব্য আৰু আত্ম-ত্যাগৰ পথত অধিক পৰিমাণে স্থিৰতা আৰু শক্তি, লোভৰ পৰীক্ষাৰ তলত খ্ৰীষ্টীয় সংঘাত বজায় ৰাখা, আৰু সময়ে সময়ে, মহান পৰীক্ষাৰ তলত বিজয় লাভ কৰা; সময়ৰ পৰিবৰ্তন আৰু দুৰ্ঘটনাৰ তলত, যেমন চৰম যন্ত্রণাৰ মৌসুম, আৰু তাত্ক্ষণিক মৃত্যুৰ আপাত দৃশ্যমান বিপদ, এক অচলা, অপ্রতিহত শান্তি আৰু বিশ্রামত অধিষ্ঠিত থকা।

মিটৈতোঁলৰ জীৱনতো একেধৰণৰ পৰীক্ষা আৰু সংগ্রামৰ বিবৰণ আমি পাইছোঁ। এইটো সেই পথ যি আমি আশা কৰিব পাৰোঁ। এইটো পৱিত্ৰ শাস্ত্ৰত বৰ্ণনা কৰা খ্ৰীষ্টীয়ান জীৱনৰ সন্মত। “[BVR 001]আমি বহু পৰীক্ষাৰ মাজত দি স্বৰ্গৰাজ্য প্ৰৱেশ কৰোঁ”। এই পথেদি আমাৰ যোৱা উচিত, যদি আমি কেতিয়ো তাত প্ৱেশ নকৰোঁ। আমাৰ পৱিত্ৰতা জীৱনৰ মহান উদ্দেশ্য বানৰিব লাগে, যি অন্য সকলোকে ঠাই দিব লাগে। আমাৰ আত্মাৰ সকলো শক্তিৰে এই কাৰ্য্যৰ সন্মুখীন হোৱা উচিত, খ্ৰীষ্টৰ ওচৰত আধ্যাত্মিক শত্রুৰ বিৰুদ্ধে শক্তিৰ বাবে চাই; পৌলৰ দৃষ্টান্ত অনুসৰণ কৰি, “[BVR 002]পিছৰ বিষয়বোৰ ভুলি গৈ আৰু আগৰ বিষয়বোৰৰ প্ৰতি অগ্রসৰ হৈ, ঈশ্বৰৰ উচ্চ আহ্বানৰ বৰ প্ৰাপ্তিৰ বাবে চিহ্নৰ প্ৰতি চাপ দি” আৰু তাৰ পাছত আমি অন্ততঃ বিজয়ী হ'ব, “[BVR 003]আমাৰ প্ৰতি যি মৰাণ কৰিছে, আৰু নিজকে আমাৰ বাবে দান কৰিছে”।

এই নিবন্ধ ডাউনলোড কৰ

HTML Word PDF