ଏଥିରେ, ଆଗକୁ

ଅନ୍ତରାଳ, ନିୟତ

୧ କୋରିନ୍ଥୀ୪:୮-୨୧

ଡାଭିଡ ଷ୍ଟ୍ରେନ ଲିଖିତ

ଆମ୍ଭେ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପିଛା, ମାତ୍ରେମାନଙ୍କୁ ଆଉ ଏକ ଥାନି ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇ । ପରିବାରମାନଙ୍କ ସହ ସାମାଜିକ ଚାପ ଅଧିକ ରହିଛି, ଏକ ଜନନୀ ର ଡାକ ଆତ୍ମଦାନ, ସାହସ ଓ ଧାଇର୍ୟ ଦରକାର କରେ । ଆମ୍ଭେ ଆପଣଙ୍କ ପରିବାର ପାଇଁ, ଆମ ଗିରଜା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦାନ ଭାବେ ଉତ୍ସାହ କରୁଥିବା ପାଇଁ ଠିକ କର୍ମ କରୁ । ଆମ୍ଭେ ଆପଣଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉ । ହେତୁ ଆଜି ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ପରିବାରଙ୍କ ସହ ଉତ୍ସାହ କରିବା ପାଇଁ ଆମ ସହ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି, ଆମ୍ଭେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ ଜଣାଇଥିବା ରୁମ୍ଭେ । ଆମ୍ଭେ ଭଲ ଅତିଥି ହୋଇବାକୁ ଚାହୁଁ, ଆଗରେ କହିଲାବା ପରି, ତାହାଲେ ଯଦି ଆମ୍ଭେ କୌଣସି ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରିପାରି, ତାହାଲେ ଆମ୍ଭେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣାଇବାକୁ ଭଲ ପାଇବା ।

ଆଜି ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଉତ୍ସାହ କରୁଥିବା ସମୟରେ, କେହି କେହି ଲୋକ ପାଇଁ ଆଜିର ଦିନ ବେଦନାଦାୟକ ଓ କଷ୍ଟପ୍ରଦ । କେହି କେହି ଲୋକ ସନ୍ତାନ ହାରାଇଚନ୍ତି, କିଅବା ଜନନୀ ହାରାଇଚନ୍ତି । କେହି କେହି ଲୋକ ପିତା ହୋଇବାର ଆଶା କରିଚନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ନିଜର ସନ୍ତାନ ହୋଇନାହି । ତାହାଲେ ଆଜି କେହି କେହି ଲୋକ ପାଇଁ ମାତ୍ରେର ଦିନ କଷ୍ଟଦାୟକ । ତାହାଲେ ମୁଁ କେବଳ ଏତି କହିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯଦି ଏତି ଆପଣଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, ତାହାଲେ ଆମ୍ଭେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭଲପାଇ, ଆମ୍ଭେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା, ଓ ଆଜି ଭିଶେଷ ଭାବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମା ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇଥିବା ।

ଯଦି ଆପଣ ଫର୍ସ୍ଟ ପ୍ରେସ୍ବାଟେରିୟାନ ଗିରଜାରେ ନୂତନ, ତାହାଲେ ଆମ୍ଭେ ଧର୍ମପ୍ରଚାର ସମ୍ପର୍କିତ ଏକ ନିୟମ ଦେଖିଛନ୍ତି । ଆମ୍ଭେ ବଡ ଭାଗରେ ବିବଲିର ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା, ଅନ୍ଶ ଅନ୍ଶ ପ୍ରଚାର କରିବା, ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ କରିବା । ଏବଂ ଏତି ଅର୍ଥ ଯେ, ଆମ୍ଭେ ବିବଲିର ଅଧିକାରରେ ନିଜକୁ ରଖିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁ, ଏଥିରେ ଯେ କୌଣସି ଭାବେ ଆମ୍ଭେ ଆନନ୍ଦ କରିବା, ଆମ୍ଭେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଛି ନେଇ ଏବଂ ପ୍ରଚାର କରିବା । ଏବଂ ଏତି ଅର୍ଥ ଯେ, ପାଉଲଙ୍କ କୋରିନ୍ଥୀ୪ ପତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାରେ, ଆଜି ସକାଳ ଆମ୍ଭେ ୧ କୋରିନ୍ଥୀ୪ ଅଧ୍ୟାୟ ୪, ୮ ଶଲୋକରୁ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିଛୁ । ତାହାଲେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ, ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ସାମନରେ ଥିବା ବେଞ୍ଚରୁ ବିବଲି ନ କରି ଆମ୍ଭେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ରହିଛୁ, ସେଉଁ ୯୫୪ ପୃଷ୍ଠାରେ କୋରିନ୍ଥୀ୪ ଅଧ୍ୟାୟ ୪, ୮ ଶଲୋକରୁ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଠ କରିବା ।

ପାଠ କରିବା ପିଛା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ଲିଟଲ୍ ରିମାଇଣ୍ଡ ଦେଇଦିଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ଆମ୍ବେ ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଉଲଙ୍କ ପତ୍ରରେ ରହିଛୁ । କୋରିନ୍ଥ ଚର୍ଚ୍ଚାଗୁଡ଼ିକ ଫାକ୍ସନାଲିଜ୍ମ ଏବଂ ଜଜମେଣ୍ଟାଲିଜ୍ମ ଏବଂ ଡିଭାଇସିଭନେସ୍ ରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ—়ିଛି ଏବଂ ତାହା ଅଭିମାନର ପାପ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ଏବଂ ଇନ୍ଧନ ହୋଇଛି । ସେମାନେ ନିଜସ୍ୱରେ ଗର୍ଵ କରିଛି । ଏବଂ ପାଉଲ କୋରିନ୍ଥିଆନମାନଙ୍କୁ ସେହି ଇସ୍ୟୁଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ପାଇଁ ଲେଖିଛି । ଏବଂ ତାହା ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପ୍ରାୟ ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା । ଏବଂ ଆମ୍ବେ ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ।

ଏବଂ ଏହା ଆମ୍ବେ ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା ଅଧା । କୋରିନ୍ଥିଆନମାନଙ୍କ ଭ୍ରାନ୍ତ ଆଶାର୍ ଏବଂ ଏକ ପରିବାର ପ୍ରେରଣା । ଭ୍ରାନ୍ତ ଆଶାର୍ ଏବଂ ପରିବାର ପ୍ରେରଣା । ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛନ୍ତି ଦୁଇ ବଡ଼ା ବିଷୟ, ଆମ୍ବେ ଏହାର ଅଧୀନରେ ପାଉଲଙ୍କ ଶିକ୍ଷାକୁ ବିଚାର କରିବ୍ ; ଭ୍ରାନ୍ତ ଆଶାର୍ ଏବଂ ପରିବାର ପ୍ରେରଣା । ପାଠ କରିବା ପିଛା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବା ଏବଂ ପ୍ରଚାର କରିବା ପିଛା, ତଥା ଆମ୍ବେ ସାମୟିକ ରୂପେ ପାଉସ୍ କରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା । ତୁମ୍ହେ ମୋ ସହ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା କି ?

ହେ ଆମ ପିତା, ଆମ୍ରା ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଭଲବାସୁଛୁ ଏବଂ ଧାର୍ମିକତା ପାଇଁ କ୍ଷୁଧା ଓ ତୃଷ୍ଣା କରୁଛୁ । ଆମ୍ରା ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ ଯେ ଧାର୍ମିକତା ପାଇଁ କ୍ଷୁଧା ଓ ତୃଷ୍ଣା କରୁଥିନଙ୍କୁ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରାଦେବାଙ୍କୁ । ତେବେ ତୁମ୍ଭ ସନ୍ତାନ ହୋଇ ଆମ୍ରା ଆସୁଛୁ, ପ୍ରପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ଆଜ ସକାଳରେ ଆମ୍ରାଙ୍କ ଅନୁଭବରେ ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରାଦେଇଯାଉ । ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଆପଣା ପବିତ୍ର ବଚନ ଦ୍ୱାରା ଆମ୍ର ହୃଦୟଙ୍କୁ ପ୍ରତପୋଷଣ କର, ଯେସୁଙ୍କ ନାମରେ । ଆମେନ୍ ।

୧ କୋରିନ୍ଥୟ ଅଧ୍ୟାୟ ୪ ରେ ଅଷ୍ଟମ ଶଲୋକ । ଏହା ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ :

ତୁମ୍ଭେ ଆଲ୍ରେ ସବ ପାଇ ରହିଛୁ ! ତୁମ୍ଭେ ଆଲ୍ରେ ଧନାଟ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛୁ ! ଆମ୍ରା ବିନା ତୁମ୍ଭେ ରାଜା ହୋଇଯାଇଛୁ ! ହେ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ତେବେ ଆମ୍ରା ତୁମ୍ଭ ସହ ଶାସନ କରିବାଙ୍କୁ ! କାରଣ ଆମ୍ରା ଭାବୁଛୁ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ରା ପ୍ରେରିତଙ୍କୁ ଅନ୍ତିମ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପରି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡିତ ଲୋକଙ୍କ ପରି, କାରଣ ଆମ୍ରା ବିଶ୍ୱଙ୍କୁ, ଦୂତଙ୍କୁ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ପଡିଛୁ । ଆମ୍ରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାତିରେ ମୂର୍ଖ, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କେ ଜ୍ଞାନୀ । ଆମ୍ରା ଦୁର୍ବଳ, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ତୁମ୍ଭେ ସନ୍ମାନିତ, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ରା ନିନ୍ଦିତ । ଏତଦ୍‌ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ରା କ୍ଷୁଧା ଓ ତୃଷ୍ଣା କରୁଛୁ, ଆମ୍ରା ଜାତି ହୋଇ ପରିଧାନ କରୁଛୁ ଏବଂ ପିଟିତ ହୋଇ ଗୃହହୀନ ଅବସ୍ଥାରେ ରହୁଛୁ, ଏବଂ ଆମ୍ରା ଆପଣା ହସ୍ତର ଫଳ କାମ କରୁଚୁ । ଆମ୍ରା ଗାଲି ହୋଲେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରୁ, ତେବେ ଅତ୍ୟାଚାର ହୋଲେ ସହେନ କରୁ, ବିଦ୍ରୋହ ହୋଲେ ଆନୁରୋଧ କରୁ । ଆମ୍ରା ବିଶ୍ୱଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ସବ ଜିନିସଙ୍କ ଅପମାନ ହୋଇ ପଡି ରହିଛୁ ।

ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିବା ପାଇଁ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଲିଖୁ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୋ ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନଗୁଡ଼ିକ ଭାବେ ତୁମ୍ଭାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଛି । କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ଅନେକ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅନେକ ପିତା ନାହିଁ । କାରଣ ସୁସମାଚାର ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପିତା ହେବିଛି । ତେବେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି, ମୋ ଅନୁସାରେ ଚଲ । ଏଥି ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାସକୁ ତମୋତ୍ୟୁ, ମୋ ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ପାଠାଇଛି, ତୁମ୍ଭାଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ମୋ ଜୀବନ ଧାରଣା ରେମାଣ୍ଡ଼ କରିବା ପାଇଁ, ଯାହା ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରଞ୍ଜରେ ଶିଖାଇଛି । କେହି କେହି ଅହଙ୍କାରୀ, ମାନେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାସକୁ ଆସୁ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାସକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସିବି, ଏବଂ ମୁଁ ଜାଣିବି, ଏହି ଅହଙ୍କାରୀ ଲୋକଗୁଡ଼ିକର କଥା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି । କାରଣ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ କଥାରେ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିରେ । ତୁମ୍ଭାଙ୍କ କଅଣ ଇଚ୍ଛା ? ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାସକୁ ଦଣ୍ଡ ସହିତ ଆସିବି କି, ନାକି ପ୍ରେମ ଓ କୋମଳତାର ଆତ୍ମା ସହିତ ?

ଆମେନ୍, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଛି ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ପଵିତ୍ର ବଚନରେ ଆମ୍ଭାଙ୍କୁ କଥା କହିଛନ୍ତି ।

ଭ୍ରାନ୍ତ ଆଶା

ମୁ ତେବେଳେ କହିଥିଲି ଯେ, ମୁ ଏଥିରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖାଇଯାହୁ ପହଲା କଥା ହେଉଛି କରିନ୍ଥିୟାନଙ୍କ ଭୁଲ ଆଶାର ପ୍ରତି ପାଉଲଙ୍କ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା । ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ଭୁଲ ଆଶା ପ୍ରତ୍ୟାଶା କରିଥିଲେ । ଯେବେଳେ ମୁ ବିବାହ ପୂର୍ବ ପରାମର୍ଶ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇ, ମୁ ଦମ୍ପତ୍ତିଙ୍କ ସହିତ ବିବାହ ଜୀବନର ଚାରି ତ୍ରୟାନ୍ତରେ କଥା ବଲେ । ପ୍ରାୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଝଗଡ଼ା, ମୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହେ, ଏହି ଚାରି ଜିନିଷ ରେ ଗୋଟିଏ ପ୍କାର ସମ୍ପର୍କ ରଖେ । ଆପଣେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କି ? ମୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ ଯେ ଆପଣେ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁମାନ କରି ପାରିବେ । ଚାରି ତ୍ରୟାନ୍ତରେ – ଟଙ୍କା, ଯୌନ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସନ୍ତାନ । ଚାରି ତ୍ରୟାନ୍ତରେ । ଆପଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଏହି ସବ ଜିନିଷ ବିଷୟରେ ଝଗଡ଼ା କରନ୍ତି । ଆମ୍ରା ସବେ କରନ୍ତି । ଆମର ଅଧିକାଂଶ ବିବାହ ଜୀବନର ହତାଶା ଏବଂ ସମସ୍ୟାରେ ଏହି ଚାରି ଜିନିଷ ସମ୍ପର୍କ ରଖେ । ଏବଂ ସେମାନେ ଏତୋ ଅକ୍ଷମ ହେବାର କାରଣ ଆରେକ ଜିନିଷ ରଖେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ରେ ପ୍ରଵାହିତ ହୁଏ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏତୋ ଜଟିଲ କରେ ତୋଳେ । ଏବଂ ତାହା ହେଉଛି ଭୁଲ ଆଶା । ଆମ୍ରା ଅତି ଅଧିକ ଆଶା କରନ୍ତି । ଆମ୍ରା ବାସ୍ତବିକତା ବିଷୟରେ ଅସାମାନ୍ୟ ଅଟି କିମ୍ବା ଆମର ସାଥ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ବିଷୟରେ କିମ୍ବା ଆମର ନିଜ କ୍ଷମତା ବିଷୟରେ । ଆମ୍ରା ଅନେକ ଧରଣର ଅନୁମାନ କରନ୍ତି, ଯାହା ଆମ୍ରା ସଚ୍ଚି ଭାବେ ପ୍ରତିସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଏବଂ ତେବେ ଆମର ଭୁଲ ଆଶା ଟଙ୍କା, ଯୌନ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସନ୍ତାନ ଜିନିଷଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଶକ୍ତିର ସ୍ତ୍ରୋତ ଭାବେ ବଦଳରେ ଅନେକ ସମୟ ପ୍ରତିବନ୍ଧ ଏବଂ ଘର୍ଷଣାର ସ୍ତ୍ରୋତ ଭାବେ ତୋଳେ । ଭୁଲ ଆଶା ଅନେକ ଜିନିଷରେ ଆନନ୍ଦ ଚୁରି ନିଅଚରେ । ଏବଂ ଯଦି ଆମେ ସତର୍କ ନହୁଏଁ, ଭୁଲ ଆଶା ସମ୍ପର୍କଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି ନିଅଚରେ ।

କରିନ୍ଥ ରେ ଥିବା ସଭାଗ୍ରହରେ ଏତଦ୍ଦରପରି ହୋଇ ପାର୍ଥକ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାକନ୍ତି - ଭୁଲ ଆଶା ସମ୍ପର୍କଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାକନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଜୀବନ ପ୍ରକୃତି ବିଷୟରେ ଭୁଲ ଆଶା ଥିଲା । ମୋ ସହିତ ୮ ପି ୧୩ ପାସ୍ ଲୁକାଇ ପାର୍ଥକ୍ୟ । ଏଗୁଡ଼ିକ ହେଲା କରିନ୍ଥୀୟମାନେ ଆପଣାଆପଣଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଥିବା କଥା । ପାଉଲ ତାଙ୍କ ପାଠକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତିର୍ଣ୍ଣ ବିର୍ଣ୍ଣ ସହ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତିଫଳିତ କରୁଚନ୍ତି । ଆପଣ ପାସ୍ ରେ ଦେଖିପାରିବା କଥା ? ୮ ପି ୮ ଲୁକାଇ । ସେ କହେ, “ଆପଣ—ାଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକ ସବୁ କିଛି ଆସିଗଲା ! ଆପଣାଙ୍କର ଧନ ଆସିଗଲା ! ଆପଣ—ାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଆସିଗଲା !” ଆପଣ ଅନୁବାଦ କରିପାରିବା, “ତୁମ୍ଭେ ରାଜ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦିଅଛ !” ସେ କହେ, “ମୁଁ ଯଦି ତୁମ୍ଭ ସହ ରାଜ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦିଅଛା ହୋଇଥାକେ । ତୁମ୍ଭେ ଭାବ କର ଯେ ଆଗାମୀ ସମ୍ମାନ ଆସିଗଲା । ଯଦି ତାହା ସତ୍ୟ ହୋଇଥାକେ !” ପାଉଲ କହେ । କିଅବା ୧୦ ପି ୧୦ ଲୁକାଇ । “ତୁମ୍ଭେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ଜ୍ଞାନୀ । ତୁମ୍ଭେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ତୁମ୍ଭେ ସମ୍ମାନିତ ।” ଏହିପରି କରିନ୍ଥୀୟମାନେ ଆପଣ—ାଆପଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭାବ କରୁଥିଲେ । ତୁମ୍ଭେ ସ୍ମରଣ ରଖିବା କଥା ଯେ ସେମାନେ ଆପଣ—ା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉତ୍କର୍ଷତା ବିଷୟରେ ଗର୍ବ କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ ଆପଣ—ା ଅତିଶୟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉପହାର ବିଷୟରେ ଗର୍ବ କରୁଥିଲେ, ଯାହା ଆମ୍ରା ପତ୍ର ଉନ୍ମୋଚନ କରିବା ସମୟରେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇବେ । ସେମାନେ ଆପଣା ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନ ଓ ଅନ୍ତରଦୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ଗର୍ବ କରୁଥିଲେ । କାରଣ, ସେମାନେ କହୁଥିଲେ, “ଯେବି ଜିସୁ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥାକନ୍ତି ଓ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହୋଇଥାକନ୍ତି ! ଯୁଗର ଶେଷ ଆସିଗଲା ! ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା ! ନୂତନ ଜଗତ ଆସିଗଲା !”

ଆମ୍ରା ଏତଦ୍ଦରପରି ଆସିଗଲା !

ତେର୍ ସମସ୍ୟା, ତୁମ୍ଭେ ଦେଖ୍, ସେମାନେ ଯେଉଁ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ପ୍ରମାଣିକତାଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଯେସୁଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖିବା ବେଳେ ସ୍ଵୀକାର କରିନେଇଥିଲେ, ତାହା ହେଉଛି “ଆମ୍ଭେ ଏଥାରେ ସବୁ ପାଇଆଚ୍ଛି! ଏଥାରେ ସବୁ ଏଉଁ ରହିଛି! ଆଉ କିଛି ନାହିଁ!” ସେମାନେ ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କରିନେଇଥିଲେ ଯେ ଖ୍ରେଷ୍ଟିଆନ୍ମାନେ ଆସ୍ଲେ ସବୁରେ ଆନନ୍ଦ, ସବୁରେ ଆଶିଷ୍, ସବୁରେ କ୍ରପାର ଅନୁଭବ ଆସ୍ଲେ ଆଶା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏଥାରେ କଷ୍ଟ, ଦୁଃଖ, ଗରିବି, ଯନ୍ତ୍ରଣା ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । “ଏତା ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ଯାହା ଆମ୍ଭେ ପାଇଆଚ୍ଛି,” ସେମାନେ କହିନେଇଥିଲେ । “ଆମ୍ଭେ ସବୁ ପାଇଆଚ୍ଛି । ଆମ୍ଭେ ଧନାଟ୍ୟ! ଆମ୍ଭେ ଆଗକୁ ରାଜ୍ୟ କରିବାରେ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଛି! ଆମ୍ଭେ ଜ୍ଞାନୀ, ଆମ୍ଭେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ୍ଭେ ସମ୍ମାନଜନକ!” ମାନ୍ୟବର୍ ବିଷୟ ଯାହା ମୁଁ ଭାବିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଖ୍ରେଷ୍ଟିଆନ୍ ଆଶିଷ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ସମ୍ବନ୍ଧେ ସାରାନ୍ଶ କରେ ସେ ଶବ୍ଦ “ଆଗଲ୍ୟା” ଯାହା ଦ୍ୱିତୟ ସମୟ 8 ଆୟତରେ ପୁନରାବୃତ୍ତି ହୋଇଛି । “ଆଗଲ୍ୟା ତୁମ୍ଭେ ସବୁ ପାଇଆଚ୍ଛ! ଆଗଲ୍ୟା ତୁମ୍ଭେ ଧନାଟ୍ୟ ହୋଇଗଚ୍ଛ!” ଯେନେ ସେମାନେ ଆଗକୁ ଦାବି କରିରହିଥିଲେ, ଆଗଲ୍ୟା, ଏଥାରେ, ସେମାନେ କିଛି ପାଇରହିଲେ ଯାହା ପ୍ରକୃତପକ୍ଷରେ ଶେଷ ସମୟ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ । ତୁମ୍ଭେ ଦେଖ, ସେମାନେ କହିରହିଥିଲେ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରକୃତପକ୍ଷରେ ଏକ ବିଶ୍ୱାସୀ ଖ୍ରେଷ୍ଟିଆନ୍ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରକୃତପକ୍ଷରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରକୃତପକ୍ଷରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖ, ତାହା ହେଉଛି ଯାହା ଆମ୍ଭେ ଏହି ଜୀବନରେ ଦେଖିବା ଆଶା କରିବ – ଏଥାରେ ସ୍ଵର୍ଗ! ନୂତନ ସୃଷ୍ଟି! ପାପ ଏବଂ କଷ୍ଟ ଏବଂ ଦୁଃଖ ଉପରେ ଜୟ! ଏଥାରେ ତୁମ୍ଭେ ସବସେ ଭଲ ଜୀବନ ପାଇରହିଲେ ।

ଅହଙ୍କାରର ସମସ୍ୟା

ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବାର କିଛି ନାହିଁ ଯେ ସେମାନେ ଅହଙ୍କାରର ଏକ ସମସ୍ୟା ଥିଲେ । ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବାର କିଛି ନାହିଁ ଯେ ସେମାନେ ଆପଣା ଗିର୍ଜାରେ ଅନ୍ୟଦ୍ୱାରା ତୁଚ୍ଛ ଜଣାଯାଉଥିଲେ, ଯାହାର ଦୁଃଖ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ସେମାନେ କମ୍ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ, ଯାହାର ପାପ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ବିବେଚନା କରିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ପାଉଲ ଏଥାରେ ସହ୍ୟ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ଥିଲେ । କରିନ୍ଥିଅନ୍‍ମାନେ ଯଦି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ୍ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇବାର କ୍ଷମତା ରହିଛି ବୋଲି ଭାବିନି, ଯଦି ଆପଣ୍ତୁ ପର୍ୟାପ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ କିମ୍ବା ପର୍ୟାପ୍ତ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୋଇପାରିବେ, ତେବେ ପାଉଲ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଏଥାରେ ଭୁଲ ରହିଛି । ଦେଖଣ୍ଟୁ କିଭାବେ ସେ ଆପଣାକୁ ସେମାନଙ୍କ ସହ ତୁଳନା କରିଥିଲେ 9 ପଦରେ । “ମାତ୍ର ମି ମନେ କରେ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭ ପ୍ରେରିତଗଣଙ୍କୁ ଅନ୍ତିମ ସମସ୍ତଙ୍ଗ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡିତ ଲୋକ ସଦୃଶ୍ୟ, କାରଣ ଆମ୍ଭେ ବିଶ୍ୱଙ୍କୁ, ଦୂତଗଣଙ୍କୁ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛନ୍ତୁ । ଆମ୍ଭେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୂର୍ଖ । କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କେ ଜ୍ଞାନୀ । ଆମ୍ଭେ ଦୁର୍ବଳ, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ତୁମ୍ଭେ ସନ୍ମାନିତ, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ନିନ୍ଦିତ ।” ସେମାନେ ଦାବି କରିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ୍ ଉଚ୍ଚତାରେ ବାସ କରେ, କିନ୍ତୁ ଏଥାରେ ମହାନ ପ୍ରେରିତ ପାଉଲ ଆପଣାଏଁ, ଏକ ଜନସାଧାରଣ ଦୃଶ୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡିତ ଲୋକ ସଦୃଶ୍ୟ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୂର୍ଖ, ଦୁର୍ବଳ ଓ ସାଧାରଣ ଭାବେ ନିନ୍ଦିତ ।

ବର୍ତ୍ତମାନ ଘଣ୍ଟାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କର

ଏବଂ ଯଦି କରିନ୍ଥିୟାନମାନଙ୍କର ଭୁଲ୍ ଏବଂ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଶାର ସାର ହୋଇଥାକିବା ଶବ୍ଦଟି “ଏଥିରେ” ହୟ, ଆଗାମୀ ଜଗତ ଆମାର, “ଏଥିରେ”, 11 ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାଉଲଙ୍କର ବିକଳ୍ପ ଦେଖନ୍ତୁ। “ଏଥିରେ ଘଣ୍ଟି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆମ୍ଭେ ଭୁଖ୍ୟ ଏବଂ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ତ ଅଛି। ଆମ୍ଭେ ଦରଦ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପହନ କରି ଅଛି ଏବଂ ପ୍ରହାର କରା ଏବଂ ନିର୍ବାସିତ ଏବଂ ତଡ଼ାତ୍ ।” ପାଉଲ ଆଗାମୀ ଜଗତରେ ବସନ୍ତି ନାହିଁ; ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଘଣ୍ଟିରେ ବସନ୍ତି। କରିନ୍ଥିୟାନମାନେ ଦାବି କରିଥାକିବା ଯେଉଁଟି ଏଥିରେ ଆସିନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପାଉଲ ଏକ ଭିନ୍ନ ପଦ୍ଧତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥାକିବା ଅନ୍ତତମ ଯେହ୍ୟା ସ୍ୱୀକାର କରେ ଯେ, ଯଦ୍ୟପି ଗୌରବ ଆମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଇଛି, ତାହା ଏଥିରେ ରହିନାହିଁ । ତାହାତେ ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଘଣ୍ଟିରେ, ଏକ ଜଗତରେ ବସନ୍ତି, ଯେହ୍ୟା ଯେସୁଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବାର ଅର୍ଥ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭୁଖ୍ୟ ଏବଂ ବନ୍ଚନା ହୟ । ସେ ହସ୍ତ ଶିଳ୍ପ କରେ, ସେ କୁଚାଇ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତି । ସେ ଉଦ୍‌ବେଗ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ସେ ସହେନ୍ତି । ସେ ନିନ୍ଦିତ ହୟ ଏବଂ ସେ ଅନୁରୋଧ କରେ ଏବଂ ସିନ୍ନି ଲୋକଙ୍କୁ ସୁସମାଚାର ମାଧ୍ୟମରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାଥ୍ୟରେ ମିଳିତ ହେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରେ । ସେ କହିଥାକିବା ଅନୁସାରେ, ସେ ଜଗତର କଚରା, ସମସ୍ତ ଜିନିସର ଅବଶିଷ୍ଟ ହୟ । “ତାହା,” ପାଉଲ କହିଥାକିବା, “ହେ କରିନ୍ଥିୟାନ୍, ମୋତେ ଠିକ୍ ଆଶା ରଖିବା । ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଦିନେ ଜୟ ପାଇବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କର, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଉଚ୍ଚତା ଏବଂ ପାପ ଏବଂ କଷ୍ଟରୁ ଉଦ୍‌ବେଗ କରିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କର, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ମନରେ ଭାବିବା, ‘ଯଦି କେବଳ ମୋର ପ୍ରଯାପ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ ଥାକିବ, ତେବେ ସବ୍ ଭଲ ହେବ,’ ତୁମ୍ଭେ ସନ୍ତ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ଭୁଲ୍ ଆଶା ରଖିଛ ।

କରିନ୍ଥିୟାନଙ୍କ ଭୁଲ୍ ଫଳାଫଳ

ଏବଂ ଦୁଇଟି ଜିନିସ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଘଟଣା ଘଟିବ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ କୋରିନ୍ଥୀୟମାନଙ୍କର ଭୁଲରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ । ପ୍ରଥମ, ତୁମ୍ଭେ ଆତ୍ମ-ପ୍ରଭୋଦନା କରି ଭାବିବ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ଅସ୍ଲେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ । ତୁମ୍ଭେ କୋରିନ୍ଥୀୟମାନଙ୍କ ପରି ଆତ୍ମ-ଗର୍ବ କରିବ, ଆତ୍ମ-ଉତ୍ତମତାରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ ଜାଣିବ । ଅଥବା, ତୁମ୍ଭେ ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ଆସିବ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ସର୍ଵୋତ୍ତମ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାରେ ବିଫଳ ହେବାର କାରଣ ତୁମ୍ଭ ଦୋଷ । ହାଏ, ତୁମ୍ଭେ କେତେ ଦୃଷ୍ଟ ! ତାହା ହେବାର କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଭୋଗକର୍ମରେ ବିଫଳ ! ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ୱାସ ଦୁର୍ବଳ ! ତାହା ହେବାର କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଜୀବିକା ଉପାର୍ଜନ କରିବାରେ ସଂଘର୍ଷ କର୍ର ! ସମୃଦ୍ଧତା ସନ୍ଦେଶ କେତେ ଭୟାନକ ଶୟତାନଙ୍କର ମିଥ୍ୟା ବଚନ ! କିନ୍ତୁ ଏତଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏତି ସହଜରେ ଆମ୍ର ଭଲ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ । କି ତୁମ୍ଭେ ପରିପକ୍୍ଷ ଖ୍ରେଷ୍ଠିଆନଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଶୁଣିଛ, “ମୋ କେଉଁ ପାପ କାରଣ ପରମେଶ୍ୱର ମୋତେ ଏହି ଜୀବନରେ ଏତେ ଦିନ ଧରି କଷ୍ଟ ଦେଉଛନ୍ତି ?” ହେତେ ହୋଇପାରେ ତୁମ୍ଭେ ଏହି କଥା ମଧ୍ୟ କହିଛ । “ଏହି କଥା ମୋତେ କା'ହିଁ ଘଟଣା କରୁଛି ? ହେତେ ହୋଇପାରେ ମୁଁ କିଛି ଭୁଲ କରିଛି ? ହେତେ ହୋଇପାରେ ମୋତେ ଆମ ଖ୍ରେଷ୍ଠିଆନ ଜୀବନରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସ୍ତର ଛାଡ଼ିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି, ଯାହା ସବ ଠିକ୍ କରି ଦେବ ? ଏହି କଥା ମୋତେ ଘଟଣା କରୁଛି କାରଣ ଏହି ମୋ ଦୋଷ !” ତୁମ୍ଭେ ଏହି କଥା ଚିନ୍ତିତ କର କି ? ଏହି କଥା ମୁଁ ଜଣେ ପସ୍ତର୍ ହିସାବରେ ଅନେକ ଶୁଣିଛି ।

ସମୟକୁ ବୁଝିବା ପାଠ କର

କିନ୍ତୁ ପାଉଲ୍ କହେ, “ନା, ନା! ତାହା ସହି ନାହିଁ!” ନା, ଆପଣମାନେ ସମୟକୁ ବୁଝିବାକୁ ଶିଖିବା ଉଚିତ । ଏତିହାଇ ଆମ୍ଭେ ବାସ କରୁଛୁ । ଆମ୍ଭେ ଆଗାମୀ ଜଗତରେ ବାସ କରୁନାହିଁ; ତାହା ଏକ୍ ସମୟରେ ହେବ, କରିନ୍ଥିୟମାନଙ୍କ ଦାବି ଯାହା ହୋଇଛି । ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଉଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଯେ ଗୌରବମାନ ଆସିବ, ଯେଥି ଅନ୍ତତଃ ସବ ଅାସ୍ରୁ ପାଞ୍ଚ ହେବ, ଯେଥି ପରିତାପ ଆଉ କଦାଚିତ ଆମାଦେର ବ୍ୟାକୁଲତା କରିବ ନାହିଁ ଏବଂ ଦୁଃଖ ଆଉ କଦାଚିତ ଘେଁ ଆସିବ ନାହିଁ । ଆଗାମୀ ଗୌରବମାନ ଏକ ଦିନ ଆସିବ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏଥିରେ ନାହିଁ । ଏଥିରେ ଯେ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେଶୁଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ, ପାଉଲ୍ କହେ, ଅର୍ଥ ଆନନ୍ଦ, ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପେ । ଏହା ଆନନ୍ଦ ଅର୍ଥ, କିନ୍ତୁ ଏହା ପରତ୍ୟେକ୍ଷଣ ଅାସ୍ରୁ ମଧ୍ୟଦେଇ ଆନନ୍ଦ ହୋଇବ । ଏହା ପବିତ୍ରତାରେ ପ୍ରଗତି – ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ! ପବିତ୍ରତାରେ ପ୍ରଗତି । ଆଜି ମୁଁ କାଲି ଯାହା ହୁଏଁ ତାହା ନୁହେଁ, ଏବଂ କାଲି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରପାରେ, ମୁଁ ଆଜି ଯାହା ହୁଏଁ ତାହା ନୁହେଁ । ପ୍ରଗତି । କିନ୍ତୁ ଏହା ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରଗତି ହୋଇବ, କଠିନ ପ୍ରଯାସରେ ହୋଇବ, ଏବଂ ଏହା ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଗତି ହୋଇବ, ଯେଦିନ ଆମ୍ଭେ ଯେଶୁଙ୍କ ସହିତ ହୋଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ । ଏହା ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି ଆମାଦେର ଜୀବନରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇବ, ଆମ୍ଭେ ତାଙ୍କୁ କଠିନ କାର୍ୟ କରିବାକୁ ଡାକିବାବେଳେ “ହାଁ, ପ୍ରଭୁ” କହିବାକୁ ସକ୍ଷମ କରିବ । କିନ୍ତୁ ଏହା ଦୁର୍ବଲତା ମଧ୍ୟଦେଇ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ଶକ୍ତି ହୋଇବ । ଏହା କୃସ୍ତର ଶକ୍ତି ହୋଇବ । ଭୁଲ୍ ଆଶାଏ ଦେଖା, ଆପଣ ଦେଖୁନ୍ତୁ, ଗର୍ବର ଏକ ଉର୍ବର ଭୂଡାର । ପାଉଲ୍ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ କହେଚନ୍ତି, ସାଧାରଣ ଖ୍ରିସ୍ତିଆନ ଜୀବନ ଆଶାଏ ଆପଣଙ୍କ ଆଶାଏ ଠିକ୍ କରନ୍ତୁ । ଏଥିରେ ବାସ କରୁନ୍ତୁ; ଆଗାମୀ ଜଗତରେ ନୁହେଁ । ତାହା ଏଥିରେ ନାହିଁ । ଭୁଲ୍ ଆଶାଏ ।

ଏକ ପରିବାର ଉଦ୍‌ବୋଧନ

ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟତ:, ପାଉଲ ଏକ ପରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଦିଅଛନ୍ତି । ଆପଣେ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ଭାଗରେ ଉତ୍ତପ ପରିବାର ଭାଷା ଦେଖିପାରିବାକୁ ପାଇବେ । ଉଦାହର ସ୍ୱରୂପ ୧୪ ଏବଂ ୧୫ ଦେଖନ୍ତୁ । “ ମୁଁ ତମ୍ହାଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିବା ପାଇଁ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଲିଖି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଆମର ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପରି ତମ୍ହାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦିଅଛି । କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ତମ୍ହାଙ୍କର ଅନେକ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତମ୍ହାଙ୍କର ଅନେକ ପିତା ନାହିଁ । କାରଣ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କେ ତମ୍ହାଙ୍କର ପିତା ହେବିଛି ।” ପାଉଲ, ତମ୍ହେ ସ୍ମରଣ ରଖିବେ, କରିନ୍ଥ ରଚନା କରିଛନ୍ତି; ସେ ସମାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରାଇଛନ୍ତି । ସେ ଏକ ଆତ୍ମିକ ପିତା ସ୍ୱରୂପ; ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରା ସେ ସମାନଙ୍କର ପିତା ଅଛନ୍ତି । ଏବଂ ସେ ୮ ତ୍ର୍ ୧ ତମ୍ହାଙ୍କୁ ୧୩ ପଦରେ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ସ୍ୱର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏଥରେ ସେ ଆପଣା ସନ୍ତାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମାତା-ପିତା ଭାବରେ କଥା କହିଚନ୍ତି, ସେ କମଳ ହୋଇଯାନ୍ତି । “ମୁଁ ତମ୍ହାଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିବା ପାଇଁ ଚେ କଥା କହିନାହିଁ; ମୁଁ ତମ୍ହାଙ୍କୁ ଆମର ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପରି ଉପଦେଶ ଦିଅଛି ।”

ଏଥରେ ମାତୃ ଦିବସ, ଏବଂ ମାତାଏତା, ତମ୍ହେ ଏହା ବୁଝିପାରିବାକୁ ପାଇବେ – ତମ୍ହେ ଆପଣା ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଆପଣା ନିକଟରେ ଥିବା ସର୍ବ ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପାଇବେ, ବିଶେଷ କରି ଯଦି ସେମାନେ ଭୁଲ ପଥରେ ଚଲିଚନ୍ତି ଏବଂ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଯାଉଚନ୍ତି । ଏତା ହେଉ କି ଆଜି ଆମେ ଆମର ମାତାଏତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ଦିଅଛୁ, କି? ସେମାନେ ଆମାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ ଭାବରେ ଉପଦେଶ ଦିଏଚନ୍ତି, ଏବଂ କିଛି ସମୟ ବେଦନାଦାୟକ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏତା ପ୍ରେମ ଯୋଗେ ଚାଳିତ ହୋଇଚନ୍ତି ଏବଂ ଆମେ ଏତା ପରି ଭଲ ହୋଇପାରିବାକୁ ପାଇବେ । ଏତା ହେ ପ୍ର—ମାଣରେ ପାଉଲ କରିଚନ୍ତି । ସେ ତାଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସରେ ସନ୍ତାନ, ଯାଙ୍କୁ ସେ ଗଭୀର ଭାବରେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରାୟ ଖଡ଼ିରେ ଚଲିଜାଉଚନ୍ତି ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନଃ ରାସ୍ତାର ମଧ୍ୟରେ ଘୁମାଇବାକୁ ଚେ କରନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ଅହଙ୍କାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବହିରେ ଚଲିଚନ୍ତି, ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ସହ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦିଏଚନ୍ତି ।

ମୋତେ ଅନୁକରଣ କର!

ଏବଂ ସେ ବ୍ୟବହାର କରେ, ଯଦି ମୁଁ କେବଳ ଏକ ଚ୍ଛାତ୍ୟ ପିତାମାତାର ରୂପକକୁ ବିସ୍ତାର କରିପାରି, ଆସା କରି ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ନହିଁ, ସେ ତିନୋଟି ପିତାମାତାର ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାର କରେ, ତିନୋଟି ପିତାମାତାର ଉପକରଣ ତାଙ୍କର ଅନୁକଟନା ଘରକୁ ଚଲିବା ପାଇଁ। ମୁଁ କହିବାକୁ ସାହସ କରେ ଯେ, କିଛ୍ୟ ମାତା ଏହି କଥାରେ, ହୋତା କିଛ୍ୟ ପିତା ମଧ୍ୟ, ସମୟ ସମୟରେ ଏହି ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହାର କରିଥାକନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ, ୧୬ ପଦରେ ଦେଖନ୍ତୁ, ସେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଆସ୍ଥାରେ ସହି ରାସ୍ତା ଦେଖାଉଚନ୍ତି। “ମୁଁ ତାପାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଏନ୍ତୁ, ମୋତ୍ତାନୁକରଣ କରନ୍ତୁ!” ଆମ୍ରା ଏ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିଛୁ, ଯଦି ତାପାଙ୍କ୍ ଗତ ସପ୍ତାହ ଏହାନାହିଁ ଥିଲେ, କୋରିନ୍ଥୀୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଜୟିଲବାଦ ଥିଲା, ତାଙ୍କୁ ସେ ଦେଖାଉଚନ୍ତି ଯେ ସାଧାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଜୀବନ କେମିତି ଦେଖାଯେ। ଏବଂ ଏଥି ଲଡ଼େଇ, କଲିଶ୍ୟ ଏବଂ ଧିରଜ ମାଙ୍ଗିବା ଆଦି ଯେ ସାଧାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଜୀବନ, ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଚନ୍ତି, “ମୋତ୍ତାନୁକରଣ କର!”

ବଡ଼ ଭାଇ ଲାଗୁଚନ୍ତୁ!

ତା’ପରେ କୋରିନ୍ଥୀୟଙ୍କ ଉପରେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପିତାମାତାର ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାର କରେ ସେ ବଡ ଭାଇ ଲାଗୁଚନ୍ତୁ। ତାହା କ୍ ୧୭ ପଦରେ ଦେଖନ୍ତୁ? “ଏଇ କାରଣରେ ମୁଁ ତମ୍ଭାଙ୍କୁ ଟିମୋଥି ପଠାଇଲେନ୍, ମା’ର ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଭାବନ୍ତ ପୁତ୍ର, ପ୍ରଭୁଙ୍ଗତ ଆମ୍ରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ଯେପରି ଶିକ୍ଷା ଦିଏନ୍, ସେପରି ସମସ୍ତ ଗିର୍ଜାରେ ତମ୍ଭାଙ୍କୁ ମୋର ଜୀବନ ଧରଣ ରୂପରେ ମାନ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ।” କିଛ୍ୟ ସମୟ ମା କିମ୍ବା ବାପ ନ ପାରିବା ସମୟରେ ବଡ ଭାଇ କାମ କରିପାରେ। ପୌଲ ସେମାନଙ୍କୁ ଟିମୋଥି ପଠାଇଲେ, ଯେ ପୌଲଙ୍କ ଜୀବନ ଧରଣ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ଉଭୟ ଦ୍ୱାରା ପୌଲଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଥାକନ୍ତି।

ମୁଁ ଉପରେ ଆସିବାକୁ ପାରିବ ନହିଁ!

ଏଥିରେ ପାଉଲଙ୍କ ତୃତୀୟ ପିତୃତ୍ୱ ରଣନୈତିକି ହେବାକୁ ଏହି ବାକ୍ୟରେ ସାରାନ୍ଶ କରାଯାଇପାରେ । ଦେଖନ୍ତୁ, ମାତା-ପିତାମାନେ, ଆପଣେ ଏହି ବାକ୍ୟଟିକୁ ଚିନିବା କି ? ୧୮ ଠାରୁ ୨୧ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, “ମୁଁ ସେଥାରେ ଆସିବାଲେ କର ନାହିଁ ! ମୁଁ ଆସିବାଲେ !” ଏତଦିନ ସେ କହେ ! ତେ କ୍ୟା ପଦ ୧୮ ଦେଖିବା କି ? “କେହି କେହି ଅହଙ୍କାରୀ ମାନି ଚଲେ ଯେଥି ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାସକୁ ଆସୁ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ହେଲେ ମୁଁ ଶିଘ୍ର ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାସକୁ ଆସିବି, ଏବଂ ମୁଁ ଏହି ଅହଙ୍କାରୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ବକ୍ତବ୍ୟ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଜାଣିବି । କାରଣ ପରମପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ କେବଳ ବକ୍ତବ୍ୟରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିରେ । ତୁମ୍ଭେ କି ଇଚ୍ଛା କର ଯେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାସକୁ ଦଣ୍ଡ ସହିତ ଆସିବି କିଅବା ପ୍ରେମ ଓ କୋମଳତାର ଆତ୍ମାରେ ଆସିବି ?” ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରେଚ୍ଛା । ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଗର୍ବରୁ ପରିତାପ ଓ ନମ୍ରତାରେ ଆନା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିରହିଛନ୍ତି । ସେ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପଡ଼ିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁଶାସନ ଆଣିବାରେ ଭି ପ୍ରସ୍ତୁତ । ତୁମ୍ଭେ କ୍ୟା ପଦ ୨୧ ଦେଖିବା ? ସେ ଅତି ଜୋରାଜୋରେ ପ୍ରେମ ଓ କୋମଳତାର ଆତ୍ମାରେ ତୁମ୍ଭାଙ୍କ ପାସକୁ ଆସିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେ ଆସିବା ବେଳରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁଶାସନ କରିବାକୁ ହ୏, ସେ ତାହା କରିବାରେ ଭି ପ୍ରସ୍ତୁତ । ସେମାନେ ପରିବାର ଅନୁଶାସନକୁ କିପ୍ରକାର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଜଣାଇବେ, ତାହା ତାହା ନିର୍ଣୟ କରିବ, କିନ୍ତୁ ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ହେବାକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିତାପକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା, ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟାଇବା, ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଞ୍ଛିତ କରିବା କିଅବା ଆଘାତ କରିବା ନୁହେଁ ।

ଏଥିରେ ସେ କହେ, “ମୁ ଆସିବା ବେଳେ, ମୁ କରିନ୍ଥୁସର ସେ ଗର୍ବିଷ୍ଠ ନେତାମାନଙ୍କ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରମାଣିକତା ଉପରେ ଏକ ସ୍ପଟଲାଇଟ୍ ପକାଇବାକୁ ଚାହୁଁ । ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏତୋ ବିଭାଜନ ଓ ବିପର୍ୟୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛନ୍ତି ।” ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ, ସେ କହୁଛନ୍ତି, “ମୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ ଯେ ସେମାନେ କେବଳ କଥା ବା ସୁପରନ୍ ନେଚୁରାଲ ପାୱାର ବାସ୍ତବିକତା ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣନ୍ତି କି, ଯାହା ପରମପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଏକ ଅତି ଆବଶ୍ୟକ ବିଶେଷତା । କେବଳ କଥା ନୁହେଁ,” ସେ କହେ, “କିନ୍ତୁ ପାୱାର – ବାସ୍ତବିକତା, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବାସ୍ତବିକତା । ସେମାନେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବାସ୍ତବିକତା ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣନ୍ତି କି?” ଏହା ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ଯେ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ନିଜ ନିଜ ମନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଚନ୍ତି । ଏହା ପ୍ରକାର ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଭାବିବାକୁ ଚାହୁଁ ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ତାଙ୍କ ବଚନମାନ ପଢୁଚ୍ଛୁ । କି ମୋ ଈସାୟି ଜୀବନ କେବଳ କଥା ବିଷୟକ କି, କିମ୍ବା ମୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବାସ୍ତବିକତା ଜାଣିଥାଉ? କି ଏହା କେବଳ ଶବ୍ଦ ଓ ବହିରାଙ୍ଗ ପ୍ରଦର୍ଶନ, କିମ୍ବା ମୁ କ୍ରୁସ୍ ର ପାୱାର, ଅନୁଗ୍ରହ ର ପାୱାର, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାର ପାୱାର ଓ କାର୍ୟ ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣିଥାଉ? ଏହା ତାଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରିବାକୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାମାଣିକ ହୋଇବାକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିବା । ସେ କରିନ୍ଥୁସର ସେମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଇବାକୁ ଚାହୁଁ ଯେ କେବଳ କଥା ହେଉଛି ଅପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ଓ ଜୀବନ ଓ ପାୱାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରୟୋଜନ ।

ତେବେ ମୁଁ ଏଥାରେ ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ । ଧରି ଯେବି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଖ୍ରେଷ୍ଟିୟାନ ଜୀବନକୁ ପରଖିବା, ତୁମ୍ଭେ ଆବିସ୍କାର କରିବା ଯେ ଏହା ପ୍ରାୟ ଦିର୍ଘ ସମୟ ଧରି କେବଳ ମସ୍ତକ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ କଥା ହୋଇଅଛି । ଧରି ଯେବି ତୁମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କ ଶବ୍ଦର ସେବା ଅଧୀନରେ, ସ୍ଵୀକାର କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଅଛ, ଯେ ଏହା କେବଳ ପ୍ରଦର୍ଶନ । ତେ ବେଳେ କି ହେବ ? ତୁମ୍ଭେ କି କରିବା ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଏହା ଜ୍ଞାନ କରିବା ଆଜି ସକାଳ ? ମିସାଇ ପାଉଲଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭେ ଇଙ୍ଗିତ ପାଇଅଛୁ । ତିମୋଥିଙ୍କୁ ସେ କିପରି ପଠାଇବାକୁ ଯାଉଚନ୍ତି, ତୁମ୍ଭେ କି ୧୭ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦେଖିବା ? “ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭାନଙ୍କୁ ତିମୋଥି ପଠାଇଅଛି, ମାତ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କେ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପୁତ୍ର, ତୁମ୍ଭାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ମାରଗ ସମ୍ପର୍କରେ ମାତ୍ର ଜାଣିତାବାକୁ ।” ସେ ତାଙ୍କୁ ତାର ନକଲ କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଅଛନ୍ତି । ସେ ଆପଣା ଆତ୍ମିକ ବାସ୍ତବିକତା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଚନ୍ତି । ସେ ତିମୋଥିଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଠାଇଅଛି ତାଙ୍କୁ ଜାଣିତାବାକୁ ଯେ ଏହା କିପରି ଦେଖାଯାଇପାରେ । ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନଯାପନ । ଆତ୍ମିକ ବାସ୍ତବିକତା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ଯେ ଜୀବନ ବାସ୍ତବିକ । ତୁମ୍ଭେ କି କରିବା ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆବିସ୍କାର କରିବା ଯେ ତୁମ୍ଭେ ଖ୍ରେଷ୍ଟିୟାନ ଜୀବନ ବହିରାଗତ ଆକାର, ଅନ୍ତରାତ୍ମାର ବାସ୍ତବିକତା ନୁହେଁ ? କି କରିବା ଯଦି ଏହା କେବଳ କଥା ହୋଇପାରେ କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ନାହିଁ ? ତୁମ୍ଭେ ଯେସୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ । ତୁମ୍ଭେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ । ଆଜି, ଏଥାରେ, ଆର ବିଳମ୍ବ ନାହିଁ, ଆର ବହାନା ନାହିଁ । ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବଞ୍ଚାବାକୁ ନିର୍ବାହ କରିବା ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଧାର୍ମିକ ଯୋଗ୍ୟତା ଦରଖାସ୍ତ କରିବା ନାହିଁ । ଏଥାରେ ସମୟ ସଚ୍ଚାଇ ହୋଇପାରିବା । ଏଥାରେ ସମୟ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଏବଂ ଆପଣା ଆବଶ୍ୟକତା ଜାଣିତାବା ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ଯେସୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଚିତ୍ର କରିବା ଯେ ବାସ୍ତବିକତା ପାଇଁ, ଧାର୍ମିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନୁହେଁ । ବହିରାଗତ ଆକାର, ଶକ୍ତିହୀନ ଏକ ଶବ୍ଦର ଆକାର ନୁହେଁ । ୟେସୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତୁମ୍ଭେ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଏବଂ ତୁମ୍ଭେ ହୃଦୟରେ ସ୍ଵୀକାର କରିବା ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆତ୍ମସମ୍ମାନ ହୋଇପାରିବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆସିବା, ସେ ତୁମ୍ଭେ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଏବଂ ହୃଦୟରେ ସ୍ଵୀକାର କରିବା । ସେ ତୁମ୍ଭେ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଏହା ମହିମାନ୍ୟ ପ୍ରଜେକ୍ଟ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆତ୍ମସମ୍ମାନ ହୋଇପାରିବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆସିବା । ଏହା ପାଉଲ କରିନ୍ଥିଆନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଅଛନ୍ତି; ଏହା ଆମ୍ଭେ ଆମ ହୃଦୟ ପରଖିବା ବେଳେ ଆମ୍ଭେ ଆହ୍ୱାନ କରିଅଛୁ । କି ମୋର ଖ୍ରେଷ୍ଟିୟାନ ଜୀବନ କେବଳ କଥା, ନାକି ମୁଁ ଜ୍ଞାନ କରିପାରୁଚି ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ଯେ ଶକ୍ତି ରହିଅଛି ?

ଏଥାରେ ଆମ୍ଭଙ୍କ ଆଶାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଜୀବନ ପ୍ରକୃତି ବାବଦରେ ସହି କରିବାକୁ ଏକ ଡାକ ଅଛି । ଏହି ଜଗତ, ଯୀଶୁ କହିଛନ୍ତି, “ଏହି ଜଗତରେ, ତୁମ୍ଭ୍ରେ କଲେଶ ହୋଇଥାକିବ । ମୁ ତୁମ୍ଭ ସହ ଥାକି ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ସହଯୋଗ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି । କିନ୍ତୁ ଏହା କଠିନ ହୋଇଥାକିବ । ଗୌରବ ଆସିବ, କିନ୍ତୁ ଏଥାରେ ଏହା ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉ ନାହିଁ ।” ଏବଂ ପାଉଲଙ୍କ ପରିବାର ଉଦ୍‌ବୋଧନ ଅନୁସାରେ ଆମ୍ଭଙ୍କ ହୃଦୟଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି । ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରକୃତିରେ ଅଛ କି ? ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରକୃତିରେ ଅଛ କି ? ଅଥବା ଏସବ କେବଳ ଆଲୋଚନା ମାତ୍ର ? ଆସନ୍ତୁ ଓ ରାଜା ଯୀଶୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବସନ୍ତୁ ଓ ଶେଷକୁ ପ୍ରକୃତ ହୋଇବା । ଆମ୍ଭେ ଏକତ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ !

ହେ ଆମାର ପିତା, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ନତ ହୋଇ ଆସିବା ବେଳେ, ଆମ୍ଭେ ଅନୁରୋଧ କରିଚି କି ଆମ୍ଭେ ଭାଙ୍ଗିବା ଦକ୍ଷ, କେବଳ ଆଲୋଚନା କରିବା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିବା କିନ୍ତୁ ତାହାର ଶକ୍ତିକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା । ଦୟା କରି ଆମ୍ଭଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିଦିଅ ପ୍ରଭୁ । ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ନତ ହୋଇ ଆସିବା ବେଳେ, ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଚି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କେ ଲଗାଇ ଦିଅ । ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମାର ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଆନ୍ୟାୟିତ କର, ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ଓ ରାଜା ଓ ଆଶା ଓ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶାନ୍ତି ଓ ଶରଣ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକାର କରିବା । ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆଜି ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତ ହୋଇବାକୁ ସହଯୋଗ କର, ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ତାହା କରିବା ବେଳେ, ତୁମ୍ଭେ ଆମାର ହୃଦୟରେ ଅତଭୁତ ସୁସମାଚାର ଆକ୍ରମଣ ଘଟଣ କରିବା ଦେଖିବାକୁ ପାଇ ଆରମ୍ଭ କରିବ, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଭଗନ କରି ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଭାବରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବ । କାରଣ ଆମ୍ଭେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ଏହା ମାଗିଚି, ଆମେନ୍ ।