దేవుని అదృశ్య కార్యం

దేవుని గూఢ కార్యం

ఎస్తేరు 5:9-6:1

ఎడ్ హార్ట్‌మన్ రచన

దయచేసి మీ బైబిలు తీసుకొని ఎస్తేరు ఐదవ అధ్యాయానికి తెరవగలరా? మీ ముందు ఉన్న చర్చి బైబిలును ఉపయోగిస్తుంటే, అది 413వ పేజీలో ఉంది. ఒకే ఆసనంలో ఎస్తేరు గ్రంథమంతా చదివి అధ్యయనం చేయాలన్నది ప్రణాళిక. పది అధ్యాయాలన్నిటినీ మనం చదవలేకపోయినా, మొత్తం గ్రంథానికి కీలకమైన భాగం కావచ్చని నేను నిజంగా నమ్మే ఒక ప్రతినిధి భాగాన్ని చదువుతాం. చివరికి వచ్చేసరికి మీరు నాతో ఏకీభవించవచ్చు. అయితే వాక్యభాగాన్ని చదివే ముందు, ప్రార్థనలో మనలను నడిపించనివ్వండి.

తండ్రీ, ఈ సాయంత్రం మేము నీ కృప ఎంతో అవసరమైన స్థితిలో నీ యొద్దకు వస్తున్నాము. దీన్ని కేవలం ఒక గ్రంథంగా, ఆసక్తికరమైన, ఉత్సాహభరితమైన కథగా మాత్రమే చదవాలని మేము కోరుకోవడం లేదు; నీ పరిశుద్ధమైన, ప్రేరేపితమైన, తప్పులులేని, అధికారముగల వాక్యంగా స్వీకరించాలని కోరుకుంటున్నాము. మేము వినే దానివల్ల, చదివే దానివల్ల, నీ పరిశుద్ధాత్మ మాకు అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడే దానివల్ల మా జీవితాలను మలచమని నిన్ను వేడుకుంటున్నాము. యేసు మహిమ కొరకు, మా నిత్య మేలు కొరకు అలా చేస్తావా? యేసు నామంలో ప్రార్థిస్తున్నాము, ఆమేన్.

ఎస్తేరు ఐదవ అధ్యాయం, తొమ్మిదవ వచనం. ఆరవ అధ్యాయం, మొదటి వచనం వరకు చదువుదాం:

ఆ దినమున హామాను సంతోషముతో, హృదయానందముతో వెళ్లిపోయెను. అయితే రాజు ద్వారమున మొర్దెకై యుండుటను, అతడు తన ఎదుట లేవకపోవుటను, వణుకకపోవుటను హామాను చూచినప్పుడు, మొర్దెకై మీద అతడు కోపముతో నిండిపోయెను. అయినప్పటికీ హామాను తనను తాను అణచుకొని ఇంటికి వెళ్లి, తన స్నేహితులను, తన భార్య జెరెషును పిలిపించెను. తన ఐశ్వర్యపు వైభవమును, తన కుమారుల సంఖ్యను, రాజు తనను ఘనపరచి కలిగించిన ప్రమోషనులన్నిటిని, రాజు అధికారులకంటెను సేవకులకంటెను తాను ఏ విధముగా ఉన్నతస్థానమునకు ఎదిగెనో వారితో హామాను వివరించెను. అప్పుడు హామాను, ‘రాణియైన ఎస్తేరు సిద్ధపరచిన విందునకు రాజుతో పాటు నాతో తప్ప మరెవ్వరినీ రానివ్వలేదు. రేపు కూడా రాజుతో పాటు ఆమె నన్ను ఆహ్వానించింది. అయినా, యూదుడైన మొర్దెకై రాజు ద్వారమున కూర్చొని ఉండుట నేను చూచుచున్నంత కాలము, ఇదంతయు నాకు వ్యర్థమే’ అనెను. అప్పుడు అతని భార్య జెరెషును, అతని స్నేహితులందరును అతనితో, ‘ఏబది మూరల ఎత్తుగల ఉరికొయ్యను చేయించి, ఉదయమున మొర్దెకైని దానిమీద ఉరితీయమని రాజుతో చెప్పు. ఆ తరువాత రాజుతో కలిసి విందునకు సంతోషముగా వెళ్లు’ అని చెప్పిరి. ఈ ఆలోచన హామానుకు నచ్చెను, అతడు ఉరికొయ్యను చేయించెను.

ఆ రాత్రి రాజుకు నిద్ర పట్టలేదు.

ఇది దేవుని వాక్కు.

అత్యున్నత శక్తి

మనం ఆ వాక్యభాగం దగ్గరకు తిరిగి వస్తాం, కానీ మొదట్లోనే ప్రారంభిద్దాం. ఇది ఒక గొప్ప కథ; దీన్ని విపులంగా వివరించడానికి నాకు కొన్ని గంటలు ఉంటే బాగుండేది. ట్విన్ లేక్స్ క్యాంప్‌లో వేసవి అంతా ఎస్తేరు కథను చెప్పారని ఇప్పుడే తెలుసుకున్నాను. మనం దీన్ని ముప్పై నిమిషాల్లో చెప్పడానికి ప్రయత్నించబోతున్నాం! మొదటి అధ్యాయం. మనం అధ్యాయాలవారీగా వెళ్తాం; మీకు ఒక శీర్షిక ఇస్తాను, అందులో ఏముందో చెబుతాను, ఆ తర్వాతి అధ్యాయానికి వెళ్తాను. త్వరగా ముందుకు సాగడానికి ప్రయత్నిస్తాను. మొదటి అధ్యాయానికి “అగ్రరాజ్యం” అని పేరు పెడదాం. ఆ కాలంలో ప్రపంచాన్ని ఆధిపత్యం చేసిన శక్తి పర్షియా. క్రీస్తు జన్మించడానికి ఐదు వందల సంవత్సరాల ముందు, రెండువేల ఐదు వందల సంవత్సరాల క్రితం. ఆ కాలంలోని పర్షియా సామ్రాజ్యం నేటి భారతదేశం నుంచి మధ్యప్రాచ్యం మీదుగా, గ్రీసు, ఉత్తర ఆఫ్రికా దాటి, ఇథియోపియా వరకు విస్తరించిందని మనకు చెప్పబడింది. అది ఒక విస్తారమైన సామ్రాజ్యం. నూట ఇరవై ఏడు ప్రావిన్సులు. దేవుని ప్రజలైన ఇశ్రాయేలు, యూదా అప్పటికే నాశనమై చెదరగొట్టబడ్డాయి. క్రీ.పూ. 722, క్రీ.పూ. 586 సంవత్సరాల్లో. ఇప్పుడు ఇది క్రీ.పూ. 500వ సంవత్సరం. ఆ సామ్రాజ్యంలో జీవిస్తున్న ఎవరికీ యెరూషలేములో జీవించడం ఎలా ఉంటుందో గుర్తులేదని దీని అర్థం. వారి తల్లిదండ్రులు, తాతముత్తాతలు చెప్పిన కథలే వారికి తెలిసినవి.

ఈ కథ రాజధాని నగరమైన షూషనులో జరుగుతుంది; ఇక్కడ కూడా చెదరిపోయి నివసిస్తున్న యూదులు ఉన్నారు. క్సెర్క్సెస్ రాజు, అంటే అహష్వేరోషు అని పిలువబడే అతడు, ఆరు నెలల పాటు అందరికీ తెరిచి ఉండే ఉత్సవాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు. డ్రెస్డెన్ సంపదలు లేదా వెర్సాయ్ వైభవాలు ఇక్కడ జాక్సన్‌లో ప్రదర్శనకు ఉంచినప్పుడు మీకు గుర్తుందా? అయితే అది ఆరు నెలల పాటు జరిగే ప్రదర్శన అని, పర్షియా సంపదలన్నిటినీ, రాజు సంపదలన్నిటినీ అందరికీ చూపించే ఉత్సవమని ఊహించండి. చక్రవర్తి అందరినీ లోపలికి ఆహ్వానించి, “మా దగ్గర ఉన్నవన్నీ చూడండి! మేమెంత గొప్పవారమో చూడండి! నేను కావడం, మేము కావడం ఎంత అద్భుతమో చూడండి!” అని అంటాడు. అతడు వారిని లోపలికి ఆహ్వానించి, అన్నీ చూపిస్తాడు; ఆ ఉత్సవం చివర్లో ఒక వారం పాటు జరిగే విందును ఏర్పాటు చేస్తాడు; అది ఒక విందు భోజనం. ఎలాంటి నిబంధనలూ లేవని ఆ వాక్యం ప్రత్యేకంగా చెబుతుంది. అంటే, ఎలాంటి పరిమితులూ లేవు. నీకు నచ్చినది ఏదైనా తినవచ్చు, నీకు నచ్చినది ఏదైనా తాగవచ్చు; పరిమితులే లేవు! ఎంత కావాలంటే అంత, ఎవరూ ఏమీ అనరు. అబ్బా, వాళ్లు గొప్ప విందు చేసుకున్నారు! మీరు ఊహించినట్టే, వాళ్లు తాగి మత్తెక్కిపోయారు!

విందులో చివరి రోజున, తాము తాగినదంతా తిని త్రాగినదంతా తాగినందువల్ల అందరూ ఉత్సాహంగా ఉన్నప్పుడు, రాజు ఇలా అన్నాడు: “అందరూ వినండి! ఇప్పుడు ఈ సామ్రాజ్య వైభవమంతటిలో కిరీటమణిని మీకు చూపించాలనుకుంటున్నాను!” అని తన సేవకుల్లో ఒకడైన నపుంసకునితో, “వష్తిని తీసుకురా. రాణిని తీసుకురా” అన్నాడు. ఆమెను పిలిపించడానికి తగినంత సమయం గడిచిన తర్వాత, “అందరూ వినండి! మీకు రాణి వష్తిని పరిచయం చేస్తున్నాను!” అన్నాడు. తెర తెరుచుకుంది, అక్కడ ఎవరూ లేరు. అతడు చుట్టూ చూసి, “రాణి వష్తీ!” అన్నాడు; అయినా అక్కడ ఎవరూ లేరు. అప్పుడు నపుంసకుల్లో ఒకడు అతని దగ్గరకు త్వరత్వరగా వచ్చి, అతని చెవికి చేయి అడ్డుపెట్టి, “ఆమె రావడం లేదు!” అని అన్నాడు. ఎందుకంటే, రాజభవనంలోని స్త్రీలందరితో ఆమె కూడా వారం రోజుల ఉత్సవం జరుపుకుంటోంది, వారూ తాగి మత్తెక్కిపోయారు! మీకు తెలుసు కదా, మితిమీరి ద్రాక్షారసం తాగినప్పుడు మనం ఎప్పుడూ ఉత్తమమైన నిర్ణయాలు తీసుకోము. ఆమె ఈ మాట విన్నది: “ఇక్కడికి వచ్చి ప్రదర్శనకు ఉంచబడండి”; దానికి ఆమె, “ఊహూ! నేను రావడం లేదు!” అని అంటుంది.

సరే, రాజుకు చాలా కోపం వచ్చింది. నిజం చెప్పాలంటే, అతడు రగిలిపోతున్నాడు. కానీ ఆశ్చర్యకరంగా, అతడు తనను తాను అదుపులో ఉంచుకుంటాడు. తన సలహాదారులను, పర్షియా అధిపతులను పిలిపించి, “మనం ఏమి చేయాలి?” అని అడుగుతాడు. కొద్దిసేపు సంప్రదించిన తరువాత, వారు, “ఇది జాతీయ స్థాయిలో పెద్ద సంక్షోభం. మనకు ఒక సమస్య వచ్చింది!” అని అంటారు. మొదటి అధ్యాయం, పదిహేడవ వచనం: “రాజు చేసిన పని స్త్రీలందరికీ తెలిసిపోతుంది; అప్పుడు వారు తమ భర్తలను తృణీకారంగా చూస్తారు. ఎందుకంటే, ‘రాణి వష్టిని తన ఎదుటికి రప్పించమని రాజైన అహష్వేరోషు ఆజ్ఞాపించాడు, కానీ ఆమె రాలేదు’ అని వారు చెప్పుకుంటారు. ఈ రోజే, రాణి ప్రవర్తన గురించి విన్న పర్షియా, మాదియా దేశాల ఉన్నత స్త్రీలు రాజు అధికారులందరితో అదే చెబుతారు; అప్పుడు తృణీకారం, కోపం విస్తారంగా ఉంటాయి. కాబట్టి రాజుకు ఇష్టమైతే, ఆయన నుండి ఒక రాజాజ్ఞ వెలువడనివ్వండి. అది పర్షీయుల, మాదీయుల చట్టాలలో వ్రాయబడనివ్వండి; దానిని రద్దు చేయలేనట్లుగా, వష్టి ఇక ఎన్నడూ రాజైన అహష్వేరోషు ఎదుటికి రాకూడదు. ఆమెకన్నా యోగ్యురాలైన మరొకరికి రాజు ఆమె రాజపదవిని ఇవ్వనివ్వండి.”

ఇది గమనించండి — అతడు ఆమెను మరణశిక్షకు గురిచేసి ఉండవచ్చు, ఆమె తలను నరికించి, “నీ అందాన్ని చూపించడానికి నిన్ను పిలిచాను! అది నీ శరీరానికి అంటుకొని ఉందా లేదా అన్నది నాకు పట్టదు; నిన్ను ప్రదర్శనకు ఉంచబోతున్నాను!” అని చెప్పి ఉండవచ్చు. అలా చేయగలిగేవాడు, కానీ చేయలేదు. బదులుగా, ఆమెను సింహాసనం నుండి దించి, ఆమె కిరీటాన్ని తీసివేసి, అంతఃపురానికి పంపించాడు; ఆ తరువాత ఆమె మళ్లీ ఎప్పుడూ కనిపించలేదు. సామ్రాజ్యంలోనే అత్యంత అందమైన స్త్రీ, మళ్లీ ఎప్పుడూ కనిపించలేదు, ప్రశంసించబడలేదు. ఊహించగలరా? ఇరవయ్యవ వచనంలో ఉద్దేశం ఇలా ఉంది — “రాజు చేసిన ఆజ్ఞ అతని విస్తారమైన రాజ్యమంతటా ప్రకటించబడినప్పుడు, చిన్నవారైనా పెద్దవారైనా స్త్రీలందరూ తమ భర్తలకు గౌరవం ఇస్తారు.”

నక్షత్రాల అన్వేషణ

అది మనలను 2వ అధ్యాయం — “నక్షత్రాన్వేషణ” దగ్గరకు తీసుకొస్తుంది. కొత్త రాణి ఎవరు అవుతారు? ఆమెను కనుగొనడానికి నాలుగు సంవత్సరాలు పట్టింది. 1వ అధ్యాయం 3వ వచనం, 2వ అధ్యాయం 16వ వచనంలోని కాల సూచనలు, అది త్వరగా జరిగిన అన్వేషణ కాదని చెబుతున్నాయి. వారు సామ్రాజ్యమంతటా, మొత్తం 127 రాష్ట్రాల నుంచి, అత్యంత అందమైన వందలాది, బహుశా వేలాది బాలికలను, స్త్రీలను తీసుకొచ్చారు. అది ప్రాచీనకాలపు మిస్ అమెరికా పోటీలా ఉండేది. చివరికి హదస్సా అనే ఈ అనాథ బాలికను, ఎస్తేరు అని కూడా పిలిచే ఆమెను, ఎంపిక చేశారు. ఆమె బెన్యామీను గోత్రానికి చెందిన ప్రవాసి. ఆమె యూదురాలు, అయితే “నీ జాతి విషయాన్ని రహస్యంగా ఉంచు. నువ్వు యూదురాలివని ఎవరికీ తెలియనివ్వకు” అని ఆమెకు ఖచ్చితంగా చెప్పబడింది. 2వ అధ్యాయం 16వ వచనం ఇలా చెబుతోంది: “ఎస్తేరు అహష్వేరోషు రాజు యొద్దకు అతని రాజభవనమునకు తీసికొనిపోబడినది. అది అతని యేలుబడియందు ఏడవ సంవత్సరమున, తేబేతు అను పదియవ నెల. రాజు ఎస్తేరును స్త్రీలందరికంటె ఎక్కువగా ప్రేమించెను; ఆమె కన్యలందరికంటె అతని దృష్టికి ఎక్కువ అనుగ్రహమును దయను పొందెను. కాబట్టి అతడు రాజకిరీటమును ఆమె తలమీద పెట్టి, వష్టికి బదులుగా ఆమెను రాణిగా చేసెను. తరువాత రాజు తన అధికారులకును సేవకులకును విందు ఇచ్చెను. అది ఎస్తేరు విందు. అతడు రాష్ట్రాలకు పన్ను మినహాయింపు కూడా ఇచ్చి, రాజఔదార్యముతో కానుకలు ఇచ్చెను.” కొత్త రాణి వచ్చింది. ఆమె సామ్రాజ్యంలోనే అత్యంత అందమైన స్త్రీ, రాజు చూసేందుకు మాత్రమే అందంగా ఉండడమే కాదు, అతడు నిజంగా ఆమెను ప్రేమిస్తున్నాడు.

మీరు గమనించవలసిన ఒక చిన్న పాదసూచిక ఉంది. 19వ వచనంలోని పాదసూచికలు మనకు ఇలా చెబుతున్నాయి: ఎస్తేరు మేనబావ అయిన మొర్దెకై, ఎస్తేరు కంటే పెద్దవాడు; ఎస్తేరు తల్లిదండ్రులు చనిపోయినందున, ఆమెను తన స్వంత కుమార్తెలా పెంచాడు. ఇప్పుడు అతడు రాజు గుమ్మం దగ్గర, అంటే రాజభవనం ముందు ద్వారం వద్ద తన రోజులు గడుపుతున్నాడు. ప్రకటనలు ప్రకటించే, వార్తలు చెప్పే, రాజకీయాల గురించి వాదించే, రహస్యాలు గుసగుసలాడే స్థలం ఇది. అయితే, మొర్దెకై తన మేనకోడలు ఎస్తేరుకు దగ్గరగా ఉండగలిగే అత్యంత సమీప స్థలం ఇదే. ఇప్పుడు ఆమె రాణి; ఆమెను అతడే పెంచాడు, ఆమె గురించి అతనికి ఇంకా స్పష్టంగా శ్రద్ధ ఉంది. కాబట్టి అతడు ప్రతిరోజూ అక్కడ ఉండి, వింటూ గమనిస్తూ ఉంటాడు. ఇద్దరు మనుషులు గుసగుసలాడుతూ ఏదో కుట్ర పన్నుతున్నారని తెలుసుకున్నప్పుడు, అతడు సరైన సమయంలో సరైన స్థలంలో ఉంటాడు. వారు రాజు అంగరక్షకులలో ఇద్దరని అతనికి తెలుస్తుంది; వారు అంతఃపుర అధికారులు, అంటే రాజు నిద్రిస్తున్నప్పుడు ఆయన పడకగదిని కాపాడేవారు. ఏదో విషయం మీద వారికి కోపం వచ్చింది; అది ఏమిటో మనకు తెలియదు. అది వష్టికి సంబంధించినదై ఉండవచ్చు, కానీ వారు కోపంతో, “ఇక చాలు. రాజు పోవాల్సిందే!” అని అంటారు.

మొర్దెకై ఆ కుట్రను విని, ఎస్తేరుకు సందేశం పంపుతాడు. ఎస్తేరు ఆ సందేశాన్ని మొర్దెకై పేరుతో రాజుకు తెలియజేస్తుంది. విచారణకర్తలను రప్పిస్తారు; మొర్దెకై చెప్పినది నిజమని వారు తెలుసుకుంటారు; ఆ ఇద్దరు అంతఃపుర అధికారులు ఉరితీయబడతారు. రాజు అధికారిక దినచర్యలో ఒక గమనిక కూడా రాయబడుతుంది. జ్ఞాపకం ఉంచదగిన కార్యాలు, వీరోచిత పనుల నమోదు అది. “నిశ్చయమైన మరణం నుంచి మొర్దెకై రాజు ప్రాణాన్ని కాపాడాడు” అనే గమనిక అందులో చేర్చబడుతుంది.

మరణశాసనం

అధ్యాయం 3 – “మరణశాసనం.” హామాను అనే స్వార్థపరుడైన రాజకీయ నాయకుడిని మనకు పరిచయం చేస్తారు. రాజైన క్సెర్క్సెస్‌కు ఏ కారణం చేతనో హామాను ఇష్టం, కాబట్టి అతడు దేశమంతటిలోనే అత్యున్నత గౌరవ స్థానానికి హామానును ఉన్నతపరుస్తాడు. రాజుకు మాత్రమే అతని కంటే ఎక్కువ గౌరవం ఉంటుంది. సామ్రాజ్యమంతటికీ ప్రధానమంత్రిగా అతడు మారుతాడు. హామాను నడిచి వెళ్లినప్పుడల్లా అతనికి వంగి నమస్కరించి మోకరిల్లడం ద్వారా అతణ్ణి గౌరవించాలని రాజు అందరినీ ఆజ్ఞాపిస్తాడు. అయితే, మోర్దెకై తప్ప అందరూ అలా చేస్తారు. హామాను ప్రధానమంత్రి కాబట్టి అతడు రాజభవనంలో ఎక్కువ సమయం ఉంటాడు; మోర్దెకై అక్కడి ముందు ద్వారం వద్ద ఉంటాడు. కాబట్టి రోజురోజుకూ, మిగతా వారందరూ వంగి నమస్కరించినా వంగని ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడని హామాను చూస్తాడు. అప్పుడు అతడు విచారిస్తాడు: “అసలు ఈ వ్యక్తి ఎవరు?” అతడు యూదుడని తెలుసుకుంటాడు, అప్పుడు హామాను కోపగిస్తాడు. అతణ్ణి ఉరితీయించగల అధికారం అతనికి ఉన్నప్పటికీ, హామాను అలాంటి మనిషి కాదు. మోర్దెకై యూదుడని తెలుసుకున్నప్పుడు, “అంతే! యూదులందరినీ అంతం చేసే సమయం వచ్చింది!” అని అంటాడు. యూదుల గురించి, రాబోయే తిరుగుబాటు గురించి ఒక కథను కల్పించి రాజుతో ఇలా చెబుతాడు: “ఈ ప్రజలు ఉండకూడదు. వీళ్లందరినీ చంపాలి. మీ సామ్రాజ్యమంతటా భారీ తిరుగుబాటును వారు రేపకముందే వారిని నిర్మూలించడానికి ఒక మార్గాన్ని కనుక్కోవాలి.” దాంతో రాజు అంగీకరిస్తాడు. ఎందుకంటే, అతని ప్రధానమంత్రే అతనికి సలహా ఇస్తున్నాడు. పన్నెండవ నెల పదమూడవ రోజున యూదులందరినీ సమీకరించి చంపాలని చెప్పే చట్టంపై రాజు సంతకం చేస్తాడు. ఈ కార్యమంతటికీ అయ్యే ఖర్చును భరించడానికి హామాను ముందుకొస్తాడు. రాజు దానికి చట్టబద్ధత కల్పిస్తూ సంతకం చేస్తాడు. పైగా, ఇది మాదీయుల, పారసీకుల చట్టం. ఇది మార్చలేని చట్టం. మాదీయుల, పారసీకుల చట్టాలకు మొదటి, రెండవ, మూడవ, నాల్గవ సవరణలు లేవు.

సంక్షోభం

కాబట్టి, 4వ అధ్యాయం – “సంక్షోభం.” మొర్దెకై రాజు గుమ్మం దగ్గర, అంటే రాజభవనం ముందు ద్వారం దగ్గర ఉన్నందున, ప్రకటనను వింటాడు; అది తన ప్రజలకు ఎంతటి విపత్తో తెలుసుకుంటాడు. సేవకులలో ఒకరి ద్వారా ఎస్తేరు దగ్గరకు సమాచారం పంపి, తన ప్రజల విడుదల కోసం రాజు దగ్గరకు వెళ్లి వేడుకోమని ఆమెను బతిమాలుతాడు, ఆదేశిస్తాడు కూడా. ఎస్తేరు నిరాకరించి తిరుగు సందేశం పంపుతూ, “నీకు తెలియదా? ఎవరినీ ముందుగా పిలవకుండా రాజు దగ్గరకు వెళ్లడానికి అనుమతి లేదు, నేను ముప్పై రోజులుగా పిలువబడలేదు! నేను రాజు సన్నిధిలోకి వెళితే, అక్కడికక్కడే నన్ను చంపించవచ్చు. నేను వెళ్లను!” అని చెబుతుంది. అప్పుడు ఎస్తేరు గ్రంథంలో మీకు తెలిసిన ప్రసిద్ధ మాటలు మొర్దెకై దూత ద్వారా తిరిగి వినిపిస్తాయి. అతడు ఎస్తేరు దగ్గరకు ఒక సందేశం పంపి, “ఇటువంటి సమయానికే నీవు రాజ్యపదవికి వచ్చావేమో ఎవరికి తెలుసు?” అని చెబుతాడు. అప్పుడు ఎస్తేరు కూడా అందరికీ తెలిసిన మాటలతో, “నేను వెళ్తాను. నేను నశిస్తే, నశిస్తాను” అని సమాధానం చెబుతుంది. అలా ఆమె వెళ్తుంది.

జీవమా మరణమా

5వ అధ్యాయానికి “జీవమా మరణమా” అని పేరు పెట్టండి. ఎస్తేరు రాజును చూడటానికి వెళ్తుంది. అతడు ఇప్పటికీ తన మరణశాసనంపై సంతకం చేసిన వారిలో ఆమె ఒకరని తెలియదని గుర్తుంచుకోండి. తాను పెళ్లి చేసుకున్నానని, అంటే తన రాణి యూదురాలని అతనికి తెలియదు, ఎందుకంటే “నీవెప్పుడూ చెప్పకూడదు” అని మొర్దెకై ఆమెకు చెప్పాడు. కాబట్టి ఆమె అక్కడ ఉంది. ఆమె లోపలికి అడుగుపెట్టగానే రాజు ముఖంలో చిరునవ్వు విరుస్తుంది. అతడు తన రాజదండాన్ని ఎత్తి, “ఎస్తేరూ! ప్రియతమా! లోపలికి రా! నీకోసం నేనేం చేయాలి? ఏదైనా సరే! నా రాజ్యంలో సగం వరకు అడుగు! చెప్పు, నీకు ఏమి కావాలి?” అని అంటాడు. ఎస్తేరు ముందుకు వచ్చి, “ఒక్కటే అడుగుతున్నాను. మీరు నాతో విందుకు వస్తారా? నాతో విందుకు రండి, మీరు ఒక్కరే; మీ ప్రధానమంత్రి హామానును కూడా వెంట తీసుకురండి. మన ముగ్గురమే” అని చెబుతుంది. అప్పుడు రాజు, “ఈ స్త్రీ అంటే మీకు ఇష్టం లేదా? మేము వస్తున్నాం! మా కార్యక్రమాలను రద్దు చేయండి! హామానూ నేనూ విందుకు వస్తున్నాం!” అని అంటాడు.

వారు వచ్చారు—నేను ఇది క్రమం తప్పకుండా చెబుతున్నానో లేదో చూసుకుంటాను—ఆమె మరుసటి రోజు విందుకు రావాలని వారిని ఆహ్వానిస్తుంది, హామాను సంతోషిస్తాడు. అతడు రాజు అనుగ్రహాన్ని పొందడమే కాక, సామ్రాజ్యంలో అత్యంత సుందరమైన స్త్రీ దృష్టిని కూడా పొందాడు; కాదు, సామ్రాజ్యంలో అత్యంత సుందరమైన మనిషి దృష్టిని, ఎందుకంటే ఎస్తేరు కంటే సుందరమైనవారు ఎవరూ లేరు. అందుకే అతడు ఆనందంగా రాజభవనం నుంచి బయలుదేరుతాడు, కానీ చివరికి మిక్ జాగర్‌లా “ఏదీ సంతృప్తినివ్వడం లేదు” అని భావిస్తాడు. 5వ అధ్యాయం 9వ వచనంలో, “ఆ దినమున హామాను సంతోషించి ఉల్లాస హృదయముతో బయలుదేరెను; అయితే రాజు ద్వారమందు మొర్దెకైని హామాను చూచినప్పుడు, అతడు లేవనెత్తకపోవడమును, తన ఎదుట వణకకపోవడమును చూసి, మొర్దెకై మీద హామాను కోపముతో నిండిపోయెను. అయినప్పటికిని హామాను తనను తాను నిగ్రహించుకొని ఇంటికి వెళ్లెను. అతడు తన స్నేహితులను, తన భార్య జెరెషును పిలిపించెను”—మనం చదివిన భాగం అదే. హామానుగా ఉండడం ఎంత అద్భుతమో అతడు చెబుతాడు, ఆపై, “అయితే యూదుడైన మొర్దెకై భయమూ గౌరవమూ చూపకుండా నన్ను చూస్తున్నంతకాలం ఇదంతా నాకు ఏమీ కాదు” అంటాడు.

అప్పుడు అతని భార్యకు ఒక మంచి ఆలోచన తట్టింది. ఆమె, “దీన్ని సులభం చేయి. ఒక ఉరి కంబం కట్టించు. అంటే, దాన్ని చాలా పెద్దదిగా చేయి! యాభై మూరల ఎత్తు; డెబ్బై ఐదు అడుగుల ఎత్తు. ఇప్పుడే చేయి! ఈ రాత్రే చేయి! ఆపై ఉదయం రాజు దగ్గరకు వెళ్లి, ‘రాజా, మొర్దెకైని ఈ ఉరి కంబానికి ఉరితీసి, మొత్తం కోటలో అందరికీ కనిపించేలా ఉంచాలనుకుంటున్నాను; నాయకులకు తగిన గౌరవం చూపకపోతే ఏమి జరుగుతుందో చూపించడానికి’ అని చెప్పు” అంటుంది. 14వ వచనం, “ఈ ఆలోచన హామానుకు నచ్చింది, అతడు ఉరి కంబాన్ని చేయించాడు.” ఆ రాత్రే. ఆ రాత్రే, 6వ అధ్యాయం 1వ వచనం, “రాజుకు నిద్రపట్టలేదు.”

నిద్రలేమికి ఒక పరిష్కారం

ఇప్పుడు, అది మనలను 6వ అధ్యాయమైన “నిద్రలేమికి ఒక పరిష్కారం” వద్దకు తీసుకువెళుతుంది. మీకు నిద్ర పట్టనప్పుడు మీరు ఏమి చేస్తారు? సరే, ప్రాచీన తూర్పు ప్రాంతంలో మీరు చక్రవర్తి, మొత్తం సామ్రాజ్యానికి రాజు అయితే, మిమ్మల్ని తిరిగి నిద్రపుచ్చడానికి మీకు మీ స్వంత ఉపాయాలు ఉండేవి. రాజు తన అంతఃపుర అధికారిని పిలిచి, “ఆ పుస్తకం తీసుకురా” అని చెప్పేవాడు. తాను ఏ పుస్తకం గురించి మాట్లాడుతున్నాడో వారికి తెలుసు. అది రాజు చేసిన ముఖ్యమైన కార్యాల గ్రంథం, వీరత్వపు చరిత్రలు; రాజుకు సంబంధించిన అధికారిక రాజ దినచర్య పుస్తకం. వారు దానిని రాజుకు చదివి వినిపించేవారు. గొప్ప కథలను, జరిగిన అద్భుతమైన సంగతులను, గొప్ప విజయాలను చదివి వినిపిస్తే, చివరికి రాజు మనసు ప్రశాంతమవుతుందని, “నేనుగా ఉండటం బాగుంది” అని అనుకుంటాడని, తిరిగి నిద్రపోతాడని వారి ఆలోచన. ఆ కథలను, వృత్తాంతాలను చదివారు, అయితే ఒకటి ప్రత్యేకంగా నిలిచింది. మొర్దెకై అనే వ్యక్తి గురించి కథ; అతడు ఒక కుట్రను, హత్యాయత్నపు కుట్రను కనుగొని, తాను తెలుసుకున్నదాన్ని చెప్పడంతో రాజు ప్రాణాలు రక్షించబడ్డాయి. మొర్దెకై అనే వ్యక్తి.

అంతఃపుర అధికారి తరువాతి కథను చదవడం ప్రారంభించగా, రాజు, “ఆగు, ఆగు, ఆగు, ఆగు! అది అంతటితో ముగియకూడదు! మన కృతజ్ఞతను చూపించడానికి, అతని విశ్వాస్యతను బట్టి అతణ్ణి గౌరవించడానికి మొర్దెకై కోసం మనం ఏమి చేశాం?” అని అన్నాడు. అంతఃపుర అధికారి చూసి, “మనం ఏమీ చేయలేదని కనిపిస్తోంది! మనం ఏమీ చేయలేదు!” అన్నాడు. రాజు, “అది అలా ఉండకూడదు! మొర్దెకైకి ప్రతిఫలమిచ్చి గౌరవించడానికి మనం ఏదో ఒకటి చేయాలి” అన్నాడు. అలాంటి సంగతికి కృతజ్ఞతలు చెప్పకుండా ఉండనివ్వలేం. కాబట్టి, “మనం ఏమి చేద్దాం?” అని అడిగాడు. వారు ఏమి చేయాలో తెలియకపోవడంతో, రాజు, “నా ఆస్థానంలో ఎవరు ఉన్నారు? ఈ మొర్దెకైని గౌరవించడానికి ఒక ప్రణాళికను, మంచి ప్రణాళికను కాదు, గొప్ప ప్రణాళికను రూపొందించగల రాజోద్యోగి ఎవడైనా ఉన్నాడా?” అన్నాడు. వారిలో ఒకడు ద్వారం బయటికి చూసి, “ఓహో, ప్రధానమంత్రి హామాను మిమ్మల్ని కలవడానికి అక్కడ వేచి ఉన్నాడు” అన్నాడు. రాజు, “అతణ్ణి లోపలికి తీసుకురండి” అన్నాడు. రాజు ఇంకా మంచం మీదే ఉన్నాడు; ఇప్పుడు లేచి కూర్చున్నాడు. అప్పుడు అతడు ఒక ప్రశ్న అడిగాడు. అంతకు ముందు రాత్రంతా నిర్మించిన ఈ ఉరికంబాలపై మొర్దెకైని ఉరితీయాలని అడగడానికి హామాను అక్కడికి వచ్చాడు.

ఇక్కడే ఇది ప్రారంభమవుతుంది; 6వ అధ్యాయం, 4వ వచనం. “హామాను నోరు తెరవకముందే, ‘ఆవరణలో ఎవరున్నారు?’ అని రాజు అడిగాడు. హామాను, తాను మొర్దెకైని ఉరితీయడానికి సిద్ధం చేసిన ఉరికొయ్యపై వేలాడదీయించుకోవడం గురించి రాజుతో మాట్లాడటానికి, అప్పుడే రాజభవనపు బయటి ఆవరణలోకి ప్రవేశించాడు. రాజు సేవకులు అతనితో, ‘ఆవరణలో హామాను నిలబడి ఉన్నాడు’ అని చెప్పారు. అప్పుడు రాజు, ‘అతన్ని లోపలికి రానివ్వండి’ అన్నాడు. హామాను లోపలికి వచ్చాడు; అప్పుడు రాజు అతనితో, ‘రాజు సత్కరించాలని కోరుకునే మనిషికి ఏమి చేయాలి?’ అని అడిగాడు.” ఇప్పుడు గుర్తుంచుకోండి, అంతకుముందు రాత్రి విందులో రాజు, రాణి ఆతిథ్యాన్ని హామాను పొందాడు; అక్కడ ఎస్తేరు, “రేపు రాత్రి మరో విందుకు, మీరిద్దరే తిరిగి రండి; నేను కోరుకునేది, నిజంగా ఆశించేది మీకు చెబుతాను” అని చెప్పింది. కాబట్టి హామాను, “నాకంటే ఎక్కువగా రాజు ఎవరిని సత్కరించాలని కోరుకుంటాడు?” అని ఆలోచిస్తున్నాడు. ఆ వచనం సరిగ్గా అదే చెబుతోంది. “నాకంటే ఎక్కువగా రాజు ఎవరిని సత్కరించాలని కోరుకుంటాడు?” 7వ వచనం, “అప్పుడు హామాను రాజుతో, ‘రాజు సత్కరించాలని కోరుకునే మనిషికి రాజ వస్త్రాలు తీసుకురావాలి. కాదు, కాదు, కాదు, కాదు. రాజు స్వయంగా ధరించిన వస్త్రాలే కావాలి; రాజు స్వారీ చేసిన గుర్రం కావాలి; దాని తలపై రాజ కిరీటం ఉంచాలి. ఆ వస్త్రాలను, గుర్రాన్ని రాజు అత్యంత ఉన్నతాధికారులలో ఒకరికి అప్పగించాలి; రాజు సత్కరించాలని కోరుకునే మనిషికి వారు ఆ వస్త్రాలను ధరింపజేసి, నగరపు చౌరస్తా గుండా గుర్రంపై అతన్ని నడిపించాలి; అతని ముందు, ‘రాజు సత్కరించాలని కోరుకునే మనిషికి ఇలా చేయబడుతుంది!’ అని ప్రకటించాలి’” అన్నాడు.

ఈ సమయంలో అంతా హామాను, “ఇది నా కోసమే! నాకు కావలసింది ఇదే! నా కోసం ఇలా చేయి!” అని అనుకుంటున్నాడు. రాజు వింటూ తల ఊపుతూ, “అదే! అదే! అదే! హామానూ, అలా చేయి! నువ్వు చెప్పినట్లే సరిగ్గా చేయి; మొర్దెకై కోసం కూడా అలాగే చేయి, ఆలస్యం చేయకుండా ఇప్పుడే చేయి! నువ్వు ఇప్పుడే వివరించినదానిలో ఒక్క వివరాన్నీ విడిచిపెట్టకు!” అని అనుకుంటున్నాడు. ఉబ్బిన ఛాతీతో, “అది నేనే అవుతాను! అది అద్భుతంగా ఉంటుంది!” అని అనుకుంటున్న హామాను ముఖం, రాజు, “సరిగ్గా అలాగే చేయి, త్వరపడు; గుర్రాన్ని నడిపిస్తూ ప్రకటన చేసేది నువ్వే కావాలి!” అని చెప్పగానే ఎలా మారుతుందో ఊహించగలరా? పణంగా ఉన్నదేమిటో హామానుకు తెలుసు కాబట్టి, అతడు సరిగ్గా అలాగే చేశాడు. అతడు రాజు వస్త్రాలను, రాజు గుర్రాన్ని తీసుకుని మొర్దెకైని తీసుకురావడానికి వెళ్లాడు; బహుశా మొర్దెకైని మంచం మీద నుంచి లేపి ఉండవచ్చు—మనకు తెలియదు—కానీ హామానే మొర్దెకైకి వస్త్రాలు తొడిగాడు, అతణ్ణి రాజు గుర్రంపై ఎక్కించాడు, ఆపై రాజు రాజగుర్రంపై మొర్దెకైని నగరమంతటా నడిపిస్తూ, “రాజు ఘనపరచుటకు ఇష్టపడు మనుష్యునికి, మొర్దెకై వంటివానికి, ఈలాగు చేయబడును!” అని ప్రకటించాడు. మొర్దెకైని ద్వేషించే ప్రధానమంత్రి హామానే ఇదంతా చేస్తున్నాడు. హామాను గౌరవార్థం మొర్దెకై నిలబడడని, మోకరిల్లడని ప్రతి ఒక్కరికీ తెలుసు; అందరికీ తెలుసు.

ఇప్పుడు అర్థం చేసుకోండి, ఇది చేయడానికి హామానుకు రోజంతా పట్టింది, ఎందుకంటే రాజు, “నువ్వు వివరించిన దానిలో ఏ వివరాన్నీ విడిచిపెట్టకు. మొర్దెకై ఉన్న నా గుర్రం వెళ్లని వీధి ఒక్కటీ ఉండకూడదు. ఒక్క వివరాన్నీ విడిచిపెట్టకూడదు” అని చెప్పాడు. రోజంతా పట్టింది. ఇది మనకు ఎలా తెలుస్తుందంటే, మొర్దెకై ఇదంతా ముగించిన తర్వాత, గుర్రం మీద నుంచి దిగి ఇంటికి వెళ్తాడు; అవమానంతో, అవమానభారంతో తల కప్పుకుని, తన కుటుంబాన్ని సమకూర్చి, జరిగినదంతా వారికి చెబుతాడు. అతడు అవమానితుడయ్యాడు. 6వ అధ్యాయం 13వ వచనంలో అతని భార్య ఈ ప్రవచనాత్మకమైన మాటలు పలుకుతుంది. “అతని భార్య జెరెషు ఇలా చెప్పింది, ‘నీవు ఎవరి యెదుట పడిపోవడం మొదలుపెట్టితివో ఆ మొర్దెకై యూదులలో పుట్టినవాడైతే, నీవు అతణ్ణి జయింపలేవు; నిశ్చయంగా అతని యెదుట పడిపోవుదువు.’”

అనూహ్యమైన విడుదల

అది 7వ అధ్యాయం—“అనూహ్యమైన విమోచన”కు దారి తీస్తుంది. సరే, హామాను బట్టలు మార్చుకోవడానికి కూడా సమయం లేదు, ఎందుకంటే 6వ అధ్యాయం 14వ వచనం ఇలా చెబుతోంది: “వారు అతనితో ఇంకా మాటలాడుచుండగా,” ఈ హామాను, అవమానపరచబడినవాడు, అతని సలహాదారులు, అతనితో మాట్లాడుతున్న స్నేహితులు, “వారు అతనితో ఇంకా మాటలాడుచుండగా, రాజు నపుంసకులు వచ్చి, ఎస్తేరు సిద్ధపరచిన విందుకు హామానును త్వరపెట్టి తీసుకెళ్లారు.” వారు అతనిని రాజభవనానికి త్వరగా తీసుకెళ్తారు; అది స్పష్టంగా ఎంతో దూరంలో లేదు. అక్కడ వారు కూర్చుంటారు, అప్పుడు రాజు రెండవసారి, “ఎస్తేరూ” అంటాడు—భోజనం అయ్యాక, వారు త్రాగిన తర్వాత, అందరికీ కొంచెం మత్తుగా అనిపిస్తున్నప్పుడు. ఆయన, “ఎస్తేరూ, నీ కోరిక ఏమిటో నాకు చెప్పు. అంటే, ఇది మన రెండవ విందు. నేను నిన్ను అడగడం ఇది మూడవసారి. నీకు ఏమి కావాలి? ఏదైనా సరే! నువ్వు చెప్పిందే! నా రాజ్యంలో సగం వరకు; అది నీదే! మాట చెప్పు చాలు. అది నీదే!” అంటాడు. ఎస్తేరు, “ఇప్పుడు నా వంతు. నన్ను చంపడానికి కుట్ర చేస్తున్నారు” అంటుంది. 7వ అధ్యాయం 3వ వచనం: “అప్పుడు రాణియైన ఎస్తేరు ఇలా ప్రత్యుత్తరమిచ్చెను: ‘రాజా, నీ దృష్టికి నేను కటాక్షము పొందినదాననైతే, రాజుకు సమ్మతమైనదైతే, నా మనవి ప్రకారం నా ప్రాణమును, నా కోరిక ప్రకారం నా ప్రజలను నాకు అనుగ్రహించుము. మేము, నేనును నా ప్రజలును, నాశనము చేయబడి, చంపబడి, నిర్మూలము చేయబడుటకు అమ్మబడితివిు. మేము కేవలం దాసులుగా, స్త్రీపురుషులుగా అమ్మబడినట్లయితే, నేను మౌనంగా ఉండేదానను; ఎందుకంటే మా ఆపద రాజుకు కలిగే నష్టముతో పోల్చదగినది కాదు.’” రాజు వింటున్నాడు, అతని దవడ ఆశ్చర్యంతో జారిపోవడాన్ని మీరు ఊహించవచ్చు; అతను ఇలా ఆలోచిస్తున్నాడు: “నువ్వా? ఎవరో నిన్ను చంపాలని చూస్తున్నారా? ఎవరు ధైర్యం చేశారు? నా రాణిని బెదిరిస్తున్న వాడెవడు?”

ఒక గడియారం లాగా టిక్-టాక్, టిక్-టాక్, టిక్-టాక్ అంటూ ఆ నిశ్శబ్ద విరామాన్ని నేను ఊహించగలను. వాళ్ల దగ్గర గడియారాలు ఉండేవా? నాకు తెలియదు! కానీ ఆ విరామం. ఆ విరామం. ఆ ముగ్గురూ కూర్చొని ఉండగా, ఎస్తేరు నెమ్మదిగా తిరిగి, “అతడే” అని చెప్పింది. ఆమె ఎలా సమాధానమిచ్చిందో వినండి. 7వ అధ్యాయం, 6వ వచనం: “ఎస్తేరు, ‘విరోధియును శత్రువునైన ఈ దుష్టుడగు హామాను!’ అని చెప్పెను. అప్పుడు హామాను రాజు రాణి ఎదుట భయపడెను; రాజు కోపముతో మద్యపానము విడిచి రాజభవనపు తోటలోనికి వెళ్లెను.” ఇది నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. ఇతడు చక్రవర్తి; మొత్తం పారసీక సామ్రాజ్యానికి రాజు. ఈ గ్రంథంలో రెండోసారి అతడు ఆగ్రహంతో ఉన్నా తన కోపాన్ని అదుపులో ఉంచుకొని అక్కడి నుండి వెళ్లిపోతాడు. రెండోసారి. రాణి వష్తి హాజరుకానప్పుడు, అతడు మత్తులో ఉన్నాడు; అయినప్పటికీ ఆమె రాకపోవడంతో కోపగించుకున్నా, అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయి, “నేను కొంచెం సలహా తీసుకొని, పరిస్థితిని కొంచెం దూరం నుంచి చూద్దాం” అంటాడు. ఇప్పుడు రెండోసారి, ఎంతటి భావోద్వేగ వివేకం! అతడు ఆగ్రహంతో ఉన్నాడు! తన భార్య అయిన రాణిని చంపుతానని బెదిరిస్తున్న ఆ వ్యక్తిపై అతడు ఎంతో కోపంగా ఉన్నాడు. “నేను మాట్లాడలేకపోతున్నాను” అంటాడు. తాను ఏమి చేయబోతున్నాడో ఆలోచించడానికి బయటికి వెళ్తాడు.

సరే, కథ కొనసాగుతుంది. “రాజు తనకు కీడు చేయాలని నిర్ణయించాడని హామాను గ్రహించి, రాణియైన ఎస్తేరు దగ్గర తన ప్రాణముల కొరకు వేడుకొనుటకు అక్కడే ఉండెను.” రాజు అప్పుడే నిర్ణయిస్తున్నాడని అతనికి తెలుసు—అతడు బ్రతుకుతాడా, చస్తాడా అని. “హామాను ఎస్తేరు ఉన్న మంచముమీద పడిపోతుండగా, రాజు రాజభవనపు తోటనుండి వారు ద్రాక్షారసము త్రాగుచున్న స్థలమునకు తిరిగి వచ్చెను. రాజు, ‘నా సమక్షములోనే, నా ఇంటిలోనే, అతడు రాణిపై బలాత్కారము చేయబోవుచున్నాడా?’ అని చెప్పెను. రాజు నోటినుండి ఆ మాట వెలువడగానే, వారు హామాను ముఖమును కప్పిరి.” అంటే, అతని తలపై ఒక ముసుగు వేశారు. ఎవరినైనా ఉరి తీయబోతున్నప్పుడు, అతని ముఖంపై కనిపించే భయభీతుల భావాన్ని చూడకూడదని వారి తలపై ముసుగు వేసేవారని మీకు తెలుసు. హామానుకు వారు చేసింది అదే.

ఆ తర్వాత రాజుకు సేవచేస్తున్న నపుంసకులలో ఒకడైన హర్బోనా ఇలా అన్నాడు: “అంతేకాక, రాజు ప్రాణాలను కాపాడిన మొర్దెకైను ఉరితీయడానికి హామాను సిద్ధం చేసిన ఉరికంబం హామాను ఇంటి దగ్గర నిలబడి ఉంది; అది యాభై మూరల ఎత్తు ఉంది. దాన్ని రాత్రికి రాత్రే నిర్మించారు.” అప్పుడు రాజు ఇలా అన్నాడు—ఆ మాటల తీరు ఎలా ఉందో నాకు ఖచ్చితంగా తెలియదు, కానీ బహుశా ఇలా ఉండి ఉండవచ్చని నేను అనుకుంటున్నాను—“అతణ్ణి దానిమీద ఉరితీయండి. నా ప్రాణాలను కాపాడిన వ్యక్తి కోసం తాను నిర్మించిన ఉరికంబం మీద ఆ మనిషిని ఉరితీయండి.” “అప్పుడు మొర్దెకైను ఉరితీయడానికి తాను సిద్ధం చేసిన ఉరికంబం మీద హామానును ఉరితీశారు; అప్పుడు రాజు కోపం చల్లారింది.”

విజయం మరియు సంబరాలు

8వ అధ్యాయం నుండి 10వ అధ్యాయం వరకు, వాటిని “విజయం మరియు సంబరాలు” అని క్లుప్తంగా చెప్పుకుందాం. రాజైన అహష్వేరోషు తన దాడిదారులకు వ్యతిరేకంగా యూదుల పక్షాన నిలిచాడు. ఎందుకంటే, అతని భార్య యూదురాలు. వారు సర్వనాశనం కాకుండా రక్షించబడ్డారు. యూదులు తమను తాము రక్షించుకోవడానికి, అంతేకాక ఐక్యమై తమ దాడిదారులపై ఎదురుదాడి చేయడానికి అనుమతించే ఒక కొత్త చట్టాన్ని అతడు రూపొందించాడు. మొర్దెకై పర్షియా సామ్రాజ్యమంతటికీ రెండవ అధికారిగా అయ్యాడు; మొత్తం 127 ప్రాంతాల్లో గొప్ప సంబరాలు జరిగాయి. ఎస్తేరు 10వ అధ్యాయం 3వ వచనం, “Esther 8” (Esther 8, IRVTEL) 17వ వచనం ఇలా చెబుతోంది: “రాజాజ్ఞ ఎక్కడికి వెళ్లిందో ఆ ప్రతి ప్రాంతంలోనూ, ప్రతి పట్టణంలోనూ యూదులకు ఆనందం, సంతోషం కలిగాయి; వారు విందులు చేసుకుంటూ సంబరాలు జరుపుకున్నారు. యూదుల భయం వారిని పట్టుకున్నందున, ఇతర జాతులవారిలో చాలామంది యూదులయ్యారు.”

ఇదే ఆ కథ. దీనిని ఈ విధంగానే మాత్రమే చూసి మనం వెళ్లిపోతే, మనకు లభించేది మనం సినగోగు ప్రసంగం అని పిలిచేది; ఈరోజు యూదుల సినగోగులో కూడా మీరు అంతే సులభంగా ప్రసంగించగలిగే ప్రసంగం అది, ఇప్పటివరకు మనం చెప్పినదానితో వారు కూడా అంతే సంతోషిస్తారు. అయితే దీన్ని ఇంకా కొంచెం విప్పి చూద్దాం. ఎందుకంటే, రేపు అలారం గడియారం మోగి మీరు మంచం మీద నుంచి లేచినప్పుడు మీ దృక్పథాన్ని మార్చే పాఠాలు ఇందులోనుంచి మనం ఏమి నేర్చుకుంటాం? ప్రస్తుతం రాత్రిళ్లు మిమ్మల్ని నిద్రపోనివ్వని పరిస్థితులను మీరు చూసే విధానాన్ని మార్చేవి ఏమిటి? మనం నేర్చుకున్న పాఠాల గురించి ఆలోచించండి. నిజానికి రెండు ఉన్నాయి. మొదటిది ఇదే. దేవుని కార్యం దాదాపు ఎల్లప్పుడూ మరుగునే ఉంటుంది. ఆయన పనిచేస్తున్నట్లు మీకు కనిపించదు. మనం ఇలా అనుకుంటాం: “ఆయన పనిచేస్తున్నట్లు నాకు కనిపించకపోతే, ఆయన పనిచేయడం లేదన్నమాట. నా ప్రార్థనలకు ఆయన జవాబిస్తున్నట్లు నాకు కనిపించకపోతే, ఆయన నా ప్రార్థనలు వినడం లేదన్నమాట. ఇది ఎలా పరిష్కారమవుతుందో నాకు తెలియకపోతే, ఇక్కడ ఎలాంటి ప్రణాళికా అమలులో లేదన్నమాట.” చివరికి యోబు స్పందించినట్లే మనమూ స్పందిస్తాం; 23వ అధ్యాయం 8వ వచనంలో ఆయన ఇలా అంటాడు. ఈ వచనం నాకు చాలా ఇష్టం. “ఇదిగో, నేను ముందుకు పోయినను ఆయన అక్కడ లేడు; వెనుకకు పోయినను ఆయన నాకు కనబడడు. ఎడమవైపున ఆయన పనిచేయుచున్నప్పుడు నేను ఆయనను చూడలేను; ఆయన కుడివైపునకు తిరిగినను నేను ఆయనను చూడలేను.” నేను దేవుణ్ణి కనుక్కోలేకపోతున్నాను. ఆయన ఈ స్థలాన్ని విడిచి వెళ్లిపోయి ఉండాలి. ఆయనకు శ్రద్ధ లేకపోవాలి. ఎలాంటి ప్రణాళికా ఉండకపోవాలి. ఈ భూమిమీద ఉన్న 700 కోట్ల మందిని చూసుకుంటున్న విశ్వ సృష్టికర్త అయిన రాజుకు, నా పరిస్థితి మరీ చిన్నదై ఉండాలి.

దేవుని మరుగైన కార్యం

దేవుని కార్యం సాధారణంగా మన కళ్లకు కనిపించదు. పిల్లల కాటెకిజంలో కూడా, పదకొండవ ప్రశ్న ఇలా అడుగుతుంది: “నీవు దేవుణ్ణి చూడగలవా?” సమాధానం, “లేదు, కానీ ఆయన ఎల్లప్పుడూ నన్ను చూస్తాడు.” యోబు 23వ అధ్యాయం ఎలా ముగుస్తుందో మీకు తెలుసా? “ఇదిగో, నేను ముందుకు వెళ్లినా ఆయన అక్కడ లేడు; వెనుకకు వెళ్లినా ఆయనను గ్రహించలేను. ఆయన పని చేస్తున్నప్పుడు ఎడమవైపు చూచినా ఆయనను చూడలేను. ఆయన కుడివైపుకు తిరిగినా నేను ఆయనను చూడలేను. అయితే నేను వెళ్లే మార్గం ఆయనకు తెలుసు; ఆయన నన్ను పరీక్షించిన తరువాత నేను బంగారంవలె బయటికి వస్తాను.” నిజమే, దేవుని కార్యం సాధారణంగా మన కళ్లకు కనిపించదు. అందుకే క్రైస్తవ జీవితం విశ్వాసాన్ని కోరుతుంది, అవునా? ప్రతిదీ కనిపిస్తే, మనకు విశ్వాసం అవసరమయ్యేది కాదు. అయితే దేవుని కార్యం సాధారణంగా మన కళ్లకు కనిపించకపోయినా, ప్రస్తుతం మనం ఊహించలేని విధాలుగా ఆయన కార్యం చేస్తున్నాడు; ప్రవక్త హబక్కూకు ద్వారా దేవుడు చెప్పిన మాటల్లో వర్ణించబడిన విధాలుగా: “మీ రోజుల్లో నేను ఒక కార్యం చేయబోతున్నాను; అది మీకు చెప్పబడినా మీరు నమ్మరు. నేను చేసేది చూసి మీరు ఆశ్చర్యపోతారు.”

ఈ రోజు మీకూ నాకూ ఇది నిజమే. ప్రస్తుతం మీరు, నేను ఊహించలేని విధాలుగా దేవుడు కార్యం చేస్తున్నాడు. ఈ మొత్తం భాగానికి, మొత్తం పుస్తకానికి కీలకమైన మలుపు ఐదవ అధ్యాయం చివర, ఆరవ అధ్యాయం ప్రారంభం అని నేను భావిస్తున్నానని మొదట్లో చెప్పాను. అక్కడ హామాను భార్య ఇలా అంటుంది: “అదేమంత పెద్ద విషయం కాదు. ఒక పెద్ద ఉరికొయ్యను కట్టించి, ఇప్పుడే పని కానివ్వు; ఉదయాన్నే రాజును అడిగి, నువ్వు ఉదయం కల్లా సిద్ధం చేయించే ఈ ఉరికొయ్యకు మొర్దెకైని ఉరితీయించు! అంతే!” అప్పుడు హామాను, “బాగుంది! వెళ్దాం!” అంటాడు. ఆ రాత్రి రాజుకు నిద్ర పట్టదు.

ఒకసారి ఆగి ఆలోచిద్దాం. ఇక్కడ జరిగేదంతా కోటలోనే జరుగుతోంది. రాజభవనం ఉన్న, ముఖ్య అధికారులందరూ నివసించే రాజధాని కేంద్రం అదే. అది చాలా చిన్న పరిధిలో కిక్కిరిసిన ప్రదేశం. పర్షియా సామ్రాజ్యంలోని ప్రముఖులందరూ అక్కడే నివసిస్తారు. మొత్తం సామ్రాజ్యంలోనే అత్యంత భద్రత కలిగిన ప్రదేశం అదే. ఈ ఉరికంబం ఏమిటో మనకు కచ్చితంగా తెలియదు. పండితులు దీనిపై చర్చిస్తున్నారు. మనలో చాలామందికి వెంటనే పాత పాశ్చాత్య సినిమాల్లో కనిపించే ఉరికంబంలాంటిది గుర్తుకొస్తుంది. మీకు తెలుసు, అది పెద్ద చెక్క నిర్మాణం, బరువైన దూలాలతో ఉంటుంది. దానికి ఒక వేదిక, ఒక పెద్ద నిలువు స్తంభం, ఒక అడ్డదూలం, ఉరి ముడి ఉన్న తాడు ఉంటాయి; వారు దాన్ని ఆ వ్యక్తి మెడకు వేసి, అతణ్ణి ఉచ్చుతలుపుపై నిలబెడతారు, ఆ ఉచ్చుతలుపును లాగుతారు, అతడు కింద పడిపోతాడు, చనిపోయే వరకు అతణ్ణి ఉరితీస్తారు. కదా? కానీ ప్రాచీన పర్షియాలో సాధారణంగా ఉపయోగించిన మరణశిక్ష విధానం ఆ రకమైన ఉరికంబం కాదు. ఇక్కడ పదమూడు ఏళ్లలోపు పిల్లలు చూడకూడని విషయాన్ని చెబుతాను; క్షమించండి. అది ఒక కర్రకు గుచ్చడం. వారు నాలుగు లేదా ఆరు అంగుళాల వ్యాసం ఉన్న పెద్ద కర్రను తీసుకుని, గొడ్డలితో దాని కొనను పదును పెట్టేవారు; మరణశిక్ష విధించబడిన వ్యక్తిని ఆ కర్రకు గుచ్చి, దాన్ని నేలలో పాతి, అతడు నమ్మశక్యం కాని వేదనతో తల్లడిల్లుతూ చనిపోయే వరకు అలాగే నిలబెట్టేవారు.

ఇప్పుడు, ఏ రకమైన ఉరికంబాన్నైనా నిర్మించడానికి పదిహేను, ఇరవై అడుగుల పని అవసరం. కదా? అయితే, ఏ రకమైనదైనా డెబ్బై ఐదు అడుగుల ఉరికంబం నిర్మించడానికి ఏమి కావాలి? దృక్పథం. గత వారం నేను నా చిన్న లేజర్ కొలిచే పరికరంతో ఇక్కడికి వచ్చాను. దాన్ని నేలపై ఉంచి, ఇక్కడి నుంచి పైకప్పు వరకు కొలిచాను – ఒక చిన్న ఎర్ర చుక్క. బటన్ నొక్కి, దాని వైపు చూసినప్పుడు, అది “37 అడుగులు 6 1/8 అంగుళాలు” అని చూపించింది. అది ఎంతనో తెలుసా? అది సరిగ్గా డెబ్బై ఐదు అడుగుల్లో సగం. కాబట్టి జాగ్రత్తగా చూడండి. నేల నుంచి పైకప్పు వరకు రెండుసార్లు. డెబ్బై ఐదు అడుగులు. ఉరికంబం నిర్మించడానికి ఏమి కావాలి? ఉచ్చు ఉన్న రకమైనదైనా, లేదా అంత ఎత్తు వరకు నిటారుగా నిలబెట్టి, నూట యాభై, రెండువందల పౌండ్ల బరువున్న మనిషిని పైకి లాగగలిగేంత పెద్ద కర్ర ఉన్న రకమైనదైనా—అతడు చనిపోయేవరకు అంత ఎత్తులో మెలికలు తిరుగుతూ, తన్నుకుంటూ ఉండే శరీరంతో? అలాంటి నిర్మాణానికి ఏమి కావాలి? అంతేకాదు, అక్కడ విద్యుత్తు లేదు. హోమ్ డిపో లేదు. కాబట్టి చెట్లను నరికివేయాలి, కావలసిన కలపగా వాటిని మలచాలి. సమాచారమిచ్చుకోవడానికి రేడియోలు లేవు. కింది నుంచి పైదాకా సూచనలు గట్టిగా కేకలు వేస్తూ చెప్పాలి; ఇవన్నీ ఒక్క రాత్రిలోనే కొలిచి చేయాలి. రాత్రిని వెలిగించడానికి భారీ మంటలు అవసరమై ఉండాలి, ఎందుకంటే లేకపోతే ఏమీ కనిపించదు. ఇదంతా కోటలోనే జరుగుతుంది, ఎందుకంటే హామాను ఏం జరుగుతోందో అందరూ చూడాలని కోరుకునే వ్యక్తి.

రాజు మాత్రమే నిద్రపోలేదని మీకు తెలుసు కదా? ఎవరూ నిద్రపోలేదు! “ఆ శబ్దం ఏమిటి?” “ఓహ్, అది హామాను!” “అతను ఏమి చేస్తున్నాడు?” “అక్కడ అతను కడుతున్న భయంకరమైన నిర్మాణాన్ని చూడండి!” “అది దేనికోసం?” “అది ఒక ప్రత్యేకమైన వ్యక్తి కోసం!” అది ఏమిటో అందరికీ తెలుసు. అతను ఏమి కడుతున్నాడో, అది ఎవరికోసం కడుతున్నాడో అందరికీ తెలుసు. “మొర్దెకైకి చెప్పడం మంచిది.” ఆ రాత్రి మొర్దెకైకి ఎలా అనిపించి ఉంటుందో ఊహించగలరా? మరణాయుధాన్ని నిర్మిస్తున్నారు. “రేపు దాని మీద ఉండేది నేనే.” రాజుకు నిద్ర పట్టడం లేదు. మొర్దెకై భయంతో వణుకుతున్నాడు. దేవుడు కార్యం చేస్తున్నాడు; ఒక నిర్దిష్టమైన రాత్రి రాజుకు నిద్ర పట్టకుండా ఉండేలా, దాన్ని జరిగేలా చేస్తున్నాడు. అందుకే రాజు గ్రంథాన్ని తెమ్మంటాడు. అప్పుడు నిశ్చిత మరణం నుంచి రాజును కాపాడిన ఒక వ్యక్తి గురించి, అతనికి ప్రతిఫలం దక్కని సంఘటన ఉన్న సరైన భాగం చదవబడుతుంది. ఆ రాత్రి దేవుడు కార్యం చేయలేదని మీరు అనుకుంటున్నారా? ఆయన కార్యం చేస్తున్నాడని అక్కడి ప్రజలకు కనిపించిందని అనుకుంటున్నారా?

ఎస్తేరు గ్రంథం అంతటిలో దేవుని పేరు ఒక్కసారి కూడా ప్రస్తావించలేదని మీకు తెలుసా? దేవుడు కనిపించని బైబిలులోని ఏకైక గ్రంథం ఇదే.

మరణాయుధం విమోచనాయుధంగా మారుతుంది

దీని నుంచి నేను గ్రహించిన సూత్రం ఇదే. దీన్ని కొన్ని విధాలుగా వివరించి, ఆపై ముగిస్తాను. ఆ సూత్రం ఇదే. మీరు అన్నిటికన్నా ఎక్కువగా భయపడే విషయం, మీకు ఆసన్నమైన మరణానికి సాధనంగా అనిపించేది, మిమ్మల్ని చంపబోతున్నట్టు అనిపించేది—“ఇది జరిగితే, ఇక నా జీవితం జీవించదగినదిగా ఉండదు. ఇది జరిగితే, నా ఆరోగ్యం అంతమవుతుంది; నా వృత్తి అంతమవుతుంది. నా కుటుంబం అంతమవుతుంది.” మన దేవుని కారణంగా, నా మరణానికి సాధనంగా, నేను అన్నిటికన్నా ఎక్కువగా భయపడే విషయం, మీరు ఊహించగలిగిన గొప్ప విమోచనకు సాధనంగా మారుతుంది. అది జరుగుతున్నట్టు మీరు చూడలేరు, కానీ ఆయన కార్యం చేస్తున్నారు. మళ్లీ చెబుతున్నాను. మీరు అన్నిటికన్నా ఎక్కువగా భయపడే విషయం, మీ మరణానికి సాధనంగా ఉన్నది, మీరు ఊహించగలిగిన దానికన్నా ఎంతో గొప్పదైన తన విమోచనకు దేవుని స్వంత సాధనంగా మారుతుంది.

బైబిలంతటా ఇది ఎక్కడ చిత్రించబడిందో మీకు తెలుసా? అనేక చోట్ల. నేను యోబును చాలాసార్లు ఉటంకించాను. యోబు 36:15లో ఆయన ఇలా చెబుతున్నాడు: "దేవుడు బాధితులను వారి బాధ ద్వారా విడిపిస్తాడు; శ్రమ ద్వారా వారి చెవులను తెరుస్తాడు." పాత అనువాదాలు, NIV, "ఆయన బాధితులను వారి బాధ నుండి విడిపిస్తాడు" అని చెబుతున్నాయి; అయితే ESV అనువదించిన విధంగానే హెబ్రీ భాషను మరింత ఖచ్చితంగా అనువదించవచ్చు: "ఆయన బాధితులను వారి బాధ ద్వారా విడిపిస్తాడు." మీరు అన్నిటికంటే ఎక్కువగా భయపడే విషయం, మీ మరణం ఆసన్నమవడానికి సాధనమయ్యేది, మీరు ఎన్నడూ ఊహించలేనంత గొప్ప విమోచనకు దేవుని సాధనమవుతుంది. క్రొత్త నిబంధనలో దీనికి రుజువా? రోమా 8:28 కదా? "దేవుడు సమస్తములో కార్యము చేయుచున్నాడని మనకు తెలుసు." లేదా, "దేవుడు తనను ప్రేమించువారికి, తన సంకల్పముచొప్పున పిలువబడినవారికి మేలు కలుగుటకై సమస్తమును సమకూర్చి జరిగించుచున్నాడు." సమస్తమూ—మీ మరణం ముంగిట్లో ఉన్నట్లు అనిపించే సంగతులతో సహా. ఆ విషయంలో మీరు ఆయనను నమ్ముతారా? నిజంగానే నమ్ముతారా?

మొర్దెకై ఒక తృణీకరించబడిన యూదుడు; అతనికోసం మరణ సాధనం నిర్మించబడింది. అయినా ఆ మరణ సాధనం ద్వారానే అతని ప్రజల గొప్ప శత్రువు నాశనం చేయబడ్డాడు; అతడు, మొర్దెకై, సింహాసనానికి ఉన్నతపరచబడ్డాడు. ఆ గ్రంథపు సారాంశం ఇదే కదా? ఐదు వందల సంవత్సరాల తరువాత, మరొక తృణీకరించబడిన యూదుని కోసం మరొక మరణ సాధనం నిర్మించబడింది. ఇది ఎటు దారితీస్తుందో మీకు తెలుసు కదా? ఆ తృణీకరించబడిన యూదుని అనుచరులు, ఎవరూ రక్షించడానికి రానప్పుడు దిగ్భ్రాంతితో, భయంతో నిలిచిపోయారు. ఆయన దూరం నుంచి మరణించడాన్ని వారు చూశారు. అయినా మూడు రోజుల తరువాత, ఆ తృణీకరించబడిన యూదుడు సమాధి నుండి లేచినప్పుడు, వారు ఆశ్చర్యంతో విస్తుపోయి నిలిచారు; అంతా మారిపోయింది, అంతా మారిపోయింది. ఆయన మరణ సాధనం ద్వారానే తన ప్రజల గొప్ప శత్రువు నాశనం చేయబడ్డాడు; ఆయన, యేసు, సింహాసనానికి ఉన్నతపరచబడ్డాడు; ఆయన మరణ సాధనంలోనే మనకు అత్యంత గొప్ప విమోచన లభిస్తుంది.

మీరు గేబ్ క్రీస్తుతో ఐక్యత గురించి పదే పదే బోధించడం వింటున్నారు, క్రీస్తుతో మనకున్న ఐక్యత కారణంగా మన విమోచకుని మాదిరి మన మాదిరిగా అవుతుందని ఆయన చెబుతున్నారు. అవునా? మరణాన్ని కలిగించే సాధనాలు, మరణంలా అనిపించే విషయాలు, వాటి గురించి మనం, గొప్పగా తృణీకరించబడిన యూదుడిలా, ముఖం నేలమీదపడి, మన ముఖాలను తండ్రి ఎదుట ఉంచి, “ఈ గిన్నె నా దగ్గరనుండి తొలగిపోవడానికి ఏదైనా మార్గం ఉంటే, దయచేసి!” అని చెప్పే విషయాలు—ఇవి మనకు ఆశ్చర్యం కలిగించాలా? దేవుడు, “మీరు ఊహించగలిగే గొప్ప విడుదల కోసం ఈ మరణ సాధనాన్నే నేను ఉపయోగించబోతున్నాను” అని అంటున్నారు. దాని విషయంలో మీరు ఆయనను నమ్మండి. మనకున్న ఏకైక నిరీక్షణ అయిన సువార్త ఇదే. ఈ రోజు మీకు మరణంలా అనిపించే ప్రదేశాల గురించి ఆగి ఆలోచిస్తే, ఒకటి కంటే ఎక్కువే ఉంటాయని నేను అనుకుంటున్నాను. అవి మీకు కనిపించకపోతే, ఊపిరి బిగపట్టుకుని ఎదురుచూడకండి. అవి వస్తున్నాయి. అవి మీకు లేకుండా చూసుకునేంతగా దేవుడు మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నారు. అయితే ఆయనకు మొరపెట్టుకోవడం, ఆయనను కనికరం కోసం వేడుకోవడం, ఈ కథలో ఆయన భాగం కాలేరని మనం నమ్మే ప్రదేశాలలో ఆయన కోసం వెదకడం—వీటిని ఆయన మనకు నేర్పించే మార్గాలు అవే.

ఈ గ్రంథంలో దేవుని పేరు అసలు ప్రస్తావించబడనప్పటికీ, ఉపవాసం మూడుసార్లు ప్రస్తావించబడటం ద్వారా మనం దీన్ని చూసే ఒక మార్గం ఉంది. మొదట, యూదులను పన్నెండవ నెల పదమూడవ రోజున నిర్మూలించాలని రాజు జారీ చేసిన ఆజ్ఞ గురించి మొర్దెకై, ప్రజలు విన్నప్పుడు, వారు ఉపవాసం చేయడం ప్రారంభిస్తారు. మొర్దెకై ఎస్తేరు దగ్గరకు సందేశం పంపి, “నువ్వు రాజు దగ్గరకు వెళ్లాలి” అని చెప్పినప్పుడు, ఆమె, “నేను రాజు దగ్గరకు వెళ్లలేను” అని అంటుంది; ఆమె రాజు దగ్గరకు వెళ్లాలని వారు అంగీకరించినప్పుడు, “నేను ఉపవాసం ప్రారంభిస్తాను; నువ్వూ, నీ ప్రజలందరూ నా కోసం ఉపవాసం చేయండి. మూడు రోజులు ఉపవాసం చేద్దాం” అని ఆమె అంటుంది. ప్రాయశ్చిత్త దినాన ప్రారంభంలోనే ఉపవాసం ఆజ్ఞాపించబడింది, అది పాత నిబంధన అంతటా ఉంది; ప్రతిసారీ అది, “దేవా, ఇది మాకు మించినది. దయచేసి, మేము నిన్ను వెదుకుతున్నాము. మాపై కనికరం చూపమని నిన్ను వేడుకుంటున్నాము” అని చెప్పే మార్గం.

జాన్ పైపర్ దీనిని ఈ విధంగా చెబుతాడు. “ఉపవాసం అంటే, ‘దేవా, నా శరీరం ఆహారం కోసం ఆకలిగొన్నట్లే, అంతకంటే ఎంతో ఎక్కువగా నేను నీ కోసం ఆకలిగొన్నాను. నాకు నీవు కావాలి. నాపై కనికరం చూపు’ అని చెప్పే ఒక మార్గం.” కాబట్టి, లేదు, దేవుని ప్రస్తావించలేదు. దేవుడు మరుగై ఉన్నాడు. ఈ కథలోని ప్రజలకు ఆయన కనిపించడు. అయినప్పటికీ వారు ఇంకా ఆయన కోసం వెదుకుతున్నారు. వారు ఇంకా ఆయనకు మొరపెడుతున్నారు. వారు ఇలా అంటున్నారు, “మేము నిన్ను ఎక్కడా చూడకపోయినా, నీవు అక్కడ ఉన్నావని నమ్మాలని మేము నిర్ణయించుకుంటున్నాము. మా ఉపవాసం ద్వారా, కనికరం కోసం నీకు మొరపెడుతున్నాము.”

రేపు మనం ఈ విధంగానే ప్రారంభిస్తాము. ఈ రోజును ముగించేది కూడా ఈ విధంగానే. బహుశా ఒక నిర్దిష్ట ఉపవాసంతో కాకపోవచ్చు, అయితే క్రమం తప్పకుండా అలా చేయమని నేను మిమ్మల్ని ప్రోత్సహిస్తున్నాను; కానీ ఉపవాసం దేనిని సూచిస్తుందో, దాని గురించి జాన్ పైపర్ ఈ విధంగా రాశాడు. ఆయన ఇలా అంటాడు, “క్రీస్తు కోసం మీకు లోతైన ఆకలి ఉందా? దేవుని మహిమ ప్రత్యక్షమవ్వాలనే బలమైన కోరికలు మనకు అనిపించకపోతే, దానికి కారణం మీరు లోతుగా త్రాగి తృప్తి చెందడం కాదు; మనం లోకపు బల్ల దగ్గర చాలాకాలంగా కొద్దికొద్దిగా తింటూ ఉండటమే కారణం. మన ఆత్మ చిన్న విషయాలతో నిండిపోయింది; అందువల్ల గొప్పదానికి చోటు లేదు.”

ఈ కథలో దేవుడు కార్యం చేస్తున్నాడు. మీరు ఆయనను చూడకపోవచ్చు, కానీ ఆయన అక్కడ ఉన్నాడు. మీకు అన్నిటికంటే ఎక్కువగా భయం కలిగించేది, మీ ముందర కనిపిస్తున్న ఆ మరణ సాధనం, ఆయన మరింత గొప్ప విమోచనకు సాధనమవుతుంది; మీరు ఇప్పుడు ఊహించగలిగినదానికంటే మరింత సుందరమైన, మరింత మహిమాన్వితమైన విమోచనకు. అది సువార్త వాగ్దానం. మనం కలిసి ప్రార్థిద్దాం.

తండ్రీ, అపొస్తలుడైన పౌలుతో కలిసి, మేము అధైర్యపడమని ప్రకటిస్తూ మా స్వరాలను ఎత్తుతున్నాము. పైకి మేము క్షీణించిపోతున్నా, లోపల మాత్రం రోజు రోజుకూ నూతనపరచబడుతున్నాము. ఎందుకంటే మా క్షణికమైన, తేలికైన శ్రమలు వాటన్నిటికంటే ఎంతో మించిన నిత్య మహిమను మా కొరకు సంపాదిస్తున్నాయి. కాబట్టి కనిపించేవాటిమీద కాక, కనిపించనివాటిమీద మా దృష్టిని నిలుపుతున్నాము. కనిపించేవి తాత్కాలికమైనవి; కనిపించనివి నిత్యమైనవి. యేసు నామంలో, మేము నిన్నే చూస్తున్నాము, ఆమేన్.