సంకల్పం యొక్క బానిసత్వం

చిత్తస్వాతంత్ర్య బంధనం

విభాగం 7: ఎరాస్మస్ వేదాంతం, నిత్యజీవిత ఉపమానాల ద్వారా బట్టబయలు

మార్టిన్ లూథర్ రచన

ఈ వ్యాసం ఎడ్వర్డ్ థామస్ వాఘన్ 1823లో చేసిన అనువాదం ఆధారంగా రూపొందించబడింది. కోపైలట్ ఏఐ సహాయంతో భాషను ఆధునికీకరించగా, Thirdmill సంపాదక సిబ్బంది మరిన్ని మార్పులు చేసి తుది ఆమోదం తెలిపారు.

ఎరాస్మస్, కొన్ని సరళమైన పోలికలను ఉపయోగించి నీ వేదాంతాన్ని బట్టబయలు చేయనివ్వు.

ఒక గొప్ప కవిత రాయడానికి లేదా శక్తివంతమైన ప్రసంగం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్న వ్యక్తిని ఊహించుకో. అయినా, “నేను నిజంగా ఏమి చేయగలను? ఈ పని కోరుతున్న ప్రతిభ, జ్ఞానం, నైపుణ్యం నాలో ఉన్నాయా?” అని అడగడానికి అతను ఎప్పుడూ ఆగడు. దానికి బదులుగా, హోరేస్ ఇచ్చిన జ్ఞానవంతమైన సలహాను—“నీ భుజాలు ఎంత బరువును మోయగలవో తెలుసుకో”—పట్టించుకోకుండా, ప్రయత్నం ఒక్కటే సరిపోతుందని భావిస్తూ గుడ్డిగా ముందుకు దూసుకుపోతాడు. సన్నద్ధత అవసరమనే విషయాన్ని అనవసరమైనదిగా లేదా మితిమీరిన జాగ్రత్తగా కొట్టిపారేస్తాడు.

లేదా విస్తారమైన పంటను కోరుకునే ఒక రైతును ఊహించుకో; అయితే తన నేలను అధ్యయనం చేయడానికి అతను శ్రద్ధ చూపడు—తన జార్జిక్స్‌లో విర్జిల్ ఎంతో శ్రమపడి బోధించిన విషయమది. దానికి బదులుగా, పని పూర్తయితే చాలని భావిస్తూ, ఇసుకలోనూ బురదలోనూ విత్తనాలు చల్లుతూ, ఆత్రంగా విత్తడం మొదలుపెడతాడు.

లేదా విజయాన్ని కలగంటున్న ఒక సేనాధిపతిని పరిగణించు; కానీ గెలవడానికి తన వద్ద తగిన వనరులు, శిక్షణ పొందిన సైనికులు లేదా వ్యూహాత్మక సామర్థ్యం ఉన్నాయా అని అతను ఎప్పుడూ అడగడు. చరిత్రకారుడి ఉపదేశాన్ని పట్టించుకోడు: “చర్య తీసుకునే ముందు ఆలోచించు; ఆలోచించిన తర్వాత త్వరగా చర్య తీసుకో.” దానికి బదులుగా, కళ్లుమూసుకుని, చెవులు మూసుకుని, ప్రణాళిక లేకుండా “యుద్ధం! యుద్ధం!” అని అరుస్తూ ముందుకు దూసుకుపోతాడు.

ఇప్పుడు, ఎరాస్మస్, ఇలాంటి కవులు, రైతులు, సేనాధిపతులు, రాజనీతిజ్ఞుల గురించి నీవేమంటావు?

సువార్త నుండి మరో ఉదాహరణను చేర్చుదాం. ముందుగా ఖర్చు లెక్కించకుండా గోపురం కట్టేవాడు మూర్ఖుడని యేసు హెచ్చరిస్తున్నాడు. అలాంటి నిర్లక్ష్యంపై ఆయన తీర్పు ఏమిటి?

అయినా మీరు సమర్థించేది ఇదే. మీరు మమ్మల్ని కార్యం చేయమంటారు, కానీ ముందుగా మా సామర్థ్యాన్ని—మేము ఏమి చేయగలమో, ఏమి చేయలేమో—పరిశీలించకుండా నిషేధిస్తారు; అలాంటి ఆలోచన అనవసరమైనదో, భక్తిహీనమైనదో, లేదా పాపమైనదో అన్నట్లుగా. మీరు జాగ్రత్తగలవారిగా, జ్ఞానవంతులుగా కనిపిస్తారు, కానీ చివరికి అత్యంత ప్రమాదకరమైన నిర్లక్ష్యాన్ని ప్రోత్సహిస్తారు.

సోఫిస్టులు మూర్ఖపు ఊహాగానాలకు దోషులై ఉండవచ్చు, కానీ వారి పొరపాటు మీ దానికంటే చిన్నది. మీరు ఇంకా ముందుకు వెళ్లి, నిర్లక్ష్యంగా ఉండమని ప్రజలకు బోధించి ఆజ్ఞాపిస్తారు. అంతకంటే ఘోరంగా, ఈ పిచ్చిని క్రైస్తవ భక్తి, సంయమనం, వివేకం అని పిలుస్తూ మహిమపరుస్తారు. మేము మిమ్మల్ని అనుసరించడానికి నిరాకరిస్తే, మేము భక్తిహీనులమని, వ్యర్థులమని, మితిమీరిన జిజ్ఞాస కలవారమని నిందిస్తారు.

ఒక పొరపాటును తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, మీరు మరోదానిలోకి తలమునకలుగా దూకారు—స్కిల్లా నుంచి తప్పించుకుని చారిబ్డిస్‌లో పడినట్లుగా.

మీ స్వంత వాగ్ధాటిపై మీకున్న ఆత్మవిశ్వాసమే మిమ్మల్ని ఇక్కడికి నడిపిస్తుంది. మీ మాటలు ప్రజలను ఎంతగా మైమరపింపజేస్తాయంటే, మీరు పోషిస్తున్న ప్రమాదకరమైన ఆలోచనలనూ, మీ జారుడు వాదనల వెనుకనున్న నిజమైన లక్ష్యాన్నీ వారు గమనించరని మీరు నమ్ముతున్నారు. కానీ దేవుడు మోసపోడు—ఆయనను ఇంత అజాగ్రత్తగా సవాలు చేయడం ప్రమాదకరం.

మీరు ఈ నిర్లక్ష్యాన్ని కవిత్వం, వ్యవసాయం, రాజకీయాలు లేదా నిర్మాణ రంగంలో ప్రోత్సహించి ఉంటే, అది అయినా దారుణమే—ముఖ్యంగా మీలాంటి వ్యక్తి నుంచి వస్తే. అయినా లోకసంబంధమైన విషయాలపై పెద్దగా శ్రద్ధ చూపని క్రైస్తవులు కొంత కనికరం చూపించి ఉండవచ్చు.

కానీ మీరు ఇంకా ముందుకు వెళ్తారు. తమ నిత్యరక్షణకు సంబంధించిన విషయానికే క్రైస్తవులు నిర్లక్ష్యంగా ఉండమని మీరు ప్రోత్సహిస్తారు. తమ స్వంత సామర్థ్యాలను పరిశీలించవద్దని—తాము ఏమి చేయగలరో, ఏమి చేయలేరో అడగవద్దని వారికి చెబుతారు. అది కేవలం తప్పుదారి పట్టించడమే కాదు; క్షమించరానిది. ఎందుకంటే, తాము ఏమి చేస్తున్నారో కూడా తెలియకపోతే, ఒక వ్యక్తి తన పొరపాటుకు ఎలా పశ్చాత్తాపపడగలడు? పశ్చాత్తాపపడని పొరపాటు క్షమించరాని పాపానికి దారితీస్తుంది.

మీ “మితవాద,” సంశయవాద వేదాంతశాస్త్రం మనల్ని నడిపించే అగాధం ఇదే.