ତୁମ୍ଭ ଜୀବନର ଯୁଦ୍ଧ

ଜୀବନର ସଂଘର୍ଷ

ଉତ୍ପତ୍ତି ୩୨:୨୨-୩୨

ଦାଉଦ ଫେଲ୍‌କର ଦ୍ୱାରା

ଆପଣମାନେ ଆପଣା ବିବଲ ରେ ଉତ୍ପତ୍ତି ଅଧ୍ୟାୟ ୩୨; ଉତ୍ପତ୍ତି ୩୨ କୁ ଫେରନ୍ତୁ । ଆପଣଙ୍କ ସାମନେ ଥିବା ଗିର୍ଜା ବିବଲ ରେ ଏହା ୨୭ ପୃଷ୍ଠା ରେ ଅଛି । ପଢ଼ିବା ପରସ୍ତ କିଛି ବିଚାର କରିବା ସମୟ । ମୋ ଜୀବନ ଚିରତର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଗିଅଛି କିଅଜ୍ଞ ମୋ ବାପା ମୋତେ ମୋ ଏବଂ ସବସେ ଭଲ ପସନ୍ଦିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସହ ପରିଚିତ କରାଇଥିଲେ, ଯାହା ମୁ ୯୨୩ ଗୋଟି ସମୟ ଦେଖିଅଛି, ହୁସିଅର୍ସ । ଏବଂ ଏହା ଇଣ୍ଡିଆନା ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଲୟ ବାସ୍‌କେଟବଲ ଟୀମ, ହିକୋରୀ ହସ୍‌କର୍ସ ବାବଦେ । ଏବଂ ମୁ ଏହା ଭଲ ପସନ୍ଦ କରୁ । ଶିଶୁ ରୂପେ, ମୁ ଏହାକୁ ଭଲ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ କାରଣ ଅନ୍ଦର୍ଗତ, ଦାଉଦ ବନାମ ଗୋଲିଆଥ, ବିଷୟ ଥିଲେ । ଏବଂ ମୁ ଏହାକୁ ଭଲ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ କାରଣ ବ୍ୟକ୍ତି ଅପେତ ଟୀମ ଉପରେ ଜୋର ଦିଆଯାଇଛି । ଏବଂ ମୁ ଏହାକୁ ଭଲ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ନିଶ୍ଚୟ କରି ଏହାର ଅଦ୍ଭୁତ ସାଉଣ୍ଟର୍‍ଟ୍ରେକ୍ କାରଣରୁ । କିନ୍ତୁ ମୁ ବଡ଼଼ିହେବା ସମୟ, ମୁ ଏହାକୁ ଅଧିକ ଭଲ ପସନ୍ଦ କରୁ । ଏବଂ ଏହା କାରଣ ଏହା ଅନେକ ଗଭୀର, ହୃଦୟ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚଛ କରେ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଏ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବାବଦେ, ପ୍ରେମ ବାବଦେ, ଆସକ୍ତି ବାବଦେ, ମିତ୍ରତା ବାବଦେ ।

ଏଥାରେ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଷୟ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଏତା ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଷୟକ ଏକ ଚିତ୍ରପଟ । ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ଭବ କି ? କାରଣ ଏଥାରେ ଏକ ଛୋଟ ସହର ଇଣ୍ଡିଆନା ବାସ୍‌କେଟବଲ ଟିମ୍ ଅଛି ଏବଂ ସେମାନେ ଗର୍ବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସେମାନେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ । ତେବେ ଆପଣ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି, “ସେମାନେ କେତେ ଭଲ ହୋଇ ପାରିବେ ? ସେମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚତା କେତେ ? ସେମାନେ କେତେ ଦୂର ଯାଇ ପାରିବେ ? କ୍ୟା ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର କରି ପାରିବେ ଯାହାତେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ବିଶେଷ ହୋଇ ପାରିବେ ?” ତେବେ ଏଥାରେ ଏକ ନୂତନ ପ୍ରଶିକ୍ଷକ, ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ନର୍ମନ୍ ଡେଲ, ଏବଂ ସେ ଏକ ଜଟିଳ ଅତୀତ ନେଇ ଆସେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସମୟ ପାଇଛି । ତେବେ ଆପଣ ଭାବୁଛି, “ସେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ ପାରିବ କି ? ସେ ଭିନ୍ନ ହୋଇ ପାରିବ କି ? ସେର ଅତୀତ ସ୍ଥିର ହୋଇ ପାରିବ କି ?” ତେବେ ଏଥାରେ ସହରର ମଦାପାନ, ସ୍ହୁଟର, ଅଛି, ଯାହାତେ ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ଡେଲଙ୍କର ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଢ଼ ଭାବ ଅଛି । ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ବଜାର କାରଣରୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଆପଣା ସହଯୋଗୀ ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବନ୍ଧୁ କରେ । ତେବେ ଆପଣ ଭାବୁଛି, “ସ୍ହୁଟର ମଦାପାନ ହୋଇ ପାରିବ କି ? ସେ ଭଲ ହୋଇ ପାରିବ କି ? ସେ ଅଧିକ ହୋଇ ପାରିବ କି ? ସେ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରଙ୍କ ଲାଗି ଭଲ ଏବଂ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପିତା ହୋଇ ପାରିବ କି ?” ଏବଂ ଚିତ୍ରପଟ ଜରିଆ ଆପଣ ଏସବ ଘଟଣା ଘଟିବାର ଆତ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି । ଆପଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିବାର ଆତ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି । କିନ୍ତୁ ଏହା ଗର୍ବିଷ୍ଠ ଟିମ୍ ଏବଂ ଏହା ବଜାର ଅତୀତ ନେଇ ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ସହରର ମଦାପାନ ସମସ୍ତେ ଭାଙ୍ଗା ଅଛି । ଏବଂ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ ଲଙ୍ଘି ଚଳୁଛି । କିନ୍ତୁ ଚିତ୍ରପଟ ଖୁଲିଯାଏ; ଚିତ୍ରପଟ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପରିବର୍ତ୍ତନ କଥା ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ । ମୁଁ ହୁସିଅରସ୍ ଚିତ୍ରପଟ ଭଲବାସୁଚି କାରଣ ଏତା ମୋର ହୃଦୟକୁ ଯାଦ କରାଇ ଦେଇ ଥାଏ ଯେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ଭବ ।

ପରିବର୍ତ୍‌ତନ ସମ୍ଭବ କି ?

ମୁମ୍ବାଇ ଆସ୍ତେ କି ନାହିଁ, ତାହା ଆମ ସହ ସାଥ୍ୟତା କରେ କାରଣ ସବସେ ମାନବ ପ୍ରଶ୍ନ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି, “ମୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ ପାରିବି କି? ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ଭବ କି?” ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏଥା ସହ ଜଡ଼ିତ । ଏଟା ଏକ ଗଭୀର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପ୍ରଶ୍ନ ଯାହା ହେତ୍ୟାଦେବେ ଆପଣ ଆପଣା ଜୀବନରେ କାହାର ପ୍ରତି ନିରାଶାଜନକ ଭାବେ ପଚାରିଥାବା । “କିଏ ସେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇପାରିବା କି?” ହେତ୍ୟାଦେବେ ଆପଣା ଜୀବନରେ କେହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ହୋଇଥାକନ୍ତି ଯିନି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇପାରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଏବଂ ଆପଣ ପଚାରିରହିଛନ୍ତି, “ସେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇପାରିବା କି?” କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆପଣ ଆପଣା ହୃଦୟ ସହ ଇମାନଦାର ହୋଇଥାକନ୍ତି, ଏଟା ଆପଣ—ା ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିରାଶାଜନକ ଆକାଂକ୍ଷା ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ । “ମୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇପାରିବି । ମୁ ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରିବି । ମୁ ଏକାଭାବେ ରହିପାରିବି ନାହିଁ ।” ଏବଂ ତାପରେ, ଆପଣ ଭାବିବା, ଏଟା ସରଲ ହୋଇପାରିବ ନିଜେ ନିଜକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା । ଯେପରି ହେତ୍ୟାଦେବେ ଆପଣା ପରିବାର ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା କଠିନ ହୋଇପାରିବ । ଯେପରି ଆପଣ ଏଥାରେ ରହିଛନ୍ତି ଏବଂ ଆପଣା ପରିବାର ବିଖରା ହୋଇରହିଛି ଏବଂ ଆପଣା ପରିବାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବହିରେ ରହିଛି ଏବଂ ଏଟା ଆପଣା ପରିବାରକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା କଠିନ । ଆପଣ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଛାତ୍ର, ହେତ୍ୟାଦେବେ ଆପଣା ବିଦ୍ୟାଳୟ ବିଷୟରେ କିଛି କଠିନ । ଏଟା ଆପଣା ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା କଠିନ । ଆମ ସବର ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ବନ୍ଧୁତା ବିଷୟରେ କଠିନ । ଏଟା ଆମ ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ବନ୍ଧୁତା ବିଷୟରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା କଠିନ । କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଭାବିବା, “ହଁ, ମୁ ନିଜେ ନିଜକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିପାରିବି ।” ଏବଂ ଏଟା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ କାମ ।

ଏବଂ ତୁମ୍ମି ଯେତେବେଳ ବଡ଼ା ହୁଅ, ମାନେ କରି ମି ଭାବିଛି, ଜଣେ ଖ୍ରିସ୍ତିୟା ଭାବେ, ତୁମ୍ମି ଅଧିକ ଥକା ହୁଅ । ତୁମ୍ମି ନିଜରେ ଥକା ହୁଅ ପାର ଏବଂ ତୁମ୍ମି ଗଭୀର ଭାବେ ନିଜର ଅବସ୍ଥା ସମ୍ବନ୍ଧେ ଥକା ହୁଅ ପାର । ଏବଂ ଅଭ୍ୟାସ, ଏବଂ ଆସକ୍ତି, ଏବଂ ହୃଦୟର ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ୟଵହାର । ଏହା ସହିତ ତୁମ୍ମି କି କରିବ ? ଏହା ପ୍ରଶ୍ନ । ତୁମ୍ମି ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ଆତ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛୁକ । ତୁମ୍ମି ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, କିନ୍ତୁ ଏହା କିପରି ହୁବ ତାହା ତୁମ୍ମି ଜାଣିବାକୁ ପାରିବନି । ଉତ୍ପତ୍ତି ୩୨ ହେଉଛି ମୋର ପ୍ରଯାନ୍ତ ପସନ୍ଦିତ ଅନ୍ତର୍ଭାଗ ବିବଳରେ । ଏହା ଜାକୋବର କଥା, ଜୋନେ ନିରାଶ ମନୁଷ୍ୟ, ଯିନି ଗଭୀର ଭାବେ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଜାକୋବର ଜୀବନର ସେହି ସମୟ ଯେଖାନେ ସେ ପରମେଶ୍ୱର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଚନ୍ତି । ଏହା ସେହି ସମୟ ଯେଖାନେ ଜାକୋବ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଅ । ତେ ଚଲନ୍ତୁ, ଆମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ । ଆମ୍ଭେ ପ୍ରପ୍ତ କରିବା ପିଛା, ଆସନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି । ଆସନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ।

ପିତା, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ମାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅ ଯେ ତୁମ୍ମି ପାପୀମାନଙ୍କର ଜଣେ ବନ୍ଧୁ । ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ମାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅ ଯେ ତୁମ୍ମି ଦୁର୍ବଳତାରେ ଶକ୍ତି । ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ଯେ ତୁମ୍ମି ଆଜି ସକାଳରେ ଆମ୍ଭେ କେବଳ ଆରାଧନା ପାଇଁ ଆସିନି, ତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ଆଶା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି । ପିତା, ତୁମ୍ମି ଆମ୍ଭେଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିବ ଯେ ତୁମ୍ମି ସହିତ ସାକ୍ଷାତ୍ କରିବାକୁ ଆମ୍ଭେ ଆଶା ରଖି । ଏବଂ ତୁମ୍ମି ଏଖାଲେ କଥା କହିବ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା, ତୁମ୍ମି ମୋ ଦେବାଦ୍ୱାରା କଥା କହିବ, ଆତ୍ମା ସହିତ ଆତ୍ମା । ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଯେସୁଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଆମେନ୍ ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ୩୨, ୨୨ ଶାସ୍ତ୍ରରୁ ଆରମ୍ଭ । ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ :

ସେହି ରାତ୍ରି ସେ [ଯାକୋବ] ଉଠିଲେ ଆଉ ଆପଣା ଦୁଇ ପତ୍ନୀ, ଆପଣା ଦୁଇ ନାରୀ ଦାସୀ, ଏବଂ ଆପଣା ଏଗାର ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ନେଇ ଯାବୋକ ନଦୀର ଫ୍ରିକ୍ ପାର ହୋଇଗଲେ । ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ ସ୍ରୋତ ପାର ହୋଇଗଲେ, ଏବଂ ସେ ଯାହା କିଛି ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପାର ହୋଇଗଲେ । ଏବଂ ଯାକୋବ ଏକା ରହିଲେ । ଏବଂ ଜଣେ ପୁରୁଷ ସେ ଯାକୋବ ସହିତ ଭୋର ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁସ୍ତି କରିଲେ । ସେ ପୁରୁଷ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେ ଯାକୋବ ସହିତ ପ୍ରବଳ ହୁଅ ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ତାଙ୍କ ଜାଂଘା ସଂଧିରେ ଛୁଏଁ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଯାକୋବଙ୍କ ଜାଂଘା ସଂଧି ବାହାର ହୋଇଗଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ କୁସ୍ତି କରିବା ବେଳେ । ତେବେ ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ୍ହାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଉ, କାରଣ ପରଦେଶ ହୋଇଆସିଛି ।" କିନ୍ତୁ ଯାକୋବ କହିଲେ, "ଆପଣ ମୋତେ ଆଶିର୍ବାଦ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇନାହିଁ ।" ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମ୍ହାର ନାମ କି ?" ଏବଂ ସେ କହିଲେ, "ଯାକୋବ" । ତେବେ ସେ କହିଲେ, "ତୁମ୍ହାର ନାମ ଆଉ ଯାକୋବ ରହିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଇସ୍ରାଏଲ ରହିବ, କାରଣ ତୁମ୍ହାଏ ପରମେଶ୍ୱର ସହିତ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ କୁସ୍ତି କରିଆଚ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ହୋଇଆଚ ।" ତେବେ ଯାକୋବ ତାଙ୍କୁ ପାଇଁ କହିଲେ, "ଆପଣଙ୍କ ନାମ କି ?" କିନ୍ତୁ ସେ କହିଲେ, "ତୁମ୍ହାଏ ମୋର ନାମ ପଉଛା କାନ୍ତ ?" ଏବଂ ସେ ସେଥିରେ ତାଙ୍କୁ ଆଶିର୍ବାଦ କରିଲେ । ତେବେ ଯାକୋବ ସେ ସ୍ଥାନର ନାମ ପେନିଏଲ ରଖିଲେ, କହିଲେ, "କାରଣ ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଖୋମୁଖ୍ୟ ଦେଖିଆଚି, ଏବଂ ତଥାପି ମୋର ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଆଚି ।" ସୂର୍ଯ୍ୟ ସେ ପେନୁଏଲ ପାର ହୋଇବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଉଦିତ ହେଉଥିଲେ, ସେ ଆପଣା ଜାଂଘା ବ୍ୟଥା କରିବା କାରଣରେ ଠେଲି ହୋଇ ଚଲିଲେ । ତେବେ ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକେ ଏଜଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାଂଘା ସଂଧି ନିକଟରେ ଥିବା ତନ୍ୱାକୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଯାକୋବଙ୍କ ଜାଂଘା ସଂଧି ଛୁଏଁ ଦେଇଥିଲେ ।

ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ ।

ମୁଁ ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଦେଖିବା ବେଳେ ଆପଣଙ୍କୁ କହିବାକି ଚାହୁଁ - ଯାକୋବ ଏକ ନୂତନ ଜନ ଭାବେ ବାହାରିଆସିଛନ୍ତି । ଯାକୋବ ଭିନ୍ନ ଅଟନ୍ତି । ଯାକୋବ ନୂତନ ଅଟନ୍ତି । ଏବଂ ଏତା ଏକ ନୂତନ ଯୁଦ୍ଧ କାରଣରେ । ଏବଂ ଏତା ଏକ ନୂତନ ପ୍ରେରଣା କାରଣରେ । ଏବଂ ଏତା ଏକ ନୂତନ ଅଭିବୃତ୍ତି କାରଣରେ । ଯାକୋବଙ୍କୁ ଏକ ନୂତନ ଯୁଦ୍ଧ ରହିଛି । ପରମେଶ୍ୱର ଏହା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପରମେଶ୍ୱର ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉଥିଲେ । ପରମେଶ୍ୱର ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିଥିଲେ । ଏଥିରେ ଏକ ନୂତନ ପ୍ରେରଣ—ା ରହିଛି । ଯାକୋବ ଭିତରରୁ ବାହାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଉଥିଲେ । ତାଙ୍କ ହୃଦୟର ଗତିବିଧି ଏବଂ ଗତି ଭିନ୍ନ ହେଉଥିଲେ । ଏବଂ ତେବେ ଏକ ନୂତନ ଅଭିବୃତ୍ତି ରହିଛି । ଯାକୋବ ଆହତ ହେଉଥିଲେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେଉଥିଲେ ସେ ଠେଲି ହେଉଥିଲେ ।

ଏକ ନୂତନ ଯୁଦ୍ଧ

ଏଥିରେ ଆମ୍ରା ପ୍ରଥମ କଥା ଦେଖ୍ତାହୁଁ – ଏକ ନୂତନ ଯୁଦ୍ଧ । କଳ୍ପନା କରିବାକୁ ଏହା ପିଚ ଭଳା ଅନ୍ଧକାର; ଯାକୁବ ଅନ୍ଧକାରରେ ଅଛି । ହେତେ ସ୍ୱାନ୍ତ ସମୟ ପାଇଁ, ସେ ତାର ପରିବାର ଧାରା ପାର ହୋଇଯାଉଥିବା ସମୟରେ ଦୂରରେ ମଶାଲ ଦେଖି ପାରେ । ତୁମ୍ଭେ କୋଉଣସି ୨୩ ପଦରେ ଦେଖିବା, ସେ ତାର ସମସ୍ତ କିଛି ଧାରା ପାର କରାଇଚି । ରାଚେଲ ସେଥାରେ ଥିବା, ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ଯାକୁବ ଭଲବସିଥିବା । ଏବଂ ଲିଆ, ତାର ପ୍ରଥମ ସ୍ତ୍ରୀ । ତାର ସନ୍ତାନ, ତାର ଦାସ, ତାର ପଶୁ – ସେ ଯାହା କିଛି ଥିବା ସବୁ ପାର କରାଇଚି, ନିଜରେ ବିନା । ୨୪ ପଦ ଆମାନଙ୍କୁ ଜାଣାଇଛି ଯେ ଯାକୁବ ଏକା ଅନ୍ଧକାରରେ ଥିବା । ତୁମ୍ଭେ ସ୍ମରଣ ରଖିବା ଯେ ସେ ତାର ଚାଚା ଲାବାନକୁ ଛାଡ଼ି ଆସିଛି ଏବଂ ସେ ଘରକୁ ଫିରି ଆସିଛି । ପ୍ରତିରୋଧକ! କିଛ୍ୱ ପ୍ରକାରେ, ଆସଲରେ, ଯାକୁବ, ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରାଲେ ଥିବା ପ୍ରତିରୋଧକ, ସେଥାରେ ଅନେକ, ଅନେକ ପ୍ରତଧ୍ୱନି ଅଛି ଯାକୁବ ଜେନେସିସ ୩୨ ଏବଂ ୩୩ରେ କଥା । ଏବଂ ସେ ଘରକୁ ଫିରି ଆସିଛି । ସେଥାରେ ଏକ ସମ୍ମିଳନ ହୋଇଥିବା । ସେ ଭାଇ ସହିତ ସମ୍ମିଳନ ହୋଇଥିବା, ଯାକୁବ ଯିନି ଠଗାଇଚି, ଏସାଉ । ଯାକୁବ ଏସାଉଙ୍କ ଟଙ୍କା, ତାର ଉତ୍ତରାଧିକାର, ତାର ଆଶ୍ର୍ବାଦ, ଏବଂ ଏସାଉ ସେଦିନ ଶପଥ କରିଚି ଯେ ସେ ଯାକୁବକୁ ହତ୍ୟା କରିବ । ସେତେବେଳରେ, ଯାକୁବ ଦୁଇ ଥର ବିଵାହ କରିଚି, ସେ ଏଗାର ସନ୍ତାନ ହୋଇଚି । ସେ ଧନୀ ଏବଂ ସଫଳ ବ୍ୟକ୍ତି ହୋଇଚି, କିନ୍ତୁ ସେ ତାର ଅତୀତ ସହିତ କିଛି କରିନଥିବା ଏବଂ ଏଥିରେ ଅବଶେଷରେ ତାର ଧରା ପଡ—়ିଚି । ଯାକୁବ ଏସାଉଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ପାଇଁ ସାକ୍ଷାତ କରାଇଚି, ୩ ପଦ ଯେ ସେ ଘରକୁ ଫିରି ଆସିଛି । ଆମ୍ରା ଜାଣିବା ଯେ ଯାକୁବର ଦୂତଗଣ, ସେ ଫିରି ଆସିଛି, ଏବଂ ସେ କହିଛି, "ଏସାଉ ତୋମ୍ମାର ସାକ୍ଷାତ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଛି ଏବଂ ତାର ସହିତ ୪୦୦ ଜଣ ଲୋକ ଅଛି ।" ଏବଂ ଅବଶ୍ୟ, ୭ ପଦ, ଯାକୁବ ଭୟବିତ; ସେ ବିପଦଗ୍ରସ୍ତ ।

ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ | ପ୍ରତିଶୋଧ?

ଏଥାରେ ଆମ୍ରା ତାଙ୍କୁ ଏକ କାମ କରିବାକୁ ଦେଖ୍‌ଲା, ଯାହା ଆମ୍ରା ତାଙ୍କୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖି ନାହିଁ । ୯ାକୋବ ୯ାକୋବ ଅଧ୍ୟାୟ ୯ ୧୧ ପଦରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସବସେ ଆତ୍‌କାନ୍ତ ପ୍ରପ୍ତ କରେ । ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସବସେ ଆତ୍‌କାନ୍ତ ପ୍ରପ୍ତ କରେ । ଏତା ପୃସ୍ତକ ଅଫ ଜେନେସିସ୍‍ରେ ସବସେ ଲମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନା । ଏବଂ ସେ ଆମ୍ରାଗାନ୍ତ ପ୍ରମାଣ ଦିଏ ଯେ ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଗତ । ଏଥାରେ ସେ ଏସାଉଙ୍କୁ ଉପହାର ପଠାଇବାକୁ ଲଗାତାର ଉପହାର ପଠାଇବାକୁ ଲଗାତାର ଉପହାର ପଠାଇ, ଆସାନ୍ତ କରିବାକୁ ଆସାନ୍ତ କରିବାକୁ ଆସାନ୍ତ କରିବାକୁ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ହୃଦୟ । କାରଣ ଏକ ଲକ୍ଷ ଡଲାର ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି, "କି ଏସାଉ ଶାନ୍ତିରେ ପୈତୃକ ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇବାକୁ ଆସିବ ? କିଅବା ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆସିବ ? ଏତା ଏକ ଜୀବନ ଅଥବା ମୃତ୍ୟୁ ବ୍ୟାପାର, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୋରି କରିବାକୁ, ତାହାଲେ – ପୈତୃକ ସମ୍ପତ୍ତି କିଅବା ପ୍ରତିଶୋଧ ? ଏତା ପ୍ରଶ୍ନ । ତାହାଲେ ଯାକୋବ ଏକା ଅଳଗା, ଅନ୍ଧକାରରେ । ସେ ଏକ ପାଥର କିଅବା କଟିନ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ଅଟକି ପଡିଛି । ତାଙ୍କ ପିଛରେ ଲାବାନ୍ । ସେ ସେ ଜୀବନକୁ ଫେରି ଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ । ପ୍ରଭୁ ଅଧ୍ୟାୟ ୩୧ ପଦ ୩ରେ ଫେରି ଯାଇବାକୁ କହିଥିଲେ । ସେ ଫେରି ଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ । ଏବଂ ତାଙ୍କ ସାମନେ ଏସାଉ ୪୦୦ ଜଣ ଲୋକ ସହିତ । ତାହାଲେ ଯାକୋବ ଏକ ପରସ୍ତିତି ସମ୍ମୁଖିନ ହୋଇଛି, ଯାହା ସେ ଜାନେ ନାହିଁ କି କରିବ । ଆଗାମୀ ଦିନ ସଂକଟର ଦିନ, ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଚେତାନ୍ୟ ସ୍ତର । ସେ ମୃତ୍ୟୁ କପାଟରେ ଅଛି । ଏତା ଯାକୋବର ଆତ୍‌ମାର ଅନ୍ଧକାର ରାତ । ସେ ଆର କୌଣସି ଯୁକ୍ତି କରିନାହିଁ; ସେ ଆର କୌଣସି ଯୋଜନା କରିନାହିଁ । ସେ ଆର କୌଣସି କୌଶଳ କରିନାହିଁ; ସେ ଆର କୌଣସି ରଣନୈତି କରିନାହିଁ । ସେ ତାଙ୍କ କୌଶଳ ବ୍ୟାଗ ଥାକାରେ ଥାକି ଶେଷ କରିଦେଇଛି; ସେ ନିଜ ଅନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚି ଗଚିଛି ଏବଂ ଏତା ସେ ଖୁବ ସ୍‌ପଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ, ୨୪ ପଦ, ଏହା ରକ୍ଷଣୀୟ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆସେ ଏବଂ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୋଇପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସଙ୍ଘର୍ଷ କରେ ।

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସଙ୍ଘର୍ଷ

ତାର କେଉଁ ପରିଚୟ ନାହିଁ, ଏହି ରକ୍ଷଣୀୟ ପୁରୁଷ । ସେ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଲେ ଏବଂ ସେ ଯାକୁବଙ୍କ ସହ ଲଡ଼ିଲେ ଏବଂ ସେ ଯାକୁବ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ । ଏହା ସେମାନ ଚିତ୍ର ଯାହା ରେମ୍ବ୍ରାଣ୍ଟ ଆଳିଲେ । ଏହା ଯାକୁବଙ୍କ ଜୀବନର ମୂଳ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ । ଏହା ତାର ଜୀବନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ । ଏବଂ ଏହା ସାଫ ଭାବେ ଆମର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରୁ, ବିଶେଷ ଭାବେ ୨୮ ଏବଂ ୩୦, ଏବଂ ହୋଶେ ଅଧ୍ୟାୟ ୧୨ରୁ ଏକ ଛୋଟ ଟିପ୍ପଣୀ ଯେ ଏହା କୌଣସି ସାଧାରଣ ପୁରୁଷ ନାହିଁ । ଯେ ଏହା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିଜେ ପ୍ରକାଶ । ପ୍ରକାଶତା ପୂର୍ବର୍ ଈଶ୍ପତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଯିନି ଯାକୁବଙ୍କ ପୀଛା କରିଲେ ଏବଂ ଏଥରେ ଧରା ଦେଇଲେ । ଏବଂ ଏହା ଆମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଚିତ୍ର ଯାହା ବିସ୍ମୃତ ହେବ ନାହିଁ । ଯାକୁବ ଈଶ୍ଵର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ହେଉଛି ଯାକୁବଙ୍କ ଜୀବନର ଏକ ଚିତ୍ର । ସାରା ଯାକୁବଙ୍କ ଜୀବନ ଏହା ହିଁ ହୋଇ ଆସିଲା, ଈଶ୍ଵର ବନାମ ଯାକୁବ । ଏବଂ ଏଥରେ, ଏହା ସାଫ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଛି ଯେ ଯାକୁବ ଈଶ୍ଵର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିରହିଲେ ।

ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ ଏଥରେ ଏକ କଥା ଅଛି ଯାହା ମୁଁ ସମୟ ସମୟରେ ଭାବିବାକୁ ଭଲ ପାଉ । ଏକ ଜଣ ଲୋକ ରବର୍ଟ ରୋବିନ୍‌ସନ୍ ନାମରେ ଲଣ୍ଡନରେ ଏକ ଗାଡ଼ିରେ ଚଢ଼ିଲେ ଏବଂ ସେ ଏକା ଭାବେ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଆଶା କରିଲେ । କିନ୍ତୁ ତାର ସମ୍ମୁଖରେ ଥିଉଥି ଯୁବତୀ ଜଣ ହିଲେ, ଯିନି ତାର ହାତରେ ଏକ ବ୍ରେଭିଆର୍ୟ ଧରିରହିଲେ । ତାହା ହେଉଛି କବିତା, ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରପାତ ସହ ଛୋଟ ପ୍ରପାତ ପୁସ୍ତକ । ରୋବିନ୍‌ସନ୍ କଥା କହିବାକୁ ଭଲ ପାଉନଥିଲେ, ତେବେ ସେମାନେ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଶାନ୍ତରେ ବସିରହିଲେ । ଏବଂ ତେବେ ଯୁବତୀଜଣ ନିଶାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଲେ । ସେ ପୁସ୍ତକଟି ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପକାଇ ଦେଇଲେ ଏବଂ ରୋବିନ୍‌ସନ୍‌ଙ୍କ ସହ କହିଲେ, "ତୁମ୍ଭେ ଏହା ପଢ଼ିବା ଦରକାର । ଏହା ଶବ୍ଦମାନ ସୁନ୍ଦର ।" ରୋବିନ୍‌ସନ୍ ପୁସ୍ତକଟି ଖୋଲିଲେ ଏବଂ ସେ ଶବ୍ଦମାନ ପଢ଼ିଲେ, "ଆସ ହେ ପ୍ରଭୁ ଜୀବନର ଆଶୀର୍ବାଦର ଉତ୍ସ, ମୋ ହୃଦୟକୁ ତୋ କୃପା ଗାଉବାରେ ପ୍ରେରଣା କର ।" ଏବଂ ତାର ମୁଖ ବଡ଼ପଣା ହୋଇଗଲା । ଏବଂ ଏହି ଯୁବତୀ ଜଣ ତାର ଚହରାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖି କହିଲେ, "ତୁମ୍ଭେ କି ଏହି ଶବ୍ଦମାନ ଜାଣ କି ?" ଏବଂ ସେ କହିଲେ, "ମାଣ୍ଡି, ମୁଁ ଏହି ଶବ୍ଦମାନ ଇଉଁ ପଞ୍ଚାସ ବର୍ଷ ପୂର୍ବର୍ ଲିଖିଥିଲୁ, ଏବଂ ମୁଁ ଆଜି ଯଦି ତେବେ ଭାବିବାକୁ ପାଉ ତେ ମୁଁ ହଜାର ଜଗତ ଦେଇ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ।"

ମାତ୍ର ହୁଏତ ଆଜି ସକାଳରେ ତୁମ୍ଭେ ଏଥାରେ ଆସିଛ, ଏବଂ ରବର୍ଟ ରବିନ୍‌ସନଙ୍କ ପରି, ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ ଏଟା ବହୁତ ଦିନ ହୋଇଗଲା । ଏଟା ବହୁତ ଦିନ ହୋଇଗଲା ଯେତେବେଳ ଏତା କେବଳ ତୁମ୍ଭେ ଆର ପରମେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା । ଏଟା ବହୁତ ଦିନ ହୋଇଗଲା । ଆର ତୁମ୍ଭେ ଏତୋ ବସ୍ତ ଆର ହୁଏତ ଏତୋ ଜଡ଼ିତ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ଜାଗି ଉଠି ଭାବିପାର ପାରିବ, “ମୁଁ ଏଥାରେ କିଭାବେ ପହନ୍ଚିଲି? ମୁଁ କିଭାବେ ଏଥାରେ ପହନ୍ଚିଲି? ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ଏତୋ ଦୂର ହୋଇଗଲି? ମୁଁ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ କିଭାବେ ପହନ୍ଚିଲି? ଆର ଏତିନା କଥା ଯେ ଆମ୍ଭେ କରୁଛି – ଉପଦେଶ ଆର ଗାନ ଆର ପ୍ରପ୍ତି, ଏତା ମୋ ହୃଦୟକୁ ଏତୋ ଚପଟା କରି ଦିଏ । ଆର ଏତା ଏତୋ ଅବସ୍ତୃତ ଆର ଶୀତଳ ।” ତୁମ୍ଭେ ଏତା ସହ କି କରିବ? ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିବ, ହୁଏତ ଆଜି ସକାଳରେ ପରମେଶ୍ୱର ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇ ଉଠିବେ । ହୁଏତ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ୍ଭ ହୃଦୟକୁ ଠିକ୍ ସେଇ ପ୍ରକାରରେ ନିୟମିତ କରିବେ ଯେଭାବେ ସେ ଯାକୁବଙ୍କ ହୃଦୟର ସହ କରିଛି । ଆର ହୁଏତ ସେ ଏଥା କରିଛନ୍ତି । ହୁଏତ ତୁମ୍ଭେ ଏଜି ଦିନ ପରମେଶ୍ୱର ସହ ବାର୍ତ୍ତା କରୁଛ । ତୁମ୍ଭ ହୃଦୟର ଭୂମିରେ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଚଲୁଛ, ଆର ତୁମ୍ଭେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପଚାରୁଛ, “କାହିଁ? କାହିଁ ପରମେଶ୍ୱର? ତୁମ୍ଭେ ଏହାକୁ ମୋ ଜୀବନରେ କାହିଁ ଆଣିବ? ତୁମ୍ଭେ ଏହା ଘଟିବାକୁ କାହିଁ ଅନୁମତି ଦିଏଚ? ଏତା କଠିନ । ତୁମ୍ଭେ ଏହାକୁ କାହିଁ ଦୂର କରିନାହିଁ ପାରିବ? ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଜୀବନ ମୋ ଭଲ ପାଇଁ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।” ତୁମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛ । ତୁମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱର ସହ ବାର୍ତ୍ତା କରୁଛ । ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦ ଆମ୍ଭେଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମାନବ ହୃଦୟ ବନାମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଏକ ଉଦାହରଣ ରଖିଛି । ମୋ ଇଚ୍ଛା ବନାମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା । ମୋ ସ୍ୱପ୍ନ ଆର ଆକାଂକ୍ଷା ବନାମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ।

ଯାକୁବ ପରମେଶ୍ୱର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଚି, ଆର ଏତା ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱର କାମ କରିବା ପ୍ରକାର । ଆମ୍ଭେ ଏହି ପଠଠରୁ କିଛି ଶିଖିପାରିବାମାନ । ଟିମ୍ କେଲର କହିଚି ପରମେଶ୍ୱର କିଛି ସମୟ ଆମ୍ଭେଙ୍କୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଜୀବନରେ ଢେଳି ଆଣିବାକୁ ଆମ୍ଭେଙ୍କ ସହ ବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତି । ତୁମ୍ଭେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଚାହିଁଚ? ପରମେଶ୍ୱର କିଛି ସମୟ ଆମ୍ଭେଙ୍କୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଜୀବନରେ ଢେଳି ଆଣିବାକୁ ଆମ୍ଭେଙ୍କ ସହ ବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତି, ଆର ଆରାମ ସହ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଜୀବନରେ ଆଣିବାକୁ ନାହିଁ । ପ୍ରେମରେ, ସେ ଆମ୍ଭେଙ୍କୁ ବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତି, ଆର ପ୍ରେମରେ, ସେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ବାର୍ତ୍ତା କରିଛି । ପରମେଶ୍ୱର ଯାକୁବଙ୍କୁ ଭଲପାଉଚି । ପରମେଶ୍ୱର ଯାକୁବଙ୍କୁ ଭଲପାଉଚି । କେହ୍ନି ଜଣେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଛଡ଼ାଇ ପାରିବ ନାହିଁ । ଆର ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଭଲପାଉଚି ବୋଲି ସେ ତାଙ୍କୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଜୀବନରେ ଢେଳି ଆଣିବାକୁ ବାର୍ତ୍ତା କରିଛି । ଏତା ପ୍ରଥମ କଥା ଯେତେ ଆମ୍ଭେ ଦେଖିପାରିବାମାନ ।

ଏକ ନୂତନ ପ୍ରେରଣା

ଦ୍ୱିତୀୟ କଥା ଆମ୍ଭେ ଦେଖିବା କିଅଛି ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଜାକୋବଙ୍କ ନୂତନ ପ୍ରେରଣା ସହ ଜାରି ରହିଛି । ତେବେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ, ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ଦୟାରେ, ସେ ଜାକୋବଙ୍କ ସହ ଏକ ପିତା ଯେପରି ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ସହ କରନ୍ତି, ଏହି ଯୁଦ୍ଧ କରିବାରେ ଜାକୋବ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ । ଏହି ଆଗେ ପଛ୍ଛା ଓ ଆଗେ ପଛ୍ଛା । ତେବେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ, ପରମେଶ୍ୱର କିଛି କରନ୍ତି । ସେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରି ଯେବା ଓ ଜାକୋବଙ୍କ ଜାଂଘିା ସଂଧିକୁ ଛୁଇଁ ତାଙ୍କର ଜାଂଘିା ସଂଧିକୁ ଖସାଇ ଦିଅନ୍ତି ଯେବା, ତାହା 25 ଆ ପଦରେ ଲିଖିତ ଅଛି । ଏତଦ୍ୱାରା ମାନବ ଶରୀରର ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଂଶ ଏବଂ ଜାକୋବ ସେଥିରେ ଆଘାତ ପାଇଛି । ଜାକୋବ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆଘାତ ପାଇଛି । ପରମେଶ୍ୱର ଜାକୋବଙ୍କ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ଥାନରେ ଭାଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତି ।

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ଥାନ ଭାଙ୍ଗିବା

ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ ସେହି ସ୍ଥାନ କିଏ ହେବ ? ତୁମ୍ଭ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ଥାନ । ତୁମ୍ଭେ କି ଭାବିଛ ଯେହି ତୁମ୍ଭୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଏକ ଅଗ୍ରେସର ଦିବା; ତୁମ୍ଭ ରେଜୁମେରେ ଲିଖିତ କିଛି ଯେହି ତୁମ୍ଭୁ ଗ୍ରହଣ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିବା ଯେହି ତୁମ୍ଭେ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କର ତାହା । ତୁମ୍ଭେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ବାଜିଗା ପରି ବ୍ୟବହାର କରିବା କିଛି ? ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ ସେହି ସ୍ଥାନ କିଏ ହେବ ? ଜାକୋବ ସେଥିରେ ଆଘାତ ପାଇଛି । ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆଘାତ ପାଇଛି ଏବଂ ଏତଦ୍ୱାରା ପରମେଶ୍ୱର ଜାକୋବଙ୍କ ହୃଦୟ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି । ସିନ୍କ୍ଲେୟର ଫେର୍ଗୁସନ୍, ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଉପଦେଶରେ କହିଛି, "ତୁମ୍ଭେ ଦେଖ ନା ଯେ ଜାକୋବଙ୍କ ହୃଦୟ ପାଇଁ, ତୁମ୍ଭେ ଦେଖ ନା ଯେ ଜାକୋବଙ୍କ ହୃଦୟ ପାଇଁ, ପରମେଶ୍ୱର ଜାକୋବଙ୍କ ଜାଂଘିା ସଂଧିକୁ ଖସାଇ ଦିଅନ୍ତି ଅଛି ? ତୁମ୍ଭେ କେବେ ପରମେଶ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ତୁମ୍ଭ ଜୀବନ୍‌କୁ ବାହାର କରି ଦିଆ ଅଛି କି ? ତୁମ୍ଭେ କେବେ ପରମେଶ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ତୁମ୍ଭ ଯୋଜନା କିମ୍ବା ତୁମ୍ଭ ସ୍ୱପ୍ନ ଖସାଇ ଦିଆ ଅଛି କି ? ଏହା ତୁମ୍ଭେ ଶୁଣିବା ଅତି ଜରୁରୀ କଥା ହୋଇ ପାରେ – ଫେର୍ଗୁସନ୍ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି, ତୁମ୍ଭ ହୃଦୟ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ତୁମ୍ଭ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି ତାହାକୁ ଖସାଇ ଦିଅନ୍ତି । ତୁମ୍ଭ ହୃଦୟ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ତୁମ୍ଭ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି ତାହାକୁ ଖସାଇ ଦିଅନ୍ତି । ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ ସେହି ସ୍ଥାନ କିଏ ହେବ ? ଏତଦ୍ୱାରା ପରମେଶ୍ୱର ଜାକୋବଙ୍କ ସହ କରନ୍ତି ।

ଏବଂ ତୁମ୍ମି ଦେଖ ଏତା ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରିବାର ଲାଗି; ଏତା ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରିବାର ଲାଗି । କାରଣ ଅନ୍ତତଃ ପ୍ରଥମ ଥର ଜାକୋବ ଭାଙ୍ଗିଆ ହୋଇଛନ୍ତି । ସେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଆହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ବୋଧ ଆହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଅହଙ୍କାର ନିମ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି । ସେ ଏହି ଜୟକୁ ଉତ୍ପାଦନ କରିପାରିବ ନାହିଁ । ସେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧକୁ ପରିଚାଳନା କରିପାରିବ ନାହିଁ । ସେ ଏକ ଆଘାତ ପାଇଛନ୍ତି ଯାହା ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଜୟଳ ହୋଇପାରିବାରୁ ବର୍ଜିତ କରିଦେଇଛି । ତୁମ୍ମି ଦେଖ, ଆମ୍ଭ ସମସ୍ତେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଆମ୍ଭ ସମସ୍ତେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଆହତ ହୋଇବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ । ଆମ୍ଭ ସମସ୍ତେ ଆଶିଷ୍ଟ ହୋଇବାକୁ ଚାହୁଁ । ଜାକୋବ ଏଥାରେ କହୁଛନ୍ତି, “ମାନ୍ୟତା ଦିଅ ମୋତେ ।” ଆମ୍ଭ ସମସ୍ତେ ସେହି ଆଶିଷ୍ ଚାହୁଁ । ଆମ୍ଭ ସମସ୍ତେ ଆଶିଷ୍ଟ ହୋଇବାକୁ ଚାହୁଁ । କିନ୍ତୁ କେହି ଭିକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ । ଜାକୋବ ଏଥାରେ ପ୍ରଥମ ଥର ଏବଂ ଶେଷ ଥର ଦୃଢ଼ ଭିକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି । ସେ କହେ, “ତୁ ମୋତେ ଆଶିଷ୍ ନ ଦେବା ପର୍୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ତୁମ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ ।” କାରଣ ଅନୁଚ୍ଛେଦ କହେ ଯେ, ଆଘାତ ପରେ, ୨୬ ଶାତ, ପରମେଶ୍ୱର ଜାକୋବଙ୍କୁ କହେ, “ଦିନ ଭାଙ୍ଗିବା ପର୍୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ତୁମ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ ।” ଏବଂ ଏଥାରେ ପରମେଶ୍ୱର କହେ, “ଯଦି ତୁ ମୋ ଗୌରବ ଦେଖ, ଯଦି ତୁ ମୋ ଗୌରବ ଦେଖ, ତୁ ଜୀବିତ ରହିବ ନାହିଁ ।” ଏତା ହୋଇ ରହିଛି । ଏବଂ ଜାକୋବ କହେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ ଯଦି ତୁ ମୋତେ ଆଶିଷ୍ ନ ଦେଇଥାଏ ।”

ପରିବର୍ତ୍ତନର ବିନ୍ଦୁ

ତୁ ଦେଖ, ଯେତେବେଳ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି, ଜାକୋବ ପ୍ରଥମେ ଆକ୍ରମଣ କରାଯାଏ, ଜାକୋବ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି ? କି ତାଙ୍କ ଯୋଜନା ଥିଲା ? କି ତାଙ୍କ ମନୋଭାବ ଥିଲା ? କି ତାଙ୍କ ଶୈଳୀ ଥିଲା ? କି ତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ଥିଲା ? ଯେତେବେଳ ଜାକୋବ ପ୍ରଥମେ ଆକ୍ରମଣ କରାଯାଏ, ସେ ତାଙ୍କ ସାରା ଅକ୍ଷମ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ସାରା ପରିଚାଳନା ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ସାରା ଶକ୍ତି ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି ପଳାଇଯାଇବା ଲାଗି । ଏବଂ ତୁ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନର ବିନ୍ଦୁ ଦେଖ । ଏକଥା ତାଙ୍କ ପଜା ଛୁଏଁ ହୋଇଯାଏ, ଜାକୋବ ଜଣେ ଅନୁରୋଧୀ ପିଲା ହୋଇଯାଏ । ସେ ଜଣେ ଅନୁରୋଧୀ ପିଲା ହୋଇଯାଏ । ସମସ୍ତ ବିଶ୍ଲେଷକ କହେ ଯେ, ପରିବର୍ତ୍ତନର ବିନ୍ଦୁ, ଯେତେବେଳ ଜାକୋବ ଜାନିଛନ୍ତି ଯେ ଏତା ପରମେଶ୍ୱର, ୨୫ ଶାତ ଥିଲା, ଯେତେବେଳ ଜାକୋବ କହିଛନ୍ତି, “ମୁଁ ତୁମ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ । ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ଦୟା କର ଏବଂ ଛାଡ଼ିଦେଉ ନାହିଁ ।” ତୁ ଦେଖ, ଏତା ଦୃଢ଼ତାର ମୂହୁର୍ତ୍ତ ଏବଂ ଏତା ଦୌର୍ବଲ୍ୟର ମୂହୁର୍ତ୍ତ ।

ଦେରେକ କିଡନର, ତାଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜେନେସିସ ଉପରେ ଟିକ୍କା ମତେ, କହିଛନ୍ତି ଯେ "ପରମେଶ୍ୱର ଯାକୁବଙ୍କ ସାଣ୍ଟାନ ଛୁଏଁବଳେ ସେ ପରାଜୟ ଏବଂ ଜୟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଗୋଟେଇ ହୋଇଛି ।" ଯେବଳେ ପରମେଶ୍ୱର ଯାକୁବଙ୍କ ସାଣ୍ଟାନ ଛୁଏଁବଳେ ସେ ପରାଜୟ ଏବଂ ଜୟି । ଏତା ପରାଜୟ ଏବଂ ଜୟି କାରଣ ଯାକୁବଙ୍କ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଅସାମର୍ଥ୍ୟତା ପ୍ରତି, ତାଙ୍କ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ଆଣିଥିବା ଅସାମର୍ଥ୍ୟତା ଯନ୍ତ୍ରଣା ପ୍ରତି, ସେ ପରାଜୟ ଥିଲା ଯହି ଜୟି ଆଣେ; କାରଣ ଏଥିରେ, ଯାକୁବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନୁସରନ୍ତି । ଏହି ପରାଜୟରେ, ଯାକୁବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନୁସରନ୍ତି ।

ତୁମ୍ହେ ଦେଖ ଯାକୁବଙ୍କ ନିର୍ଭାର ତାଙ୍କ ସାରା ଜୀବନ ଧରାଇଁ ଏହି ଶବ୍ଦମାନ ଥିଲା – “ମୁଁ ତୁମ୍ହାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ନାହିଁ ଯେବଳେ ତୁମ୍ହେ ମୁନିକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବା ।" ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇବାର ଇଚ୍ଛା, ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇବାର ପ୍ରେରଣା ତାଙ୍କ ଜୀବନର ବିଷୟ ଥିଲା । ଏବଂ ତୁମ୍ହେ ଦେଖ, ଶବ୍ଦମାନ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଭିନ୍ନ । “ମୁଁ ତୁମ୍ହାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ନାହିଁ ଯେବଳେ ତୁମ୍ହେ ମୁନିକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବା ।" ତୁମ୍ହେ ଏହି ଶବ୍ଦମାନ ଜାଣିବା କି? “ପରମେଶ୍ୱର, ମୁଁ ଚାଲିଯାଇ ନ ଥାଉ । ମୁଁ ତୁମ୍ହାଙ୍କର ଅଧିକ ଚାହୁଁ ।" ଏତା ଯାକୁବଙ୍କ ସହିତ ହୋଇଛି ।

ତୁମ୍ହାଙ୍କୁ ପତା ହୋଇଥିବା କିଛି ଦିନ ହୋଇଥିବାରେ ମୁଁ ମାସାଲ୍ ନାମକ ମୋ ପୁତ୍ର ବାବଦରେ କଥା କୁଚ୍ଛି । ମାସାଲ୍ ତିନି ଏବଂ ଅଧା ବର୍ଷ ବୟସର, ସେ ଏକ ମଜାଦାର ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଅଛି, ଏବଂ ଅକ୍ସର ସକାଳରେ ମୁଁ ବାହାରିଯାଉଥିବା ବେଳରେ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଘରକୁ ଫେରିଆସିଥିବା ବେଳରେ, ମାସାଲ୍ ତାଙ୍କ ମାଆ, ମୋ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଚାଉଁଚି କହେ, “ବାବୁ, ସେ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ସେ ତୁମ୍ହାଙ୍କ ମାଆ । ସେ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ତୁମ୍ହାଙ୍କ ମାଆ !” ଏବଂ ତୁମ୍ହାଙ୍କୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ, ଏଗୁଡ଼ିକ ପିତା ପାଇଁ କିଛି ଜରୁରୀ ବିଷୟ ! ତେବେ ମୁଁ ମାସାଲ୍‌ଙ୍କୁ ଦେଖି ସାଧାରଣତଃ ତାଙ୍କୁ ବେଡ଼ କିମ୍ବା ଚଉଚର କିମ୍ବା ଘର ମରାରେ ପକାଇ ଲଡ଼ି କରି ଓ ତାଙ୍କୁ ଝୁଣ୍ଟି ପରି କରି କହେ, “ ବାବୁ, ତୁମ୍ହେ ଏହା ଠିକ୍ କରିବା ଉଚିତ – ସେ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ତୁମ୍ହାଙ୍କ ମାଆ !” ଏବଂ ଆମ୍ରା ହସି ହସି ହସି ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳରେ । ଏବଂ ଅକ୍ସର ଏହା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପରି ଶେଷ ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ମାସାଲ୍ ଅକ୍ସର – ଆମ୍ରା ଆଗପଛ କରି ଆଗପଛ କରି, ମାସାଲ୍ କହିବେ, “ବାବୁ, ତୁମ୍ହେ ତୁମ୍ହାଙ୍କ ଜୁତା ଖୁଲାଇ ଦିଅ ।” ସେ କହେ, “ବାବୁ, ତୁମ୍ହେ ତୁମ୍ହାଙ୍କ ଜୁତା ଖୁଲାଇ ଦିଅ ।” ଏବଂ କିଛି ଦିନ ପର୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଜାଣି ନଥି ଯେ ସେ କହିଥିବାର କ୍ୟାରଣ । ଏବଂ ମୁଁ ସକାଳରେ ବାହାରିଯାଉଥିବା ବେଳରେ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଘରକୁ ଫେରିଆସିଥିବା ବେଳରେ ଏହା କରିବା । ଏବଂ ମାସାଲ୍ କହିଥିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ସେ କହେ, “ବାବୁ, ଦୟାକର ରହିଦିଅ । ଦୟାକର ଠାଉ ରହିଦିଅ । ଦୟାକର ଯାଉ ନାହିଁ । ବାବୁ, ଦୟାକର ଘରରେ ରହିଦିଅ ।”

କିଏ ଜାଣିଥାଏ ସେ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କୁ? “ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ମୋତ୍ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ ନାହିଁ । ହେ ପରମେଶ୍ୱର, କୃପା କରି ସ୍ଥାୟୀ ହୂଅ ।” ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିଥାଏ, ହେକି ତୁମ୍ଭେ ଏହାରେ ସକାଳରେ ଅଛା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥାଏ, ତୁମ୍ଭେ ଭିନ୍ନ ହୋଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥାଏ, ତୁମ୍ଭେ ନୂତନ ହୋଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥାଏ । ତୁମ୍ଭେ ଆତ୍ମାରେ କ୍ଲାନ୍ତ । ତୁମ୍ଭେ ତୈ ହୃଦୟରେ କ୍ଲାନ୍ତ । ତୁମ୍ଭେ ପାପ ଦ୍ୱାରା କ୍ଲାନ୍ତ । ତୁମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରେ ତୈ ଗତିବିଧି ଦ୍ୱାରା କ୍ଲାନ୍ତ । ତୁମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗ୍ରହଣ ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇବାକୁ ଆଗ୍ରହ କରୁଥାଏ । ତୁମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତୈ ଆଡ଼ଙ୍ଗ ସ୍ଥାନ ହୋଇବାକୁ ଆଗ୍ରହ କରୁଥାଏ । ତୁମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନାଜାଇବାକୁ ଆଗ୍ରହ କରୁଥାଏ । ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିଥାଏ କିପରି କହିବାକୁ “ଛାଡ଼ ନାହିଁ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର । ମୁଁ ଭାଙ୍ଗା ଜଳଭଣ୍ଡାର ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ । ମୁଁ ଭାତ ନହୁଁ ଅନ୍ନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ । ମୁଁ ତୃପ୍ତି ନ କରୁଥି କାର୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ । ଛାଡ଼ ନାହିଁ । ମୋତ୍ତାଙ୍କୁ ଯେସୁ ଦିଅ । ସକାଳରେ ମୁଁ ଉଠିବା ବେଳରେ, ମୋତ୍ତାଙ୍କୁ ଯେସୁ ଦିଅ ।” ଏବଂ ତୁମ୍ଭେ ଦେଖିବା, ସେ ଶବ୍ଦମାନଙ୍କ ସହିତ ୨୬ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, ଆମ୍ରା ଜାଣିଥାଏ ଯେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଛି । ଏହା ଏକ ଭିନ୍ନ ଯାକୋବ । ସେ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ପୁରୁଷ । ସେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମୁଖ ହୋଇଅଛି ଏବଂ ସେ ଏଥରେ ନିରାଶ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଥାଏ ।

ଏକ ନୂତନ ପରିଚୟ

ଏବଂ ୨୭ ତେ ୨୧ ପଦ୍‌ ରେ ଘଟଣାରେ ଦେଖନ୍ତୁ । ପରମେଶ୍ୱର ୨୭ ପଦ୍‌ ରେ କହିଛନ୍ତି, "ତୁମ୍ଭ ନାମ କିଅଛି ?" ଏବଂ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନ ଲୋକଙ୍କ ନାମ ତାର ବହନକାରୀଙ୍କ ଚରିତ୍ର ବିଷୟରେ କିଛି ଧାରଣ କରେ । "ତୁମ୍ଭ ନାମ କି ?" ସେ କହୁଛନ୍ତି, "ତୁମ୍ଭ କିଅଛ ?" ଗୋଟିଏ ଟିକ୍କାର୍ କହିଛନ୍ତି, "ଆପଣଙ୍କ ନାମ ଘୋଷଣା କରିବା ହେଉଛି ଆତ୍ମ-ପ୍ରକାଶନାର ଗୋଟିଏ କ୍ରିୟା ।" "ତୁମ୍ଭ କିଅଛ ?" ଏବଂ ଯାକୁବ, ତୁମ୍ଭେ ଜାନିବ, ଅନେକ ଜିନିସଙ୍କୁ ବୋଝାଇଛି – "ପାଦରେ ଧରା; ଚୋର; ପ୍ରବଞ୍ଚକ ।" ଏବଂ ବର୍ଷ ପରେ ଯେବେ ଭାଗ୍ୱାନ୍ ଯିରମିୟ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବର୍ଣ୍ଣନା ଲିଖିଛନ୍ତି, ଏତା ଯିରମିୟ ୧୭ ପଦ୍‌ ୯, "ହୃଦୟ ସବରେ ଅଧିକ ପ୍ରବଞ୍ଚନାତ୍ମକ ଏବଂ ନିରାଶାଜନକ ର୏ଛି ।" ପ୍ରବଞ୍ଚନାତ୍ମକ ଶବ୍ଦରେ ଅନୁବାଦ ହେଉଛି, ତାହା ଯାକୁବର ନାମ । "ହୃଦୟ ଯାକୁବ ଏବଂ ନିରାଶାଜନକ ର୏ଛି ।" ଏବଂ ତାର ନାମ ତାର ଅନୁଶୋଚନା । ସେ ୨୭ ପଦ୍‌ ରେ କହିଛି, ଏତା ତାର ପାପର ଅନୁଶୋଚନା, "ଯାକୁବ ।" ଏବଂ ଆଶୀର୍ବାଦ ତୁମ୍ଭେ ୨୮ ପଦ୍‌ ରେ ଦେଖ୍, ଆଶୀର୍ବାଦ ସେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି ଏକ ନୂତନ ନାମ; ଏତା ଏକ ନୂତନ ପରିଚୟ, ଏକ ନୂତନ ଇତିହାସ । ୨୮ ପଦ୍‌, "ତୁମ୍ଭ ନାମ ଆଉ ଯାକୁବ ହେବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଇସ୍ରାଏଲ ହେବ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱର ସଙ୍ଗେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ସଙ୍ଗେ ସଘର୍ଷ କରିଛ ଏବଂ ଜୟ ହାସିଲ କରିଛ ।" ଏତା ଏକ ଭଲ ଶବ୍ଦ । "ତୁମ୍ଭ ଅତୀତ ସମ୍ପର୍କେ ସବୁ, ଯାକୁବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ସେଟା ନୁହଁ । ତୁମ୍ଭ ପରିଚୟ, ଯାକୁବ, ତୁମ୍ଭ ସମ୍ବଲରେ ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଅସଫଳତାରେ ନାହିଁ । ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଲଜ୍ଜାଜନକ ନୁହଁ । ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଅତୀତ ନୁହଁ । କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭ ପରିଚୟ, ଇସ୍ରାଏଲ, ପରମେଶ୍ୱରର ଅକ୍ଲାନ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ରହିଛି ।" ପରମେଶ୍ୱର ଯୁଦ୍ଧ କରେ । ପରମେଶ୍ୱର ସଘର୍ଷ କରେ । ପରମେଶ୍ୱର ଜୟ ହାସିଲ କରିବ । ଏବଂ ତୁମ୍ଭେ ଦେଖ, ଏତା ଯାକୁବଙ୍କୁ ଏବଂ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ, ପ୍ରିୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ, ଏକ ନୂତନ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବାର ଏକ ନୂତନ ଉପାୟ ଦିଏ । ଯାକୁବ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ବ୍ୟକ୍ତି ।

ଏକ ନୂତନ ଭାଙ୍ଗି

ଏବଂ ଅନ୍ତତଃ ଏବଂ ସର୍ଵଶେଷରେ ଏବଂ ଅତି ସଙ୍କ୍ଷେପରେ, ଯାକୁବର ଭାଙ୍ଗି ଅଛି । ମନେ ହ୏ ସବରେ ସୁନ୍ଦର ଦୃଶ୍ୟ ହେଉଛି ୩୧ ପଦ୍‌ ରେ ଯାକୁବ ଖିଣ୍ଟାଇ ହୋଇ ଚଳିବା । “ସୂର୍ୟ ତାର ଉପରେ ଉଦିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ସେ ପେନୁଏଲ ଦେଇ ଯାଇଚି, ତାର ଜଙ୍ଘା ଅକଳାଇ ହୋଇ ।" ତୁମ୍ଭେ ସେଥି ଦେଖ ଏକ ନୂତନ କ୍ରପାର ଘାୟ । ଏତା ପରିବର୍ତ୍ତିତ ବ୍ୟକ୍ତିର ଭାଙ୍ଗି । ଏତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟର କାର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆରୋଗ୍ୟ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବାର ଉପାୟ – ଅକଳାଇ । ତୁମ୍ଭେ ଅକଳାଇ ହୋଇଛ କି ? ତୁମ୍ଭେ ଅକଳାଇ ହୋଇଛ ?

ଅନେକ ତମ୍ମ ମାନ୍ତି ଜାଣିବାର୍, କିନ୍ତୁ ପ୍ରାୟ ଚାରି ବର୍ଷ ଅଗ୍ରେ ମୋ ମାଁ ଅବାରିୟାନ୍ କାନ୍ସରରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ଏବଂ ଏହି ଶେଷ କିଛି ସମୟ ଏକ ମିଠା ଋତୁ ହୋଇଛି । ସେ ଷ୍ଟାର୍କଭିଲରେ ବସବାସ କରେ ଆଉ ଜାକସନରେ ତାର ଚିକିତ୍ସା କରାଏ ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତୃତୀୟ ସପ୍ତାହରେ ଆମ୍ମାଙ୍ଗ ସହ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ସପ୍ତାହ ରେ ରହିଥାକେ । ଆଉ ତେବେ ଦୁଇ ଛୋଟ ପିଲା ଆଉ ମାଁ ସହରେ କେମୋଥେରାପି ପାଇଁ, ଆମ୍ମାଙ୍ଗ ଘର ଏକ ପ୍ରକାର ଜଙ୍ଗଲ ହୋଇ ଉଠେ । ଆଉ ଅନେକ ଦିନ ଅଛି ଯେଥି ମାଁ ଭଲ କର୍ମ କରୁଥାକେ, କିନ୍ତୁ ଅନେକ ଦିନ ଅଛି ଯେଥି ମାଁ, ସେ ତାର ସାମର୍ଥ୍ୟର ସୀମାକୁ ଛୁଏ । ଆଉ ମୋ ମାଁ ଅଧିକ କଥା କହିଛି ଯେ ସେ କିତି ଜାଣିଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ତାର ପ୍ରତି ମୋ ବାପାଙ୍କ ଯତ୍ନ ତାର ପ୍ରତି । ଆଉ ତୁମ୍ମ ଜାଣିବ, ବିବାହ ଦିନ, “ମୁଁ ସୁନ୍ଦର, ମୋ ପିନ୍ ପିନ୍ କରୁଥିବା କପଡ଼ ପିନ୍ ପିନ୍ କରୁଥିବା, ମୋ କେଶ ସଜାଇଥିବା ।” “ମୁଁ ମଜା କରୁଥିବା ! ଆମ୍ମାଙ୍ଗ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଛି । ଆମ୍ମାଙ୍ଗ ଯୋଜନା ଅଛି । ଆମ୍ମାଙ୍ଗ ଜୀବନ ଅଗ୍ରେ ଅଛି ।” “ହଁ, ସେ ମୋତେ ଭଲବାସେ ।” କିନ୍ତୁ ଆସ୍ପତାଳ ବେଡ଼ ଆଉ କେମୋଥେରାପି ପରେ କିଛି ଦିନ ପରେ ଆଉ ଯେଦିନ ମୁଁ ସାରା ଦିନ ବେଡ଼ରେ ଶୋଇ ରହିବା, ସେ ଜାଣିଥିଲା ଯେ ସେ ତାରେ ଭଲବାସେ, କିନ୍ତୁ ଏତା ଘରେ ଚାପି ପକାଇ ଦେଇଚି, “ହଁ, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ମୋତେ ଭଲବାସେ ।” ଆଉ ସେ ଏଥି ମଧ୍ୟଦେଇ କହିଛି ଯେ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ବିଷୟରେ ଜାଣିଛି, ଯେହି ତାର ପାଇଁ କର୍କ ରୋଗକୁ ମୋହା କରି ତାରେ । ସେ ଜାଣିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏତା ଘରେ ଚାପି ପକାଇ ଦେଇଚି, “ଏତା ମୋ କର୍ମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ । ଏତା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ଯେସୁଙ୍କରେ ମୋତେ ଦିଆଥିବା ଅଛି ।”

ତୁମ୍ଭି କି ଅଚଳାସି ହ୍ରସ୍ୱତା ରେ ଭୁଗତ ହୁଏଛ? ଜାଣିବା ଯାଏ, ଏକ ଲେଖକ କହିଛନ୍ତି, “ସାବଧାନ ରେ ରୁହିବ କାହାକୁ ତୈ କରୁଛ ଏବଂ ସାବଧାନ ରେ ରୁହିବ କାହାକୁ ହୃଦୟରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛ ।” ତୁମ୍ଭି କି ଅଚଳାସି ହ୍ରସ୍ୱତା ରେ ଭୁଗତ ହ୍ରସ୍ୱତା ରେ ଅଛନ୍ତି? ତୁମ୍ଭି କି ଆହତ? ତୁମ୍ଭି କି ଭାଙ୍ଗା ଅଛନ୍ତି? ଏହା ହେଉଛି ଖ୍ରେଷ୍ଟିୟାନ ଜୀବନ ର ଭାଙ୍ଗା ଅବସ୍ଥା - ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳାମାନେ ଯାରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାନାନ୍ତର ହୁଏଛନ୍ତି ଏବଂ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହସ୍ତ ତଲରେ ଅଚଳାସି ହ୍ରସ୍ୱତା ରେ ଭୁଗତ ହୁଏଛନ୍ତି, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହସ୍ତ ତଲରେ ନମ୍ର ହୁଏଛନ୍ତି, ଆପଣା ଦୁର୍ବଲତା ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ସହ ଅଚଳାସି ହ୍ରସ୍ୱତା ରେ ଭୁଗତ ହୁଏଛନ୍ତି । ତେବେ ତୁମ୍ଭି ଏହା ସହ କି କରିବ? ଯଦି ତୁମ୍ଭି ଏଥି ରେ ଅଛ ଏବଂ ତୁମ୍ଭର ଅତୀତ ଏବଂ ତୁମ୍ଭର ଲଜ୍ଜା ତୁମ୍ଭ ପଛରେ ଅଛି ଏବଂ ଏସାଉ ତାଙ୍କ 400 ଜଣ ପୁରୁଷ ତୁମ୍ଭ ସାମନରେ ଅଛି, ତୁମ୍ଭି ଜାଣିବ ଯେ ସ୍ତୋତ୍ରକାର କହିଛନ୍ତି, Psalm 46 ତୁମ୍ଭି ଜାଣିବ କିଭାବେ ଏହା ସ୍ତୋତ୍ର ସମାପ୍ତ ହୁଏ? “ଯାକୋବଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଯାକୋବଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଆମ୍ଭର ଆଶ୍ରୟ ।” ଯାକୋବଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଆମ୍ଭର ଆଶ୍ରୟ । ଏବଂ ଯଦି ସେ ଯାକୋବଙ୍କ ଲଗି ଆଶ୍ରୟ ହୋଇପାରିବ, ତେବେ ସେ ଆମ୍ଭର ଲଗି ଆଶ୍ରୟ ହୋଇପାରିବ । ଆମେନ୍, ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ । ଆସନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାର୍ଥନା ରେ ତାଙ୍କ ନକଟ ଯାଇଏ ।

ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପିତା, ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ ଯେ ତୁ ଆଜି ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଭଲ ସମାଚାର ସହ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିବ, ଯେ ତୁ ଆମ୍ଭଙ୍କ ବିଫଳତା ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ମିଳିବ, ଏବଂ ଯେ ତୁ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେଖାଇବ ଯେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ଭବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରପା ବଦଳ ରେ । ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଏହା ଯେସୁଙ୍କ ନାମ ରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ, ଆମେନ୍ ।