<link rel="stylesheet" href="https://cdn.plyr.io/3.7.8/plyr.css" />

Vol. 28 ·No. 42 · October 18, 2026

De Gevecht van Jouw Leven

Genesis 32:22-32

Nieuwe ervaring

Lees in Reader-modus

Blader door dit artikel als een magazine — cover, auteurspagina en geanimeerde pagina's op elk apparaat.

Begin met lezen

De Gevecht van je Leven

Genesis 32:22-32

Door David Felker

Ga alsjeblieft met me mee in je Bijbel naar Genesis hoofdstuk 32; Genesis 32. Het staat op pagina 27 in de kerkbijbel voor je. En voordat we lezen, iets om over na te denken. Mijn leven werd voor altijd veranderd toen mijn vader me als kind introduceerde in mijn nu favoriete film die ik waarschijnlijk 923 keer heb gezien, Hoosiers. En het gaat over het Indiana high school basketbalteam, de Hickory Huskers. En ik hou van de film. Als kind hield ik ervan vanwege het underdog-thema, David versus Goliath. En ik hield ervan vanwege de nadruk op het team boven het individu. En ik hield ervan, natuurlijk, vanwege de geweldige soundtrack. Maar hoe ouder ik werd, hoe meer ik ervan ben gaan houden. En dat komt omdat het zoveel diepe, hartverscheurende vragen stelt en beantwoordt over verlossing, over romantiek, over verslaving, over vriendschap.

Er zijn zoveel geweldige thema's doorheen, maar het is in wezen een film over verandering. Is verandering mogelijk? Omdat er dit kleine basketbalteam uit Indiana is en ze zijn vol trots en ze zijn vol individuele spelers. En je vraagt je af, “Hoe goed kunnen ze zijn? Hoe hoog is hun plafond? Hoe ver kunnen ze gaan? Kunnen ze zichzelf genoeg vernederen om echt speciaal te zijn?” En dan is er deze nieuwe coach, coach Norman Dale, en hij komt op met een gecompliceerd verleden, maar hij krijgt een tweede kans. En je denkt, “Kan hij veranderen? Kan hij anders zijn? Kan zijn verleden genezen worden?” En dan is er de dorpsdronken, Shooter, voor wie Coach Dale een onmiskenbare zwakte heeft. En waarschijnlijk vanwege zijn eigen bagage maakt hij hem zijn assistent-coach en zijn trouwe vriend. En je vraagt je af, “Kan Shooter nuchter worden? Kan hij beter worden? Kan hij meer zijn? Kan hij de goede en trouwe vader zijn die zijn zoon nodig heeft?” En door de hele film heen wil je wanhopig graag zien dat deze dingen gebeuren. Je wilt wanhopig graag verandering zien. Maar dit trotse team en deze coach met bagage en deze dorpsdronken zijn allemaal gebroken. En ze zijn allemaal gewond. En ze strompelen allemaal op verschillende manieren voort. Maar de film ontvouwt zich; de film ontvouwt zich in een prachtig verhaal over verandering. Ik hou van Hoosiers omdat het mijn hart eraan herinnert dat verandering mogelijk is.

Is Verandering Mogelijk?

Of je die film nu gezien hebt of niet, dit spreekt ons aan omdat één van de meest menselijke vragen die je kunt stellen, is: “Kan ik veranderen? Is verandering mogelijk?” Iedereen heeft hiermee te maken. Het is een diep persoonlijk vraagstuk dat je misschien wanhopig aan iemand in je leven stelt. “Zullen ze ooit veranderen?” Misschien is er iemand die je dierbaar is en die moet veranderen en je vraagt: “Zullen ze veranderen?” Maar als je eerlijk bent met je hart, is het één van de meest wanhopige verlangens die je hebt. “Ik moet veranderen. Ik moet anders zijn. Ik kan niet zo blijven.” En je zou denken dat het de gemakkelijkste zaak van de wereld zou zijn om jezelf te veranderen. Alsof het moeilijk is om je familie te veranderen. Alsof je hier bent en je familie is een puinhoop en je familie is uit de hand gelopen en het is moeilijk om je familie te veranderen. Je weet, studenten, misschien zijn er dingen aan je school die moeilijk zijn. Het is moeilijk om je school te veranderen. Er zijn dingen aan al onze relaties en vriendschappen. Het is moeilijk om de dingen te veranderen die we weten dat er veranderen moeten in onze relaties en vriendschappen. Maar je zou denken: “Ja, maar ik kan mezelf veranderen.” En het is het moeilijkste.

En hoe ouder je wordt, denk ik, als christen, hoe meer je moe wordt. Je kunt moe worden van jezelf en je kunt moe worden van de rommel die diep van binnen zit. En de gewoonten en de verslavingen en de vreemde gedragingen van je hart. Wat doe je met die moeheid? Dat is de vraag. Je bent wanhopig op zoek naar verandering. Je wilt veranderen. Maar je hebt geen idee hoe je dat op een echte en blijvende manier kunt laten gebeuren. Genesis 32 is een van mijn favoriete passages in de Bijbel. Het is het verhaal van een wanhopige man die diep gebrekkig is. Het is een wanhopige man die diep gebrekkig is en hij is in de strijd van zijn leven. Dit is een soort van het beslissende keerpunt in Jakobs leven waar hij zichzelf worstelend met God aantreft. Dit is de strijd van zijn leven en het is hier dat Jakob veranderd wordt. Laten we dus onze aandacht aan Gods Woord geven. Voordat we dat doen, laten we tot Hem gaan in gebed. Laten we bidden.

Vader, we danken U dat U een vriend van zondaren bent. We danken U dat U een kracht in zwakte bent. We bidden dat U onze verwachtingen deze ochtend zou redden dat we alleen maar hier zijn voor een zondag. En Vader, zou U ons helpen om een ontmoeting met U te verwachten? En zou U nu spreken, Geest van God, zou U door mij spreken, Geest tot geest? En we bidden in Jezus' naam, amen.

Genesis 32, beginnend in vers 22. Dit is Gods Woord:

Diezelfde nacht stond hij [Jakob] op en nam zijn twee vrouwen, zijn twee dienstmaagden en zijn elf kinderen, en stak over bij de voorde van de Jabbok. Hij nam ze mee en liet ze de stroom oversteken, en alles wat hij had. En Jakob bleef alleen achter. En een man worstelde met hem tot de dag aanbrak. Toen de man zag dat hij niet de overhand kreeg over Jakob, raakte hij zijn heupgewricht aan, en Jakobs heup werd ontwricht terwijl hij met hem worstelde. Toen zei hij: "Laat me gaan, want de dag is aangebroken." Maar Jakob zei: "Ik zal je niet laten gaan tenzij je me zegent." En hij zei tegen hem: "Wat is je naam?" En hij zei: "Jakob." Toen zei hij: "Je naam zal niet langer Jakob heten, maar Israël, want je hebt met God en met mensen gestreden en hebt overwonnen." Toen vroeg Jakob hem: "Vertel me alsjeblieft je naam." Maar hij zei: "Waarom vraag je naar mijn naam?" En daar zegende hij hem. Zo noemde Jakob de naam van de plaats Peniel, zeggende: "Want ik heb God van aangezicht tot aangezicht gezien, en toch is mijn leven gespaard gebleven." De zon kwam op voor hem terwijl hij Penuel voorbijging, mank lopend vanwege zijn heup. Daarom eten de mensen van Israël tot op de dag van vandaag de pees van de dij niet die op het heupgewricht zit, omdat hij het heupgewricht van Jakobs heup op de pees van de dij aanraakte.

Dit is Gods Woord.

Hier is wat ik wil dat we deze ochtend overwegen als we kijken naar dit beroemde gevecht midden in de nacht – Jakob komt eruit veranderd. Jakob is anders. Jakob is nieuw. En het is vanwege een nieuw gevecht. En het is vanwege een nieuwe motivatie. En het is vanwege een nieuwe houding. Jakob heeft een nieuw gevecht. God initieert dit. God dringt zich op de voorgrond. God grijpt in. Er is een nieuwe motivatie. Jakob is van binnen en buiten veranderd. De bewegingen en de bewegingen van zijn hart zijn anders. En dan is er een nieuwe houding. Jakob is gewond en loopt mank terwijl de zon op hem schijnt.

Een Nieuw Gevecht

En zo zien we – een nieuwe strijd. Stel je voor dat het pikdonker is; Jakob is in het donker. Misschien kon hij voor een korte tijd fakkels in de verte zien terwijl zijn familie de rivier overstak. Je ziet in vers 23 dat hij alles wat hij had, over de rivier stuurde. Rachel zou daar geweest zijn, de vrouw van wie hij hield. En Lea, zijn eerste vrouw. Zijn kinderen, zijn bedienden, zijn dieren – alles wat hij had, stuurde hij weg, alles behalve zichzelf. Vers 24 vertelt ons dat Jakob helemaal alleen was in het donker. Je herinnert je dat hij zijn oom Laban verlaten heeft en op weg is naar huis. De verloren zoon keert terug! In sommige opzichten zijn er in die parabel veel echo's van het verhaal van Jakob in Genesis 32 en 33. En dus komt hij thuis. Er zou een weerzien zijn. Er zou een weerzien zijn met de broer die hij bedrogen had, Esau. Jakob stal Esau's geld, zijn erfenis, zijn zegen, en Esau had die dag gezworen dat hij Jakob zou doden. Sinds toen was Jakob twee keer getrouwd, had hij elf kinderen verwekt. Hij was een rijk en succesvol man geworden, maar hij had nooit met zijn verleden afgerekend en nu heeft het hem eindelijk ingehaald. Jakob stuurde bericht aan Esau, vers 3, dat hij thuiskomt. We worden in vers 6 verteld dat Jakobs boodschappers terugkomen en zeggen: "Esau komt je tegemoet en er zijn 400 mannen bij hem." En natuurlijk is Jakob in vers 7 bang; hij is in ver distress.

Verzoening of Wraak?

En dan zien we hem iets doen wat we hem nog nooit echt zien doen. In de verzen 9 tot 11 bidt Jakob het meest wanhopige gebed van zijn leven. Hij bidt het meest wanhopige gebed van zijn leven. Het is het langste gebed in het boek Genesis. En hij geeft ons het duidelijkste bewijs dat hij nu aan de Heer toebehoort. En dan stuurt hij geschenk na geschenk na geschenk in golven naar Ezau, in de hoop de harde hart van zijn broer te verzachten. Want de miljoen-dollarvraag is: "Zal Ezau in vrede komen om zich te verzoenen? Of zal Ezau in oorlog komen om wraak te nemen?" Het is een kwestie van leven of dood om een zegen te stelen, en dus – verzoening of wraak? Dat is de vraag. En dus is Jakob helemaal alleen in de duisternis. Hij staat tussen een rots en een harde plaats. Achter hem staat Laban. Hij kan niet terugkeren naar dat leven. En God had in hoofdstuk 31 vers 3 gezegd om naar huis terug te keren. Hij kan niet terugkeren. En voor hem staat Ezau met zijn 400 man. En dus wordt Jakob geconfronteerd met een situatie waar hij geen idee van heeft wat hij ermee moet doen. Morgen is de dag van crisis, het hoogtepunt van zijn leven. Hij staat aan de deur van de dood. Dit is de donkere nacht van Jakobs ziel. Hij heeft geen plannen meer; hij heeft geen strategieën meer. Hij heeft geen listen meer; hij heeft geen trucs meer. Hij heeft zijn zak met trucs uitgeput; hij is aan het einde van zichzelf en het is daar, het is op dat moment, vers 24, dat deze mysterieuze man naar hem toe komt in deze climactische scène en met hem worstelt tot de dag aanbreekt.

Worstelen met God

Er is geen inleiding tot hem, deze mysterieuze man. Hij komt uit het niets en komt bij Jakob aan en hij strijdt met hem. Hij strijdt met Jakob. Dit is het beeld dat Rembrandt geschilderd heeft. Dit is het middelpunt van Jakobs leven. Deze hele nachtelijke strijd om zijn leven. En het is duidelijk uit de rest van onze passage, vooral verzen 28 en 30, en uit een kleine commentaar in Hosea hoofdstuk 12 dat dit geen gewone man is. Dat dit een manifestatie is van God Zelf. De voor-incarnate Zoon van God, Jezus Christus, die Jakob heeft nagejaagd en nu vasthoudt. En dit biedt ons een beeld dat niet gemist kan worden. Jakob die met God worstelt is een beeld van Jakobs hele leven. Zijn hele leven lang was het God versus Jakob. En hier is het heel duidelijk dat Jakob in een strijd is met God.

Je weet dat er een verhaal is dat ik af en toe denk, over een man genaamd Robert Robinson. En hij stapte in een koets in Londen en hij had gehoopt alleen te rijden. Maar tegenover hem zat een jonge vrouw die een breviaar in haar handen droeg. Dat is een klein gebedenboek vol met gedichten en hymnen en gebeden. En Robinson voelde niet voor praten en dus reden ze een paar momenten in stilte. En toen brak de jonge vrouw de stilte. Ze gooide het boek over de gang en zei tegen Robinson: "Je moet dit lezen. Deze woorden zijn mooi." En Robinson opende het boek en las deze woorden: "Come thou fount of every blessing, tune my heart to sing Thy grace." En zijn gezicht zakte. En deze vrouw kon een verandering in zijn gelaat merken en zei: "Meneer, kent u deze woorden?" En hij zei: "Mevrouw, ik schreef deze woorden meer dan vijfentwintig jaar geleden, en ik zou duizend werelden geven om vandaag te voelen wat ik toen voelde. Ik zou duizend werelden geven om vandaag te voelen wat ik toen voelde."

Misschien ben je hier vanmorgen, en net als Robert Robinson, is het al lang geleden. Het is al lang geleden dat het alleen maar over jou en God ging. Het is al lang geleden. En je bent zo druk en misschien zo verbitterd dat je 's ochtends wakker kunt worden en denken: "Hoe ben ik hier terechtgekomen? Hoe ben ik hier terechtgekomen? Hoe ben ik zo ver van het hart van God verwijderd geraakt? Hoe ben ik in deze dip terechtgekomen? En al die dingen die we doen - de prediking en het zingen en het bidden, het laat mijn hart zo plat voelen. En het is zo bewolkt en zo koud." Wat doe je daarmee? Misschien zal God vanmorgen op de scène verschijnen. Misschien zal God je hart aanpakken op de manier waarop Hij Jakobs hart aanpakt. Of misschien heeft Hij dat al gedaan. Misschien worstel je op dit moment met de Heer. Er is een strijd gaande op het terrein van je hart en je stelt jezelf deze vragen: "Waarom? Waarom God? Waarom zou je dit in mijn leven brengen? Waarom zou je dit laten gebeuren? Dit is moeilijk. Waarom zou je dit doen? Waarom kun je het niet weghalen? Het leven dat voor me ligt, kan niet goed voor me zijn." Je bent in een strijd met God. Je worstelt met God. Deze passage legt ons een illustratie voor van het menselijke hart versus God. Mijn wil versus Gods wil. Mijn dromen en verlangens versus Gods.

Jakob is in een strijd met God en dat is hoe God werkt. We kunnen iets leren uit deze tekst. Zoals Tim Keller zei: "God moet soms met ons worstelen om ons in een veranderd leven te brengen." Wil je veranderen? God moet soms met ons worstelen om ons in een veranderd leven te brengen, in plaats van ons in comfort in een veranderd leven te brengen. In liefde moet Hij met ons worstelen, en in liefde moest Hij met Jakob worstelen. God was blij met Jakob. God hield van Jakob. Niemand kon Jakob uit de handen van de Heer rukken. En het was omdat God van hem hield dat Hij met hem worstelde om hem in een veranderd leven te brengen. Dat is het eerste dat we zien.

Een Nieuwe Motivatie

Het tweede dat we zien is dat deze strijd voortduurt als Jakobs nieuwe motivatie. Dus te midden van deze strijd doet God in Zijn genade iets met Jakob zoals een vader doet als hij met zijn zoon worstelt, omdat er deze strijd is tussen Jakob en God. Dit heen en weer en weer en weer. En toen, midden in de strijd, doet God iets. Hij reikt uit en raakt Jakobs heupkom aan en ontwricht deze in vers 25. Het is een van de sterkste delen van het menselijk lichaam en Jakob is daar gewond. Jakob is gewond in zijn kracht. God breekt Jakob bij zijn sterkste punt.

Het Sterke Punt Breken

Wat zou die plaats voor u zijn? Uw sterke punt. Wat zou die plaats voor u zijn? Het ding waarvan u denkt dat het u een voorsprong zal geven op de zegen; het ding op uw cv waarvan u denkt dat het u de aanvaarding en de zegen zal geven waarnaar u verlangt. Het ding waarop u zich steunt als een worstelaar om u een gevoel van kracht te geven? Wat zou die plaats voor u zijn? Jakob is daar gewond. Hij is gewond in zijn kracht en het is omdat God rechtstreeks naar zijn hart gaat. Sinclair Ferguson zei in zijn verbazingwekkende predikatie over deze passage: "Ziet u dat om Jakobs hart te hebben, God bereid is Jakobs heup te ontwrichten? Ziet u dat om Jakobs hart te hebben, God bereid is Jakobs heup te ontwrichten?" Heeft u ooit uw leven door God uit het lood geslagen gehad? Heeft u ooit uw plannen of dromen ontwricht zien worden? Het kan een van de belangrijkste dingen zijn die u deze ochtend kunt horen – dat de weg naar uw hart, zoals Ferguson zei, is door de ontwrichting van iets dat u sterk maakt. De weg naar uw hart is door de ontwrichting van iets dat u sterk maakt. Wat zou die plaats voor u zijn? Dat is wat God met Jakob doet.

En je ziet, het is om hem binnen te trekken; het is om hem binnen te trekken. Want eindelijk en voor de eerste keer is Jakob gebroken. Hij is gewond in zijn kracht, zijn gevoel van competentie is gewond, zijn trots is vernederd. Hij kan deze overwinning niet fabriceren. Hij kan deze strijd niet manipuleren. Hij krijgt een blessure die hem zal verhinderen om in zijn eigen kracht te kunnen winnen. Je ziet, we willen allemaal veranderen, we willen allemaal veranderen, maar niemand van ons wil gewond raken. We willen allemaal gezegend worden. Jakob zegt hier: “Zegen mij.” We willen allemaal die zegen. We willen allemaal gezegend worden. Maar niemand wil bedelen. Jakob is hier eindelijk en voor de eerste keer wanhopig genoeg om te bedelen. Hij zegt: “Ik zal je niet laten gaan tenzij je mij zegent.” Want de passage zegt na de verwonding, vers 26, dat God tegen Jakob zegt: “Je moet me laten gaan voor het aanbreken van de dag.” En dus zegt God: “Als je mijn glorie ziet, als je mijn glorie ziet, zul je niet leven.” Dat is er aan de hand. En Jakob zegt: “Ik zal je niet laten gaan tenzij je mij zegent.”

Het Keerpunt

Je ziet, toen deze strijd begon, toen Jakob voor het eerst werd aangevallen, hoe worstelde Jakob toen? Wat was zijn strategie? Wat was zijn houding? Wat was zijn stijl? Wat was zijn motivatie? Toen Jakob voor het eerst werd aangevallen, gebruikte hij al zijn koppige zelfstandigheid en al zijn manipulatie en al zijn kracht om weg te komen. En je ziet het keerpunt hier. Zodra hij in de heup wordt aangeraakt, wordt Jakob een klam kind. Hij wordt een klam kind. Alle commentatoren zeggen dat het keerpunt, toen Jakob wist dat het God was, vers 25 was, toen Jakob zei: "Ik zal je niet laten gaan. God, alsjeblieft, ga niet weg." Je ziet, het was in het moment van pijn en het was in het moment van zwakte.

Derek Kidner zegt in zijn beroemde commentaar op Genesis dat "toen God Jakobs heup aanraakte, was het zowel nederlaag als overwinning in één." Dat toen God Jakobs heup aanraakte, was het zowel nederlaag als overwinning. Het was zowel nederlaag als overwinning omdat Jakobs reactie op de beperking, zijn reactie op het uit de kom gebrachte lijden dat God in zijn leven had gebracht, de nederlaag was die tot overwinning leidt; omdat hij in die nederlaag aan God vasthoudt. In deze nederlaag houdt Jakob aan God vast.

Je ziet, Jakobs levensmotto was deze woorden – “Ik zal je niet laten gaan voordat je me zegent.” Zijn verlangen, zijn motivatie voor zegen, was het thema van zijn leven. En je ziet, de woorden zijn hetzelfde maar de betekenis is compleet anders. “Ik zal je niet laten gaan voordat je me zegent.” Ken je deze woorden? “God, ga niet weg. Laat me niet achter.” Je hongert en dorst naar God. Je wilt meer van God. Dat is wat er met Jakob gebeurt.

Je weet dat ik af en toe over mijn zoon Marshall praat als ik les geef. Marshall is drieënhalf jaar oud, hij is in een leuke fase, en vaak als ik 's ochtends klaar ben om weg te gaan of als ik 's avonds thuiskom, doen we dit ding dat we steeds weer opnieuw doen, waarbij Marshall naar mijn vrouw, zijn mama, kijkt en zegt: “Papa, dat is mijn vrouw en dat is jouw mama. Dat is mijn vrouw en jouw mama!” En je weet, dit soort dingen heeft een ouder nodig om recht te zetten! En dus kijk ik naar Marshall en gooi hem meestal op het bed of de bank of de vloer en worstel en kietel hem en zeg: “Buddy, je moet dit goed begrijpen – dat is mijn vrouw en jouw mama!” En we lachen en lachen en lachen meer dan we ooit eerder hebben gedaan. En vaak eindigt het op een vreemde manier. Marshall zegt vaak – we gaan heen en weer en heen en weer en Marshall zegt: “Papa, je kunt je schoenen uitdoen.” Hij zegt: “Papa, je kunt je schoenen uitdoen.” En het kostte me even om te begrijpen wat hij zei. En we doen dit als ik me klaar maak om 's ochtends weg te gaan of als ik 's avonds thuiskom. En wat Marshall zegt, is dat hij zegt: “Papa, alsjeblieft, ga niet weg. Blijf alsjeblieft. Ga alsjeblieft niet weg. Papa, blijf thuis.”

Ken je die woorden? “God, ga niet weg. God, blijf alsjeblieft.” Misschien ben je hier vanmorgen en wil je veranderen, je wilt anders zijn, je wilt nieuw zijn. Je bent zo moe van jezelf. Je bent moe van je hart. Je bent uitgeput door je zonde. Je bent uitgeput door je bewegingen weg van God. Je verlangt ernaar om door God omarmd te worden. Je verlangt ernaar dat God een schuilplaats voor je is. Je verlangt ernaar dat God je niet laat gaan. Je verlangt ernaar dat God niet weggaat. Ken je het gevoel om te zeggen: “Ga niet weg, God. Ik wil niet hebben wat de gebroken cisternen te bieden hebben. Ik wil geen geld uitgeven voor dat wat geen brood is. Ik wil niet arbeiden voor dat wat niet verzadigt. Ga niet weg. Geef me Jezus. Als ik 's ochtends opsta, geef me Jezus.” En zie, met die woorden in vers 26 weten we dat de verandering heeft plaatsgevonden. Dit is een andere Jakob. Hij is een veranderd man. Hij heeft oog in oog gestaan met de levende God en hij omarmt Hem nu wanhopig.

Een Nieuwe Identiteit

En kijk naar de uitwisseling die plaatsvindt in de verzen 27 tot 29. God zegt in vers 27: "Wat is je naam?" En voor de oude Israëlieten bevatte de naam iets van het karakter van degene die hem droeg. "Wat is je naam?" Hij zegt: "Wie ben je?" Een commentator zei: "Je naam bekendmaken is een daad van zelfonthulling." "Wie ben je?" En Jakob, je weet, betekent veel dingen – "hielgrijper; bedrieger; misleider." En jaren later, toen de profeet Jeremia één van de beroemdste beschrijvingen van het menselijk hart schreef, zegt hij, dit is Jeremia 17 vers 9: "Het hart is bedrieglijker dan al het andere en hopeloos ziek." Het woord dat met "bedrieglijk" is vertaald, is Jakobs naam. "Het hart is Jakob en hopeloos ziek." En zijn naam is zijn bekentenis. Hij zegt in vers 27: dit is zijn bekentenis van zonde: "Jakob." En de zegen die je ziet in vers 28, de zegen die hij ontvangt, is een nieuwe naam; het is een nieuwe identiteit, een nieuw blad. Vers 28: "Je naam zal niet langer Jakob zijn, maar Israël, want je hebt met God en met mensen gestreden en hebt overwonnen." Dat is een goed woord. "Alles over je verleden, Jakob, dat is niet langer jij. Je identiteit, Jakob, ligt niet in je bagage; het ligt niet in je faillissement. Je bent niet je schaamte. Je bent niet je verleden. Maar je identiteit, Israël, ligt in de onvermoeibare liefde van God." God strijdt. God worstelt. God zal overwinnen. En je ziet, dit geeft Jakob en dit geeft ons, geliefden in Christus, een geheel nieuwe manier van zijn en een geheel nieuwe manier van leven. Jakob is een veranderd man van binnen naar buiten.

Een Nieuwe Houding

En dan ten slotte en heel kort, is Jakobs houding. Ik denk dat de mooiste scène van allemaal is Jakob die mank loopt in vers 31. “De zon ging op voor hem terwijl hij Penuel voorbijging, mank lopend vanwege zijn heup.” Je ziet daar nu deze wond van genade. Dat is de houding van een veranderd man. Dat is de houding van het christelijke leven – mank lopend de weg van degenen die genezen zijn door het werk van God. Heb je een manke been? Heb je een manke been?

Veel van jullie weten dit, maar ongeveer vier jaar geleden werd mijn moeder gediagnosticeerd met eierstokkanker. En deze laatste korte periode is een zoete seizoen geweest. Ze woont in Starkville en ze ondergaat haar behandeling hier in Jackson en ze is hier bij ons voor een volle week elke derde week. En dus, met twee jonge kinderen en mama in de stad voor chemo, is ons huis een soort dierentuin die weken. En er zijn veel dagen waarop mama het goed doet, maar er zijn veel dagen waarop mama haar grenzen bereikt. En een van de dingen die mijn moeder meer en meer heeft gezegd, is hoeveel ze heeft geleerd over Gods liefde voor haar door de zorg van mijn vader voor haar. En je weet, ze zegt, zoals op de trouwdag, je weet, “Ik ben leuk, ik heb het witte jurk aan, mijn haar is gedaan.” Zoals, “Ik ben leuk! We hebben dromen. We hebben plannen. We hebben leven voor ons.” Zoals, “Ja, hij houdt van me.” Maar in het ziekenhuisbed en een paar dagen na chemo en als ik de hele dag in bed blijf liggen, zoals ze wist dat, ze wist dat hij van haar hield, maar het drukt gewoon thuis, “Ja, hij houdt echt van me.” En ze heeft daar doorheen gezegd, dat ze heeft geleerd over Gods liefde, dat dat kanker kostbaar voor haar heeft gemaakt. Ze wist het, maar het drong thuis, “Het gaat niet over wat ik aan de tafel breng. Het gaat over wat God aan de tafel heeft gebracht voor mij in Jezus.”

Heb je een mankheid? Je weet wel, één auteur zei: “Wees voorzichtig wie je medelijden hebt en wees voorzichtig wie je benijdt.” Heb je een mankheid? Ben je gewond? Ben je gebroken? Dat is de houding van het christelijke leven – mannen en vrouwen die door het werk van God in hun leven zijn ontwricht en veroorzaakt om te hinken onder de machtige hand van God, vernederd onder Zijn machtige hand, veroorzaakt om te hinken met een bewustzijn van hun zwakte en van hun afhankelijkheid van de Heer. En dus, wat doe je hiermee? Als je hier bent en je verleden en je schaamte achter je ligt en jouw versie van Esau en zijn 400 mannen voor je staat, dan weet je dat de psalmist zegt: Psalm 46 Weet je hoe die psalm eindigt? “De God van Jakob, de God van Jakob is onze toevlucht.” De God van Jakob is onze toevlucht. En als Hij een toevlucht kan zijn voor Jakob, dan kan Hij een toevlucht voor ons zijn. Amen, dit is Gods Woord. Laten we tot Hem gaan in gebed.

Hemelvaardige Vader, we bidden dat U ons vandaag met goed nieuws zou verrassen, dat U ons in het midden van onze mislukking zou ontmoeten, en dat U ons zou laten zien dat verandering mogelijk is vanwege Uw genade. En we bidden dit in de naam van Jezus, amen.

Download dit artikel