De Vrede van het Thuishoren

Door Billy Dempsey

Onze tekst vanmorgen komt van de profeet Jesaja, hoofdstuk 43, vers 1 tot en met 7. En je kunt die vinden op pagina – als je de kerkbankbijbel gebruikt – pagina 603. De onmiddellijke context voor wat Jesaja hier zegt in hoofdstuk 43 – hoofdstuk 42 is natuurlijk de bredere context; het lied van de lijdende Knecht – hoofdstukken 40 tot en met 55 van het boek Jesaja. Hoofdstuk 42, een hoofdstuk waarin God spreekt over de komst van de Knecht des Heren, het nieuwe dat Hij in Hem voorbereidt, Zijn verlangen dat de naties Zijn licht zullen zien. Maar dan eindigt hoofdstuk 42 met de treurige toestand van Zijn volk. Ze zijn blind en doof. Het hoofdstuk eindigt met taal over God die Zijn toorn uitstort. Het is een somber einde, en het zet de toon voor het begin van hoofdstuk 43 in wat ik noem “De Vrede van het Thuishoren.”

Laten we bidden en dan zullen we hoofdstuk 43, vers 1 tot en met 7 lezen.

Vader, dit is Uw Woord; wij zijn Uw volk. Spreek. Laat ons horen. Geef ons helderheid van geest. Plant deze waarheden diep in onze harten. Voed onze ziel. Rust ons toe. Vader, kom nabij. Hoor ons als we ons gebed doen in de naam van Jezus en om Zijn wil, amen.

Jesaja hoofdstuk 43, beginnend met vers 1:

Maar nu zo zegt de Heer, Hij die u geschapen heeft, o Jakob, Hij die u gevormd heeft, o Israël: "Vrees niet, want Ik heb u verlost; Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn. Wanneer gij door de wateren gaat, zal Ik bij u zijn; en door de rivieren, zij zullen u niet overweldigen; wanneer gij door het vuur gaat, zult gij niet verbranden, en de vlam zal u niet consumeren. Want Ik ben de Heer uw God, de Heilige van Israël, uw Zaligmaker. Ik geef Egypte als uw losprijs, Cush" (dat is, Ethiopië), "en Seba in plaats van u. Omdat gij kostelijk zijt in Mijn ogen, en geëerd, en Ik u liefheb. Ik geef mensen in plaats van u, volken in plaats van uw leven. Vrees niet, want Ik ben bij u; Ik zal uw nakomelingen brengen uit het oosten, en uit het westen zal Ik u verzamelen. Ik zal tot het noorden zeggen: Geef op, en tot het zuiden: Houd niet tegen; breng Mijn zonen van verre en Mijn dochters van het einde der aarde, een ieder die bij Mijn naam geroepen wordt, die Ik geschapen heb tot Mijn eer, die Ik gevormd en gemaakt heb."

Alle mensen zijn als het gras en al hun heerlijkheid is als de bloemen des velds. Het gras verdort en de bloem valt, maar het Woord van onze God staat in eeuwigheid.

Wat is "De Vrede van het Thuishoren"? Nou, misschien moeten we beginnen met het definiëren van: "Wat is thuishoren?" Laat me u vertellen waar ik heen wil gaan in deze predikatie vandaag. We willen praten over wat thuishoren is, we willen praten over hoe thuishoren eruitziet, en dan zullen we eindigen met het stellen van de vraag: “Waarom doet het ertoe?”

Wat is Thuishoren?

Wat is toebehoren? Laten we eens kijken naar de taal die Jesaja gebruikt in vers 1. “Maar nu zegt de Heer aldus: Hij die u geschapen heeft, o Jakob, Hij die u gevormd heeft, o Israël: ‘Vrees niet, want Ik heb u verlost; Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn.’” U herkent daar grote Bijbelse thema's – geschapen u; gevormd u; verlost u. Wij denken aan die grote uittocht uit Egypte – God verlost Zijn volk uit de slavernij en vestigt hen in het land van de belofte, het land dat Hij aan Abraham had beloofd. “Verlost u” – dat Hebreeuwse woord, “gaal,” is “verlosser” – denken in de lijn van “bevrijder, beschermer,” net zoals Boaz bevrijder en beschermer was voor Ruth en haar schoonmoeder, Naomi; de bloedverwant-verlosser die hun toekomst verzekerde door zijn verlossende daad. Dat is een beeld van wat God voor Zichzelf beschrijft; dat Hij u verlost heeft. Hij heeft de toekomst van Zijn volk verzekerd door Zijn verlossende daad voor hen.

“Geroepen bij je naam” – nogmaals, denk aan Zijn relatie met Abraham; denk aan Zijn relatie met Sara, zijn vrouw. Hoe Hij hun namen veranderde; Hij noemde hen bij hun naam. Denk aan Noach. Hij riep Noach bij zijn naam. Hij neemt degenen die Hij bij hun naam roept, in een nauwe relatie met Hem op. Net als een ouder en kind, opent God de poorten van adoptie, worden Zijn mensen niet alleen Zijn onderdanen, maar Zijn zonen en dochters. “Ik heb je bij je naam geroepen.” Terwijl, luister naar wat Hij zegt in Psalmen 1, die we een paar weken geleden lazen. “De Heer kent de weg van de rechtvaardigen, maar de weg van de goddelozen,” zegt Hij, “zal vergaan.” Het zal verdwijnen; het zal niet duren. Of nog meer ter zake, wat Jezus zegt in Mattheüs 7, vanaf vers 21. “Niet iedereen die tegen Mij zegt: ‘Heer, Heer,’ zal het koninkrijk van de hemel binnengaan. Maar degene die de wil van Mijn Vader in de hemel doet.” Tegen degenen die zeggen: “Heer, Heer,” maar de wil van Zijn Vader in de hemel niet doen, zegt Jezus: “Ik zal tegen hen zeggen: ‘Ik heb je nooit gekend. Ik heb je nooit gekend. Ga weg van Mij.’” God zegt van Zijn volk: “Ik heb je bij je naam geroepen. Ik ken je. Ik ken je intiem. Ik heb je bij je naam geroepen.”

En dan bekroont Hij het allemaal met: “jij bent van Mij.” Denk nog eens aan die geweldige scène waarin God Zijn volk tot Zichzelf verzamelt op de Sinaï na alle climaxerende gebeurtenissen van de uittocht. Hij verzamelt hen tot Zichzelf op de Sinaï. Hij zegt: “Jullie hebben zelf gezien wat Ik gedaan heb met de Egyptenaren, hoe Ik jullie op arendsvleugels droeg en jullie tot Mijzelf bracht. Nu dan, als jullie inderdaad naar Mijn stem zullen luisteren en Mijn verbond zullen houden, dan zullen jullie Mijn kostbaar bezit zijn onder alle volken. Want de hele aarde is van Mij. Jullie zullen voor Mij een koninkrijk van priesters en een heilige natie zijn. Jullie zullen Mijn kostbaar bezit zijn.” Dat is de bagage; dat is de lading die wordt gedragen als Hij zegt: “Jij bent van Mij. Jij bent van Mij als een kostbaar bezit.” Een kostbaar bezit. Dat wil zeggen, God zegt: “Ik heb een speciale aanspraak op jou en door belofte heb jij een speciale aanspraak op Mij.” Merk op hoe God hen identificeert – “Ik heb jou bij name geroepen; jij bent van Mij.”

Ik vertelde je over de treurige afsluiting van hoofdstuk 42. God identificeert Zijn volk niet door hun treurige staat zoals Hij die beschrijft aan het einde van hoofdstuk 42, maar Hij identificeert Zijn volk door die uitdrukking: “Jij bent van Mij.” Dat is hoe Hij Zijn volk identificeert. Niet vastgeankerd in ongeloof, zelfs niet als ze dat zijn. Jij en ik strijden met zonde. Jij en ik verliezen onze strijd met zonde op regelmatige basis. Maar God verklaart van ons: “Jij bent van Mij. Ik heb jou bij name geroepen. Ik ben een intieme relatie met jou begonnen. Jij bent Mijn kostbaar bezit.”

Hoe ziet het eruit om toe te behoren?

Welnu, hoe ziet het eruit om ergens bij te horen? Laten we enkele principes uit de passage halen. En één van de principes die we willen zien is dat erbij horen betekent om te profiteren van, te genieten van de aanwezigheid van God. Kijk naar de verzen 2 en 5. Vers 2: “Als je door de wateren gaat, zal ik bij je zijn.” Vers 5: “Vrees niet, want ik ben bij je.” Het is het Emmanuel-principe – de almachtige, eeuwige God met Zijn volk. God met jou; God met jou! Aanwezig in onze nood. Actief het goede voor ons uit het kwaad wringend zoals Hij heeft beloofd. Ons onderhoudend; helpend; versterkend; ons in staat stellend. Aanwezig in onze vreugden ook. Ons helpend om te herinneren dat elk goed dat we genieten, ons is gegeven door Zijn genadige hand.

Bescherming

Hoe ziet het eruit om erbij te horen? Het ziet eruit als het genieten van de aanwezigheid van God dag in, dag uit. Het ziet er ook uit als bescherming. Kijk naar vers 2. “Als je door de wateren gaat, zal ik bij je zijn; en door de rivieren heen, zullen ze je niet overweldigen. Als je door het vuur loopt, zal je niet verbranden en de vlammen zullen je niet consumeren.” Jesaja noemt twee gevaren, twee verschrikkelijke gevaren, om voor alle gevaren te spreken. Merk de belofte op. Gevaren zullen komen. Hij zegt niet: “Als je door wateren gaat” en “Als je door vuur loopt.” Als je dat doet – gevaren zullen komen. Waarschijnlijk bevinden velen van ons ons vandaag in het midden van enige dreiging, enig gevaar, misschien zelfs nu terwijl we in deze kerk zitten vanmorgen. Enige beproeving, enig lijden, enige onzekerheid, enige twijfel, wanhoop, depressie, pijn of verlies of rouw. De zelfstandige naamwoorden kunnen nog lang doorgaan, zelfs nu. Maar gelovige in Jezus, jij behoort toe aan God de Vader, de Almachtige, de Maker van hemel en aarde. Degene die jou heeft geschapen, Degene die jou heeft gevormd, en Degene die jou heeft verlost. In ons gevaar hebben we Zijn onwankelbare aandacht en al Zijn macht gericht op onze uiteindelijke bescherming. We kunnen pijn doen, maar we zijn veilig. We kunnen zwaar beproefd worden, maar we zijn veilig. We kunnen het gevoel hebben alsof we op het punt staan om te verdrinken, maar we zijn veilig. Hij zegt tegen ons: “Jij bent van Mij. De hele aarde is van Mij en jij bent Mijn kostbare bezit.”

Voorkeur

Hoe ziet het eruit om bij te horen? Het ziet eruit als, naast aanwezigheid en bescherming, voorkeur. Luister naar de verzen 3 en 4. “Want Ik ben de HEER uw God, de Heilige van Israël, uw Redder. Ik geef Egypte als uw losprijs, Kus” (dat is, Ethiopië), “en Seba in ruil voor u. Omdat u kostbaar bent in mijn ogen, en geëerd, en Ik hou van u. Ik geef mensen in ruil voor u, volken in ruil voor uw leven." Als je naar die verzen kijkt, wil ik dat je iets opmerkt. Je hebt hier een Hebreeuws retorisch apparaat aan het werk. Je hebt herhaling. Je hebt de herhaling van het losprijsconcept. "Ik geef Egypte als uw losprijs." En dan aan het einde daarvan, aan het einde van vers 4, "Ik geef mensen in ruil voor u." Dat benadrukt het concept, in dit geval, het losprijsconcept. En recht in het midden daarvan, in een prominente positie, "Omdat u kostbaar bent in mijn ogen, en geëerd, en Ik hou van u." Je kunt dat niet missen; je kunt dat niet missen. Je hebt die krachtige herhaling van het losprijsconcept en recht in het midden ervan zegt God: “Ik hou van u! U bent kostbaar voor Mij!” Calvijn zegt: “De HEER neemt zo’n zorg voor alle gelovigen dat Hij hen hoger waardeert dan de rest van de wereld.” Het is interessant.

Een paar historische notities hier. Eén is dit. Koning Hizkia – let op! Dit is Israëlische geschiedenis; het zal niet saai zijn. Blijf bij me! Koning Hizkia van Juda sloot een alliantie met Egypte tegen de Assyrische keizer, Sanherib. Wacht even. Ik heb in veel lessen gezeten om die naam juist te kunnen zeggen, Sanherib! En ik leerde er nog een, “Tiglat-Pileser." Je moet onder de indruk zijn omdat ik veel uren heb doorgebracht met die dingen jaren geleden! En dus heeft hij een alliantie gesloten met de farao van Egypte en de koning van Ethiopië. En je vindt dat in 2 Koningen 18 en Jesaja hoofdstuk 30 en 31. Om zijn juiste en exacte straf vast te stellen, marcheert de Assyrische koning met zijn enorme legers tegen het kleine Juda. Als de machtige slag op het punt staat toe te slaan en Juda op het punt staat om tot stof te worden vermalen, moet Sanherib zijn legers wegtrekken om een binnenvallend leger uit Ethiopië en Egypte af te weren. Ze vallen in een route en Sanherib achtervolgt hen helemaal terug naar Egypte. Juda wordt gespaard, terwijl de Egyptenaren en de Ethiopiërs door de Assyrische legers worden opgeslokt. Hier is het punt. Juda wordt gespaard omdat God haar vijanden een vervanger gaf. Juda wordt gespaard omdat God haar vijanden, in dit geval de Assyriërs, een vervanger gaf.

Historische nota twee. Tijdens de tijd van het Pascha, ongeveer in het jaar 30 na Christus of n.Chr. 30, autoriseerde de Romeinse gouverneur van de provincie Judea de kruisiging van Jezus van Nazareth, een rondtrekkende prediker en wonderdoener, wiens leven en werk overvloedig bewijs leverden dat Hij inderdaad de Zoon van God en de langverwachte Messias was. Drie dagen later werd Hij uit de doden opgewekt, waarbij God krachtig verklaarde dat Hij inderdaad de Zoon van God en de Zaligmaker van de zondaren was. God zond Zijn Zoon als een losprijs om Zijn verloren en zondige volk te redden. God zond Zijn Zoon als een losprijs voor u en mij, gelovige in Jezus. Hij gaf meer dan Egypte. Hij gaf meer dan Ethiopië. Hij gaf meer dan Seba. Hij gaf Zijn enige Zoon. Wij hebben de tekenen van Zijn vervanging, van Zijn losprijs, hier voor ons op de Tafel uitgestald. Wij zullen ze over een paar minuten genieten. De tekenen van Zijn gebroken lichaam en Zijn vergoten bloed. Hoe ziet het eruit om toe te behoren? Het ziet eruit als God die Zijn volk liever wil redden, zelfs ten koste van het leven van Zijn enige Zoon.

Restauratie

Een laatste ding om te zeggen over hoe het eruitziet om toe te behoren. Het ziet eruit als restauratie. Kijk naar de verzen 5, 6 en 7 hier van onze passage waar Jesaja zegt: “Vrees niet, want Ik ben met u;” – sprekend, natuurlijk, voor de Heer. “Ik zal uw nakomelingen brengen uit het oosten, en uit het westen zal Ik u verzamelen. Ik zal tegen het noorden zeggen: Geef op, en tegen het zuiden: Houd niet tegen; breng mijn zonen van ver en mijn dochters van de uiteinden der aarde, een ieder die bij mijn naam genoemd wordt, die Ik geschapen heb tot mijn eer, die Ik gevormd en gemaakt heb." De predikingsdienst van Jesaja begon in het zuidelijke koninkrijk Juda en duurde ongeveer vijftig jaar. Voordat zijn predikingsdienst twintig jaar oud was, werden de tien noordelijke stammen die we kennen als Israël door de Assyriërs in ballingschap gevoerd. We praten over de verloren stammen van Israël. Dat zijn ze! Omdat ze werden geassimileerd in andere delen van de Assyrische bevolking, verzamelden ze zich nooit weer als volk in het land. De enigen die gered zouden zijn geweest, waren degenen die naar het koninkrijk Juda vluchtten toen de moeilijkheden naderden. Ze verdwenen; ze waren verloren. Ze zijn sindsdien verloren gegaan in de geschiedenis. Een verschrikkelijke slag; een ontzettende gebeurtenis. Het was verwoestend, en het gebeurde vanwege ongeloof, hardheid van hart door generaties heen, en verbondsbreuk, herhaalde verbondsbreuk. God gaf hen na generaties over aan hun vijanden omdat ze niet naar Zijn Woord wilden luisteren.

Een gevangenschap komt over Juda. Het zal ongeveer 150 jaar na de dood van Jesaja plaatsvinden. Om dezelfde reden – ongeloof, hardheid van hart, verbondsontrouw. Maar luister opnieuw naar de belofte van God. Hoe ziet het eruit om bij te horen? Het ziet eruit als herstel na het oordeel dat door zonde is gebracht. De zonde, hun zonde, is niet het einde van hun verhaal. Maar omdat ze bij God horen, die hen als zijn kostbare bezit beschouwt, houdt Hij hen vast. Hij herstelt hen. Onze zonde is niet het einde van ons verhaal; herstel is! Zelfs als we volharden, zelfs als we ons hart verharden en volharden in onze zonde, als we in Jezus geloven, is Jezus onze Heiland en Heer, Hij zal ons bereiken. Hij zal die hardheid van hart breken. Hij zal die afhankelijkheid van die zonde breken. Hij zal ons herstellen. Onze zonde is niet het einde van ons verhaal. Herstel is. Omdat we bijhoren, en omdat Hij het leven van zijn Zoon voor ons heeft gegeven, zal Hij herstellen wat de zonde heeft verwoest. Dat is wat het eruitziet om bij te horen. Het ziet eruit als herstel.

Waarom doet het ertoe?

Waarom doet het ertoe? We zullen kort moeten zijn. Waarom doet het ertoe? Kijk naar vers 7. Wie is Hij aan het herstellen? Wie verzamelt Hij vanuit het oosten en vanuit het westen en vanuit het noorden en vanuit het zuiden? “Iedereen die bij mijn naam wordt geroepen, die ik voor mijn eer heb geschapen.” God maakt een intieme verbinding tussen zijn eer en onze redding. God maakt een intieme verbinding tussen zijn eer en onze redding. Hij verbindt zijn reputatie daaraan. Hij verbindt zijn reputatie aan ons en onze uiteindelijke verkrijging van het beloofde land, in ons geval de hemel, in zijn tegenwoordigheid. Hij verbindt zijn reputatie aan de redding van zijn volk.

Trofeeën van Gods genade

Luister naar Efeziërs hoofdstuk 2. “Toen we dood waren in onze overtredingen, maakte God ons levend samen met Christus, door genade bent u behouden, en heeft ons met Hem opgewekt en ons met Hem gezet in de hemelse plaatsen in Christus Jezus, opdat Hij in de komende eeuwen de onmetelijke rijkdom van Zijn genade zou tonen in vriendelijkheid jegens ons in Christus Jezus.” God bewijst Zichzelf als heerlijk genadig, terwijl Hij wijst op de trofeeën van Zijn barmhartigheid, de trofeeën van Zijn genade – Zijn volk! Jij en ik en allen die vóór ons zijn geweest en degenen die na ons zullen komen! Hij wijst op ons als trofeeën van Zijn heerlijke genade. Elke knie moet buigen en elke tong moet belijden dat Jezus de Heer is. Hij verbindt Zijn heerlijkheid aan de redding van Zijn volk.

Een aantal jaren geleden ging ik, dankzij de vrijgevigheid van enkele lieve vrienden, op mijn eerste zeilreis. We vlogen naar Tortola, de Britse Maagdeneilanden, en dit waren de dagen voordat er wijdverspreide airconditioning was, dus het vliegveld en het douanekantoor waren grote open gebouwen; niet veel muren. Ze wilden de bries niet tegenhouden. Ik herinner me dat ik in een lange rij stond achter een bord dat met de hand leek te zijn geschreven en waarop stond: “Bezoekers.” Dat maakte voor mij sense; dat was ik. Ik was een bezoeker. En ik stond daar, voelend de bries en kijkend naar de datum palms die heen en weer zwaaiden, af en toe een golf horen slaan tegen de kust, honderd meter of zo achter me, voelend de stress van me afglijden en proevend de ontspanning die komen zou. En toen zag ik de rij rechts van me. Die was korter. Die bewoog sneller dan de rij waarin ik stond, en het met de hand geschreven bord erboven zei: “Beloners.” Mijn hart, ik denk dat het hoorbaar zuchtte. In mijn geest zei ik: “Ik wil hier bijhoren! Ik wil een beloner hier zijn! Hoe kan ik een beloner hier zijn! Dit oord is wonderlijk!”

Je Kunt een Beloner Zijn

Misschien zit je hier vandaag, misschien ben je geen deel van de familie; misschien ben je een bezoeker onder de familie van God. Weet je dat je een deel ervan kunt worden? En al de prachtige beloften die God heeft gemaakt, waar we over hebben gesproken, kunnen ook van jou zijn. Ken je jezelf als een zondaar die zichzelf niet kan redden? Geloof je dat je een Heiland nodig hebt? Kun je vertrouwen op Jezus van Nazareth, de Zoon van God en de Heiland van zondaars? Kun je er zeker van zijn dat Hij Degene is die in jouw plaats stond, als jouw losgeld, Gods toorn voor jou absorberend en jou kledend in Zijn rechtvaardigheid? Dat is hoe we deel worden van de familie. We zien onze behoefte; we zien onze zonde. We keren ons af van onze zonde en van onze vermogens, onze inspanningen om onszelf mooi te maken in Gods ogen, en we werpen onszelf op Degene die onze vervanger is. We werpen onszelf op Gods barmhartigheid, uitgedrukt in Christus. Dat is hoe je een deel van de familie wordt.

Ik hoop dat je vandaag naar je hart zult kijken. Terwijl we ons voorbereiden om verder te gaan met onze dienst aan de Tafel des Heren, hoop ik dat je naar je hart zult kijken en zult bepalen of je een bezoeker of een deel van de familie bent. Laten we tot de Heer gaan in gebed.

Vader, U maakt mensen die geen volk waren, tot Uw volk. U maakt mensen die geen barmhartigheid hadden ontvangen, barmhartigheid te ontvangen. Wie is een God als U, die zonden vergeeft en overtredingen pardon geeft? Wie is een God als U, die het een vreugde vindt om zondaars te redden? Dank U voor de beloften die we zojuist hebben overwogen en waarover we hebben gesproken. Drijf ze diep in onze harten en laat ze vorm geven aan ons leven en onze manier van begrijpen van U, vorm geven aan de keuzes die we maken en hoe we onze toekomst zien. En vooral, help ze vorm te geven aan hoe we U begrijpen. Hoor ons, als we ons gebed maken, Vader, in de naam van Jezus en om Zijn wil. Amen.