Kafe di Dinten Pasamuhan

Saya henteu yakin persis kumaha cara ngevaluasi masalah ieu ti sudut pandang Alkitab. Di hiji sisi, éta siga bisa jadi cara anu alus pikeun ningkatkeun persahabatan, sarta bisa jadi alat evangelisasi anu efektif. Di sisi séjén, éta siga ngabaurkeun gereja jeung bisnis dina cara anu patut diragukeun.

Kons

Kuring yakin Anjeun sadar, Yesus bade masalah badag jeung bisnis anu dijalankeun di Bait Allah dina waktosna. Dina Yohanes 2:13-16, Yesus ngusir ti Bait Allah jalma-jalma anu ngagunakeun tempat éta pikeun ngajual sato jeung ngarobah duit. Mungkin, penjualan sato-sato éta dilakukeun pikeun memudahkan jalma-jalma anu datang ti jauh ka Yerusalem keur Paséka. Jalma-jalma éta butuh sato keur kurban, tapi éta bisa jadi hésé pikeun aranjeun ngangkut sato ka Yerusalem. Penjualan sato di Bait Allah bisa jadi dimaksud teu ngan keur nyéépakeun duit, tapi ogé keur nyadiakeun sato kurban anu diperlukeun di tempat éta keur gampangkeun ka jalma Israél di luar Kanaan. Ngarobah duit jadi mata uang lokal ogé bisa jadi patali jeung fasilitas ieu. Dina kasus ieu, Yesus ngusir sadaya bisnis ti Bait Allah. Dina carita Yohanes, titikna siga teu jadi yén bisnis-bisnis éta teu jujur, tapi saukur yén aranjeunna keur ngajalankeun bisnis di tempat anu disérédkeun keur jeung dipikawanoh ku Allah.

Éta ogé bisa jadi yén bisnis bakal nyababkeun komunitas anu teu percaya ka Allah ningali gereja siga teu leuwih ti hiji perusahaan biasa, tapi lain hiji perusahaan anu suci atawa anu bade ka alam lémpar. Sarta meureun sababaraha anu mikahayalkeun pangalaman spiritual jeung Allah bisa jadi kuciwa atawa malahan kacida ku déngé sorana mesin kasir di tukang.

Terus aya masalah ngeunaan Minggu. Nayeuh kudu jalma Kristen bade jalan di Minggu? Nayeuh kudu jalma Kristen patronase bisnis anu nyababkeun karyawanna bade jalan di Minggu? Nayeuh gereja sorangan bade ngajalankeun bisnis di Minggu? Kuring condong mikir yén jalma Kristen kedah nyingkiran bade jalan di Minggu iraha mungkin, tapi kuring teu bade masalah teuing jeung patronase bisnis (saha kuring bisa nghakim yén bade jalan di Minggu atawa henteu?). Hartina, apa gereja kedah nyewa jalma anu teu percaya atawa anu kudu bade jalan keur kabutuhan? Éta siga solusi anu ganjil pikeun kuring.

Keur pendapatan, kuring curiga yén kopi shop gereja bakal leungit leuwih duit ti bade meunang, tapi kuring bisa salah. Dina sakali-kali, kuring mikir yén dana gereja kedahna dibérékeun minangka sumbangan. Méré ka Allah téh hiji tindakan ibadah, sarta kalbuhan jalma Kristen. Ieu kedahna teu diganti ku kauntungan bisnis. Nalika suplementasi teu langsung ngaganti dina harti anu pasti, éta jadi wangun penggantian sabagian lamun gereja gumantung kana suplementasi éta sacara teratur.

Pro

Nanging, teu aya korélasi langsung antara Bait Allah jeung gereja-gereja modérn urang. Gereja-gereja urang teu bade wangunan suci anu di jerona Allah nunjukkeun kasucianeun anu husus atawa kamulyaan Shekinah; kasucianeun Allah anu husus henteu aya di wangunan anu husus (Yohanes 4:20-24). Ganti, keur jalma Kristen Bait Allah téh Yesus (Yohanes 2:21) sorangan jeung jalma-jalma gereja (1 Korintus 3:16-17). Ngaturkeun bisnis di tanah gereja bisa jadi teu bade ngalanggar ruang anu suci ka Allah.

Sarta nalika sababaraha di komunitas ningali kopi shop siga tanda yén gereja tos ngajual, meureun séjénna bakal ningali disambut ku ide anu santai, teu tradisional. Meureun jalma-jalma anu tos disingkirkeun ti Kristen ku pengalaman di gereja-gereja tradisional bakal ningali gereja bade kopi shop kurang ngancam, leuwih ngundang.

Deui, kopi shop ogé bisa ningkatkeun persahabatan di awak, sarta ieu bisa jadi hal anu dipikabutuhkeun. Gereja awal siga bade kauntungan badag tina dahar bade jeung bade dina waktu anu teratur (conto: Kisah Para Rasul 2:46). Meureun ieu bakal jadi salah sahiji cara keur gereja modérn nyangkem ieu pangalaman.

Dina evangelisasi, hiji jalma ogé bisa ningali suksés dina ngajak jalma anu teu percaya bade nginum kopi di taneuh gereja (hé, aya ngaran anu hade keur kopi shop gereja: The Church Grounds) ti bade ngajak jalma éta ka ibadah gereja.

Argumen ogé bisa dijieun yén bisnis ningkatkeun pendapatan gereja anu dipikabutuhkeun.

Ringkasan

Sorangan, kuring resep kana ide ningkatkeun persahabatan, sarta ningkatkeun kasempetan evangelisasi. Dina waktu anu sarua, kuring bade mikir yén ide ngabaurkeun rasa konsumenisme kana naon anu kuring tingali jadi atmosfer kulawarga.

Masalah ngajalankeun bisnis gereja di Minggu ogé patut diragukeun keur kuring. Lamun gereja anu dimaksud percaya yén penting keur ngajalankeun Minggu, kuring bakal mikir yén ieu bisa jadi deal-breaker.

Ogé, sanajan wangunan gereja teu jadi Bait Allah anu anyar, jalma-jalma gereja téh. Ngajalankeun bisnis di gereja dina Minggu bisa jadi ngalanggar ruang anu suci ka Allah teu ku lokasi fisik, tapi ku ngalihkeun perhatosanna ti Allah (conto: ku penampilan konsumenisme atawa sekularisme).

Kuring bakal nyarankeun yén pilihan anu hadé téh muka kopi shop anu teu jadi bisnis. Lamun gereja percaya yén kopi shop penting keur ministri, meureun kopi shop kedahna jadi ministri, teu bisnis. Jadikan atmosfer kopi shop, tapi dana sacara lengkep ku sumbangan. Méré kopi, bagel, donat, jeung naon baé anu dilayanan. Ngizinkeun jalma bade jalan di konter jeung ngabersihkeun méja minangka ministri diaken. Nampa sumbangan keur dahareun jeung jasa, tapi teu perlu ( "nyarankeun" sumbangan téh, keur kuring, jadi semacam tekanan - éta jadi sarua jeung syarat laten, jeung hadéna bébas kalawan kopi bébas).

Sapertos biasa, tundukeun ka para pinituwa anu saleh jeung pamimpin gereja Anjeun nalika Anjeun bade ngajukeun ide anu hadé keur gereja anu teu diarahkeun ku Alkitab. Allah bisa méré aranjeunna hikmat keur putusan anu pas.