Czytanie Biblii inaczej — Thirdmill Magazine

Łukasza 24:36-47

Przez Johna Leonarda

Dziękuję! Cieszę się, że mogę być z powrotem w Pierwszym Kościele Prezbiteriańskim w Jackson. Byłem tutaj przez cztery lata – od 1973 do 1977, kiedy studiowałem w Belhaven College. I chcę podziękować Pierwszemu Kościołowi Prezbiteriańskiemu za ślad, który zostawił w moim życiu. Widzicie, to w tym kościele, uczestnicząc w nabożeństwach co niedzielę, siedząc mniej więcej tam, cztery rzędy z tyłu, że wiernie słuchałem przepowiadania i nauczania Dona Pattersona. Wiecie, że nie można słuchać Dona Pattersona bez skupienia i wyjaśnienia oraz ożywienia wizji misyjnej. Ale, co najważniejsze, uczestniczyłem w Konferencjach Misyjnych. I wiecie, czego się nauczyłem? Nauczyłem się o Obietnicy Wiary. Nauczyłem się o ofiarnej dawaniu. I po raz pierwszy w moim życiu, jako student, podjąłem ryzyko i złożyłem obietnicę. I pomyślałem, że jeśli będę pracował przez całe lato, będę mógł dotrzymać tej obietnicy. No cóż, w połowie lata zachorowałem; byłem chory przez połowę lata. I powiedziałem: „No cóż, jak będę mógł dotrzymać mojej obietnicy, będąc chorym?” I, jak przez cud, przez pewne okoliczności, otrzymałem pieniądze i kwota pieniędzy, która została mi dana, jak wiecie, była dokładnie taka, jaką obiecałem dla Obietnicy Wiary tutaj, w Pierwszym Kościele Prezbiteriańskim. I dlatego dziękuję wam bardzo za ślad, który zostawiliście na mnie i setkach innych ludzi, którzy przeszli przez ten kościół i zostali pobłogosławieni przez was i przez służbę tego kościoła. Dziękuję wam bardzo.

Teraz rano chcę zadać pytanie: „Dlaczego czytasz Biblię? Dlaczego przychodzisz do kościoła?” Dla wielu z nas dzieje się tak, ponieważ coś jest nie tak w naszym życiu i szukamy w Biblii rozwiązania tego problemu. Mamy nadzieję, że zasady zawarte w Słowie Bożym poprawią nasze małżeństwo, że jeśli jesteś mężem, „pomogą mojej żonie”; jeśli jesteś żoną, pomogą twojemu mężowi. Jeśli jesteś rodzicem, że pomogą twoim dzieciom. Że jeśli jesteś młodą osobą, pomogą twoim rodzicom. Albo jesteś tutaj, ponieważ próbowałeś żyć marzeniem, ale to marzenie stało się koszmarem i chcesz znaleźć odpowiedź na pytanie „Jak żyć pełnym i zadowolonym oraz szczęśliwym życiem?”. I tak przychodzisz do Biblii i szukasz zasad, które będą kierować i prowadzić twoje życie. Ale chcę ci powiedzieć, że gdy przychodzimy do Biblii jako do książki samopomocy, aby poprawić nasze życie, zapewnić szczęście, sukces i pełne życie, wyrządzamy sobie ogromną krzywdę.

Teraz to prawda, że jeśli wierzymy Słowu Bożemu, zostaniemy zmienieni; nasze życie będzie pełne. Ale są to skutki uboczne, a nie główny cel, dla którego nasz niebiański Ojciec objawił nam swoje Słowo. Widzisz, kiedy czytasz Biblię szukając własnego osobistego szczęścia, żyjesz życiem skoncentrowanym na sobie. A całe to życie jest tylko kolejnym przejawem naszego buntu przeciwko Bogu. Możesz więc być tutaj rano w całkowitym buncie przeciwko Bogu, próbując zastosować Jego zasady w swoim życiu. Dlaczego? Ponieważ chcesz tylko, aby Bóg służył tobie i poprawiał twoje życie. Problem z tym jest taki, że końcowym rezultatem jest religijność bez sprawiedliwości Chrystusa, duchowość, która co najwyżej jest cielesna, owocem naszych własnych wysiłków, a nie przemieniającą mocą Ducha Świętego. I mówisz: „No cóż, kto mógłby to robić?” No cóż, faryzeusze robili to, prawda? I to byli ludzie, na których Chrystus był najsurowszy.

Teraz to nie jest dokładnie nasza wina, że czytamy Biblię w ten sposób, ponieważ w zbyt wielu kościołach, nie w tym, kiedy Biblia jest głoszona, jest nauczana jako księga zasad – rodzaj księgi samopomocy, że jeśli zastosujesz te zasady w swoim życiu, to się zmienisz. Będziesz słyszał kazania takie jak: „Pięć zasad dla lepszego małżeństwa”, „Sześć sposobów na wychowanie duchowo zdrowych dzieci”, „Siedem lekcji dla finansowego sukcesu”, „Cztery lekcje na temat przywództwa z życia Dawida”. Teraz to prawda, że Biblia zawiera wiele zasad, ale główny cel Biblii nie jest związany z zastosowaniem tych zasad. Jeśli więc myślisz, że Biblia jest o tobie, mam bardzo złe wieści – nie jest! Biblia opowiada nam inną historię.

I tak tego ranka, mam nadzieję, że nauczę was, jak czytać Biblię inaczej. Mam nadzieję, że dam wam zupełnie nową perspektywę, z której będziecie mogli zrozumieć Pismo. Chcę, żebyście mogli zobaczyć, że istnieje temat, który zawsze musicie mieć na uwadze, interpretując Słowo Boże. A jaki jest ten temat? Jaka jest ta perspektywa? To perspektywa misjologiczna. I prawdopodobnie myślicie: „Oczywiście, Jan, ty byś to powiedział; jesteś misjonarzem! I robisz tylko to, że wczytujesz w tekst to, co chcesz z niego uzyskać!” Ale ze wszystkich podejść do Pisma, którym jestem najbardziej przeciwny, jest to właśnie to – że czytamy Biblię w taki sposób, że uzyskujemy z niej dokładnie to, czego chcemy. To podejście, to podejście misjologiczne, nie jest tylko moim podejściem. To podejście misjologiczne nie jest tylko podejściem Pierwszego Kościoła Prezbiteriańskiego w Jackson. Podejście misjologiczne nie jest tylko podejściem Kościoła Prezbiteriańskiego w Ameryce czy reformowanej wiary. To podejście misjologiczne, jak cała nasza reformowana teologia, pochodzi z samego Pisma, ponieważ mamy wspaniałą doktrynę, która mówi nam, jak interpretować Pismo. Interpretujemy Pismo przez Pismo. I jak dochodzimy do zrozumienia całego Pisma? Przez naukę od naszego Pana, jak On sam nauczył nas czytać Słowo Boże.

I tak możecie mówić: „Gdzie to jest, Jan?” No cóż, odwróćcie się ze mną do rozdziału 24 Łukasza, wersetów 36-48. W tym fragmencie Jezus zmartwychwstał, ukazał się swoim uczniom w górnym pokoju. Oni nie wiedzą dokładnie, co to jest. Czy On jest duchem? Czy widmem? On pokazuje im swoje rany; prosi ich o coś do jedzenia. W ich zakłopotaniu mówi: „Pozwólcie, że wyjaśnię wam rzeczy.” I mówi to, zaczynając od wersetu 44:

„Wszystko, co jest napisane o mnie w Prawie Mojżesza, Prorokach i Psalmach, musi się wypełnić." Wtedy otworzył im oczy, aby zrozumieli Pismo. Powiedział do nich: "Tak jest napisane, że Chrystus miał cierpieć i trzeciego dnia powstać z martwych, oraz że w Jego imieniu będzie głoszona pokuta na odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy."

Teraz tradycyjny sposób rozumienia tego fragmentu polega na tym, że Jezus zasadniczo przeprowadził ich przez rodzaj dowodzenia za pomocą tekstów Starego Testamentu, gdzie pokazał im wersety, które przepowiadały o Jego przybyciu. To podejście do rozumienia Biblii w ten sposób jest często nazywane czerwoną nicią Pisma Świętego. Pochodzi to z historii o Rachab, nierządnicy, która miała zawiesić czerwoną nić w swoim oknie. A kiedy mówimy o czerwonej nici interpretacji, chodzi o to, jak przepowiednie przez całą Biblię mówią o Jezusie. Sugeruje się więc, że Jezus zrobiłby coś takiego. Zwróciłby się do rozdziału 3 Księgi Rodzaju ze swoimi uczniami i powiedział: „Spójrzcie, jestem obiecowanym dzieckiem Ewy, które będzie zranione przez węża, ale zmiażdży jego głowę. Jestem Tym, o którym przepowiedziano w Michasza rozdziale 5, że się narodzię w Betlehem. Byłem Tym, o którym obiecał, że się narodzię z dziewicy w Izajasza rozdziale 7. Byłem z plemienia Judy, obiecano w Rodzaju 49. Jestem Królem, który ma zasiąść na tronie Dawida, zgodnie z Izajasza rozdziałem 9. Wiedzieliście, że będę odrzucony, ukrzyżowany między złoczyńcami a pochowany wśród bogatych, zgodnie z Izajasza rozdziałem 53; że będę ofiarą złożoną w imieniu mojego ludu. Wiedzielibyście, czytając Michasza rozdział 4, że jestem Tym, komu ma poprzedzić Eliasz, że będę nazwany Królem, Synem Najwyższego, w Psalmie 2. Że będę kapłanem według porządku Melchizedeka w Psalmie 110. Że będę zdradzony w Psalmie 41. Że ręce i stopy Mesjasza będą przebite w Psalmie 22. I będę opuszczony i będę cierpiał straszliwe ukrzyżowanie, wszystko przepowiedziane w tym psalmie. Że w Psalmie 34 przepowiedziano, że żołnierze nie złamią moich nóg, ale przebiją moje bok.

Splot wszystkich Pism

nie, poprawiam:

Now the traditional way of understanding this passage is that Jesus basically took them through a kind of a proof-texting of the Old Testament where He showed them the verses that prophesied about His coming. This approach to understanding the Bible this way is often called the crimson thread of Scripture. It comes from that story about Rahab, the harlot, who was to hang a crimson thread in her window. And when you talk about the crimson thread of interpretation it’s that like of prophecies throughout the Bible that talks about Jesus. So it is suggested that Jesus would have done something like this. He’d have turned to Genesis chapter 3 with His disciples and said, „Look, I’m the promised child of Eve who will be bruised by the serpent but will crush his head. I am the one who is prophesied in Micah chapter 5 to be born in Bethlehem. I was He who was promised to be born of a virgin in Isaiah chapter 7. I was from the tribe of Judah, promised in Genesis 49. I’m the King to sit on David’s throne from Isaiah chapter 9. You knew that I would be rejected, crucified between criminals, and buried among the rich from Isaiah chapter 53; that I would be a sacrifice offered on behalf of my people. You would know that if you read Micah chapter 4 that I am the one who is to be preceded by Elijah, that I’d be called the King, the Son of the Most-High, in Psalm chapter 2. That I would be a priest after the order of Melchizedek in Psalms 110. That I would be betrayed in Psalms 41. That the Messiah’s hands and feet would be pierced in Psalms 22. And I would be forsaken and I would suffer a horrible crucifixion, all prophesied from that psalm. That from Psalms 34 it’d be prophesied that the soldiers would not break my legs but they would pierce my side.” And then in Psalms 16, He would show them that He is the Messiah who would be raised from the dead.

The Warp and Woof of All of Scripture

Osnowa i wątki całej Biblii

I tak, jeśli czytamy Pismo Święte w ten sposób, tak, Chrystus może być szkarłatną nicią, która przechodzi przez Pismo Święte, która od czasu do czasu wybucha w osnowę i wątki tkaniny, ale to nie to mówi Jezus. On mówi: „Ja jestem osnową i wątkiem całego Pisma Świętego! Cała ta rzecz jest o Mnie.” Obróćmy się znowu do naszego tekstu. Spójrz na werset 45. Mówi: „Wtedy otworzył ich umysły, aby zrozumieli Pismo.” Widać, Jezus nie tylko wskazał im na jakiś przypadkowy werset i co to znaczy; dał im zupełnie nowy sposób czytania tej księgi, zrozumienia tej księgi. I wyobrażam sobie, że większość z nas, w pewnym momencie naszego życia, kiedy, jak Paweł, byliśmy ślepi i te ślepoty spadły z naszych oczu przez działanie Ducha Świętego w naszym życiu, kiedy czytaliśmy tę Księgę wcześniej, powiedzieliśmy: „Co to za Księga?” Ale gdy Chrystus stał się realny w naszych sercach, wszystko miało sens. Czy kiedykolwiek przydarzyło się to komukolwiek z was? Czy to się zdarzyło w twoim własnym życiu, kiedy poznałeś Chrystusa?

Historia Zbawienia

Cóż, czego Jezus uczy swoich uczniów, to nie to, że istnieje kilka proroctw o Jego przybyciu, ale On uczył ich czytać Biblię w zupełnie inny sposób. Powiedział, że uczy nas, iż cała Pismo ma jeden centralny punkt; że każdy fragment, wszyscy, mówią o Jego osobie i Jego pracy. A więc Biblia nie jest księgą wielu różnych historii. To przesłanie jednej historii. Teraz teolodzy nazywają tę historię historią odkupienia. To historia tego, co Bóg czyni na świecie. Tak więc wszystko od Genesis do Apokalipsy wskazuje nas na Boga, Jego plan i wzywa nas jako Jego ludzi do zaufania Chrystusowi i dołączenia do Niego w tej pracy. Teraz to zmienia sposób, w jaki czytamy i rozumiemy Pismo, prawda? Robi to w taki sam sposób, jak dobry powieść detektywistyczna. Jeśli czytałeś świetną powieść detektywistyczną, to co czyni ją świetną, to to, że nie masz pojęcia, kto jest sprawcą, aż do samego ostatniego rozdziału. Wiesz, że myślisz: „Kto to zrobił?” A potem, gdy czytasz ten ostatni rozdział, mówisz: „Powinienem był wiedzieć!” I cała książka nabiera innego znaczenia, prawda? I mówisz: „Przeczytam tę książkę jeszcze raz!” A gdy czytasz książkę jeszcze raz, zaczynasz widzieć, że były dowody i wskazówki oraz jasne wątki przez całą książkę, które powinny były uczynić to absolutnie jasnym, kto i co było przedmiotem tej zagadki.

Jezus w Starym Testamencie

I tak właśnie to znajdujemy w Biblii. Jak jasne i oczywiste jest, że Jezus jest na każdej stronie Księgi, tak dopiero gdy On przyszedł i objawił, jak to wszystko się składa, to naprawdę, naprawdę ma sens dla nas wszystkich. W podobny sposób Jezus uczy nas, że Biblia nie jest księgą wielu różnych historii. Tak, są historie Abrahama, Noego, Abrahama i Józefa, Mojżesza, Jozuego i Sędziów, Saula i Dawida, ale wszystkie te historie wskazują na jedną historię Jezusa Chrystusa. Są prorocy, kapłani i królowie w całym Starym Testamencie, ale wszystkie te historie pokazują, jak oni zawiedli i że potrzebujemy prawdziwego Proroka, prawdziwego Kapłana i prawdziwego Króla, a to jest tylko Jezus Chrystus. Stary Testament to historia ludu Bożego, Izraela. Oni są w jednym miejscu nazwani „Jego synem”. Ale oni zawiedli. I tak ten naród Izraela wskazuje na jednego prawdziwego syna Abrahama, prawdziwe ziarno, prawdziwego Syna, który dotrzymuje przymierza, Jezusa, który stał się wszystkim, czym Izrael nie był. Prawo opisuje szczegółowo system ofiar, jak miał być zbudowany świątynia; cały system religijny wskazuje na jedną osobę, jedną ofiarę, jednego Zbawiciela. Wszystkie one wskazują na Jezusa Chrystusa.

Jezus mówi, że prawo Starego Testamentu jest prorocze. Spójrz ze mną na Mateusza rozdział 5, werset 18. Jezus mówi: „Nie jeden jot lub tittle nie przeminie z prawa, aż wszystko zostanie wypełnione”. I tak każde prawo w Starym Testamencie, wszystkie 613 praw miały nas wskazywać na Jezusa Chrystusa. Tak, one pokazały nam, że Bóg jest świętym Bogiem i ostrzegały nas, że jako nieświęci ludzie nie możemy do Niego przystąpić w naszej własnej sprawiedliwości. One pokazały nam, że potrzebujemy sprawiedliwości, która pochodzi od Chrystusa i jest teraz Jego własną. One pokazały nam, że potrzebujemy Baranka Bożego, który zabiera grzech świata, który wypełnia nasze serca. Wszystkie prawa w Starym Testamencie, zatem, wskazują nas na Jezusa Chrystusa.

Ale zauważ, że Jezus nie zatrzymał się tam. Spójrz na werset 44 w naszym tekście. On mówi, że „Od prawa Mojżesza, proroków i psalmów, wszystko musi się wypełnić”. To jest podział Starego Testamentu według Żydów. Wiemy, że Nowy Testament dzielimy na Ewangelie i listy. W Starym Testamencie Żydzi podzielili swój Stary Testament na prawo, proroków i pisma. I Jezus mówi, że „Wszystkie te trzy części Pisma mówią o Mnie. Wszystkie wskazują na Mnie”. To nie jest kilka wersetów w prorokach, które mówią o Jezusie; to całe przesłanie proroków. To nie tylko Izajasz 53, który nam ujawnia Jezusa; to od początku do końca tej przepowiedni. To nie tylko jeden psalm, jak Psalm 22, który pokazuje nam ukrzyżowanie, ale każdy psalm, który wskazuje nas na Jezusa, który jest zarówno śpiewakiem, jak i tym, o którym się śpiewa w Psalmach. Przysłowia to nie książka o ludzkiej mądrości i jeśli ją zastosujemy do naszego życia, będziemy żyć szczęśliwiej i lepiej. Nie, wprowadza nas do mądrości Boga, logosu, przez który Bóg stworzył niebiosa i ziemię. I Paweł mówi nam, że wszystkie skarby mądrości i chwały znajdują się w Jezusie Chrystusie. Kaznodzieja to nie tylko książka, która mówi nam o marności życia bez Chrystusa. Wskazuje nas na Niego i mówi, że życie ma sens tylko wtedy, gdy On jest naszym Panem. A potem księga Salomona, Pieśń Salomona, to więcej niż książka o pięknie miłości między mężem a żoną. Mówi o naszym niebieskim Mężu, Jezusie Chrystusie, i mówi nam, jak bardzo On nas kocha jako swoją oblubienicę, Kościół.

Aby wszystkie te rzeczy, na każdą sposobność, w całym Piśmie, wskazywały nam na Jezusa Chrystusa. Znowu, to nie jest moje zdanie. Posłuchaj, co powiedział Marcin Luter. Powiedział: „Funkcją wszelkiej interpretacji jest znalezienie Chrystusa. Chrystus jest sercem Biblii.” Kalwin powiedział: „Chrystus jest celem i duszą prawa. Kto zatem pragnie bardzo postąpić naprzód w Piśmie, powinien zawsze mieć to na uwadze.” Ed Clowney powiedział: „Kto głosi Słowo, musi głosić Chrystusa.” Wielka prawda i cel Biblii jest taki, aby wskazywać nam na Jezusa Chrystusa. Teraz, takie podejście do czytania Pisma nazywa się chrystologiczną zasadą interpretacji. Pozwolę sobie powtórzyć. Nazywa się to chrystologiczną zasadą interpretacji. Oznacza to, że w każdym fragmencie, w każdym wersecie, w każdej historii, masz znaleźć Chrystusa i to, jak ta część historii wskazuje nas na to, co Bóg czyni, aby przygotować nas do przyjęcia Mesjasza i przyjęcia przesłania od Niego. Nie głosiłeś chrześcijańskiego przesłania z żadnego miejsca w Biblii, szczególnie w Starym Testamencie, jeśli to nie prowadzi do krzyża i jeśli to nie prowadzi do Chrystusa. I tak Jezus nauczył nas czytać Pismo.

Misja Kościoła

Ale oto moje pytanie! Prawie wszyscy, kogo znam, zatrzymują się właśnie tam i mówią: „Tak, istnieje wspaniała zasada chrystologiczna. Całe Pismo musi wskazywać nas do Jezusa Chrystusa.” Ale to nie wszystko, co Jezus powiedział w tym fragmencie o tym, czego naucza całe Pismo. On mówi dalej, że „Wszędzie, gdzie Pismo naucza o Mnie, naucza również o misji Boga dla świata.” Werset 47 – zobacz, ten fragment nie kończy się na wersecie 46. On sięga dalej. Mówi: „i że pokuta i wiara, że pokuta i przebaczenie grzechów powinny być głoszone w Jego imieniu wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy.” Co więc mówi Jezus? On mówi, że misja Kościoła, aby wyjść i czynić uczniów ze wszystkich narodów, została ogłoszona i głoszona przez całe Pismo.” Możesz teraz myśleć: „No cóż, jeśli to prawda, to dlaczego Żydzi nie zrozumieli tego?” I ja bym ci sugerował, że Żydzi zrozumieli to i Jezus przeklął ich za to. On powiedział: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze! Wy przechodzicie” – co? „Przez ląd i morze, próbując zrobić ucznia, ale gdy go zrobicie, czynicie go dwa razy synem diabła niż wy sami.” Oni zrozumieli, że wszędzie w Starym Testamencie wskazuje ich do Jezusa. Jezus naucza, że nie tylko Jego życie, służba, śmierć i zmartwychwstanie są nauczane w całym Piśmie, ale również, że w całym Piśmie nauczamy się przekazywać tę wiadomość światu.

Perspektywa misjologiczna

Czy wiesz, co to oznacza? Oznacza to, że wersety Wielkiego Nakazu nie są po prostu dodatkiem na końcu posługi Jezusa Chrystusa. To nie tak, że Jezus, zanim odszedł, pomyślał: "Wiecie, było coś jeszcze, co chciałem powiedzieć. Co to było? Nie mogę sobie dokładnie przypomnieć. Coś o świecie; to nie jest takie ważne. O, tak, to jest to – Idźcie i czyńcie uczniami wszystkie narody.” Widzisz, to jest kamień węgielny wszystkiego, czego Jezus nauczał w Mateuszowej 5 rozdziale. A kiedy to rozumiemy, widzimy, że misja Kościoła nie polega tylko na cytowaniu pięciu fragmentów Wielkiego Nakazu, znajdujących się w Mateuszu 28 lub „Mark 15” (Mark 15, POLUBG) lub „Luke 24” (Luke 24, POLUBG) lub w „Jezus znowu powiedział do nich: Pokój wam. Jak Ojciec mnie posłał, tak i ja was posyłam.” (John 20:21, POLUBG) lub w „Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.” (Acts 1:8, POLUBG) Nie, jest nauczana wszędzie i na każdym miejscu. One są zatem centralnym zastosowaniem wszystkiego, co zostało nauczone w całej Biblii i na przestrzeni całej posługi Jezusa Chrystusa. Oznacza to, że musimy czytać naszą Biblię z perspektywy misjologicznej, ponieważ w ten sposób Jezus nauczył nas czytać Pismo.

Wydaje się, że wystarczy. Mógłbym zakończyć kazanie tutaj i powiedzieć: „Idźcie i postępujcie podobnie.” Ale pozwólcie mi dać wam kolejny powód, dlaczego musimy czytać Biblię z perspektywy misyjnej. Największym misjonarzem w Nowym Testamencie po naszym Panie Jezusie Chrystusie był kto? Apostoł Paweł. A największym traktatem misyjnym w Biblii jest księga Rzymian. Co mnie fascynuje w Pawle, to dlaczego był tak zaangażowany w niesienie Ewangelii aż po krańce ziemi? Można by odpowiedzieć na to pytanie mówiąc: „No, był tak zaangażowany w niesienie Ewangelii aż po krańce ziemi, ponieważ Pan ukazał mu się na drodze do Damaszku, oślepił go i powiedział: 'Ty będziesz moim świadkiem dla pogan.'” Ale to nie dlatego był tak zaangażowany w misje. To miało coś wspólnego z tym. Był tak zaangażowany w misje, ponieważ ze wszystkich wczesnych naśladowców Jezusa Chrystusa, on był jedynym, kto miał formalne, teologiczne i biblijne wykształcenie. Był uczonym Biblii. A kiedy Jezus otworzył jegoślepe oczy po raz pierwszy, zrozumiał, o co chodziło całej Pismie – że wskazywało na Jezusa Chrystusa – i to popchnęło go do wyjścia na cały świat.

Rzymian 15

Skąd to wiemy? Ano dlatego, że tak nam mówi. Przejdźmy razem do listu do Rzymian, rozdział 15. Powiedzieliśmy, że list do Rzymian jest największą, najbardziej znaczącą księgą, którą Paweł napisał i która znajduje się w Nowym Testamencie. Jaki był cel Pawła, pisząc tę księgę? Chciał przekonać Kościół w Rzymie, aby dołączył do niego w niesieniu Ewangelii aż po krańce ziemi. List do Rzymian nie jest systematyczną teologią tego, co trzeba wiedzieć; list do Rzymian jest teologią misji – tego, co musimy robić. I dlaczego Paweł pisze tę księgę? Cóż, w wersecie 24 mówi: „Piszę tę księgę z nadzieją, że będę mógł was odwiedzić w drodze do Hiszpanii i że będę mógł liczyć na waszą pomoc w tej podróży.” Księga Rzymian jest bardzo podobna do tych sprawozdań, które słyszeliśmy dzisiaj od misjonarzy, którzy powiedzieli: „Oto, co robię. Oto, dlaczego to robię i oto, dlaczego powinniście dołączyć do mnie.” I czym jest więc wielkie świadectwo, czym jest autorytatywny świadek, którego Paweł używa, aby przekonać innych ludzi, że muszą dołączyć do niego w niesieniu tej Ewangelii aż po krańce ziemi? Nie jest to fakt, że Bóg ukazał mu się w widzeniu i powiedział: „Idź i bądź misjonarzem.” Nie, autorytatywny świadek polega na tym, że prowadzi ludzi do Pism.

Misje do Narodów

Spójrz na werset 9 w rozdziale 15. On mówi: „Jak jest napisane, dlatego Cię wychwalam wśród pogan i śpiewam Twojemu imieniu.” Werset 10: „I znowu mówi: Radujcie się, o poganie, z jego ludem.” Werset 11: „I znowu: Chwalcie Pana, wszyscy poganie, i niech wszyscy ludy Go wielbią.” Werset 12: „I znowu Izajasz powiedział: Przyjdzie Korzeń Jessego, a On, który powstanie, aby królować nad poganami, w Nim poganie będą pokładać nadzieję.” Teraz jest to najbardziej fascynujące w tych czterech wersetach! Zgadnij, z jakiej części Starego Testamentu pochodzą? Pochodzą z trzech głównych działów Starego Testamentu – prawo, werset 10 pochodzi z Deuteronomium; Samuel i Izajasz to wersety 9 i 12, prorocy. A werset 11 pochodzi z psalmów. To nie jest przypadkowe traktowanie Słowa Bożego przez Pawła. To jest celowe, systematyczne podejście do powiedzenia nam: „Jestem tak zaangażowany w misje, ponieważ wszędzie w Słowie Bożym ono nas wzywa i nakazuje nam być misjami dla narodów!”

Widzisz, Paweł mówi to samo, co Jezus. Paweł mówi to samo, co Jezus pokazał swoim uczniom. On mówi, że centralna wiadomość Biblii wskazuje nas na Jezusa, a zastosowanie tej wiadomości jest dla nas, abyśmy zanieśli to Ewangelię do świata. Misje nie są zawarte w jednej części Biblii; są zawarte w każdym rozdziale Biblii. Paweł cytuje z prawa, proroków i psalmów, ponieważ postępuje zgodnie z przykładem Chrystusa. I pozwólcie mi wam pokazać, jak to może się odzwierciedlić, gdy uczymy się czytać naszą Biblię na nowo. Wróćmy przez Pismo i zobaczmy, jak je czytać na nowo.

Czy nie jest interesujące, jak Biblia zaczyna się i kończy? Zaczyna się od stworzenia nieba i ziemi, a kończy się na stworzeniu Nowego Nieba i Nowej Ziemi. Można by pomyśleć, że Książka, która zaczyna się od świata i kończy się na świecie, jest przede wszystkim o świecie. I mielibyście rację, podejmując taką decyzję. Zaczyna się w Genesis, gdzie Bóg szuka dwóch ludzi, Adama i Ewy, w ogrodzie, a kończy się, gdy znajduje Swoich ludzi i gromadzi ich ze wszystkich narodów ziemi. I to niebiańskie Jerozolima pośrodku jest Central Parkiem, Ogrodem Edenu, w którym mieszka drzewo życia i do którego mamy dostęp. Sam świątynia i system religijny w prawie pokazali Izraelowi, że mieli oczekiwać i włączać obcych do swojej społeczności. Widzicie, Izrael nie był grupą etniczną. Izrael nie jest grupą ludzi, którzy powiedzieli: „Jesteśmy jednym ludem, ponieważ dzielimy tę samą krew”. Nie, Izrael był narodem, ponieważ zobowiązali się do tego samego przymierza i każdy, kto chciał złożyć to zobowiązanie Bogu, mógł być częścią tego narodu. I to właśnie naucza prawo. Mówi, że gdy przybysze przychodzą mieszkać wśród was, mają wszystkie prawa i przywileje, które wy macie, i że macie ich kochać i traktować jak rodowitych.

Misyjna działalność Kościoła w strukturach religijnych

Ale widzimy również, że ta misja Kościoła jest związana ze strukturami religijnymi. Pomyśl o świątyni. Świątynia składała się z kilku dziedzińców. Najmniejszy dziedziniec w świątyni był świętym miejscem. Potem był dziedziniec pogan, dziedziniec mężczyzn, dziedziniec kobiet i dziedziniec pogan. Czy powiedziałem to? Czy wszyscy słuchacie! Słuchajcie, wszyscy powinniście być szczęśliwi, ponieważ znacznie zwolniłem tempo! Dziś rano gnałem przez to! Święte miejsce i dziedziniec pogan. Teraz, który z tych czterech dziedzińców jest największy? Dziedziniec pogan. Czy ktoś wie, jak duży był dziedziniec pogan? Czy ktoś z was pamięta? Jak duży? Bardzo dobrze! Słuchaliście! Trzynaście akrów. Trzynaście akrów! Czy wiecie, ilu ludzi można pomieścić na trzynastu akrach? Ponad 300 000 ludzi. Dlaczego więc zbudowaliby dziedziniec, który mógłby pomieścić 300 000 ludzi, gdyby nie rozumieli, że Bóg będzie przyzywał wszystkie ludy ziemi do Siebie? Widzicie, wierzyli w to i zrobili dla tego miejsce!

Wiemy, że nie wierzymy w to wiele tutaj w First Pres., ponieważ nie mamy trzynastu akrów, aby przyjąć ludzi! No cóż, może oni nie przyjdą! Żydzi też w to nie wierzyli. Co zrobili z tym trzynastoma akrami? „No cóż, mamy całą tę otwartą przestrzeń. Wiecie, powinniśmy ją wypełnić kantorami, aby nasze życie było łatwiejsze.” Tak, użyli jej jako skrótu przez Jerozolimę, aby nie musieć chodzić wokół niej. I co powiedział Jezus? „Dlaczego zamieniliście mój dom modlitwy w dom handlowy? Kiedy ludy przyjdą tutaj, nie będzie miejsca dla nich. Mieliście zrobić dla nich miejsce.” Tak więc nawet sama świątynia mówiła, że świat przyjdzie i będzie czcił Boga.

Piosenkarz Bożego Ludu

Psałmy są hymnalem ludu Bożego. Czy wiesz, że istnieje ponad 175 powszechnych wezwań w psalmach? To znaczy, stwierdzenia o powołaniu świata, aby przyszedł i czcił Boga wraz z Izraelem. Co jest takiego niezwykłego w tym – 175 wezwaniach w Psałmach? Co jest takiego niezwykłego w tym, jest to, że istnieje tylko 150 psalmów! A więc to znaczy, że kilka razy w wielu psalmach otrzymujesz to ciągłe przypomnienie, aby przynieść narody z sobą, gdy przychodzisz do czczenia Boga. Gdyby Bóg dał nam to, aby śpiewać raz po raz w naszym hymnale, można by pomyśleć, że może powinniśmy byli przynieść kogoś z sobą tego ranka, gdy przyszliśmy do kościoła. Oto kilka przykładów: „Wydajcie radosny gwar Panu, wszystkie ziemie.” Jako młody człowiek, gdy czytałem ten psalm, myślałem, że mówią o ziemi. Wiecie, o skałach. I to prawda. Jezus mówi: „Jeśli dzieci nie wołają, skały będą wołać.” Ale On nie mówi o wołaniu ziemi; On mówi o wołaniu ludzi ziemi. „Psalms 100” (Psalms 100, POLUBG) jest psalmem misyjnym, wzywającym świat do przyłączenia się do nich. „Psalms 96” (Psalms 96, POLUBG) Teraz w przekładzie Septuaginty hebrajskiego, greckiego przekładu Starego Testamentu, to słowo, „ogłaszać”, jest greckim słowem, od którego otrzymujemy angielskie słowo „ewangelizować”. A więc możesz przetłumaczyć werset 3 jako: „Ewangelizujcie narody.”

Prorocy

A co z prorokami? W prorokach widzimy tę wspaniałą wizję, że Bóg wezwie wszystkie ludy ziemi do uwielbienia Go na świętej górze. Izajasz, rozdział 25, wersety 6 i 7, mówi: „Na górze Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów ucztę z najbogatszych potraw, ucztę z dobrze leciwym winem, z najbogatszych potraw pełnych kości, z dobrze leciwym i rafinowanym winem. On pochłonie na tej górze okrycie, które rozciągnięto nad wszystkimi ludami, zasłonę, która rozciągnięta jest nad wszystkimi narodami.” Bóg dokona tej pracy. Psalm 19, wersety 23-25, mówi, że w tych dniach będzie droga od Egiptu do Asyrii i Asyryjczycy pójdą do Egiptu, a Egipcjanie pójdą do Syrii. Co oni będą robić? No cóż, czytamy dalej w wersecie 24: „W tym dniu Izrael będzie trzecim z Egiptem i Asyrią, błogosławieństwem pośród ziemi, które błogosławił Pan Zastępów, mówiąc: «Błogosławiony Egipt, mój lud, i Asyria, dzieło moich rąk!»” A co On mówi? Cały świat będzie uwielbiał. Problem z tym jest, że Bóg ciągle mówił Izraelitom, aby budowali tylko jeden świątynię. Ale teraz, gdy wszystkie ludy przychodzą, trzynaście akrów nie wystarczy. I tak mówi: „Musimy zbudować więcej świątyń! Potrzebujemy jednej w Asyrii na wschodzie i potrzebujemy jednej w Egipcie na zachodzie i potrzebujemy jednej w środku w Izraelu, aby wszystkie ludy przychodziły i uwielbiały!” Dlaczego? „Ponieważ ziemia będzie wypełniona znajomością chwały Boga, jak wody pokrywają morze, i będą uwielbiały swojego Króla.”

Absolutny Monoteizm Starego Testamentu

Innym powodem, dla którego misja jest centralną wiadomością Starego Testamentu, jest absolutny monoteizm Starego Testamentu. Widać, że wszędzie w Starym Testamencie przypomina się, że Bóg stworzył niebiosa i ziemię, że wszyscy bogowie ludów są bałwanami. A gdy to wiesz, masz tylko jedną wiadomość dla tych narodów. To jest wezwanie do odstąpienia od fałszywego boga i uwielbienia prawdziwego Boga, Boga, który stworzył niebiosa i ziemię. Centralna wiadomość i cel Pisma Świętego mają nas skierować do Chrystusa, a prosta aplikacja tej wiadomości jest taka, że po otrzymaniu Go i Jego łaski, należy tę wiadomość zanieść do każdego zakątka naszego świata i do każdego kąta tego świata. Centralny cel Pisma Świętego wzywa nas do Chrystusa i posyła nas na świat, abyśmy byli misjonarzami. Ponieważ jest to centralna wiadomość Pisma Świętego, powinna być centralnym celem twojego życia. Powinna być centralnym celem tej Kościoła i musi być odzwierciedlona w tym, jak żyjemy, działamy i jak wydajemy swój czas, talenty i pieniądze. Widać, że nie możesz powiedzieć, że jesteś w zgodzie z Bożymi celami, jeśli czytasz Biblię jako książkę o sobie. Czy widzisz, jak śmiercionośne jest takie czytanie Pisma Świętego, gdy rozumiesz większy Boży cel?

Centralna Wiadomość Biblii

Rozpocząłem tę wiadomość ostrzegając was, abyście byli ostrożni, gdy chodzi o to, by Księgę Bożą traktować jako książkę samopomocy, wykorzystując ją do znalezienia samorealizacji, zadowolenia i pełni w swoim własnym życiu. Ale to, co odkryliśmy, gdy rozumiemy, że centralna wiadomość Biblii ma charakter misyjny, wtedy rozumiemy, jak ważne staje się wszystko w naszym życiu. Rozumiemy, że ważne jest, abyśmy mieli dobre małżeństwo i abyśmy stosowali te zasady w naszym życiu, ponieważ nasze małżeństwo ma teraz cel. Ten cel to rozszerzenie panowania i władzy Boga przez nasze małżeństwo. Rozumiemy, dlaczego ważne jest mieć silne chrześcijańskie rodziny, ponieważ nasze rodziny stają się misyjne; stajemy się domem, który ma być światłem dla narodów w tym, jak żyjemy i żyjemy jako mężowie i żony, ojciec i matka, dzieci. Stajemy się żywymi przykładami wszystkiego, czym ma być Ewangelia wokół nas, ponieważ centralna wiadomość Biblii to misjologia, misyjność, wtedy misje muszą być głównym celem, dla którego żyjemy. A gdy dostosujemy się do tych celów, wiecie, co się stanie? Żadne życie nie jest bogatsze, żadne życie nie jest pełniejsze, żadne życie nie jest bardziej satysfakcjonujące, ponieważ nie będziecie żyć dla siebie samych, ale odkryjecie cel, dla którego zostaliście stworzeni. Będziecie wypełniać plany i cele Boga w swoim życiu.

Mogliście przyjść tutaj dziś rano myśląc: „No cóż, chyba nadszedł ten czas roku, kiedy przypominamy sobie o misjach. Musi to być dość ważne, skoro poświęcamy temu kilka niedziel w roku.” Ale mam nadzieję, że wyjdziecie stąd z myślą: „Dlaczego tutaj przychodzimy co tydzień.” Jesteśmy zobowiązani do centralnego celu Bożego we всей Biblii. Chcemy, aby nasze życie odzwierciedlało ten cel. Chcemy, aby sposób, w jaki wydajemy nasze pieniądze, odzwierciedlał ten cel. Chcemy ukształtować to, czym jest ta церковь, wokół tego centralnego celu Biblii. Widzicie, prawda jest taka, że ta książka jest dobrą nowiną tylko dlatego, że nie chodzi o was; wskazuje nas na Zbawiciela i kieruje nas na cały świat.

Modlmy się!

Nasz Bóg i Ojciec niebieski, dziękujemy Ci za ten nowy sposób czytania Biblii. Dziękujemy Ci za wyzwolenie nas z czytania Biblii jako przesłania o nas samych. Czy pomógłbyś nam podnieść nasze oczy do tego wielkiego widzenia tego, co Ty czynisz, abyśmy mogli wstać z naszej własnej drogi i z naszych własnych problemów oraz dostosować nasze życie do Twoich celów dla nas? Prosimy, wyzwól nas z naszego małego widzenia i naszego światowego myślenia, abyśmy mogli żyć dla Ciebie. Prosimy o to wszystko w imieniu Jezusa. Amen.

Pobierz ten artykuł

HTML Word PDF