HGB-03 పవిత్ర గ్రంథమును పరిశీలించడం

అనేక విధాలుగా, లేఖనమును అర్థము చేసుకొనుట ఒక పురావస్తుశాస్త్ర తవ్వకములను పోలియున్నది. పురావస్తుశాస్త్రజ్ఞులు మునుపటి విషయములను గూర్చి అధ్యయనము చేయుటకు తమ జీవితములను అంకితం చేసుకుంటారు అని మనకు తెలుసు. ఒక పురాతన స్థలమందు కళాకృతులను తవ్వునప్పుడు, అవి మొదటిగా సృజించబడి మరియు ఉపయోగించబడిన కాలములోని ఆ కళాకృతులకు ఉన్న ప్రాముఖ్యతను పునర్నిర్మించుటకు వారు వీలైనంత కృషి చేస్తారు. సరే, ఇంచుమించు ఇదే విధముగా, లేఖనములను పరిశోధించుటలో మునుపటికి చెందిన విషయములను — బైబిలు — తవ్వుట భాగమైయున్నది. అనేక వేల సంవత్సరముల క్రితం వ్రాయబడిన బైబిలు భాగములను మనము విశదీకరించి, వాటి యొక్క వాస్తవిక ప్రాచీన చారిత్రిక నేపథ్యములలో వాటి యొక్క ప్రాముఖ్యతను పునర్నిర్మిస్తాము. వాటి యొక్క ప్రాచీన నేపథ్యములలో లేఖనములను పరిశోధించుట బైబిలు వ్యాఖ్యానములో ఒక కీలకమైన కోణమైయున్నది, ఎందుకంటే లేఖనములు మొదటిగా వ్రాయబడినప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ మరియు ఆయన ప్రేరేపించిన మానవ రచయితలు ఉద్దేశించిన సంపూర్ణ ఆధారయోగ్యమైన, పొరపాటులేని మరియు అధికారిక అర్థమును కనుగొనుటలో అది మనకు సహాయపడుతుంది.

ఆయన మనకు లేఖనమును అనుగ్రహించాడు: వ్యాఖ్యానమునకు పునాదులు అను మన పాఠ్యక్రమములో ఇది మూడవ పాఠము, మరియు దీనికి “లేఖనమును పరిశోధించుట” అను శీర్షికనిచ్చాము. ఈ పాఠములో, లేఖనము యొక్క అర్థమును విశదీకరించుటకు మరియు కనుగొనుటకు ప్రాముఖ్యమైన అనేక అంశముల మీద మనము దృష్టిపెడదాము.

లేఖనమును పరిశోధించు ప్రక్రియను గూర్చిన మన చర్చ మూడు భాగములుగా విభాగించబడుతుంది. మొదటిగా, మన పరిశోధనా అంశమైన వాస్తవిక అర్థమును నిర్వచిద్దాము. రెండవదిగా, లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థము మీద దృష్టిపెట్టుట వెనుక ఉన్న వేదాంతశాస్త్ర ఆధారమును మనము వివరిద్దాము. మరియు మూడవదిగా, వాస్తవిక అర్థము మీద సరియైన దృష్టి పెట్టుట యొక్క ప్రాముఖ్యతను మనము చూద్దాము. వాస్తవిక అర్థము యొక్క నిర్వచనముతో ఆరంభిద్దాము.

మనము చెప్పినది లేక వ్రాసినది ఒకరు అపార్థము చేసుకున్న అనుభవాలు మనందరికీ ఉంటాయి, మరియు అలాంటప్పుడు సాధారణంగా మనము ఇలా అంటాము, “చూడండి, నా ఉద్దేశం అది కాదు.” ప్రజలు మన మాటలను తీసుకొని మనము ఉద్దేశించిన విధానమునకు భిన్నముగా వాటిని ఉపయోగించుట మనకు నచ్చదు. వాస్తవానికి చిన్న వివరణ పరిస్థితులను సద్దుమణిగిస్తుంది. అయితే లేఖనములవలె కొన్ని వేల సంవత్సరముల క్రితం వ్రాయబడిన లేక తెలుపబడిన మాట యొక్క వాస్తవిక అర్థమును కనుగొనుట అంత సులువైన పని కాదు. మనము ఒక నిమిషం ఆగి, కొన్ని ప్రశ్నలను అడగవలసియుంటుంది: ఒక బైబిలు భాగము యొక్క “వాస్తవిక అర్థము” అంటే అర్థము ఏమిటి? మనము దీని మీద ఎందుకు ఆసక్తి చూపాలి? ఇది మనకు నేడు ఎందుకు ప్రాముఖ్యమైయున్నది?

వాస్తవిక అర్థమును ఎలా నిర్వచించాలి అను విషయమును గూర్చి లెక్కలేనన్ని పాండిత్య వివాదములు జరిగాయి. అయితే ఈ పాఠ్యక్రమము యొక్క ఉద్దేశ్యముల కొరకు, ఒక వాక్యభాగము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును మనము ఈ విధంగా నిర్వచిద్దాము:

లేఖనము దాని యొక్క మొదటి శ్రోతలకు తెలియజేయాలని దాని దైవిక మరియు మానవ రచయితలు ఉద్దేశించిన భావనలు, ప్రవర్తనలు మరియు భావోద్వేగాలు.

స్పష్టముగా చెప్పాలంటే, ఈ నిర్వచనము అనేక సంక్లిష్టతలకు దారితీస్తుంది, మరియు ఈ పాఠములో వీటిలో కొన్నింటిని మనము చూద్దాము.

“తెలియజేయు” అను మాటతో ఆరంభిద్దాము, మరియు దీనిని విస్తృతమైన ధోరణిలో విశదీకరిద్దాము. తమ బైబిలు గ్రంథములు అనేక స్థాయిలలో విషయములను తెలియజేయాలని పరిశుద్ధాత్మ మరియు లేఖనము యొక్క మానవ రచయితలు కోరారు. విచారకరముగా, బైబిలు రచయితలు తమ శ్రోతలకు తెలియజేయాలని కోరిన ఆలోచనలు లేక భావనల దృష్ట్యా లేఖనము యొక్క సంభాషణను గూర్చి మనము ప్రధానముగా ఆలోచిస్తాము. అయితే బైబిలు అర్థము దీని కంటే ఎంతో ఘనమైనది. ఒక సాంప్రదాయిక ఉదాహరణ తెలియజేయునట్లు, లేఖనము తల, చేతులు మరియు హృదయము దృష్ట్యా మాట్లాడుతుంది. లేక ఈ పాఠములో మనము ఉపయోగించిన పదముల ప్రకారం, అది భావనలు, ప్రవర్తనలు మరియు భావోద్వేగాల దృష్ట్యా మాట్లాడుతుంది. తమ సొంత భావనలు, ప్రవర్తనలు మరియు భావోద్వేగాల వైపుకు మరియు వారి గ్రంథములో ప్రస్తావించబడిన ఇతర విషయముల వైపునకు దృష్టిని ఆకర్షించుటకు బైబిలు రచయితలు లేఖనములను రూపించారు. అయితే దీని కంటే ఎక్కువగా, బైబిలు భాగములు శ్రోతల యొక్క భావనలు, ప్రవర్తనలు మరియు భావోద్వేగాల మీద ప్రభావము చూపుటకు మరియు మార్చుటకు ఉద్దేశించబడినవి. 2 తిమోతి 3:16-17లో మనము చదువునట్లు:

దైవజనుడు సన్నద్ధుడై ప్రతి సత్కార్యమునకు పూర్ణముగా సిద్ధపడి యుండునట్లు దైవావేశమువలన కలిగిన ప్రతిలేఖనము ఉపదేశించుటకును, ఖండించుటకును, తప్పు దిద్దుటకును, నీతియందు శిక్షచేయుటకును ప్రయోజనకరమై యున్నది (2 తిమోతి 3:16-17).

విశ్వాసుల జీవితములలో ఈ విషయములన్నిటిని మరియు అనేక ఇతర విషయములను సాధించుట కొరకు పరిశుద్ధాత్మ లేఖనమును రూపొందించాడు. కాబట్టి, మన పరిశోధనలు వాస్తవిక అర్థమును కనుగొనుటకు ఉద్దేశించబడినవి అని మనము చెప్పునప్పుడు, వాక్యము యొక్క సంకుచితమైన జ్ఞానపూర్వక భావనలో పదములు మరియు మాటల యొక్క అర్థమును కనుగొనుటకు మాత్రమే మనము ప్రయత్నించుటలేదు. బదులుగా, వారి మొదటి శ్రోతల యొక్క జీవితముల కొరకు రచయితలు ఉద్దేశించిన సంపూర్ణమైన ప్రభావమును మనము చూస్తున్నాము.

వాస్తవిక అర్థము అను భావనను మనము పరిగణించుచుండగా, మూడు ప్రధానమైన విషయముల దృష్ట్యా ఆలోచించుట సహాయకరముగా ఉంటుంది: మనము పరిశోధించుచున్న బైబిలు పత్రము, పత్రమును వ్రాయుటకు పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరేపించిన మానవ రచయిత, మానవ రచయిత తన పత్రము యొక్క మొదటి గ్రహీతలుగా ఉద్దేశించిన శ్రోతలు.

పత్రము ప్రాముఖ్యమైయున్నది ఎందుకంటే అది మొదటి శ్రోతలకు దేవుడు పంపిన వాస్తవిక వాక్యమైయున్నది. మానవ రచయిత ప్రాముఖ్యమైయున్నాడు ఎందుకంటే, కర్బన సంబంధమైన ప్రేరణా ప్రక్రియ ద్వారా పత్రము రచయిత యొక్క ఆలోచనలను, తలంపులను, భావనలను, సాహిత్య లక్షణములను మొదలగువాటిని ప్రతిబింబిస్తుంది. మరియు శ్రోతలు ప్రాముఖ్యమైయున్నారు ఎందుకంటే, వారి సొంత నేపథ్యము మరియు పరిస్థితుల వెలుగులో వారితో మాట్లాడు విధముగా పరిశుద్ధాత్మ మరియు మానవ రచయిత పత్రమును రూపొందించారు. అనగా ప్రతి బైబిలు భాగము చారిత్రికముగా రూపొందించబడింది, లేక వాక్యభాగము యొక్క వాస్తవిక శ్రోతల యొక్క జీవిత అనుభవములకు మరియు చరిత్రకు అనుగుణంగా ఉండునట్లు అందించబడింది.

వారు ఉద్దేశించని రీతులుగా తమ శ్రోతల మీద ప్రభావము చూపు విధముగా మానవ రచయితలు పత్రములను సృజించారు. అయితే పరిశోధన ప్రక్రియలో, వారి పత్రముల ద్వారా బైబిలు రచయితలు తమ వాస్తవిక శ్రోతలను ప్రభావితము చేయాలని ఉద్దేశించిన విధానము పట్ల మనము ప్రత్యేకమైన ఆసక్తిని కలిగియున్నాము. కాబట్టి, ఒక బైబిలు భాగము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును పరిశోధించుటలో, అది నేటికి కూడా దాని రచయిత మరియు మొదటి శ్రోతల యొక్క చారిత్రిక పరిస్థితులలో ఉన్నదని ఊహించి వాక్యభాగమును విశదీకరించుట భాగమైయున్నది. ఇట్టి విశదీకరణ కొరకు గొప్ప పరిశోధన, జాగ్రత్తతో కూడిన ఆలోచన మరియు సృజనాత్మకత అవసరమైయున్నవి. మరొక మాటలో, బైబిలు పత్రములు వాటి యొక్క వాస్తవిక నేపథ్యములలో ఇప్పుడు ఉనికిలో లేవు కాబట్టి, గొప్ప మానవ కృషి కూడా అవసరమైయున్నది.

వాస్తవిక అర్థమును గూర్చిన ఈ అవగాహనను మనస్సులో ఉంచుకొని, మనము లేఖనమును పరిశోధించుచుండగా దానిని ఉద్ఘాటించుటకు వెనుక ఉన్న వేదాంతశాస్త్ర ఆధారమును చూద్దాము.

మన లేఖన పరిశోధనలో వాస్తవిక అర్థము యొక్క మూడు కోణములను ఉద్ఘాటించుట వెనుక హితమైన వేదాంతశాస్త్ర ఆధారము ఉన్నది. మొదటిగా, రచయిత మీద ఆసక్తిని నిలుపుట వెనుక ఉన్న వేదాంతశాస్త్ర ఆధారమును గూర్చి మాట్లాడదాము. రెండవదిగా, మనము వాస్తవిక శ్రోతలను పరిగణిద్దాము. మూడవదిగా, స్వయంగా పత్రము చేయు కార్యమును చూద్దాము. ముందుగా మానవ రచయితను పరిగణించుట వెనుక ఉన్న వేదాంతశాస్త్ర ఆధారముతో ఆరంభిద్దాము.

మునుపటి పాఠములో, బైబిలు దేవుని ద్వారా కర్బన సంబంధముగా ప్రేరేపించబడింది అని మనము ప్రస్తావించాము. పరిశుద్ధాత్మ తన వాక్యమును మానవ బైబిలు రచయితల యొక్క వ్యక్తిత్వములు, అనుభవాలు, భావోద్వేగములు మరియు ఆలోచన పద్ధతుల ద్వారా మాట్లాడుటకు నిర్ణయించుకున్నాడు. మానవ రచయితల యొక్క ప్రాముఖ్యత చాలా స్పష్టముగా ప్రస్తావించబడిన సందర్భములు బైబిలులో చాలా ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, మత్తయి 22:41-45లో యేసు పలికిన మాటలను వినండి:

యేసు వారిని చూచి క్రీస్తునుగూర్చి మీకేమి తోచుచున్నది? ఆయన ఎవని కుమారుడని అడిగెను. వారు ఆయన దావీదు కుమారుడని చెప్పిరి. అందుకాయన ఆలాగైతే నేను నీ శత్రువులను నీ పాదముల క్రింద ఉంచువరకు నీవు నా కుడిపార్శ్వమున కూర్చుండుమని ప్రభువు నా ప్రభువుతో చెప్పెను అని దావీదు ఆయనను ప్రభువని ఆత్మవలన ఏల చెప్పు చున్నాడు? దావీదు ఆయనను ప్రభువని చెప్పినయెడల, ఆయన ఏలాగు అతనికి కుమారుడగునని వారిన[డిగెను] (మత్తయి 22:41-45).

ఈ వాక్యభాగములో, కీర్తనలు 110ని దావీదు వ్రాశాడని యేసు సూచించాడు. మరియు కీర్తనకు తానిచ్చిన వ్యాఖ్యానముకు మానవ రచయిత దావీదు అయ్యున్నాడు అను వాస్తవముతో విశేషముగా జతపరిచాడు.

దావీదు క్రీస్తును “ప్రభువు” అని పిలిచాడు కాబట్టి, క్రీస్తు కేవలం దావీదు కుమారుడు మాత్రమే కాదు. క్రీస్తు దావీదు కంటే కూడా గొప్పవాడైయుండాలి. వాస్తవానికి, ఈ కీర్తనను దావీదు వ్రాశాడు అను వాస్తవమును పరిగణించినప్పుడు మాత్రమే యేసు ఇచ్చిన వాదనకు అర్థముంటుంది. మరియు ఇక్కడ యేసు చేసిన విధముగానే, ప్రతి బాధ్యతాయుతమైన వ్యాఖ్యానము బైబిలు గ్రంథముల యొక్క మానవ రచయితల ప్రాముఖ్యతను గుర్తిస్తుంది.

బైబిలును వ్రాసిన మనుష్యులను గూర్చి లోతైన జ్ఞానమును పొందుకొనుట బైబిలును చదువుట మరియు అధ్యయనము చేయుటలోని ఆనందములలో ఒకటైయున్నది. మరియు చాలాసార్లు లేఖనములను వెలిగించి, మనకు లోతైన అవగాహన ఇచ్చు ఒక మార్గమును ఇది కలిగియుంటుంది. దీనిని గూర్చి అన్ని విధముల ఉదాహరణలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, విలాప ప్రవక్తయైన యిర్మీయా యొక్క పరిచర్యను గూర్చి, యెరూషలేములో ఉన్న దేవుని ప్రజల మీద తీర్పును ప్రకటించి, పట్టణము మీద దేవుని ఉగ్రత దిగివచ్చుటను అనుభవించి, పట్టణము మీదికి వచ్చిన విపత్తును బట్టి విలపించినప్పుడు అతడు ఎదుర్కొనిన బాధను అర్థము చేసుకొనుటను గూర్చి నేను ఆలోచన చేస్తాను. ఇదంతా యిర్మీయా గ్రంథమును గూర్చి ఒక లోతైన, ఘనమైన అవగాహనను కలిగిస్తుంది. లేక అపొస్తలుడైన పౌలును గూర్చి మనకు తెలిసిన విషయములన్నిటిని గూర్చి మరియు అపొస్తలుల కార్యములలో అతని పరిచర్యను గూర్చి తెలుపబడిన కథల యొక్క నేపథ్యములో అతని పత్రికలను చదువుట ఎంత సహాయకరముగా ఉంటుందో ఆలోచన చెయ్యండి. బైబిలు రచయితల యొక్క జీవితము మరియు అనుభవమును అర్థము చేసుకొనుటలో మనకు సహాయము చేయుట ద్వారా బైబిలు దాని యొక్క అర్థమును పునరుద్ఘాటిస్తుంది.

— డా. ఫిలిప్ రైకెన్

మానవ రచయిత మీద దృష్టి పెట్టుట లేఖనము యొక్క అనేక లక్షణములను అర్థము చేసుకొనుటలో సహాయము చేస్తుంది. మరొక ఉదాహరణగా, దావీదు యొక్క రాజత్వమును గూర్చిన వృత్తాంతమును 2 సమూయేలు మరియు 1 దినవృత్తాంతములు తెలుపు పలు విధములను పరిగణించండి. 2 సమూయేలు గ్రంథములోని తొమ్మిది అధ్యాయములు బత్షెబతో దావీదు చేసిన పాపము మరియు దావీదు పాపము తరువాత అబ్షాలోము యొక్క తిరుగుబాటునకు అంకితం చేయబడినవి. అయితే 1 దినవృత్తాంతములు ఈ వృత్తాంతములలోని ఏ విషయములను నివేదించదు. దావీదు వంశావళిలో మినహా బత్షెబ మరియు అబ్షాలోము పేర్లను అసలు ప్రస్తావించదు. దావీదు జీవితములోని ఇట్టి ప్రధానమైన సన్నివేశములను దినవృత్తాంతముల రచయిత ఎందుకు విడిచిపెట్టాడు? దీనికి జవాబు సమూయేలు మరియు దినవృత్తాంతములు గ్రంథముల మానవ రచయితల యొక్క చారిత్రిక పరిస్థితులు మరియు ఉద్దేశములు అయ్యున్నది. సమూయేలు గ్రంథముల రచయిత దావీదు జీవితములోని బలహీనతల మధ్య కూడా దావీదు వంశమును దేవుడు ఎంపిక చేసుకున్నాడు అని చూపాలని ఆశించాడు, కాబట్టి దావీదు తన పాపమునకు స్పందించిన విధానమును గూర్చి తెలియజేయుట రచయిత యొక్క కథనాత్మక ఉద్దేశము కొరకు కీలకమైయున్నది. అయితే దినవృత్తాంతముల రచయిత చెరలో నుండి తిరిగివచ్చుచున్న శ్రోతల కొరకు చాలా క్లుప్తమైన ఇశ్రాయేలు చరిత్రను వ్రాయుచున్నాడు. అతడు సమూయేలుకు వ్యతిరేకముగా మాట్లాడలేదు, కాని తన సొంత కథనాత్మక ఉద్దేశ్యముల కొరకు ఉపయోగపడు దావీదు జీవిత సన్నివేశములను మాత్రమే అతడు నమోదు చేశాడు, మరియు ఇశ్రాయేలులో దావీదు రాజులు ఎలా పాలించాలి అను విషయమును గూర్చి తిరిగివచ్చుచున్న నాయకులకు బోధించాడు.

నేడు రచయిత మరియు వారి శ్రోతల దృష్ట్యా బైబిలు గ్రంథములు వ్రాయబడినప్పటి వాస్తవిక నేపథ్యమును గూర్చి మనకు ఎంతో సమాచారము అందుబాటులో ఉన్నది. మరియు ఈ సమాచారము చాలా సహాయకరమైనది, ముఖ్యముగా వాస్తవిక రచయిత అర్థమునకు లేక వాస్తవిక శ్రోతలు వినిన విషయమునకు భిన్నముగా ఏదియు మనము చెప్పకుండునట్లు లేఖన భాగమును జాగ్రత్తగా అధ్యయనము చేయుటకు మరియు అనువర్తించుటకు ఇది మనకు సహాయపడుతుంది. అయితే అదే సమయములో, అట్టి సమాచారమును, బైబిలు రచయితను గూర్చి మరియు బైబిలు శ్రోతలను గూర్చిన నేపథ్య సమాచారమును నేను ఇలా వర్ణించాలని ఆశించుచున్నాను, “మంచి సేవకుడు మరియు చెడ్డ యజమాని.” బైబిలును మనము వ్యాఖ్యానించుచుండగా ఇది మనకు నిజముగా సహాయపడుతుంది, కాని దీనిని మనము ప్రధానమైన మార్గముగాను మరియు ముఖ్య దారిగాను చేసుకొని, బైబిలు బోధించుదానిని మనము అర్థము చేసుకోగలము, ఇది చాలాసార్లు మన అవగాహనను పరిమితము చేస్తుంది మరియు దాని బిందువులను దురన్వయం చేయునట్లు చేస్తుంది. కాబట్టి ఇది సహాయకరముగా ఉంటుంది, కాని లేఖన అధ్యయనము యొక్క ఆరంభములో లేక ముగింపులో దీని మీద ఎక్కువ దృష్టి పెట్టవద్దు.

— డా. జోనాథన్ టి. పెన్నింగ్టన్

లేఖనములోని ఒక భాగమును అర్థము చేసుకొనుటకు రచయిత యొక్క వాస్తవిక అర్థమును తెలుసుకొనుట ఎంతో ప్రయోజనకరముగా ఉంటుంది. అయితే ఆదియందు ఒక హెచ్చరిక మాట తెలియజేయాలనుకుంటాను: వాస్తవానికి లేఖనము యొక్క అధికారము దానిలో వ్రాయబడిన విషయములలో ఉన్నదిగాని, మన సృజనాత్మకతలో లేక రచయిత యొక్క నేపథ్యమును పునర్నిర్మించుటలో లేదు. కాబట్టి, రచయిత యొక్క నేపథ్యమును పూర్తిగా అర్థము చేసుకోలేకపోయినా, వారి మాటలు వాస్తవములు అని జ్ఞాపకముంచుకొనుట చాలా ప్రాముఖ్యమైయున్నది. అయితే రచయిత యొక్క నేపథ్యము మరియు వారి వ్యక్తిత్వమును గూర్చి మనము మరికొంత అర్థము చేసుకోగలిగితే, అది మనకు సహాయపడుతుంది. మరియు వాటితో సృజనాత్మక అనుబంధములను రూపొందించుటలో ఇది మనకు సహాయపడుతుంది అని నా ఆలోచన. కాబట్టి పౌలు చెరసాలలో ఉండుటను గూర్చి మనము ఊహించుకొని, అక్కడ పరిస్థితి ఎలా ఉండియుండేదో ఆలోచించవచ్చు, మరియు వాటితో మనము ఆలోచనతో కూడిన ఊహాత్మక అనుబంధములను నిర్మించుకోవచ్చు. మరియు ఇది లేఖనమును మన కొరకు నిశ్చలమైనదిగా మరియు రెండు కోణములు కలిగినదిగా మాత్రమే చేయక, ముక్కోణములు గలదిగా చేస్తుంది.

— డా. పీటర్ వాకర్

మనము ప్రస్తావించిన వాక్యభాగముల వంటి వాటిలో, లేఖనము యొక్క ఉన్నతమైన రచయితగా కేవలం దేవుని మీద మాత్రమే దృష్టినిలుపుటగాక, ఆయన ప్రేరేపించిన మానవ రచయితల మీద కూడా దృష్టిపెట్టుట ఎంత ప్రాముఖ్యమైయున్నదో లేఖనము కనుపరుస్తుంది. అనగా ఈ రచయితల యొక్క పరిస్థితులు, వ్యక్తిత్వములు, అనుభవాలు, నైపుణ్యతలు మరియు ఉద్దేశములను గూర్చి మనము వీలైనంత నేర్చుకోవలసియున్నది.

ఒక బైబిలు పత్రము యొక్క మానవ రచయితను ఉద్ఘాటించుట కొరకు వేదాంతశాస్త్ర ఆధారమును చూశాము కాబట్టి, మన వాస్తవిక అర్థము యొక్క పరిశోధనలోని రెండవ ప్రాముఖ్యమైన విషయమును ఇప్పుడు చూద్దాము: మొదటి శ్రోతలు లేక ఆ పత్రమును పొందినవారు.

బైబిలు చరిత్ర అంతటిలో వారి చారిత్రిక పరిస్థితులను పోలిన విధముగా దేవుడు తన ప్రజలకు తన వాక్యమును అనుగ్రహించాడు అను విషయమును మీరెప్పుడైనా గమనించారా? దేవుడు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయులకు కంప్యూటర్ లో టైపు చేసిన పది ఆజ్ఞలు ఇచ్చాడు అనుకోండి. లేక దేవుడు ఆదిమ సంఘమునకు క్రొత్త నిబంధన లేఖనములను ఫ్రెంచ్ లేక మాండరిన్ భాషలో ఇచ్చియుంటే ఏమి జరిగేది? దేవుడు వారికి ఇచ్చుచున్నవాటిని వాస్తవిక శ్రోతలు అర్థము చేసుకోలేకపోయేవారు కాబట్టి ఇలా చేయుట సరియైన పనిగా అనిపించదు. మరియు, అవును, దేవుడు ఇలా చేయనేలేదు. ఆయన పది ఆజ్ఞలను రాతి పలకల మీద వ్రాశాడు. వారు గ్రీకులో వ్రాయునట్లు ఆయన క్రీస్తు యొక్క అపొస్తలులను మరియు ప్రవక్తలను పురికొల్పాడు. వాస్తవానికి, బైబిలు చరిత్ర అంతటిలో, ఏదో ఒక స్థాయిలో, వారు అర్థము చేసుకొనునట్లు దేవుడు తన ప్రత్యక్షతను ఎల్లప్పుడూ తన వాస్తవిక శ్రోతలకు అనుగుణంగా సర్దుబాటు చేశాడు.

దైవిక సర్దుబాటు అనగా:

దాని యొక్క మొదటి శ్రోతలు అర్థము చేసుకొను విధముగా దేవుడు తన ప్రత్యక్షతను రూపొందించాడు.

ఆయన లేఖనములోని పదములను మరియు ఆలోచనలను తన మొదటి శ్రోతల యొక్క సంస్కృతి, విజ్ఞానము, సామాజిక నిర్మాణములు మరియు మతపరమైన అనుభవములతో అనుసంధానం చేశాడు, తద్వారా ఆయన చెప్పిన మాటలను వారు అర్థము చేసుకోగలరు.

దైవిక సర్దుబాటును గూర్చి సాధారణము నుండి విశేషమైన సర్దుబాటుల శ్రేణి ఉన్న ఒక వర్ణమాల దృష్ట్యా ఆలోచన చేయుట సహాయకరముగా ఉంటుంది. వర్ణమాలకు ఒక వైపున, సార్వత్రిక మానవ పరిస్థితికి సరిపడు విధముగా లేఖనములోని ప్రతి భాగము వ్రాయబడింది. అనగా దేవుడు మానవులకు తనను తాను బయలుపరచుకున్న ప్రతిసారి, చరిత్రయందంతట నివసించు ప్రతి మానవునికి ఏదో ఒక విధముగా అనువర్తించబడు విధముగా ఆయన బయలుపరచుకున్నాడు.

తాను వ్రాసిన ఇన్స్టిట్యూట్స్ ఆఫ్ ది క్రిస్టియన్ రిలీజియన్, 1వ పుస్తకము, 13వ అధ్యాయము, మొదటి భాగములో జాన్ కెల్విన్ సర్దుబాటులోని సాధారణ విషయములను వర్ణించిన విధానమును వినండి:

పసిబిడ్డలతో నర్సులు వ్యవహరించునట్లు, మనతో మాట్లాడునప్పుడు దేవుడు కూడా “దద్దాబిద్దా” మాట్లాడతాడు అను విషయమును ఎవరు అర్థము చేసుకోలేరు? ... ఆ విధంగా మాట్లాడుట ... మన సూక్ష్మ సమర్థతలలో ఆయనను గూర్చిన జ్ఞానమును కలిగిస్తుంది.

కెల్విన్ తెలియజేయుచున్నట్లు, దేవుని ఆలోచన మన మనస్సుల కంటే ఎంత ఉన్నతమైనదిగా ఉన్నది అంటే, ఒక పసిబిడ్డతో ఒక నర్సు మాట్లాడు విధముగా ఆయన మనతో మాట్లాడాలి. దేవుడు మన కంటే లెక్కలేన్నంతగా గొప్పవాడు కాబట్టి, ఆయనను మనము అర్థము చేసుకొనుటకు ఆయన చాలా క్రిందికి దిగిరావలసి వస్తుంది.

ఇట్టి సార్వత్రిక సర్దుబాటును మనము లేఖనములయందంతటా చూస్తాము. మానవ రూపకల్పనలలో దీనిని మనము చాలా నాటకీయముగా చూస్తాము — లేఖనములో ఇంచుమించు మానవుని వలె దేవుడు మాట్లాడు, వ్యవహరించు, లేక కనిపించు సమయములు. దేవుడు మానవుల భాష మాట్లాడతాడు; ఆయన రోదించాడు; ఆయన తన ఉద్దేశములను మార్చుతాడు; ఆయన ప్రశ్నలను అడుగుతాడు. దైవిక ప్రత్యక్షతలో ఇవి మరియు అనేక ఇతర లెక్కలేనన్ని లక్షణములు మన సాధారణ మానవ పరిమితులను అందుకొను విధముగా రూపొందించబడినవి.

దైవిక సర్దుబాటు వర్ణమాల మధ్యలో, దేవుడు తన ప్రత్యక్షతను సాంస్కృతిక ఆకాంక్షలతో కూడా ఆనుగుణ్యము చేస్తాడు. ఉదాహరణకు, ఆయన తననుతాను పురాతన పశ్చిమ ఆసియాలో బయలుపరచుకున్నాడు. మరియు ఈ సంస్కృతిక నేపథ్యములో, ప్రాచీన పశ్చిమ ఆసియా యొక్క అంతర్జాతీయ ఒప్పందములను పోలిన విధముగా ఆయన నిబంధనలను స్థాపించాడు. భాష విషయములో, తన మొదటి శ్రోతల యొక్క విశేషమైన భాషలలో దేవుడు తనను తాను బయలుపరచుకున్నాడు, అనగా ఇశ్రాయేలు దేశము కొరకు పాత నిబంధనలో హెబ్రీ మరియు అరమాయిక్ భాషలు, మరియు అంతర్జాతీయ క్రొత్త నిబంధన సంఘము కొరకు గ్రీకు భాష వంటివి. బైబిలులోని దైవిక ప్రత్యక్షత లేఖనము యొక్క వాస్తవిక శ్రోతల యొక్క విస్తృతమైన సాంస్కృతిక పరిస్థితులను పరిగణలోనికి తీసుకుంది. సాంస్కృతిక ఆకాంక్షలకు అనుగుణంగా సర్దుబాటుకు ఉదాహరణగా మత్తయి 19:8ని వినండి:

మీ హృదయకాఠిన్యమును బట్టి మీ భార్యలను విడనాడ మోషే సెలవిచ్చెను, గాని ఆదినుండి ఆలాగు జరుగలేదు.

మునుపటి వచనములలో, దేవుడు సృష్టియందు వివాహమును నియమించాడు అని, వివాహపు ఆదర్శములలో విడాకులు భాగము కాదని యేసు సెలవిచ్చాడు. తరువాత ఇశ్రాయేలువారి యొక్క హృదయకాఠిన్యమునుబట్టి ద్వితీ. 24:1-4లో మోషే విడాకులను అనుమతించాడు అని ఆయన వివరించుటను కొనసాగించాడు.

ద్వితీ. 24లో, విడాకులు పొందిన ఒక స్త్రీకు పరిత్యాగ పత్రమును ఇవ్వవలసియున్నది అని మోషే ఒక నియమమును ఇచ్చాడు. యేసు దినములలో కొందరు పరిసయ్యులు పరిత్యాగ పత్రమునిచ్చి ఏ కారణము చేతనైనను విడాకులు ఇచ్చుటను సమర్థించుటకు ఈ వాక్యభాగమును ఉపయోగించారు. అయితే యేసు దేవుని సర్దుబాటును వాస్తవిక శ్రోతలకు అందించిన విధానమును గమనించండి. “మీ హృదయకాఠిన్యమును బట్టి” దేవుడు ఈ నియమమును ఇచ్చాడు అని ఆయన సెలవిచ్చాడు. దీని ఆధారంగా, తన మొదటి శ్రోతలైన ఇశ్రాయేలు దేశము కొరకు సర్దుబాటుగా మాత్రమే మోషే విడాకులను “అనుమతించాడు” అని యేసు వాదించాడు. విడాకులు ఆదర్శవంతమైనది కాదు, మరియు వాస్తవానికి ఆమోద యోగ్యమైనది కూడా కాదు. అయితే ఇశ్రాయేలు యొక్క కఠినమైన క్షమాగుణములేని ఆత్మ కారణంగా, పాపము ద్వారా కలుగు నష్టమును తగ్గించుటకు దేవుడు పరిత్యాగ పత్రములను ఇవ్వాలని ఆజ్ఞాపించాడు.

ఒక బైబిలు భాగము యొక్క వాస్తవిక శ్రోతలను పరిశోధించుట ఎంత ప్రాముఖ్యమైయున్నదో ఈ ఉదాహరణ సూచిస్తుంది. ఈ పరిసయ్యుల ఆచారమును యేసు సరిచేయుట మోషే ధర్మశాస్త్రమును లేఖనము యొక్క వాస్తవిక శ్రోతలకు సర్దుబాటు చేసిన విధానము మీద ఆధారపడియున్నది.

వర్ణమాలలో మరియొక వైపు, దేవుడు తన ప్రత్యక్షతను వ్యక్తులకు, అనగా ఆయన మాట్లాడిన విశేషమైన ప్రజలకు కూడా సర్దుబాటుచేశాడు. ఆయన ఒక ప్రజల గుంపు మరియు కొన్నిసార్లు విశేషమైన వ్యక్తుల యొక్క బలములను మరియు బలహీనతలను, సాధ్యతలను మరియు వైఫల్యములను పరిగణలోనికి తీసుకున్నాడు.

ఉదాహరణకు, క్రొత్త నిబంధనలో అనేక పత్రికలు ఏదో ఒక సంఘము కొరకు వ్రాయబడినవి. మరియు ఆ పత్రికలలో, కొలస్సీ 3 వంటి చోట్ల, ఆ సంఘములలో ఉన్న తండ్రులు, పిల్లలు, బానిసలు మరియు యజమానులు వంటి చిన్న గుంపుల కొరకు ఇవ్వబడిన బోధనలు కూడా ఉన్నాయి. మరియు ఫిలేమోను, 1 మరియు 2 తిమోతి, మరియు తీతు వంటి కొన్ని పౌలు పత్రికలు ఒక విశేషమైన వ్యక్తి కొరకు వ్రాయబడినవి. అనేక విధాలుగా, వాటి వాస్తవిక శ్రోతల యొక్క విశేషమైన అవసరతలను తీర్చుటకు పరిశుద్ధాత్మ ఈ లేఖన ప్రత్యక్షతలను రూపొందించాడు. కాబట్టి, ప్రత్యక్షతలను సరిగా అర్థము చేసుకొనుటకు, ఈ వాస్తవిక శ్రోతలను గూర్చి మనము వీలైనంత నేర్చుకోవలసియున్నది.

ఏదిఏమైనా, బైబిలు రచయితలు ఒక విశేషమైన శ్రోతల గుంపుకు వ్రాయునప్పుడు ఆదిమ పాఠకుల యొక్క నేపథ్యమును అర్థము చేసుకొనుట చాలా ప్రాముఖ్యమైయున్నది. ఇది చాలా చాలా ప్రాముఖ్యమైన విషయమైయున్నది. ఉదాహరణకు, మీరు హెబ్రీ పత్రికను చూసినప్పుడు ... దాని రచయిత, అతను ఎవరో మనకు తెలియదు, ఆ రచయిత చెదరిపోయిన యూదా క్రైస్తవుల గుంపునకు వ్రాయుచున్నాడు, మరియు వారు హింసింపబడుతు ఉన్నారు. మరియు యూదా మతములోనికి తిరిగివెళ్లునట్లు వారు అన్ని విధములుగా శోధింపబడియుంటారు, ఎందుకంటే యూదా మతములో వారు ఎంతో కొంత భద్రతను చూసియుంటారు. కాబట్టి వారిని హింసించుటకు ప్రజలు వచ్చినప్పుడు, వారి క్రైస్తవ విశ్వాసమును విసర్జించునట్లు అన్ని విధములుగా శోధింపబడియుంటారు. కాబట్టి రచయిత ఆ చారిత్రిక నేపథ్యమును అర్థము చేసుకొనుచున్నాడు, కర్తృత్వమును అర్థము చేసుకొనుచున్నాడు, పాత నిబంధనలోని ఇతర వ్యక్తులు మరియు వ్యవస్థలన్నిటి కంటే యేసు క్రీస్తు యొక్క వ్యక్తిత్వము ఉన్నతమైనది అని చెబుతూ వారిని ప్రోత్సహించుటకు ప్రయత్నించాడు.

— డా. స్టీఫెన్ ఉమ్

దేవుడు తనను తాను వాస్తవిక శ్రోతలకు, ఒక స్థలములో, ఒక సమయములో నివసించిన ప్రజలకు బయలుపరచాడు. ఇది బైబిలులో ఒక కీలకమైన విషయమైయున్నది. ఇవి కేవలం పై నుండి వచ్చిన కొన్ని ఆంక్షల సంపుటి కాదు. దేవుడు ఒక సందర్భములో ఒక విశేషమైన ప్రజలతో మాట్లాడుతున్నాడు, కాబట్టి దేవుని నుండి వారు వినుచున్న దానిని, వారు దేవుని యొద్ద నుండి పొందుకొనిన దానిని వారు అర్థము చేసుకున్న విధానమును మనము తెలుసుకున్నప్పుడు, మన సొంత అవగాహన కొరకు ఉన్న పరిమితులను తెలుసుకొనుటలో అది మనకు సహాయపడుతుంది. వాస్తవిక శ్రోతలు బైబిలును అర్థము చేసుకున్న విధానమునకు భిన్నముగా మనము బైబిలును అర్థము చేసుకుంటే, ఏదో తప్పు జరుగుతుంది అని అర్థము. ఖచ్చితముగా, నా సొంత నేపథ్యము మార్పు కలిగిస్తుంది, కాని నా సొంత నేపథ్యమును వారి నేపథ్యము యొక్క వెలుగులో నేను అర్థము చేసుకోవాలి, మరియు తరువాత వ్యాఖ్యానము యొక్క పరిమితులను నేను తెలుసుకోగలుగుతాను.

— డా. జాన్ ఒస్వల్ట్

లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థము మీద మన పరిశోధనల కొరకు వేదాంతశాస్త్ర ఆధారమును గూర్చి మనము చేయుచున్న చర్చలో ఇప్పటి వరకు, రచయిత మరియు వాస్తవిక శ్రోతల యొక్క ప్రాముఖ్యతను మనము పరిగణించాము. కాబట్టి ఈ సమయమందు, ఇప్పుడు స్వయంగా బైబిలు పత్రము మీద దృష్టి పెట్టుటకు మనము సిద్ధముగా ఉన్నాము.

ఒక బైబిలు భాగము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును తెలుసుకోవాలని మనము కోరితే, మనము స్వయంగా వాక్యభాగమును పరీక్షించాలి అను మాట స్పష్టముగా కనిపిస్తుంది. ఇప్పుడు మనలో చాలామందికి, దీని అర్థము బైబిలు యొక్క ఆధునిక అనువాదములను సులువుగా చదువుట అయ్యున్నది. ఆధునిక అనువాదములు పొరపాటులేనివి కావు, కాని అవి సంఘం యొక్క ప్రాముఖ్యమైన బోధనా పరిచర్యలలో ఒకదానికి ప్రాతినిథ్యం వహిస్తాయి. మరియు ఒక అనువాదము లేక మరొక అనువాదములో ఒక పదము లేక మాట భిన్నముగా ఉన్న విషయము మీద ఆధారపడకుండా మనము జాగ్రత్తపడునంత వరకు, మనము ఉపయోగించు అనువాదముల నుండి మనము అనేక విషయములను నేర్చుకోవచ్చు. అయితే ఈ పాఠం ఉద్ఘాటించుచున్నట్లు, బైబిలు భాగముల యొక్క వాస్తవిక అర్థమును — అనగా దేవుని ఆత్మ మరియు ఆయన ప్రేరేపించిన రచయితలు ఉద్దేశించిన విషయములను అర్థము చేసుకొనుటకు — మనము వీలైనంత కృషి చెయ్యాలి. కాబట్టి, దేవుడు మనకు అవకాశమును అనుగ్రహించినప్పుడు, లేఖనము యొక్క వాస్తవిక భాషలను వీలైనంతగా తెలుసుకొనుటకు మనము ప్రయత్నించాలి. పాత నిబంధనలో హెబ్రీ మరియు అరమాయిక్ మరియు క్రొత్త నిబంధనలో గ్రీకు. ఇప్పుడు మనలో కొందరు ఈ భాషలలో ప్రవీణులైయున్నారు, కాని భాషలను మనము ఎంత ఎక్కువగా తెలుసుకుంటే, అంత ఎక్కువగా మనము లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును గ్రహించగలుగుతాము.

మన పరిశోధనలో బైబిలు పత్రమును ఉద్ఘాటించుటకు వేదాంతశాస్త్ర ఆధారము ముఖ్యముగా రెండు సిద్ధాంతములలో కనిపిస్తుంది: కర్బన సంబంధ ప్రేరణ సిద్ధాంతము మరియు దైవిక సర్దుబాటు సిద్ధాంతము. ఈ సిద్ధాంతములు బైబిలు పత్రముల యొక్క ప్రాముఖ్యతను గూర్చి తెలుపు విధానమును మనము చూద్దాము, కర్బన సంబంధమైన ప్రేరణ సిద్ధాంతముతో ఆరంభిద్దాము.

లేఖనమును వ్రాయుటకు పరిశుద్ధాత్మ మానవ రచయితలను ప్రేరేపించాడు అని కర్బన సంబంధమైన ప్రేరణ సిద్ధాంతము బోధిస్తుంది. అయితే ఆ పత్రము నుండి తయారుచేయబడు ప్రతి కాపీ, లేక ఆ పత్రము నుండి చేయబడు ప్రతి అనువాదము పరిపూర్ణమైనదిగా ఉంటుంది అని ఇది తెలుపదు. వాస్తవానికి, యిర్మీయా 8:8 వంటి చోట్ల, బైబిలు పత్రముల యొక్క కాపీలు తప్పిదములు కలిగినవిగా ఉండుట సాధ్యమని లేఖనము స్వయంగా సెలవిస్తుంది. మరియు బైబిలు పత్రముల యొక్క పలు అనువాదములు గొప్ప భిన్నత్వములను కలిగియుంటాయని మనమంతా చూశాము.

కర్బన సంబంధమైన ప్రేరణ సిద్ధాంతము కేవలం లేఖనము యొక్క వాస్తవిక పత్రములకు మాత్రమే వర్తిస్తుంది కాబట్టి, ఆ పత్రములు మాత్రమే దేవుని సంపూర్ణ అధికారమును కలిగియున్నాయి. ఈ వాక్యభాగము శతాబ్దములుగా కాపీ చేయబడుతుండగా జరిగిన మార్పులు దేవుని ద్వార ప్రేరేపించబడినవి కావు, మరియు ఆ వాక్యభాగముల యొక్క అనువాదములు కూడా ప్రేరేపించబడినవి కావు. కాబట్టి, మనము లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును సరిగా అర్థము చేసుకున్నామను మన నిశ్చయతను పెంచుటకు, దేవుడు నిజముగా ప్రేరేపించిన రచనలను కనుగొనుటకు మరియు అధ్యయనము చేయుటకు మనము వీలైనంత కృషి చెయ్యాలి.

అవును, నేటి మన దినములలో లేఖనము యొక్క వాస్తవిక పత్రములకు మనము దూరముగా ఉన్నాము, ఎందుకంటే అవి ఇప్పుడు అందుబాటులో లేవు. అవి ఏ పవిత్రమైన స్థలములోను లేక సంగ్రహాలయములోను లేవు. మన యొద్ద కేవలం కాపీ చేయబడిన వాక్యభాగములు మరియు అనువాదములు ఉన్నాయి. ఈ కాపీలు మరియు అనువాదముల యొక్క అధికారము ఎల్లప్పుడూ అవి ఆత్మ ప్రేరణలో బైబిలు రచయితలు సిద్ధపరచిన వాస్తవిక ప్రతులకు ప్రాతినిధ్యము వహించు విధానము మీద ఆధారపడియుంటుంది.

లేఖనము యొక్క అధికారమును సమూలముగా తిరస్కరించుటకు క్రైస్తవ విశ్వాస విరోధులు ఈ వాస్తవమును ఒక కారణంగా ఉపయోగిస్తారు. లేఖనము యొక్క వాస్తవిక ప్రతులు ఏమి తెలియజేయుచున్నాయో మనకు తెలియదు కాబట్టి, వాటిని మనము అనుసరించలేము అని లౌకికవాదులు వాదిస్తుంటారు. కురాన్ ను అల్లాహ్ జాగ్రత్తగా భద్రపరిచాడు కాబట్టి, తాము బైబిలు కంటే కురాన్ ను ఎక్కువగా నమ్ముతామని ముస్లింలు తరచుగా వాదిస్తుంటారు. ఈ సమస్యలు చాలా ఎక్కువగా ఎదురవుతాయి కాబట్టి మనము ఒక నిమిషం కేటాయించి దీనికి కొంత వివరణను ఇచ్చుట మంచిది.

మొదటిగా, పాత నిబంధన యొక్క వాస్తవిక ప్రతులు యేసు కాలములో కూడా అందుబాటులో ఉండలేదు అను విషయమును క్రీస్తు అనుచరులు గుర్తుంచుకొనుట చాలా అవసరమైయున్నది. కొంత భిన్నత్వముగల పాత నిబంధన యొక్క హెబ్రీ వెర్షన్ లు ఆ దినములలో అందుబాటులో ఉండేవి. మరియు ఆ దినములలో అరమాయిక్ వెర్షన్ లు, అలాగే విభిన్నమైన సెప్టుజెంట్ వెర్షన్లు, పాత నిబంధన యొక్క గ్రీకు అనువాదములు, ఉండేవి. అయితే వారు కలిగియుండిన లేఖనములు నమ్మకమైనవి మరియు దేవుని ప్రజలను నడిపించుటకు సరిపోతాయని యేసు మరియు ఆయన అపొస్తలులు నమ్మారు. ఇదే విధంగా, వాస్తవిక క్రొత్త నిబంధన పత్రముల యొక్క పలు కాపీలను ఆదిమ సంఘము ఉపయోగించింది, ఎందుకంటే దేవుని ప్రజలను నడిపించుటకు ఆధారయోగ్యమైన కాపీలు కూడా సరిపోతాయని వారు నమ్మారు.

రెండవదిగా, ఆధునిక క్రైస్తవులకు లేఖనముల యొక్క ప్రాచీన కాపీలను అధ్యయనము చేయుట కొరకు మరియు పోల్చుట కొరకు అంకితము చేయబడిన అనేక దశాబ్దముల పాండిత్య పరిశోధన అందుబాటులో ఉన్నది. బైబిలు యొక్క హెబ్రీ మరియు గ్రీకు ప్రతులు మనకు అందుబాటులో ఉన్న ప్రాచీన రచనలన్నిటి కంటే ఆధారయోగ్యమైనవిగా ఉన్నాయని ఈ పరిశోధనలు మరలా మరలా నిర్థారించాయి. తన దైవకృతములో, దేవుడు విశేషమైన విధానములలో లేఖనములను భద్రపరిచాడు. ఈ కారణము చేత, మనము వాటిని సరిగా అనువదించినట్లయితే నేడు మన యొద్ద ఉన్న బైబిళ్ళు కూడా క్రీస్తు సంఘమును నడిపించుటకు సరిపోతాయి.

ప్రాచీన చరిత్రలో పుస్తకములను కాపీ చేయవలసి వచ్చినప్పుడు, ఒక శాస్త్రి వాటిని చేతితో ఒక్కొక్క పదము మరియు ఒకొక్క మాట వ్రాసేవాడు. అలా చేసినప్పుడు సాధారణంగానే కొన్ని శాస్త్రీయ మార్పులు జరగడం సహజమే: అక్షర తప్పిదములు, పదములను విడిచిపెట్టుట, పదముల క్రమముల మార్పు, మొదలగునవి. చరిత్రలోని సామాన్య సమయము మరియు స్థలములో బైబిలు పునరుత్పత్తి చేయబడినప్పుడు ఇట్టి మార్పులు సాధారణంగా జరుగుతాయి. అయితే ప్రశ్న ఏమిటంటే ఈ మార్పులు మన యొద్ద లేఖనము యొక్క వాస్తవిక పదములు ఉన్నాయా లేవా అని ప్రశ్నించునంత ప్రాముఖ్యమైనవా, మరియు అంత అర్థవంతమైనవా, మరియు అంత తీవ్రమైనవా. సరే, మన యొద్ద లేఖనము యొక్క వాస్తవిక పదములు ఉన్నాయో లేవో నిర్థారించుటకు, మన యొద్ద ఉన్న మిగిలిన ప్రతులను చూసి, వాటిని ఒకదానితో ఒకటి పోల్చి, కాలక్రమములో ఎన్ని మార్పులు జరిగాయో మనము చూడవచ్చు. మరియు బైబిలు విషయములో శుభవార్త ఏమిటంటే, మనము పోల్చిచూచుటకు, అవి కాల క్రమేనా అభివృద్ధి చెందిన విధానమును చూచుటకు, మరియు వాస్తవిక పత్రములు ఏ విధంగా ఉన్నాయో చూచుటకు బైబిలు యొక్క అనేక ప్రతులు మనకు అందుబాటులో ఉన్నాయి, మరియు నేడు మన యొద్ద ఉన్న పదములు వాస్తవానికి ఆ కాలములో వ్రాయబడిన మాటలైయున్నాయి అని తెలుసుకొనుట మనకు గొప్ప నిశ్చయతను కలిగిస్తుంది. కాబట్టి, అవును, శాస్త్రులు కాలక్రమములో లేఖనములో మార్పుచేర్పులు చేశారు కాని నమ్మకమైన మార్గములో మనము వాక్యభాగమును వెలికితీయలేనంతగా మార్పులు జరుగలేదు.

— డా. మైఖేల్ జే. కృగర్

శతాబ్దము తరువాత శతాబ్దముగా అనేక శతాబ్దముల పాటు బైబిలు చేతివ్రాత ద్వారా కాపీ చేయబడినది. వాస్తవానికి, 1454 వరకు బైబిలు కాపీలు అన్ని చేతి వ్రాత ద్వారా లిఖించబడినవి... కాబట్టి బైబిలు కొంత కలుషితమైనదా అనుటకు క్లుప్త జవాబు: అవును, అది కొంత కలుషితమైనది. అయితే దీనికి సుదీర్ఘమైన జవాబు ఏమిటంటే, అది ఎలా కలుషితమైనది మరియు ఎంత వరకు కలుషితమైనది? ఇట్టి సమస్యల విషయములో, ఇది ఒకొక్క పుస్తకము మీద ఆధారపడియుంటుంది, అయితే లేఖనమును కాపీ చేయుటలో అత్యంత అద్భుతమైన విషయములలో ఒకటి ఏమిటంటే, ఈ వాక్యభాగ భిన్నత్వముల ద్వారా ఏ నాడు కూడా ఏ ఒక్క సిద్ధాంతము కూడా తారుమారు చేయబడలేదు. ఇది ఒక అద్భుతమైన సత్యము... ఆహా, ఎవరో పరదా వెనుక మన కొరకు లేఖనమును భద్రపరచుచున్నారు అని మనము చెప్పవచ్చు... అయితే మరియొక సారి, ఈ మార్పుల వలన క్రైస్తవ విశ్వాసములోని ప్రాముఖ్యమైన నమ్మకము ఏది కూడా ప్రభావితము చేయబడలేదు.

— డా. డేవిడ్ బి. వాలెస్

అయినను, ఆధునిక అనువాదములు అపరిపూర్ణమైనవి కాబట్టి, పరిశోధనా భాగములుగా వాటిని మరింత మెరుగుపరచుటకు మనము సిద్ధముగా ఉండాలి. అంతేగాక, మన లేఖన వ్యాఖ్యానములు ఒక మాట ద్వారా, ఒక విశేషమైన పదము ద్వారా, లేక కొన్ని ప్రాచీన ప్రతులలో మాత్రమే లేక కొన్ని లేఖన అనువాదములలో మాత్రమే కనిపించు ఇతర సూక్ష్మ విషయముల ద్వారా ప్రభావితము చేయబడుటకు మనము అవకాశం ఇవ్వకూడదు. లేఖనములోని కొన్ని భాగములను వ్యాఖ్యానించునప్పుడు లేఖనములోని ఇతర భాగములతో పోల్చి వాటిని నిర్థారించునట్లు మనము కష్టపడి పని చెయ్యాలి.

కర్బన సంబంధమైన ప్రేరణను గూర్చిన ఈ అవగాహనను మనస్సులో ఉంచుకొని, మన లేఖన పరిశోధనలో బైబిలు పత్రములను ఉద్ఘాటించుట కొరకు రెండవ వేదాంతశాస్త్ర ఆధారమును, అనగా దైవిక సర్దుబాటు సిద్ధాంతమును చూద్దాము.

దైవిక సర్దుబాటు అనగా లేఖనములోని ప్రతి విషయము — దాని పదములు, వ్యాకరణము మరియు సాహిత్య శైలితో సహా — ఆ దినములలోని సాంస్కృతిక మరియు భాషాపరమైన పద్ధతులలో నుండి వెలువడింది. కాబట్టి, లేఖనము ఈ పద్ధతులను ప్రతిబింబించు విధానములను మనము జాగ్రత్తగా పరిశీలన చేస్తే, దానిని మనకు సరిగా వ్యాఖ్యానించు అవకాశములు ఎక్కువగా ఉంటాయి.

ఒక ఉదాహరణగా, యోహాను 20:16లోని ఈ కథనమును వినండి:

యేసు ఆమెను చూచి–మరియా అని పిలిచెను. ఆమె ఆయనవైపు తిరిగి ఆయనను హెబ్రీ భాషతో రబ్బూనీ అని పిలిచెను. (ఆ మాటకు బోధకుడని అర్థము) (యోహాను 20:16).

బ్రాకెట్లలో ఉన్న మాటలను జాగ్రత్తగా పరిశీలించండి. ఈ వాక్యభాగము గ్రీకు భాషలో వ్రాయబడినది, అయితే యోహాను మరియ మాటలను చెప్పినప్పుడు, అతడు “బోధకుడు” అను మాట కొరకు గ్రీకు పదమును ఉపయోగించలేదు; అతడు అరమాయిక్ పదమును ఉపయోగించి, దానికి అనువాదమును ఇచ్చాడు.

యోహాను మొదటిగా మరియ మాటలను సూచించుటకు రబ్బూనీ అను అరమాయిక్ పదమును ఉపయోగించాడు, మరియు ఇది మరియ యేసుతో మాట్లాడునప్పుడు ఉపయోగించిన వాస్తవమైన మాట అయ్యున్నది. అయితే తన మొదటి శ్రోతలలో ఎక్కువమందికి అరమాయిక్ భాష తెలియదు అని యోహాను నమ్మాడు. కాబట్టి, వారు అర్థము చేసుకొను అనువాదమును అందించుట ద్వారా అతడు వాక్య భాగమును సర్దుబాటు చేశాడు: గ్రీకు పదమైన డిడస్కాలోస్. ముందుగా రబ్బూనీ అను పదమును ఉపయోగించుట ద్వారా, యోహాను మరియ ఇచ్చిన ప్రతిస్పందన నాటికను బలపరచిన ఒక సంకోచ తరుణమును సృష్టించాడు. మరియ ఆనందముతో కేక వేసినప్పుడు కలిగిన వాస్తవిక ధ్వనిని ఊహించుకొని, పునరుత్థానుడైన రక్షకుని యందు ఆమె కలిగియుండిన ఆనందమును మెచ్చుకొను విధముగా యోహాను వ్రాసిన వాక్యము శ్రోతలను పురికొల్పుతుంది.

ఇట్టి సాహిత్య రకములు మరియు పద్ధతులు లేఖనము యొక్క వాస్తవిక పత్రములలో సర్దుబాట్ల యొక్క ప్రాముఖ్యతను కనుపరుస్తాయి, మరియు వాస్తవిక అర్థమును పరిశోధించుట కొరకు మనము చేయు పరిశోధనలో ఇలాంటి విషయముల మీద దృష్టిపెట్టునట్లు మనలను పురికొల్పుతాయి.

మీరు బైబిలును చదువుచుండగా, లేఖనములో తెలుపబడిన విషయములను వాస్తవిక శ్రోతలు అర్థము చేసుకొనుటలో సహాయపడుటకు రచయితలు వీలైనంత కృషిని చేశారు అని ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది. కాబట్టి, ఉదాహరణకు, సువార్త రచయితలు అరమాయిక్ లేక హెబ్రీ పదములను తమ మొదటి శ్రోతల యొక్క లాభము నిమిత్తము అనువదించవచ్చు. లేక కొన్నిసార్లు కొన్నిస్థలములు ఇతర స్థలములకు అనుబంధముగా తెలియపరచబడవచ్చు, తద్వారా వారు అది వ్రాయబడిన భౌగోళమును గూర్చి అవగాహనను పొందుకుంటారు. వాస్తవిక శ్రోతలకు లేఖనమును అర్థము చేసుకొనుటకు సహాయము కావాలని రచయితలు తలంచారు అని రుజువు చేయుటకు అనేక మార్గములు ఉన్నాయి, కాబట్టి వారు బైబిలును సరిగా చదువుటకు ఉపయోగపడు పరికరములను వారి చేతులలో పెట్టారు.

— డా. సైమన్ విబర్ట్

మానవునికి సంబంధించిన ప్రతిదానికి సాంస్కృతిక నేపథ్యము ఉన్నది. మానవ భాష మరియు మానవ సంస్కృతి లేకుండా మీరు ఏవిధంగాను మనుష్యులతో మాట్లాడలేరు. కాబట్టి, దేవుడు మనకు తన సందేశమును ఇచ్చినప్పుడు, మనకు అర్థమయ్యే రీతులలో ఆయన తన సందేశమును మనకు ఇస్తాడు. లేఖనము వలె మాటలలో అది ఉన్నప్పుడు, ఆయన ఒక విశేషమైన భాషను ఉపయోగిస్తాడు. అంతేగాక, అది ఇవ్వబడిన సంస్కృతులకు అనుగుణంగా అది మన యొద్దకు చేరుతుంది. ఇప్పుడు, కొన్ని విషయములు స్పష్టముగా సంస్కృతేతరమైనవిగా ఉన్నాయి. అనగా, “వ్యభిచరింపవద్దు” అను మాట అన్ని సంస్కృతులలో ఒకే అర్థమునిస్తుంది... అయితే, మీ పొరుగువాడు పైకప్పు మీద నుండి క్రిందికి పడి, మీరు వాని రక్తమునకు దోషులు కాకుండునట్లు ఇంటి పైకప్పుకు పిట్టగోడ కట్టుట, లేక పైకప్పు చుట్టు ఫెన్సింగ్ వేయుటను గూర్చి కూడా లేఖనము చెబుతుంది. సరే, మా ప్రాంతములో, బల్లపరుపు పైకప్పులు లేనేలేవు. సాధారణంగా మా పొరుగువారు మా ఇంటి పైకి వెళ్లరు, కాబట్టి పిట్టగోడతో నాకు పనిలేదు. అయితే దీనిలో ఉన్న నియమము సంస్కృతులన్నిటికి అనువర్తించబడుతుంది, మరియు మీ పొరుగువాని భద్రత పట్ల ఆసక్తి చూపుటయే ఆ నియమము. మీరు మీ సహోదరుడు లేక సహోదరి యొక్క సంరక్షకులైయున్నారు. లేఖనములన్ని పరిస్థితులన్నిటి కొరకు వర్తించబడవు. అవి సర్వకాలము కొరకు వర్తిస్తాయిగాని, పరిస్థితులన్నిటికి వర్తించవు. పరిస్థితులు ఏమిటో మనము కనుగొనాలి, మరియు ఆ విభిన్నమైన సందర్భములలో దానిని ఎలా అనువర్తించాలో మనము నేర్చుకోవాలి, ఎందుకంటే ఆ విధంగానే దేవుడు మనకు లేఖనమును అనుగ్రహించాడు.

— డా. క్రైగ్ ఎస్. కీనర్

మనము ఇంతకు ముందు చూసినట్లు, ప్రతి బైబిలు భాగము యొక్క రచయిత, పత్రము మరియు శ్రోతల మీద దృష్టిపెట్టుట కొరకు బలమైన వేదాంతశాస్త్ర ఆధారమును లేఖనములు స్వయంగా అందిస్తాయి. అవును, వాస్తవిక అర్థము యొక్క ఈ మూడు మార్గదర్శకముల మీద విశేషమైన దృష్టిపెట్టుటకు కష్టపడి పని చేయవలసియుంటుంది. అయితే బైబిలు భాగము యొక్క రచయితను గూర్చి, పత్రమును గూర్చి మరియు వాస్తవిక శ్రోతలను గూర్చి మనము ఎంత ఎక్కువగా తెలుసుకుంటే, అంత చక్కగా మనము దాని యొక్క వాస్తవిక అర్థమును విశదీకరించగలుగుతాము. మరియు వాస్తవిక అర్థమును మనము ఎంత ఎక్కువగా అర్థము చేసుకోగలిగితే, అంత చక్కగా లేఖనములను నేటి మన జీవితములకు అనువర్తించుకోగలుగుతాము.

వాస్తవిక అర్థము అంటే ఏమిటో చూసి, దాని యొక్క వేదాంతశాస్త్ర ఆధారమును విశదీకరించాము కాబట్టి, మన లేఖన పరిశోధనలో వాస్తవిక అర్థము మీద దృష్టిపెట్టుట యొక్క ప్రాముఖ్యతను ఇప్పుడు చూద్దాము.

సరియైన పరిశోధన యొక్క ప్రాముఖ్యతను మనము రెండు మార్గములలో చూద్దాము. మొదటిగా, సంఘ చరిత్ర అంతటా, ముఖ్యముగా ప్రొటెస్టెంట్ సంస్కరణ కాలములో ఈ ప్రక్రియ యొక్క ప్రాముఖ్యతను మనము చూద్దాము. మరియు రెండవదిగా, వాస్తవిక అర్థమును పరిశోధించుట యొక్క ప్రాముఖ్యతను నిర్లక్ష్యము చేయుటకు కారణమైన ఆధునిక సంఘములోని కొన్ని సవాళ్లకు మనము సమాధానమిద్దాము. సంఘ చరిత్రను క్లుప్తంగా చూస్తూ ఆరంభిద్దాము.

వాస్తవిక అర్థమును అన్వేషించుట బైబిలు వ్యాఖ్యానములో ఒక క్రొత్త, ఆధునిక ఉద్ఘాటన కాదు. వాస్తవిక అర్థమును నేడు మనము అన్వేషించునంతగా వెదకని కొన్ని విస్తృతమైన వ్యాఖ్యానశాస్త్ర వ్యవస్థలను కొన్ని సమయాలలో క్రైస్తవ సంఘము ప్రతిపాదించిన విషయము వాస్తవమే. అయినను, సంఘ చరిత్ర అంతటిలో, లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును వెదకుట బైబిలు వ్యాఖ్యానములో ఒక ప్రాముఖ్యమైన భాగమైయున్నది అని ప్రఖ్యాతిగాంచిన వేదాంతవేత్తలు అందరు తెలియపరచారు.

లేఖనము యొక్క అర్థమును మన సొంత ప్రయోజనముల కొరకు ఉపయోగపడు విధముగా మలచుకొనిన కొన్ని అబద్ధ బోధకుల గుంపుల నుండి ఎదురైన సవాళ్ల నుండి లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును భద్రపరచుట ఆదిమ సంఘము కలిగియుండిన ఒక ముఖ్యమైన పని అయ్యుండినది. కేవలం వాస్తవిక సందేశము మాత్రమే అధికారికమైనది కాబట్టి బైబిలు గ్రంథముల యొక్క వాస్తవిక సందేశమును భద్రపరచుట కొరకు సంఘ చరిత్రలోని అనేకమంది ఆదిమ రచయితలు కృషి చేశారు.

ఉదాహరణకు, క్రీ.శ. 130 నుండి 202 మధ్య కాలములో నివసించిన ఆదిమ సంఘ పితరుడైన ఐరేనియస్, తన రచనయైన ఎగైనెస్ట్ హెరసీస్, 3వ గ్రంథము, 7వ అధ్యాయము, మొదటి భాగములో పౌలు రచనల యొక్క తప్పుడు వ్యాఖ్యానములను ఈ విధంగా ఖండించాడు. అక్కడ ఐరేనియస్ వ్రాసిన మాటలను వినండి:

“యుగసంబంధమైన దేవత విశ్వసించనివారి మనోనేత్రములకు గుడ్డితనము కలిగించింది” అని రెండవ కొరింథీ పత్రికలో పౌలు స్పష్టముగా పలికిన మాటలను వారు ఉద్ఘాటిస్తారు, మరియు ఈ లోకములో ఒక దేవత ఉన్నది అని చెబుతారు, కాని ప్రధానులను, ఆరంభమును మరియు సామర్థ్యమును మించిన మరొకరు ఉన్నారు ... అలాగే .... పౌలు రచనలను ఎలా చదవాలో వారికి తెలియదు.

యేసు పాత నిబంధనలోని సృష్టికర్త దేవుని నుండి గాక మరొక ఉన్నతమైన దేవుని నుండి వచ్చాడు అని నమ్ము జ్ఞోస్తికవాద బోధకులను యిరేనియస్ ఖండిస్తున్నాడు. పాత నిబంధనలోని “యుగసంబంధమైన దేవత” క్రొత్త నిబంధనలోని ఉన్నతమైన, “ప్రధానులు, ఆరంభము మరియు అధికారము కంటే ఉన్నతమైన” దేవుని చూడలేకుండా ప్రజల యొక్క నేత్రములకు గుడ్డితనము కలిగించాడు అని 2 కొరింథీ. 4:4 బోధిస్తుంది అని ఈ అబద్ధ బోధకులు నమ్మారు. వారు పౌలు యొక్క వాస్తవిక అర్థమును కనుగొనలేకపోతున్నారు కాబట్టి ఈ జ్ఞోస్తిక వ్యాఖ్యానకర్తలకు పౌలు మాటలను చదువుట రాదు అని కనుపరచుట కొరకు తన గ్రంథములోని ఈ అధ్యాయమును యిరేనియస్ అంకితం చేశాడు.

మధ్య యుగములలో ఐరోపాలో, లేఖనములు ప్రధానముగా సంఘ పరంపర యొక్క నేపథ్యములో వీక్షించబడిన కొన్ని తీవ్రమైన సందర్భములు ఉన్నాయి. అయితే వాస్తవిక అర్థము లేక సెన్సస్ లిటరలిస్ మీద కూడా బలమైన నమ్మకము ఉండేది.

ఉదాహరణకు, ప్రఖ్యాతిగాంచిన వేదాంతవేత్త అయిన థామస్ అక్వినాస్ తాను వ్రాసిన పుస్తకమైన సుమ్మ థియోలాజిక, 1వ భాగము, 1వ ప్రశ్న, 10వ వ్యాసములో, ఒక వాక్యభాగము అందించు అర్థములన్నిటికీ సెన్సస్ లిటరలిస్ ఆధారముగా ఉన్నదని అతడు చెప్పాడు.

కాబట్టి పవిత్ర రచనలలో ఎలాంటి సందేహము ఉండదు, ఎందుకంటే భావనలు అన్ని ఒకే దాని మీద ఆధారపడియుంటాయి — అక్షరార్థ — మరియు దానిలో నుండియే తర్కము వెలికితీయబడుతుందిగాని, రూపకముల కొరకు ఉద్దేశించబడినవాటిలో నుండి కాదు.

ఈ భాగము స్పష్టముగా సూచించుచున్నట్లు, లేఖనములో అనేక భావనలు ఉన్నాయని అక్వినాస్ నమ్మాడు, కాని “భావనలు అన్ని అక్షరార్థము మీద ఆధారపడియుంటాయి” అని అతడు ఉద్ఘాటించాడు. మరియు ఈ అక్షరార్థ భావనలో నుండియే “ఈ తర్కము” — లేక సంఘములో వ్యాఖ్యానము — “వెలికితీయబడుతుంది.”

తరువాత, పద్నాల్గవ శతాబ్దము నుండి పదిహేడవ శతాబ్దము వరకు ఐరోపాలో జరిగిన జ్ఞానోదయ కాలములో, సాహిత్య వ్యాఖ్యానము మీద సంఘము యొక్క నియంత్రణ నిదానముగా సన్నగిల్లింది. ఫలితంగా, వ్యాఖ్యానమును ఉనికిలో ఉన్న సంఘ పరంపరకు అనుసంధానము చేయుట మీద ఉద్ఘాటన బలహీనపరచబడింది, మరియు లేఖనముల యొక్క వాస్తవిక అర్థము మీద ఉద్ఘాటన బలపరచబడింది. ఈ కాలములో, అనేక ప్రాముఖ్యమైన ప్రాచీన గ్రీకు మరియు ల్యాటిన్ సాహిత్య భాగములు వాస్తవిక భాషలలో ఐరోపా అంతా ప్రచిలితమైయ్యాయి. మరియు ఈ వాక్యభాగములను అధ్యయనం చేసిన పండితులు వాటి వాస్తవిక భాషలు మరియు చారిత్రిక నేపథ్యము మీద దృష్టిపెట్టారు. అంతేగాక, ఈ వాక్యభాగముల యొక్క వ్యాఖ్యానములను వారు సంఘ అధికారము మరియు పరంపరగాక వాస్తవిక అర్థము మీద కేంద్రీకృతము చేశారు.

ఈ మార్పు పదిహేను మరియు పదహారవ శతాబ్దములలో ప్రొటెస్టెంట్ సంస్కరణ కాలములో వ్యాఖ్యానశాస్త్రములో జరిగిన మార్పుచేర్పులకు మార్గమును సిద్ధపరచింది. మార్టిన్ లూథర్ మరియు జాన్ కెల్విన్ వంటి పండితులు లేఖనములను తమ వాస్తవిక భాషలలో మరియు చారిత్రిక నేపథ్యములలో పరిశోధించుట కొరకు తమను తాము అంకితం చేసుకున్నారు. లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును తెలుసుకొనుట రోమ్ యొక్క వేదాంతశాస్త్రము కంటే బైబిలు వారికి ఉన్నతమైన అధికారమైయున్నదని నొక్కి చెప్పుటలో సహాయపడింది అని వారు నమ్మారు.

ఇవాంజెలికల్ పండితుల మధ్య, లేఖన వ్యాఖ్యానమును గూర్చి ఈ అభిప్రాయమును “వ్యాకరణ-చారిత్రిక పద్ధతి” అని పిలుస్తారు. ఈ పద్ధతి లేఖనములో ఉద్ఘాటించబడింది, సంఘ చరిత్ర అంతటిలో ప్రాముఖ్యమైయున్నది, మరియు సంస్కరణ కాలము నుండి లేఖన అధ్యయనమునకు ఒక ప్రాముఖ్యమైన పద్ధతి అయ్యున్నది.

మధ్య యుగములలో, లేఖనములు సమాజమంతటి యొక్క గ్రంథమైయున్నది. విద్యనభ్యసించిన ప్రజలు ఎక్కువ సమయమును లేఖనముల అధ్యయనము కొరకు వెచ్చించారు, మరియు ఇవి సమాజములో మరియు సంఘములో గొప్ప భూమికను పోషించాయి. మరియు ఆ లేఖన అధ్యయనములో, మధ్య యుగములలో, వారు వాక్యభాగములోని అనేక విభిన్నమైన పొరల మీద దృష్టిపెట్టు ఒక దీర్ఘమైన లేఖన అధ్యయన విధానమును అభివృద్ధి చేశారు. లేఖనముల యొక్క వాస్తవిక అర్థము, అనగా చారిత్రిక రచయిత యొక్క ఉద్దేశము, మధ్య యుగములలోని వ్యాఖ్యాన విధానములో ఒక ప్రాముఖ్యమైన భాగమైయున్నది. అయితే, ఇది మరింత ఉన్నతమైన కార్యమునకు మార్గముగా పరిగణించబడింది. తదుపరి వ్యాఖ్యానమునకు భిన్నముగా, రచయిత యొక్క ఉద్దేశము లేక వాస్తవిక అర్థము మంచి అధ్యయనము కొరకు ఆధారముగా పరిగణించబడింది, అయితే వాస్తవిక అర్థము కంటే కూడా ప్రాముఖ్యమైనదిగా పరిగణించబడిన మరొకటి ఉన్నది. అది క్రీస్తు కేంద్రితమైయున్నది, మరియు చాలాసార్లు యుగాంతశాస్త్రము లేక అంత్యదినముల మీద దృష్టి లేక బైబిలు యొక్క అంతిమ క్రీస్తుకేంద్రిత అధ్యయనము అయ్యున్నది. కాబట్టి రచయిత యొక్క ఉద్దేశము ప్రాముఖ్యమైనదే గాని, దానిని సర్వస్వంగా మాత్రం పరిగణించకూడదు. ఇది ఒక గమ్యము కొరకు మాద్యమముగా మాత్రమే పరిగణించబడుతుంది.

— డా. జోనాథన్ టి. పెన్నింగ్టన్

మధ్య యుగములలో వాస్తవిక అర్థము మరియు సంఘ పరంపర మధ్య ఉన్న అనుబంధమును గూర్చిన ప్రశ్న మధ్యయుగ వ్యాఖ్యానకర్తలను మనము అడిగితే వారు మన వైపు వింతగా చూస్తారు, ఎందుకంటే మధ్యయుగ కాలములో లేఖనము యొక్క అర్థము మీద ఎక్కువ దృష్టి పెట్టేవారు... సంఘ పరంపరయే బైబిలు యొక్క బోధన అయ్యున్నది అను నిశ్చయతతో వారు బైబిలును ఆశ్రయించేవారు. ఇప్పుడు, ఇరవై ఒకటవ శతాబ్దపు ప్రొటెస్టెంట్లమైన మనము దానిని చూసి దానిని బేఖాతరు చేయుట సహజమే, కాని మనము కూడా కొన్నిసార్లు ఇలానే చేస్తాము. మీకు తెలుసా, జాన్ కెల్విన్, లేక జాన్ వెస్లీ, లేక మార్టిన్ లూథర్, లేక ఇతరుల యొక్క బోధ లేఖనము యొక్క బోధ అయ్యున్నదని చెబుతూ తిరుగు అనేకమంది ప్రజలు మన మధ్య ఉన్నారు. కాబట్టి, మధ్య యుగములలో వారు విశ్వాస నియమము మీద ఆధారపడియున్న లేఖన వ్యాఖ్యాన పద్ధతిని అనుసరించేవారు. “అపొస్తలులు మనకు అందించిన విశ్వాసము లేఖనభాగము యొక్క విశేషతలలో నుండి మనకు ఎలా అందించబడుతుంది?”

— డా. కేరీ విన్జంట్

బైబిలు భాగముల యొక్క వాస్తవిక అర్థమును పరిశోధించుట సంఘ చరిత్ర అంతటిలో ప్రాముఖ్యమైన విషయముగా ఉండెను అని మనము చూశాము కాబట్టి, ఆధునిక సంఘములో ఈ ఆలోచనకు విరోధముగా తలెత్తిన కొన్ని సవాళ్లను ఇప్పుడు మనము పరిగణిద్దాము.

కేవలం బైబిలు మాత్రమేగాక, ఇతర భాగముల యొక్క వాస్తవిక అర్థము యొక్క ప్రాముఖ్యతను అనేక విధాలుగా ప్రశ్నించు దినమున మనము నివసించుచున్నాము. మనము ఇంతకు ముందు చూసినట్లు, మునుపు, అనేకమంది వ్యాఖ్యానకర్తలు ప్రతి వాక్యభాగము యొక్క అనేక అర్థములను గూర్చి మాట్లాడారు, ఎందుకంటే బైబిలు మన ఊహలకు మించిన దేవుని యొద్ద నుండి వచ్చింది అని వారు నమ్మారు. అయితే ఆధునిక లోకములో, బైబిలు యొక్క వాస్తవిక అర్థము లేక ఇతర సాహిత్యముల వాస్తవిక అర్థము యొక్క విలువ దేవుని వలన ప్రశ్నించబడలేదుగాని, మానవ సంభాషణ యొక్క స్వభావము వలన ప్రశ్నించబడుతుంది.

ఇరవైయ్యవ శతాబ్దము యొక్క ఆరంభములో, సాహిత్య విమర్శను అనుసరించు ఆధునిక విద్యాలయములు వాస్తవిక అర్థమును నిర్లక్ష్యం చేశాయి. లేఖనము యొక్క రచయితలు మరియు వాస్తవిక శ్రోతలను గూర్చి చాలా వరకు తెలుసుకొనుట సాధ్యము కాదు అని ఈ విద్యాలయములు సాధారణంగా వాదించాయి. రచయితలను మరియు శ్రోతలను నిశ్చయముగా గుర్తించుట సాధ్యము కాదు అని చరిత్రకారులు చెప్పారు. ఆధునిక సంస్కృతులలోని అనుమితులను మనము ప్రాచీన సంస్కృతులకు అనువర్తించకూడదు అని మానవశాస్త్రజ్ఞులు ఉద్ఘాటించారు. ఆధునిక పాఠకులు ప్రాచీన రచయితల యొక్క ఉద్దేశములను సరిగా అర్థము చేసుకోలేరు అని మనోవిజ్ఞాన శాస్త్రజ్ఞులు సూచించారు. మానవ జ్ఞానము ఎంత వ్యక్తిగత ఆధారితమైనది అంటే రచయితలు ఏమి ఆలోచన చేశారో నిజముగా తెలుసుకొనుట ఇంచుమించు అసాధ్యమని తత్వవేత్తలు వాదించారు.

ఇరవైయ్యవ శతాబ్దము మధ్య కాలానికి, ప్రాచీన రచయితలు మరియు శ్రోతలను గుర్తించు విషయములో ఎదురైన నిరాశ వారిని పూర్తిగా విసర్జించి, వాక్య భాగము మీద మాత్రమే పూర్తిగా దృష్టిపెట్టునట్లు అనేకమంది వ్యాఖ్యానకర్తలను పురికొల్పింది. క్రొత్త విమర్శకులు ఎలాంటి చారిత్రిక నేపథ్యము లేకుండా లేఖనభాగములను అధ్యయనము చేయుటకు ప్రయత్నించారు. భాషాత్మక వ్యవస్థలో పలు వికల్పముల దృష్ట్యా పత్రములోని మాటల ఎంపికలో నిర్మాణవాదులు అర్థమును కనుగొన్నారు. మరియు అధునాతన పాఠకులు వాక్యభాగమునకు స్పందించిన విధానములలో పాఠకుల-స్పందన విమర్శకులు అర్థము కొరకు వెదికారు.

ఇరవైయ్యవ శతాబ్దము యొక్క చివరి దశాబ్దములలో, వాక్యభాగము యొక్క అర్థమును కనుగొనుట సాధ్యము కాదు — లేక అది దుష్టమైనది — అని సాహిత్య విమర్శకులు తెలియపరచారు. ఆధునిక పాఠకుల మీద ప్రాచీన రచయితల యొక్క ఆలోచనలను రుద్దుటను కొంతమంది పోస్ట్ నిర్మాణవాదులు నిరాకరించారు. వాక్యభాగములను అర్థము చేసుకొనుటకు కష్టముగా చేయుటకు స్పష్టముగా కనిపించు వైరుధ్యములు మరియు సందిగ్ధతల మీద దృష్టిపెట్టుట ద్వారా ప్రాచీన వాక్యభాగములను “విప్పమని” వారు పాఠకులను ప్రోత్సహించారు. మరియు అనేకమంది విమర్శనాత్మక పండితులు ప్రాచీన రచయితలను తిరస్కరించి, తమ సొంత ఉద్దేశ్యములకు అనుగుణంగా లేఖనములోని మాటలను మరల్చుకొనమని ఆధునిక పాఠకులను ప్రోత్సహించారు.

ఇది ఎంత వింతగా అనిపించినప్పటికీ, లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును కనుగొనుటలోని విలువను సవాలు చేసిన విమర్శనాత్మక పండితుల నుండి అనేక ఉపయోగకరమైన మెళకువలను కనుగొనుట సాధ్యమే. అయితే మొత్తము మీద, సంస్కరణ కాలములోని పాఠములను జ్ఞాపకముంచుకొనుట యుక్తమైన పని. వ్యాఖ్యానశాస్త్ర బానిసత్వమును తప్పించుకొనుటకు, మానవ వ్యాఖ్యానకర్తల యొక్క బానిసత్వమును తప్పించుకొనుటకు ఏకైక మార్గము, బైబిలు భాగములను మొట్టమొదటిగా పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరేపించిన చారిత్రిక నేపథ్యములో చూచుట అయ్యున్నది. లేఖనములను తమ స్వప్రయోజనాల కొరకు ఉపయోగించి ఇతరుల జీవితముల మీద తమ సొంత అధికారమును మోపుట కొరకు లేఖనముల యొక్క మద్దతు తమకు ఉన్నది అని చెప్పుకున్న వ్యక్తులు, సాంస్కృతిక ఉద్యమాలు, సంఘములు మరియు ఇతరులకు విరోధముగా బైబిలు యొక్క అధికారమును భద్రపరచుటకు ఇది ఏకైక మార్గమైయున్నది.

సంఘ అధికారుల వ్యాఖ్యానశాస్త్ర బానిసత్వమును నివారించుటకు పరిశుద్ధాత్మ ప్రేరేపించిన చారిత్రిక నేపథ్యములో బైబిలును చూచుట ఏకైక మార్గమైయున్నది అని సంస్కర్తలు చూశారు. ఇదే విధముగా, సమకాలీన వ్యక్తులు, రాజకీయ ఉద్యమాలు, సంఘములు మరియు ఇతర అధికారముల ద్వారా కలుగు వ్యాఖ్యానశాస్త్ర బానిసత్వము నుండి బైబిలు యొక్క అధికారమును భద్రపరచుటకు బైబిలు యొక్క వాస్తవిక అర్థము కొరకు వెదకుట ఏకైక మార్గమైయున్నది.

లేఖనము యొక్క పరిశోధనను గూర్చిన ఈ పాఠములో, మన పరిశోధనా విషయముగా లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును మనము నిర్వచించాము. వాస్తవిక అర్థము మీద దృష్టి నిలుపుటకు మనము వేదాంతశాస్త్ర ఆధారమును వివరించాము. వాస్తవిక అర్థము మీద సరియైన దృష్టిని పెట్టుట యొక్క ప్రాముఖ్యతను మనము చూశాము.

ఈ పాఠము అంతటిలో మనము చూసినట్లు, బైబిలు వ్యాఖ్యానములో అనేక కోణములు ఒక పురావస్తుశాస్త్ర తవ్వకమును పోలియున్నది. లేఖనముల యొక్క వాస్తవిక అర్థమును కనుగొనుటకు మనము వాటిని వాటి యొక్క ప్రాచీన చారిత్రిక నేపథ్యములలో పరిశోధిస్తాము — తమ వాస్తవిక శ్రోతల యొక్క భావనలు, ప్రవర్తనలు మరియు భావోద్వేగములను ప్రభావితము చేయుటకు పరిశుద్ధాత్మ మరియు ప్రేరేపించబడిన రచయితలు ఉద్దేశించిన విధానములు. ప్రతి బైబిలు భాగము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును గ్రహించుట వ్యాఖ్యానమునకు చాలా కీలకమైయున్నది, ఎందుకంటే వాస్తవిక అర్థము చరిత్రయందంతటా ప్రజలందరి కొరకు స్వయంగా దేవుని యొక్క అధికారమును కలిగినదిగా ఉన్నది. ఈ కారణం చేత, ప్రతి బైబిలు భాగము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును గూర్చిన మన అవగాహనను అభివృద్ధి చేసుకొనుట కొరకు మనము ఎల్లప్పుడూ సిద్ధముగా ఉండాలి, తద్వారా మనము చేయు ప్రతి ఆధునిక అనువర్తనము దాని యొక్క అధికారిక వాస్తవిక అర్థమునకు అనుగుణంగా ఉన్నదను నిశ్చయతను పొందుకోగలము.