Mamangun di Batu

Membangun di Atas Batu

Kisah Para Rasul 9:31

Oleh Wiley Lowry

Hayu, upami anjeun bade muka kitab suci Bapak di Kisah Para Rasul bab 9; aya dina halaman 918 di kitab suci Bapak di bangku. Upami Bapak sering hadir di dieu, Bapak sering mamihear yén kami sering nyebutkeun patanyaan jeung jawaban kahiji ti Katekismus Singket Westminster. Jeung éta leres pisan ringkesan anu jelas jeung mantuan tujuan kahirupan. “ Tujuan utama manusa nyaéta keur ngaglorifikasikeun Allah jeung keur ngenyam-Éna salawasna.” Upami abdi tiasa nambihkeun hiji hal - jeung abdi yakin yén lalaki-lalaki anu duduk di Ruang Yerusalem dina Majelis Westminster badé sangat badeun keur ngadengarkeun naon anu abdi badeun nyebutkeun! Tapi upami abdi tiasa nambihkeun hiji hal abdi badeun nyebutkeun kieu. Tujuan utama manusa nyaéta keur ngaglorifikasikeun Allah jeung keur ngenyam-Éna babarengan salawasna. Jeung alesan abdi nyebutkeun kitu sabab gereja téh sentral dina tujuan Allah keur urang-urangnya. Jeung naon anu urang tingali dina Kisah Para Rasul bab 9 ayat 31 nyaéta gereja keur dibanguan di luhur Kristus. Jeung sabab éta keur dibanguan di luhur Kristus, aranjeunna keur jalan “dina peur deuk Allah jeung dina nyamanan Roh Suci.” Tingali, aranjeunna keur ngaglorifikasikeun Allah jeung aranjeunna keur ngenyam-Éna babarengan.

Aywa, kalayan éta dina pikiran, hayu urang ka dieu dina doa jeung terus urang badeun maca ieu soré.

Bapa Kami, urang miharepkeun ka Bapa yén Bapa masihan ka urang peur deuk Allah jeung masihan ka urang nyamanan Roh Suci malahan nalika urang maca ayat ieu jeung diajar soré ieu. Jeung nalika urang kaluar ti dieu, urang badeun kaluar keur ngaglorifikasikeun Bapa jeung keur ngenyam-Bapa babarengan salawasna. Urang midoakeun hal ieu dina ngaran Kristus, amin.

Kisah Para Rasul 9, ngan hiji ayat; ayat 31:

“Aya gereja di sakuliah Yudea jeung Galilea jeung Samaria bade kaur jeung keur dibanguan. Jeung jalan dina peur deuk Allah jeung dina nyamanan Roh Suci, éta kalipay.

Emut téh wilas, kembang téh jatuh, tapi Kecap Allah urang kalis salawasna.

Abdi bade ngagencoskeun ayat ieu dina dua hal malem ieu. Anu kahiji – dibangkeun. Sarta anu kadua – dibangkeun kaluar. Dibangkeun sarta dibangkeun kaluar. Urang bade ngalengkaheun waktos urang dina anu kahiji, sarta éta tempat urang bade mimitian, jeung dibangkeun.

Dibangkeun

Eta nyebutkeun yén “gereja di sakuliah Yudea sarta Galilea sarta Samaria bade genti aya dina perdamaian sarta terus dibangkeun.” Cara séjén urang bisa nyebutkeun éta yén éta terus diwangun. Éta terus dikuatkeun. Kekuatan gereja téh hal anu penting. Gereja téh awak Kristus; éta bini Kristus. Éta kawanan ti Gembala anu Hadé. Éta dibawa babarengan nurutkeun rencana kalawan éternal Allah, dijaga ku getih anu dipahalakeun ti Kristus, sarta éta diatur ku Gusti Yesus Kristus anu geus dibangkitkeun sarta meunang. Éta tiasa disebut yén tumuwuh sarta kekuatan gereja gumantung kana Kristus.

Sarta dina ayat ieu, abdi pikir urang ningali tilu hal, tilu cara nu Kristus téh anu diwangun ku gereja. Tilu cara nu gereja diwangun kana Kristus. Salah sahiji téh yén gereja diwangun kana paréntah Kristus. Urang ogé ningali yén gereja dibangkeun salaku gereja Kristus. Sarta urang ogé ningali yén éta dibangkeun ku komitmen Kristus. Urang tingali éta tilu hal.

Dibangkeun Kana Paréntah Kristus

Nomer hiji, urang ningali yén gereja dibangunkeun dina ngagemplenkeun jeung dina mituhu kana paréntah Kristus. Anjeun terang salah sahiji hal anu ngajantenkeun ayat ieu standout dina kitab Lukas (kitab Acts) nyaéta yén éta kalaksanana minangka kasimpulan. Ieu kasimpulan tina sadayana anu tos lumangsung sateuacan dina kitab Lukas, tapi éta ogé ayat transisi. Jadi éta nyiapkeun urang pikeun ngasihkeun ka urang naon anu bakal lumangsung dina sésa kitab Lukas ieu. Sarta minangka kasimpulan, ayat 31 keur nyebutkeun ka urang yén gereja, di sakuliah Yahudi, Galilea, jeung Samaria, terus dibangunkeun. Ayeuna ku nyebutkeun tilu tempat éta, utamana, urang disambungkeun kana tujuan sorangan jeung urutan jeung garis besar kitab Lukas. Sabab anjeun ningali, di mana kitab Lukas dimimitian? Kitab Lukas dimimitian di Yerusalem jeung dimimitian ku Yesus jeung anjeuna bade jeung murid-murid-Na jeung anjeuna nyebutkeun ka aranjeunna pikeun ngantosan di Yerusalem, ngantosan janji Allah, kahadiran Roh Suci. Jeung terus pas di hareup pendakian-Na, Yesus nyebutkeun ieu ka murid-murid-Na. Anjeuna nyebutkeun, “Anjeun bakal nampa kakuatan lamun Roh Suci datangna ka anjeun, jeung anjeun bakal jadi saksi-saksi-Ku di Yerusalem jeung di sakuliah Yahudi jeung di Samaria jeung nepi ka tungtung bumi.” Kitab Lukas dimimitian ku Yesus di Yerusalem. Ieu réndéng jeung Paulus di Roma. Jeung éta ngajeurekeun garis lokasi ieu anu Yesus méré ka murid-murid-Na – Yerusalem, Yahudi, Samaria, jeung nepi ka tungtung bumi.

“On This Rock”

Jadi dina ayat 31, urang nempo yén nalika kecap ngeunaan panangkitanana Yesus nyebar, gereja dibangkeun dina ayéna – di mana? “Di sakuliah Yudea jeung Galilea jeung Samaria.” Éta persis kanyataanna ku sabab Yesus paréntah, persis kanyataanna ku sabab Yesus paréntah, gereja tumuwuh jeung ngarojok. Anjeun ningali, naon anu Kristus paréntah, Kristus méré. Nalika Anjeunna ngamisi para murid-Na, para pengikut-Na pikeun jadi saksi-saksi jeung ngajadikan murid, Anjeunna bakal ngalaksanakeun naon anu Anjeunna paréntah. Anjeunna bakal ngahasilkeun jeung méré hasil tina pagaweanana pikeun Anjeunna sabab ieu téh rencana Allah jeung ieu téh pagawean Allah. Anjeun bakal émut dina Injil nalika Petrus ngakui yén Yesus téh Kristus – jeung naon anu Yesus ceuk ka Petrus? Anjeunna ceuk, “Dina batu ieu,” pengakuan ngeunaan Yesus téh Kristus, “Dina batu ieu, Abdi bakal ngabangun gereja-Na jeung pintonanna neraka teu bakal ngalahkeunana.” Jeung aya penganiayaan jeung oposisi sengit ngalawan gereja dina waktu Kitab Kisah Para Rasul. Jeung para murid, para rasul, dibuang ka dalam panjara. Éta dilarang nyarios ngeunaan Yesus. Urang maca ngeunaan Stefanus jeung cara anjeunna didakwa palsu jeung dipupujian; martir munggaran dina gereja awal. Urang maca, malahan dina bab saméméh ieu, yén éta Saulus, anu jadi Paulus – anjeunna ngaruksak gereja.

Tapi upami urang bisa nyinggetkeun pesen ti Kisah Para Rasul ka sababaraha kecap, urang bisa nyebutkeun yén éta téh saksi ti kabangkitan kalayan kakuatan jeung kalayan panganiayaan. Jeung éta naon anu urang kapanggih - yén salaku pesen Injil, yén Yesus geus dibangkitkeun tina bade, éta kaluar jeung ku kakuatan Roh Kudus gereja kalipay jeung tumuwuh jeung dibangun jeung dikuatkeun minangka ngagema kana paréntah Kristus jeung di hareup panganiayaan anu sengit. Ayeuna urang bisa nyokot sababaraha pelajaran ti éta, ngan ti hiji titik ieu, sabab urang hirup dina budaya nu, dina ampir unggal cara, éta téh ngalawan cara-cara Allah; éta téh ngalawan kalakuan Allah. Urang ningali tindakan terorisme, nu ampir minggu, jeung éta beuratna beurat pisan dina pikiran manusa. Jeung kunganca naon anu urang ningali di dieu dina bagian ieu? Yén sanajan gereja siga keur taneuh anu teu stabil, éta kudu dianyarkeun, tapi anu dipikabutuhkeun nyaéta reformasi; anu dipikabutuhkeun nyaéta mulang deui ka pesen kabangkitan jeung ka gumantung kana Roh Kudus, nyaho yén éta cara Kristus ngabangun jeung ngukuatkeun Gereja-Na.

Éta ogé pisan panghibur pikeun urang. Mungkin sababaraha ti anjeun heran naha éta patut dicawékeun ka gereja? Naha éta patut ngabdikan jeung méré jeung nyieun dirina rentan dina kahirupan kongregasi? Mungkin sababaraha ti anjeun geus ngabdikeun di gereja salila lila taun; anjeun lelah? Mungkin éta henteu prioritas sapertos baheulana? Naon anu urang ningali di dieu yén tumuwuhna gereja, kakuatna gereja, éta paréntah Kristus. Éta téh rencana Allah jeung Allah bakal ningali pagawean-Na nepi ka réngsé, nepi ka kacapaian, nepi ka akhir waktu, keur kaluhuran Kristus jeung keur kauntungan batur-Na. Ayat ieu nyebutkeun ka urang, “Tingali naon anu Allah laksanakeun keur Gereja-Na, kalayan Gereja-Na. Anjeunna méré naon anu Anjeunna paréntahkeun.” Ngareksakeun éta! Minta éta! Ngantosan éta! Jeung nyawerkeun ka Gereja-Na.

Dibangun minangka Gereja Kristus

Éta ngarurahkeun ka hal kadua. Milik saha gereja éta? Gereja éta milik Kristus! Ieu gereja Kristus anu keur dibangun. Kristus teh sirah gereja sarta aya hiji gereja; hiji gereja kalawan ayana perdamaian sarta kasatuan dina Kristus. Tingali deui ayat di dinya, ayat 31. Tingali naon anu disebutkeun. Ieu disebutkeun, “Gereja,” gereja tunggal, “milik kaéna perdamaian sarta keur dibangun.” Ieu hiji gereja, sanajan aya di sababaraha tempat. Aya di Yudea sarta Galilea sarta Samaria, tapi tetep hiji gereja. Sabenerna, lamun urang tarjamahkeun kecap “throughout all,” tempat kecap “throughout all,” urang bisa disebutkeun, “di sakabehna.” Jadi urang bisa disebutkeun yén éta gereja “di sakabehna Yudea sarta Galilea sarta Samaria.” Sarta kecap éta dina basa Yunani sabenerna téh kecap anu sarua jeung kecap, “Catholic.” Ieu anu urang profess or confess nalika urang disebutkeun Creed Rasul sarta urang disebutkeun yén urang percaya kana “gereja catholic suci.” Urang teu disebutkeun yén urang percaya kana gereja Katolik Roma, tapi yén urang percaya kana hiji gereja universal, gereja dunya Kristus. Urang ngakfirmasi iman sarta komitmen urang kana éta. Hiji gereja anu diwangun ku anu percaya ti unggal nagara, unggal suku, unggal basa, unggal bangsa.

Hiji Gereja Dina Kristus Yesus

Éta anu diprayogakeun ku Yesus saméméh Panéna kapéling. Panéna ngayakeun badean jeung murid-murid-Na yén "sadaya anu percaya ka Panéna bakal jadi hiji, sapertos Panéna jeung Bapa teh hiji." Éta ogé anu dipaparin ku Yesus ka murid-murid-Na dina ahir Matius nalika Panéna nyarios, "Luncurkeun jeung jadi murid tina sakabéh bangsa." Jeung naon anu urang kapanggih dina kitab Wahyu, tapi éta rérétokan anu teu bisa diitung jumlahna anu aya di hareup takhta jeung nyembah Anak Domba, nyembah Kristus. Ieu téh janji Allah, balik deui ka janji-Na ka Abraham yén ti turunan Abraham sakabéh kulawarga bumi bakal diberkahi. Éta hiji gereja jeung éta aya di dina Kristus Yesus. Jeung urang ningali awal tina persatuan éta langsung di dieu dina kitab Kisah Para Rasul dina ayat 31 pasal 9 nalika anu ti Yudea jeung Galilea jeung Samaria disangdeulkeun jeung aranjeunna nikmat kaéndahan, jeung nikmat pikeun dibangukeun.

Ngalampahakeun Halangan

Jeung tos ayeuna dina kitab Kisah Para Rasul, gereja tos ngaréngsréngkeun halangan ageng. Anjeun terang lamun Anjeun ukur nyokot tilu kecap éta, “Yudea jeung Galilea jeung Samaria,” aya dina tilu kecap éta hiji sajarah anu rumit jeung ngabingungkeun. Aya pamujaan ka nu séjén, aya perang saudara, aya benci, aya pengasingan, aya préjudis, aya kahirupan dunya, aya kabeneran sorangan. Yudea éta tempat paséban. Tempat para elit agama nghundukéna jeung di mana aranjeuna nempatkeun. Galilea éta wilayah Yahudi tapi éta leuwih dipangaruh jeung dipakétkeun ku pangaruh budaya ti Romawi jeung Yunani. Samaria éta aya di antara duanana jeung aranjeuna henteu tina asihan Yahudi murni jeung aranjeuna nuturkeun prakték agama anu béda. Jeung urang Yahudi benci ka urang Samaria. Dihartikeun yén éta ti Galilea nalika aranjeuna bade ka handap ka Yudea aranjeuna bakal nyebrang walungan Yordan pikeun ngundurkeun wewengkon Samaria. Aranjeuna henteu bade kaur kontak jeung ieu jalma. Jeung ti waktu ka waktu, kekerasan anu kuat kaluar ti antara kelompok-kelompok ieu jalma. Tapi di dieu urang ditéh yén éta hiji gereja di ieu tempat jeung éta gereja bade kaurkeun jeung éta keur jadi kuat. Éta henteu ngan bébas tina oposisi; aya perdamaian di antara aranjeuna. Aya perdamaian antara ieu jalma anu tos meunang ka musuhan jeung Allah jeung ayeuna aranjeuna tos diserasikeun ka Bapa jeung dibéré hadiah kahirupan langgeng di Yesus Kristus, hadiah Roh Suci. Ieu jalma anu tos meunang ka musuhan jeung sorangan, jeung ayeuna aranjeuna ngaraya keur bade jeung gembira, jeung iman, jeung persekutuan. Jeung kecap “gereja” anu urang bade ieu, hartina, sacara harfiah, “dicarik”. Aranjeuna “dicarik” tina cara-cara baheulana jeung tina latar tukang anu béda-béda pikeun asup ka hiji gereja, hiji awak, hiji jalma keur kamuliaan Kristus.

Jeung mungkin conto anu paling jelas tina transformasi radikal anu dialami ku jalmi-jalmi ieu téh transformasi anu kajadian ka Saul atawa Paulus. Ieu lalaki anu tadi dina bab ieu, anu bade nganiaya jeung meupeug pisan ka jemaat, kiat bade dibawa ka jemaat, ka persekutuan jeung para suci. Jeung henteu ngan manéhna henteu deui nganiaya, tapi kiat manéhna jadi salah sahiji instrumen utama pikeun ngabangun jemaat. Ieu transformasi radikal anu kajadian di dieu dina bab ieu, dina ayat ieu urang keur dibéwarakeun. Tumuwuhna jemaat mawa kaseimbangan di antara anu rupa-rupa jeung béda. Naha penting? Naha penting pikeun bade aya persatuan di tengah-tengah rupa-rupa? Alatan teu aya deui anu bisa ngadamel éta; ngan Kristus anu bisa ngadamel éta. Ieu kajadian ngan di jemaatna Kristus, jeung ku kituna éta mawa kaluhuran ka ngaran Kristus. Jeung urang ningali éta langsung di dieu dina ayat ieu.

Dibangun Ku Komitmen Kristus

Hal katilu anu urang ningali tentang cara jemaat dibangun di luhur Kristus téh ieu gambaran tina kahirupan anu dinikmati di antara anu percaya. Urang ningali di dieu komitmen Kristus anu terus-terusan, misiona ka jemaat. Jemaat dibangun ku komitmen Kristus ka aranjeunna. Ayat éta nyarioskeun ka urang yén aranjeunna "keur jalan dina kahormatan ka Tuhan jeung dina panghibur ti Roh Suci". Ayeuna, mikirkeun cirikhasa pelayanan Yesus. Naon cirikhasa pelayanan Kristus? Urang bisa nempokeun dua cirikhasa ieu, teu bisa? Alatan sadayana anu Yesus laksanakeun jeung nyarioskeun téh dilaksanakeun keur kaluhuran Allah. Komitmenana pikeun meunang waktos sareng Bapa-Na dina doa. Sadayana karya agung jeung kaajaiban jeung tanda-tanda jeung piwucukan anu anjeunna laksanakeun téh keur mawa Allah kaluhuran. Jeung malahan nepi ka maot di kayu salib jeung nampik bebana Bapa, éta dilaksanakeun tina kuadrat jeung patuh ka kalakuan Bapa-Na. Éta kahormatan ka Tuhan anu nyebar ka sakabeh pelayanan Kristus.

Jeung Roh Kudus, éta Roh Kudus anu kungsi ngagaduhkeun kajadian-kajadian luar biasa dina kahirupan Yesus jeung ngaliwatkeun ibadah-Na, téh Roh Kudus anu ayeuna neruskeun ibadah-Na dina jeung ngaliwatkeun sadaya anu percanten ka Kristus. Yesus kungsi janji kitu. Anjeunna janji yén Anjeunna bakal ninggalkeun murid-murid-Na tapi Anjeunna teu bakal ninggalkeun aranjeunna sorangan, tapi Anjeunna bakal ngirim Roh Kudus pikeun nyiapkeun aranjeunna, pikeun ngajar aranjeunna sangkan aranjeunna bisa ngalakukeun ibadah dina ngaran-Na. Hiji ngaran séjén tina Roh Kudus, urang dicarios, téh Penghibur atawa Penolong. Naon anu urang ningali kajadianna di dieu dina bagian ieu? Penghibur téh ngasilkeun panghiburan. Aranjeunna jalan "dina kah 두려an ka Tuhan jeung panghiburan ti Roh Kudus". Éta téh bukti yén Kristus kungsi jalan dina gereja-Na. Anjeunna kungsi komitmen ka gereja-Na. Anjeunna terus neruskeun ibadah ka batur-batur-Na sabab aranjeunna némbongkeun kah 두려an ka Tuhan jeung panghiburan ti Roh Kudus. Dua karakteristik éta salawasna babarengan - kah 두려an, kahormatan, ibadah, jeung pujian ka Allah babarengan jeung panghiburan jeung kasenangan, kabahagiaan ti Roh Kudus.

Kah 두려an ka Tuhan

Urang teu sering ngadéngé yén kaur ka Gusti, bade? Katingna mah éta téh istilah dina Kitab Suci baheula. Sarta tangtu, éta téh respons anu pas baheula dina Kitab Suci, nyaéta kaur ka Gusti. Tapi dina Kitab Suci Anyar, dina loba kajadian, para penulis neleukkeun urang pikeun kaur dina cahaya réalita Injil. Sabab urang ningali, éta téh naon anu diajarkeun ku Injil ka urang. Injil ngajarkeun urang pikeun kaur ka Gusti. Injil ngajarkeun urang yén dosa urang patut maranéhna ku murka jeung henteu puas jeung hukuman ti Gusti. Urang teu bisa ngajalankeun dosa urang jeung meunang berkah Gusti. Tapi kasalametan urang datangna teu kurang ti maot jeung bangkitna Yesus Kristus, Anak Gusti. Éta téh kumaha hina urang tanpa Kristus. Éta téh kumaha larang kasalametan urang. Naon respons anu leuwih pas ti kaur jeung kagum jeung hormat jeung pujian ka Gusti? Naon respons anu leuwih pas ti naon J.I. Packer, atawa minjam tina judul bukuna, "ngajarkeun Gusti sacara serius"? Kumaha urang bisa nikmatkeun ayemna Roh Suci lamun urang teu méré dévosi urang ka Gusti?

Aku mikir éta aman pikeun nyebutkeun yén sadaya urang nginginkén sarta ngarindu-rindukeun kaéndahan Roh Suci, tapi naha urang meuli Allah sérius? Aku heran lamun urang nanya ka murang-murang urang, lamun urang nanya ka tatangga urang, ka babaturan gawé urang, “Naon prioritas utama dina kahirupan urang?” Aku heran naon anu bakal dijawab ku aranjeuna! Urang tende meuli diri urang sorangan sérius. Naha urang teu meuli? Urang meuli pagawéan urang sérius, urang meuli olahraga urang sérius, urang meuli penampilan urang, dahareun sarta inuman urang, hiburan urang, urang meuli diri urang sorangan sérius. Naon anu leuwih écés tibatan karajinaneun selfie? Urang bade nyandak potrét diri urang sorangan. Sarta lamun urang meuli diri urang sorangan sérius, urang bade nyaritakeun ka batur ngeunaan diri urang sorangan. Jadi urang ningali éta dina budaya urang. Tapi naha urang meuli Allah sérius? Aku ngaku yén aku bade ka Roh ngeunaan ngabéda-béda keun kahirupan, tapi naha aku sok ngabéda-béda éta kalayan pangharapan sarta kaantusiasan ngeunaan naon anu bisa Allah laksanakeun? Sarta naha aku bade meunang sakedik crédito pikeun éta dina jalan éta? Aku heran sabaraha urang bade ka murang-murang urang, bade ka rumaja bade tumuwuh sarta bade nikmat kaéndahan Roh Suci, bade matur dina iman, bade tumuwuh dina murid, tapi nepi ka aranjeunna bade ngabalukarkeun éta kalayan senang. Sarta sabaraha sering urang modélkeun rasa hormat anu pas ka Gusti dina kahirupan urang sorangan sarta prioritas anu urang pilih pikeun kulawarga urang? Urang sadaya gampang néangan kaéndahan Roh Suci sarta ngalalaikeun rasa hormat ka Gusti. Tapi kaéndahan Roh Suci datang kalayan rasa hormat ka Gusti.

Jeung nalika kuring nyarioskeun ngeunaan sieun kaur Tuhan, kuring henteu nyarioskeun ngeunaan sikep anu suram atawa galura. Aya warmth dina ieu, aya kabahagiaan dina sieun kaur Tuhan. Aya kebebasan jeung kajujuran, pangharapan dina waktu penderitaan; percaya diri dina waktu nampa sangsara. Kekuatan jeung jero jeung persatuan anu dibangkeun salaku gereja Kristus. Ieu mangrupi gambaran anu saé pisan tina gereja anu dibangkeun dina Kitab Kisah Para Rasul bab 9 ayat 31. Gereja mangrupi rencana Allah pikeun kamuliaan Kristus jeung pikeun kauntungan batur-batur-Na. Kuring terang, dina kulawarga kami, kami jadi rada "loba" ngeunaan manuk. Kuring henteu bade nyarioskeun loba ngeunaan éta sabab kuring henteu terang sabaraha kuring bade nambayarkeun ngeunaan kumaha "loba" kami, tapi kami pisan akur jeung kajadian-kejadian manuk di halaman kami! Jeung kamari kuring tepang ku sarang manuk. Kami sering ningali ieu, tapi éta ngan ukur nandak kuring kumaha hébatna sarang manuk ieu. Di dieu aya jerami jeung rongsokan jeung taneuh jeung manuk-manuk ieu tiasa nyusun éta jeung nyieun sarang pikeun endogna jeung pikeun sorangan. Bukankah luar biasa naon anu Allah laksanakeun dina mibangun gereja? Anjeunna nyandak Israél jeung non-Israél, urang Galilea jeung urang Samaria, budak jeung bébas, sugih jeung miskin, jeung Anjeunna nyandak éta jadi gereja-Na, jadi gereja Kristus pikeun kamuliaan-Na, ieu gambaran anu saé pisan tina berjalan dina sieun kaur Tuhan jeung dina pangnyamanan Roh Kudus? Éta naon anu Allah laksanakeun dina mibangun gereja-Na. Jadi gereja dibangkeun. Éta dipaké.

Urang ogé dipastikeun dina kecap panungtukeun tina ayat ieu yén nalika éta keur diwangun, éta ogé kaluar. Ieu bakal jadi titik panungtukeun urang peuting ieu. Éta keur gereja diwangun kaluar; gereja kalikeun. Nalika gereja diédifikasikeun, gereja kalikeun. Sabenerna, urang bisa nyebutkeun yén salah sahiji tanda kakuatan gereja nyaéta éta diarahkan ka luar. Éta diwangun kaluar nalika éta diwangun, sarta éta diwangun nalika éta kaluar. Ieu sanés hiji badan statis anu percaya. Ieu sanés klub ekslusif. Ieu hiji pergaulan dinamis anu keur ditala di dieu. Salah sahiji kecap anu sering disebut dina gereja ayeuna, dina budaya urang, nyaéta “komunitas - ngajalankeun kahirupan babarengan.” Sarta éta tangtu salah sahiji prioritas tina bagian ieu; éta salah sahiji hal anu alus di dieu. Méré 체험을 komunitas babarengan. Tapi salah sahiji bahaya tina ninggikeun sarta fokus kana komunitas nyaéta fokus bisa jadi ka jero sarta komunitas bisa jadi tumuwuh ka jero. Sarta éta tiasa hésé pikeun ngamparkeun nu datang atanapi nu keur di luar. Sarta abdi yakin loba urang geus méré 체험을 éta dina kelompok leutik atanapi Sakola Minggu atanapi hal-hal kitu.

Dibangun Kaluar

Tapi urang ningali di dieu, yén nalika fokusna kana Allah sarta nalika fokusna kana paréntah Kristus pikeun ngawangun Gereja-Na sarta pikeun indit sarta ngajadikan murid, gereja ngalegaan ka luar sarta pertumbuhan gereja mawa kaluhuran ka ngaran Kristus. Sarta naon anu urang ningali nalika gereja ngalegaan ka luar, kualitas anu mawa kakuatan ka gereja nyaéta kualitas anu sarua anu nyuplai pertumbuhan. Hal-hal anu aya sarta écés dina ministéri Kristus ka aranjeunna – kahalangan ka Allah sarta panghibur ti Roh Suci – éta dua hal anu ngirimkeun aranjeunna ka luar, ngandarakeun aranjeunna ka luar, sarta mawa kana kalikeunana aranjeunna di luar gereja. Éta nalika aranjeunna jalan dina kahalangan ka Allah sarta dina panghibur ti Roh Suci yén gereja kalikeun. Éta diwangun kaluar.

Pembangunan Mawa kana Kalikeun

Éta téh prinsip anu sok disebut ku Ed, yén "naon anu paling jero kana hate, éta anu paling lega ka dunya". Nyaéta nalika gereja dibangun, éta téh kaluar. Loba kali urang miké ku konferensi misi, kutipan John Piper yén "Misi aya alatan ibadah teu aya". Urang oge bisa nyebut yén misi aya alatan ibadah aya. Jeung éta anu Piper baheulakeun nyebutkeun dina khotbahna. Éta téh édifikasi malik ka multiplication. Jeung alesan naha éta téh penting pisan, yén gereja téh maju ka tempat anu hésé; bade ka jalma kalayan kabutuhan anu nyata jeung jero. Sabab naon kaayaan dunya? Naon kaayaan jalma anu di luar gereja? Éta téh sabalikna tina naon anu urang tingali di dieu. Éta jalma téh tanpa kahadéan ka Gusti Allah jeung tanpa panghibur ti Roh Suci. Teu aya rasa gumantung ka Allah. Teu aya harepan, perdamaian, jeung panghibur, ngan ukur émutan jeung sia-sia.

Urang teu usah méré conto naon anu characterize dunya di sakitar urang, tapi Kristus méré urang hal anu hadé. Anjeunna méré Diri-Na sorang. Jeung dina Anjeunna, urang disebutkeun ka kuat, jeung kasatuan, jeung kabahagiaan, jeung perdamaian, jeung kagum jeung cinta. Urang disebutkeun ka hirup, hirup abadi dina Anjeunna.

Nalika urang ngaharepkeun hal éta, urang berdoa, urang ngantosan hal éta, salah sahiji panghibur anu urang bawa yén urang berdoa pikeun émutan. Urang berdoa pikeun reformasi, pikeun réfreshment, pembaharuan. Naha urang miké "re" éta? Urang menta ka Allah pikeun ngadamel hal anu geus dilakukeun-Na baheula. Urang berdoa yén Anjeunna bakal ngadamel deui éta. Jeung urang bisa bade kalayan gembira ku urang ningali yén Anjeunna geus ngadamel éta baheula. Jeung bukti éta téh aya di kitab Kisah Para Rasul bab 9 ayat 31. Urang menta ka Allah pikeun ngadamel éta deui keur kamuliaan Kristus jeung keur kauntungan batur-Baturna.

Aku bade maca buku ayeuna ngeunaan banjir di Sungai Mississippi taun 1927, Rising Tide. Jeung buku éta luar biasa! Salah sahiji tokoh utama dina buku éta nyaéta Sungai Mississippi. Ieu salah sahiji tokoh anu paling dominan dina buku éta. Jeung éta luar biasa pisan ngadéngé cara anu ngajelaskeun kakuatan jeung inténsitas sungai éta nalika mengalir ka handap jeung nalika naék ka luhur. Jeung di unggal titik jalan, sungai éta mikahayang pisan nembus témbok penahan banjir. Ieu mikahayang pisan naék di luhur témbok penahan banjir jeung nyebarkeun di luar tepi sungai éta. Éta inténsitas jeung kakuatan sungai éta.

Éta anu urang tingali jeung gereja nalika gereja dibangun, nalika éta tumuwuh, nalika éta ngembang. Ieu mikahayang pisan ng 도달 ka luar jeung ngembang, tumuwuh, jeung kalipayang keur ibadah ka Kristus. Éta anu gereja laksanakeun. Éta anu urang tingali éta laksanakeun di dieu dina Kitab Kisah Para Rasul bab 9 ayat 31. Urang berdoa supaya éta laksanakeun dina poé urang ayeuna ogé.

Hidup Sederhana

Hayu urang rék rék ngajantenkeun sababaraha komentar pikeun nyimpulkeun. Urang terang yén urang datang ka hiji ayat sapertos ieu jeung urang salawasna kapanggih yén prédikasih jeung pidato ngeunaan peuraja Tuhan anu pohara hésé. Aku mikir yén éta transcendence Allah; hésé pisan diucapkeun jeung nangkep teu ngan teror tapi respektif awe jeung cinta dina peuraja éta. Jadi naon anu ieu katingal? Naon anu katingal yén bade ngajantenkeun peuraja Tuhan jeung rezeki tina Roh Kudus? Sababaraha kecap anu datang ka pikiran urang. Jeung salah sahiji, aku bade nyebutkeun yén éta - éta hidupan anu sederhana. Urang terang yén urang kacau jeung urang sibuk pisan dina waktos. Urang ditarik pikeun ngeuyeumkeun waktos istrahat atawa tenang ku bising atawa ku stimulasi visual. Tapi aya panawon di dieu, aku mikir keur urang keur tenang. Aku mikir sapertos Daud berdoa saméméhna, "keun diam jeung terang yén Éta Allah", jeung keur meunangkeun waktos keur mikahayang jeung heran dina ciptaan Allah; keur neangan berkah-Na, keur neangan Éta Injil, jeung keur méré sukur ka Éta. Keur tumuwuh dina apresiasi keur naon anu Éta parantos laksanakeun.

Ada ogé kesederhanaan anu urang tingali dina gereja dina Kitab Kisah Para Rasul. Nya bener? Lamun urang balik ka bab 2, naon anu gereja keur dina waktu gereja awal? Ieu téh sabenerna rada sederhana. Méré éta badeu ka pujian jeung doa. Méré éta badeu ka kalimah jeung sakramen. Jeung méré éta ngabérikeun diri ka persahabatan jeung ka kemurahan. Ieu sederhana tapi luar biasa. Nya bener? Jeung sabab méré éta badeu ka hal-hal éta, méré éta badeu béda jeung dunya di sabudeureunana, keur jadi uyah jeung cahaya dina dunya sorangan. Aya kesiapan ti pihak méré éta keur nampik tangtangan, keur nampik penderitaan, keur nampik, kalawan harep, jeung keur siap méré jawaban ka nu ningali méré éta alesan keur harep méré éta. Naha méré éta badeu ka harep anu gede pisan? Ieu alatan ka bangkitna; ieu alatan ka hirup salawasna dina Kristus Yesus. Jeung méré éta babarengan ngukuatkeun sorangan lianna ngaliwat waktu-waktu éta. Jeung méré éta siap keur jadi saksi keur Kristus.

Jeung meureun ieu tempat urang ngukur ieu. Lamun urang kurang badeu jeung beurat keur nu leungit, meureun urang teu bener-bener ngarti berkah ti sieun ka Tuhan jeung panghibur ti Roh Suci. Mungkin urang teu bener-bener menghargai hak istimewa anu luar biasa ti gereja, tapi ogé kabutuhan anu luar biasa ti nu leungit. Jeung meureun urang kudu balik ka tempat urang mimitian ibadah, Kitab Ratapan bab 3, panawon keur ibadah – “Ayo urang milarian jeung neuteun cara urang jeung balik ka Tuhan jeung urang angkat jantung jeung leungeun ka Gusti Allah di langit.” Ayo urang ka dieu dina doa!

Bapa, urang ngucapkeun syukur ka Anjeun pikeun Firman Anjeun sareng pikeun Minggu Tuhan ieu, isuk-isuk sareng peuting, keur ngadengarkeun Firman Anjeun sareng keur ngawartoskeun pujian Anjeun. Urang mugi-mugi Anjeun, ku Roh Anjeun, damel urang di jero urang keur nganyegarkeun urang sareng ngabangkitkeun urang sareng mikeun urang kabahagiaan dina Kristus sareng mikeun urang hate keur nu leungiteun sareng mikeun kasempetan keur ngalegaan. Sareng nalika urang ngabangun, urang mugi-mugi ngabangun kaluar, keur kamulyaan Anjeun, keur kamulyaan Kristus sareng keur kabajikan urang salawasna. Sareng urang mugi-mugi perkara ieu dina ngaran Kristus, amin.