Diturahkeun dina Masarakat Anu Suka Nyorong

Warta Kabingjaran dina Masarakat anu Suka Nuntut

1 Korintus 6:1-8

Ku David Strain

Enjing bade nyandak salinan Kitab Suci dina leungeun sarta muter ka 1 Korintus bab 6; 1 Korintus bab 6, dina kaca 954 lamun bade maké salah sahiji Kitab Suci gereja urang. Ayeuna, pan terakhir urang aya di bab 5, sarta urang mikirkeun ngeunaan sababaraha wilayah anu hésé anu Paulus bade mimitian nyakup dina sésa buku 1 Korintus. Bab 1 nepi ka 4 geus relatif tenang sarta gampang; tapi sakumaha urang ceuk nalika urang aya di bab 5, ti dieu kaluar téh sakabehna kayak rakit anu keur ngaliwat cai bodas; rada hésé. Aya matéri anu hésé. Pan terakhir di bab 5, anjeun inget, manéhna nungkulan masalah kalakuan seksual anu teu bener sarta disiplin gereja. Ayeuna masalah anu keur ngorondokkeun gereja Korintus téh patali jeung urang percaya anu nuntut ka batur, biasana pikeun perkara alus di jero pasaméyan gereja lokal, di pengadilan sipil. Sarta Paulus keur nulis pikeun nantang sarta nungkulan masalah anu ngarugikeun éta.

Jeung naloba urang mikirkeun ajaran Paulus di dieu, aya dua hal awal anu bisa ngabantu urang nalika ngahampiran téks pikeun ngarti jeung nerapkeunana kalayan bener. Anu kahiji patali jeung naon anu teu dicarioskeun Paulus dina 1 Korintus 6, ayat 1 nepi ka 8. Anjeuna teu nyarioskeun yén perkara hukum pidana kedah dirahasiakeun jeung diatur sacara internal ku gereja. Éta sanés pesen anjeuna. Anjeuna teu nyebatkeun yén penipuan atawa pelecehan atawa perkara anu sarupa kedah dijauhkeun tina pengadilan atawa hukum. Sabalikna, nalika anjeuna peryogi, rasul Paulus sorangan siap ngagunakeun hak-hak légal anjeuna salaku warga Romawi jeung bandingkeun ka pengadilan kaadilan pikeun ganti rugi jeung ngalereskeun. Hakim sipil, anjeuna bakal nyarioskeun ka urang dina Roma pasal 13, nyaéta ministrana Allah, abdi-Na, anu geus ditetepkeun jeung ditunjukkeun pikeun kahirupan urang. Jadi Paulus teu nyarioskeun di dieu yén urang teu kedah banding ka hukum nagara nalika diperlukakeun. Aya sababaraha kaayaan anu ngabutuhkeun urang, salaku percaya, bade ngalaksanakeun hak-hakana sorangan atawa batur, ku ngagunakeun hukum nagara nalika euweuh pilihan séjén anu tersisa.

Éta sanés naon anu lumangsung di Korintus, kumaha ogé. Katingalina yén di Korintus, anggota gereja bade nyingkalkeun kawajibanana salaku Kristen pikeun ngampuni batur jeung mikawanin batur jeung ngamalakeun sabar jeung batur. Jeung ganti, bade ngagunakeun pengadilan pikeun meunangkeun poin, pikeun meunangkeun duit, jeung pikeun meunangkeun kaunggulan kompetitif dina bisnis jeung masarakat kalayan ngorbankeun dulur jeung indungna dina Kristus. Jeung sakumaha anjeun bisa bayangkeun, éta keur ngaruksak kacau baleng di pasamuan-pasamuan gereja Korintus. Jeung éta naon anu kahiji pikeun diingatkeun nalika urang mikirkeun 1 Korintus 6:1-11. Paulus teu nyepelekkeun pamakéan hukum sipil anu bener nalika diperlukakeun, tapi anjeuna keur nangtang pamakéan anu salah tina éta pikeun tujuan égois jeung jahat anu umum di Korintus.

Hal kaloro anu bakal nulungan urang nalika urang mikahayang ngarti pesen Paulus di dieu patali jeung kumaha ayat 1 nepi ka 8 téh aneh pisan upami ditempatkeun dina konteks dina bagian surat ieu. Jadi, kapitulum 5, inget-inget, Paulus, ngagambarkeun hiji kasus anu sangat husus jeung hésé ngeunaan kalakuan seksual anu teu bener. Sarta anjeuna ngomong ngeunaan disiplin gereja pikeun anggota gereja anu teu bener jeung henteu tobat seksual. Terus di satengah kadua kapitulum 6, anjeuna bade deui ka masalah dosa seksual. Sarta teras sangat alami, anjeuna bade meunangkeun kana éta. Jadi dina kapitulum 5 jeung satengah kadua kapitulum 6, anjeuna parantos ngagambarkeun ngeunaan seksual anu teu bener jeung dosa. Sarta teras sangat alami dina kapitulum 7, anjeuna bade ngagambarkeun ngeunaan pernikahan jeung seksual anu bener jeung leres-aturan jeung ngahormati Allah. Sarta éta sadayana ngandung hiji tingkat anu tangtu; aya logika dina éta.

Jeung ku sabab éta urang nemu dirina meunangkeun ka kapitulum 6, 1 nepi ka 8, mikir sedihithin sabab di dieu aya éta perkara ngeunaan gugatan. Naon di dunya téh kapitulum 6, 1 nepi ka 8, ngapung di dieu? Mikir aya dua hal anu perlu diingat anu bisa nulungan urang ngawalon éta pertanyaan. Mimitina, inget-inget, yén dina kapitulum 5 Paulus nyinggung ka warga Korintus pikeun ngajalankeun disiplin gereja; aranjeunna nolak sabenerna, aranjeunna henteu bade ngajalankeun disiplin gereja dina kasus kalakuan seksual anu kasar, skandalus, umum, dilakukeun ku salah sahiji ti anggota aranjeunna. Jadi dina kapitulum 5, aranjeunna nolak pikeun meunangkeun tindakan anu diperlukakeun, eklesiastis, spiritual ngalawan dosa anu nyata. Tapi dina kapitulum 6 - kumaha ieu téh pikeun kontras - aranjeunna siga teuing bade meunangkeun tindakan anu henteu diperlukakeun, jahat, hukum jeung yudisial saukur pikeun meunangkeun duit gancang.

Dua hal éta teu cocogna sareng saukur. Naha bade? Aya kontras, aya kontradiksi, sarta urang kedah merasakeun nyeri éta. Aranjeunna jengkel dina pamikiran disiplin gereja, tapi aranjeunna henteu bade ngadilik yuswa ka anggota gereja séjén pikeun sakabeh duit anu aranjeunna bade, mun aya kasempetan. Hal-hal ieu teu bade sapertos kieu, saur Paulus.

Jeung alesan séjénna yén matéri ieu aya di dieu mungkin aya hubunganana jeung urutan naon anu diprésentasi ka Paulus ku warga Korintus dina awalna. Jeung anjeuna ngaréaksi kana éta urutan naon anu datang. Jeung anjeuna ngaréaksi kana éta kasus per kasus, naha éta divisi di gereja dina bab 1 nepi ka 4 atawa kacabulan seksual atawa disiplin gereja atawa yuswa di antara anu percaya, anjeuna nyokot éta sakali-kali, ampir sapertos hiji studi kasus, pikeun némbongkeun kumaha, sanajan masalah naon anu urang hadapi, jawaban jeung obat pikeun éta sarua pisan. Anjeuna nerapkeun Injil Yesus Kristus anu disalibkeun ka haté jeung kahirupan anu percaya di Korintus. Jeung anjeuna ceuk, “Lamun anjeun bener-bener ngarti ieu, lamun ieu bener-bener mulai nembus jeung nyambungkeun jeung ngonfigurasi deui pamikiran anjeun ti dasar, maka sakabeh hal séjénna ogé bakal robah.” Masalah sabenerna di Korintus aya hubunganana jeung kagagalan aranjeunna ngarti jeung nerapkeun Injil.

Jeung ku kituna bab 6, 1 nepi ka 11, mangrupa hiji studi kasus séjén di antara sababaraha dina surat ieu anu némbongkeun ka urang yén kabar alus ngeunaan Yesus bener-bener jalan dina realita anu berantakan di dunya, pisan sarupa jeung urang sorangan. Jadi urang coba babarengan, nalika urang maca matéri éta dina sakedap, pikeun nyimpenkonsep-konsep awal jeung kategori dina pikiran urang. Éta bakal nulungan urang, kumaha carana, ngarti kana inti argumen Paulus. Sateun urang maca Kitab Suci babarengan, urang ngadekkeun sirah jeung berdoa!

Bapa Kami, Kecap Anjeun ayeuna aya di hareup urang. Urang berdoa pikeun rahmat pikeun ngadengarkeunana jeung nampa pesenana, jeung ku éta, ditarik deui, pikeun ngaluhurkeun lutut ka Gusti Yesus anu mangrupa Raja raja jeung Gusti paréntah. Sebab urang nanya dina Ngaran-Na, amin.

1 Korintus pasal 6 ayat 1. Ieu téh Kecap Allah Ingkang Maha Kasa:

Naha lamun salah sahiji di antara anjeun bade ngalaporkeun tuduhan ka bade ka pengadilan di hareup urang nu teu bener, lain di hareup para suci? Atawa teu uninga anjeun yén para suci bakal ngadili dunya? Sarta lamun dunya bakal di duli ku anjeun, naha anjeun teu bisa ngadili perkara-perkara leutik? Teu uninga anjeun yén urang bakal ngadili para malaikat? Sabaraha deui, énten perkara-perkara anu aya hubungan jeung kahirupan ieu! Jadi lamun anjeun bade ngalaporkeun perkara kieu, naha anjeun teu bisa ngalaporkeun ka maranéhanana anu bade ka gereja? Ari kuring nyebutkeun ieu pikeun ngahina anjeun. Naha teu aya di antara anjeun anu cukup wijaksana pikeun ngelesaikan paselisihan antara dulur, tapi dulur ngalaporkeun ka pengadilan di hareup urang nu teu percaya? Nya, bade ka pengadilan jeung bade ka tuduhan ka dulur sorangan téh geus jadi kalemahan pikeun anjeun. Naha teu leuwih saé nampa salah? Naha teu leuwih saé nampa ditipu? Tapi anjeun sorangan salah sarta ngadudu – malahan ka dulur sorangan!

Atawa teu uninga anjeun yén urang nu teu bener teu bakal mewaris karajaan Allah? Jangan kalembeng: teu bakal mewaris karajaan Allah urang nu teu bener sacara seksual, para penyembah berhala, para pezinah, para lalaki anu ngalakukeun homoseksual, para maling, para tamak, para peminum keras, para tukang ngomong goréng, para penipu. Sarta sapertos éta aya di antara anjeun. Tapi anjeun geus dibasuhkeun, anjeun geus disucikeun, anjeun geus dibenerkeun dina ngaraning Tuhan Yesus Kristus sarta ku Roh Allah urang.

Amin, sarta urang ngucapkeun puji ka Allah yén anjeunna geus parantos nyarioskeun dina Kecap Suci-Na.

Upami urang kedah ngaidentifikasikeun masalah dina akar kagorengan di Korintus, diagnosa anu pangsaéna anu kantun kuring bade kauningan nyaéta naon anu disebutkeun ku hiji komentator “Lalampah amnesia”. Lalampah Amnesia – éta anu diderita ku Korintus. Kuring bade maca hiji carita – sabenerna kuring ningali carita ieu di hiji situs warta sababaraha poé ayeuna ngeunaan hiji lalaki anu disebut Benjamin Kyle anu kapanggih tatu jeung ditinggalkeun jeung ayeuna diderita amnesia anu ngeri. Anjeunna ngorondok sadaya waktuna dina néngnéran situs-titingalian jalma anu leungiteun pikeun milarian dirina; nyobian ngeuyeupkeun carita balik anu leungiteun. Anjeunna leungiteun identitasna; anjeunna teu bade uninga saha anjeunna.

Jeung urang Korintus di dieu kalakuanana - jeung terus-terusan dina sagala rupa masalah anu alamat Paul, urang ningali ieu. Merekana kalakuanana siga naon anu kajadian ka anjeunna. Merekana bade kauningan amnesia Lalampah. Carita alus ngeunaan Yesus, identitas anyarana dina Anjeunna, geus diampuhkeun jeung diabaikeun jeung dilalaworakeun dina kaayaan sangkan kaayaan. Upami anjeun ningali kana bagian urang, anjeun bakal ningali Paul nyieun éta titik kalayan pertanyaan anu diulang, “Teu uninga naha?” Jadi ayat 2, “Teu uninga naha yén para suci bakal ngadili dunya?” Ayat 3, “Teu uninga naha urang bakal ngadili para malaikat?” Ayat 9, “Teu uninga naha yén anu teu bener teu bakal mewaris karajaan Allah?” Aya hal-hal anu mestina uninga. Paul bade ngajar; Cephas bade ngajar sabagian ti aranjeunna. Apollos bade jeung ngajar aranjeunna; batur-batur bade muka Kitab Suci ka aranjeunna. Paul bade nulis ka aranjeunna. Aranjeunna bade diajar sacara saé dina hal-hal Allah jeung mestina uninga. Tapi aranjeunna siga hilap. Aranjeunna bade kauningan amnesia Lalampah. Jeung akibat tragis diulik.

Sacara husus, aranjeunna mulai ngagugat silih kalawan badean anu leuwih ngingetkeun kana kahirupan baheulana tibatan kahirupan anu anyar anu kedahna characterize aranjeunna salaku Kristén. Sarta ku sabab éta, Pavel nanya dina ayat 1, “Lamun salah sahiji di antara anjeun badean jeung batur, naha anjeunna berani bade ka hukum di hareup anu teu bener tibatan ka para suci?” Éta saha aranjeunna ayeuna. Aranjeunna para suci. Hartina, aranjeunna para anu suci – dipisahkeun ku rahmat sarta karya Allah dina kahirupanana keur Gusti Yesus Kristus; ditetepkeun milik-Na. Sarta aranjeunna kedah deui teu hirup sapertos baheulana nurutkeun nilai-nilai dunya, tapi ayeuna nurutkeun nilai-nilai Raja Yesus anu badeunana. Aranjeunna keur berjuang jeung masalah anu masih loba di antara urang kudu berjuang. Aranjeunna keur berjuang, ayeuna aranjeunna geus jadi Kristén, pikeun meunangkeun kaluar tina kabiasaan heubeul sarta pola sarta nilai-nilai kahirupan baheulana. Éta, keur sakedap, cara hiji ahli ngajelaskeun kumaha pengadilan hukum jalan di dunya Korintus. Anjeunna nyebutkeun, “Dina kaputusan pikeun ngagugat, badeunna kudu ngitung biaya sarta kasempetan meunang, henteu dumasar kana poéna perkara, tapi dumasar kana status sosial sarta hubungan kuat badeun. Manusa di dunya kuno,” anjeunna nyebutkeun, “ngacontend keur beunghar di pengadilan hukum. Sarta badeun meunang beunghar ku ngabantingkeun saingan. Panggagasan pikeun litigasi ilahar teu aya hubungan jeung panggagasan kaadilan.”

Ana éta masalah di Korintus! Éta batur teu bade kaadilan; maranéhanana bade kamajuan pribadi di masarakat ku cara ngorbankeun batur nu ngancam status maranéhanana. Sarta naha maranéhanana percaya atanapi henteu, éta henteu bade ngaruh. Kasus-kasus "rémeh", sakumaha Paulus nyebutkeun dina ayat 2, bau ku sombong jeung éta angkuh jeung teu bade kaasih sakumaha maranéhanana beroperasi dina cara nu sarua sakumaha saméméh maranéhanana jadi Kristén. Maranéhanana nandéng ku amnesia Élmu Kabar. Maranéhanana geus hilap yén ayeuna maranéhanana "ana di Kristus", ayeuna Yesus nylametkeun maranéhanana, maranéhanana bade jadi créatures anyar anu hirup dina kontéks persekutuan komunitas Allah anu anyar - gereja Yesus Kristus.

Paulus ngatugaskeun amnesia maranéhanana di dieu dina tilu léngkah, tilu cara yén identitas Kabar Lém urang anu leres kedah ngabentuk saha urang. Mimitina, upami anjeun ningali bagian éta, mimitina dina ayat 1-3 anjeunna paripihan ka hareup, ka mana urang bade ayeuna urang jadi Kristén; takdir urang. Teras kadua, dina ayat 4-8, anjeunna paripihan ka ayeuna, nyingak urang ka cara urang hirup ayeuna sanajan urang jadi Kristén. Sarta teras pamungkas dina ayat 9-11, anjeunna paripihan ka baheul; saha urang jadi ku rahmat Allah nalika anjeunna nyieun urang Kristén. Upami urang tiasa ngartos ieu, nyarios Paulus, urang bakal mimitian meunangkeun rasa anu leres saha urang salaku lalaki jeung awéwé di Kristus sarta éta bakal ngarobah sadayana.

Takdir Urang

Jadi mari urang néngok babarengan ayat 1 nepi ka 3, punten. Paulus nunjukkeun ka urang ka hareup, hareup urang, tempat urang bade ka dieu urang geus jadi Kristén. Ayeuna manéhna bakal nyengkuyukeun yén komunitas Kristén kedahna bisa ngawééhkeun dina pasuluhan internal jeung ngahasilkeun rékonsiliasi antara sadulur-sadulur anu percaya tanpa kudu ka pengadilan sipil dina loba perkara. Gereja, saatos éta, mangrupa masarakat anu teu bade siga nu séjén, dipikawanoh ku Roh Allah, urang dosa anu disimpen ku rahmat anu nangkep ka Kristus. Jeung manéhna bakal nanya dina ayat 5, "Naha teu aya di antara urang anu bijak pikeun ngawééhkeun pasuluhan antara sadulur?" Gereja kedahna bisa ngawééhkeun éta. Tapi di dieu dina ayat 1 nepi ka 3 manéhna nyarioskeun ka urang napa urang kedahna ngawééhkeun perkara internal nalika urang percaya keur teu sarua jeung teu satuju.

Destiny Hareup Urang

Jeung manéhna nunjukkeun ka urang ka destiny hareup urang. Néngok ayat 2. "Teu uninga naha para suci bakal ngadili dunya? Jeung lamun dunya bakal diadil ku urang, naha urang teu bisa ngadili perkara-perkara leutik? Teu uninga naha urang bakal ngadili para malaikat? Sabaraha deui, perkara-perkara anu aya hubungan jeung kahirupan ieu?" Di balik ieu, ampir pasti aya ayat-ayat siga, kecap-kecap Yesus, tempat Manéhna nyarioskeun ka murid-murid-Na yén aranjeunna bakal calik jeung Manéhna dina takhta-takhta, ngadili Israél dina penciptaan anyar. Atau Kitab Suci Perjanjian Lawas, siga dina kitab Daniel bab 7, tempat, dina Daniel 7, nabi " ningali hiji siga Anak Manusa anu dipikawanoh ku panguasa jeung wibawa jeung karajaan." Jeung terus Daniel 7:27 urang maca, "Karajaan jeung panguasa jeung gedéna karajaan-karajaan di handap langit sakabehna bakal dipikawanoh ka urang-urangnya para suci anu Maha Luhur." Urang bakal ngawasa jeung ngadili siga Yesus Kristus. Éta destiny hareup urang anu luhur jeung gemilang.

Tapi urang Korintus, saur Paulus, sabalikna, keur bade ngalirkeun perhatian kana perkara-perkara leutik, sanajan aranjeun bade ngadili para malaikat dina hiji poé. Pastina, ngayogikeun di dieu jeung ayeuna, di sisi ieu kahirupan, saur éta, “dina perkara-perkara anu patali jeung kahirupan ieu”, gereja kalawan takdir sapertos ieu kedahna bisa nyelesaikan perkara di antara para pamiarsa. “Émut di dieu ka dieu”, éta keur bade nyarios ka urang. Émut kana martabat luhur jeung kalungguhan luhur anu bade dilakukeun dina pangadilan sorga sorangan. Anjeun bade jadi hakim! Kumaha kedahna kabiasaan anjeun di dieu, dina panon anu bakal datang? Anjeun anu bade ngadili para malaikat dina hiji poé, naha anjeun ngarobah-rugikeun ka batur di dieu? Anjeun anu bade calik jeung Kristus dina pangadilan ahir, naha anjeun ngagunakeun taktik dunya pikeun ngaronjatkeun status anjeun di dieu, malahan ka beurat jeung ngarugikeun ka aranjeun anu bade ngabakti sareng anjeun salaku dulur jeung indung dina poé ahir éta? Émut takdir anjeun jeung hirup dina cahayaanana. Urang bade ka hareup, tempat urang bade, ayeuna urang geus jadi Kristia.

Présén Urang

Terus kadua, Paulus nyarios ka urang yén urang kedah ngahadap ka présén urang - kumaha urang hirup, sering kali sanajan urang geus jadi Kristia. Tingali ayat 4 nepi ka 8. konci tina argumen Paulus di dieu téh pikeun nempo keur pengulangan kecap, “dulur”. Tingali bagian éta; ayat 4 nepi ka 8:

Tina éta, lamun anjeun bade nyanghareupkeun perkara sapertos éta, naha anjeun ngabawa éta ka batur anu teu bade dina gereja? Éta keur nyarios ka rusakeun bade. Naha teu aya di antara anjeun anu cukup wijaksana pikeun nyelesaikan pasulayan antara dulur, tapi dulur ngadili ka dulur, jeung éta di hareup ka batur? Nyaéta bade ngalaksanakeun perkara jeung batur téh geus jadi kagagalan pikeun anjeun. Naha teu acan deui meunang haké? Naha teu acan deui disiksa? Tapi anjeun sorangan salah jeung nyiksa - malahan ka dulur sorangan!

Lupa akan Injil téh hartina identitas maranéhna dina Kristus geus eureun fungsina jeung beroperasi dina cara nu bener-bener hartina dina pikiran atawa hirup maranéhna. Fakta yén maranéhna téh dulur jeung sororéngan ku iman dina Yesus, yén maranéhna téh kulawarga, mestina téh ngajantenkeun bédana. Tapi malah, maranéhna téh ngadilatkeun kasus maranéhna di hareup batur nu teu boga tempat di gereja, ayat 4. Ku kituna Rasul Paulus nyebutkeun, ayat 5, maranéhna mestina émut ka diri sorangan. Pasti gereja boga kompetensi dasar jeung karunia anu diperlukeun di antara para pamimpinna pikeun nulungan nandaankeun pad纠纷 dasar jeung leutik? Bade aya nu cukup wijaksana, pasti! Urang Korintus, anjeun bakal émut, téh sok ngarérédkeun kana hikmah anu luhur. “Nya, terus,” Rasul Paulus nyebutkeun, “ lamun anjeun téh wijaksana, teu aya nu bisa nulungan jadi mediator antara para penganut iman nu keur rengat?”

Kemenangan Injil

Tapi malih, aranjeunna bade ka gelo ngononkeun ka iman, ka nu teu bener, keur kaputusan. Sarta anjeunna nyebutkeun dina ayat 7 yén éta “sudah jadi kekalahan keur anjeun. Daripada ngadamel salah, atawa disalahkeun, leuwih saé kitu.” Ayeuna, naha alesanana éta kekalahan keur urang Kristen nalika tumindak kitu? Éta kekalahan sabab Injil nyebutkeun yén pikeun jadi milik Yesus téh jadi dulur atawa awewe tina jalma-jalma anu séjénna anjeun teu bade aya hubungan naon-naon. Anjeun teu akrab jeung aranjeunna! Anjeun teu paham aranjeunna! Aranjeunna teu paham anjeun! Latar belakangna, étnisitasna, silsilahna - sadayana téh bisa jadi béda jeung anjeun, janten teu aya dina zona nyaman anjeun. Tapi ayeuna, sadayana éta teu diharatakeun, ayeuna anjeun jadi hiji jeung aranjeunna dina Kristus. Ayeuna anjeun jadi kulawarga! Aranjeunna jadi dulur jeung awewe. Anjeun kabandungan ku ikatan suci cinta Injil. Sarta ayeuna anjeun kudu ngampura; anjeun kudu mémér keur pipi séjén. Anjeun kudu latihan sabar; anjeun kudu ninggalkeun ubar anjeun di mezbah sarta bade jeung bereskeun jeung dulur anjeun. Sarta nalika anjeun ngadamel kitu, sarta dunya nyaksénakeun, nalika hubungan téh keur dipaksa sarta aya alesan pikeun aranjeunna pérak sarta ruksak sarta jadi goréng sarta hideung, nalika gereja malih ngajarkeun ka dulur-dulur dina cinta sarta milari rékonsiliasi, Paulus nyebutkeun éta téh kameunangan. Éta kameunangan Injil. Dunya nyaksénakeun yén anjeun murid-murid Kristus ku cinta ka dulur-dulur!

Kekalahan Injil

Tapi éta téh lain naon anu lumangsung di Korintus, bade? Gantos tina kemenangan Évangélik, nalika hubungan téh jadi tegang, sakumaha sakabéh hubungan urang pasti, aranjeunna balik deui ka posisi dasar tina kahidupan baheulana sarta gantos tina kemenangan Évangélik nalika dunya anu nonton nempo naon anu dilakukeun ku rahmat - ngarobah sakabéh grup jalma kana rupa-rupa Kristus anu bade ngabdikan nepi ka maranéhna bade nyakitu batur - gantos tina éta, aranjeunna nempo jalma-jalma melempar gugatan sarta nyeret batur ka pengadilan umum, ngahina batur sarta ngahina Évangélik. Éta téh kalawan! Nalika dunya di sabudeureun urang runtuh kana kabiasaan suku sarta curiga-tangkal sarta gering-gringan leutik sarta gering-gringan éta jadi dendam jangka panjang sarta dendam anu geus diputuskeun, nalika dunya kalakuan kitu sarta jalma-jalma Allah nguduhkeun perdamaian sarta rékonsiliasi, milari cicing dina perdamaian jeung batur sakumaha gumantung kana aranjeunna, mampukeun batur sakumaha Allah dina Kristus tos mampukeun aranjeunna, nalika dunya nempo éta, éta téh kemenangan Évangélik.

Ayeuna abdi badé nanya ka anjeun naha dunya nempo éta dina urang. Kemenangan Évangélik? Atau naha éta nempo deui-deui kalawan nalika urang balik ka dasar defensif, angkara, curiga, dendam, angkara sarta pait contention? “Urang kedah éra ka diri urang,” Paulus nyebutkeun, “nalika urang masih kalakuan kitu sapertos dunya.” Kristus tos maot pikeun urang. Roh-Na cicing di jero urang. Firman-Na nuntun léngkah urang sarta urang masih nguduhkeun gering-gringan leutik urang sarta rebutan anu berpusat kana diri urang di hareup dunya anu nonton. Naon kalawan! Naon kalawan! Ku sabab éta Paulus nyebutkeun urang pikeun inget masa depan urang, takdir urang - saha urang bakal jadi sarta peran urang bakal kalaksanakeun salaku hakim-hakim kosmétik sareng Kristus, Hakim Utama - sarta cicing dina cahaya takdir éta anu bakal datang. Sarta nyebutkeun urang pikeun nempo saha urang ayeuna, nempo yén hal-hal éta teu bade aya.

Lampah Urang

Terus terang, upami urang néngokkeun ayat 9 nepi ka 11, anjeunna ngingetkeun urang ngeunaan masa lalampah - saha urang jadi nalika, ku rahmat Allah, Anjeunna nyieun urang Kristen. Urang bakal deui ka ayat 9 nepi ka 11, insya Allah, waktu hareup pikeun nempo deui ayat-ayat ieu, jadi, ayeuna, tolong perhatikeun kumaha Paul ngingetkeun maranehna ngeunaan hiji kalakuan, hiji kalakuan dasar anu sigana geus dilupakan. “Teu bade unyaho yén jalma-jalma nu teu bener téh moal mewaris karajaan Allah?” ayat 9. Éta téh cara Paul ngajelaskeun para hakim, para hakim pagan di hareup bade kaur maranehna bawa jelema séjén dina perkara di ayat 1, jalma-jalma nu teu bener. Sarta di dieu anjeunna nyebutkeun, “Éta, ayeuna abdi bade némbongkeun ka badeun tujuan jalma-jalma nu teu bener.” Anjeunna ngajelaskeun maranehna dina ayat 9 jeung 10 ku dosa nu jadi pasualanana. “Jangan kalembeng: euweuh jalma nu teu setia dina hubungan séks, teu jalma nu nyembah berhala, teu jalma nu zina, teu lalaki nu ngajalankeun homoseksual, teu maling, teu jalma nu tamak, teu pemabuk, teu jalma nu ngata, teu penipu mewaris karajaan Allah.” Jalma-jalma nu dosa téh dibuang tina karajaan Allah; éta na anjeunna nyebutkeun. Éta hiji gambaran anu ngagugun.

Jadilah Saha Anjeun Sabenerna!

Terus, anjeunna némbérékkeun hal nu teu kalayan; “Jeung sapertos éta sababaraha ti batur! Tapi anjeun geus dibasuh, anjeun geus disucikeun, anjeun geus dibenerkeun dina ngaraning Tuhan Yesus Kristus sarta ku Roh Allah urang.” “Warga Korintus, ieu téh masalah nu sabenerna anjeun teu ningali deui, nu lamun anjeun ngarti leres dina pikiran anjeun, bakal mimitian ngarobah anjeun. Sarta cara anjeun hirup ayeuna bakal henteu deui kalawan kekalahan, tapi bakal mimitian jadi, pamungkas, kameunaan. Ieu téh masalah nu sabenerna! Anjeun geus hilap yén anjeun ayeuna henteu deui saha anjeun baheulana. Ayeuna Yesus Kristus geus ngahiji kana kahirupan anjeun ku cara Injil, sakabéhna geus robah. Anjeun henteu deui didefinisikeun ku kahirupan baheulana dosa.” Sarta Paulus geus daptarkeun sababaraha dosa nu nangtukeun jalma. Tapi anjeunna nyebutkeun, “Ayeuna anjeun geus datang ka ngenal Yesus, aranjeunna henteu deui nangtukeun anjeun. Ieu henteu deui saha anjeun ayeuna, warga Korintus. Anjeun geus dibasuh sarta dibersihkeun sarta disucikeun sarta dihitung bener dina paningalan Allah di tribun surga sarta dipakékeun ku kabeneran Yesus Kristus. Ieu téh saha anjeun ayeuna lamun anjeun percaya. Ieu téh saha anjeun ayeuna! Waktuna pikeun mimitian hirup kawas éta. Waktuna pikeun mimitian jadi saha anjeun ayeuna! Naha heran anjeun berjuang dina konflik jeung dosa dina hate anjeun lamun anjeun terus-terusan ngaidentifikasikeun diri anjeun ku saha anjeun baheulana sarta henteu ku saha anjeun ayeuna dina Yesus. Émut identitas anjeun nu anyar, nu leres. Anjeun geus datang ka Kristus sarta ku kituna nu heubeul geus béres sarta nu anyar geus datang. Anjeun téh ciptaan anyar. Jadi saha anjeun ayeuna!

Identitas Anjeun Nu Anyar dina Kristus

Di dieu kuring badeun, naon anu kuring peryogikeun, naon anu anjeun peryogikeun kuring curiga, dina konflik sapopoé, dina perjuangan sapopoé pikeun hirup keur kamulyaan Kristus jeung ngajalanan kaurasan praktis. Teu jarang urang mikir, “Naon anu kuring peryogikeun téh nyaéta tambahan dosis kakuatan supernatural, tambahan énergi pikeun ngajalankeun mesin jiwa kuring supaya bisa taat. Nambah deui! Nambah anyar! ” Éta henteu aya dina nasihat Paulus. Nasihatna henteu milarian hal anyar, hal tambahan. Nasihatna, sabalikna, nyaéta mulang deui ka naon anu Allah parantos laksanakeun keur anjeun dina Yesus Kristus, mikirkeun Injil jeung identitas anyar anjeun dina Élémna. Pikeun ngajelaskeun éta. Pikeun meunangkeun éta dina unggal pori jeung celah jeung retakan hirup rohani anjeun. Pikeun ngajalar éta nepi ka lulus jeung meunangkeun hirup dina cahyaana. Henteu deui budak tina dosa. Henteu deui dikuasai ku hirup heubeul. Anak anu diberkahi. Diadopsi kana kulawarga. Ditérangkeun deui ku Roh Allah. Bersih jeung bener, henteu ku beneran kuring sorangan sapertos hal-hal anu didaftar ku Paulus henteu deui ngoda kuring atanapi nyebabkeun kuring terjatuh. Henteu, kuring bakal mewaris nagara, anjeun, anu percaya ka Yesus, bakal mewaris nagara, henteu kusabab anjeun henteu gagal tapi kusabab anjeun dianggep bener dina Kristus.

Jeung nalungrukeun éta, kaajab jeung kabahagiaanana bakal mimitian ngawangun jeung méré kakuatan kana leungeun Anjeun pikeun méré sababaraha beusi kana kahandepan Anjeun, sababaraha tekad, sangkan Anjeun bakal mimitian ngajalanan ketaatan ka Raja Yesus kalawan hati anu gembira. Anjeun bakal mimitian meunang deukeut nalungrukeun hubungan jeung batur. Ganti ti meunang deukeut, Anjeun bakal ngajalanan rékonsiliasi nalungrukeun sakabeh di jero Anjeun nyebutkeun pikeun mundur deui ka cara dunya, pikeun nangtung di buru-buru Anjeun jeung meunang grenad pikeun saling tatu jeung ngancurkan. Henteu, nalungrukeun Anjeun ngarti saha Anjeun leres-leres dina Kristus, Anjeun jadi abdi ka batur jeung ngajalanan rékonsiliasi. Éta moal jadeu kalemahan, moal? Kana dunya nempo ka kumaha ieu urang Kristen kalakuanana dina tekanan. Henteu, éta bakal jadeu kameunangan. Kana aranjeunna nempo dina urang, nalungrukeun urang hirup babarengan, aranjeunna nempo dina hubungan urang anu hésé, goréng, jeung awét, jalma-jalma anu henteu meunang deukeut jeung mundur, tapi anu ngajalanan ka batur dina cinta sabab urang téh kulawarga jeung urang téh hiji dina Kristus. Éta bakal jadeu kameunangan leres. Naon démonstrasi tina kakuatan Injil.

Éta na anu Paulus neleukon ka urang. Jadi urang kudu inget kana masa depan - ka dieu urang bade ayeuna nalungrukeun urang téh jadi Kristen. Hiji poé urang bakal ngadili dunya, ngadili para malaikat. Urang bakal jadeu hakim-hakim mahkamah agung hiji poé. Ayeuna, urang téh dina latihan. Urang kudu hirup ngarti éta bakal jadeu takdir urang hiji poé. Urang kudu nyanghareup ka ayeuna, pikeun nempo wewengkon-wewengkon anu ayeuna hirup dina kaayaan lemah, tebih di handap identitas jeung status anyar urang. Tebih di handap hirup anu urang neleukon. Jeung urang kudu tobat. Jeung urang kudu inget kana masa lampah - naon anu Allah parantos laksanakeun dina Kristus di salib jeung dina hati urang ku Kristus ngaliwat Injil, ngajadikan urang anyar. Jeung nalungrukeun urang ngartos, urang kudu mimitian hirup dina cahayaanana, pikeun jadeu saha urang leres-leres. Muga-muga Pangéran méré urang kasalametan pikeun ngalaksanakeun éta? Ayo urang berdoa babarengan!

O Bapa kami, urang ngakui waktu-waktu dimana urang geus méré tempat ka lalangenan ngeunaan Injil, urang geus neleungkeun identitas leres kami, urang masih hirup kawas urang baheula, lain kawas urang ayeuna dina Kristus. Tolong, Bapa, ngampura urang lantaran hirup tebih di handap hak-hak kami salaku anak-anak Allah, anu ditarima ku kasucian-Mu, dibersihkeun sarta disucikeun keur kaluhuran-Mu sarta dibenerkeun dina pangadilan kahirupan. Tolong, Bapa, méré kaasih ka urang. Sarta nalika urang mikirkeun kana kaganjaran ngeunaan saha anu Bapa geus ngajadikan urang, Bapa, tolong kuatanan urang sarta ngajarkeun urang hirup kawas saha urang ayeuna? Keur urang nanya dina ngaran Yesus, amin.