Spokój przynależności

Pokój przynależności

Izajasz 43:1-7

Przez Billy'ego Dempseya

Nowy tekst dzisiejszego poranka pochodzi od proroka Izajasza, rozdział 43, wersety 1-7. I znajdziecie go na stronie – jeśli używacie Pisma Świętego z ławki – stronie 603. Bezpośredni kontekst tego, co Izajasz mówi tutaj w rozdziale 43 – rozdział 42 oczywiście szerszy kontekst; pieśń cierpiącego Sługi – rozdziały 40-55 Księgi Izajasza. Rozdział 42, rozdział, w którym Bóg mówi o przybyciu sługi Pańskiego, o nowej rzeczy, którą przygotowuje w Nim, o Jego pragnieniu, by narody zobaczyły Jego światło. Lecz rozdział 42 kończy się żałostnym stanem Jego ludu. Są ślepi i głusi. Rozdział kończy się językiem o tym, że Bóg wylewa Swoje gniew. To ponure zakończenie i stanowi scenę dla początku rozdziału 43 w tym, co ja nazywam „Pokój przynależności”.

Modlmy się, a potem przeczytamy rozdział 43, wersety 1-7.

Ojcze, to jest Twoje Słowo; my jesteśmy Twoim ludem. Mów. Niech usłyszymy. Daj jasność umysłu. Posadź te prawdy głęboko w naszych sercach. Nakarm nasze dusze. Wyposaż nas. Ojcze, przybliż się. Usłysz nas, gdy składamy naszą modlitwę w imieniu Jezusa i dla Jego sake, amen.

Izajasz, rozdział 43, począwszy od wersetu 1:

Lecz teraz tak mówi Pan, który cię stworzył, o Jakóbie, który cię ukształtował, o Izraelu: "Nie bój się, bo cię wykupiłem; wezwąłem cię imieniem, ty jesteś mój. Gdy będziesz przechodził przez wody, Ja będę z tobą; i przez rzeki, nie będą cię overwhelmować; gdy będziesz szedł przez ogień, nie będziesz spalony, i płomień nie będzie cię konsumował. Bo Ja jestem Panem, Bogiem twoim, Świętym Izraela, twoim Zbawicielem. Daję Egipt jako okup za ciebie, Kusz" (to jest Etiopia), "i Sebę w zamian za ciebie. Ponieważ jesteś drogi w moich oczach, i zaszczycony, i kocham cię. Daję ludzi w zamian za ciebie, narody w zamian za twoje życie. Nie bój się, bo Ja jestem z tobą; sprowadzę twoje potomstwo ze wschodu i z zachodu zgromadzę cię. Powiem do północy: Daj, i do południa: Nie zatrzymuj; przyprowadź moich synów z daleka i moje córki z krańców ziemi, każdy, kto jest powołany imieniem moim, kogo stworzyłem dla mojej chwały, kogo ukształtowałem i stworzyłem."

Wszyscy ludzie są jak trawa, a cała ich chwała jest jak kwiaty pola. Trawa więdnie, a kwiat pada, ale Słowo Boga naszego trwa na wieki.

Czym jest "Pokój przynależności"? Cóż, może powinniśmy zacząć od zdefiniowania: "Czym jest przynależność?" Dajcie mi powiedzieć, dokąd chcę dojść w tym kazaniu dzisiaj. Chcemy porozmawiać o tym, czym jest przynależność, chcemy porozmawiać o tym, jak wygląda przynależność, a potem zakończymy zadaniem pytania: „Dlaczego ma to znaczenie?”

Czym jest przynależność?

Czym jest przynależność? Spójrzmy na język, którego używa Izajasz w wersecie 1. „Ale teraz tak mówi Pan, który cię stworzył, o Jakóbie, który cię ukształtował, o Izraelu: 'Nie bój się, bo cię wykupiłem; wezwąłem cię imieniem, ty jesteś mój.'” Rozpoznajesz w tym wielkie tematy biblijne – stworzył cię; ukształtował cię; wykupiłem cię. Myślimy o tym wielkim exodusie z Egiptu – Bóg wykupuje swój lud z niewoli i osadza go w ziemi obiecanej, ziemi, którą obiecał Abrahamowi. „Wykupiłem cię” – to hebrajskie słowo, „gaal,” oznacza „wykupiciel” – myślenie w kategoriach „wybawiciel, opiekun,” podobnie jak Boaz był wybawicielem i opiekunem dla Rut i jej teściowej, Noemi; krewny wykupiciel, który zapewnił ich przyszłość swoim działaniem wykupienia. To jest obrazem tego, co Bóg opisuje dla Siebie samego; że On wykupił cię. On zapewnił przyszłość swojego ludu swoim działaniem wykupienia.

„On nazwał cię z imienia” – raz jeszcze, pomyśl o Jego relacji z Abrahamem; pomyśl o Jego relacji z Sarą, jego żoną. Jak On zmienił ich imiona; On nazwał ich imionami. Pomyśl o Noem. On nazwał Noego z imienia. On dopuszcza do bliskiej relacji z Sobą tych, których On nazywa z imienia. Podobnie jak rodzic i dziecko, Bóg otwiera drzwi adopcji, Jego lud staje się nie tylko Jego poddanymi, ale Jego synami i córkami. „On nazwał cię z imienia.” Dla kontrastu, posłuchaj, co On mówi w Psalmie 1, który czytaliśmy kilka tygodni temu. „Pan zna drogę sprawiedliwych, ale droga niegodziwych,” mówi, „zginie.” Ona zaginie; nie będzie trwała. Albo nawet bardziej dobitnie, co mówi Jezus w Mateusz 7, zaczynając od wersetu 21. „Nie każdy, kto mówi do Mnie: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego. Lecz ten, kto czyni wolę Ojca mojego, który jest w niebie.” Do tych, którzy mówią: Panie, Panie, ale nie czynią woli Jego Ojca w niebie, Jezus mówi: „Oto, powiem im: Nigdy was nie znałem. Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie.” Bóg mówi o swoim ludzie: „On nazwał cię z imienia. Ja cię znam. Ja cię intymnie znam. On nazwał cię z imienia.”

I wtedy wieńczy to wszystko słowami: „wy jesteście moi”. Pomyślmy znowu o tym wspaniałym scenie, w którym Bóg gromadzi swój lud do siebie na Synaju, po wszystkich kulminacyjnych wydarzeniach exodusu. On gromadzi ich do siebie na Synaju. On mówi: „Wy sami widzieliście, co uczyniłem Egipcjanom, jak niesłem was na skrzydłach orłów i przywiodłem was do siebie. Teraz więc, jeśli rzeczywiście posłuszeństwo mojemu głosowi i zachowacie moje przymierze, wy będziecie moim szczególnym posiadłością wśród wszystkich ludów. Cała ziemia bowiem jest moja. Wy będziecie dla mnie królestwem kapłanów i świętym narodem. Wy będziecie moją szczególną własnością”. To jest bagaż; to jest ładunek, który jest przenoszony, gdy On mówi: „Wy jesteście moi. Wy jesteście moi jako skarb”. Szczególna własność. To znaczy, Bóg mówi: „Mam specjalne roszczenie do was i z mocy obietnicy, wy macie specjalne roszczenie do mnie”. Zwróć uwagę, jak Bóg ich identyfikuje – „Nazwałem was imieniem; wy jesteście moi”.

Powiedziałem wam o smutnym zakończeniu rozdziału 42. Bóg nie identyfikuje swojego ludu według ich smutnego stanu, jak go opisuje na końcu rozdziału 42, ale On identyfikuje swój lud przez to zdanie: „Wy jesteście moi”. W ten sposób On identyfikuje swój lud. Nie tkwiąc w niewierze, nawet jeśli oni tak czynią. My z wami zmagamy się z grzechem. My z wami przegrywamy naszą walkę z grzechem regularnie. Ale Bóg oświadcza o nas: „Wy jesteście moi. Nazwałem was imieniem. Rozpocząłem intymną relację z wami. Wy jesteście moją szczególną własnością”.

Co Oznacza Być Własnością?

Cóż więc oznacza przynależność? Wyciągnijmy pewne zasady z fragmentu. Jedna z zasad, którą chcemy zobaczyć, polega na tym, że przynależność wygląda jak czerpanie korzyści z obecności Boga, cieszenie się nią. Spójrz na wersety 2 i 5. Werset 2: „Gdy będziesz przechodził przez wody, Ja będę z tobą.” Werset 5: „Nie bój się, bo Ja jestem z tobą.” To zasada Emmanuel – Wszechmogący, wieczny Bóg ze swoim ludem. Bóg z tobą; Bóg z tobą! Obecny w naszym cierpieniu. Aktywnie wydobywający z niego dobro dla nas, jak obiecał. Utrzymujący; pomagający; umacniający; umożliwiający nam. Obecny również w naszych radościach. Pomagający nam pamiętać, że każde dobro, którym się cieszymy, przyszło do nas z Jego łaskawego ręki.

Ochrona

Jak wygląda przynależność? Wygląda jak cieszenie się obecnością Boga dzień w dzień, dzień po dniu. Wygląda również jak ochrona. Spójrz na werset 2. „Gdy będziesz przechodził przez wody, Ja będę z tobą; i gdy będziesz szedł przez rzeki, one cię nie zaleją. Gdy będziesz chodził przez ogień, nie będziesz spalony i płomienie cię nie ogarną.” Izajasz dopuszcza dwie niebezpieczeństwa, dwa straszne niebezpieczeństwa, by przemawiać za wszystkie niebezpieczeństwa. Zwróć uwagę na obietnicę. Niebezpieczeństwa nadejdą. On nie mówi: „Jeśli przechodzisz przez wody” i „Jeśli chodzisz przez ogień.” Gdy to robisz – niebezpieczeństwa nadejdą. Prawdopodobnie wielu z nas dzisiaj znajduje się pośród jakiejś groźby, jakiegoś niebezpieczeństwa, być może nawet teraz siedząc w tym sanktuarium rano. Jakiś proces, jakieś cierpienie, jakaś niepewność, jakaś wątpliwość, zniechęcenie, depresja, ból lub strata, lub żal. Rzeczowniki mogą ciągnąć się przez bardzo długi czas nawet teraz. Ale wierzący w Jezusa, należysz do Boga Ojca wszechmogącego, Stwórcy nieba i ziemi. Tego, który cię stworzył, ukształtował i odkupił. W naszym niebezpieczeństwie mamy Jego niezmienną uwagę i całą Jego moc skierowaną ku naszej ostatecznej ochronie. Możemy cierpieć, ale jesteśmy bezpieczni. Możemy być bardzo doświadczeni, ale jesteśmy bezpieczni. Możemy czuć, że jesteśmy bliscy zatonięcia, ale jesteśmy bezpieczni. On mówi do nas: „Jesteś Moim. Cała ziemia jest Moja i ty jesteś Moim cennym nabytkiem.”

Preferencja

Jak wygląda przynależność? Wygląda jak, oprócz obecności i ochrony, preferencja. Słuchaj wersetów 3 i 4. „Albowiem Ja jestem Panem, Bogiem twoim, Świętym Izraela, twoim Zbawicielem. Daję Egipt jako okup za ciebie, Kusz” (to jest Etiopia), „i Sebę w zamian za ciebie. Ponieważ jesteś drogi w oczach moich, i zaszczytny, i kocham cię. Daję ludzi w zamian za ciebie, narody w zamian za twoje życie." Jeśli patrzysz na te wersety, chcę, żebyś zauważył coś. Masz tutaj hebrajskie urządzenie retoryczne. Masz powtórzenie. Masz powtórzenie koncepcji okupu. "Daję Egipt jako okup za ciebie." A potem na końcu tego, na końcu wersetu 4, "Daję ludzi w zamian za ciebie." To podkreśla koncepcję, w tym przypadku koncepcję okupu. I tu, w środku, w pozycji wybitnej, "Ponieważ jesteś drogi w oczach moich, i zaszczytny, i kocham cię." Nie możesz tego przegapić; nie możesz tego przegapić. Masz potężne powtórzenie koncepcji okupu i tu, w środku, Bóg oświadcza: „Kocham cię! Jesteś drogi dla mnie!” Kalwin mówi: „Pan troszczy się o wszystkich wierzących w taki sposób, że ceni ich wyżej niż resztę świata.” To jest interesujące.

Kilka notatek historycznych właśnie tutaj. Jedna z nich jest taka. Król Hezechiasz – zwróć uwagę! To historia Izraela; nie będzie nudna. Nie odpływaj ode mnie! Król Hezechiasz Judy zawarł sojusz z Egiptem przeciwko cesarzowi asyryjskiemu, Sennacheribowi. Teraz zatrzymaj się na chwilę. Siedziałem na wielu wykładach, żeby móc wymówić to imię właśnie dobrze, Sennacherib! I nauczyłem się innego, „Tiglath-Pileser". Powinieneś być pod wrażeniem, ponieważ spędziłem wiele godzin pracując nad tymi rzeczami lata temu! I tak zawarł sojusz z faraonem Egiptu i królem Etiopii. I znajdziesz to w 2 Królewska 18 i Izajasza rozdział 30 i 31. Aby ustalić jego słuszne i dokładne ukaranie, król asyryjski marszczy się ze swoimi ogromnymi armiami na małą Judę. Gdy potężny cios ma zaraz spaść i Juda ma zostać zmiażdżona w proch, Sennacherib musi oderwać swoje armie, aby odeprzeć zbliżającą się armię z Etiopii i Egiptu. One upadają w ucieczce, a Sennacherib ściga ich aż do Egiptu. Juda jest oszczędzona, podczas gdy Egipcjanie i Etiopowie są pożarci przez armie asyryjskie. Oto sedno sprawy. Juda jest oszczędzona, ponieważ Bóg dał jej wrogom zastępstwo. Juda jest oszczędzona, ponieważ Bóg dał jej wrogom, w tym przypadku Asyryjczykom, zastępstwo.

Uwaga historyczna druga. W czasie Paschy, mniej więcej w roku 30 n.e., rzymski gubernator prowincji Judei zezwolił na ukrzyżowanie Jezusa z Nazaretu, wędrownego kaznodziei i sprawcy cudów, którego życie i działalność dostarczył wystarczających dowodów, że On był rzeczywiście Synem Bożym i długo oczekiwanym Mesjaszem. Trzy dni później, został wzbudzony z martwych, Bóg z mocą oświadczył, że On jest rzeczywiście Synem Bożym i Zbawicielem grzeszników. Bóg posłał swojego Syna jako okup, aby ratować swój zagubiony i grzeszny lud. Bóg posłał swojego Syna jako okup za ciebie i za mnie, wierzących w Jezusa. Dał więcej niż Egipt. Dał więcej niż Etiopia. Dał więcej niż Seba. Dał swojego jednorodzonego Syna. Mamy znaki Jego zastępstwa, Jego okupu, właśnie tutaj, rozłożone na stole przed nami. Będziemy się nimi cieszyć za kilka minut. Znaki Jego złamanego ciała i przelanej krwi. Jak wygląda przynależność? Wygląda jak Bóg, który woli zbawić swój lud nawet kosztem życia swojego jednorodzonego Syna.

Przywrócenie

Jeszcze jedno słowo o tym, jak wygląda przynależność. Wygląda ona na przywrócenie. Spójrz na wersety 5, 6 i 7 w naszym fragmencie, gdzie Izajasz mówi: „Nie bój się, bo Ja jestem z tobą;” – mówiąc, oczywiście, za pomocą Pana. „Sprowadzę twoje potomstwo ze wschodu, a z zachodu zgromadzę cię. Powiem do północy: Wydaj, a do południa: Nie zatrzymuj; sprowadź moich synów z daleka i moje córki z krańców ziemi, każdy, kto jest powołany do mojego imienia, którego stworzyłem dla mojej chwały, którego ukształtowałem i stworzyłem." Ministrowanie proroka Izajasza rozpoczęło się w królestwie południowym Judy i trwało około pięćdziesięciu lat. Przed dwudziestą rocznicą jego posługiwania, dziesięć plemion północnych, które znamy jako Izrael, zostało uprowadzonych do niewoli przez Asyryjczyków. Mówimy o zaginionych plemionach Izraela. To są one! Ponieważ zostały wchłonięte w inne części ludności asyryjskiej, one jako lud nigdy więcej nie zgromadziły się w kraju. Jedyni, którzy zostaliby ocaleni, to ci, którzy schronili się na południe, gdy królestwo Judy było zagrożone. Zaginęli; zostali utraceni. Zostali utraceni dla historii od tego czasu. Straszliwy cios; straszne wydarzenie. To było niszczycielskie i wydarzyło się z powodu niewiary, zatwardziałości serca przez pokolenia i przymiernego, seryjnego niefaithfulnessu. Bóg, po pokoleniach, wydał ich w ręce wrogów, ponieważ nie chcieli słuchać Jego Słowa.

Nadchodzi niewola dla Judy. Nastąpi ona około 150 lat po śmierci Izajasza. Z tego samego powodu – niewiara, zatwardziałość serca, niewierność przymierzu. Ale znowu, słuchaj obietnicy Boga. Co oznacza przynależność? Oznacza ona przywrócenie po sądzie spowodowanym grzechem. Grzech, ich grzech, nie jest końcem ich historii. Lecz ponieważ należą do Boga, który uważa ich za swój skarbiony posiadłość, On ich zachowuje. On ich przywraca. Nasz grzech nie jest końcem naszej historii; przywrócenie jest! Nawet jeśli wytrwamy, nawet jeśli zatwardzimy nasze serca i wytrwamy w naszym grzechu, jeśli wierzymy w Jezusa, jeśli Jezus jest naszym Zbawicielem i Panem, On nas dostąpi. On przełamie tę zatwardziałość serca. On przełamie tę zależność od grzechu. On nas przywróci. Nasz grzech nie jest końcem naszej historii. Przywrócenie jest. Ponieważ należymy, i ponieważ On dał życie swojego Syna za nas, On przywróci to, co grzech zniszczył. To oznacza przynależność. Oznacza ona przywrócenie.

Dlaczego ma to znaczenie?

No cóż, dlaczego ma to znaczenie? Będziemy musieli być krótcy. Dlaczego ma to znaczenie? Spójrz na werset 7. Kto jest przywracany? Kto jest zgromadzany z wschodu i z zachodu, z północy i z południa? „Każdy, kto jest powołany przez moje imię, którego stworzyłem dla mojej chwały”. Bóg tworzy intymny związek między swoją chwałą a naszym zbawieniem. Bóg tworzy intymny związek między swoją chwałą a naszym zbawieniem. On wiąże swoją reputację z tym. On wiąże swoją reputację z nami i naszym ostatecznym zdobyciem obiecanej ziemi, w naszym przypadku nieba, w Jego obecności. On wiąże swoją reputację ze zbawieniem swojego ludu.

Trofy łaski Bożej

Posłuchaj Efesjan rozdział 2. „Nawet gdy byliśmy martwi w naszych przewinieniach, Bóg przywrócił nas do życia razem z Chrystusem, łaską bowiem zostaliśmy zbawieni, i razem z Nim wskrzesił nas, i posadził z Nim na miejscach niebieskich w Chrystusie Jezusie, aby w nadchodzących wiekach mógł okazać niewyczerpalne bogactwo Swojej łaski w dobroci względem nas w Chrystusie Jezusie.” Bóg okazuje się chwalebnie łaskawym, wskazując na trofea Swojego miłosierdzia, trofea Swojej łaski – Swoich ludzi! Ty i ja, i wszyscy, którzy byli przed nami, i ci, którzy przyjdą po nas! On wskazuje na nas jako trofea Swojej chwalebnej łaski. Każde kolano musi się skłonić i każdy język musi wyznać, że Jezus jest Panem. On wiąże Swoją chwałę ze zbawieniem Swoich ludzi.

Kilka lat temu, dzięki hojności kilku drogich przyjaciół, udałem się w moje pierwsze rejsy. Polecieliśmy do Tortoli, Brytyjskich Wysp Dziewiczych, i były to dni przed powszechnym klimatyzowaniem, więc lotnisko i budynek celny były dużymi otwartymi budowlami; niewiele ścian. Nie chcieli utrudniać dostępu do bryz. Pamiętam, jak stałem w długiej kolejce za ręcznie napisanym znakiem, który głosił: „Odwiedzający.” To miało sens; to byłem ja. Byłem odwiedzającym. I stałem tam, czując bryzę i patrząc na kołyszące się palmy, od czasu do czasu słysząc, jak fala uderza o brzeg jakieś sto jardów za mną, czując, jak stres się ze mnie zsuwa i smakując nadchodzący relaks. A potem zauważyłem kolejkę po mojej prawej stronie. Była krótsza. Poruszała się szybciej niż ta, w której byłem, a ręcznie napisany znak nad nią głosił: „Mieszkańcy.” Moje serce, myślę, że westchnęło głośno. W moim umyśle mówiłem: „Chcę tu należeć! Chcę być mieszkańcem tutaj! Jak mogę zostać mieszkańcem tutaj! To miejsce jest wspaniałe!”

Możesz Być Mieszkańcem

Być może siedzisz tutaj dzisiaj i nie jesteś częścią rodziny Bożej; być może jesteś odwiedzającym wśród ludu Bożego. Czy wiesz, że możesz być częścią tej rodziny? I wszystkie wspaniałe obietnice, które Bóg złożył, o których mówiliśmy, mogą być również twoje. Czy znasz siebie jako grzesznika, który nie może się sam zbawić? Czy wierzysz, że potrzebujesz Zbawiciela? Czy możesz zaufać Jezusowi z Nazaretu, Synowi Bożemu i Zbawicielowi grzeszników? Czy możesz mieć pewność, że On jest Tym, który stanął w twojej zastępie, jako twój okup, pochłaniając gniew Boży za ciebie i ubierając cię w swoją sprawiedliwość? Właśnie w ten sposób stajemy się częścią rodziny Bożej. Widzimy naszą potrzebę; widzimy nasz grzech. Odwracamy się od naszego grzechu i od naszych umiejętności, naszych wysiłków, abyśmy stali się piękni w oczach Boga, i rzucamy się na Tego, który jest naszym zastępcą. Rzucamy się na miłosierdzie Boże wyrażone w Chrystusie. Właśnie w ten sposób stajesz się częścią rodziny Bożej.

Mam nadzieję, że dzisiaj zbadasz swoje serce. Gdy przygotowujemy się do kontynuowania nabożeństwa u Stołu Pańskiego, mam nadzieję, że zbadasz swoje serce i określisz, czy jesteś odwiedzającym, czy częścią rodziny Bożej. Pomódlmy się do Pana.

Ojcze, Ty czynisz ludźmi, którzy nie byli ludem, Twój lud. Ty czynisz ludzi, którzy nie otrzymali miłosierdzia, odbiorcami miłosierdzia. Który jest Bogiem jak Ty, który przebacza grzechy i daruje winy? Który jest Bogiem jak Ty, który cieszy się zbawieniem grzeszników? Dziękujemy Ci za obietnice, o których właśnie myśleliśmy i rozmawialiśmy. Wgłębiaj je w nasze serca i pozwól, aby nadawały kształt naszemu życiu i naszemu rozumieniu Ciebie, kształt naszym wyborom i temu, jak widzimy nasze przyszłość. A przede wszystkim, pomóż im nadać kształt temu, jak rozumiemy Ciebie. Wysłuchaj nas, gdy składamy naszą modlitwę, Ojcze, w imieniu Jezusa i dla Jego chwały. Amen.