Czas, gdy możesz być znaleziony

Czas, Kiedy Możesz Być Znaleziony

Psalm 32

Przez Jeffa Jordana

Zanim poprowadzę nas w modlitwie, chcę tylko powiedzieć, że jest to dla mnie wielkim zaszczytem otworzyć Słowo Boże z wami tutaj tego wieczoru. Jesteśmy członkami tej społeczności kościelnej i, jak wspomniał Wiley, jestem ministrem kampusowym RUF w Mississippi College. Jesteśmy niezmiernie wdzięczni za waszą miłość i zachętę, za wasze przyjaźń, za wszystkie sposoby, w jakie służycie nam jako rodzinie i za to, jak nas zachęcacie w naszej służbie studentom. Kocham swoją pracę. Robię to już od jedenastu lat; ostatnie pięć lat spędziłem tutaj, w Mississippi, w Mississippi College. I jest dla mnie zaszczytem służyć wam w imieniu RUF w MC, a także RUF na szczeblu krajowym. Ta społeczność kościelna jest dobrze znana ze swojej hojności i wsparcia dla ministrów kampusowych RUF w całym kraju. Wyprodukowaliście wielu ministrów kampusowych z waszego grona, dzieci przymierza z tego zgromadzenia, które poszły dalej, by zostać ministrami kampusowymi, i uważam za wielki przywilej, że mogę co tydzień uczestniczyć w nabożeństwie z wami. W rzeczywistości uważam, że ten czas jest jednym z najsłodszych, jakie mamy jako rodzina. W niedzielne wieczory czasami jesteśmy zmęczeni, czasami półśnie, ale jednak zamykając dzień Pański z wami w uwielbieniu i otwierając Słowo Boże. I tak jest to dla mnie przyjemnością być tutaj z wami i robić to tonight.

Zamierzamy studiować Psalm 32, więc jeśli chcesz sięgnąć do swojej Biblii do Psalmu 32 i zanim go razem przeczytamy, pomodlę się za nas. Idźmy do Pana w modlitwie!

Ojcowie, teraz zwracamy nasze twarze ku Tobie, ustawiając nasze twarze, aby szukać Ciebie w Twoim Słowie. Ty jesteś wielkim i straszliwym Bogiem, który zachowuje przymierze i niezmienną miłość względem tych, którzy Cię kochają i przestrzegają Twoich przykazań. A jednak wyznajemy, jak to uczynił prorok Daniel wiele lat temu, że zgrzeszyliśmy, źle postępowaliśmy i czyniliśmy nieprawości, i zbuntowaliśmy się, odstępując od Twoich przykazań i praw. Tobie, o Panie, należy się sprawiedliwość, ale nam przynależy otwarta hańba. Lecz Tobie również należy się miłosierdzie i przebaczenie, co jest podstawą naszej modlitwy tego wieczoru. Proszę, wysłuchaj modlitwę Twoich sług, gdy teraz prosimy Cię, abyś otworzył nasze oczy, że możemy oglądać cuda w Twoim Prawie. Spraw, abyś zwrócił swoje oblicze ku Twojej świątyni, gdy Cię szukamy, gdyż nie przedstawiamy tych próśb przed Tobą z powodu jakiejkolwiek naszej własnej sprawiedliwości, lecz z powodu Twojego wielkiego miłosierdzia. Modlimy się o te rzeczy w imieniu Chrystusa, amen.

Spójrz ze mną na Psalm 32. Przeczytamy cały psalm, wersety 1-11:

Pouczający Davida.

Błogosławiony jest ten, którego przestępstwo jest odpuszczone, którego grzech jest pokryty. Błogosławiony jest mąż, przeciwko któremu Pan nie poczytuje nieprawości, i w którego duchu nie ma zdrady.

Gdy bowiem milczałem, moje kości niszczały przez moje jęki przez cały dzień. Bo dniem i nocą ciężka była Twoja ręka na mnie; moja siła uschła jak od upału letniego.

Wyznawałem swój grzech Tobie i nie ukrywałem swojej nieprawości; mówiłem: „Wyznaję moje przestępstwa Panu” i Ty przebaczyłeś nieprawość mojego grzechu.

Dlatego niech każdy, kto jest pobożny, modli się do Ciebie w czasie, gdy możesz być znaleziony; zaiste w rwącej powodzi wielkich wód nie dosięgną go. Ty jesteś moim schronieniem; Ty mnie zachowujesz od kłopotów; Ty mnie otaczasz okrzykami wybawienia.

Ja pouczę cię i nauczę cię drogi, którą masz iść; poradzę ci, mając oko na ciebie. Nie bądź jak koń lub jak muł, bez zrozumienia, którego trzeba okiełznać wodzą i uzdę, inaczej nie zbliży się do ciebie.

Wiele jest zmartwień niegodziwych, lecz miłość niezmienna otacza tego, kto ufa Panu. Raduj się w Panu i wesel się, o sprawiedliwi, i wołaj z radością, wszyscy prosti sercem!

Trawa usycha, a kwiat więdnie, lecz Słowo Boże trwa na wieki.

Ten psalm ma dwie główne części, dwa główne połowy. Werset 1-5 dotyczy przebaczenia. A w drugiej części, wersety 6-11, chodzi o ochronę i prowadzenie przez Boga. Pamiętam, jak studiowałem ten psalm w seminarium. Był to jeden z tych, nad którym napisałem pracę egzegetyczną. Musiałem studiować hebrajski, język oryginalny, i tę długą pracę o tym psalmie. I w niej, czytając o uczonych, którzy studiowali to w tym, co nazywamy krytyką wyższą, wielu z nich uważało, że jest to rodzaj zlepka różnych psalmów. Uważali, że to nie był pierwotnie jeden psalm; że nie trzymał się razem. Ale rzecz w tym, że nie rozumieli, jak te rzeczy, które właśnie wymieniłem, wiążą się razem. Nie rozumieli – ci uczeni, z których wielu nie professowało być chrześcijanami, a jednak byli akademikami Pisma – nie rozumieli, jak przebaczenie w jednym sensie idzie w parze z Bożą ochroną i prowadzeniem w drugim. To było dla nich obce. Jak mogła jedna osoba w wersetach 1-2 być grzesznikiem, który ma przestępstwa i nieprawości, a potem w wersecie 6, dlaczego mówią o kimś, kto jest bogobojny? Skąd się wziął bogobojny w wersecie 6?

No cóż, zagadka, która tutaj jest stawiana, jest tym, co jest naprawdę ważne, i jest głównym punktem tego psalmu. Chodzi o to, że przebaczenie Boga prowadzi nas do miłości. Że to usprawiedliwienie nas przez Boga w naszym grzechu prowadzi nas do uświęcenia. W Liście 7, Jezus mówi: „Kto wiele otrzymał przebaczenia, ten wiele miłuje.” Kto wiele otrzymał przebaczenia, ten wiele miłuje. I zobacz, jak ten psalm się rozwija. Mówi w wersecie 1: „Błogosławiony ten, którego przestępstwo jest przebaczone, którego grzech jest pokryty.” Potem przejdź do wersetu 11. Kończy się z: „Radujcie się w Panu i weselcie, o sprawiedliwi, i wszyscy, którzy jesteście prostymi w sercu, krzyczcie z radości!” Widzisz, zaczyna się od grzechu, a kończy się na radości w Panu i krzyczeniu z radości jako ci, którzy są prostymi w sercu. Rzymian 2 mówi, że to dobroć Boga prowadzi nas do pokuty, i ten sam wzorzec jest tutaj realizowany – ten sam wzorzec przebaczenia i miłosierdzia Boga prowadzącego do ochrony i kierunku Boga.

Przebaczenie Boga

Więc przyjrzyjmy się temu bliżej. Najpierw spójrzmy na przebaczenie Boga, wersety 1-5. Mówi: „Błogosławiony ten, którego przestępstwo jest przebaczone, którego grzech jest pokryty. Błogosławiony mąż, przeciwko któremu Pan nie poczytuje nieprawości, i w którego duchu nie ma zdrady.” Teraz Dawid, który napisał ten psalm, używa różnych słów dla grzechu tutaj – nieprawość, przestępstwo. On odnosi się do grzechu na wszystkie sposoby, aby przekazać, że to nie tylko jeden czy drugi; to grzech na wszystkie sposoby, które popełniamy – w małych i dużych sposobach. To sposoby, w których po prostu chybiamy celu, w których jesteśmy po prostu niezgodni. I to także sposoby, które nazywamy nieprawością – sposoby, w których w naszym rdzeniu zbuntowaliśmy się przeciwko Bogu w buncie przeciwko Niemu. I on mówi, że to rodzaj grzechu, wszystkie rodzaje, które są tutaj przebaczone, które spotykają się z miłosierdziem.

Ale tak, to przebaczenie przychodzi po wielkim namyśle ze strony Dawida. On opisuje w wersetach 3-4, mówi: „Gdy bowiem zamilkłem, moje kości niszczały przez moje jęki przez cały dzień. Bo dniem i nocą ciężka była Twoja ręka na mnie; moja siła wyschła jak od upału letniego.” On opisuje objawy podobne do grypy. On opisuje bycie przygnębionym. On opisuje jęki. Czy kiedykolwiek byliście w takim bólu, że wydaliście słyszalny oddech, jak jęk, aby przekazać ból, który był w środku was? No cóż, to się dzieje w środku Dawida. I jest powód, dla którego to się dzieje w nim. To dlatego, że nie chce iść do Pana i wyznać swoje grzechy. On nie chce przynieść swojego grzechu do Boga.

Niektórzy z was są w tej samej sytuacji tej nocy. Niektórzy z was znajdują się w jękach, jak gdyby, z powodu swojego milczenia. Dniem i nocą ręka Boga jest ciężka na was i zastanawialiście się, co to jest. Zastanawialiście się, czy to tylko coś złego emocjonalnie; czy to coś złego w pracy, jak gdybyście pracowali zbyt ciężko? Może coś złego w relacji z małżonkiem lub z dziećmi? Ale co ten psalm mówi wam tej nocy, to że nie. To właściwie to, że ręka Pana jest ciężka na was i że On, przez te rzeczy, przez te trudności, przyciąga was do Siebie, ponieważ chce, abyście przyszli do czystości. To znaczy to, co jest na końcu wersetu 2, gdy mówi: „w którego duchu nie ma podstępu.” To takie poczucie, w którym Dawid w końcu wychodzi i mówi: „Wyznaję moje grzechy Panu; uznaję swój grzech.”

„Dopóki grzech nie będzie gorzki, Chrystus nie będzie słodki.”

Istnieje staropurytanin o imieniu Thomas Watson, który powiedział: „Dopóki grzech nie będzie gorzki, Chrystus nie będzie słodki.” Dopóki grzech nie będzie gorzki, Chrystus nie będzie słodki. I niektórzy z nas czytają początek tego psalmu: „Błogosławiony jest ten, który”, i tak naprawdę nie rozumiemy drugiej połowy, gdzie jest napisane: „którego przestępstwo jest przebaczone.” Widzimy, że istnieje twardość, która ogarnęła nasze serca i nie uświadamiamy sobie, że nasz najgłębszy problem, nasza najgłębsza potrzeba jest naszym grzechem przeciwko Bogu. To nie jest nasze pieniądze, to nie jest ich brak, to nie jest ich nadmiar, to nie jest nasze zdrowie. To nie są, powtarzam, te rzeczy, które chcemy, aby Bóg błogosławił – nasze małżeństwa, nasze rodzicielstwo, nasza praca. A jednak problem każdej osoby tutaj nie tkwi w tych rzeczach. One są objawami. Wszystkie problemy, których doświadczacie w tych dziedzinach małżeństwa, rodzicielstwa, pracy i zdrowia, są objawami większego problemu, a jest nim wasze oddzielenie od Boga przez grzech. To jest serce waszego problemu.

A jednak temu zaprzeczamy, prawda? Odkładamy to. Próbujemy odrętwiać to poczucie winy i wstydu i próbujemy powiedzieć, że nie będziemy słuchać i że nie będziemy musieli iść do Boga ze spowiedzią. Widzimy, że to nasza natura, aby nie iść do Boga. Jesteśmy jak nasi rodzice, Adam i Ewa. Może pamiętacie opis z Księgi Rodzaju 3, kiedy Adam i Ewa zgrzeszyli, jest napisane, że „usłyszeli Pana Boga chodzącego po ogrodzie i ukryli się przed nim.” No cóż, to jest nasz instynkt. To jest nasz instynkt.

Kilka miesięcy temu adoptowaliśmy zwierzę; psa o imieniu Scout. Jest to rasa Mountain Cur. I ta konkretna rasa, jego instynkty nakazują gonić wiewiórki za wszelką cenę; i mówię, za wszelką cenę! Nie ma znaczenia, czy jest na smyczy; nie ma znaczenia, czy ma obrożę. Nie ma znaczenia, czy jest szokowany obrożą elektryczną, wiecie, elektryczność płynąca przez jego żyły! On musi złapać tę wiewiórkę, bo to jest jego instynkt! I próbujemy go nauczyć, tak jak ten psalm, mówi w wersecie 9, „Nie bądź jak koń lub muł, bez zrozumienia, którego trzeba okiełznać za pomocą wędzidła i uzdy, inaczej nie pozostanie blisko ciebie.” To właśnie próbujemy zrobić ze Scoutem; próbujemy go trzymać blisko nas, ale on nie rozumie.

Wyznaj swój grzech

Cóż, to samo dotyczy nas. To nasz instynkt, to nasz instynkt uciekać od Boga w naszym grzechu. Nie chcemy do Niego iść; chcemy od Niego uciec. A jednak, musimy działać przeciwko temu instynktowi. Musimy działać przeciwko tym instynktom i podążać za krokami, które zostały nam dane tutaj w Psalmach 32. On mówi w wersecie 5, „Wyznałem ci swój grzech i nie ukryłem swojej nieprawości; powiedziałem: „Wyznaję swoje przestępstwa Panu.” Tak więc wyobraź sobie króla Dawida, który podejmuje to postanowienie. On mówi: „Nie będę dłużej trzymał tego w butelce. Idę do Pana i wyznaję.” I spójrz na drugą połowę wersetu. Mówi: „I Ty przebaczyłeś nieprawość mojego grzechu.” Czy widzisz, jak szybko się to dzieje? Dawid był tutaj, trzymając wszystko w butelce, trzymając wszystko w tajemnicy, i wreszcie, gdy Pan stosuje wystarczający nacisk, przychodzi do Boga i postanawia. Mówi: „Wyznaję swoje przestępstwa Panu, i Ty przebaczyłeś nieprawość mojego grzechu.”

Derek Kidner mówi o tym psalmie, że „być w bliskiej zgodzie z Bogiem to prawdziwe szczęście”. To jest znaczenie tego psalmu – „Być w bliskiej zgodzie z Bogiem to prawdziwe szczęście”. I to właśnie pierwsza część uczy nas – że możemy być w bliskiej zgodzie z Bogiem przez Jego przebaczenie i przez Jego miłosierdzie. To w Jego charakterze jest być łaskawym. Nie przychodzisz do Boga, który ma skrzyżowane ręce, stoi i czeka, aż będziesz recytował swoje słowa, aby dać ci to, co ci się należy. To nie jest Pan, któremu służysz.

Szukaj Pana

Istnieje bardzo podobny fragment do tego w Izajaszu 55. Możesz zobaczyć, że tytuł, który nadałem temu kazaniu, to „Czas, kiedy możesz być znaleziony”. W wersecie 6 jest napisane: „Dlatego niech każdy, kto jest pobożny, ofiaruje Ci modlitwę w czasie, kiedy możesz być znaleziony”. Cóż, ta sama fraza jest użyta w Izajaszu 55. Mówi: „Przyjdźcie do wód, wy, którzy nie macie pieniędzy, przyjdźcie i kupcie, i jedzcie. Przyjdźcie i kupcie chleb i wino bez pieniędzy i bez kosztów. Dlaczego wydajesz pieniądze na to, co nie jest chlebem, i swój trud na to, co nie zaspokaja? Przyjdźcie tu pilnie, słuchajcie mnie. Słuchajcie obietnic Dawida. Szukajcie Pana, póki można Go znaleźć; wzywajcie Go, póki jest blisko. Niech bezbożny opuści swój sposób, a niegodziwy człowiek swoje myśli. Bo moje drogi nie są waszymi drogami i moje myśli nie są waszymi myślami”. I dodaje to na końcu w Izajaszu 55, ponieważ nie jesteśmy tacy. Widzisz? Kiedy ktoś nas krzywdzi, my dajemy mu to, co mu się należy; jesteśmy źli. Jesteśmy sfrustrowani; dajemy upust emocjom. Ale Bóg nie jest taki.

I tak to jest tym, czego dotyczy reszta tego psalmu. Widzisz, masz przebaczenie w wersetach 1-5, ale potem w wersetach 6-11 masz Bożą ochronę i Boży kierunek w swoim życiu. Mówi się w wersecie 6: „Dlatego niech każdy, kto jest pobożny, składa do Ciebie modlitwę w czasie, gdy możesz być znaleziony; zaiste w szaleństwie wielkich wód nie sięgną do niego.” „Niech każdy, kto jest pobożny” – to nie jest przypadkiem, że Dawid tak pisze. Przejdźmy szybko do Listu do Rzymian, rozdział 4. Paweł będzie mówił w tym passusie, w tym psalmie, król Dawid mówił o usprawiedliwieniu przez wiarę. Widzisz, powodem, dla którego Bóg może nam tak szybko przebaczyć i powodem, dla którego mógł tak szybko przebaczyć Dawidowi, było to, że uważał Dawida za sprawiedliwego przez wiarę. Dał nam sprawiedliwość, którą Chrystus zdobył przez wiarę. To było tematem rozmowy Wiley'a tego ranka, kiedy mówił o Getsemani i kiedy mówił o Jezusie przygotowującym się do krzyża. Jezus zdobywa tę ochronę i Jezus zdobywa ten kierunek przez swoje sprawiedliwe czyny i jest nam to dane, abyśmy mogli cieszyć się błogosławieństwami, które opisują wersety 6-11 – błogosławieństwami ochrony i kierunku.

Boża Ochrona i Kierunek

Spójrz na błogosławieństwo ochrony. Ja już to przeczytałem. Werset 6, „Dlatego niech każdy, kto jest pobożny, modli się do Ciebie w czasie, gdy możesz być znaleziony; zaiste w rwącym potoku wielkich wód, nie dosięgną go. Ty jesteś moim schronieniem; Ty mnie zachowujesz od kłopotów; Ty mnie otaczasz okrzykami wybawienia.” Widzisz, ironia polegała na tym, że Dawid ukrywał się przed Bogiem, tak jak my często robimy, a teraz ukrywa się w Nim. On znajduje schronienie w Nim. A potem kontynuuje. To teraz mówi Pan, „Będę cię pouczał i uczył cię drogi, którą powinieneś iść; Będę cię radził moim okiem na tobie. Nie bądź jak koń lub muł, bez zrozumienia, który musi być skrępowany uzdą i wędzidłem, inaczej nie pozostanie blisko ciebie.” Tutaj mówi się o kierunku, który Bóg nam daje. Nie jesteśmy pozostawieni naszym własnym pomysłom, jakbyśmy teraz byli sami. Wiecie, Bóg nam przebaczył i teraz nas chroni, a jednak mamy być sami, podejmując wszystkie decyzje. Nie! Mówi: „Będę cię pouczał i uczył cię drogi, którą powinieneś iść; Będę cię radził moim okiem na tobie.”

Niektórzy z was mogą pamiętać w 2003 roku, w jednym z meczów playoff, Portland Trailblazers kontra Dallas Mavericks, młoda dziewczyna, która miała trzynaście lat, wstała, aby zaśpiewać hymn narodowy. I gdy wstała, aby go zaśpiewać, zapomniała słów. Okazało się, że miała grypę i próbowała śpiewać, bo to była jej wielka szansa na błysnięcie, a jednak zupełnie się zagubiła w słowach, podobnie jak ja chwilę temu, i nie wiedziała, co robić. Jak może dalej śpiewać? Wszyscy na nią patrzą – 20 000 fanów! A wtedy trener Portland Trailblazers, Maurice Cheeks, powoli podchodzi do niej, kładzie rękę na jej ramieniu i szepce jej słowa do ucha. I jak można sobie wyobrazić, tłum się włącza, aż wszyscy śpiewają hymn narodowy z całych sił, a ta dziewczyna, przez łzy, śpiewa z Maurice'em Cheeks.

Cóż, to właśnie to sobie wyobrażam tutaj w wersetach 8-11. „Będę cię pouczał i uczył cię drogi, którą masz iść; poradzę ci, mając oko moje na tobie.” Wielu z nas dociera do tego momentu, prawda, kiedy mówimy: „Nie wiem, co robić, Panie. Nie wiem, jaki jest następny krok. Wydaje mi się, że wszystko zrobiłem źle i nie wiem, dokąd iść stąd.” Ale tutaj, spójrz na słowa Dawida. Mówi on w wersecie 10: „Wiele jest utrapień niegodziwych, lecz miłość stała otacza tego, kto ufa Panu.” To obraz obfitości. To obraz, że Pan zapewni dokładnie to, czego potrzebujesz, w dokładnie odpowiednim czasie.

I potem mamy ten wspaniały wniosek: „Radujcie się w Panu i weselcie się, o sprawiedliwi, i wołajcie z radością, wszyscy, którzy macie serce prawe!” Widzicie, wielu z nas w tym pomieszczeniu nie przynosi swoich grzechów do Boga w modlitwie. Nie przychodzimy do Niego z pewnością, że tam możemy znaleźć przebaczenie. A jednak jest przebaczenie i o wiele więcej ofiarowane, jeśli tylko przyjdziemy do Niego jako do naszego Ojca, przyjdziemy do Niego nie na podstawie naszych własnych uczynków, ale na podstawie sprawiedliwości Chrystusa. I wtedy możemy powiedzieć z Dawidem: „Radujcie się w Panu i weselcie się, o sprawiedliwi, i wołajcie z radością, wszyscy, którzy macie serce prawe!” Niech Bóg przez swojego Ducha nauczy nas tego, gdy będziemy od Niego zależni w modlitwie. Pomódlmy się do Niego teraz!

Ojcze, dziękujemy Ci za Twoje Słowo i dziękujemy Ci za ten przykład przychodzenia do Ciebie z naszymi grzechami i zaufania Ci dla Twojej ochrony oraz szukania Ciebie dla Twojego kierunku. Modlimy się, abyś poradził nam, mając oko Twoje na nas i abyśmy nie czuli się opuszczeni, ale zamiast tego zobaczyli, jak Ty zaopiekowałeś się wszystkim, czego potrzebujemy w Chrystusie. Modlimy się o to dla Chrystusa. Amen.