ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଉପରେ ନିର୍ମାଣ

ଶିଳା ଉପରେ ନିର୍ମାଣ

ଆଚରାଜାଳ 9:31

ବାଇ ଲୋୱେରୀ ଦ୍ୱାରା

<

ତୁମ୍ଭେ ଆଚରାଜାଳ ଅଧ୍ୟାୟ 9 ପାଠକ୍ରମାଙ୍କ 918 ପୃଷ୍ଠାରେ ଦେଖି ପାରିବ; ତୁମ୍ଭେ ଯଦି ଏହାର ଚାରିପାଶ୍ୱ ଘେରି ରହିଛ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିବ କି ଅମ୍ବେ ପ୍ର—ায়ଶଃ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ଉତ୍ତର ପାଠ କରିବା ପାରିବା ପୂର୍ବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ଉତ୍ତର ପାଠ କରିବା ପାରିବା, ପାଠ କରିବା । ଏବଂ ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ଜୀବନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପେ ସାରାଂଶ । “ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରଧାନ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସତ୍କାର କରିବା ଏବଂ ସଦା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବା ।” ଯଦି ମୁଁ ଏକ ଜିନିସ ଏଥିରେ ଯୋଡ଼ା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତେବେ ମୁଁ ଏହି କଥା କହିବା । ମନୁଷ୍ୟର ପ୍ରଧାନ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସତ୍କାର କରିବା ଏବଂ ସଦା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସାଥ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ କରିବା । ଏବଂ ମୁଁ ଏହି କଥା କହିବାର କାରଣ ହେଉଛି କି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଚର୍ଚ୍ଚ କେନ୍ଦ୍ରରେ ରହିଛି । ଏବଂ ଆଚରାଜାଳ ଅଧ୍ୟାୟ 9 ଶଲ୍ୟ 31 ରେ ଆମ୍ରା ଦେଖିପାରିବ କି ଚର୍ଚ୍ଚ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉପରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ରହିଛି । ଏବଂ ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉପରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ରହିଛି, ସେମାନେ “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭୟ ଏବଂ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଆରାମ ରେ ଚାଲିଚାଲେନ୍ତ ଥିଲେ ।” ତୁମ୍ଭେ ଦେଖିବ, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସତ୍କାର କରିଚାଲେନ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଏକତ୍ର ରୂପେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଚାଲେନ୍ତ ଥିଲେ ।

ତେବେ ଏହି କଥା ମ୍ନେ ରଖିବା ସହିତ, ଆମ୍ରା ପ୍ରପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଆମ୍ରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା, ଏବଂ ଆମ୍ରା ଏହି ରାତ୍ରି ଏଥାରେ ପଠନ କରିବା ।

ହେ ଆମାର ପିତା, ଆମ୍ରା ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ କି ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ରାଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭୟ ଦିଅ ଏବଂ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଆରାମ ଦିଅ, ଯେବେ ଆମ୍ରା ଏହି ଶଲ୍ୟ ପଢ଼ିବା ଏବଂ ଏହି ରାତ୍ରି ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା । ଏବଂ ଆମ୍ରା ଏହାରୁ ବାହାରି ଯିବା ବେଳରେ, ଆମ୍ରା ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସତ୍କାର କରିବା ଏବଂ ସଦା ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ରୂପେ ଆନନ୍ଦିତ କରିବା । ଆମ୍ରା ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଚ୍ଛୁ, ଆମେନ୍ ।

ଆଚରାଜାଳ 9, କେବଳ ଗୋଟିଏ ଶଲ୍ୟ; ଶଲ୍ୟ 31:

“ତେବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦା, ଗାଲିଲ୍, ଏବଂ ସାମରିଆର ଚର୍ଚ୍ଚ ଶାନ୍ତି ରେ ରହିଛି ଏବଂ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ରହିଛି । ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭୟ ଏବଂ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଆରାମ ରେ ଚାଲିଚାଲେ, ଏହା ବଢ଼ି ଚଲିଛି ।”

ଘାସ ଶୁଷ୍କ ହୋଇ ଜାଏ, ଫୁଲ ଝଡ଼ି ଜାଏ, କିନ୍ତୁ ଆମର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ ସଦା ରହିଛି ।

ମ୍ୟାଜ୍ ଆଜ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦୁଇ ବିଷୟ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ପ୍ରଥମଟି - ନିର୍ମିତ ହୋଇଥାକିବା । ଏବଂ ତାରପର ଦ୍ଵିତୀୟଟି - ବାହାରକୁ ନିର୍ମିତ ହେବା । ନିର୍ମିତ ହୋଇଥାକିବା ଏବଂ ବାହାରକୁ ନିର୍ମିତ ହେବା । ଆମ୍ରା ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ପ୍ରଥମଟି ଉପରେ ବିତାଇବ, ଏବଂ ସେଥିରେ ଆମ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିବ, ନିର୍ମିତ ହୋଇଥାକିବା ସହିତ ।

ନିର୍ମିତ ହୋଇଥାକିବା

ଏଥିରେ ଲିଖିତ ଅଛି ଯେ, “ସାମରିୟା, ଯୁଦେୟା ଏବଂ ଗାଲିଲି ସମସ୍ତ ଚର୍ଚ ଶାନ୍ତି ରେ ରହିଲା ଏବଂ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥାକିଲା ।” ଆମ୍ରା ଏକ ଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରି ପାରିବା, ଯେହି କଥା ହେଉଛି - ତାର ନିର୍ମାଣ ହୋଇରହିଲା । ଏତଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇରହିଲା । ଚର୍ଚ ର ଶକ୍ତି ଏକ ବଡ ବିଷୟ । ଚର୍ଚ ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ଶରୀର ; ଏତଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ବଧୁ । ଏତଟି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ମାଲିକର ପଶୁମାନ । ଏତଟି ପରମପିତାଙ୍କ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଯୋଜନା ଅନୁସାରେ ସାଥି ହୋଇଥାକିଲା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ରକ୍ତର ପ୍ରାପ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇରହିଲା, ଏବଂ ସେ ଉଠିଥାକିଲା ଏବଂ ଜୟୟୁକ୍ତ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ଶାସନ ଅଧୀନରେ ରହିଲା । ଚର୍ଚ ର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଏବଂ ଶକ୍ତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ବି କହିବା ଠିକ ଅଛି ।

ଏବଂ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରରେ, ମ୍ୟାଜ୍ ମଣେ କରେ ଆମ୍ରା ତିନୋଟି ଜିନିସ ଦେଖ୍ ପାଉଛି, ତିନୋଟି ଉପାୟ ଯେହି ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଉଛି ଚର୍ଚ ର ନିର୍ମାଣ । ତିନୋଟି ଉପାୟ ଯେହି ଦ୍ୱାରା ଚର୍ଚ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉପରେ ନିର୍ମିତ । ଗୋଟି ହେଉଛି ଯେ ଚର୍ଚ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ଆଦେଶ ଉପରେ ନିର୍ମିତ । ଆମ୍ରା ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖ୍ ପାଉଛି ଯେ ଚର୍ଚ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ଚର୍ଚ ଭାବେ ନିର୍ମିତ ହେଉଛି । ଏବଂ ତାରପର ଆମ୍ରା ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖ୍ ପାଉଛି ଯେ ଏତଟି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହେଉଛି । ଆସୁନା ସେ ତିନୋଟି ଜିନିସ ଦେଖିବା ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ଆଦେଶ ଉପରେ ନିର୍ମିତ

ନଂବର ଏକ, ଆମ୍ରା ଦେଖ୍ତାଙ୍ଗୁ ଯେ ଗିରିଜା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଦେଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଏବଂ ତାହାର ଆତ୍ମନିର୍ଭରତାରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି । ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ ଯେ କିଛି ଜିନିସ ଏହି ପଦକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରେ କିତାବ ଅଫ ଆକ୍ଟସ୍ ହେଉଛି ଯେ ଏହା ଏକ ସାରାଂଶ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ । ଏହା କିତାବ ଅଫ ଆକ୍ଟସ୍ ରେ ଏତଦ୍‌ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯା ଘଟଣା ଘଟିଛି ତାହାର ଏକ ସାରାଂଶ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ପଦ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ । ତେବେ ଏହା ଆମ୍ରାଙ୍ଗୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ କି ଘଟିବ ତାହା ଜାଣିତାବାର୍‌ ଲାଗି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ । ଏବଂ ଏକ ସାରାଂଶ ଭାବେ, ୩୧ ନଂ ପଦ ଆମ୍ରାଙ୍ଗୁ କୁଚେ ଯେ ଗିରିଜା ସାରା ଯୁଦୋ, ଗାଲିଲେ ଏବଂ ସାମରିଆରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ଆସିଛି । ଏଥିରେ ତିନୋଟି ସ୍ଥାନର ଉଲ୍ଲେଖ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଆମ୍ରା ବିଶେଷ ଭାବେ ଆକ୍ଟସ୍ କିତାବର ଉଦ୍‌ଦେଶ୍ୟ ଏବଂ କ୍ରମ ଏବଂ ରୂପରେଖା ସହିତ ବନ୍ଧନ ହୋଇଛି । କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ, ଆକ୍ଟସ୍ କିତାବ କେଥାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ? ଆକ୍ଟସ୍ କିତାବ ଯେରୁସାଲେମରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ଏବଂ ଏହା ଯେରୁସାଲେମରେ ଯେସୁ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ଏବଂ ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯେରୁସାଲେମରେ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରିବାର୍‌ କହିଛି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର, ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଆଗମନ ଅପେକ୍ଷା କରିବାର୍‌ । ତଦ୍‌ଦ୍ୱାରା ସେ ଆପଣା ଆରୋହଣ ପୂର୍ବର୍ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଛି । ସେ କହିଛି, “ତୁମ୍ଭେ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଆଗମନ ହୋଇପରେ ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ, ଏବଂ ତୁମ୍ଭେ ଯେରୁସାଲେମ, ସାରା ଯୁଦୋ, ସାମରିଆରେ ଏବଂ ଭୂମଣ୍ଡଳର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ସାକ୍ଷ୍ୟ ହୋଇବ ।” ଆକ୍ଟସ୍ କିତାବ ଯେରୁସାଲେମରେ ଯେସୁ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି । ଏହା ରୋମରେ ପାଉଲରେ ଶେଷ ହୋଇଛି । ଏବଂ ଏହା ଯେସୁ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦିଆଥିବା ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକର କ୍ରମ ଅନୁସାରେ – ଯେରୁସାଲେମ, ଯୁଦୋ, ସାମରିଆ, ଏବଂ ଭୂମଣ୍ଡଳର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ।

“ଏହି ପତ୍ରରେ”

ଏଥିରେ ୩୧ ଶାନ୍ତିରେ ଗଠିତ ହୁଅ ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ଆମେ ପାଇଥାମ୍ - କେଥାରେ ? “ଯୁଦୋରେ ଓ ଗାଲିଲେ ଓ ସାମରିଆରେ”। ଏତଦିନ ଯେଉଁପରି ଯେସୁ ଆଦେଶ ଦେଉଁଥିଲେନ୍, ଚର୍ଚ୍ଚା ସେଉଁପରି ବଢ଼ିଲା ଓ ସଶକ୍ତ ହେଲା। ଦେଖନ୍ତୁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେଉଁଟି ଆଦେଶ ଦେଉଁଥିଲେନ୍, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେତଡ଼ି ଦିଅଁଥିଲେନ୍। ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ, ସେ ଆପଣା ଅନୁଯାୟୀମାନଙ୍କୁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବାର୍ଲେ ଓ ଶିଷ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରବାର୍ଲେ ନିର୍ଦେଶ ଦେଉଁଥିଲେ ଯେଉଁପରି ସେ ଆଦେଶ ଦେଉଁଥିଲେନ୍, ସେଉଁପରି ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାର୍ଲେ। ସେ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ପରଶ୍ରମରୁ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବାର୍ଲେ, କାରଣ ଏତା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଯୋଜନା, ଏତା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ। ଆପଣ ସ୍ମରଣ ରଖିବେ ଯେ, ସୁସମାଚାରରେ ପିତର ଯେସୁଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଲେ ଯେ ଯେସୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ତେବେ ଯେସୁ ପିତରଙ୍କୁ କି କହିଲେ ? ସେ କହିଲେ, “ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଉପରେ, ଯେସୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଭାବେ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା, “ଏହି ଶିଳା ଉପରେ ମେ ଆପଣା ଚର୍ଚ୍ଚା ନିର୍ମାଣ କରିବି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାର ପ୍ରଵଳ ହେଲେ ବି ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ହେବ ନାହିଁ”। ଆର ଆଚରଣ ପୂର୍ଵକ ପ୍ରଚାର କର୍ତାମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚର୍ଚ୍ଚା ସମୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍‌ବେଗ ଓ ବିରୋଧ ଥିଲା। ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ପ୍ରେରିତମାନେ କାରାଗାରରେ ପକାଯାଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଯେସୁଙ୍କ ବିଷୟ ବଚନ ନକରିବାର୍ଲେ ଅଦେଶ ଦଇଥିଲେ। ଆମେ ସ୍ତେଫାନଙ୍କ ବିଷୟ ପଢ଼ିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ଭୁଲ ଅଭିଯୋଗରେ ଅକ୍ଷମ କରାଯାଇଥିଲେ, ପ୍ରଥମ ଶହିଦ। ଆମେ ପଢ଼ିଲେ, ଏଥିରେ ତାର ପୂର୍ବରୁ ସଔଲ, ଯେ ପାଉଲ ହେଲେ, ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ନଷ୍ଟ କର୍ତାଥିଲେ।

କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆମ୍ବେ କେବଳ କିଛ୍ଉ ଶବ୍ଦରେ କର୍ମର ବିବରଣ ସର୍ବନିମ୍ନ କରି ପାରିବା, ତାହାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ଓ ତାହାର କ୍ଲେଶ ସହିତ । ଏବଂ ତାହାର ଆମ୍ବେ ଦେଖିପାରୁଛୁ - ଯେ ସୁସମାଚାର ବାର୍ତ୍ତା, ଯେ ଯିଶୁ ମୃତରୁ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇ ଉଠିଛନ୍ତି, ଏହା ବିଷୟ ଯାଇ ବହିର୍ଗତ ହୋଇ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଚର୍ଚ୍ଚ ଗୁଣିତ ହୋଇ ବଢ଼ି ନିର୍ମାଣ ହୋଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ତୀବ୍ର କ୍ଲେଶ ସହିତ । ନେତାରା ଆମ୍ବେ ଏହି ଗୋଟିଏ ବିନ୍ଦୁରୁ ଅନେକ ପାଠ ନିଇ ପାରିବା, କାରଣ ଆମ୍ବେ ଏକ ସଭ୍ୟତାରେ ବସବାସ କରୁଛୁ, ଯେଥି ପ୍ରାୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରକାରରେ, ଏହା ପରମପିତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧ; ଏହା ପରମପିତାଙ୍କ ସତ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧ । ଆମ୍ବେ ଆତଙ୍କବାଦ କର୍ମ ଦେଖୁଛୁ, ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସପ୍ତାହର ବାସ୍ତବିକତା, ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଅଧିକ ଓ ଅଧିକ ଭାର ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି । ଏବଂ ତଥାପି ଆମ୍ବେ ଏହି ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟିରେ କି ଦେଖିପାରୁଛୁ ? ଯେ ଚର୍ଚ୍ଚ ଅସ୍ଥିର ଭିତ୍ତି ଉପରେ ଦେଖାଯାଉଚି ଲାଗେ, ଏହାର ଅପଡେଟ କରିବାର ପ୍ରଯୋଜନ, ପ୍ରକୃତ ଆବଶ୍ୟକତା ହେଉଛି ସୁସମାଚାର ବାର୍ତ୍ତାରେ ପ୍ରେରଣା ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭରତା, ଯେହି ପ୍ରକାରରେ ପ୍ରଭୁ ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ନିର୍ମାଣ କରୁଚନ୍ତି ଏବଂ ତାହାର ଶକ୍ତି ସାମନ୍ତେ କରୁଚନ୍ତି ।

ଏହା ଆମ୍ବେ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହଜନକ ଅଟେ । ହେତୁ ଆପଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କି ? ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଠିକ୍ କି ? ସେବା କରିବା, ଦିଆବା, ଏବଂ କଂଗ୍ରେଗାସନ ଜୀବନରେ ନିଜକୁ ନେଇଁ ଆସିବା ? ହେତୁ ଆପଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ସେବା କରିଆସୁଚନ୍ତି; ଆପଣଙ୍କୁ ଥକାପଣା ଲାଗେ ? ହେତୁ ଏହା ଆଗର ପ୍ରାଥମିକତା ହୋଇପାରେ ନାହିଁ ? ଆମ୍ବେ ଏହି ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟିରେ କି ଦେଖିପାରୁଚୁ ? ଯେ ଚର୍ଚ୍ଚାର ବିକାଶ, ଚର୍ଚ୍ଚାର ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶ ଅଟେ । ଏହା ପରମପିତାଙ୍କ ଯୋଜନା, ଏବଂ ପରମପିତା ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ଦେଖବେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ, ଖ୍ରୟିସ୍ଟଙ୍କ ଗୌରବ ଏବଂ ତାହାର ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ସମୟ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ । ଏହି ଶଲ୍ଯ ଆମ୍ବେ କୁହୁଚି ରହିଛି, “ପରମପିତା ଆପଣଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚା ପାଇଁ କି କରୁଚନ୍ତି ତାହା ଦେଖୁନ୍ତୁ । ସେ ଆଦେଶ ଯାହା କରୁଚନ୍ତି, ତାହା ଦିଏ ।” ଏହାକୁ ଆଶା କରୁନ୍ତୁ ! ଏହା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁନ୍ତୁ ! ଏହାର ଅପେକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ ! ଏବଂ ତାହାର ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ସମର୍ପଣ କରୁନ୍ତୁ ।

ଖ୍ରୟିସ୍ଟଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚ ଭାବେ ନିର୍ମିତ

ଏହା ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଜିନିଷକୁ ନେଇ ଆସେ । କାହାର ଚର୍ଚ୍ଚ ଏହି? ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚ ! ଏହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଚର୍ଚ୍ଚ ଯାହା ନିର୍ମାଣ ହୁଅଛି । ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚଙ୍କ ମଥା, ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଚର୍ଚ୍ଚ ଅଛି; ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କେ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ଏକତା ସହିତ ଗୋଟିଏ ଚର୍ଚ୍ଚ । ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରି ସେହି ପଦକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ୩୧ ପଦ । ଦେଖନ୍ତୁ କି ହୁଏ ଆଖି । ଏହା କହେ, “ସେହି ଚର୍ଚ୍ଚ,” ଗୋଟିଏ ଚର୍ଚ୍ଚ, “ଶାନ୍ତି ପାଇଥିଲା ଏବଂ ନିର୍ମାଣ ହୁଅଛି ।” ଏହା ଗୋଟିଏ ଚର୍ଚ୍ଚ, ଯଦ୍ୟପି ଏହା ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଅଛି । ଏହା ଯୁଦୋଆ, ଗାଲିଲୋ ଏବଂ ସାମରିଆରେ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚ । ପ୍ରାକ୍ତରେ, ଯଦି ଆମ୍ଭେ ସେହି ଶବ୍ଦ “ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ” କୁ ଅନୁବାଦ କରିବା, ଯେଥି “ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ” ଅଛି, ତେବେ ଆମ୍ଭେ କହି ପାରିବା, “ସମଗ୍ର ଯୁଦୋଆ ଏବଂ ଗାଲିଲୋ ଏବଂ ସାମରିଆରେ” । ଏବଂ ଗ୍ରୀକ ଭାଷାରେ ସେହି ଶବ୍ଦ ଆସଲେ ଆମ୍ଭେ ଯେହି ଶବ୍ଦ “କ୍ୟାଥୋଲିକ” ପାଇବା । ଏହା ଆମ୍ଭେ ଆପୋଷ୍ଟଲଙ୍କ ଧର୍ମପୃଚ୍ଛା କହିବା ବେଳେ ଏହାର ପ୍ରକାଶ କରିବା କିଅବା ସ୍ୱୀକାର କରିବା, ଯେବେ ଆମ୍ଭେ କହେ ଯେ ଆମ୍ଭେ “ପଉତ୍ରୋହିତ କ୍ୟାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ” ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ । ଆମ୍ଭେ ରୋମାନ କ୍ୟାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ଗୋଟିଏ ସାର୍ବଜନୀନ ଚର୍ଚ୍ଚ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଚର୍ଚ୍ଚ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ । ଆମ୍ଭେ ତାହାର ଉପରେ ଆମ୍ଭଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ପ୍ରକାଶ କରୁ । ଗୋଟିଏ ଚର୍ଚ୍ଚ ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୋଷ୍ଠୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଷା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ଗ—ঠିତ ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କେ ଗୋଟିଏ ଚର୍ଚ୍ଚ

ଯେତି ଯେସୁ କ୍ରୁସିଫିକ୍ସନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରପ୍ତ କରିଥିଲେ । ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ଯେ “ସେ ଯିଏ ସମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାରେ ସବୁ ଏକ ହୁଅନ୍ତୁ, ଯାହା ପିତା ଓ ପୁତ୍ର ଏକ” । ମାଥିଉ ଶେଷରେ ଯେସୁ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କମିସନ କରିଥିଲେ ଯେନ୍ତୁ ସେ କହିଥିଲେ, “ଯାଅ ସବୁ ଜାତିଙ୍କୁ ଶିଷ୍ୟ ବନାଉ” । ପୁଣି ଆମ୍ଭେ ପ୍ରକାଶିତା ପୁସ୍ତକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଣ ପାଇବା? କିନ୍ତୁ ଏକ ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ଅଛି ଯେନ୍ତୁ ଗଣନା କରାଯିବନି, ଯେରା ସିଂହାସନ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛନ୍ତି ଓ ମଣ୍ଡିତ କର୍ମ କରୁଚନ୍ତି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଚନ୍ତି । ଏତା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା, ଆବ୍ରହାମଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଯେ ଆବ୍ରହାମଙ୍କ ବଂଶଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ସବୁ ପରିବାର ଆଶୀର୍ବାଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ । ଏତା ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ଏତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେସୁଙ୍କରେ । ପୁଣି ଆମ୍ଭେ କର୍ମର ପୁସ୍ତକ ୯ୁଦ୍ଧ ୩ ଅଧ୍ୟାୟ ୩୧ ଶଲ୍ଲୋକରେ ଏତାର ଆରମ୍ଭ ପାଇବା, ଯେଦ୍ୱାରା ଯୁଦୋ, ଗାଲିଲ୍, ସାମରିୟାରେ ସାନ୍ତି ଓ ସମ୍ରକ୍ଷଣ ଉପଭୋଗ କରୁଚନ୍ତି ।

ପ୍ରତିବନ୍ଧ ଅତିକ୍ରମ କରିବା

ଏଥିରେ ଆଲ୍ ଆକ୍ଟସ୍ ପୁସ୍ତକର ଏକ ସ୍ଥାନରେ, ଚର୍ଚ୍ଚ ବହୁତ ବଡ଼ ବାଧାଗୁଳିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି। ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ ଯଦି ତୁମ୍ଭେ କେବଳ ତିନୋଟି ଶବ୍ଦ, “ଯୁଦୋଆ ଓ ଗାଲିଲ୍ ଓ ସାମରିଆ,” ନେଇ, ତାହା ତିନୋଟି ଶବ୍ଦରେ ଏକ ଜଟିଳ ଓ ଏକ ଦୁଃଖଦାୟକ ଇତିହାସ ରହିଛି। ଏଥରେ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜା, ସାମରିକ ଯୁଦ୍ଧ, ଘୃଣା, ପ୍ରଵାସ, ପୂର୍ବଗ୍ରହ, ସାଇସାଚାର, ଆତ୍ମ-ଧାର୍ମିକତା । ଯୁଦୋଆ ମନ୍ଦିରର ସ୍ଥାନ ଥିଲା । ଏହା ସ୍ଥାନରେ ଧାର୍ମିକ ଉଚ୍ଚବର୍ଗର ଲୋକେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ ଓ ସେଥରେ ଆସିନ୍ତି । ଗାଲିଲ୍ ୟହୂଦୀ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା କିନ୍ତୁ ଏହା ବହୁତ ଅଧିକ ରୋମାନ ଓ ଗ୍ରୀକ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରତିପାଦନ ଅଧୀନ ଥିଲା । ସାମରିଆ ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା ଓ ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ୟହୂଦୀ ବଂଶଜ ନ ଥିଲେ ଓ ସେମାନେ ଭିନ୍ନ ଧାର୍ମିକ କ୍ରିୟାକାନ୍ଦ ଅନୁସରନ୍ତି ଥିଲେ । ଓ ୟହୂଦୀମାନେ ସାମରିୟମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ । ଆମ୍ଭେ ଜାଣିବା କଥା ଯେ ଗାଲିଲ୍ ଲୋକେ ଯୁଦୋଆକୁ ଯାଇଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ ସାମରିଆ ଅଞ୍ଚଳ ଚାରିଦିଗରେ ଯାଇ ଯୋର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀ ପାର ହୋଇ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁନଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ସମୟ ସମୟରେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୀବ୍ର ହିଂସା ବହଳି ଉଠୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଏହାନରେ ଆମ୍ଭେ ଜାଣିବା କଥା ଯେ ଏହି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଥିଲା ଓ ଏହି ଚର୍ଚ୍ଚରେ ଶାନ୍ତି ଥିଲା ଓ ଏହା ନିର୍ମାଣ ହୁଅଯାଉଥିଲା । ଏହା କେବଳ ବିପକ୍ଷତାମୁକ୍ତ ନ ଥିଲା; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ଥିଲା । ଏହି ଲୋକମାନେ ପୂର୍ବରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସହ ବିରୋଧିତା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏଥରେ ସେମାନେ ପିତାଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହୋଇଗଲେ ଓ ଯେସୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ଅମର୍ତ୍ୟ ଜୀବନ, ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଉପହାର ପାଇଗଲେ । ଏହି ଲୋକମାନେ ପୂର୍ବରେ ପରସ୍ପର ସହ ବିରୋଧିତା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏଥରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ, ବିଶ୍ୱାସ, ଓ ସହଯୋଗରେ ଏକତା କରୁଥିଲେ । ଓ ଏହି “ଚର୍ଚ୍ଚ” ଶବ୍ଦଟି ଯେ ଆମ୍ଭେ ରହିଛୁ, ତାହା ସାହଚର୍ଯ୍ୟ କରେ, “ଡକା ହୁଅ” । ସେମାନେ ଆପଣା ପୂର୍ବ ଜୀବନରୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୃଷ୍ଠଭୂମିରୁ “ଡକା ହୁଅ” ହୋଇ ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚ, ଏକ ଶରୀର, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ଲୋକ ହୋଇଗଲେ ।

ଏବଂ ସାର୍ବପ୍ରଥମ ଉଦାହରଣ ଯେ ଏହି ଜନମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ସାଉଲ କିଅବା ପାଉଲଙ୍କ ସହିତ ଘଟିତ ଆଦି ରୂପାନ୍ତର ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ଏହା ଆଗାମୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୂର୍ବରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଏହା ବ୍ୟକ୍ତି ଯିନି ପ୍ରଚାର କର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଗିରଜାର ଅତିରିକ୍ତ ଦମନକାରୀ ଥିଲେ ଏବଂ ଏଥିରେ ସେ ଗିରଜାରେ, ସନ୍ତମାନଙ୍କର ସହଯୋଗରେ ଆଣାଯାଇଛି । ଏବଂ କେବଳ ସେ ଆରି ପ୍ରଚାରକ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ସେ ଗିରଜାକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାର ପ୍ରମୁଖ ଉପକରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣନା କରାଯାଇଛମାନ । ଏହା ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଏହି ପଦରେ ଆମ୍ଭେ ଜାଣିବା ରୂପାନ୍ତର । ଗିରଜାର ବୃଦ୍ଧି ଭିନ୍ନ ଏବଂ ବିଭକ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ଆଣେ । କେଉଁ କାରଣ ପାଇଁ ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ? କେଉଁ କାରଣ ପାଇଁ ଭିନ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ରଖିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ? କାରଣ ଏଥିରେ ଅନ୍ୟ କିଛି କରିପାରିବ ନାହିଁ; କେବଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏହା କରିପାରିବ । ଏହା କେବଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଗିରଜାରେ ଘଟିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାମରେ ଗୌରବ ଆଣେ । ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଏହା ଏହି ପଦରେ ଦେଖିପାରିବା ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ

ତୃତୀୟ କଥା ଯେହି ଆମ୍ଭେ ଦେଖିବା ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଉପରେ ଗିରଜା ନିର୍ମାଣ ହୁଏ ତାହା ହୋଇଛି ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉପଭୋଗ କରାଯାଉଥିବା ଜୀବନର ବର୍ଣ୍ଣନା । ଏଥିରେ ଆମ୍ଭେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଚଲିରହିତ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା, ତାଙ୍କ ଗିରଜାର ସେବା ଦେଖିବା । ଗିରଜା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହୁଏ । ପଦରେ ଆମ୍ଭେ ଜାଣିବା ଯେ ସେମାନେ “ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟ ଏବଂ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଆନନ୍ଦରେ ଚଳିରହିଥିଲେ” । ଏଥିରେ ଯେଶୁଙ୍କ ସେବାର ବ—ৈଶିଷ୍ଟ୍ୟମାନ କଣ ଥିଲା ? ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସେବାର ବହୁ ବିଷୟ କଣ ଥିଲା ? ତାହା ସମ୍ପର୍କରେ ତୁମ୍ଭେ ଏହି ଦୁଇ ବ—ৈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଚିନ୍ହିତ କରିପାରିବ, କି ? କାରଣ ଯେଶୁ ଯାହା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଯାହା କହିଥିଲେ ସବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୌରବ ପାଇଁ କରାଯାଇଥିଲା । ପରମେଶ୍ୱର ସହିତ ସମୟ ବିତାଇବାର ତାଙ୍କ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା । ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ, ଚମତ୍କାର, ଚିହ୍ନ, ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ଯେହି ସେ କରିଥିଲେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୌରବ ଆଣିବା ପାଇଁ ଥିଲା । ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ସହନ କରିବା ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ଅନୁସାରେ ଏବଂ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ ସହିତ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟ ଥିଲା ଯେହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସେବାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ।

ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା, ଯେହି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଯେସୁଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନାମାରେ ଅତିପ୍ରାକୃତିକ ଅସ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେହି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଆଜି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ଭିତରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଆପଣା ସନ୍ତାନାମା ଜାରି ରଖିଛନ୍ତି। ଯେସୁ ଏହାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ। ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକା ଛାଡ଼ି ଯାଇନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ପଠାଇଥିଲେ ଯେନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସଜାଗ କରିବେ, ଶିକ୍ଷା ଦିଅବେ, ଯେନ୍ତୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ନାମରେ ସନ୍ତାନାମା କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୁଣ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଏକ ନାମ ଆମ୍ଭେ ଜାଣିଥିବାରେ ସେ ଆରାମଦାୟକ କିମ୍ବା ସହୟୋଗୀ। ଏଠାରେ ଆମ୍ଭେ କି ଘଟଣା ଘଟିତ ଦେଖୁଛୁ? ସେ ଆରାମଦାୟକ ଆରାମ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବାରେ। ସେ ‘ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭୟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଆରାମ’ ସହିତ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ। ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆପଣା ଚର୍ଚରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାର ପ୍ରମାଣ। ସେ ଆପଣା ଚର୍ଚଚର ପ୍ରତି ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ଥିଲେ। ସେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତାନାମା ଜାରି ରଖିଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭୟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଆରାମ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ। ଏହି ଦୁଇ ବ—ৈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ସର୍ବଦା ଏକତ୍ର ହୁଣ – ଏକ ଭଏ, ଏକ ସମ୍ମାନ, ଏକ ଭକ୍ତି, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନା ଏକତ୍ର ହୁଣ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରୋତ୍ସାହ, ଆରାମ, ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ।

ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭୟ

ମାନବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଡର ବିଷୟରେ ଅଧିକ କଥା ଶୁଣେନା, କି? ଏହା ଏକ ପୁରାତନ ନିୟମ ପଦ ହୋଇପସ୍ଥା କରେ । ପୁରାତନ ନିୟମ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଜ୍ଜଳତାଙ୍କୁ ଅନୁସାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଡର ଉଚିତ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ନୂତନ ନିୟମରେ, ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ, ଲେଖକମାନେ ସୁସମାଚାରର ବାସ୍ତବତା ଅନୁସାରେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଭୟ କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି । କାରଣ ତାହା ହେଉଛି ଯାହା ସୁସମାଚାର ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ । ସୁସମାଚାର ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଡର କରିବାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ । ସୁସମାଚାର ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଆମ୍ଭଙ୍କ ପାପ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଏବଂ ଅସନ୍ତୋଷ ଏବଂ ଦଣ୍ଡ ଲାଗିଦେଇଥାଏ । ଯେ ଆମ୍ଭଙ୍କ ପାପ ଦୂର କରିବା କିଅବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ପାଇବା ଲାଗି ଆମ୍ଭ କରିପାରିବା କିଛି ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ବିନା କମ କିଛି ନାହିଁ । ଏହା ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିନା ଆମ୍ଭ କେତେ ଦରଦ୍ର । ଏହା ହେଉଛି ଆମ୍ଭଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର କେତେ ମୂଲ୍ୟବାନ । ପରମେଶ୍ୱର ସମ୍ମୁଖରେ ଭୟ ଏବଂ ଭକ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ପୂଜା ବିନା କେଉଁ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଉଚିତ ହୋଇପରିବ? J.I. Packer ଅନୁସାରେ କିଅବା ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ଶୀର୍ଷକ ଅନୁସାରେ, "ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗମ୍ଭୀର ଭାବରେ ନେଇଁ" କେଉଁ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଉଚିତ ହୋଇପରିବ? ଯଦି ଆମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆମର ସର୍ଵୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ନା ଦେଇଁ ତାହାର ପରମେଶ୍ୱର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଆରାମ କିପରି ଉପଭୋଗ କରିପାରିବା?

ମୁ ଭାବେ ଏହା ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ କହିବା ଠିକ୍ ଯେ ଆମ୍ରା ସମସ୍ତେ ପଉତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ସାନ୍ତ୍ୱନା କାମନା କରିବା ଏବଂ ତାର ଲାଗି ତରସେବା, କିନ୍ତୁ କି ଆମ୍ରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ ନେଇବା କରି? ମୁ ଭାବେ କି ଆମ୍ରା ଆମ୍ର ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ପଚାରିବା, ଆମ୍ରା ପରିବାର, ସହକର୍ମୀ, “ଜୀବନରେ ଆମ୍ରାର ପ୍ରମୁଖ ଅଗ୍ରାଧିକାର କି?” ମୁ ଭାବେ ସେମାନେ କି କହିବେ! ଆମ୍ରା ସମସ୍ତେ ନିଜକୁ ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ ନେଇବା କରିବା । କରିନା? ଆମ୍ରା ନିଜ କାମକୁ ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ ନେଇବା କରିବା, ଆମ୍ରା ଖେଳକୁ ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ ନେଇବା କରିବା, ଆମ୍ରା ଆମ୍ରାର ଦେଖାପରିଗହନ, ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ପାନୀୟ, ମନୋରଞ୍ଜନ, ଆମ୍ରା ନିଜକୁ ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ ନେଇବା କରିବା । ଏଥିରେ ଅଧିକ ପ୍ରମାଣ କି ଆମ୍ରା ନିଜକୁ ଫଟୋ ତୋଳିବାର ପ୍ରବୃତ୍ତି? ଆମ୍ରା ନିଜକୁ ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ ନେଇବା କରିବା, ଆମ୍ରା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଆମ୍ରାର ବିଷୟରେ ଜଣାଇବା କରିବା । ତେବେ ଆମ୍ରା ସଂସ୍କୃତିରେ ଏହା ଦେଖିବା । କିନ୍ତୁ କି ଆମ୍ରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ ନେଇବା କରି? ମୁ ଅନୁସାର କରିବା ଯେ ମୁ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଜୀବନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାର ଇଚ୍ଛା କରିବା, କିନ୍ତୁ ମୁ କି ସର୍ବଦା ଏହା ଆଶା ଏବଂ ଆଗ୍ରହ ସହିତ କରିବା ଯେ ପରମେଶ୍ୱର କରିପାରିବେନ୍? ଏବଂ କି ମୁ ପଥରେ ସାମାନ୍ୟ ଭାଗ କ୍ରେଡିଟ୍ ନେଇବା କରିବା? ମୁ ଭାବେ ଆମ୍ରା କେତେ ଆମ୍ରାର ସନ୍ତାନଙ୍କୁ, ଯୁବାଙ୍କୁ ବଢ଼ିବା ଏବଂ ପଉତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଉପଭୋଗ କରିବା, ବିଶ୍ୱାସରେ ପରିପକ୍୍ଷ ହେବା, ଶିଷ୍ୟତାରେ ବଢ଼ିବା, କିନ୍ତୁ କେବଳ ସେତେ ସମୟ ଯେତେ ସେମାନେ ଏହା କରିବାରେ ମଜା କରିବେ । ଏବଂ ଆମ୍ରା ନିଜ ଜୀବନରେ ଏବଂ ପରିବାର ପ୍ରତି ଯେ ଅଗ୍ରାଧିକାର ଦିଏ ସେଥିରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଚିତ ଭୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା କେତେ ସମୟ? ଆମ୍ରା ସମସ୍ତେ ପଉତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇବାରେ ଆଗ୍ରହୀ ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟ ଉପେ ଅବହେଳା କରିବା ପ୍ରବୃତ୍ତ । କିନ୍ତୁ ପଉତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟ ସହିତ ଆସେ ।

ଏବଂ ଯେବେଳେ ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟ ବାବଦେ କଥା କୁଚ୍ଛି, ତେବେଳେ ମୁଁ ଏକ ଗମ୍ଭୀର କିମ୍ବା ଉଦାସୀନ ସ୍ୱଭାବ ବାବଦେ କଥା କୁଚ୍ଛି ନାହିଁ । ଏଥିରେ ଏକ ଉଷ୍ମତା ଅଛି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟରେ ଏକ ଆନନ୍ଦ ଅଛି । ଏଥିରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ଓ ପ୍ରାମଣିକତା, ପରୀକ୍ଷାର ସମୟରେ ଆଶା; ଦୁଃଖର ସମୟରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ । ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆନ୍ତର୍ଜାତ ଗଠନ ହୋଇ ଏକତା, ଗଭୀରତା ଓ ଶକ୍ତି ନିର୍ମାଣ ହୋଇ ଉଠେ । ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅଧ୍ୟାୟ ୯ ଶାସ୍ତ ୩୧ ଏତିରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆନ୍ତର୍ଜାତ ନିର୍ମାଣ ହୋଇ ଉଠିବାର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ର । ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଉଜ୍ଜଳତା ପରତ୍ୟ୍ୟ ପରମପିତାଙ୍କ ଯୋଜନା ଅଛି ଏକତା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ । ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି, ଆମ ପରିବାରରେ, ଆମ୍ଭେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇ ଉଠିଛୁ । ମୁଁ ଏ ବାବଦେ ଅଧିକ କିଛି କହିବ ନାହିଁ, କାରଣ ମୁଁ ଜାଣି ନଥି କେତେତା ପାଗଲ ଆମ୍ଭେ । କିନ୍ତୁ ଆମ ବାର୍ଜିରେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଗତିବିଧି ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଙ୍ଗତ ଅଛୁ । ଏବଂ ଗତକାଲ ମୁଁ ଏକ ପକ୍ଷୀର ବସନା ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ । ଆମ୍ଭେ ଏସବ ସମୟରେ ଦେଖୁଥି, କିନ୍ତୁ ଏତି ମୋତେ ପ୍ରଭାବିତ କରିବାକୁ ଲାଗି ଯେ ଏହି ପକ୍ଷୀର ବସନା କେତେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ । ଏଥିରେ ଖଞ୍ଜ, ଅବଶେଷ ଓ ମାଟି ଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ପକ୍ଷୀମାନେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତା କରି ଆପଣା ଅଣ୍ଡା ପାଇଁ ଓ ଆପଣା ନିଜସ୍ୱ ପାଇଁ ଏକ ବସନା ବନାଇ ପାରେ । କେତେ ଅଦ୍ଭୁତ ପରମପିତା ଆପଣ—ା ଚର୍ଚ ନିର୍ମାଣ କରିବାରେ ! ସେ ଇହୁଦୀ ଓ ଅଇହୁଦୀ, ଗାଲିଲେୟନ ଓ ସାମରୀୟ, ଦାସ ଓ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର, ଧନୀ ଓ ଗରିବଙ୍କୁ ନେଇ ଆପଣ—ା ଚର୍ଚ ଭାବେ ଏକତା କରି ତାହାଙ୍କ ଉଜ୍ଜଳତା ପରତ୍ୟ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରେ । ଏତି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟରେ ହାଟିବା ଓ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ସାନ୍ତ୍ୱନାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ର । ପରମପିତା ଆପଣା ଚର୍ଚ ନିର୍ମାଣ କରିବାରେ ଏତାହି କରେ । ଏଥିରେ ଚର୍ଚ ନିର୍ମାଣ ହୋଇ ଉଠେ । ଏତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଉଠେ ।

ଆମ୍ବର୍ ଏଇ ପଦର ଶେଷ ଶବ୍ଦରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଏହା ନିର୍ମାଣ ହେବା ସମୟରେ, ଏହା ବାହାରକୁ ଆସିଲା । ଏତା ଆଜ ରାତ୍ରିର ଆମ୍ବର୍ ଶେଷ ବିନ୍ଦୁ । ଚର୍ଚ୍ଚ ନିର୍ମିତ ହେଲା; ଚର୍ଚ୍ଚ ଗୁଣିତ ହେଲା । ଚର୍ଚ୍ଚ ଉଦ୍‌ଧାର ହେବା ସମୟରେ, ଚର୍ଚ୍ଚ ଗୁଣିତ ହେଲା । ପ୍ରକାରେ, ଆମ୍ବର୍ କହି ପାରି ଯେ ଚର୍ଚ୍ଚର ଶକ୍ତିର ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ହେଲା ଯେ ଏହା ବାହାରକୁ ସମ୍ମୁଖ । ଏହା ନିର୍ମାଣ ହେବା ସମୟରେ ବାହାରକୁ ଆସିଲା ଏବଂ ଏହା ବାହାରକୁ ଆସିଲା ଏହା ନିର୍ମାଣ ହେବା ସମୟରେ । ଏହା ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କ ଏକ ସ୍ଥ—ିର ଶରୀର ନୁହେଁ । ଏହା କୌଣସି ବହିରାଗତ କ୍ଲବ୍ ନୁହେଁ । ଏହା ଗ୍ୟାପତ୍ୟ ଫେଲୋସିପ୍ ଯେହି ଆମ୍ବର୍ ବତାଉଥରେ । ଚର୍ଚ୍ଚରେ ଆଜକାଲ ଗୋଟିଏ ବଜ୍ ବର୍ଡ ହେଲା “ସାମୁଦାୟିକତା - ଏକତାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ।” ଏବଂ ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦର ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଥମିକତା; ଏହା ଏହାର ସୁନ୍ଦର ବିଷୟ । ସେ ଲୋକେ ଏକତାରେ ଅନୁଭବ କରୁଥରେ । କିନ୍ତୁ ସାମୁଦାୟିକତାକୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରରେ ଉନ୍ନୀତ କରିବା ଏବଂ ତାତ୍ୟରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାର ଏକ ବିପଦ ହେଲା ଯେ ଧ୍ୟାନ ଭିତରକୁ ଆସିଲା ଏବଂ ସାମୁଦାୟିକତା ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ହେଲା । ଏବଂ ନକଲ କରିବା କଠିନ ହେଲା । ଏବଂ ମିଶ୍ର ଲୋକେ ଅନେକ ସମୟ ଛୋଟ ଗ୍ରୁପ୍ କିମ୍ବା ରବିବାର ବିଦ୍ୟାଳୟ କିମ୍ବା ସେହି ପ୍ରକାରର ଜିନିସ୍ ଅନୁଭବ କରିଛି ।

ବାହାରକୁ ନିର୍ମାଣ

କିନ୍ତୁ ଆମ୍ବରେ ଦେଖ୍ ପାଉଥରେ ଯେ ପରମାତ୍ମା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଇଛି ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କର ଚର୍ଚ୍ଚ ନିର୍ମାଣ କରିବା ଏବଂ ଶିଷ୍ୟ ହୋଇବା ଏବଂ ଯାଅ କରିବା, ଚର୍ଚ୍ଚ ବାହାରକୁ ଆସିଲା ଏବଂ ଚର୍ଚ୍ଚର ବୃଦ୍ଧି ଖ୍ରୀଷ୍ଟର ନାମରେ ଗୌରବ ଆଣିଲା । ଏବଂ ଆମ୍ବରେ ଦେଖ୍ ପାଉଥରେ ଯେ ଚର୍ଚ୍ଚ ବାହାରକୁ ଆସିଲା, ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଗୁଣମାନଙ୍କ ସେହି ଗୁଣମାନ ଯେହି ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କରେ । ସେହି ଜିନିସ୍ ଯେହି ସେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରଣା ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା – ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଡର ଏବଂ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଆରାମ – ସେହି ଦୁଇ ଜିନିସ ସେମାନଙ୍କୁ ବାହାରକୁ ପଠାଉଥିବା, ଚଳାଉଥିବା, ଏବଂ ବହିରାଗତଙ୍କ ଗୁଣନ ଆଣିବା । ଏହା ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଡର ଏବଂ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଆରାମ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଲା ଯେ ଚର୍ଚ୍ଚ ଗୁଣିତ ହେଲା । ଏହା ବାହାରକୁ ନିର୍ମାଣ ହେଲା ।

ଉଦ୍‌ଧାର ଗୁଣନ କରେ

ତାହା ଅସୋଳେ ସ୍ତୋତ୍ର ଯାହା ତୁମ୍ଭେ ସମୟ ସମୟରେ ଏଡ୍ କୁ ଶୁଣିଥାକ, ଯେ “ଯାହା ହୃଦୟକୁ ଅତି ଗଭୀର ଭାବେ ଛୁଏ, ସେହି ଜଗତକୁ ଅତି ବିସ୍ତାରିତ ଭାବେ ଛୁଏ ।” ଯେପରି ଚର୍ଚ୍ଚ ଗଠିତ ହୁଏ, ସେପରି ଏହା ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ । ଅନେକ ସମୟ ଆମ୍ଭେ ମିସନ ସମ୍ମେଳନରେ ଯୋହନ ପାଇପରଙ୍କ ଏକ ଉଦ୍ଧାରଣ ଶୁଣିଥାକି ଯାହା କୁହେ, “ମିସନ ରହିଛି କାରଣ ପୂଜା ନାହିଁ!” ଆମ୍ଭେ ଏକ ଭାବେ କହିପାରି ଯେ ମିସନ ରହିଛି କାରଣ ପୂଜା କରାଯାଏ । ଏବଂ ଏହା ତାହା ଅଧିକ ଯୋହନ ପାଇପର ସର୍ବପ୍ରଥମ ଭାଷଣରେ କୁହନ୍ତି । ଏହା ଯେ ଗଠନ ପରିସ୍ଥିତି ନେଇ ଗୁଣନ ହୁଏ । ଏବଂ ଏହା ଏତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣ ଚର୍ଚ୍ଚ କଠିନ ସ୍ଥାନରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ; ଏହା ପ୍ରକୃତ ଭାବେ ଗଭୀର ଆବଶ୍ୟକତା ବିଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ପାସକୁ ଯାଏ । କାରଣ ଜଗତର ଅବସ୍ଥା କିଅଛି? ବହିର୍ଭୂତ ଲୋକଙ୍କ ଅବସ୍ଥା କିଅଛି? ତେବେ ଏହା ଆମ୍ଭେ ଏହାରେ ଦେଖ୍ତାବଳ ବିପରୀତ । ସେମାନେ ଭଲଭାବେ ଭୟ ବିନା ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଆରାମ ବିନା ଅଛନ୍ତି । ଭଲଭାବେ ଈଶ୍ୱର ଉପରେ ନିର୍ଭରତା ନାହିଁ । ଆସା, ଶାନ୍ତି, ଆରାମ କିଛି ନାହିଁ, କେବଳ ଗର୍ବ ଏବଂ ନଷ୍ଟତା । ମନେ ହୁଏ ଯେ ଆମ୍ଭେ ଜଗତ ଚାରିଦିଗରେ ଏହାର ଉଦାହରଣ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମ୍ଭେଙ୍କୁ ଭଲ କିଛି ଦିଏ । ସେ ଆମ୍ଭେଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂ ଦିଏ । ଏବଂ ତାହାରେ, ଆମ୍ଭେ ଆହ୍ୱାନ ହୁଏ ଯେ ଶକ୍ତି, ଏକତା, ଆନନ୍ଦ, ଶାନ୍ତି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରେମ ହୁଏ । ଆମ୍ଭେ ତାହାରେ ଆହ୍ୱାନ ହୁଏ, ଯେ ଜୀବନ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ।

ଆମ୍ଭେ ଏହାର ଆଶା କରିବା ବେଳେ, ଆମ୍ଭେ ଏହାର ପ୍ରପ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ବେଳେ, ଆମ୍ଭେ ଏହାର ଅପେକ୍ଷା କରିବା ବେଳେ, ଆମ୍ଭେ ଯେ ଉତ୍ସାହ ଗ୍ରହଣ କରିବା ତାହା ହେଉଛି ଯେ ଆମ୍ଭେ ପ୍ରଜ୍ୱଳନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଚ୍ଛି । ଆମ୍ଭେ ସୁଧାରଣ, ତାଜଗୀକରଣ, ପୁନଃସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଚ୍ଛି । ତୁମ୍ଭେ କି “ପୁ” ଶବ୍ଦଟି ଶୁଣିଛି? ଆମ୍ଭେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏକ ଭାବେ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଚ୍ଛି ଯେହି କାର୍ୟ ତାହା ପୂର୍ବରୁ କରିଛି । ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଚ୍ଛି ଯେ ସେ ତାହା ପୁଣି କରିବ । ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇପାରିବା କାରଣ ଆମ୍ଭେ ଦେଖ୍ତାବଳେ ଯେ ସେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ କରିଛି । ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରମାଣ ଏକ୍ଟିରେ ୯୨ ଅଧ୍ୟାୟ ୯୧ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ରହିଛି । ଆମ୍ଭେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଗୌରବ ଏବଂ ତାହାର ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୁଣି ତାହା କରିବାକୁ ଆବଦ୍ଧ କରୁଚ୍ଛି ।

ମୁଁ ଏକ ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ୁଛି ଏଥରେ 1927 ମସିସିପି ନଦୀ ବନ୍ଧର କଥା ଲିଖିତ ଅଛି, ରାଇଜିଂ ଟାଇଡ୍ । ଏବଂ ପୁସ୍ତକଟି ଅଦ୍ଭୁତ ! ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ଗୋଟିଏ ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର ହେଉଛି ମସିସିପି ନଦୀ । ଏତଦ୍ୱାରା ସବସେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଚରିତ୍ର ଅଛି । ଏବଂ ଏତଦ୍ୱାରା ଶୁଣିବାକୁ ଭଲ ଲାଗେ ଯେଭାବେ ସେ ନଦୀର ଶକ୍ତି ଏବଂ ତୀବ୍ରତାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ଯେଭାବେ ସେ ନିମ୍ନମୁଖୀ ହୋଇ ପ୍ରବହିତ ହୁଏ ଏବଂ ଉପରମୁଖୀ ହୋଇ ଉଠେ । ଏବଂ ପଥର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ, ନଦୀ ବର୍ଜ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଚାହୁଚି । ଏତଦ୍ୱାରା ବର୍ଜ ଉପରେ ଉଠି ନଦୀ କିନାରା ବହିର୍ଭୂତ ହୋଇ ବହଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଚି । ଏତଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଏବଂ ନଦୀର ତୀବ୍ରତା ।

ଏତଦ୍ୱାରା ଆମ୍ଭେ ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ ଦେଖିବା ସମୟରେ ଚର୍ଚ୍ଚା ନିର୍ମାଣ ହୁଏ, ଫୁଲାଏ, ବଢ଼େ । ଏତଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀସ୍ତଙ୍କ ସ୍ଵାଭିମାନ ନିମନ୍ତେ ବହାରିବା ଏବଂ ନିର୍ମାଣ କରିବା ଏବଂ ବଢ଼ିବା ଏବଂ ଗୁଣିତ ହୁଏ । ଏତଦ୍ୱାରା ଚର୍ଚ୍ଚା କରେ । ଏତଦ୍ୱାରା ଆମ୍ଭେ ଏକ୍ଟା 9 ଅଧ୍ୟାୟ 31 ପଦରେ ଏତଦ୍ୱାରା ଦେଖିବାକୁ ପାଇଥିବା କଥା । ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ ଯେବି ଆମ୍ଭେ ଆଜିର ଦିନରେ ଏତଦ୍ୱାରା କରିବା ।

ସରଳତାର ଜୀବନ

ମୁଁ କେବଳ ଏକ ଦୁଇଟି ମଣ୍ଟବ୍ୟ ସହ ସମାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହୁଚି । ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ ମୁଁ ଏରୂପ ପାଠାନ୍ତର ଆସି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟ ଉପରେ ଉପଦେଶ କରିବା ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ଦିବାକୁ ଏକ କଠିନ କାର୍ୟ ବୋଲି ଭାବୁଚି । ମୁଁ ଅନୁମାନ କରୁଚି ଏସଙ୍ଗ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୌରବ କଥା; ଏତଦ୍ୱାରା ଶବ୍ଦରେ ଏତଦ୍ୱାରା ଧରାଣା କରିବା କଠିନ କାର୍ୟ, କେବଳ ଭୟ କରିବା ନହିଁ କିନ୍ତୁ ଏକ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୟ ଏବଂ ପ୍ରେମ । ତେ ଏତଦ୍ୱାରା କି ଦେଖାଯାଏ ? ଏତଦ୍ୱାରା କି ଭାବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟ ଏବଂ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଆରାମ ରହିଛି ? କେତେକ ଶବ୍ଦ ମୋ ମନରେ ଆସେ । ଏବଂ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି, ମୁଁ କହିବ ଏତଦ୍ୱାରା ଏକ ଜୀବନ ଯାହା ସରଳ । ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ ଆମ୍ଭେ ଏତ ବିଚଳିତ ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ବସ୍ତ । ଆମ୍ଭେ ବସ୍ତ ରହି କୌଣସି ଶାନ୍ତ କିମ୍ବା ନିରବ ସମୟ କୁ ଶୋର କିମ୍ବା ଦୃଶ୍ୟ ଉତ୍ତେଜନା ସହ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଆକର୍ଷିତ ହୁଏ । କିନ୍ତୁ ଏଥରେ ଏକ ଆହ୍ୱାନ ରହିଛି, ମୁଁ ଭାବୁଚି । ଡାଭିଡ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିବାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କଥା, “ସ୍ଥିର ହୋଇ ଜାଣ ଯେ ମୁଁ ପ୍ରଭୁ” ଏବଂ ସମୟ ନେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଉପରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ସ୍ମରଣ କରିବା, ସ୍ମରଣ କରିବା ସୁସମବାଦ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବା । ତାଙ୍କ କର୍ମ ଉପରେ ଆକୃତି ବଢ଼ାଇବା ।

କର୍ମର ପ୍ରକାର ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ରା ପ୍ରକାଶ ଦେଖ୍‌ର୍ମ । କର୍ମ 2 ପ୍ରକାର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରିବା, ପ୍ରାର୍ଥନା, ଶବ୍ଦ ଏବଂ ସାକ୍ରାମେଣ୍ଟ, ଫେଳୋସିପ ଏବଂ ଉଦାରତା ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ଥିଲେ । ଏଟା ସରଳ କିନ୍ତୁ ଅସାଧାରଣ । କି ନାହିଁ ? ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ଜିନିସଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ହେବା ବେଳେ, ସେମାନେ ଆପଣା ପ୍ରିଥିବୀ ପ୍ରତି ଲୁଣ ଏବଂ ପ୍ରକାଶ ହୋଇଥିଲେ । ସେମାନେ ପରିକ୍ଷଣା, ଦୁଃଖ ସହନ, ଆଶା ସହ ଦୁଃଖ ସହନ, କାରଣ ସେମାନେ ଆପଣା ଆଶାର କାରଣ ପ୍ରତି ଉତ୍ତର ଦିଅବା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ଏତେ ମହାନ ଆଶା କାହିଁରେ ଥିଲା ? ଏସା କାରଣ ଯେ ପ୍ରଜାତି ଜଣେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କରେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଜୀବନ କାରଣ ସେ ପ୍ରଜାତି । ଏବଂ ସେମାନେ ସାଥ୍ୟରେ ପରସ୍ପରକୁ ସଶକ୍ତ କରିଥିଲେ । ଏବଂ ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଗବାହୀ ହୋଇଥିଲେ ।

ହେବାରେ ହୋଇପାରେ ଆମ୍ରା ଏହା ପରିମାପ କରିବା । ଯଦି ଆମ୍ରା ହାରିଯାଇଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ଆକାଂଖା ଏବଂ ଭାର ନାହିଁ ରହିଛି, ହେବାରେ ହୋଇପାରେ ଆମ୍ରା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟର ଆଶୀର୍ବାଦ ଏବଂ ପଵିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ସାନ୍ତ୍ୱନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବୁଝି ନାହିଁ ପାରିଛି । ହେବାରେ ହୋଇପାରେ ଆମ୍ରା ଗ୍ଲୋରୀ ସମ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ହାରିଯାଇଥିବାଙ୍କ ଅପରମ ଆବଶ୍ୟକତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ନାହିଁ ପାରିଛି । ହେବାରେ ହୋଇପାରେ ଆମ୍ରା ସେବାର ଆରମ୍ଭ କରିବା ସ୍ଥାନକୁ ଫେରି ଯାଇବା ଆବଶ୍ୟକ, ଲାମେଣ୍ଟେସନ 3 ପ୍ରକାର, ଉପାସନା ଆହ୍ୱାନ – “ଆସନ୍ତୁ ଆମ୍ରା ଆମ ଜୀବନ ପଥ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ଫେରି ଆସିବା ଏବଂ ଆମ୍ରା ଆପଣା ହୃଦୟ ଏବଂ ହସ୍ତ ସହ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପରମପିତା ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଠାଇବା । ଆସନ୍ତୁ ଆମ୍ରା ତିନିଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା !

ପିତା, ତୁମ୍ଭ ବଚନ ପାଇଁ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଛି ଏବଂ ଆସନ୍ତା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନ ପାଇଁ, ସକାଳ ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ତୁମ୍ଭ ବଚନ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଏବଂ ତୁମ୍ଭଙ୍କ ସତ୍ତା ଗାଇବା ପାଇଁ । ଆମ୍ଭେ ପ୍ରପ୍ତ କରୁଛି ଯେ ତୁମ୍ଭ୍ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା, ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଜୀବନଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କେ ଆନନ୍ଦ ଦିବା ପାଇଁ ଏବଂ ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ବହିର୍ଗତ ହୋଇ ସମ୍ପର୍କ କରିବା ଅଭାସ ଦିବା ପାଇଁ । ଏବଂ ଯେଦ୍ୱାରା ଆମ୍ଭେ ଉଦ୍‌ଧାର କରୁଛି, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ବହିର୍ଗତ ହୋଇ ଯିବା, ତୁମ୍ଭ ଗୌରବ ପାଇଁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଗୌରବ ପାଇଁ ଏବଂ ଆମ୍ଭଙ୍କ ଅନନ୍ତ ଭଲ ପାଇଁ । ଏବଂ ଆମ୍ଭେ ଏହି ଜିନିସ ଗୁଡିକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି, ଆମେନ୍ ।