ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରେମ ଗୀତ

ସବସେ ବଡ଼ା ପ୍ରେମ ଗାନ

ଜେଫାନିୟା 3:17

ଗେବ ଫ୍ଲୁହ୍ରେର ଦ୍ୱାରା

ଆପଣମାନେ ବସିବା ସମୟରେ, ଯଦି ଆପଣମାନେ ଆପଣା ବିବଳ ନେଇଁ ମୋ ସହିତ ଜେଫାନିୟା ପୁସ୍ତକକୁ ପଠନ୍ତୁ । ଏତା ପୁରାତନ ନିୟମରେ ଅଛି । ଯଦି ଆପଣେ ଏତା ପାଇଁ ଚାହୁଁ ନାହିଁ ପାରୁଚନ୍ତେ, ତେବେ ଏତା ଠିକ୍ । ଏତା ଏକ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକ । ଯଦି ଆପଣେ ଏକ ପ୍ରଚାର ବିବଳ ବ୍ୟବହାର କରୁଚନ୍ତେ, ତେବେ ଏତା 790 ପୃଷ୍ଠାରେ ଅଛି; 7-9-0 । ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଜେଫାନିୟା ପୁସ୍ତକର 3 ଅଧ୍ୟାୟର 17 ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା । ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆମ୍ଭେ ପ୍ରପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଆରଦନା କରିବା ।

ବୃଦ୍ଧ ବୟସ ପର୍ୟ୍ୟନ୍ତ, ହେ ଆମ୍ଭର ମହାନ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଅଛ ଯେ ତୁମ୍ଭ ଲୋକମାନେ ତୁମ୍ଭ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ପ୍ରେମକୁ ପ୍ରମାଣିତ କରିବେ । ଆଜ ରାତରେ ଆମ୍ଭେ ସବସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଶବ୍ଦମାନ ସ୍ତରରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛି, ଆମ୍ଭେ ପ୍ରପ୍ତ କରିବା ଯେ ସେମାନେ ଆମ୍ଭଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପଡ଼ିବେ, ଯେ ସେମାନେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଏବଂ ଜଗତକୁ ଦେଖିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବେ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଆମ୍ଭଙ୍କ ଲାଗି ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ କରିଦେବେ, ଯେ ଆମ୍ଭେ ଯେସୁଙ୍କୁ ଦେଖି ପାରିବା । ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଏସବ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାମରେ ପ୍ରପ୍ତ କରିବା । ଆମେନ୍ ।

ଜେଫାନିୟା 3, 17 ଶାସ୍ତ୍ର । ଏତା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର, ପ୍ରେରଣାଦତ୍ତ, ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଭୁଲ ବଚନ :

“ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ସହରେ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ; ସେ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ ; ସେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଆପଣା ପ୍ରେମରେ ଶାନ୍ତ କରିବେ ; ସେ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଉଲ୍ଲାସର ସହିତ ଗାୟନ କରିବେ ।”

ଘାସ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଜାଏ, ଫୁଲ ଝଡ଼ିଜାଏ, କିନ୍ତୁ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ ସଦା ସଦା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇରହିବେ ।

କିଛି ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ସବସେ ଭଲ ବିକ୍ରୟ ହୋଇଥିବା ଏବଂ ସର୍ଵୋଚ୍ଚ ବ୍ରାଡୱେ ସଙ୍ଗୀତ ଥିଲା ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ଯାହାର ନାମ ଥିଲା, ଦ ଲାଇଟ ଇନ୍ ଦ ପିଆଜ୍ଜା, ଯାହା ଫାବ୍ରିଜିଓ ନାକାରେଲି ନାମକ ଜଣେ ଇଟାଲୀୟ ଟାଇ ବିକ୍ରେତା ଯିଏ ସୁନ୍ଦର କ୍ଲାରା ଜୋନସନ୍ ନାମକ ଜଣେ ଆମେରିକୀୟ ସାଥ୍ୟାଚାର୍ ଇଟାଲୀ ଦେଶରେ ପ୍ରେମରେ ପଡ଼ିଥିଲେ । ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତରେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଅଛି ଯେତି ସେ ପ୍ରେମ ଗାନ ଗାଉଥି କହିଲା, “କହିବା କିଛି ପ୍ରକାରେ” । ଏବଂ ପ୍ରେମ ଗାନର ଶିଖର ହୋଇଛି ସେମାନେ ଶବ୍ଦରେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିବା ନାହିଁ, ସେଥିରେ ସେମାନେ କେବଳ ଏକ ଶବ୍ଦ ଗାଉଥି, “ଆଃ” ! ଏବଂ ଏତା ଆନନ୍ଦଜନକ ଏବଂ ଉଲ୍ଲାସଜନକ ଏବଂ ସେ ଏକ ଜନ ପରସ୍ପରରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥି । ଏବଂ ଥିଏଟରର ଜଣେ ମହାନ ସମିକ୍ଷକ ସ୍ଟିଫେନ୍ ହୋଲଡେନ୍ ଲିଖିଥିବା ନ୍ୟୁ ୟର୍କ ଟାଇମ୍ସ ସମିକ୍ଷାର ଶୀର୍ଷକ ଏ ସବ କଥା କହିଥି – “ପ୍ରେମ ଗାନ ଯାହା ଶବ୍ଦ ବଫଳ ହୋଇପାରିବା ବେଳା” । “ପ୍ରେମ ଗାନ ଯାହା ଶବ୍ଦ ବଫଳ ହୋଇପାରିବା ବେଳା” ।

ଆମ ଏବଂ ପରମପିତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଧା

ଏଥିରେ ତୁମ୍ଭେ ଦେଖ ପାର, ଜେଫାନିଆ ୩ ରେ ଆଜ ଆସିଲେ, ଆମ୍ଭେ ଏହି ଦୁଇ ପ୍ରେମିକା ସହ ସଙ୍ଗ୍ୟେ ସ୍ଥିତିରେ ଅଛି । ପରମେଶ୍ୱର ଓ ଆମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ଭାଷା ବାଧା ଅଛି । ସେ ପବିତ୍ର ଓ ଆମ୍ଭେ ନୁହୁଁ । ଜସ୍ତୁ ଇଟାଲିୟାନ୍ ଓ ଆମେରିକାନ୍ ମଧ୍ୟରେ ଭାଷା ବାଧା ଥିଲା, ସେପରି ଆମ୍ଭ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ଭାଷା ବାଧା ଅଛି । ଏଥି ସତ୍ତ୍ୱେ ଆଜ ଆମ୍ଭେ ଏକ ବିବଲ ବଚନ ରେ ଆସିଲେ ଯାହା ନିୟୁୟର୍କ ଟାଇମ୍ସ ରିଭ୍ୟୁ – “ପ୍ରେମ ଗାନ ଯାହା ଶବ୍ଦ ବଫଳ ହୋଇପାରିବା ବେଳେ କଥା କହେ ।” ଜେଫାନିଆ । ଏହି ପୁସ୍ତକ ଟି ସରଳ ରୂପେ ସାରାନ୍ଶିତ ହୋଇପାରିବ । ପ୍ରଥମ କିଛି ଅଧ୍ୟାୟ, ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ଅଧ୍ୟାୟ ବାଦ ସାର୍ବଜନୀନ ବିଚାର । ଓ ତେବେ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିନ୍ଦୁ ଅଛି ଯେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି, ଦେଶ ଓ ଭାଷା ପାଇଁ ସାର୍ବଜନୀନ ଉଦ୍ଧାର କାର୍ଯ୍ୟ ବାରେ କଥା କହିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି । ଓ ଏହି ପୁସ୍ତକ ଆମ୍ଭେ ଅଧ୍ୟାୟ ୩ ଶଲ୍ୟାୟ ୧୭ ରେ ଶେଷ ହୋଇପାରିବ । ଏକ ଟିପ୍ପଣୀକାରୀ ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଡାକିବା କରିଛନ୍ତି, "ପୁରାତନ ନିୟମର ଯୋହନ ୩:୧୬ ।" ଏତ ଭଲ ଯେ ଏହା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରିସ୍ରମ ହୋଇପାରିବ । ଆମ୍ଭେ ଭୟ ଓ କମ୍ପନ ସହ ଏହାକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବା ଉଚିତ । ଏତ ଭଲ । ଏତ ଅତିରିକ୍ତ । ଏଥି ଶବ୍ଦ ଅଛି, ପରାସ୍ତ କରିବା ଶବ୍ଦ ନୁହୁଁ, କିନ୍ତୁ ଆଜ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆମ୍ଭେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା । ଓ ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ ସରଳ । ଖ୍ରିସ୍ତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭ ସହ ଅଛନ୍ତି ଓ ଆମ୍ଭ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି । ଖ୍ରିସ୍ତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭ ସହ ଅଛନ୍ତି ଓ ଆମ୍ଭ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି । ଓ ଏହା ଆମ୍ଭ ଦୁଇ ଶିର୍ଷକ – ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭ ସହ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭ ଉପରେ । ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭ ସହ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭ ଉପରେ ।

ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭ ସହ

ପ୍ରଥମ ଭାଗ ୧୭ ପଦ କୁ ଆଉ ଦେଖନ୍ତୁ । “ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି; ସେ ଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଛନ୍ତି ଜୋ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ।” ମନୁଷ୍ୟର ପତନ ହୋଇଯାଉଁ ପରଯନ୍ତ, ଆମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱରଠାରୁ ବିଚ୍ଛୁଡ଼ା ହୋଇଅଛୁ, ଆମ୍ଭେ ନିଜ ନିଜ ଆତ୍ମାଠାରୁ ବିଚ୍ଛୁଡ଼ା ହୋଇଅଛୁ, ଆମ୍ଭେ ଏହି ସର୍ବପ୍ରଥମ ସର୍ଜନ ଠାରୁ ବିଚ୍ଛୁଡ଼ା ହୋଇଅଛୁ, ଆମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ସକଳ ସାଥ୍ୟ ଜୀବ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଠାରୁ ବିଚ୍ଛୁଡ଼ା ହୋଇଅଛୁ । ବିଚ୍ଛୁଡ଼ା ହେଉଗଲେ ହୋଇପରି ପତନ ହୋଇଯାଉଁ ମନୁଷ୍ୟର ବିଶେଷତା ଅଛି । ଏଥି ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ବାରମ୍ବାର, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଉଥିବା କଥା ହେଉଛି ସେ ପରମେଶ୍ୱର ଯିନି ତାଙ୍କଠାରୁ ବିଚ୍ଛୁଡ଼ା ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଢୁଣ୍ଡ଼ିବା କରନ୍ତି । ସେ ନିରନ୍ତର ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କୃତ୍ୟ ବିଷୟ ବିନା ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି; ସେମାନେ କେତେ ଦୂର ପଡ—়ିଯାନ୍ତି ବିନା । ଏବଂ ଏଥି ପରମେଶ୍ୱର ଯିନି ଆମ୍ଭର ପ୍ରେମ ଗୀତ ଗାଉଥିନ୍ତି, ସେ ଆମ୍ଭର ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବା ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେ ଆମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା କରିବା ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି ଯେ ବିଚ୍ଛୁଡ଼ା ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି ଜୀବଙ୍କୁ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଫେରିଆସିବାକୁ । ତାହା ଆଚଛର୍ଯ୍ୟଜନକ । ଆମ୍ଭେ ସକଳ ବିଶ୍ୱାସ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବାକୁ ପାରିବା, ଏବଂ ଯେତେବେଳ ଆମ୍ଭେ ତାହା କରିବ, ଆମ୍ଭେ ସିଗମ୍ଫ୍ରଏଡ ଫ୍ରଏଡଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବାକୁ ପାରିବା । ଫ୍ରଏଡ ତ ଆଧୁନିକ ମନୋବିଜ୍ଞାନର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା, ଯିନି କହିଥିନ୍ତି ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱାସ କେବଳ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣତା । ଆମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ସର୍ଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶାକୁ ଏକ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜେକ୍ଟ କରିବା କରନ୍ତି, ଯିନି ଅସ୍ତିତ୍ୱହୀନ । ଫ୍ରଏଡଙ୍କ ସମସ୍ୟା ଅଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପତନ ହୋଇଯାଉଁ ଧର୍ମ ସମସ୍ୟା ଅଛି, ଏବଂ ଈସାଇତା ବାହାରେ ଅନ୍ୟ ସାରଳ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ସମସ୍ୟା ଅଛି, ଯେ ଆମ୍ଭେ ଏରୂପ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କଲ୍ପନା କରିବ ନାହିଁ, ବନ୍ଧୁମାନ । ଆମ୍ଭେ କଦାପି କରିନାହିଁ, ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ ବିନା ବିଶ୍ୱରେ ଏରୂପ କୌଣସି ପରମେଶ୍ୱର ନାହିଁ, ଏବଂ ଆମ୍ଭେ କଦାପି କରିନାହିଁ । ଏହା ଏକ ଅର୍ଥରେ ସତ୍ୟ ହୋଇପରି ଭଲ ଲଗିବା ପାଇଁ ଅତି ଭଲ ।

ସେ ପରମେଶ୍ୱର ଯିନି ଗାଉଥିନ୍ତି

ତେବେ ଆରମ୍ଭରେ, ହୁଏଁ ଆମ୍ରା ଜାଣିପାର୍ଥି ଯେ ଆମ୍ରା ଜାଣିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ସମୟରେ ଆସିବା । ଏବଂ ଏତା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆସିବ, କାରଣ ଆମ୍ରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ଯିଏ ଗାଉଥାସି । କିନ୍ତୁ ଆମ୍ରା ସେଥାରେ ପହନ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ସହମତ ଅଛନ୍ତି – ସଙ୍ଗୀତ ସମ୍ପର୍କରେ, କିଏ ବିଶେଷଜ୍ଞ ? ମନେ କରି ଆମ୍ରା ସବୁ ବିଶେଷଜ୍ଞ । କିନ୍ତୁ ଯେବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ଏହି ଜିନିସଗୁଡ଼ିକ ପରିମାପ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସହମତ ଅଛନ୍ତି ଯେ ସଭରେ ବୃହତ୍ ପ୍ରେମ ଗାନ ହୋଇଅଛି ରାଇଟଚସ ବ୍ରଦର୍ସ, “ଆନଚେୟନ୍ଡ ମେଲଡ଼ି” । ଏତା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଗାନ । ଏବଂ ଏତା ଧୀରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଅଛି ଏବଂ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କ୍ରେସେଣ୍ଡୋରେ ପରିଣତ ହୋଇଅଛି । ଏବଂ ଏତା ଆସଲେ ବିବଲି ସମ୍ପର୍କରେ । ଆମ୍ରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଗାନର ଶିଖର ସମୟରେ ଆସିବା । ଏତା ସଦା ସୃଷ୍ଟିରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଅଛି, ଯେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ରା ପ୍ରଥମ ପିତାମାତାଙ୍କ ନକାସ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଅଛି ଏବଂ ପଶୁଙ୍କ ଚର୍ମରେ ତିନିସ୍ୱର୍ଗ କରିଅଛି, ଏବଂ ଓଲ୍ଡ ଟେସ୍ଟାମେଣ୍ଟର ବାକି ସମୟରେ ପରମେଶ୍ୱର ଏହି ଏକ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରେମ ଗାନ ଗାଉଥାସି, ଏବଂ ଏହି ସାଫ ଭାବେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଅଛି କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଏତା ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହଁ । ଏବଂ ଏତା ବେଥଲେହେମ ଉପରେ ଆକାଶ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିବା ସମୟରେ ଏବଂ ଦୂତମାନେ ଗାଉଥାସି, “ଉଚ୍ଚତାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରେ ଗୌରବ, ପୃଥିବୀରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି” ସମୟରେ ଏହି ଗାନ ଶିଖରରେ ପହନ୍ଚିବା । ଏତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ଶିଖରରେ ପହନ୍ଚିବା ।

ଏଥାରେ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭକ ଏହା କାହ୍ନ ଅଛନ୍ତି । ସେ କହେ, “ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି; ଜଣେ ବଳିଷ୍ଠ ନାୟକ” – ଆମ୍ଭେ ଏହାକୁ ଅନୁବାଦ କରି ପାରିବା । ଏତା ଯୁଦ୍ଧର ଚିତ୍ର । ଆମ୍ଭେ ଅକ୍ସର ଆମ୍ଭର ଉଦ୍ଧାରକୁ ଯୁଦ୍ଧ ଭାବେ ଭାବନା କରିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ମୂହୁର୍ତ୍ତ ଯେସୁ ବପ୍ତିଜିତ ହେଲେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ କ୍ରୁସରେ ମରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏତା ଯୁଦ୍ଧ ଥିଲା । ସେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶୈତାନଙ୍କ ସଙ୍ଘର୍ଷ କରିବା କରିବା, କ୍ରୁସରେ ଶୈତାନଙ୍କ ସଙ୍ଘର୍ଷ କରିବା । ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପରେ, ରୋଗ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଭାବନାତ୍ମକ ବିଘନ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ମୃତ୍ୟୁ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ନରକର ସକଳ ଶକ୍ତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏବଂ ପାପର ସକଳ ପ୍ରଭାବ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇ ରହିଲା, କାରଣ ଆମ୍ଭଙ୍କ ନିକଟରେ ଆସୁଥିବା ପରମେଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପରମେଶ୍ୱର । ଏବଂ ସେ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପରମେଶ୍ୱର । ମୁଁ ଏଇ ସପ୍ତାହ ଜାଣିଲୁ – କୌଣସି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ, ଏତା ପ୍ରତି ବର୍ଷ ହୋଇଥାକେ – ପାଞ୍ଚଟି ସର୍ଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଭକାରୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ତିନୋଟି ହେଉଛନ୍ତି ଅତିନାୟକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ଆମ୍ଭେ ଏମାନଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବା । ଆମ୍ଭେ ଏମାନଙ୍କରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନହୁଁ । ଏବଂ କେବଳ ଏହାରେ ନହୁଁ, ସାରା ବିଶ୍ୱରେ । ଆମ୍ଭେ ନିର୍ମାଣ କରିବା ଏବଂ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ପଠାଇବା ଆତିନାୟକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରମାନ ହେଉଚନ୍ତି ସର୍ଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଭକାରୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । କାହିଁକି ଆମ୍ଭେ ଏହା ଅତିନାୟକ କଥାଚିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଏତେ ଭଲ ପାଇବା ? ମୁଁ ଭାବିବା କି, ଆମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ଗଭୀର ଭାବେ ଜାଣିବା କି ଆମ୍ଭେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବନା ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇବାକୁ ଆଗ୍ରହ କରିବା । ମୁଁ ଭାବିବା କି, ଏତାଇ କାରଣ ଯେ ଏମାନେ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଭକାରୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ଆମ୍ଭେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବନା ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇବାକୁ ଆଗ୍ରହ କରିବା । ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ଆପଣା ଭାଗ୍ୟବାନ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା କହେଚନ୍ତି, “ଜଣେ ବଳିଷ୍ଠ ନାୟକ ଆସୁଚନ୍ତି ଯେ ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ, ଯେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବ, ଯେ ଆମ୍ଭେ କଲ୍ପନା କରିପାରିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅତିନାୟକ କଥାଚିତ୍ରରୁ ଉତ୍ତମ । ଏବଂ ସେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବ । ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ଯୋଗ୍ୟତା ହେଉଛି, ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିବା କି ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବନା । ଏତାଇ ଆବଶ୍ୟକ । ଏହା ହେଉଛନ୍ତି ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଆରମ୍ଭ କରିବା ସ୍ଥାନ । ଜଣେ ପରମ ଅତିନାୟକ ଆସୁଚନ୍ତି – ଯେସୁ । ଏହା ହେଉଛନ୍ତି ଆମ୍ଭଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ପରମେଶ୍ୱର ।

ଆମ୍ଭ ଉପରେ ପରମେଶ୍ୱର

ଏଥିରେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଈମାନଦାରୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ବହୁତ ଈମାନଦାରୀ । ଯେତେବେଳ ମୁଁ ଏଥି ପାଇଁ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛି ଆଉ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛି, ପଠାଣଙ୍କ ସହିତ ଜାଙ୍ଘଲ କରିଛି, ମୁଁ ଏଥିରେ ପରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇଛି । ମୁଁ ଟିକା ପଢ଼ିଛି, ଅନ୍ୟ ଉପଦେଶ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଛି ଆଉ ଅନ୍ୟ ଉପଦେଶ ପଢ଼ିଛି, ମୁଁ ବହୁତ, ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେବାକୁ ପାଇଛି ଯେ ମୁଁ ଏକଲ ନୁହେଁ । କାରଣ ପରସ୍ତ ପଦଗୁଡ଼ିକ ଅଚମ୍ଭା କରି ଦେଇଥାକେ । ଏତା ଆମ ଉପରେ ପରମେଶ୍ୱର । ମୋ ସହିତ ୧୭ ପଦରେ ଚାଉଁ । “ସେ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ; ସେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଆପଣା ପ୍ରେମ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ କରିବ ; ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାୟନ କରି ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଉଲ୍ଲାସିତ ହେବ ।” ଏଥିରେ ଆମ୍ଭଗାର ମାନୁଷଙ୍କ ଅନୁରୂପ ଅଛି । ଆମ୍ଭେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଛି । ଆମ୍ଭେ ଏତେ ଖୁସି ହୋଇଛି ଯେ ଆମ୍ଭେ ଆନନ୍ଦରେ ଚିତ୍କାର କରିଛି, ମୋତେ ଲାଗେ ଯେ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଏମିତି । କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ଆମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତାହା କରିବାକୁ ଆସୁଛୁଁ । ଆଉ ସେତା ହେଉଛି ଯେଥି ସବ କିଛି ଭାଙ୍ଗି ପଡ—়େ । ସେତା ହେଉଛି ଯେଥି ଆମ୍ଭେ ପ୍ରକୃତରେ କି କରିବ ଜାନି ନାହୁଁ । ଆମ୍ଭେ ଏମିତି ଅଭାବନା ସୃଷ୍ଟି କରି ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଅକ୍ଷମ ହୋଇଛୁଁ କାରଣ ସେ ଏତୋ ଅଚମ୍ଭା କରି ଦେଇଥାକେ । ଏତା ଆମ ଦିନେନିଦ୍ୟ ଅଭିଜ୍ଞତା ସହିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଭିନ୍ନ । ତିନ୍କୁ ଆମ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବାକୁ ଭାବିବା ଏତୋ ଭିନ୍ନ ।

ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବାକୁ

ଏବଂ ତୁମ୍ଭେ ଦେଖାଇ ପାରିବ କି ସେ ସୈ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର କରେ ଯେହି ଭାଷା ଆମ୍ଭେ ଗତ ସପ୍ତାହ ପଦ ୧୪ ଠାରୁ ୧୬ ପର୍୍ୟନ୍ତ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛୁ ଯେଥି ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହା କରିବା ପାଇଁ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ କହେ? ଏବଂ ତାପରେ, ସେ ବିପର୍ୟୟ ଘୂରାଇ କହେ, "କେବଳ ଈଶ୍ୱର ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ ହେବାକୁ, ଆନନ୍ଦ ସମ୍ପର୍୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କରେ, ଚିତ୍କାର ଏବଂ ଗାୟନ କରିବା ପାଇଁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏହା ହେଉଛି ସବ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସ୍ଥାନ । ସେ କହେ କେବଳ ଈଶ୍ୱର ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ତାହା କରିବା ପାଇଁ କହେ ନାହିଁ, ପ୍ରାର୍ଥୀ କହେ, "ଈଶ୍ୱର ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ତାହା କରେ ।" ଆନନ୍ଦିତ ହେବା । ଏକ ମୂହୁର୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର । ତୁମ୍ଭେ ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଜାଣିବ କି, ସାମାନ୍ୟ ଉତ୍ସାହ ସହିତ, ଆମ୍ଭେ ଆମ ସବ୍ସେ ଇମାନଦାର ମୂହୁର୍ତରେ କେତେ ଖରାପ ଅଛୁ । କି କରିନା? ଆମ୍ଭେ ଜାଣିବ କି ଆମ୍ଭେ ଭୟାନକ ପାପୀ । ଈଶ୍ୱର ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଦୟାପ—ూର୍ଵକ ଯେତେ ସହନ କରି ପାରିବ ତାହା ଦେଖାଇ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଜଣାଇ ଦିଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ଜାଣିବ କି ଆମ୍ଭେ ଆମ ସବ୍ସେ ଭଲ ମୂହୁର୍ତରେ କେତେ ଖରାପ ଅଛୁ । ଏବଂ ତାପରେ ଆମ୍ଭେ ଏହି ପଦ ପର୍୍ୟନ୍ତ ଆସିବ । ଏବଂ ଦେଖାଇ ପାରିବ ଏହା କେଥାରେ ସ୍ଥିତ । ଏହା ଏକ ପୁସ୍ତକ ଶେଷରେ ଠିକ୍ ଏହା ରହିଛି, ଯେଥି ଈଶ୍ୱର ଆପଣା ଲୋକଙ୍କୁ କହେ ଛୁଟି ପଡ—଼ାଛ, ତୁମ୍ଭେ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ପଛିରେ ଯାଇଛ । ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ବିଚାର ବର୍ଷା କରିବେ । ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଏଥାରେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିବ - ଈଶ୍ୱର ପାପୀ, ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାରୀ, ଭାଙ୍ଗା, ପତିତ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକ ପରି ତୁମ୍ଭେ ଏବଂ ମୁଁ ।

ଏବଂ ଏତାବଦଳରେ ଭଲ ହୁଏ । “ସେ ଆପଣା ପ୍ରେମ ରେ ତୁମ୍ହାକୁ ଶାନ୍ତ କରିବ ।” ତାହା ଠିକ୍ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ଅଧିକ ଅନୁବାଦ ଏହି ପ୍ରକାର ହୁଏ । ମୂଳରେ ଏସବୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କର୍ମ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କର୍ମ । ଆମ୍ଭେ ଏହାକୁ ଏହି ପ୍ରକାର ରେଣ୍ଡର କରି ପାରି । “ସେ ଆପଣା ପ୍ରେମ ରେ ତୁମ୍ହ ଉପରେ ଶାନ୍ତ ହୁବେ ।” ତେବେ ଭାବିଶ୍ୟଦ୍ୱାନୀ ଆମ୍ଭ ପାଇଁ କରୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି, ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ । ପରମେଶ୍ୱର ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ, “ହଁ !” ତୁମ୍ହ ଉପରେ । ଏବଂ ତାପରେ ବିରାମ କରେ, ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଯଦି ଏହି ପ୍ରକାର ରେ ରଖି ପାରି, ଆମ୍ଭେ ଆମର ପ୍ରେମରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷୟ ରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ସମୟ । ଏକମାତ୍ର ଉଦାହରଣ ଯାହା ମୋ ପାଇଁ ଆସିଲା, ସେ ଦ୍ୱି-ଗୁଣିତ । କାଲି ଏବଂ ମୋତେ ଦୀର୍ଘ ଦୂର ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି । ଆମ୍ଭେ ତାର ଫ୍ରେସମ୍ୟାନ୍ ବର୍ଷ ରେ କାରୋଲାଇନା ରେ ଡେଟିଂ ଆରମ୍ଭ କରିଛି, ମୋତେ ଦ୍ୱିତୀୟ-ଜୁନିୟର୍ ବର୍ଷ ! ଏବଂ ଯେତେବେଳ ଆମର ସମ୍ପର୍କ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ମୁଁ ତାର ପିଛରେ ସାଥ୍ ଦେଇ ସାଥ୍ ଦେଇ, ଗ୍ରେନ୍‌ଭିଲ୍ ରେ ୩୮୫, ଆଇ-୨୬ ରେ କୋଲମ୍ବିଆ ରେ । ଏବଂ ମୁଁ ପଛକୁ ଡରାଇ ଫେରିବା ସମୟ, ମୁଁ ତାର ବିଷୟ ରେ ଚିନ୍ତା କରିବା - ସେ କେତେ ସୁନ୍ଦରୀ ହୁଏ ; ମୁଁ ତାକୁ କେତେ ଭଲ ପାଉ । ମୁଁ ତାର ସାଥ୍ ରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜୀବନ ବିତାଉଥିବା କିର୍ଲା ଅପେକ୍ଷା କରି ନଥି । ଏବଂ ତାପରେ ଆମ୍ଭେ ଆମର ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ ପାଇଲେ, ଏବଂ ତୁମ୍ହେ ଜାନିଥ କିପରି ତାହା ହୁଏ । ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ ହୁଏ ଏବଂ ତୁମ୍ହେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଭାବନା ରେ ଭରପୂର ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳ ଆସେ ଯେତେବେଳ ତୁମ୍ହେ କେବଳ ବସି ରହିବ ଏବଂ ସ୍ନେହରେ ତାକୁ ଘୁଡ଼ି ଦେଖିବ ଏବଂ ତୁମ୍ହେ ଶାନ୍ତ ହୁଏ । ଏବଂ ତାକୁ ଭଲ ପାଉଥିବା ତୁମ୍ହ ପ୍ରେମ - ଏଥିରେ କୌଣସି ଶବ୍ଦ ନାହିଁ, କି ? ତୁମ୍ହେ କେବଳ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଭାବନା ପୂର୍ଣ୍ଣତା, ପ୍ରେମ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ରେ ଭରପୂର ହୁଏ ଯାହା ତୁମ୍ହେ ସେ ସନ୍ତାନ ରେ ଅଛ । ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର କହେ, “ଏହା ହୁଏ ମୋତେ ତୁମ୍ହ ସହିତ । ଏହା ହୁଏ ମୋତେ ତୁମ୍ହ ପ୍ରତି ।”

ଆସି, ମୁଁ ଜାଣିଥାକି ଏବଂ ମୁଁ ଆର்.ଟି.ଏସ. ବୋର୍ଡ ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତିତ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ । ମୁଁ ଜାଣିଥାକି ଆମ୍ବର ସ୍ଵୀକାର କହେ କି । ଏଥାରେ କୁହାଅଛି ଯେ, “ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରଗତିରୁ ମୁକ୍ତ ।” ତେବେ ଆମ୍ବେ ଏହାକୁ କିପରି ସମନ୍ୱୟ କରିବା ? କାରଣ ଏହା ଠିକ୍ । ଆଉ ସ୍ଵୀକାର ଯଦି ଏହା କହେ, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କରେ ଏହି ପ୍ରକାର କିଛି ଭାବନା ନାହିଁ ବୋଲି ଅର୍ଥ ନାହିଁ । କାରଣ ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ପଶ୍ଚିମସ୍ତର ବିଶ୍ୱାସ ସ୍ଵୀକାରର ଲେଖକମାନଙ୍କୁ ପଢ଼, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଓ ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ବିଷୟରେ କଥା କହିଥାକନ୍ତି । ଆଉ ଏହାରେ ଆମ୍ବେ କେବଳ ଏହି ପରି କହି ପାରି, “ପରମେଶ୍ୱର, ତୁ ଏହି କର୍ମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ କି ?” ସେ କହେ, “ହଁ” ।

ପରମେଶ୍ୱର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାନ କରନ୍ତି

ତେବେ ସେ ଏହି ପଦର ଶେଷ ଭାଗରେ ଆହୁରି ବହୁତ ଦୂର ଯାଇ ପହନ୍ଚନ୍ତି । ଆମ୍ବେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବାରୁ ଶାନ୍ତ ଗାନ କରିବାକୁ, ଆମ୍ବେ ଶାନ୍ତ ହେବାକୁ, ସେ ଆମ୍ବେ ଉତ୍ସାହିତ ହେବାକୁ ଲାଉଡ ଗାନ କରନ୍ତି । ଏକ ପର୍ଯ୍ୟାଲୋଚନା କର । ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଏହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କଲ୍ପନା କରିବାକୁ ପାରିବନା ? ତୁମ୍ଭେ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଅନ୍ୱେଷଣ କର ପାର, ତୁମ୍ଭେ କଦାପି ଏକ ଗାୟନ କରୁଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମିଳିବନା । କିନ୍ତୁ ଏହି ଗାୟନ କରୁଥିବା ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ବଙ୍କୁ ଉଧ୍ୟାର କର୍ତା । ଆମ୍ବର ସଭିର କବିତା, ପ୍ରେମ ଗାନ ଆଦି ଯାହା ଆମ୍ବେ ସ୍ରଷ୍ଟ କରି ଏହି ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଭାବନାର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତେ ସବୁ ଧୂଳି ଓ ଭସ୍ମ ହୋଇ ଯାଏ ଯେବେ ଆମ୍ବେ ଏହି ପଦରେ ପହନ୍ଚି, ଆଉ ଆମ୍ବେ ଏକ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମିଳିବା, ଯିନି ଆମ୍ବଙ୍କ ପରି ବଦମାଶ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାସ୍ ଆସି ଗାନ କରନ୍ତି ! ଲାଉଡ ! କାରଣ ସେ ଆମ୍ବେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବାରେ । କାହିଁକି ତୁମ୍ଭେ ଏହି ବିଷୟ ଗ୍ରହଣ କରି ପାରିବ ? ଯେ ଏହି ପଵିତ୍ର, ତ୍ରି-ଏକତାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତା – ପିତା, ପୁତ୍ର, ଓ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମା – ସଦାବସ୍ତାନ୍ତରେ ପରସ୍ପର ପ୍ରେମ କରିବା, ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରିବା । ଆଉ ଏହା ନିଜେ ଏକ ରହସ୍ୟ, ଯାହା ଆମ୍ବେ ଆମ ମନରେ ପରିକଳ୍ପନା କରି ପାରିବନା । ଏହି ପରମେଶ୍ୱର ଗାନ କରନ୍ତି !

ଚାଲନ୍ତୁ ମସ୍ଜିଦକୁ ଯାଏଁ ଜିଜ୍ଞାସା କରନ୍ତୁ, “ତୁମ୍ଭ ଦେବଙ୍କ ବିଷୟରେ ହାମିଙ୍କୁ ଜାଣାଅ । ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଶ୍ନ ଆମ୍ଭେ ଜିଜ୍ଞାସା କରିବା ଉଚିତ, ‘କିଅନ୍ତେ ଗାଉଛନି?’” “ନା, ନା ତାହା ଅନୁଚିତ ।” ତେବେ ଚାଲନ୍ତୁ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଏଁ । “ତୁମ୍ଭ ଦେବମାନେ ଗାଉଛନି କି?” “ନା ।” ଚାଲନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନବାଦୀ ପ୍ରଜନ୍ମବାଦର ବେଦୀକୁ ଯାଏଁ କହନ୍ତୁ, “ସମ୍ଭାବନା, ତୁମ୍ଭ ଦେବଙ୍କୁ ହାମିଙ୍କୁ ଦିଅ । କିଅନ୍ତେ ଗାଉଛନି?” “ନା ।” ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଧ୍ୱନି ଓ ଉଦ୍‌ବେଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥହୀନ । ଏତା କିଅନ୍ତେ ଗାଉଚି କି? ଏହା ଆଜି ଆମ୍ଭେ ସମ୍ମୁଖରେ ରହିଛୁ ଏକ ବିକଳ୍ପ । ବୋଲ, ବୋଲନି, ଗାଉନି, ମୂର୍ଖ ଦେବମାନେ କିଅନ୍ତେ ଗାଉଛନି, କିଅନ୍ତେ ଗାଉଚି । ତେବେ ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ସୁସମାଚାର କେବଳ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, ଉଚ୍ଚ ସୁନ୍ଦର ଏଥିରେ ରହିଛି? ଏହା ଆମ୍ଭେଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରେ । ଏହା ଆମ୍ଭେଙ୍କ ହୃଦୟର ଗଭୀର ଆବଶ୍ୟକତା ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଅନୁଭବ କରିବା ଗଭୀର ଭାବନାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରେ । ଏହା କେବଳ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହା ସୁନ୍ଦର ।

ଆମ୍ଭେ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ପୁରୁଷ ହୋଇ ଗାଉଛୁ

କିନ୍ତୁ ଏହା ଭଲ ସମାଚାର କାହିଁକି ଆମ୍ଭେ ଗାଉଚୁ, ଏହା ଭୁଲିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଏହା କାରଣ ଆମ୍ଭେ ଯନ୍ତ୍ରଣ—ାର ପୁରୁଷ କହିଚି ସେବଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁ । ଏହା କାରଣ ଯେବେ ଯେସୁ କ୍ରୁସ୍ ପାଖରେ ଗଲେ, ସେଥିରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ କିଛି ନଥାଇଁ । କିଛି ନଥାଇଁ “ଏହା ମାନ ସ୍ୱିକାର୍ କରିଛି ଯେସୁ ପୁତ୍ର ମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି ।” ସେ ଆମ୍ଭେଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଲଡ଼େଇ ଲଡ଼େଇଚି ଯେସୁ କ୍ରୁସ୍ ପାଖରେ ଯେସୁଙ୍କ ଚିତ୍କାର ପବିତ୍ର, ଗୌରବମୟ, ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମୌନ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମୁଖ ହୋଇଚି । ସେ ମୌନ ସହେଚି ଯେ ଆମ୍ଭେ ଗାଉଚୁ । ଗାଉଚି ଦେବଙ୍କୁ ପାଇବାର କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଚିତ୍କାରତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଧ୍ୟଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଆମ୍ଭେଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ମୌନ ସହେଚି । ଏହା କାରଣ ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରେମ, ପ୍ରେମ, ଯେ ସେ ଆପଣା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଚିତ୍କାର କରିବାକୁ ପଠାଇଚି, ଯେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆପଣା କ୍ରୋଧ ଢାଳିଚି ଯେବେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଚି । କାରଣ ଗୁଡ଼ଫ୍ରାଇଡ଼ି ପରେ, ସେ ଜାଣିଚି ଯେ ପ୍ରେମ ଗାନ ତାଙ୍କ ଅନ୍ତିମ ସ୍ତବକ ପହଞ୍ଚିବ, ଯାହା ଚିରଦିନ ଧରାଯାଇବ । ଏବଂ ଏହା ହେଉ ଆଜି ଆମ୍ଭେ ରହିଛୁ । ଏହା କାରଣ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ୍ଭେ ଉପରେ ଗାଉଛନ୍ତି ।

ଏହାର ପ୍ରତି ଆମ୍ଭେ କି କହିବ? ମୁଁ ଏକ କିଛୁ କାରଣ ଭାବିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା କିଛୁ କାରଣ ଭାବିଲି ଯେବି ଆମ୍ଭେ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ସହିତ କଠିନ ସମୟ ପାର କରିବା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କରି ପାର କରିବା। ଏତେ ସମୟ, ଆମ୍ଭେ ପରମପିତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ବିଷୟକ ଭାବିବା ବେଳେ କହିବାଯାଏ, "ହାଁ, କିନ୍ତୁ ଏତା ମାର୍ଲିରେ ନାହିଁ ।" ତୁମ୍ଭେ କି ଏପରି କଦାଚିତ ଭାବନା କରିବା କି? "ଏତା ମାର୍ଲିରେ ନାହିଁ । ଏତା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ଆନନ୍ଦରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ପାରିବା, କିନ୍ତୁ ଏତା ମାର୍ଲିରେ ନାହିଁ ।" ଏହାକୁ ପାନି ପରି କରନାହିଁ । ଏହା ଯୁଦାହଠାରେ ପରମପିତାଙ୍କ ଏକ ବଚନ ଅଟେ, "ମୁଁ ସବ୍ ସ୍ଥାନରୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଆହ୍ବାନ କରିବା । ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏତା କେବଳ ଯୁଦାହ ପାଇଁ ନାହିଁ । ଏତା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି, ରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ଭାଷାର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ । ତେବେ ତୁମ୍ଭେ କହିବାଯାଏ, "କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଜାନ ନାହିଁ ମୁଁ କି କରିବା । ତୁମ୍ଭେ ଜାନ ନାହିଁ ମୁଁ କିପରି ଭାବିବା । ତୁମ୍ଭେ ଏବରେ ମଧ୍ୟ ଜାନ ନାହିଁ ମୁଁ କି ଭାବିବା !" ପରମପିତା କହିବାଯାଏ, "ତୁମ୍ଭେ କି କରିବା ଯେବି ମୋର ଲୋକଙ୍କ ଅପରାଧ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଖରାପ ଅଟେ? କି ମୋର କ୍ରପା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଯାପ୍ତ ନଥା? କି ଏହି ବଚନ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଏ ଯେବି ପରମପିତାଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ନାକଚ କରିବା, ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରିବା, ତାଙ୍କଠାରୁ ପଳାଇ ଯାଇବା, ତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିବା, ତାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦିଆବା, ମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା, ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଝାଡ଼ିଦେବା କରିବା? ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ଏବଂ ମୋର ପାଇଁ କ୍ରପା ଅଟେ । ତୁମ୍ଭେ କରିବା କିଛୁ ଏହା ପରିମାଣ ନାହିଁ । ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ତୁମ୍ଭେ କରିବା ଅପରାଧ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବଡ଼ । ତୁମ୍ଭେ କେବଳ ଏହା ଜାନିବା ଆବଶ୍ୟକ ଯେ, ତୁମ୍ଭେ ନିଜେକ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବନାହିଁ ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ପରମପିତା ଆମ୍ଭଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି

“ହାଁ, କିନ୍ତୁ ପରମପିତା ମାଲିରେ ଦୂର ଦେଖାଯାଏ ।” ତାହା ଏକ କଠିନ ବିଷୟ । ମୁଁ ଜାନି କିପରି ତାହା ଲଗିବା । ମୁଁ ଘୃଣା କରିବା ଯେବି ମୁଁ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଏବଂ ମୁଁ କେବଳ ନିର୍ଜୀବ ଭାବେ ପରମପିତାଙ୍କ ବଚନ ଉପଯୋଗ କରିବା । ହାଁ, ଏତା ପ୍ରଚାରକଙ୍କ କର୍ମ । ହାଁ, କଦାଚିତ ରବିବାର ସକାଳରେ । ପରମପିତାଙ୍କଠାରୁ ଦୂର ଲଗିବା । କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ପୁନର୍ଆଗମନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପୁନର୍ଆଗମନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ — ସେ ଆମ୍ଭଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି । ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ଆମ୍ଭଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି । ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦୂରତା କଦାଚିତ ସଦାକାଳିନ ନାହିଁ କାରଣ ଏହି ଗାୟନ କରୁଥିବା ପରମପିତାଙ୍କ ସାରା ପ୍ରେରଣା ଆମ୍ଭ ପରି ଭାଙ୍ଗା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି, ଆମ୍ଭ ପରି ପାପୀ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଗସ୍ରାମଣ କରିବା । ସେ କଦାଚିତ ତାଙ୍କ ଦୂରତା ରଖିବା ନାହିଁ । ଅତିଥି ରୂପେ ପରମପିତା ଆସିବା ତାହା ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା । ପରମପିତା ଯେବି ଯୀଶୁରେ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇବା ତାହା ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ଯେ, ସେ କଦାଚିତ ତାଙ୍କ ଦୂରତା ରଖିବା ନାହିଁ ।

ଏଥିରେ କିପରି ଆମ୍ଭେ ପାଇବା? ଚଲନ୍ତୁ ଯୋହନ ୧ପ୍ ୧ରେ ଯେଉଁଟି ଯୀଶୁ କହିଥିଲେ ସେଥିରେ ଆଗେ ଚଲନ୍ତୁ | “ମୋ ପ୍ରେମରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହା |” ଏଥାର ଅର୍ଥ କି ଯୀଶୁ? ଏବଂ ସେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଜାଣାଇଥିଲେ | “ଯଦି ତୁ ମୋତେ ଭଲବସିବ, ତାହାଲେ ତୁ ମୋର ଆଜ୍ଞାସମୂହ ପାଳିବ |” ଏବଂ ତାହା ଆମ୍ଭେଙ୍କୁ ଭୟାନକ କରି ପାରେ | ସ୍ୱାଗତ ୧୧ ଶେଷ ହୋଇଛି ଏଇ ଭାବରେ | “ଏହାନ୍ ବଚନସମୂହ ମୁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ କହିଥିଲୁ ଯଦ୍ୱାରା ମୋ ଆନନ୍ଦ ତୁମ୍ଭଙ୍କରେ ରହିବ ଏବଂ ତୁମ୍ଭଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇବ |” ସେଥିରେ କିଛି ଏଇ – “ଅବସ୍ଥିତ ରହା, ମୋର ଆଜ୍ଞା ପାଳିବ, ଆନନ୍ଦ! ” ଏଥା ସପାତିର କଥାର ସାଥ୍ କିପରି ଯୋଜନା କରେ? ଆମ୍ଭେ ଏହି ପ୍ରେମରେ କିପରି ଅବସ୍ଥିତ ରହିବା? ଆମ୍ଭେ ଏହା କିପରି ଅନୁଭବ କରିବା? ଯୀଶୁ କହିଚନ୍ତି ଯେ, ଆମ୍ଭେ ସେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲେ ତାହାର ଅଭ୍ୟାସ କରିବା | କିନ୍ତୁ – ଏବଂ ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ – ଆମ୍ଭେଙ୍କ ଅନୁଗତ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ ନାହିଁ | ହଁ, ଏତଦ୍ୱାରା ଆମ୍ଭେଙ୍କ ସୁଖ ଅନୁଭବ କରିବାର କ୍ଷମତା କମ୍ ହୋଇଯାଏ | ଯେଖଣ ମୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଦୂର ହୋଇଯାଉଥିଲୁ, ମୁ ଆପଣଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ କରି କହିପାରେ, କମ୍ ସମୟ ହୋଇପାରେ, ଏକ ବଡ଼ ସମସ୍ୟା ହୋଇପାରେ ଯେ ମୁ ପାପରେ ଲୁଟିଛି; ମୁ କରିବାର ଇଚ୍ଛା କରିଛି | ସେ ମୋତେ ଭଲବସିବାସିନା ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇନାହିଁ | ମୁ ତାହା ଅନୁଭବ କରିବାର କ୍ଷମତା କମ୍ ହୋଇଯାଏ |

ଏବଂ ଯୀଶୁ କହିଚନ୍ତି, “ଯଦି ତୁ ମୋ କଥା ଶୁଣିବ ଯାହା ମୁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ କହିଥିଲୁ,” ଏବଂ ଯଦି ଆମ୍ଭେ ଏରୂପ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିବା, ତେବେ ଈଶ୍ୱର ଆମ୍ଭଙ୍କୁ କହିବାର ସମୟ କି କରିବାର ଆଦେଶ ଦିଏ ଯେଉଁଟି ସେ କହିଚନ୍ତି, “ମୋର ଆଜ୍ଞାସମୂହ ପାଳିବ | ମୋତେ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିବ |” ସେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଦମାନ କରିବାର ଲାଗି ଏହା କହିଚନ୍ତି କି? ଯାଅ, ଏସବ କରି ମୋତେ ଭଲବସିବାସିନା ଆଦେଶ ଦିଏ କି? କିନ୍ତୁ ପରମପିତା କହିଚନ୍ତି, “ମୁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଭଲବସିବାସି ଏବଂ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆଣିବାର ଲାଗି ଏବଂ ତୁମ୍ଭେ କିପରି ନିକଟରେ ରହିବ ତାହା ଜାଣାଇବାର ଲାଗି ଏହା କହିଥିଲୁ | ମୁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଦୂରରେ ରହିବାର ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ |” ଏସବ କଥା କି? “ନିକଟରେ ରହା | ମୋ ସାଥ୍ ଏଇ ପଥରେ ହାଟା | ପଥରେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉ ନାହିଁ | ମୋ ବାହୁ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ରହିବାର ଅନୁମତି ଦିଏ |” ଏରୂପ କରିବା କିପରି ହୋଇପାରେ? କେହି କି ଏସବ ଆଦେଶ ଦାନବର ପରମପିତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିବନି? ଏହା କଠୋର, ଦୂର ଦେବତା ନାହିଁ ଯେ ନିଜ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇବାର ଲାଗି ଅକଳ୍ପନୀୟ ନିୟମ ଦିଏ ଏବଂ କହିଚନ୍ତି, “ଯାଅ ଏବଂ ଏହା କର ଏବଂ ମୋର ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇବ |” ଗାୟନ୍ତା ପରମପିତା କହିଚନ୍ତି, “ନିକଟରେ ରହା | ମୋତେ ଆସା |” ଆମ୍ଭେ ଏହା କରିବା ଏକ ଉପାୟ ହୋଇପାରେ |

ଏଥିରେ, ଆମ୍ବରା ଈଶ୍ୱର ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା କଥା ଶୁଣିବାକୁ ମନା କରେ । ଆମ୍ବରା ଈଶ୍ୱର ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା କଥା ଶୁଣିବାକୁ ମନା କରେ । ଏହା ଆମ୍ବରାଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ । ଏହା ଶୈତାନଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ଡିଜାଇନ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟେ । ସେ ଚାହେ ତୁମ୍ଭ୍ୟାଙ୍କୁ ଜେଫାନିଆ ୩:୧୭ ଅନୁସାରେ ଈଶ୍ୱର ବିଷୟରେ ଭିନ୍ନ ଭାବନା କରିବାକୁ । ସେ ଚାହେ ତୁମ୍ଭ୍ୟାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ବନ୍ଧେ ଭାବନା କରିବାକୁ, ସବୁସମୟ ତୁମ୍ଭ୍ୟାଙ୍କ ମନେ ରହିବାକୁ । ସେ ଚାହେ ଦୂର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ୍ୟାଙ୍କ ମନେ ରହିବାକୁ । ସେ କଦାପି ଚାହେ ନା ଯେ ଆମ୍ବରା ଗାୟନ କରୁଥିବା ଈଶ୍ୱର ବିଷୟରେ ଭାବନା କରିବା । ଏହାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ମନା କରେ; ଏହାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ ମନା କରେ । ଏହି ଶବ୍ଦଟି ତୁମ୍ଭ୍ୟାଙ୍କୁ ସଂଶୋଧନ କରିଦିଅଛି । ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଟି ପାଖାପାଖି ଆସି ଦେଖନ୍ତୁ । ତାହାରେ ତୁମ୍ଭ୍ୟା କହିବ, “ଭଲ, ମୁଁ ଏହା ଅନୁଭବ କରେ ନାହିଁ! ମୁଁ ଏହା ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଚାହେ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ କରେ ନାହିଁ!” ଯଦି ତୁମ୍ଭ୍ୟା ଏହା ଚାହେ, ତାହାର ଅର୍ଥ ଏହା ଯେ ସେ ତୁମ୍ଭ୍ୟାଙ୍କୁ ଏହି ଇଚ୍ଛା ଦିଆଛନ୍ତି । ଏଥିରେ ପରାଜିତ ହୁଅ ନାହିଁ । ଏଥିରେ ପରାଜିତ ହୁଅ ନାହିଁ । ଏହା ପାଖାପାଖି ଆସି ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତୁ, “ହେ ଈଶ୍ୱର, ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରେମ ଅଧିକ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଚାହେ । ମୁଁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେ ।” ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ତାଙ୍କ ସମୟ ଅନୁସାରେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ସେ ତୁମ୍ଭ୍ୟାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆଣିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି । ଦାଉଦ କହିଛି, “ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି,” Psalm 40 ସେ ଆମ୍ବରାଙ୍କୁ ଏକି କଥା କହିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି । ସେ ଆମ୍ବରାଙ୍କ ଅର୍ଜନା ଶୁଣିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି । ଏବଂ ତୁମ୍ଭ୍ୟା କହିବ, “ଭଲ, ମୁଁ ଏହା କରିବାରେ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା କଥା କହେ କି?” ନାହିଁ! ଏହା ତ ବିଶ୍ୱାସର ସାରାନ୍ସ । ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରିବାରେ ଯେ ସମୟ ଭାବନା କରେ ନାହିଁ, ତାହାରେ ତାଙ୍କୁ ଯାଇ ଦେଖନ୍ତୁ । ଏହା ଅନ୍ୟାୟ ନହିଁ; ଏହା ବିଶ୍ୱାସ! ବିଶ୍ୱାସ କହେ, “ଦୂରତ୍ୱର ମୋର ଭାବନା ଶେଷ ଶବ୍ଦ ନହିଁ । କ୍ରିସ୍ତରେ ମୋତେ ଭଲବାସୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଶେଷ ଶବ୍ଦ ।”

ଜୁନ୍ ମାସର ଆରମ୍ଭରେ ମୁଁ ଦକ୍ଷିଣ କାରୋଲାଇନାରେ ଫିରି ଆସିଥିଲି ମୋ ବାପାଙ୍କ ଅବସର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ । ସେ ୮୦ ବର୍ଷ ବୟସର, ଏବଂ କାହାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ ତାଙ୍କ ଅବସର ଉତ୍ସବରେ ସେ ଘୋଷଣା କରିଦେଇଥିଲେ ଯେ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ କାମ ନେବାକ୍ରେ । ସେ ମୋ ବାପା କାମ କରିବାର ଏହି ପ୍ରକାର ! କିନ୍ତୁ ସେ ଅବସର ଘୋଷଣା କରିବାର କିଛି ଦିନ ପରେ, ଏକ ପ୍ୟାକେଜ୍ ଡାକରେ ଆସିଲା । ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ପ୍ୟାକେଜ୍ ଖୋଲିବାରେ, ମୁଁ ବବୁଲ ରାପ୍ ଦେଖିଲୁ, ଏବଂ ବବୁଲ ରାପ୍ ଖୋଲିବା ଆଗରୁ ମୁଁ ଜାଣିଗଲୁ ଏହି କି ହବା । ଏହି ଏକ ଫଟୋଗ୍ରାଫ୍ । ଏହି ମୋର ଅତି ପ୍ରିୟ ଅଧିନାୟକ । ଏହି ଏକ ଫଟୋଗ୍ରାଫ୍ ଯାହା ମୋ ବାପାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଯେ କେତେ ଦିନ ମୁଁ ଜାଣି ପାରି ନାହିଁ । ଏବଂ ଏହି ଏକ ଫଟୋ ଯାହା ମୁଁ କ୍ଷୁଦ୍ର ବାଳକ ଥାଇଁ ସେତେବେଳେ ଉତ୍ତୋଳା ହୋଇଥିଲା, ସମ୍ଭବତଃ ଡୋରୋଥିଙ୍କ ବୟସ ପରି । ମୋ ବାପା ଏକ କଲେଜ ପ୍ରୋଫେସର ଥିଲେ ଏବଂ ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳ ଥିଲା, ଆମ୍ରା କେହି ପାର୍ଟିରେ ଥିଲୁ – ସେ ତାଙ୍କ ବିଭାଗର ଡୀନ୍ ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ ନୂତନ ଫାକୁଲ୍ଟି ସଦସ୍ୟ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେତେବେଳେ କେହି ପାର୍ଟି ହୋଇଥିଲା । ଏବଂ ପ୍ରକାରାନ୍ତରେ, କଥା ଏହି ଥିଲା ଯେ ମୁଁ, ପୁଣି କାହାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ, ଏକ ଅତିରିକ୍ତ କୁକିଜ୍ ନେଇଥିଲୁ । ଏବଂ ସେତେବେଳେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଉପସ୍ଥିତ କେହି ବାଳକ ମୋତେ ଧରି ଚିତ୍କାର କରିଥିଲେ । ଏବଂ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମୋ ବାପାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହ କରାଯାଉଥିନା ! ଏବଂ ମୁଁ କରିଥିଲୁ, ମୁଁ ଭାବି କୌଣସି ଦୁଇ ବର୍ଷର ବାଳକ କରିବାରେ । ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ପାଖରେ ଦୌଡ଼ି ଗଲୁ ଏବଂ କେହି ଏକ କାମେରା ରଖିଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ସେହି ଫଟୋ କୋଡ଼ିରେ ମୋର ଅନ୍ଦ୍ରୁରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇଥିଲା, ମୋ ବାପାଙ୍କ ହାତ ମୋ ଆସପାସ୍ ରେ ଏବଂ ଆପଣି ଦେଖିବାର ସବସେ ବଡ଼଼ ହସି । ଏବଂ ସେତେବେଳେରୁ ମୁଁ ଏକ ଛୋଟ ବାଳକ ଥାଇଁ, ସେହି ଫଟୋ ମୋତେ କହିଆସିଲା, “ତୁମ୍ହାର ପିତା ତୁମ୍ହାଙ୍କୁ ଭଲବାସନ୍ତି । ଆପଣି କରିବା କାମ ବିଷୟ ବିନା, ଆପଣି କେତେ ଦୂର ଚଲି ଜାଉଥିନା ବିଷୟ ବିନା, ସେ ଆପଣା ପ୍ରେମ ଦେଖାଉଥିନ୍ତି । "

ଏବଂ ଈଶ୍ଵର ଆଜ ଆମ୍ରାଙ୍କୁ ଯେ କରିଛନ୍ତି ତାହା ଆମ୍ରାଙ୍କୁ ଏକ ଫଟୋ ଦେଇଛନ୍ତି ଯାହା ଆମ୍ରାଙ୍କୁ କହିଦେଇଛନ୍ତି, “ମୁଁ ମୋ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଭଲବାସେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ ।” ଏବଂ ଏହି ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ କେବଳ ବିବଲିରେ ପାଉଯାଇଥି, ଏବଂ ଏହି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଫଟୋ ଆମ୍ର ଜୀବନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ଦେବ । ଆସନ୍ତୁ ଆମ୍ରା ପ୍ରପ୍ତ କରି ।

ପିତା, ଆମ୍ଭେ ଏସ୍ ସକାଳେ ଗାନ ଗାଇଥିଲୁ ଗୋଟିଏ ଦୁର୍ବଳ, ଲିସ୍‍ପିଂ, ସ୍ଟାମରିଂ ଜିଭ ଅନ୍ତରେ । ଏବଂ ମୁଁ ଏତା ତୀବ୍ର ଭାବେ ଅନୁଭବ କରୁଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ । ଦୟା କର, ଦୟା କର, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରର ମହିମା, ଉଜ୍ଜଳତା, ଓ ଗୌରବ ଦୁର୍ବଳ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇ ହାରାଇ ନ ଯାଉ । ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୋର ପ୍ରେମର ଗୌରବ, ଏହାର ଅନ୍ତହୀନତା, ଏହାର ମୁକ୍ତତା, ଏହାର ବିଶାଳତା ପ୍ରତି ଆମ୍ଭର ଚକ୍ଷୁ ଉଘା କର । ଏହା ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁକ, ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି । ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ, ଆମେନ୍ ।