De Slavernij van de Wil

The Slavernij van de Wil

Hoofdstuk 2: Erasmus Onthuld als een Skepticus

Door Martin Luther

Dit artikel is gebaseerd op de vertaling gemaakt in 1823 door Edward Thomas Vaughan. De taal is gemoderniseerd met de hulp van CoPilot AI, met verdere wijzigingen en definitieve goedkeuring door de redactie van Thirdmill.

Laten we het hebben over uw verklaring—niet alleen over vrije wil, maar over religieuze leer als geheel—waar u zegt dat als de absolute autoriteit van de Schrift en de kerkbeschikkingen niet in de weg stonden, u graag bij de Skeptici zou aansluiten omdat u zo gefrustreerd bent door beweringen.

Die uitdrukking—“absolute autoriteit en kerkbeschikkingen”—is dubbelzinnig. U klinkt eerbiedig jegens de Schrift en de Kerk, maar u impliceert dat u liever vrij zou willen zijn om scepticisme te omarmen. Wat voor soort Christen praat zo? Als u het hebt over triviale leerstellingen, dan is het zeker dat veel mensen wensen dat ze de vrijheid hadden om die in twijfel te trekken. Dat is niets nieuws.

In feite oefenen de meeste Christenen die vrijheid al uit als ze star dogmatisme afwijzen. Tenzij, zoals uw woorden suggereren, u denkt dat Christenen over het algemeen vasthouden aan waardeloze leerstellingen en dwaaslijk over hen ruziën. Maar als u het hebt over essentiële geloven, dan is het zeggen dat u wenst dat u niets hoefde te beweren, diep verontrustend. Een ware Christen zou zeggen: “Verre van partij te kiezen voor de Skeptici, streef ik ernaar om standvastig te blijven in Gods woord, bewerend wat het onderwijst—en zelfs in niet-essentiële zaken streef ik ernaar om zelfverzekerd te zijn. Wat is ellendiger dan onzekerheid?”

Dan voegt u eraan toe: “Ik onderwerp mijn oordeel gewillig aan al hetgeen, of ik het nu begrijp of niet.” Echt, Erasmus? Is het niet genoeg om zich aan de Schrift te onderwerpen? Moet u ook onderwerpen aan kerkbeschikkingen? Zegt u dat de Kerk kan bevelen wat de Schrift niet doet? Zo ja, waar is dan de vrijheid om de leer te oordelen, zoals Paulus in 1 Corinthians 14:29 instructie geeft? U lijkt het idee van het oordelen van kerkbeschikkingen te verzitten, maar Paulus houdt vol dat het nodig is.

Deze nieuwe nederigheid van jou—blindelings onderwerpen aan menselijk gezag—ontneemt ons het recht om leer te beoordelen. Waar eist de Schrift dat? En welke christen zou zeggen: “Ik onderwerp me, zelfs als ik het niet begrijp”? Je belijdt geloven zonder ze te begrijpen. Maar de Schrift vervloekt degenen die niet begrijpen wat ze beweren te geloven. Hoe kan iemand werkelijk geloven zonder te begrijpen?

Je lijkt te suggereren dat geloof geen zekerheid vereist. Maar als “begrijpen” betekent dat je iets volledig doorgrast, dan is gedeeltelijke kennis niet genoeg. Je kunt niet beweren één deel van God te begrijpen zonder de hele God te begrijpen. We moeten eerst God doorgronden voordat we iets anders in de schepping kunnen begrijpen.

Uiteindelijk houdt jouw woorden in dat geloof er niet toe doet—as long as vrede wordt onderhouden. Als reputatie, veiligheid of rijkdom op het spel staan, lijkt het erop dat je het goedkeurt om na te zeggen wat anderen zeggen: “Zij bevestigen, ik bevestig; zij ontkennen, ik ontken.” Je reduceert christelijke leer tot louter filosofische mening, niet waard om voor te strijden omdat het alleen maar conflicten veroorzaakt. Je presenteert jezelf als een vredestichter die beide partijen wil laten zwijgen, wat suggereert dat we vechten over onzin. Dat is de echte boodschap achter jouw woorden, Erasmus—and ik vermoed dat je weet wat ik niet zeg.

Nog steeds, zal ik die woorden voorlopig laten passeren, op voorwaarde dat je ze niet herhaalt. Maar wees op je hoede voor de Geest van God, die door gepolijste taal heen kijkt en het hart onderzoekt. Ik heb dit gezegd om je te ontmoedigen ons te beschuldigen van starheid of te veel nadruk op assertiviteit. Jouw aanpak suggereert dat je de geest van Lucian of een Epicureeër herbergt die niet in God gelooft en degenen die dat wel doen, bespot. Laat ons assertief zijn, gepassioneerd over de waarheid, en er niet voor schamen. Je kunt je Skeptici en Academici blijven steunen—tot Christus je tot iets groters roept.

De Heilige Geest is geen Skepticus. Hij heeft geen vage meningen op onze harten geschreven, maar vaste, levensdiepe waarheden—waarheden die zekerder zijn dan alles wat we hebben ervaren.

Nu, om een ander punt te maken. U beweert dat sommige christelijke doctrines essentieel zijn en andere niet; sommige zijn verborgen, andere zijn geopenbaard. Bent u gewoon anderen napraten, of probeert u retorische sieraden te etaleren? U citeert de woorden van Paulus —Romans 11:33) — en Jesaja —Isaiah 40:13).

Het is gemakkelijk om deze dingen te zeggen als u voor het grote publiek schrijft, niet rechtstreeks aan Luther. Maar ik hoop dat u Luther nog steeds enige kennis van de Schrift toerekent. Zo niet, dan zal ik ervoor zorgen dat u dat doet.

Laat me een onderscheid maken: God en Gods geschreven woord zijn niet hetzelfde — net zoals de Schepper en Zijn schepping verschillend zijn. Natuurlijk zijn veel dingen verborgen in God. Hij zegt het zelf: Matthew 24:36), Acts 1:7), John 13:18), en 2 Timothy 2:19).

Maar sommige filosofen — en u herhaalt hen hier — beweren dat de Schrift zelf verborgen doctrines bevat. Ze hebben dit nooit bewezen. Niet één keer hebben ze een enkel voorbeeld gegeven om hun bewering te ondersteunen. Toch hebben deze ideeën mensen ontmoedigd om de Schrift te lezen en het laten lijken alsof het irrelevant is — zodat Satans eigen filosofische ketterijen wortel konden schieten in de Kerk.