बायबल वेगळ्या दृष्टीने वाचणे

जॉन लिओनार्ड

धन्यवाद! मी फर्स्ट प्रेस्बिटेरियन चर्च, जॅक्सन येथे परत आल्याचा खूप आनंद झाला आहे. मी येथे चार वर्षे - 1973 ते 1977 या काळात बेलहॅवन कॉलेजमध्ये असताना येथे होतो. आणि मी तुम्हाला, फर्स्ट प्रेस्बिटेरियन चर्च, माझ्या जीवनात तुम्ही सोडलेल्या छापीबद्दल धन्यवाद देऊ इच्छितो. तुम्ही बघता, या चर्चमध्ये प्रत्येक रविवारी उपासना करत असताना, तिथेच चार पंक्तींमध्ये मागे बसत असताना, मी डोन पॅटर्सन यांच्या उपदेश आणि शिकवणी ऐकत असे. तुम्हाला माहित आहे की तुम्ही डॉन पॅटर्सन यांच्या उपदेशाशिवाय आपल्या मिशन दृष्टीकोन केंद्रित आणि स्पष्ट आणि उत्साही करू शकत नाही. परंतु सर्वात महत्वाचे म्हणजे, मी मिशन कॉन्फरन्सेसला हजर राहिलो. आणि तुम्हाला माहित आहे की मी काय शिकलो? मी विश्वास वचन बद्दल शिकलो. मी त्यागपूर्ण देणगी बद्दल शिकलो. आणि माझ्या आयुष्यात प्रथमच मी एक जोखीम पत्करली आणि एक महाविद्यालयीन विद्यार्थी म्हणून वचन दिले. आणि मला वाटले की मी सर्व उन्हाळ्यात काम केले तर मी ते वचन पाळू शकेन. बरं, उन्हाळ्याच्या अर्ध्या वेळात मी आजारी पडलो; मी अर्ध्या उन्हाळ्यात आजारी होतो. आणि मी म्हटले, “मी आजारी असल्याने माझे वचन कसे पाळणार?” आणि चमत्कारिक रीतीने, काही परिस्थितींमधून, मला काही पैसे मिळाले आणि मला दिलेली रक्कम, तुम्हाला माहित आहे, मी येथे फर्स्ट प्रेस्बिटेरियन चर्चमध्ये विश्वास वचनासाठी दिलेली रक्कम होती. म्हणून मला तुमच्याकडून आणि या चर्चच्या मंत्रालयाकडून आशीर्वादित झालेल्या शेकडो लोकांवर तुम्ही सोडलेल्या छापीबद्दल खूप धन्यवाद.

आता या सकाळी मला एक प्रश्न विचारायचा आहे, “तुम्ही बायबल का वाचता? तुम्ही चर्चला का येतात?” आपल्यापैकी अनेकांसाठी, आपल्या जीवनात काहीतरी चूक आहे आणि त्या समस्येचे निराकरण करण्यासाठी आपण बायबलकडे पाहतो. आम्ही आशा करतो की देवाच्या वचनातील तत्त्वे आमचे वैवाहिक जीवन सुधारेल, की आपण पती असल्यास, “ते माझ्या पत्नीला मदत करेल;” आपण पत्नी असल्यास, ते आपल्या पतीला मदत करेल. आपण पालक असल्यास, ते आपल्या मुलांना मदत करेल. की आपण तरुण व्यक्ती असल्यास, ते आपल्या पालकांना मदत करेल. किंवा आपण येथे आहात कारण, आपल्याला माहित आहे, आपण स्वप्न जगण्याचा प्रयत्न केला आहे परंतु ते स्वप्न एक वाईट स्वप्न बनले आहे आणि आपल्याला “मी पूर्ण आणि संतुष्ट आणि आनंदी जीवन कसे जगू?” शोधायचे आहे. आणि म्हणून आपण बायबलकडे येतो आणि आपल्या जीवनाचे मार्गदर्शन आणि निर्देश देणारी तत्त्वे शोधतो. पण मी तुम्हाला सांगू इच्छितो की जेव्हा आपण बायबलकडे एक स्वयं-सहायता पुस्तक म्हणून येतो की आपले जीवन सुधारण्यासाठी, त्यात आनंद, यश आणि पूर्ण जीवन देण्यासाठी, आपण स्वतःला मोठे नुकसान पोहोचवतो.

आता हे खरे आहे की जर आपण देवाच्या वचनावर विश्वास ठेवला तर आपले जीवन बदलले जाईल; आपले जीवन पूर्ण होईल. पण हे दुय्यम आहेत आणि आपल्या स्वर्गीय पित्याने आपल्याला त्याचे वचन प्रकट केले आहे असे प्राथमिक कारण नाही. आपण बायबल वाचताना आपल्या स्वतःच्या वैयक्तिक आनंदासाठी शोधत असाल, तर आपण एक स्वार्थी जीवन जगत आहात. आणि त्या जीवनाचे सर्व काही फक्त आपल्या देवाविरुद्धच्या बंडखोरीचे आणखी एक प्रकटीकरण आहे. तर आपण या सकाळी देवाविरुद्ध पूर्ण बंडखोरीत येथे असू शकता आणि त्याच्या तत्त्वांचा आपल्या जीवनात उपयोग करण्याचा प्रयत्न करू शकता. का? कारण आपल्याला फक्त देवाची सेवा करायची आहे आणि आपले जीवन चांगले बनवायचे आहे. यातील समस्या अशी आहे की परिणाम हा ख्रिस्ताच्या धार्मिकतेविना एक धार्मिकता आहे, एक अध्यात्मिकता जो, उत्तम प्रकारे, कॅर्नल आहे, आपल्या स्वतःच्या प्रयत्नांचा परिणाम आहे आणि पवित्र आत्म्याच्या परिवर्तन शक्तीचा नाही. आणि आपण म्हणता, “अच्छा, कोण असे करेल?” ठीक आहे, फरिसी लोक असे करेल, नाही का? आणि ते लोक होते ज्यांच्यावर ख्रिस्त सर्वात कठोर होता.

आता हे अगदी आपली चूक नाही की आपण बायबलला अशा प्रकारे वाचतो कारण खूप चर्चांमध्ये, ह्या चर्चेसह नाही, जेव्हा बायबल उपदेशित केले जाते तेव्हा त्या एका तत्त्वांच्या पुस्तकासारखे शिकवले जाते - एक स्वयं-सहायता प्रकारची पुस्तक जी आपण आपल्या जीवनात ही तत्त्वे लावली तर आपण बदलाल. आपणास "विवाह अधिक चांगला करण्यासाठी पाच तत्त्वे", "आध्यात्मिकदृष्ट्या निरोगी मुलांना वाढवण्याचे सहा मार्ग", "आर्थिक यशासाठी सात धडे", "दाविदाच्या जीवनातून नेतृत्वावर चार धडे" यासारखे उपदेश ऐकू येतात. आता हे खरे आहे की बायबलमध्ये बरेच तत्त्वे आहेत, परंतु बायबलचा मुख्य उद्देश त्या तत्त्वांचा उपयोग नाही. म्हणून जर आपण विचार केला की बायबल आपल्याबद्दल आहे, माझ्याकडे काही वाईट बातमी आहे - ती नाही! बायबल आपल्याला आणखी एक कथा सांगते.

आणि म्हणून या सकाळी, तुम्हाला बायबल वेगळ्या प्रकारे वाचायला शिकवण्याची माझी आशा आहे. मला तुम्हाला एक नवीन दृष्टीकोन देण्याची आशा आहे ज्यामधून तुम्ही शास्त्रवचनों समजू शकता. मला तुम्हाला हे पाहण्यास सक्षम व्हावेसे वाटते की एक थीम आहे जी आपण ईश्वराच्या वचनाचा अर्थ लावताना नेहमी लक्षात ठेवली पाहिजे. आणि ती थीम काय आहे? तो दृष्टीकोन काय आहे? तो एक मिशनरी दृष्टीकोन आहे. आणि तुम्ही कदाचित विचार करत आहात, “अर्थातच जॉन, तुम्ही हेच म्हणाल; तुम्ही एक मिशनरी आहात! आणि तुम्ही जे काही वाचत आहात ते तुम्ही स्वतःच वाचत आहात जे तुम्हाला वाचनातून मिळवायचे आहे!” परंतु शास्त्रवचनोंच्या सर्व दृष्टिकोनांपैकी मी सर्वात जास्त विरोधात आहे, ती एक अशी आहे की आम्ही बायबल अशा प्रकारे वाचतो की आम्ही त्यातून नेमके काय मिळवायचे आहे ते मिळवतो! हा दृष्टिकोन, हा मिशनरी दृष्टिकोन, फक्त माझा दृष्टिकोन नाही. हा मिशनरी दृष्टिकोन पहिल्या प्रेस्बिटेरियन चर्च, जॅक्सनचा दृष्टिकोन नाही. मिशनरी दृष्टिकोन हा पीसीए किंवा सुधारित विश्वासाचा दृष्टिकोन नाही. हा मिशनरी दृष्टिकोन, आमच्या सर्व सुधारित धर्मशास्त्राप्रमाणे, शास्त्रवचनों स्वतःपासून येतो कारण आमच्याकडे एक महान सिद्धांत आहे जो आम्हाला शास्त्रवचनों कसे अर्थ लावायचे ते सांगतो. आम्ही शास्त्रवचनों शास्त्रवचनोंसह अर्थ लावतो. आणि आम्ही सर्व शास्त्रवचनों कसे समजून घेतो? आमच्या प्रभूने त्यांना ईश्वराच्या वचनाचे वाचन कसे करावे हे स्वतः आम्हाला शिकवले आहे.

आणि म्हणून तुम्ही म्हणत असाल, “ते कोठे आहे, जॉन?” ठीक आहे, माझ्याबरोबर लूक अध्याय 24, श्लोक 36 ते 48 वर वळा. आता या परिच्छेदात, येशू मृतांमधून उठला आहे, त्याने त्याच्या शिष्यांना वरच्या खोलीत दर्शन दिले आहे. त्यांना हे काय आहे हे कळत नाही. तो भूत आहे का? एक भानसाव? तो त्यांना त्याचे जखम दाखवतो; तो त्यांना काही खायला मागतो. त्यांच्या गोधळात, तो म्हणतो, “मला तुम्हाला गोष्टी समजावून सांगू द्या.” आणि तो 44 व्या श्लोकापासून असे म्हणतो:

“मोशेच्या नियमशास्त्रात, भविष्यवक्तांमध्ये आणि स्तोत्रांमध्ये माझ्याविषयी जे काही लिहिले आहे ते सर्व पूर्ण झाले पाहिजे." मग त्याने त्यांचे डोळे उघडले की ते पवित्र शास्त्र समजतील. तो त्यांना म्हणाला, "असे लिहिले आहे की ख्रिस्ताने दुःख सोसावे आणि तिसऱ्या दिवशी मरणातून उठावे आणि त्याच्या नावाने पापांच्या माफीकरिता पश्चात्तापाची घोषणा सर्व राष्ट्रांना, यरुशलेमपासून सुरू करावी."

आता या परिच्छेद समजून घेण्याचा पारंपारिक मार्ग म्हणजे येशूने मूलभूतपणे त्यांना जुन्या करारातील एक प्रकारचा पुरावा-ग्रंथ दाखवला जिथे त्याने त्याच्या आगमनाबद्दल भविष्यसूचक केलेल्या वचने दाखवल्या. बायबल समजून घेण्याचा हा दृष्टिकोन बहुधा पवित्र शास्त्राचा किरमिजी धागा म्हणून ओळखला जातो. हे राहाब, वेश्या, बद्दलच्या कथेतून आले आहे, जिने तिच्या खिडकीत एक किरमिजी धागा लटकवायचा होता. आणि जेव्हा आपण व्याख्येच्या किरमिजी धाग्याबद्दल बोलतो तेव्हा ते बायबलमधील भविष्यवाण्यांसारखे आहे जे येशूबद्दल बोलतात. म्हणून असे सुचवले जाते की येशूने असे काहीतरी केले असते. तो त्याच्या शिष्यांसह उत्पत्ती अध्याय 3 कडे वळला असता आणि म्हणाला, “पाहा, मी वचन दिलेला इवा चा मुलगा आहे ज्याला सापाने चिरले जाईल परंतु त्याचे डोके चिरेल. मी मिकाह अध्याय 5 मध्ये बेथलहेममध्ये जन्माला येण्याचे भविष्यसूचक आहे. मी यशया अध्याय 7 मध्ये एका कुमार्गाने जन्माला येण्याचे वचन दिले होते. मी यहूदा जमातीचा आहे, उत्पत्ती 49 मध्ये वचन दिले आहे. मी दाविदाच्या सिंहासनावर बसणारा राजा आहे यशया अध्याय 9 पासून. तुम्हाला माहित होते की मी नाकारला जाईल, चोरांमध्ये क्रूसावर खिळले जाईल आणि यशया अध्याय 53 मध्ये श्रीमंतांमध्ये पुरला जाईल; की मी माझ्या लोकांच्या वतीने अर्पण केलेला एक बलिदान असेन. तुम्ही मिकाह अध्याय 4 वाचल्यास तुम्हाला कळेल की मी एलिय्याच्या पूर्वी येणार आहे, की मी सर्वोच्च देवाचा पुत्र, राजा, स्तोत्र 2 मध्ये आहे. की मी मेल्कीझदेकच्या क्रमाने एक पुजारी असेन स्तोत्र 110 मध्ये. माझा विश्वासघात स्तोत्र 41 मध्ये होईल. मसीहाच्या हात आणि पाय स्तोत्र 22 मध्ये भोक पाडले जातील. आणि मी सोडून दिला जाईल आणि मला एक भयंकर क्रूसावर खिळले जाईल, त्या स्तोत्रापासून सर्व भविष्यसूचक. स्तोत्र 34 पासून हे भविष्यसूचक आहे की सैनिक माझे पाय तोडणार नाहीत परंतु माझ्या बाजूला भोक पाडतील.” आणि मग स्तोत्र 16 मध्ये, तो त्यांना दाखवेल की तो मसीहा आहे ज्याला मेलेल्यांमधून उठवले जाईल.

सर्व पवित्र शास्त्राचा वेढ आणि भरावा

आणि म्हणून जर आपण पवित्र शास्त्राला अशाप्रकारे वाचले तर, होय, ख्रिस्त हा एक किरमिजी धागा असू शकतो जो पवित्र शास्त्रातून चालतो जो कधीकधी टेपेस्ट्रीच्या वाटाण्यात आणि विणकामात बाहेर पडतो, परंतु येशू काय म्हणत आहे ते हे नाही. तो म्हणत आहे, “मी सर्व पवित्र शास्त्राचा वाटाणे आणि विणकाम आहे! हे सर्व माझ्याबद्दल आहे.” माझ्याबरोबर पुन्हा आपल्या मजकूराकडे वळा. ४५ व्या श्लोकाकडे पहा. तो म्हणतो, “मग त्याने त्यांचे मन पवित्र शास्त्र समजण्यासाठी उघडले.” तुम्ही बघता, येशूने त्यांना फक्त कधीकधी श्लोकाकडे लक्ष वेधले नाही आणि त्याचा अर्थ काय होता; त्याने त्यांना हे पुस्तक वाचण्याचा एक नवीन मार्ग दिला, हे पुस्तक समजून घेण्याचा. आणि मी कल्पना करतो की आपल्यापैकी बहुतेक जण, आपल्या जीवनात कधीतरी, जसे पौल होते, जे पूर्वी अंध होते आणि आपल्या जीवनात पवित्र आत्म्याच्या कार्याने ते पट्टे उतरले, जेव्हा आपण हे पुस्तक पूर्वी वाचले होते तेव्हा आपण म्हणाल, “हे पुस्तक कशाबद्दल आहे?” परंतु एकदा ख्रिस्त आपल्या हृदयात वास्तव झाला, तर सर्व काही अर्थपूर्ण झाले. तुमच्यापैकी कोणाशी असे झाले आहे का? आपल्या जीवनात असे झाले आहे का जेव्हा आपण ख्रिस्ताला ओळखले?

मोक्षाचा इतिहास

बरं, ख्रिस्त त्याच्या शिष्यांना जे शिकवत आहे ते म्हणजे त्याच्या आगमन बद्दल काही मोजक्या भविष्यवाण्या नाहीत, तर त्याने त्यांना बायबल पूर्णपणे वेगळ्या पद्धतीने वाचायला शिकवले. त्याने सांगितले की तो आपल्याला शिकवत आहे की सर्व धर्मग्रंथ एक मध्यवर्ती मुद्दा आहे; प्रत्येक उतारा, सर्व, त्याच्या व्यक्ती आणि त्याच्या कार्य बद्दल बोलतात. आणि म्हणून बायबल ही अनेक वेगवेगळ्या कथांची पुस्तक नाही. ही एका कथेचा संदेश आहे. आता धर्मशास्त्रज्ञ या कथेला मोक्षाचा इतिहास म्हणतात. ही कथा जगामध्ये देव काय करीत आहे याची आहे. तर उत्पत्ती पासून प्रकटीकरणापर्यंत सर्व काही आपल्याला देव, त्याची योजना याकडे निर्देश करते आणि त्याचे लोक म्हणून ख्रिस्तावर विश्वास ठेवण्यास आणि त्याच्याबरोबर या कार्यात सहभागी होण्यास आम्हाला आवाज देते. आता, हे धर्मग्रंथ वाचण्याची आणि समजून घेण्याची पद्धत बदलते, नाही का? हे अगदी चांगल्या गूढ कादंबरीप्रमाणेच करते. आपण एक महान गूढ कादंबरी वाचली असल्यास, काय चांगले आहे ते आपल्याला शेवटच्या प्रकरणापर्यंत गुन्हेगार कोण आहे याची अजिबात कल्पना नसते. आपण विचार करत आहात, "किती जणांनी हे केले?" आणि मग जेव्हा आपण शेवटचे प्रकरण वाचता तेव्हा आपण म्हणता, "मला हे कळले पाहिजे होते!" आणि संपूर्ण पुस्तकाला एक वेगळा दृष्टीकोन प्राप्त होतो, नाही का? आणि आपण म्हणता, "मी ही पुस्तक पुन्हा वाचणार आहे!" आणि जेव्हा आपण ही पुस्तक पुन्हा वाचता, तेव्हा आपल्याला हे लक्षात येऊ लागते की संपूर्ण पुस्तकात पुरावे आणि संकेत आणि स्पष्ट थीम आहेत ज्यामुळे हे रहस्य कोण आणि काय होते हे पूर्णपणे स्पष्ट झाले पाहिजे.

येशू ओल्ड टेस्टामेंट मध्ये

आणि म्हणूनच आपल्याला बायबलमध्ये हेच आढळते. जसे की येशू हा प्रत्येक पानावर स्पष्ट आणि उघड आहे, तो येईपर्यंत आणि सर्व गोष्टी एकत्र कशा जुळतात हे प्रकट करीत नाही तोपर्यंत ते आम्हाला सर्वांना खरोखरच अर्थपूर्ण वाटत नाही. त्याचप्रमाणे, येशू आपल्याला शिकवत आहे की बायबल ही अनेक वेगवेगळ्या कथांचा पुस्तक नाही. होय, अब्राहम आणि नूह आणि अब्राहम आणि योसेफ आणि मोशे आणि यहोशुवा आणि न्यायाधीश, शौल आणि दाविद यांच्या कथा आहेत, परंतु या सर्व कथा येशू ख्रिस्ताच्या एका कथेकडे निर्देश करतात.

ओल्ड टेस्टामेंटमध्ये संदेष्टे, पुजारी आणि राजे सापडतात, परंतु त्या सर्व कथा आपल्याला दाखवितात की ते कसे अयशस्वी झाले आणि आम्हाला एक खरा संदेष्टा, एक खरा पुजारी आणि एक खरा राजा हवा आहे आणि तो फक्त येशू ख्रिस्तामध्ये सापडतो. ओल्ड टेस्टामेंट ही इस्राएलच्या लोकांची कथा आहे. ते एका ठिकाणी “त्याचा पुत्र” असे म्हटले जाते. पण ते अयशस्वी झाले. आणि म्हणून इस्राएलचे राष्ट्र अब्राहमच्या एका खऱ्या मुलाकडे, खऱ्या बाण्याकडे, खऱ्या करार-पालन करणाऱ्या पुत्राकडे, येशूला निर्देश करते, जो सर्व काही बनला जो इस्राएल नव्हता. कायद्याने तपशीलवार वर्णन केले आहे की बलिदान पद्धती, मंदिर कसे बांधायचे; सर्व धार्मिक व्यवस्था एका व्यक्ती, एक बलिदान, एक तारणहार याकडे निर्देश करते. ते सर्व येशू ख्रिस्ताकडे निर्देश करतात.

येशू सांगतो की ओल्ड टेस्टामेंटचा नियम भविष्यसूचक आहे. माझ्याबरोबर मॅथ्यू अध्याय 5 श्लोक 18 वर पहा. येशू म्हणतो, “कायदा पासून एकही जोट किंवा टिटल निघून जाणार नाही तोपर्यंत सर्व काही पूर्ण होईल.” आणि म्हणून ओल्ड टेस्टामेंटमधील प्रत्येक कायदा, त्या 613 कायद्यांनी आम्हाला येशू ख्रिस्ताकडे निर्देश करायचे होते. होय, त्यांनी आम्हाला दाखवून दिले की देव एक पवित्र देव आहे आणि त्यांनी आम्हाला सावध केले की अशुद्ध लोक आपल्या स्वतःच्या धार्मिकतेने त्याच्याकडे जाऊ शकत नाहीत. त्याने आम्हाला दाखवून दिले की आम्हाला ख्रिस्ताकडून येणारी आणि आता त्याची स्वतःची असलेली धार्मिकता हवी आहे. त्याने आम्हाला दाखवून दिले की आम्हाला एका Lamb ऑफ गॉडची गरज आहे जो आपल्या हृदयात भरलेल्या पापाच्या जगास दूर करतो. ओल्ड टेस्टामेंटमधील सर्व कायदे, मग, आपल्याला येशू ख्रिस्ताकडे निर्देश करतात.

पण लक्षात घ्या की येशूने तिथे थांबला नाही. आपल्या मजकुरातील ४४ व्या वचनाकडे पहा. तो म्हणतो की “मोशेच्या नियमशास्त्र, प्रेषित आणि स्तोत्र, सर्व काही पूर्ण झाले पाहिजे.” आता, ही यहूदी लोकांची जुना कराराची विभागणी आहे. तुम्हाला माहीत आहे की आम्ही आमच्या नवीन कराराला गॉस्पेल आणि पत्रांमध्ये विभागतो. जुन्या करारामध्ये, यहूदी लोकांनी त्यांच्या जुन्या कराराला नियमशास्त्र, प्रेषित आणि लेखनांमध्ये विभागले. आणि येशू असे म्हणत आहे की “या तीनही भागातील पवित्र शास्त्राने माझ्याविषयी सांगितले. सर्वांनी माझ्याकडे निर्देश केला.” फक्त प्रेषितांमधील काही वचने येशूविषयी बोलत नाहीत; ती संपूर्ण प्रेषितांचा संदेश आहे. फक्त यशया ५३ हा अध्याय येशूला आपल्यासमोर प्रकट करत नाही; ती सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत त्या भविष्यवाणीची आहे. फक्त स्तोत्र २२ हे स्तोत्र नाही जे आपल्याला क्रूसिफिकेशनबद्दल दाखवते, तर प्रत्येक स्तोत्र येशूविषयी बोलते जो दोन्ही गायक आणि स्तोत्रांमध्ये गायला गेलेला आहे. नीतिवचन हे पुस्तक मानवी शहाणपणाचे पुस्तक नाही आणि जर आपण ते आपल्या जीवनात लावले तर आपण अधिक आनंदी आणि चांगले जीवन जगू. नाही, ते आपल्याला देवाच्या शहाणपणाची ओळख करून देते, ज्याद्वारे देवाने स्वर्ग आणि पृथ्वी निर्माण केली. आणि पौल आम्हाला सांगतो की सर्व शहाणपण आणि गौरवाचे खजिने येशू ख्रिस्तामध्ये सापडले आहेत. उपदेशक हे पुस्तक नाही जे आपल्याला ख्रिस्ताशिवाय जीवनाची व्यर्थता सांगते. ते आपल्याला त्याच्याकडे निर्देश करते आणि म्हणते की जीवन फक्त अर्थपूर्ण आहे जेव्हा तो आपला प्रभु असतो. आणि मग शलोमोनचे पुस्तक, शलोमोनचे गीत हे फक्त पती आणि पत्नीमधील प्रेमाच्या सौंदर्याविषयीचे पुस्तक नाही. ते आपल्या दैवी पती, येशू ख्रिस्त, विषयी बोलते आणि ते आपल्याला सांगते की तो आपल्यावर किती प्रेम करतो, त्याची वधू, मंडळी.

जेणेकरून या सर्व गोष्टी, प्रत्येक प्रकारे, पवित्र शास्त्राच्या सर्व भागांमध्ये, आपल्याला येशू ख्रिस्ताकडे निर्देशित करतात. पुन्हा, हे माझे मत नाही. मार्टिन ल्यूथरचे ऐका. तो म्हणाला, “सर्व व्याख्येचे कार्य ख्रिस्ताला शोधणे आहे. ख्रिस्त हा बायबलचा हृदय आहे.” कॅल्विन म्हणाला, “ख्रिस्त हा नियमाचा अंत आणि आत्मा आहे. जो कोणी पवित्र शास्त्रामध्ये महान प्रगती करू इच्छितो त्याने नेहमी हे लक्षात ठेवले पाहिजे.” एड क्लोव्हनी म्हणाला, “जो कोणी देवाचा वचन प्रचार करतो त्याने ख्रिस्ताचा प्रचार केला पाहिजे.” बायबलची महान सत्यता आणि उद्देश आपल्याला येशू ख्रिस्ताकडे निर्देशित करणे आहे. आता, पवित्र शास्त्राच्या वाचनाचा हा दृष्टीकोन ख्रिस्तशास्त्रीय व्याख्या तत्त्व म्हणून ओळखला जातो. मला पुन्हा सांगू द्या. याला ख्रिस्तशास्त्रीय व्याख्या तत्त्व म्हणतात. म्हणजेच, प्रत्येक परिच्छेदात, प्रत्येक वचनात, प्रत्येक कथेत, आपण ख्रिस्ताला शोधले पाहिजे आणि कथा त्या भागात आपल्याला मशीहा प्राप्त करण्यासाठी देव काय करीत आहे आणि त्या संदेशास त्याच्याकडून स्वीकारण्यास तयार करण्यासाठी कसे निर्देशित करतो. आपण बायबलमधील कोठल्याही ठिकाणी, विशेषत: जुने करारामध्ये, ख्रिश्चन संदेश प्रचार केला नाही, जो आपल्याला क्रॉसकडे नेणार नाही आणि जो आपल्याला ख्रिस्ताकडे नेणार नाही. आणि येशूने आपल्याला पवित्र शास्त्र वाचण्यास शिकवले आहे.

चर्चचे अभियान

पण इकडे माझा प्रश्न आहे! जवळजवळ प्रत्येकाला मी ओळखतो तो याच्यापाशी थांबतो आणि म्हणतो, “होय, एक महान ख्रिस्तशास्त्रीय तत्व आहे. सर्व पवित्र शास्त्र आपल्याला येशू ख्रिस्ताकडे निर्देशित करायला हवे.” पण येशूने या परिच्छेदात सर्व पवित्र शास्त्राने काय शिकवले याबद्दल सांगितले ते एवढे नाही. तो पुढे म्हणतो की “जेथे पवित्र शास्त्र माझ्याबद्दल शिकवते, तेथे ती जगासाठीच्या देवाच्या मिशनबद्दल देखील शिकवते.” वचन ४७ – बघा, तो परिच्छेद वचन ४६ वर थांबत नाही. तो पुढे चालू राहतो. तो म्हणतो, “आणि त्या पश्चात्ताप आणि विश्वास, त्या पश्चात्ताप आणि पापांची माफी त्याच्या नावाने सर्व राष्ट्रांना जेरुसलेमपासून सुरू केली पाहिजे.” मग येशू काय म्हणतो? तो म्हणतो की चर्चचे अभियान, तुम्ही सर्व राष्ट्रांचे शिष्य बनवून बाहेर जाणे, संपूर्ण बायबलमध्ये घोषित केले गेले आहे आणि उपदेश केला गेला आहे.” आता तुम्ही विचार करत असाल, “जर ते खरे असेल तर यहूदी का समजले नाहीत?” आणि मी तुम्हाला सुचवतो की यहूदींना ते समजले होते आणि येशूने त्यांच्यावर शाप दिला. तो म्हणाला, “तुम्ही, शास्त्री आणि परुशी! तुम्ही काय? “देश आणि समुद्र पार करून शिष्य बनवण्याचा प्रयत्न करता, पण जेव्हा तुम्ही तसे करता, तेव्हा तुम्ही स्वतःपेक्षा जास्त सैतानाचे पुत्र बनवता.” त्यांना समजले की जुन्या करारामध्ये सर्वत्र ते येशूला निर्देशित करते. येशू शिकवतो की केवळ त्याचे जीवन, सेवा, मृत्यू आणि पुनरुत्थान हेच पवित्र शास्त्रात शिकवलेले नाही, तर सर्व पवित्र शास्त्रात आपल्याला ही संदेश जगाला देण्यास शिकवले आहे.

मिशनविषयक दृष्टीकोन

तुम्हाला हेच काय वाटते? याचा अर्थ असा आहे की महान आयोगाच्या वचनांचा येशू ख्रिस्ताच्या सेवेच्या शेवटी फक्त एक जोड नाही. असे नाही की येशू, आपल्या निघण्यापूर्वी, आपल्याला वाटले, “आपल्याला माहित आहे, आणखी एक गोष्ट मी सांगायला विसरल्यासारखे वाटते. काय होती ती? मला अगदी आठवत नाही. जगाविषयी काहीतरी; ते तितके महत्वाचे नाही. ओह हो, हेच आहे – सर्व राष्ट्रांचे शिष्य बनवा आणि त्यांना बप्तिस्मा द्या.” तुम्ही पहाता, मॅथ्यू अध्याय 5 मध्ये येशूने जे काही शिकवले त्याचा हा मुख्य आधार आहे. आणि जेव्हा आपण हे समजतो, तेव्हा आपल्याला दिसते की चर्चचे अभियान फक्त मॅथ्यू 28 मध्ये सापडलेल्या पाच महान आयोगाच्या वचनांचा हवाला देणे एवढेच नाही “Mark 15” (Mark 15, IRVMAR) किंवा “Luke 24” (Luke 24, IRVMAR) किंवा “तेव्हा येशू त्यांना पुन्हा म्हणाला, “तुम्हास शांती असो. जसे पित्याने मला पाठवले आहे तसे मीहि तुम्हास पाठवतो.”” (John 20:21, IRVMAR) किंवा “परंतु पवित्र आत्मा तुम्हांवर येईल, तेव्हा तुम्ही सामर्थ्य प्राप्त कराल, आणि यरूशलेम शहरात सर्व यहूदीया आणि शोमरोन प्रांतात, व पृथ्वीच्या शेवटापर्यंत तुम्ही माझे साक्षी व्हाल.”” (Acts 1:8, IRVMAR) नाही, तर सर्वत्र आणि सर्व ठिकाणी हे शिकवले जाते. ते सर्वशास्त्रात आणि येशू ख्रिस्ताच्या सर्व सेवेत जे शिकवले गेले त्याच्या मध्यवर्ती अर्ज आहेत. याचा अर्थ असा आहे की आपण बायबल एका मिशनरी दृष्टीकोनातून वाचला पाहिजे कारण येशूने आपल्याला शास्त्र वाचायला शिकवले आहे.

आता पुरेसे झाले आहे. मी इकडे उपदेश समाप्त करू शकतो आणि "जा आणि तसेच कर." असे सांगू शकतो. पण मला तुम्हाला बायबलला मिशनविषयक दृष्टीने का वाचले पाहिजे याचे आणखी एक कारण द्यावेसे वाटते. प्रभू येशू ख्रिस्तानंतर नवीन करारातील सर्वात मोठा मिशनरी कोण होता? प्रेषित पौल. आणि बायबलमधील सर्वात मोठा मिशनरी उपदेश कोणता आहे? तो म्हणजे रोमन्स पुस्तक. आता माझ्यासाठी पौलाविषयी जे आकर्षक आहे ते म्हणजे तो गॉस्पेलला पृथ्वीच्या टोकापर्यंत नेण्यासाठी इतका कटिबद्ध का होता? आता तुम्ही त्या प्रश्नाचे उत्तर असे देऊ शकता की, "त्याने दमास्कसच्या रस्त्यावर त्याला प्रभू दिसला, तो अंध झाला आणि तो म्हणाला, 'तੂੰ माझा साक्षीदार होणार आहेस. गेन्टिल्स.'" पण त्यामुळेच तो मिशनविषयक इतका कटिबद्ध होता असे नाही. त्याचा काही संबंध होता. तो मिशनविषयक इतका कटिबद्ध होता कारण येशू ख्रिस्ताचे सर्व सुरुवातीचे अनुयायी त्याला एक अधिकृत, दैवशास्त्रीय आणि बायबलसंबंधी शिक्षण मिळाले होते. तो एक बायबल विद्वान होता. आणि जेव्हा येशूने प्रथम त्याचे अंध डोळे उघडले तेव्हा त्याला सर्व शास्त्र काय आहे हे समजले - की ती येशू ख्रिस्ताकडे निर्देशित केली गेली होती - आणि त्याने त्याला सर्व जगात नेले.

रोमन्स 15

आपल्याला हे कसे कळते? ठीक आहे, कारण तो आपल्याला तसे सांगतो. माझ्याबरोबर रोमन्स अध्याय 15 वर वळा. आम्ही असे म्हटले होते की रोमन्स हे नवीन करारामध्ये आमच्याकडे असलेले सर्वात महान, सर्वात मोठे पुस्तक आहे जे पौलाने लिहिले होते. या पुस्तक लिहिण्यामागे पौलाचा काय उद्देश होता? ठीक आहे, हे रोममधील चर्चला त्याच्याबरोबर जगाच्या कानाकोपऱ्यात सुवार्ता घेण्यासाठी सामील होण्यास राजी करण्यासाठी होते. रोमन्स हे तुम्हाला काय माहित असणे आवश्यक आहे याचे पद्धतशीर धर्मशास्त्र नाही; रोमन्स हे मिशनचे धर्मशास्त्र आहे – आपल्याला काय करावे लागेल. आणि पौलाने हे पुस्तक का लिहिले? ठीक आहे, 24 व्या श्लोकात तो म्हणतो, “मी हे पुस्तक लिहित आहे आणि स्पेनला जाताना मी तुमच्याकडून या प्रवासात मला मदत होईल अशी आशा करतो.” रोमन्सचे पुस्तक या मिशनरींनी आज दिलेल्या या अहवालांसारखे आहे ज्यांनी सांगितले, “मी हे करतो आहे. मी हे का करतो आहे आणि तुम्ही माझ्याबरोबर का सहभागी व्हावे.” आणि म्हणून महान साक्षी, पृथ्वीवरील सर्वात दूरच्या कोपर्‍यात ही सुवार्ता घेण्यासाठी इतर लोकांना सामील होण्यासाठी पौलाने वापरलेले अधिकृत साक्षी काय आहे? हे तसे नाही की देव त्याला एका दृष्टान्तात दिसला आणि त्याला सांगितले, “जा आणि एक मिशनरी हो.” नाही, अधिकृत साक्षी आहे की तो लोकांना पवित्र शास्त्रात घेतो.

राष्ट्रांसाठीची मिशन

अध्याय १५ मधील ९ व्या श्लोकाकडे लक्ष द्या. तो म्हणतो, “जसे लिहिले आहे, म्हणून मी परराष्ट्रांमध्ये तुझे स्तवन करतो आणि तुझे नाव गातो.” १० व्या श्लोकात, “आणि पुन्हा तो म्हणतो, परराष्ट्रांनो, त्याच्या लोकांबरोबर आनंद करा.” ११ व्या श्लोकात, “आणि पुन्हा, सर्व परराष्ट्रांनो, प्रभूची स्तुती करा, आणि सर्व लोकांनी त्याची प्रशंसा करा.” १२ व्या श्लोकात, “आणि पुन्हा यशया म्हणाला, यशेचे मूळ येईल, तोच जो परराष्ट्रांवर राज्य करण्यासाठी उदयास येईल. त्याच्यामध्ये परराष्ट्रांना आशा असेल. ” आता या चार श्लोकांबद्दल सर्वात आकर्षक काय आहे ते येथे आहे! अंदाज काय आहे की हे चार श्लोक जुन्या कराराच्या कोणत्या भागातून आले आहेत? ते जुन्या कराराच्या तीन प्रमुख विभागांमधून आले आहेत - कायदा, १० व्या श्लोकातून दिमित्री; शमुवेल आणि यशया ९ आणि १२ व्या श्लोकात आहेत, संदेष्टे. आणि मग स्तोत्रांमधून ११ वा श्लोक येतो. हे पौलाचे देवाच्या वचनाच्या हाताळणीचे प्रकारचे नाही. हे आपल्याला सांगण्यासाठी एक मुद्दाम पद्धतशीर दृष्टीकोन आहे, “मी इतका मिशनसाठी वचनबद्ध आहे कारण देवाच्या वचनात सर्वत्र ते आपल्याला बोलावते आणि राष्ट्रांना मिशन बनण्यास सांगते!”

तुम्ही बघता, पौल येशूने जे सांगितले तेच सांगत आहे. पौल येशूने त्याच्या शिष्यांना जे दाखवले तेच सांगत आहे. तो म्हणतो की बायबलचा मध्यवर्ती संदेश आपल्याला येशूकडे निर्देशित करतो आणि त्या संदेशाचा उपयोग जगाला हा गवसिल घेण्यासाठी करावा. मिशन बायबलच्या एका भागात सापडले नाही; ते बायबलच्या प्रत्येक प्रकरणात सापडते. पौल हा ख्रिस्ताच्या उदाहरणाचे अनुसरण करीत असल्याने तो नियम, संदेष्टे आणि स्तोत्रातून उद्धृत करतो. आणि मी तुम्हाला हे कसे कार्य करू शकते हे दाखवू द्या जसे आपण आपले बायबल वाचून शिकतो. चला पुन्हा शास्त्रातून जाऊया आणि ते कसे वाचावे हे पाहूया.

बायबलचा शेवट आणि सुरुवात किती मनोरंजक आहे? ती स्वर्ग आणि पृथ्वीच्या उत्पत्तीने सुरू होते आणि नवीन स्वर्ग आणि नवीन पृथ्वीच्या उत्पत्तीने समाप्त होते. आता आपण असा विचार कराल की ज्या पुस्तकाची सुरुवात जगाने आणि समाप्ती जगाने होते ते सर्व जगाविषयी आहे. आणि आपण हा निर्णय घेतल्यास आपण योग्य असाल. ती उत्पत्तीमध्ये सुरू होते जिथे देव आदम आणि हव्वा या दोन लोकांचा शोध एका बागेत घेत आहे, आणि ती समाप्त होते जेव्हा तो त्याच्या लोकांना शोधतो आणि सर्व पृथ्वीच्या राष्ट्रांमधून त्यांना एकत्र करतो. आणि त्या स्वर्गीय यरुशलेममध्ये मध्यभागी सेंट्रल पार्क, एक गार्डन ऑफ ईडन आहे, ज्यामध्ये जीवनाचे वृक्ष वास करते आणि ज्यामध्ये आपल्याला प्रवेश आहे. मंदिर स्वतः आणि कायद्यातील धार्मिक व्यवस्था यांनी इस्राएलला दाखवून दिले की त्यांनी परके लोकांना त्यांच्या समुदायात अपेक्षित आणि समाविष्ट केले पाहिजे. तुम्ही बघता, इस्राएल एक वांशिक गट नव्हता. इस्राएल हा एका समान करारावर बांधील असलेल्या लोकांचा एक समूह नाही ज्यांनी म्हटले, "आम्ही एक लोक आहोत कारण आम्ही समान रक्त सामायिक करतो." नाही, इस्राएल एक राष्ट्र होते कारण ते एकाच करारावर बांधील होते आणि जो कोणी देवाशी ही वचनबद्धता करावी इच्छित असेल तो त्या राष्ट्राचा भाग होऊ शकतो. आणि हेच कायदा शिकवतो. तो म्हणतो की आपल्यामध्ये राहण्यासाठी परके लोक आले तर त्यांना आपल्यासारखेच सर्व हक्क आणि विशेषाधिकार आहेत आणि आपण त्यांच्यावर प्रेम केले पाहिजे आणि त्यांना मूळ जन्मलेल्या म्हणून व对待 केले पाहिजे. आणि त्यांनी इस्राएलच्या सर्व धार्मिक कार्यांमध्ये सहभाग घेतला पाहिजे.

धार्मिक संरचनांमध्ये चर्चचे अभियान

पण आपल्याला चर्चेचे हे अभियान धार्मिक संरचनांमध्येही दिसते. मंदिराविषयी विचार करा. मंदिरामध्ये अनेक प्रांगण होते. मंदिरातील सर्वात लहान प्रांगण हे पवित्र स्थान होते. मग तुम्हाला गेन्टाइल्सचे प्रांगण, पुरुषांचे प्रांगण, स्त्रियांचे प्रांगण आणि गेन्टाइल्सचे प्रांगण होते. मी ते सांगितले का? तुम्ही सर्व ऐकत आहात का? ऐका, तुम्ही सर्व आनंदी असायला हवे कारण मी खूप संथपणे बोलत आहे! या सकाळी मी यातून वेगाने गेलो होतो! पवित्र स्थान आणि गेन्टाइल्सचे प्रांगण. आता त्या चार प्रांगणांपैकी कोणते सर्वात मोठे आहे? गेन्टाइल्सचे प्रांगण. कोणीतरी जाणतो का की गेन्टाइल्सचे प्रांगण किती मोठे होते? तुमच्यापैकी कोणी आठवते का? किती मोठे? खूप चांगले! तुम्ही ऐकत होता! तेरा एकर. तेरा एकर! तुम्हाला माहित आहे की तेरा एकरांमध्ये किती लोक सामावू शकतात? तीन लाखांपेक्षा जास्त लोक. आता ते ३००,००० लोकांना सामावून घेण्यासाठी इतके मोठे प्रांगण का बांधतील, जर त्यांना हे समजले नसेल की देव सर्व जगाच्या राष्ट्रांना आपल्याकडे बोलावणार आहे? तुम्ही पहा, त्यांनी त्यावर विश्वास ठेवला आणि त्यासाठी जागा केली!

तुम्हाला माहित आहे की आम्ही पहिल्या प्रेसमध्ये फार काही विश्वास ठेवत नाही कारण आम्हाला लोकांना प्राप्त करण्यासाठी तेरा एकर नाहीत! कदाचित ते येणार नाहीत! यहुद्यांनाही यावर विश्वास नव्हता. त्यांनी त्या तेरा एकरांचा काय उपयोग केला? "अरे, आमच्याकडे ही मोकळी जागा आहे. तुम्हाला माहित आहे, आपण आपले जीवन सोपे करण्यासाठी पैशाची देवाणघेवाण करणार्‍यांनी ती भरावी." होय, त्यांनी यरुशलेमभोवती फिरू नये म्हणून एक शॉर्टकट म्हणून वापरले. आणि येशूने काय सांगितले? "तुम्ही माझा प्रार्थनेचा घर व्यापाराचे घर कसे बनवले आहे? जेव्हा राष्ट्रे इकडे येतात, तेव्हा त्यांच्यासाठी जागा नसते. तुम्ही त्यांच्यासाठी जागा बनवायला हवी होती." तर मंदिर स्वतः सांगते की जग येऊन उपासना करणार आहे.

देवाच्या लोकांचे भजन पुस्तक

स्तोत्रे ही देवाच्या लोकांची भजन पुस्तक आहे. आणि तुम्हाला हे माहित आहे का की स्तोत्रांमध्ये १७५ सार्वत्रिक आवाहन आहेत? म्हणजे, जगाला इस्राएलाबरोबर येऊन देवाची उपासना करण्याचे आवाहन करणारे विधान. आता यात काय असामान्य आहे – स्तोत्रांमध्ये १७५ आवाहन? यात काय असामान्य आहे की फक्त १५० स्तोत्रे आहेत! त्यामुळे अनेक स्तोत्रांमध्ये तुम्हाला ही सतत आठवण करून दिली जाते की उपासनेला येताना राष्ट्रांना आपल्यासोबत घेऊन या. जर देवाने आम्हाला आमच्या भजन पुस्तकात हे गाणे गावे म्हणून दिले असेल, तर तुम्ही विचार कराल की कदाचित आपण आज चर्चमध्ये आल्यावर कोणाला तरी आपल्यासोबत आणले पाहिजे. येथे काही उदाहरणे आहेत: “प्रभू समोर सर्व पृथ्वीने आनंदाने गा.” तरुणपणी मी हे स्तोत्र म्हटले तर मला वाटले की ते जमिनीबद्दल बोलत आहेत. तुम्हाला माहीत आहे, दगड. आणि हे खरे आहे. येशू म्हणतो, “जर मुले ओरडल्या नाहीत तर दगड ओरडतील.” पण तो जमिनीच्या दगडांबद्दल बोलत नाही; तो त्या जमिनीच्या लोकांबद्दल बोलत आहे. “Psalms 100” (Psalms 100, IRVMAR) हे एक धर्मप्रचारक स्तोत्र आहे जे जगाला त्यांच्याबरोबर येण्याचे आवाहन करते. “Psalms 96” (Psalms 96, IRVMAR) आता हिब्रू भाषेतील ग्रीक भाषांतर, जुना कराराच्या ग्रीक भाषांतरात, त्या शब्दाचा, “घोषणा करा,” अर्थ ग्रीक शब्दापासून आला आहे ज्यापासून आपल्याला इंग्रजी शब्द, “धर्मप्रचार” मिळतो. म्हणून आपण ३ व्या वचनाचा अनुवाद असा करू शकता, “राष्ट्रांना धर्मप्रचार करा.”

प్రवक्ते

आणि संदेष्ट्यांविषयी काय? संदेष्ट्यांमध्ये, आपल्याला ही महान दृष्टी दिसते की देव सर्व जगाच्या राष्ट्रांना त्याच्या पवित्र पर्वावर त्याची उपासना करण्यासाठी बोलावणार आहे. यशया अध्याय २५ श्लोक ६ आणि ७ मध्ये असे म्हटले आहे, “पर्वावर, सेनाधिपती परमेश्वर सर्व लोकांसाठी एक श्रीमंत अन्नाचा मेजवानी करील, एक चांगल्या वृद्ध वाईनची मेजवानी, मज्जा भरलेल्या श्रीमंत अन्नाची, चांगल्या प्रकारे शुद्ध केलेल्या वृद्ध वाईनची. तो या पर्वाला, सर्व लोकांवर पसरलेल्या आवरणाला, सर्व राष्ट्रांवर पसरलेल्या पडद्याला गिळून टाकील.” देव ह ही काम करणार आहे. भजन १९, श्लोक २३ ते २५, त्या दिवसांत मिसर ते अश्शूरपर्यंत एक रस्ता असेल आणि अश्शूरी मिसरला जातील व मिसरी सीरियाला जातील. ते काय करणार आहेत? ठीक आहे, आपण श्लोक २४ मध्ये वाचत राहतो, “त्या दिवशी, इस्राएल मिसर व अश्शूराबरोबर तिसरा असेल, पृथ्वीच्या मध्यभागी एक आशीर्वाद, ज्याला सेनाधिपती परमेश्वराने आशीर्वाद दिला आहे, असे म्हणत, ‘माझे लोक मिसर व माझ्या हातांचे काम अश्शूर धन्य असो!’” आणि तो काय म्हणतो आहे, तो म्हणतो की सर्व जग उपासना करणार आहे. यात समस्या अशी आहे की, देवाने इस्राएली लोकांना फक्त एक मंदिर बांधण्यास सांगितले. पण आता सर्व राष्ट्रे येत असताना, तेरा एकर पुरेसे मोठे नसणार. आणि म्हणून तो म्हणतो, “आम्हाला आणखी मंदिरे बांधावी लागणार! आम्हाला पूर्वेला अश्शूरात एक आणि पश्चिमेला मिसरमध्ये एक आणि मध्यभागी इस्राएलमध्ये एक हवं आहे जेणे करून सर्व राष्ट्रे येतील आणि उपासना करतील!” का? “कारण पाण्याने समुद्राला झाकले आहे त्याप्रमाणे पृथ्वी देवाच्या तेजाच्या ज्ञानाने भरली जाईल आणि ते त्यांच्या राजाची उपासना करतील.”

जुन्या कराराचा निरपेक्ष एकेश्वरवाद

आणखी एक कारण की मिशन्स हे ओल्ड टेस्टामेंटचे मध्यवर्ती संदेश आहे ओल्ड टेस्टामेंटचे निरपेक्ष एकेश्वरवाद आहे . तुम्ही बघता, ओल्ड टेस्टामेंटमध्ये सर्वत्र आपल्याला आठवण करून दिली जाते की देवाने स्वर्ग आणि पृथ्वी बनविली आहे, की सर्व लोकांच्या देवता मूर्ती आहेत. आणि जेव्हा आपल्याला हे कळते तेव्हा आपल्याकडे त्या राष्ट्रांसाठी फक्त एकच संदेश असतो. ते म्हणजे आपल्या खोट्या देवापासून दूर जाऊन खऱ्या देवाची उपासना करणे, ज्याने स्वर्ग आणि पृथ्वी बनविली आहे. पवित्र शास्त्राचा मध्यवर्ती संदेश आणि हेतू आपल्याला ख्रिस्ताकडे निर्देशित करतो आणि त्या संदेशाचा सोपा उपयोग असा आहे की त्याला आणि त्याच्या कृपेस प्राप्त झाल्यावर, त्या संदेशाला जगाच्या प्रत्येक भागात आणि जगाच्या प्रत्येक कोपर्यात नेणे. पवित्र शास्त्राचा मध्यवर्ती हेतू आपल्याला ख्रिस्ताकडे बोलावतो आणि जगात मिशनरी होण्यासाठी बाहेर पाठवतो. कारण हा पवित्र शास्त्राचा मध्यवर्ती संदेश आहे, आपल्या जीवनाचा मध्यवर्ती हेतू असावा. या चर्चेचा मध्यवर्ती हेतू असावा आणि आपण जसे जगतो, वागतो आणि वेळ, आपल्या प्रतिभा आणि पैशाचा उपयोग करतो तसे प्रतिबिंबित केले पाहिजे. तुम्ही बघता, तुम्ही बायबलला आपल्याविषयीचे पुस्तक म्हणून वाचत असाल तर तुम्ही देवाच्या हेतूंशी जुळलेले आहात असे म्हणू शकत नाही. जेव्हा आपण देवाचा महान हेतू समजून घेतला तेव्हा तुम्ही शास्त्राच्या वाचन किती घातक आहे हे पाहता?

बायबलचा मध्यवर्ती संदेश

मी या संदेशाची सुरुवात आपल्याला सावधगिरीचा इशारा देऊन केली होती की, आपण देवाच्या पुस्तकाचा उपयोग स्व-विकास, समाधान आणि आपल्या जीवनात पूर्णता मिळवण्यासाठी स्वयं-सहायता पुस्तक म्हणून करू नये. परंतु जेव्हा आपण हे समजतो की बायबलचा मध्यवर्ती संदेश हा प्रेषितविषयक आहे, तेव्हा आपण हे समजतो की आपल्या जीवनातील प्रत्येक गोष्ट किती महत्वाची बनते. आपण हे समजतो की आपल्याला एक चांगले लग्न असणे महत्वाचे आहे आणि आपल्या जीवनात त्या तत्त्वांचा उपयोग केला पाहिजे कारण आपले लग्न आता एक उद्देश आहे. तो उद्देश आपल्या लग्नाद्वारे देवाचे राज्य आणि अधिकार वाढवणे आहे. आपण मजबूत ख्रिश्चन कुटुंबे असणे महत्वाचे का आहे हे समजतो कारण आपले कुटुंब प्रेषित बनते; आपण एक घर बनतो जे आपल्या जीवनशैलीने राष्ट्रांना प्रकाश देणे आहे आणि पती, पत्नी, वडील, माता आणि मुले म्हणून जगतो. आपण प्रत्येक गोष्टीची जिवंत उदाहरणे बनतो जी गॉस्पेल असावी म्हणून आपल्या सभोवतालच्या सर्व गोष्टी आहेत कारण बायबलचा मध्यवर्ती संदेश हा प्रेषितशास्त्र, प्रेषितविषयक आहे, मग प्रेषिताई ही आपण जगत असलेली मुख्य हेतू असली पाहिजे. आणि जेव्हा आपण त्या हेतूंशी स्वतःला संरेखित करतो, तेव्हा तुम्हाला काय होणार आहे हे कळते? कोणतेही जीवन अधिक श्रीमंत नाही, कोणतेही जीवन अधिक परिपूर्ण नाही, आपण स्वतःसाठी जगत नाही तर आपल्याला बनवलेले हेतू सापडेल म्हणून कोणतेही जीवन अधिक फायद्याचे नाही. आपण आपल्या जीवनात देवाच्या योजना आणि हेतू पूर्ण करणार आहात.

तुम्ही इथे या सकाळी असा विचार करून आला असाल, “बरं, हे त्या वर्षाच्या वेळेचे आहे जेव्हा आपल्याला मिशन बद्दल आठवण करून दिली जाते. हे कदाचित महत्वाचे असणार आहे कारण आपण वर्षातून काही रविवार त्याला समर्पित करतो.” परंतु मला आशा आहे की तुम्ही इथून असा विचार करून निघाल की, “याच कारणासाठी आपण इथे दर आठवड्याला येतो.” आम्ही सर्व पवित्र शास्त्रातील मध्यवर्ती हेतूला बांधील आहोत. आम्ही आमचे जीवन त्या हेतूला प्रतिबिंबित करावे अशी आमची इच्छा आहे. आम्ही आमचे पैसे खर्च करण्याचा मार्ग त्या हेतूला प्रतिबिंबित करावा अशी आमची इच्छा आहे. आम्ही या चर्चेचा आराखडा बायबलच्या मध्यवर्ती हेतूवर आधारित बनवावा अशी आमची इच्छा आहे. तुम्ही पहाता, सत्य हे आहे की हे पुस्तक फक्त चांगली बातमी आहे कारण ते आपल्याबद्दल नाही; ते आपल्याला तारणहाराकडे निर्देशित करते आणि सर्व जगात निर्देशित करते.

चला, प्रार्थना करूया!

आमचे परमेश्वर आणि स्वर्गीय पिता, आम्ही बायबल वाचण्याच्या या नवीन पद्धतीसाठी तुझे आभार मानतो. आम्हाला बायबलला स्वतः बद्दलचा एक संदेश म्हणून वाचण्यापासून तू मुक्त केले आहेस याबद्दल धन्यवाद. तू आम्हाला तुझ्या महान दृष्टीकडे घेऊन जाण्यासाठी मदत करशील का जेणेकरून आम्ही आमच्या स्वतःच्या मार्गातून आणि आमच्या स्वतःच्या समस्यांमधून बाहेर पडू शकू आणि आमचे जीवन तुझ्या आमच्यासाठीच्या हेतूंशी जुळवून घेऊ शकेल? कृपया आम्हाला आमच्या छोट्या दृष्टी आणि जगाच्या विचारसरणीपासून मुक्त कर जेणेकरून आम्ही तुझ्यासाठी जगू शकू. हे सर्व आम्ही येशूच्या नावाने मागतो. आमेन.