Een Tijd Wanneer U Vonden Kunt Worden

Een Tijd Wanneer Je Gevonden Kunt Worden

Psalmen 32

Door Jeff Jordan

Voordat ik ons leidt in gebed, wil ik alleen maar zeggen dat het een grote eer is om Gods Woord hier vanavond met jullie te openen. We zijn leden van deze kerk, en zoals Wiley noemde, ben ik RUF-campusminister aan het Mississippi College. We zijn zo dankbaar voor jullie liefde en aanmoediging, voor jullie vriendschap, voor alle manieren waarop jullie ons als familie dienen en de manieren waarop jullie ons aanmoedigen in onze dienst aan studenten. Ik hou van mijn werk. Ik doe dit nu al elf jaar; de laatste vijf jaar hier in Mississippi aan het Mississippi College. En het is een eer om in jullie naam te mogen dienen aan deze studenten. Ze zijn deze week allemaal op voorjaarsvakantie, maar ik wil namens RUF aan MC en ook namens RUF nationaal bedanken. Deze kerk staat bekend om zijn vrijgevigheid en steun voor RUF-campusministries over het hele land. Jullie hebben veel campusministers voortgebracht uit jullie midden, verbonds kinderen uit deze gemeente die verder zijn gegaan als campusministers, en ik beschouw het als een groot voorrecht dat ik week in en week uit met jullie mag aanbidden. In feite geloof ik dat deze tijd een van de zoetste tijden is die we als familie hebben. Op zondagavonden zijn we soms een rommeltje, soms zijn we half in slaap, maar toch is het afsluiten van de dag des Heren met jullie in aanbidding en het openen van Gods Woord een traktatie voor me.

We gaan Psalmen 32 bestuderen, dus als je je Bijbel naar Psalmen 32 wilt slaan en voordat we het samen lezen, ga ik voor ons bidden. Laten we tot de Heer gaan in gebed!

Vader, wij wenden ons tot U nu, onze gezichten richtend op U in Uw Woord. U bent de grote en verschrikkelijke God die het verbond houdt en trouwe liefde betoont aan degenen die U liefhebben en Uw geboden houden. En toch belijden wij, net als de profeet Daniël vele jaren geleden, dat wij gezondigd hebben en verkeerd gedaan hebben en goddeloos gehandeld hebben en gerebelleerd, afwijkend van Uw geboden en regels. Aan U, o Heer, behoort gerechtigheid, maar aan ons open schaamte. Maar aan U behoort ook barmhartigheid en vergeving, wat de basis is voor ons gebed vanavond. Luister alsjeblieft naar het gebed van Uw dienaren terwijl wij nu vragen dat U onze ogen opent zodat wij wonderlijke dingen kunnen zien in Uw Wet. Laat Uw aangezicht schijnen over Uw heiligdom terwijl wij U zoeken, want wij brengen deze smeekbeden niet voor U omdat wij enige gerechtigheid van onszelf hebben, maar vanwege Uw grote barmhartigheid. Wij bidden deze dingen in de naam van Christus, amen.

Kijk met mij in Psalmen 32. Wij zullen de psalm in zijn geheel lezen, verzen 1 tot en met 11:

Een Maskil van David.

Gelukkig is degene wiens overtreding is vergeven, wiens zonde is bedekt. Gelukkig is de man tegen wie de Heer geen ongerechtigheid in rekening brengt, en in wiens geest er geen bedrog is.

Want toen ik zweeg, werden mijn botten weggewast door mijn kreunen de hele dag lang. Want dag en nacht was Uw hand zwaar over mij; mijn kracht was opgedroogd als door de hitte van de zomer.

Ik bekende mijn zonde aan U, en ik bedekte mijn ongerechtigheid niet; ik zei: ‘Ik zal mijn overtredingen belijden aan de Heer,’ en U vergaf de ongerechtigheid van mijn zonde.

Daarom zal iedereen die godvrezend is, tot U bidden op een tijd wanneer U te vinden bent; zeker in de bruis van grote wateren, zij zullen hem niet bereiken. U bent een verstopplaats voor mij; U bewaart mij voor problemen; U omringt mij met jubelkreten van redding.

Ik zal u onderwijzen en leren op de weg die u moet gaan; Ik zal u raad geven met mijn oog op u. Wees niet als een paard of een ezel, zonder verstand, dat met bit en teugel moet worden ingetoomd, of het zal niet bij u in de buurt blijven.

Veel zijn de smarten van de goddelozen, maar vaste liefde omringt degene die op de Heer vertrouwt. Wees blij in de Heer, en verheug u, o rechtvaardigen, en jubel van vreugde, allen die rechtvaardig van hart zijn!

Het gras verdort en de bloem verwelkt, maar Gods Woord zal voor altijd blijven bestaan.

Deze psalm heeft twee hoofdonderdelen, twee hoofdhelften. De verzen 1 tot en met 5 gaan over vergeving. En in het tweede deel, verzen 6 tot en met 11, gaat het over Gods bescherming en leiding. Ik herinner me dat ik deze psalm op het seminarie studeerde. Het was er een waarover ik een exegetisch artikel schreef. Ik moest de Hebreeuwse taal, de oorspronkelijke taal, bestuderen en dit lange artikel over deze psalm schrijven. En daarin, terwijl ik las over de geleerden die dit in wat wij hogere kritiek noemen, bestudeerden, dachten velen van hen dat dit een soort mengsel was van verschillende psalmen die bij elkaar waren gevoegd. Zij dachten dat het oorspronkelijk geen enkele psalm was; het hing niet samen. Maar het punt is, zij begrepen niet hoe die dingen die ik zojuist noemde, samen gaan. Zij begrepen niet – het waren geleerden die, velen van wie geen Christen-professie aflegden maar toch academici in de Schrift waren – zij begrepen niet hoe vergeving in de ene zin samen ging met Gods bescherming en leiding in de andere. Dat was iets dat hun vreemd leek. Hoe kon één persoon in de verzen 1 en 2 een zondaar zijn die overtreding en ongerechtigheid had en vervolgens in vers 6, waarom hebben ze het dan over iemand die godvrezend is? Waar kwam de godvrezende persoon in vers 6 vandaan?

Nu, wat is het raadsel daarachter? Dat is hier het belangrijkste punt en het is eigenlijk het hoofdthema van deze psalm. Het is dat Gods vergeving ons leidt tot liefde. Dat het Gods rechtvaardiging van ons in onze zonde is die ons leidt tot heiliging. In Lukas 7 zegt Jezus: "Wie veel is vergeven, die liefheb veel." Wie veel is vergeven, die liefheb veel. En kijk maar hoe deze psalm uitvalt. In vers 1 staat: "Gelukkig is de man wiens overtreding is vergeven, wiens zonde is bedekt." Spring dan naar vers 11. Het eindigt met: "Wees blij in de Heer en verblijd u, o rechtvaardigen, en juich van vreugde, allen die oprecht van hart zijn!" Zie je, het begint met zonde en toch eindigt het met blij zijn in de Heer en jubelen van vreugde als iemand die oprecht van hart is. Romeinen 2 zei dat het Gods vriendelijkheid is die ons leidt tot berouw en datzelfde patroon wordt hier uitgewerkt – datzelfde patroon van Gods vergeving en barmhartigheid die leidt tot Gods bescherming en leiding.

Gods Vergeving

Laten we dit dus nader bekijken. Allereerst kijken we naar Gods vergeving, vers 1 tot en met 5. Hij zegt: "Gelukkig is de man wiens overtreding is vergeven, wiens zonde is bedekt. Gelukkig is de man tegen wie de Heer geen ongerechtigheid in rekening brengt, en in wiens geest geen bedrog is." Nu gebruikt David, die deze psalm schreef, verschillende woorden voor zonde – ongerechtigheid, overtreding. Hij verwijst naar zonde op allerlei manieren om te communiceren dat het niet alleen maar één of de ander is; het is zonde in al de manieren waarop we die begaan – in kleine en grote manieren. Het zijn manieren waarop we gewoon de mark missen, waarop we gewoon verkeerd zijn. En het zijn ook manieren die we ongerechtigheid noemen – manieren waarop we in ons hart tegen God rebellen, in opstand tegen Hem. En hij zegt dat het die soort zonde, alle soorten, is die hier is vergeven, die wordt ontmoet met barmhartigheid.

Maar toch komt het, deze vergeving komt na een grote overweging aan Davids kant. Hij beschrijft in de versen 3 tot 4, hij zegt: “Want toen ik zweeg, werden mijn botten weggewast door mijn kreunen de hele dag lang. Want dag en nacht was uw hand zwaar op mij; mijn kracht was opgedroogd als door de hitte van de zomer.” Hij beschrijft griep-achtige symptomen. Je weet, hij beschrijft dat hij in onrust is. Hij beschrijft kreunen. Heb je ooit in zo’n pijn gezeten dat je deze hoorbare zucht liet ontsnappen, als een kreun, om de pijn binnenin je te communiceren? Nou, dat is wat er binnenin David gebeurt. En er is een reden dat dit in hem gebeurt. Het is omdat hij niet bereid is om naar de Heer te gaan en zijn zonden te belijden. Hij is niet bereid om zijn zonde aan God te brengen.

Sommigen van jullie zijn vanavond in deze zelfde omstandigheid. Sommigen van jullie bevinden zich in deze situatie, kreunend, alsof het stil is. Dag en nacht is Gods hand zwaar op jou en je hebt je afgevraagd wat het is. Je hebt je afgevraagd of het gewoon iets is dat emotioneel niet goed zit; is het iets dat niet goed zit op je werk, alsof je te hard werkt? Misschien iets dat niet goed zit in je relatie met je echtgenoot of met je kinderen? Maar wat deze psalm je vanavond vertelt is dat nee, het is dat niet. Het is eigenlijk dat de hand van de Heer zwaar op jou is en dat Hij, door deze dingen, door deze moeilijkheden, je naar Zichzelf trekt omdat Hij wil dat je schoon komt. Dat is wat er aan het einde van vers 2 staat als het zegt: “in wiens geest geen bedrog is.” Het is deze zin waarin David eindelijk naar voren komt en hij zegt: “Ik zal mijn zonden aan de Heer belijden; ik zal mijn zonde erkennen.”

“Tot de Zonde Bitter Wordt, Zal Christus Niet Zoet Zijn.”

Er is een oude Puritein genaamd Thomas Watson die zei: “Totdat zonde bitter wordt, zal Christus niet zoet zijn.” Totdat zonde bitter wordt, zal Christus niet zoet zijn. En sommigen van ons lezen het begin van deze psalm: “Gelukkig is degene,” en we begrijpen echt niet het tweede deel waar staat: “wiens overtreding is vergeven.” Zie, er is een hardheid die over onze harten is gekomen en we beseffen niet dat ons diepste probleem, onze diepste behoefte onze zonde tegen God is. Het is niet ons geld, het is niet hebben genoeg, het is niet niet hebben genoeg, het is niet onze gezondheid. Het is niet, opnieuw, deze dingen die we willen hebben onder Gods zegen – onze huwelijken, onze opvoeding, ons werk. En toch is het probleem van elk individu hier niet die dingen. Die zijn symptomen. Al de problemen die je ervaart in die gebieden van huwelijk en opvoeding en werk en gezondheid, die zijn allemaal symptomen van een groter probleem en dat is je vervreemding van God door je zonde. Dat is de kern van je probleem.

En toch ontkennen we dat, toch? We schuiven het terzijde. We proberen dat gevoel van schuld en schaamte te verdoven en we proberen te zeggen dat we er niet naar willen luisteren en dat we niet naar God hoeven te gaan in biecht. Zie, het is omdat het onze natuur is om niet naar God te gaan. We zijn net als onze ouders, Adam en Eva. Misschien herinner je je het verhaal uit Genesis 3 toen Adam en Eva zondigden, er staat dat “zij de Heere God in de tuin hoorden wandelen en zij zich voor Hem verborgen.” Dat is onze instinct. Dat is onze instinct.

We kregen een huisdier enkele maanden geleden; een hond genaamd Scout. Het is een Mountain Cur ras. En dit specifieke ras, zijn instincten zijn om achter eekhoorns aan te jagen tegen alle kosten; en ik bedoel tegen alle kosten! Het maakt niet uit of er een riem is; het maakt niet uit of er een halsband is. Het maakt niet uit of hij wordt gestoken met de schokhalsband, je weet wel, elektriciteit die door zijn aderen stroomt! Hij gaat die eekhoorn krijgen omdat dat zijn instinct is! En we proberen hem te leren, net als deze psalm, er staat in vers 9: “Wees niet als een paard of een muilezel, zonder verstand, die met bit en teugel moet worden ingetoomd, of hij zal niet bij je in de buurt blijven.” Dat is wat we proberen te doen met Scout; we proberen hem bij ons in de buurt te houden, maar hij begrijpt het niet.

Eerlijkheid over je zonde

Nu is hetzelfde waar voor ons. Het is onze instinct, het is onze instinct om weg te lopen van God in onze zonde. We willen niet naar Hem toe gaan; we willen van Hem weglopen. En toch moeten we tegen dat instinct werken. We moeten tegen die instincten werken en de dansstappen volgen die ons hier in Psalmen 32 zijn gegeven. Hij zegt in vers 5: “Ik heb mijn zonde aan u bekend, en ik heb mijn ongerechtigheid niet verborgen; ik zei: ‘Ik zal mijn overtredingen aan de Heer belijden.’” Stel je voor dat koning David deze beslissing neemt. Hij zegt: “Ik zal dit niet langer voor me houden. Ik zal naar de Heer gaan en het belijden.” En kijk naar de tweede helft van het vers. Er staat: “En u hebt de ongerechtigheid van mijn zonde vergeven.” Zie je hoe snel dat gebeurt? Hier was David, die alles voor zich hield, alles zwijgend hield, en eindelijk, als de Heer genoeg druk uitoefent, komt hij tot God en neemt een beslissing. Hij zegt: “Ik zal mijn overtredingen aan de Heer belijden, en u hebt de ongerechtigheid van mijn zonde vergeven.”

Derek Kidner zegt over deze psalm dat “dicht bij God zijn ware geluk is.” Dat is de betekenis van deze psalm – “Dicht bij God zijn is ware geluk.” En dat is wat dit eerste deel ons leert – dat we dicht bij God kunnen zijn door Zijn vergeving en door Zijn barmhartigheid. Het is in Zijn karakter om genadig te zijn. Je komt niet tot een God die Zijn armen over elkaar heeft, staand en wachtend tot je je regels opzegt zodat Hij je kan geven wat je verdient. Dat is niet de Heer die je dient.

Zoek de Heer

Er is een zeer vergelijkbare passage met deze in Jesaja 55. Je ziet misschien dat de titel die ik deze preek gaf, “Een tijd waarin je gevonden kunt worden” was. In vers 6 staat: “Laat daarom iedereen die godvrezend is, tot u bidden in een tijd waarin u gevonden kunt worden.” Nou, diezelfde uitdrukking wordt gebruikt in Jesaja 55. Er staat: “Kom tot de wateren, gij die geen geld hebt, kom en koop en eet. Kom en koop brood en wijn zonder geld en zonder kosten. Waarom geeft u uw geld uit op wat geen brood is en uw arbeid op wat niet verzadigt? Kom hier ijverig; luister naar mij. Hoor de beloften van David. Zoek de Heer terwijl Hij gevonden kan worden; roep Hem aan terwijl Hij nabij is. Laat de goddeloze zijn weg verlaten en de ongerechtige man zijn gedachten. Want mijn wegen zijn niet uw wegen en mijn gedachten zijn niet uw gedachten.” En Hij voegt eraan toe in Jesaja 55 omdat wij niet zo zijn. Zie je? Als iemand ons onrecht aandoet, laten we hem dat dan weten; we zijn gemeen. We zijn gefrustreerd; we uiten onze woede. Maar God is niet zo.

En zo speelt de rest van deze psalm zich af. Je ziet, je hebt vergeving in vers 1 tot en met 5, maar dan heb je in vers 6 tot en met 11 Gods bescherming en Gods leiding in je leven. Er staat in vers 6: “Laat daarom iedereen die godvrezend is, tot u bidden op een tijd wanneer u te vinden bent; zeker in de bruisende grote wateren zullen zij hem niet bereiken.” “Laat iedereen die godvrezend is” – dat schrijft David niet toevallig. Snel vooruit naar Romeinen 4 in Paulus' brief aan de Romeinen. Hij zal in deze passage zeggen dat de psalm, koning David, het had over rechtvaardiging door geloof. Je ziet, de reden dat God ons zo snel kan vergeven en de reden dat Hij David zo snel kon vergeven, was omdat Hij David rechtvaardig rekende door geloof. Hij gaf ons de rechtvaardigheid die Christus verdiende door geloof. Dat is wat Wiley vanmorgen besprak toen hij het had over Getsemane en over Jezus die zich voorbereidde op het kruis. Jezus verdient die bescherming en Jezus verdient die leiding door Zijn rechtvaardige daden en het wordt ons gegeven zodat we dan kunnen genieten van de zegeningen die vers 6 tot en met 11 beschrijven – de zegeningen van bescherming en leiding.

Gods Bescherming en Leiding

Kijk naar de zegen van bescherming. Ik heb het al gelezen. Vers 6, “Laat daarom iedereen die godvrezend is, tot u bidden in een tijd waarin u te vinden bent; zeker in de bruis van grote wateren, zullen zij hem niet bereiken. U bent een verstopplaats voor mij; u behoudt mij van de moeite; u omringt mij met jubelkreten van verlossing.” U ziet, de ironie was, David verborg zich voor God net zoals wij vaak doen, en nu verbergt hij zich in Hem. Hij zoekt zijn toevlucht in Hem. En dan gaat hij verder. Dit is nu de Heer die spreekt, “Ik zal u onderwijzen en leren op de weg die u moet gaan; Ik zal u raad geven met mijn oog op u. Wees niet als een paard of een muilezel, zonder verstand, dat met bit en teugel moet worden ingetoomd, of het zal niet bij u in de buurt blijven.” Hier wordt gesproken over de richting die God ons geeft. Wij worden niet aan onze eigen ontwerpen overgelaten alsof wij nu op ons eigen zijn. God heeft ons vergeven en nu beschermt Hij ons en toch zijn wij op ons eigen om al deze beslissingen te nemen. Nee! Er staat, “Ik zal u onderwijzen en leren op de weg die u moet gaan; Ik zal u raad geven met mijn oog op u.”

Sommigen van u herinneren zich misschien in 2003, een van de play-off wedstrijden, de Portland Trailblazers versus de Dallas Mavericks, een lieve jongen meisje dat dertien was, stond op om het Nationale Anthem te zingen. En toen ze opstond om het te zingen, vergat ze de woorden. Het bleek dat ze de griep had gehad en ze probeerde te zingen omdat dit haar grote kans was om te schijnen, en toch raakte ze totaal in de war in haar woorden, net zoals ik een moment geleden, en ze wist niet wat ze moest doen. Hoe kan ze verder gaan? Iedereen kijkt naar haar – 20.000 fans! En toen liep de hoofdcoach van de Portland Trailblazers, Maurice Cheeks, langzaam naar haar toe, legde zijn arm om haar heen, en fluisterde de woorden in haar oren. En zoals u zich kunt voorstellen, raakt het publiek erbij betrokken totdat iedereen het nationale anthem zingt met volle longen terwijl dit meisje, door tranen heen, zingt met Maurice Cheeks.

Dat is wat ik me voorstel in de verzen 8 tot en met 11. “Ik zal u onderwijzen en u leren de weg die u moet gaan; Ik zal u raad geven met mijn oog op u.” Velen van ons komen op dat moment, toch? Als we zeggen: “Ik weet niet wat ik moet doen, Heer. Ik weet niet wat de volgende stap is. Ik heb alles verkeerd gedaan, zo voelt het althans, en ik weet niet zeker waar ik vandaan moet gaan.” Maar kijk hier naar de woorden van David. Hij zegt in vers 10: “Velen zijn de smarten van de goddelozen, maar de vaste liefde omringt degene die op de Heer vertrouwt.” Het is een beeld van overvloed. Het is een beeld dat de Heer precies zal voorzien wat u nodig hebt op precies het juiste moment.

En dan heb je deze heerlijke conclusie: “Wees blij in de Heer, en verheug u, o rechtvaardigen, en jubel van vreugde, allen die u rechtvaardig van hart zijn!” Zie, velen van ons in deze zaal gaan niet met onze zonden naar God in gebed. We gaan niet naar Hem toe met het vertrouwen dat we daar vergeving kunnen vinden. En toch wordt vergeving en veel meer aangeboden als we maar tot Hem komen als onze Vader, tot Hem komen niet op basis van onze eigen werken maar op basis van Christus' rechtvaardigheid. En dan kunnen we met David zeggen: “Wees blij in de Heer, en verheug u, o rechtvaardigen, en jubel van vreugde, allen die u rechtvaardig van hart zijn!” Moge God ons door Zijn Geest leren om dat te doen als we op Hem vertrouwen in gebed. Laten we nu tot Hem bidden!

Vader, we danken U voor Uw Woord en we danken U voor dit voorbeeld van tot U komen met onze zonden en van op U vertrouwen voor Uw bescherming en van U zoeken voor Uw leiding. We bidden dat U ons zou raad geven met Uw oog op ons en dat we ons niet verlaten zouden voelen maar dat we in plaats daarvan zouden zien hoe U voor alles heeft gezorgd wat we nodig hebben in Christus. We bidden dit voor Christus' wil. Amen.