HGB-04 అర్థానికి విధానాలు

ప్రజలు ఒక బైబిలు భాగము యొక్క అర్థమును గూర్చి అసమ్మతిని తెలుపుట ఏదో ఒకసారి మనము వినే ఉంటాము. చాలాసార్లు, ఈ సంభాషణలు ఒకే విధంగా ముగుస్తాయి. “సరే, మీ వ్యాఖ్యానము, కేవలం మీ అభిప్రాయము మాత్రమే” అని ఒకరంటారు. అయితే “లేదు, ఇది నా అభిప్రాయము మాత్రమే కాదు. ఇది సత్యము” అని మరొక వ్యక్తి స్పందిస్తాడు. ఈ మాటలు బైబిలు వ్యాఖ్యానములో కొన్ని ప్రధానమైన ప్రశ్నలను ప్రతిబింబిస్తాయి: బైబిలులోని ఒక భాగమును మనము చదివి, దాని అర్థమును గూర్చి ఒక నిర్థారణకు వచ్చినప్పుడు, ఆ నిర్థారణ ఒక వాస్తవిక సత్యమా, వ్యక్తిగత అభిప్రాయమా, లేక వీటి మధ్యలోని వేరొక విషయము అయ్యున్నదా?

ఆయన మనకు లేఖనమును అనుగ్రహించాడు: వ్యాఖ్యానమునకు పునాదులు అను మన పాఠ్యక్రమములో ఇది నాల్గవ పాఠము మరియు దీనికి, “అర్థము పట్ల పలు దృష్టికోణములు” అను శీర్షికనిచ్చాము. ఈ పాఠములో, వ్యాఖ్యానకర్తలు ఒక లేఖనభాగము యొక్క అర్థమును గుర్తించిన మరియు వర్ణించిన ప్రధానమైన విధానములను కొన్నింటిని మనము చూద్దాము.

బైబిలులోని లేఖనభాగముల యొక్క అర్థమును గూర్చి మనము ప్రశ్నలను అడుగుట ఆరంభించుచుండగా, జ్ఞానమును పొందుకొనవలసిన విషయములకు మరియు జ్ఞానమును పొందు వ్యక్తులకు మధ్య వ్యత్యాసము చూపుతూ ఆరంభించుట సహాయకరముగా ఉంటుంది. జ్ఞానమును పొందవలసిన విషయములు అనగా మనము అర్థము చేసుకొనుటకు ప్రయత్నించు విషయములు. ఈ విషయములు ఆలోచనల వంటి సంక్షేపమైనవి కావచ్చు, లేక ప్రజలు లేక స్థలములు వంటి మూర్తత్వము కలిగినవి కావచ్చు.

ఉదాహరణకు, జీవశాస్త్రజ్ఞులు జంతువులు మరియు మొక్కలు వంటి విషయములను గూర్చి అధ్యయనం చేస్తారు. మరియు సంగీతకారులు సంగీతం మరియు సంగీత వాయిద్యములు వంటి వాటిని గూర్చి అధ్యయనం చేస్తారు. భిన్నముగా, జ్ఞానమును పొందు వ్యక్తులు అనగా అధ్యయనము చేయు ప్రజలైయున్నారు. జీవశాస్త్రములో, జీవశాస్త్రజ్ఞులు స్వయంగా జ్ఞానమును పొందు వ్యక్తులైయున్నారు. సంగీతములో, సంగీతకారులు స్వయంగా జ్ఞానమును పొందు వ్యక్తులైయున్నారు.

కాబట్టి, మనము బైబిలును వ్యాఖ్యానించునప్పుడు, మనము ఆ వ్యక్తులమైయున్నాము, ఎందుకంటే మనము వ్యాఖ్యానమును చేస్తున్నాము. మరియు మనము అధ్యయనము చేయు విషయము బైబిలు అయ్యున్నది, ఎందుకంటే మనము దానిని వ్యాఖ్యానించుటకు ప్రయత్నించుచున్నాము.

ఇప్పుడు, ప్రతి విధమైన మానవ అవగాహనలో జ్ఞానము యొక్క విషయములు మరియు వ్యక్తులు ఇరువురు భాగమైయుంటారు అని చూచుట సులువైన పనే. అయితే జ్ఞానాన్వేషణలో విషయములు మరియు వ్యక్తులు కలిసి ఎలా పనిచేస్తారు?

మానవ జ్ఞానము యొక్క విషయములు మరియు వ్యక్తులను గూర్చి మూడు ప్రధానమైన దృష్టికోణములలో చర్చించుట చాలాసార్లు సహాయకరముగా ఉంటుంది. మొదటిగా, కొంతమంది నిష్పక్షతావాదము వైపుకు మొగ్గుచూపుతుంటారు. సరియైన పరిస్థితులలో, పక్షపాతములేని లేక వాస్తవిక జ్ఞానమును సంపాదించుట సాధ్యమేనని నిష్పక్షతావాదులు నమ్ముతారు. రెండవదిగా, ఇతరులు మనోవాదమునకు మొగ్గుచూపుతారు. మన జ్ఞానము అన్నివేళల మన వ్యక్తిగత పక్షపాతముల ద్వారా ప్రభావితము చేయబడుతుంది కాబట్టి నిష్పక్షవాదము అసాధ్యమని మనోవాదులు నమ్ముతారు. మూడవదిగా, కొందరు సంభాషణావాదము అను పైవాటి మధ్యలో ఉండు దానిని కనుగొన్నారు. ఈ దృష్టికోణము నిష్పక్ష వాస్తవము మరియు మన మనోవాద దృక్కోణము మధ్య తరచుగా “సంభాషిస్తుంది” అని ఉద్ఘాటిస్తుంది.

నిరాశ్చర్యముగా, బైబిలు వ్యాఖ్యానములో ఈ మూడు దృష్టికోణములు ఉపయోగించబడినవి. కాబట్టి, ఈ పాఠములో లేఖనము యొక్క అర్థమును మనము పరిగణించుచుండగా, ఈ ప్రశ్నకు జవాబిచ్చున్నప్పుడు మనము వీటిలో ప్రతిదాని మీద దృష్టిపెడదాము: ఒక బైబిలు భాగము యొక్క అర్థమును గూర్చి మనము కలిగియున్న అవగాహన నిష్పక్షమైనదా, మనోవాదమైనదా, లేక సంభాషణాత్మకమైనదా?

ఈ పాఠములో, అర్థమునకు ఈ మూడు ప్రధానమైన దృష్టికోణముల మీద మనము దృష్టిపెడదాము. మొదటిగా, మనము నిష్పక్ష దృష్టికోణములను పరిగణిద్దాము. రెండవదిగా, మనోవాద దృష్టికోణములను మనము చూద్దాము. మరియు మూడవదిగా, సంభాషణాత్మక దృష్టికోణములను విశదీకరిద్దాము. లేఖనము యొక్క అర్థము పట్ల నిష్పక్ష దృష్టికోణములను చూస్తూ ఆరంభిద్దాము.

ఏదో ఒక విషయమును గూర్చి తమ అభిప్రాయములను కలిగియుండి, ఆ అభిప్రాయములను వాస్తవిక సత్యములతో సమర్ధించలేని ప్రజలను మనమంతా చూసేయుంటాము. అవును, బైబిలు వ్యాఖ్యానము విషయములో కూడా ఇదే వాస్తవమైయున్నది. అనేక బైబిలు భాగముల యొక్క అర్థములను గూర్చి అభిప్రాయముల కొరత లేదుగాని, అనేకమంది ప్రజలు తమ వ్యాఖ్యానములను వాస్తవిక సత్యముల మీద ఆధారము చేసుకొనుటకు ప్రయత్నించరు. ఒక బైబిలు భాగము యొక్క అర్థమును గూర్చి వారు నమ్ము విషయమును ఉద్ఘాటించి అక్కడితో వదిలిపెట్టేస్తారు. మనము ఈ సమస్యను తరచుగా ఎదుర్కొనునప్పుడు, అది మనకు నిరాశను కలిగించవచ్చు, మరియు కనీసం కొంతవరకైనా వాస్తవముల మీద ఆధారపడు లేఖన అవగాహనల కొరకు తాపత్రయపడునట్లు అది మనలను పురికొల్పవచ్చు.

పదిహేడు మరియు పద్దెనిమిదవ శతాబ్దముల నుండి ఐరోపాలో, నిష్పక్షవాదము బైబిలు వ్యాఖ్యానమును బహుగా ప్రభావితము చేసింది. సారములో, బైబిలును వారు పక్షపాతము లేకుండా అనువదించగలరు అని, మరియు దాని యొక్క అర్థమును నిశ్చయముగా తెలుసుకోగలరని పండితులు నమ్మారు. మనము లేఖనమును వ్యాఖ్యానించునప్పుడు మన వ్యక్తిగత పక్షపాతములన్నిటిని తొలగించగలమని చాలామంది నిష్పక్షవాదులు వాదించరు. అయితే మన వ్యాఖ్యానముల మీద ప్రభావము చూపకుండా వీటిని మనము నివారించవచ్చని, తద్వారా లేఖనమును గూర్చి మనము సరియైన అవగాహనను పొందుకోవచ్చని వీరు నమ్ముతారు. ఉదాహరణకు, బైబిలులోని మొదటి వచనమైన ఆదికాండము 1:1 ఏమి చెబుతుందో మనకు తెలుసు :

ఆదియందు దేవుడు భూమ్యాకాశములను సృజించెను (ఆది. 1:1).

ఈ వాక్యభాగము యొక్క మౌలిక అర్థమును గ్రహించుట సులువైన పని అని చాలామంది వాదిస్తారు. కనీసం, “దేవుడు సమస్తమును సృజించాడు” అని మాత్రం మనము ఎంతో నిశ్చయతతో చెప్పవచ్చు.

“దేవుడు సమస్తమును సృజించాడు” అని ఆదికాండము 1:1 యొక్క అర్థము అయ్యున్నది అని నిష్పక్షవాదులు చెప్పిన ప్రతిసారి, పక్షపాతము లేకుండా వారు వచనమును అర్థము చేసుకున్నారని వారు నమ్ముతారు. కాబట్టి, వారి వ్యాఖ్యానమును తిరస్కరించిన ప్రతి ఒక్కరు వాస్తవిక సత్యమునకు అసమ్మతి తెలుపుతున్నారు అని వారు ఆలోచిస్తారు.

ఇప్పుడు, లేఖన అర్థము కొరకు అనేకమంది బైబిలు వ్యాఖ్యానకర్తలు ఈ పద్ధతిని ఎందుకు ఉపయోగించారు? మరియు బైబిలు వ్యాఖ్యానశాస్త్రములో నిష్పక్షవాదము వలన కలిగిన పరిణామాలు ఏవి?

ఈ ప్రశ్నలకు జవాబిచ్చుటకు, రెండు దశలలో చూచుట ద్వారా వ్యాఖ్యానమునకు నిష్పక్ష దృష్టికోణములను మనము పరిశోధిద్దాము. మొదటిగా, ఈ దృష్టికోణముల యొక్క తత్వసంబంధమైన మరియు సాంస్కృతిక నేపథ్యమును మనము చూద్దాము. రెండవదిగా, బైబిలు వ్యాఖ్యానము మీద వాటి యొక్క ప్రభావమును మనము ప్రస్తావిద్దాము. వ్యాఖ్యానమునకు నిష్పక్ష దృష్టికోణముల యొక్క నేపథ్యమును చూస్తూ ఆరంభిద్దాము.

నిష్పక్షవాదమును ఆధునిక తత్వశాస్త్రములోని అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విభాగములో మనము గుర్తించవచ్చు — ఈ విభాగమును మనము వైజ్ఞానిక తర్కవాదము అని పిలుస్తాము. 1596 నుండి 1650 మధ్య కాలములో నివసించిన రెనే డెస్కార్టస్ ను ఆధునిక తర్కవాదము యొక్క పితామహుడు అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే సత్యమునకు ఉన్నతమైన తీర్పరిగా అతడు తర్కమును ప్రతిపాదించాడు. అతని దృష్టికోణములో నుండి, మతము, పరంపరలు, నమ్మకములు, ఊహలు మరియు మూఢనమ్మకాలు మన ఆలోచనను తారుమారు చేసి మన నుండి నిష్పక్ష సత్యమును మరుగుచేస్తాయి. అయితే తీవ్రమైన తర్కముతో కూడిన ఆలోచన మీద ఆధారపడుట మానవులను సందిగ్ధత నుండి విమోచించి, నిష్పక్ష సత్యమును కనుగొనుటలో మనకు సహాయపడుతుంది అని డెస్కార్టస్ నొక్కి చెప్పాడు.

ప్రాకృతిక విజ్ఞానములలో జరిగిన పురోగతి ద్వారా కూడా వైజ్ఞానిక తార్కికవాదము ప్రభావితము చేయబడింది. 1561 నుండి 1626 మధ్య కాలములో జీవించిన ఫ్రాన్సిస్ బేకన్ ను ఆధునిక విజ్ఞానము యొక్క పితామహుడు అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే అతడు భౌతిక లోకము యొక్క అధ్యయనమునకు తార్కిక, జ్ఞానయుక్తమైన ఆలోచనను అనువర్తించాడు. ఫలితంగా, క్రమముగా చేయబడు అనుభావిక పరిశోధన — దీనిని మనము చాలాసార్లు “వైజ్ఞానిక పద్ధతి” అని పిలుస్తాము — మానవ మనోవాదమును అదుపుచేసి, మన చుట్టూ ఉన్న లోకమును గూర్చి ఒక నిష్పక్ష అవగాహనను పొందునట్లు మనలను బలపరుస్తుంది అను ఆలోచనను బేకన్ బలపరిచాడు.

వైజ్ఞానిక తార్కికవాదము ఎంత ఖ్యాతిని పొందింది అంటే, పదిహేడవ శతాబ్దము మొదలుకొని, ఇవరైయ్యవ శతాబ్దము చివరి వరకు ప్రతి అధ్యయన విభాగము దాని యొక్క దృష్టికోణములను అనువర్తించుకున్నది. మతము మరియు వేదాంతశాస్త్రము వంటి విభాగములు కూడా తార్కిక, వైజ్ఞానిక విశ్లేషణను ఎదుర్కొన్నాయి. అవును, తర్కము మరియు విజ్ఞానము అను అంశములు కొన్ని శతాబ్దములుగా అనేక మార్పులను ఎదుర్కొన్నాయి. అయితే నిష్పక్షవాదము యొక్క ప్రధానమైన ఆలోచన మాత్రం స్థిరముగా నిలిచియుండినది: తార్కికమైన వైజ్ఞానిక విశ్లేషణ చేయుట ద్వారా, మనము నిష్పక్షమైన జ్ఞానమును పొందుకోవచ్చు.

ఇరవైయ్యవ శతాబ్దములో, నిర్మాణవాదము అను విశాలమైన తత్వవాద దృక్కోణము ఆధునిక నిష్పక్షవాదమును తీవ్రతలోనికి నడిపించింది. సులువుగా చెబితే, వారు అధ్యయనం చేసిన ప్రతిదానిని గూర్చి — సమాజశాస్త్రము, కళ, భాష మరియు సాహిత్యముతో సహా — సంపూర్ణ అవగాహనను పొందుటకు నిర్మాణవాదులు తార్కిక మరియు వైజ్ఞానిక నిష్పక్షతను ఉపయోగించుటకు ప్రయత్నించారు. సాహిత్య వ్యాఖ్యానములో నిష్పక్షత కొరకు వారు కలిగియుండిన ఆశ ఎంత తీవ్రమైనది అంటే, మనోవాదమును పరిచయం చేయు ప్రతి విషయమును నిర్మాణవాదులు తిరస్కరించారు. రచయితల యొక్క ఉద్దేశములు, వాస్తవిక శ్రోతల యొక్క అవసరతలు, మరియు ఆధునిక పాఠకుల యొక్క అభిప్రాయములు తార్కికమైన వైజ్ఞానిక విశ్లేషణ కొరకు మనోవాదమైనవిగా పరిగణించబడినవి. అయితే తీవ్రమైన తార్కిక విశ్లేషణ వారు వ్యాఖ్యానించిన భాగములను గూర్చి వారికి నిష్పక్ష అవగాహనను కలిగించగలదు అని నిర్మాణవాదులు నమ్మారు.

దేవుడు మనలను సంపూర్ణమైన వ్యక్తులుగా కలుస్తాడు. ఆయన మనలోని ప్రతిదానిని సృజించాడు. అనగా ఆయన మన మనస్సులను చేశాడు; మన ఊహలను చేశాడు, ఆయన మన భావోద్వేగాలను చేశాడు. ఆయన సమస్తమును చేశాడు, మరియు మన పూర్ణ హృదయముతో, ప్రాణముతో, బలముతో మరియు మనస్సుతో ప్రేమపూర్వకముగా ఆయనకు స్పందించాలని ఆయన కోరుచున్నాడు, కాబట్టి మనలోని ప్రతి విషయము దీనిలో భాగమైయున్నది. కాబట్టి ఒక సంకుచితమైన జ్ఞాని బైబిలును అధ్యయనం చేయుట చాలదు, మరియు సంకుచితమైన భావన లేక ఊహాత్మక అధ్యయనము చాలదు. మీలో ఉన్న సమస్తమును ఉపయోగిస్తూ మీరు స్పందించాలి. దేవుడు అడుగుచున్నది ఇదే. అలాగే పాపము మన మనస్సులను మరియు మన ఊహలను ప్రభావితము చేయగలదు అను విషయము కూడా సత్యమైయున్నది. కాబట్టి ఒకదానిని మరొకదాని ద్వారా సరిచేయుటకు దేవుడు మనకు సమకూర్చాడు. కదా? కాబట్టి ప్రజలు ఊహాత్మకముగా ఒక ఆలోచనకు మొగ్గు చూపుతూ లేఖనమును చదివి ఇలా చెప్పవచ్చు, “యథార్థంగా, నేను నా మనస్సుపెట్టి దీనిని చదివినప్పుడు, నా ఊహలలో మార్పులు జరగాలని నేను చూడగలుగుతాను.” లేక వేరేవిధంగా, అవునా, కాదా? మరియు కొన్నిసార్లు నేను జ్ఞానముతో కూడిన ఆలోచనలను పొందాను మరియు అది దీని కంటే పెద్దది అని నేను చెప్పవలసియున్నది. మరియు ఊహాత్మక భావన మనలను హెచ్చరించవచ్చు, మరియు, ఈ ఆలోచన బైబిలానుగుణమైనది కాబట్టి నీవు దీని నుండి దూరముగా ఉండుట మంచిది అని చెప్పవచ్చు.

— డా. వెర్న్ పోయిత్రెస్స్

అర్థము పట్ల నిష్పక్ష దృష్టికోణముల యొక్క తార్కిక మరియు సాంస్కృతిక నేపథ్యమును చూశాము కాబట్టి, ఇప్పుడు బైబిలు వ్యాఖ్యానము మీద నిష్పక్ష దృష్టికోణములు చూపిన ప్రభావము మీద దృష్టిపెడదాము.

తార్కిక వైజ్ఞానిక నిష్పక్షవాదము బైబిలు వ్యాఖ్యానమును రెండు విధములుగా ప్రభావితము చేసింది. మొదటిగా, అది మనలను విమర్శనాత్మక బైబిలు అధ్యయనములలోనికి నడిపించింది. మరియు రెండవదిగా, అది ఇవాంజెలికల్ బైబిలు అధ్యయనముల మీద కూడా ప్రభావమును చూపింది.

విజ్ఞానము, పురావస్తుశాస్త్రము మరియు చరిత్ర ఉపయోగించు తార్కిక పరిశోధనను ఉపయోగించుట ద్వారా లేఖనములను విశ్లేషించుట ఉత్తమమైన మార్గమైయున్నది అని విమర్శనాత్మక పండితులు సాధారణంగా వాదిస్తుంటారు. విచారకరముగా, ఇట్టి పరిశోధనలలో ఉన్న పరిమితులను గుర్తించటలో విమర్శనాత్మక పండితులు విఫలమవుతారు, కాబట్టి లేఖనములో ఉన్న పలు దావాలను మరియు బోధలను తిరస్కరిస్తారు.

విమర్శనాత్మక పండితులకు భిన్నముగా, లేఖనము నిశ్చయముగా సత్యముగాను అధికారికముగాను ఉన్నదని, మరియు వైజ్ఞానిక ఆవిష్కరణములన్నీ దాని యొక్క బోధల మీద ఆధారపడియుండాలని ఇవాంజెలికల్ క్రైస్తవులు ఉద్ఘాటిస్తారు. అనగా విజ్ఞానము, పురావస్తుశాస్త్రము మరియు చరిత్రలో నుండి బైబిలును గూర్చి మనము ప్రాముఖ్యమైన విషయములను నేర్చుకోలేమని దీని అర్థము కాదు. తర్కమును మరియు వైజ్ఞానిక పద్ధతులను సరిగాను, బైబిలు అధికారమునకు సమర్పణతోను ఉపయోగించినప్పుడు, బైబిలులోని అర్థమును కనుగొనుటకు అవి ఎంతో ఉపయోగకరమైన పరికరములుగా ఉంటాయి. మరియు ఈ విభాగములలో నుండి కలుగు మెళకువలు వైజ్ఞానిక, పురావస్తు మరియు చారిత్రిక సమాచారమునకు అనుబంధము కలిగిన లేఖనములోని అంశములను అర్థము చేసుకొనుటకు మనకు సహాయము చేస్తాయి. అయితే లేఖనములో ఉన్న విషయములను మరియు బోధలను తిరస్కరించుటకు ఈ విభాగములను మనము ఎన్నడును ఉపయోగించకూడదు.

బైబిలును చదువు మరియు అధ్యయనము చేయు ప్రతి ఒక్కరు ఏదో ఒక విధమైన వ్యాఖ్యాన పద్ధతిని అనుసరిస్తారు. అయితే మనము ఉపయోగించు పద్ధతిని గూర్చి మనకు అవగాహన ఉన్నదా లేదా మరియు లేఖనములో నుండి మనము అడుగు ప్రశ్నలను గూర్చి మనము జాగ్రత్తగా ఆలోచించుచున్నామా లేదా మరియు వీటికి జవాబులను కనుగొనుచున్నామా లేదా అనునది ఇక్కడ ప్రశ్న అయ్యున్నది. బైబిలును అధ్యయనం చేయుట మరియు అర్థము చేసుకొనుటకు ప్రయత్నించుటను ఆరంభించినవారు తాము అనుసరించగల ఒక పద్ధతిని కలిగియుండాలని, వారు అధ్యయనము చేయు ప్రతి వాక్యభాగమును గూర్చి ప్రశ్నలు అడగాలని నేను ప్రోత్సహిస్తాను. అయితే బైబిలు వ్యాఖ్యానము ఒక విజ్ఞానము కాదు అని గ్రహించట చాలా ప్రాముఖ్యమైన విషయమైయున్నది; అది ఒక కళ. మనము సరియైన ప్రశ్నలను అడిగిన ప్రతిసారి బైబిలు భాగము యొక్క పూర్తి అర్థమును మనము అవగాహన చేసుకొనుచున్నాము అని కూడా దీని అర్థము కాదు. కాబట్టి, సమయము కొనసాగుచుండగా, మనము కేవలం ఒక పద్ధతిని మాత్రమే అనుసరింపక, లేఖనములోని ప్రతి భాగమును వ్యాఖ్యానించుట కొరకు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క నడిపింపును స్వీకరించుటకు మనము సిద్ధముగా ఉంటామని నా ఆలోచన.

— డా. ఫిలిప్ రైకెన్

బైబిలు వ్యాఖ్యానములో మనము ఒక తీవ్రమైన పద్ధతిని ఉపయోగించినప్పుడు, అది మనలను యథార్థముగా ఉంచుతుంది. మనము లేఖనమును ఆశ్రయించినప్పుడు నిర్లక్ష్యముగా ఉండకుండా లేక క్రమము లేకుండా ఉండకుండా అది మనకు సహాయపడుతుంది... ఒక మంది పద్ధతితో కూడిన విధానము మనము సరిగా పని చేయుటలో దోహదపడుతుంది, మరియు అది జాగ్రత్తను, ఆసక్తిని కలిగిస్తుంది. అదే సమయములో, తీవ్రమైన సిద్ధాంతిక పద్ధతి కొన్నిసార్లు బైబిలు భాగము చెప్పదలచిన విషయములను చెప్పకుండా నివారిస్తుంది. అది క్షయకర వ్యాఖ్యానములకు కారణము అవుతుంది. దీని కొరకు నాకు నచ్చిన ఉదాహరణ యోహాను 13లో ఉన్న పాదములను కడుగు వృత్తాంతము. మనమంతా కాలక్రమేనా నేర్చుకున్న అనుమేయ పద్ధతిని ఉపయోగించి దీనిని మనము అధ్యయనం చేసినట్లయితే, యోహాను 13వ అధ్యయము కేవలం దాసత్వమును గూర్చిన ఒక సులువైన పాఠమైయున్నదను నిర్థారణకు వస్తాము. అయితే యోహాను యొక్క ఇతర రచనలు మరియు బైబిలులోని ఇతర గ్రంథముల దృష్ట్యా నేను ఈ వాక్యభాగమును పరిగణించినప్పుడు, యోహాను 13 ఫిలిప్పీ 2లో పౌలు ప్రస్తుతించిన అవే మాటల యొక్క నాటకీయమైన చిత్రీకరణ అయ్యున్నది అని నేను కనుగొంటాను, అక్కడ అతడు ఇలా అంటాడు “క్రీస్తుయేసునకు కలిగిన యీ మనస్సు మీరును కలిగియుండుడి. ఆయన దేవుని స్వరూపము కలిగినవాడైయుండి, దేవునితో సమానముగా ఉండుట విడిచిపెట్టకూడని భాగ్యమని యెంచుకొనలేదు గాని మనుష్యుల పోలికగా పుట్టి, దాసుని స్వరూపమును ధరించుకొని, తన్ను తానే రిక్తునిగా చేసికొనెను... సిలువమరణము పొందునంతగా విధేయత చూపినవాడై, తన్నుతాను తగ్గించు కొనెను. అందుచేతను ... ప్రతివాని మోకాలును యేసునామమున వంగునట్లును, ప్రతివాని నాలుకయు ... యేసుక్రీస్తు ప్రభువని ఒప్పుకొనునట్లును, దేవుడు ఆయనను అధికముగా హెచ్చించి, ప్రతి నామమునకు పైనామమును ఆయనకు అనుగ్రహించెను” ఈ వాక్యభాగములో మునుపటి మహిమ, స్వయం-సమర్పణ మరియు సేవ, తదుపరి తిరిగివచ్చుట మరియు తదుపరి ఘనత అను అవే కథాంశాలను మనము చూస్తాము. ఇది ముందుగా ఉనికిలో ఉండుట, రిక్తునిచేసుకొనుట మరియు ఘనపరచబడుటకు సంబంధించిన క్రీస్తువాదమును గూర్చి పెలికన్ చెప్పిన మాటలను పోలియున్నది. మరియు ఈ విధంగా మనలను నడిపించు వాక్య ఆధారములు యోహానులో ఉన్నాయిగాని, అవి అస్పష్టముగా ఉన్నాయి. కాబట్టి, మనము బైబిలును ఆశ్రయించినప్పుడు ఒక పద్ధతిని అనుసరించుట అనునది గమ్యము కొరకు ఒక మార్గము మాత్రమే అయ్యున్నది అని గమనించుట చాలా ప్రాముఖ్యమైయున్నదని నా ఆలోచన. అది గమ్యము కాదు, కాబట్టి లేఖనమును సరిగా అర్థము చేసుకొనుట లక్ష్యమైయున్నది. ఎల్లప్పుడూ ఇదే విషయమైయున్నది.

— డా. కేరీ విన్జంట్

అర్థమునకు నిష్పక్ష దృష్టికోణములు మనకు అనేక విధములుగా సహాయపడతాయి. బైబిలును జాగ్రత్తగాను, బాధ్యతాయుతముగాను వ్యాఖ్యానించుటలో మనకు సహాయపడగల తర్కము మరియు మంచి వ్యాఖ్యాన విధానములను ఉపయోగించు లాభమును అవి మనకు ఇస్తాయి. బైబిలు వ్యాఖ్యానమునకు ఈ దృష్టికోణము ఎంత విలువైనదిగా ఉన్నను, తుదకు దేవుడు మాత్రమే తన జ్ఞానమందు నిష్పక్షముగా ఉన్నాడని మనము ఎల్లప్పుడూ జ్ఞాపకముంచుకోవాలి, ఎందుకంటే ఆయన దృష్టి నుండి ఏదియు మరుగుచేయబడలేదు. మనము ఎంత ఎక్కువగా ప్రయత్నించినా, మానవులు ఎన్నడును సంపూర్ణముగా నిష్పక్షపాతముగాను, వాస్తవములను పరిశోధించుటలో సంపూర్ణ నిష్పక్షపాతులుగాను ఉండలేరు. కాబట్టి, నిష్పక్ష దృష్టికోణములలోని లాభములను మరచిపోకుండా, లేఖనము యొక్క అర్థమును కనుగొనుట వెనుక ఉన్న విషయముల యొక్క విశాలమైన అవగాహన మనకు అవసరమైయున్నది.

అర్థమునకు నిష్పక్ష దృష్టికోణములను గూర్చిన ఈ అవగాహనను మనస్సులో ఉంచుకొని, ఇప్పుడు మనోవాద దృష్టికోణములను చూద్దాము.

అనేక రకముల మనోవాదములు ఉన్నాయి. అయితే సాధారణంగా, మానవులు మరియు లోకము, మరియు ముఖ్యముగా విశ్వాసమునకు సంబంధించిన విషయములు, చాలాసార్లు వైజ్ఞానిక తార్కికవాదము ద్వారా వివేచించుటకు చాలా సంక్లిష్టమైనవి అని మనోవాదులు గుర్తిస్తారు అని మనము చెప్పవచ్చు. కాబట్టి, అర్థము కొరకు వారు చేయు అన్వేషణ ఊహ మరియు భావోద్వేగాలు అను వ్యక్తిగత విషయముల మీద బలముగా ఆధారపడియుంటుంది. ఉదాహరణకు, యోహాను 13:34-35లో, యేసు ఈ సుపరిచితమైన హెచ్చరికను ఇచ్చాడు:

మీరు ఒకరి నొకరు ప్రేమింపవలెనని మీకు క్రొత్త ఆజ్ఞ ఇచ్చుచున్నాను; నేను మిమ్మును ప్రేమించి నట్టే మీరును ఒకరి నొకరు ప్రేమింపవలెను. మీరు ఒకనియెడల ఒకడు ప్రేమగలవారైనయెడల దీనిబట్టి మీరు నా శిష్యులని అందరును తెలిసికొందురనెను (యోహాను 13:34-35)

ఒక స్థాయిలో యేసు యొక్క ఆజ్ఞ చాలా స్పష్టముగా ఉన్నది: మనము ఒకరినొకరము ప్రేమించాలి. అయితే ప్రేమను గూర్చి పలువురు ప్రజలకు పలు విధములైన అవగాహనలు ఉన్నాయి.

ఒక నిష్పక్షవాది ప్రేమను గూర్చి కనుగొనుటకు లేఖనమును చూడవచ్చు. అయితే మనోవాది తన సొంత పదములలో ప్రేమను నిర్వచించుటకు ప్రయత్నించి, ఆ నిర్వచనమును అనుసరించి నడుచుకొనుటకు ప్రయత్నిస్తాడు.

అర్థము కొరకు మనోవాద దృష్టికోణములను గూర్చిన మన చర్చ నిష్పక్ష దృష్టికోణములను గూర్చి మనము చేసిన చర్చను పోలియుంటుంది. మొదటిగా, మనోవాద దృష్టికోణముల యొక్క తత్వ సంబంధమైన మరియు సాంస్కృతిక నేపథ్యమును మనము చూద్దాము. రెండవదిగా, బైబిలు వ్యాఖ్యానము మీద వాటి యొక్క ప్రభావములను మనము ప్రస్తావిద్దాము. వ్యాఖ్యానము కొరకు మనోవాద దృష్టికోణముల యొక్క నేపథ్యమును చూస్తూ ఆరంభిద్దాము.

పదిహేడవ శతాబ్దపు నిష్పక్షవాదము మరియు పద్దెనిమిదవ శతాబ్దపు జ్ఞానోదయవాదమునకు ప్రతిస్పందనగా ఆధునిక మనోవాదము కొంతవరకు ప్రఖ్యాతిని పొందింది. తర్కము మరియు వైజ్ఞానిక అధ్యయనము లోకమును గూర్చిన నిష్పక్షవాద జ్ఞానములోనికి మనలను నడిపించలేదు అని 1711 నుండి 1776 మధ్య కాలములో జీవించిన స్కాటిష్ సంశయవాదియైన డేవిడ్ హుమే వంటి తత్వవేత్తలు వాదించారు. మన భావోద్వేగములు, ఆశలు మరియు మానసిక పరిస్థితులు ఎల్లప్పుడూ మన ఆలోచనను ప్రభావితము చేసి, నిష్పక్షవాదమును అసాధ్యము చేస్తాయని హుమే మరియు ఇతరులు నమ్మారు.

1724 నుండి 1804 మధ్య కాలములో జీవించిన జర్మన్ తత్వవేత్తయైన ఇమ్మానుయెల్ కాంట్ కూడా మనోవాద ఆలోచనకు విరివిగా తోడ్పాటునిచ్చాడు. మనము నిష్పక్ష వాస్తవమును ఉన్నది ఉన్నట్లుగా తెలుసుకోలేము అని కాంట్ వాదించాడు; మనము డింగ్ అన్ సిచ్ లేక “స్వయంగా విషయమును” ఏనాడు తెలుసుకోలేము. లోకము మనకు కనిపించు విధముగానే మనము దానిని చూడగలము అని, మరియు మన మనస్సులలో ఇంతకు ముందే ఉనికిలో ఉన్న తార్కిక భావనల ద్వారా మన ఆలోచనలను ఉపయోగించగలమని అతడు నమ్మాడు. మనము “లోక జ్ఞానము” అని పిలచుదానిలో ఎల్లప్పుడూ అనుభావిక ఊహలు మరియు మన మానసిన భావనలు ఉంటాయని కాంట్ నిర్థారించాడు.

హుమే మరియు కాంట్ తరువాత, అర్థము పట్ల మనోవాద దృష్టికోణములు కాల్పనికవాదము వంటి ఉద్యమాల ద్వారా పంతొమ్మిదవ శతాబ్దములో అభివృద్ధి చెందుట కొనసాగాయి. వ్యక్తపరచబడు పద్యము, నాటకము, సంగీతము, దృశ్య కళలు తార్కిక, వైజ్ఞానిక విషయముల కంటే ఉన్నతమైన వాస్తవమును గూర్చిన అవగాహనను కలించగలవని కాల్పనికవాదులు మరియు దానిని అనుసరించినవారు వాదించారు. అలాగే తర్కవాదములో విమానవీకర ప్రభావము ఉన్నదని వారు వాదించారు, ఎందుకంటే అది ప్రాముఖ్యమైన మానవ గుణములైన ఊహ మరియు భావోద్వేగములకు విలువనివ్వదు. కాబట్టి, లేఖన భాగములను వ్యాఖ్యానించునప్పుడు వ్యాఖ్యానకర్తలు తమ సొంత వ్యక్తిగత మానవ లక్షణముల మీద ఆధారపడాలని వారు నొక్కి చెప్పారు.

అర్థమునకు మనోవాద దృష్టికోణములు ఇరవైయ్యవ శతాబ్దము యొక్క చివరి భాగములో నిర్మాణవాదము-తరువాత వంటి ఉద్యమాలలో మరొకసారి మార్పు చెందాయి. ఫ్రెంచ్ సిద్ధాంతకర్తలైన జీన్-ఫ్రాంకోయిస్ లైటార్డ్, జాక్వెస్ డెర్రిడ, మైఖేల్ ఫోకాల్ట్ మరియు అనేకమంది ఇతరులు ఇరవైయ్యవ శతాబ్దపు నిర్మాణవాదములోని నిష్పక్షవాదమును తిరస్కరించారు. వాస్తవానికి, అనేకమంది నిష్పక్షవాదమునకు ఎంత దూరమైయ్యారు అంటే, నిష్పక్షమును గూర్చిన నిరీక్షణలన్నిటిని వారు తిరస్కరించారు. జ్ఞానమును గూర్చిన నిష్పక్ష అభిప్రాయములను నమ్మలేమని వారు ఉద్ఘాటించారు, ఎందుకంటే అవి చాలా సంకుచితమైనవి, మనోవాద పక్షపాతములు, భావనలు మరియు ఉనికిలో ఉన్న నమ్మకముల ద్వారా బహుగా ప్రభావితము చేయబడతాయి.

అంతేగాక, జ్ఞానమును గూర్చి చేయబడు ప్రతి వాదన ప్రాధమికముగా ఒక వ్యక్తి లేక ప్రజలలో ఉన్న పక్షపాతములను ఇతరుల మీద రుద్దుటకు చేయబడు ప్రయత్నములు అని తెలిపిన పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు జర్మన్ తత్వవేత్తయైన ఫ్రెడ్రిచ్ నైట్జి, మరియు ఇరవైయ్యవ శతాబ్దపు ఇతర అస్తిత్వవాదులతో అనేకమంది నిర్మాణవాదము-తరువాత వారు సమ్మతించారు. కళాత్మక వ్యాఖ్యానము కూడా సామాజిక ఆధిపత్యమును సాధించుట కొరకు రూపొందించబడింది అని వాదిస్తూ వారిలో కొంతమంది ఈ ఆలోచనలను కళ మరియు సాహిత్యములకు కూడా అన్వయించారు.

నేడు, మనోవాదము ముఖ్యముగా కళా మరియు సాహిత్య వ్యాఖ్యానములలో ప్రఖ్యాతిగాంచింది. మన చుట్టూ ఉన్న లోకమును గూర్చిన నిష్పక్ష అవగాహనను మనము పొందలేము కాబట్టి, బైబిలుతో సహా కళ మరియు సాహిత్యము యొక్క అర్థమును మనకు మనమే కనుగొనాలి అని మనోవాద వ్యాఖ్యానకర్తలు వాదిస్తారు. కాబట్టి, కళ మరియు సాహిత్యములో నిష్పక్ష అర్థమును గూర్చి మాట్లాడుటకు బదులుగా, సంగీతము, చిత్రములు, పుస్తకములు మరియు ఇలాంటివాటిని విభిన్నమైన సంస్కృతులు, విభిన్నమైన జాతులు, విభిన్నమైన ఆర్థిక శ్రేణులు, స్త్రీ పురుషులు, మొదలగువారు వీక్షించు విధానమును గూర్చి మనోవాదులు మాట్లాడతారు. మరియు ఈ విభిన్నమైన గుంపులవారు కళను మరియు సాహిత్యమును పలు సామాజిక ఉద్దేశ్యముల కొరకు ఉపయోగించు విధానము మీద వారు విశేషమైన ఆసక్తిని చూపుతారు.

ఆర్థము పట్ల మనోవాద దృష్టికోణములకు చారిత్రిక నేపథ్యమును మనము చూశాము కాబట్టి, బైబిలు వ్యాఖ్యానము మీద వాటి యొక్క ప్రభావమును పరిగణించుటకు మనము ఇప్పుడు సిద్ధముగా ఉన్నాము.

ఆదర్శవంతముగా, తమ చుట్టూ ఉన్న సంస్కృతిలోని విషయములు తాము బైబిలును వ్యాఖ్యానించు విధానము మీద ప్రభావము చూపుటకు క్రీస్తు అనుచరులు అనుమతించరు. అయితే వాస్తవానికి, బైబిలు వ్యాఖ్యానశాస్త్రమును మనము ఆశ్రయించుచుండగా మన దృష్టికోణముల మీద సంస్కృతి యొక్క ప్రభావములను మనలో ఏ ఒక్కరు తప్పించుకోలేరు. ఈ మధ్య దశాబ్దములలో, వ్యాఖ్యానశాస్త్ర మనోవాదము అధ్యయన సంభాషణలను దాటివెళ్లి, ఎంత సాధారణమైపోయింది అంటే, సత్యమును గూర్చిన వాదనలు కేవలం వ్యక్తిగత మనోవాద అభిప్రాయములు అని నొక్కి చెప్పు ప్రజలను మనము తరచుగా కలుసుకుంటాము. విశ్వాసము మరియు బైబిలు విషయములో ఇది మరి ఎక్కువగా వాస్తవమైయున్నది. ఈ కారణం చేత, మన దినములలో బైబిలు వ్యాఖ్యానమును మనోవాదము ప్రభావితము చేసిన విధానములను గూర్చి మనము మరి ఎక్కువ అవగాహనను పొందుకోవాలి.

తార్కికమైన వైజ్ఞానిక నిష్పక్షవాదము వలె, మనోవాదము విమర్శనాత్మక బైబిలు అధ్యయనములను మరియు ఇవాంజెలికల్ బైబిలు అధ్యయనములను రెంటిని ప్రభావితము చేసింది. ఒక బైబిలు భాగములో నిష్పక్ష అర్థమును కనుగొనుట సాధ్యము కాదు అని మనోవాదము ద్వారా ప్రభావితమైన విమర్శనాత్మక బైబిలు పండితులు తరచుగా వాదిస్తారు. కాబట్టి, తమ విద్యార్థులకు లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును కనుగొనమని బోధించుటకు బదులుగా, లేఖనములను తమ సొంత ఉద్దేశ్యములకు అనుగుణంగా ఉపయోగించుకొంటు తమ సొంత అర్థములను సృష్టించుకొనమని వారు బైబిలు పాఠకులను ప్రోత్సహించారు. పాత నిబంధనను వ్యాఖ్యానించినప్పుడు క్రొత్త నిబంధన రచయితలు ఇలానే చేశారు అని కూడా కొందరు వాదిస్తారు. పాత నిబంధన వాక్యభాగములు నిష్పక్ష భావనలో ఏమి అర్థమునిచ్చాయో క్రొత్త నిబంధన రచయితలు పట్టించుకోలేదు అని, మరియు క్రొత్త నిబంధన రచయితలు తమ క్రైస్తవ నమ్మకములను బలపరచుకొనుటకు పాత నిబంధనను ఎలా ఉపయోగించాలి అని మాత్రమే ముఖ్యముగా ఆలోచించారు అని వారు నమ్మారు. మనము కూడా ఇలానే చేయాలని విమర్శనాత్మక మనోవాద వ్యాఖ్యానకర్తలు వాదిస్తారు — అనగా మనము లేఖనము యొక్క నిష్పక్ష అర్థమును గూర్చి చింతించకూడదని, మరియు మన సొంత సామాజిక, రాజకీయ, మరియు మతపరమైన ఉద్దేశములను బలపరచుకొనుటకు మనము బైబిలును ఉపయోగించాలని వారు వాదిస్తారు.

విమర్శనాత్మక బైబిలు అధ్యయనములకు భిన్నముగా, ఎవాంజెలికల్ బైబిలు అధ్యయనములు తీవ్రమైన మనోవాద దృక్కోణములను పూర్తిగా నివారించారు. కనీసం నియమములోనైనా, బైబిలు దేవుని వాక్యమైయున్నదని, కాబట్టి దాని అర్థమును వ్యాఖ్యానకర్తలుగాక దేవుడు స్వయంగా నిర్థారిస్తాడు అని ఎవాంజెలికల్ క్రైస్తవులు గుర్తించారు. అయితే వ్యాఖ్యానశాస్త్రము మీద మనోవాదము యొక్క ప్రతికూల ప్రభావము ఇవాంజెలికల్ క్రైస్తవుల మీద కూడా పడింది. వాక్యభాగము యొక్క నిష్పక్ష అర్థమును గూర్చి ఆలోచన చేయకుండానే, “ఈ వాక్యభాగము మీతో ఎలా మాట్లాడుతుంది?” అని వారు చాలాసార్లు అడుగుతుంటారు. మరియు వాక్యభాగము యొక్క చారిత్రిక నేపథ్యము పట్ల ఎలాంటి దృష్టిపెట్టకుండా ప్రసంగీకులు మరియు బైబిలు అధ్యాపకులు బైబిలు భాగములలోనికి సమకాలీన ఆసక్తులను అనువర్తిస్తుంటారు.

అయితే ఇన్ని తప్పిదములు జరిగిన తరువాత కూడా, మనోవాదము ఎవాంజెలికల్ బైబిలు వ్యాఖ్యానశాస్త్రమునకు విలువైన తోడ్పాటును ఇచ్చింది. మన సాంస్కృతిక మరియు వ్యక్తిగత నేపథ్యములు, నైపుణ్యతలు, సామర్థ్యములు, బలహీనతలు మరియు పరిమితులు లేఖనమును గూర్చిన మన అవగాహనను చాలా ప్రభావితము చేస్తాయి అని అది సరిగానే ఎత్తిచూపింది. మరియు లేఖనమును వ్రాయుటకు ప్రేరిత మానవ రచయితల యొక్క మనోవాద దృక్కోణములను పరిశుద్ధాత్మ ఉపయోగించుకున్నట్లే, మన దినములలో లేఖనము యొక్క అర్థమును గ్రహించుటకు మరియు అనువర్తించుటకు ఆయన మన మనోవాద దృక్కోణములను ఉపయోగించుకుంటాడు అని చూచుటలో ఇది మనకు సహాయపడుతుంది.

బైబిలు మన నుండి ఎల్లప్పుడూ వ్యక్తిగత స్పందనను ఆశిస్తుంది. బైబిలు మనకు ఎల్లప్పుడూ నమ్ముటకు వాగ్దానములను, అనుసరించుటకు హెచ్చరికలను, పాటించుటకు ఆజ్ఞలను ఇస్తుంది. కాబట్టి దేవుని వాక్యము ఎల్లప్పుడూ వ్యక్తిగత స్పందనను కోరుతుంది. ఆయన వాక్యములో దేవుడు స్వయంగా మనతో మాట్లాడుతున్నాడు. అయితే “ఈ వాక్యభాగము నాలో ఎలాంటి భావన కలిగిస్తుంది?” లేక “ఈ వాక్యభాగము పట్ల నా వ్యక్తిగత స్పందన ఏమిటి?” అనునది అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన మరియు మొదటి ప్రశ్న అన్నట్లు మనము బైబిలును వ్యాఖ్యానించునప్పుడు ఆరంభించవలసిన స్థలము అది కాదు అని గుర్తించుట చాలా అవసరము అని నా ఆలోచన. మన సమకాలీన పరిస్థితిలో బైబిలు మన కొరకు కలిగియున్న సంపూర్ణ అర్థమును పొందుకొనుటకు ముందు దాని యొక్క వాస్తవిక నేపథ్యములో బైబిలు అర్థమును మనము గ్రహించాలి. కాబట్టి బైబిలు అర్థమును గ్రహించుటకు మనము కష్టపడి పని చేయుట చాలా ప్రాముఖ్యమైయున్నది మరియు మనము వ్యక్తిగత స్పందనను పొందాలని కోరుతున్నాము కాబట్టి అక్కడే ఆగిపోకూడదు. మరియు బైబిలు వ్యాఖ్యాన ప్రక్రియలో ఈ రెండు చాలా ప్రాముఖ్యమైయున్నవి.

— డా. ఫిలిప్ రైకెన్

బైబిలు యొక్క పలు వ్యాఖ్యానములను విశ్లేషించుట కొరకు ఒక పరిమాణమును మనకు అవి అనుగ్రహించనప్పుడు అర్థము పట్ల మనోవాద దృష్టికోణములు హానికరమైనవిగా ఉంటాయి. వాస్తవమేమిటంటే లేఖనము యొక్క కొన్ని వ్యాఖ్యానములు ఇతరుల కంటే ఉత్తమమైనవి. అయితే బైబిలు వ్యాఖ్యానము పట్ల మనోవాద దృష్టికోణములు మన నేపథ్యములు, మరియు వ్యక్తిత్వములు, మన ఊహలు మరియు మన భావోద్వేగములు సహితము మన లేఖన వ్యాఖ్యానములను ప్రభావితము చేయు విధముగా మనకు కనువిప్పును కలిగిస్తాయి. మరియు ఈ ప్రభావములను గుర్తించుట వాటిని మరింత ప్రభావవంతముగా నియంత్రించుటలో మనకు సహాయపడుతుంది మరియు మనము బైబిలును మరింత బాధ్యతాయుతముగా వ్యాఖ్యానించునట్లు మనకు తోడ్పడుతుంది.

అర్థమునకు నిష్పక్ష మరియు మనోవాద దృష్టికోణములను ఇప్పటి వరకు మనము విశదీకరించాము కాబట్టి, ఇప్పుడు మన దృష్టిని సంభాషణాత్మక దృష్టికోణముల వైపుకు మళ్లించుదాము.

ఒక విషయమును గూర్చి బలమైన అభిప్రాయములను కలిగియుండి, ఇతరులందరు కూడా వారితో ఖచ్చితముగా సమ్మతించాలని కోరు ప్రజలను ఏదో ఒక సందర్భములో మనమంతా కలిసే ఉంటాము. ఇప్పుడు, సమాధానము కలిగియుండుట కొరకు చాలాసార్లు వారి మాటలకు సమ్మతి పలుకుతాము. అయితే ఇతర సందర్భములలో విషయము చాలా ప్రాముఖ్యమైనది కాబట్టి దానిని గూర్చి మరింత చర్చించాలని మనము కోరతాము. ఇట్టి మంచి సంభాషణలలో, ఇరువురు ప్రజలు తమ అభిప్రాయములను వీలైనంత స్పష్టముగా వ్యక్తపరచుటకు ప్రయత్నిస్తారు మరియు ఒకరినొకరు జాగ్రత్తగా వింటారు. మరియు ఆశాజనకంగా, సంభాషణ కొనసాగుచుండగా, ఏదో కొంత వరకు సమ్మతించుట జరుగుతుంది. సరే, ఈ మధ్య దశాబ్దములలో, బైబిలులో సహా సాహిత్యమంతటిని వ్యాఖ్యానించుట కొరకు ఇట్టి చర్చ లేక సంభాషణ ఒక మాదిరి అయ్యింది.

వ్యాఖ్యానములో పాఠకుడు మరియు వాక్యభాగము మధ్య ఒక విధమైన చర్చ లేక సంభాషణ జరుగుతుంది అను ఆలోచనను “సంభాషణాత్మక” అను పదము సూచిస్తుంది. సామాన్య ఆలోచన ఏమిటంటే వాక్యభాగమునకు నిష్పక్ష అర్థము ఉన్నది, కాని పాఠకుడు మరియు వాక్యభాగము మధ్య జరుగు మనోవాద చర్చ లేక సంభాషణ ద్వారా మాత్రమే ఆ నిష్పక్ష అర్థమును కనుగొనగలము. ఇట్టి సంభాషణ యొక్క ఉదాహరణను మనము కీర్తనలు 119:18లో చూస్తాము, అక్కడ కీర్తనకారుడు దేవుని ఎదుట ఈ విన్నపమును చేశాడు:

నేను నీ ధర్మశాస్త్రమునందు ఆశ్చర్యమైన సంగతులను చూచునట్లు నా కన్నులు తెరువుము (కీర్తనలు 119:18).

ఈ కీర్తనలో, తాను తరచుగా లేఖనమును ధ్యానించిన విధానమును కీర్తనకారుడు తెలియజేయుచున్నాడు. మరియు అతడు ప్రధానముగా సంభాషణాత్మక వ్యాఖ్యాన అభిప్రాయమును వ్యక్తపరచుచున్నాడు. మొదటిగా, ధర్మశాస్త్రములో నిష్పక్ష అర్థమును కనుగొనవచ్చని అతడు నమ్మాడు. అయితే అదే సమయములో, ధర్మశాస్త్రమును సరిగా అర్థము చేసుకొనుటకు మనోవాద, కన్నువిప్పు కలిగించు అనుభవము కూడా అవసరమైయున్నదని అతడు గ్రహించాడు.

తన మనోవాద ప్రభావములను తొలగించమని కీర్తనకారుడు దేవుని కోరుటలేదుగాని, తన మెళకువను పెంచుట ద్వారా అతని మనోవాద దృక్కోణమును అభివృద్ధి చేయమని అతడు కోరుచున్నాడు. ఈ వచనము యొక్క విస్తృత నేపథ్యము మనకు చూపుచున్నట్లు, తన అవగాహనను పెంపొందించుటకు కీర్తనకారుడు మరలా మరలా ధర్మశాస్త్రములోనికి తిరిగివెళ్లుచున్నాడు; లేఖనము యొక్క అర్థము పట్ల తాను కలిగియున్న పట్టును అభివృద్ధి చేసిన లేఖనముతో సంభాషణను అతడు కొనసాగించాడు.

అర్థము పట్ల సంభాషణాత్మక దృష్టికోణములను గూర్చిన మన వర్ణన మనము నిష్పక్ష మరియు మనోవాద దృష్టికోణములను చూసిన విధముగానే కొనసాగుతుంది. మొదటిగా, సంభాషణాత్మక పద్ధతుల యొక్క తత్వవాద మరియు సాంస్కృతిక నేపథ్యమును మనము చూద్దాము. రెండవదిగా, బైబిలు వ్యాఖ్యానశాస్త్రము మీద వాటి యొక్క ప్రభావమును మనము పరిగణిద్దాము. అయితే ఒక వైపున నిష్పక్ష మరియు మనోవాద దృష్టికోణముల మధ్య పోలికను ఇచ్చుట ద్వారా మరియు మరొక వైపున సంభాషణాత్మక దృష్టికోణము కొరకు బైబిలు అవగాహనను ఇచ్చుట ద్వారా మనము మరొక అడుగు ముందుకు వెళ్దాము. సంభాషణాత్మక దృష్టికోణముల యొక్క నేపథ్యమును చూస్తూ ఆరంభిద్దాము.

తత్వవాద వ్యాఖ్యానశాస్త్ర రంగములో, 1768 నుండి 1834 మధ్య కాలములో నివసించిన జర్మన్ తత్వవేత్త, వేదాంతవేత్త మరియు భాషావేత్తయైన ఫ్రెడ్రిచ్ స్లైమాకర్ వ్యాఖ్యానము యొక్క సంభాషణాత్మక స్వభావమును ఉద్ఘాటించాడు. అతడు “వ్యాఖ్యానశాస్త్ర వృత్తము” అను సుపరిచితమైన వ్యాఖ్యాన పద్ధతిని పరిచయం చేశాడు, దీని ద్వారా వ్యాఖ్యానకర్తలు లేఖనభాగములను మరియు ఇతర సంక్లిష్టమైన వస్తువులను అర్థము చేసుకొనుటకు ప్రయత్నిస్తారు. మనము ఒక విషయమును కనుగొని, దానిని గూర్చి మన మనస్సులలో ఆలోచించుట ఆరంభించినప్పుడు వృత్తము ఆరంభమవుతుంది. తరువాత మనము ఆ విషయమును మరింత దగ్గరగా చూసి, మరి ఎక్కువ అవగాహనను పొందుటకు ప్రయత్నిస్తాము. స్క్లెయిర్మేకర్ యొక్క వ్యాఖ్యానశాస్త్ర వృత్తమును ఇతరులు చాలాసార్లు వ్యాఖ్యానశాస్త్ర ఆవర్తములు అని వర్ణించారు, అనగా నిధానముగా మరింత గొప్ప అవగాహనలోనికి ప్రవేశించు వ్యాఖ్యానకర్తలు మరియు వారి విషయముల మధ్య జరుగు వృత్తాకార కదలిక.

విజ్ఞానములో కూడా సంభాషణాత్మక పద్ధతులు ఆవిర్భవించాయి. 1922 నుండి 1996 మధ్య కాలములో నివసించిన ఇరవైయ్యవ శతాబ్దపు తత్వవేత్తయైన థామస్ కుహ్న్ వంటివారు, వాస్తవిక సత్యము మరియు వైజ్ఞానిక పరిశోధనలోనికి మనము తెచ్చు పలు అవగాహనలు మధ్య జరుగు సంభాషణల వలన వైజ్ఞానిక జ్ఞానము ఉత్పత్తి అవుతుంది అని వాదించారు. మన నమ్మకములన్నీ ఒకదానితో ఒకటి అనుబంధము కలిగియున్నాయి అనునది అవగాహన యొక్క అర్థమైయున్నది. అవి సంక్లిష్టమైన నిర్మాణములో అమర్చబడి, ప్రతి ఒకటి మరొకదానిని బలపరుస్తుంది మరియు ప్రభావితము చేస్తుంది. ఒక క్రొత్త నమ్మిక మన అవగాహనను సవాలు చేయనంత వరకు, అది అనువర్తించుకొనుటకు సులువైనదిగా ఉంటుంది. అయితే మన అవగాహన యొక్క నిర్మాణమునకు వ్యతిరేకముగా ఉండు క్రొత్త నమ్మకములను మనము ఎదురిస్తాము. అయినను, మన అవగానలను ఎదురించు రుజువు చాలినదిగా ఉంటే, అది మనలను మార్పుపొందునట్లు కూడా పురికొల్పుతుంది — కొన్నిసార్లు మన ఆలోచనలన్నిటిని మార్చు విప్లవాత్మకమైన రీతులలో. అయితే ఎంత మార్పు కలిగినప్పటికీ, మన మానసిన అవగాహనలు మరియు వాస్తవిక సత్యమును గూర్చి మనము కలిగియున్న అనుభవమునకు మధ్య ఎల్లప్పుడూ ఒక విధమైన సంభాషణ చోటు చేసుకుంటుంది, మరియు ఇతరుల వెలుగులో మన నమ్మికలను పునర్విశ్లేషించుటకు కారణమవుతుంది.

ఇరవైయ్యవ శతాబ్దములో అత్యంత ప్రఖ్యాతిగాంచిన సంభాషణాత్మక పద్ధతిని 1900 నుండి 2002 వరకు నివసించిన హన్స్-జార్జ్ గడమర్ రచనలలో చూడవచ్చు. విజ్ఞానము, తత్వశాస్త్రము, వేదాంతశాస్త్రము, కళా మరియు సాహిత్యములోని అర్థమును గూర్చి రెండు అవధుల యొక్క కలయిక దృష్ట్యా గడమర్ మాట్లాడాడు. గడమర్ ఆలోచన ప్రకారం, ఒక అవధి అనగా ఒక దృష్టికోణమును నుండి చూడగల లేక అర్థము చేసుకొనగల సమస్తము అయ్యున్నది. వ్యాఖ్యానశాస్త్ర విషయములో, ఒక అవధి లేఖనభాగమునకు సంబంధించినదైయున్నది. ఆ అవధిలో ఒక వాక్యభాగములో వ్యక్తపరచబడిన దృష్టికోణములన్నీ మరియు ఆ దృష్టికోణములలో నుండి వెలికితీయగల న్యాయమైన నిర్థారణలన్నీ ఉంటాయి. మరొక అవధి పాఠకులదైయున్నది. ఈ అవధిలో వారి దృష్టికోణములు, నమ్మికలు, భావనలు, పక్షపాతములు, మొదలగునవి ఉంటాయి. మరియు పాఠకులు వాక్యభాగము యొక్క అవధిని తమ అవధిలో మిళితము చేయుటకు ప్రయత్నించినప్పుడు ఈ అవధులు కలుస్తాయి. వాక్యభాగములో నుండి పాఠకులు నేర్చుకున్నట్లు, లేక వాక్యభాగము యొక్క దృక్కోణములను అనువర్తించుకున్నట్లు, వాక్యభాగము యొక్క అవధిలో ఉన్న క్రొత్త విషయములను చేర్చుకొనునట్లు వారి సొంత అవధి విశాలపరచబడుతుంది.

ఇప్పటి వరకు మనము సంభాషణాత్మక పద్ధతుల యొక్క నేపథ్యమును చూశాము కాబట్టి, బైబిలు వ్యాఖ్యానశాస్త్రము మీద వాటి యొక్క ప్రభావము వైపుకు మన దృష్టిని మళ్లించుదాము.

ఈ సమయములో మన ఉద్దేశ్యముల కొరకు, తమ లేఖన వ్యాఖ్యానములను బలపరచుకొనుటకు ఎవాంజెలికల్ క్రైస్తవులు అర్థము కొరకు సంభాషణాత్మక దృష్టికోణములను ఉపయోగించిన కొన్ని విధానములను మనము చర్చిద్దాము. విశేషముగా, బైబిలును చదువుట ఒక సాధారణ పుస్తకముతో సంభాషించుట కంటే భిన్నమైనది అని ఇవాంజెలికల్ క్రైస్తవులు ఉద్ఘాటించారు, ఎందుకంటే ఇతర పుస్తకముల కంటే భిన్నముగా బైబిలుకు మన మీద సంపూర్ణ అధికారము ఉంటుంది. ఈ కారణం చేత, ఈ విషయముల పట్ల ఇవాంజెలికల్ దృష్టికోణములను మనము అధికార- సంభాషణలు అని పిలుద్దాము.

ఒక సాధారణ దినమున, మనము అనేక రకముల ప్రజలతో సంభాషణలు జరుపుతుంటాము. మరియు సంభాషించుచున్న మనుష్యుల ఆధారంగా ఈ సంభాషణలు పలు మలుపులు తిరుగుతుంటాయి. అందరికి అర్థమైయ్యే ఒక విషయమును గూర్చి మనము మన స్నేహితులతో సాధారణంగా మాట్లాడునప్పుడు, మనము అందరిని సమానులుగా పరిగణిస్తాము. సంభాషణ కొనసాగుతుంది, మరియు మనము ఒకరి మాటలను ఒకరము వినుటకు మరియు ఇతరుల దృక్కోణములను గౌరవించుటకు ప్రయత్నిస్తాము. అయితే మన ఆరోగ్యము లేక పిల్లలను పెంచుట వంటి ప్రాముఖ్యమైన విషయములను గూర్చి మనము సంభాషించినప్పుడు, మన కంటే ఎక్కువ జ్ఞానము మరియు నిపుణత కలిగినవారితో మనము చర్చిస్తాము, మరియు సంభాషణను వేరొక రీతిలో చేయుటకు ప్రయత్నిస్తాము. నిపుణులు కూడా తప్పులు చేస్తారు అని మనకు తెలిసినప్పటికీ, వారి మాటలను జాగ్రత్తగా వినుటకు మనము వీలైనంత కృషి చేస్తాము.

అయితే ఇప్పుడు, ఏనాడు ఎలాంటి తప్పులు చేయని, ఎల్లప్పుడూ సరియైనవానిగా ఉన్న ఒక వక్తితో మీరు సంభాషించుచున్నారు అని ఊహించుకోండి. మీరు ఆ సంభాషణలోనికి మీ ప్రశ్నలు మరియు అభిప్రాయములతో ప్రవేశిస్తారు, కాని ఆ వ్యక్తి మీతో చెప్పు విషయములన్నిటిని అర్థము చేసుకొనుటకు మరియు అంగీకరించుటకు మీరు వీలైనంత కృషి చేస్తారు.

అనేక విధాలుగా, బైబిలు వ్యాఖ్యానము కూడా ఇలానే ఉన్నది. మన ప్రశ్నలు మరియు మన అభిప్రాయములతో బైబిలును ఆశ్రయించు విధానమును మనము తప్పించుకోలేము, కాని బైబిలు పొరపాటులేనిది కాబట్టి, అది ఎల్లప్పుడూ వాస్తవమైనది కాబట్టి, అది మనకు తెలుపు ప్రతి విషయమును అర్థము చేసుకొనుటకు మరియు అంగీకరించుటకు మనము చేయగలిగినదంతా చేస్తాము.

బైబిలును వ్యాఖ్యానించుట అనగా మనము ఊహించదగిన అత్యంత అధికారికమైన వ్యక్తి, అనగా స్వయంగా దేవునితో సంభాషణ అయ్యున్నది. ఇది సంభాషణ అయ్యున్నది, ఎందుకంటే ఇది పాఠకులు మరియు లేఖనముల పట్ల “ఇచ్చి పుచ్చుకొను” సంభాషణను కలిగియుంటుంది. సంభాషణలో పాఠకునిగా, అనేక ప్రశ్నలు, పుర్వాలోచనలు, సాంస్కృతిక నేపథ్యములు మరియు వ్యక్తిగత అనుభవాలతో మనము బైబిలును ఆశ్రయిస్తాము. మరియు బైబిలును గూర్చి మనము కలిగియున్న అవగాహనను ఇవన్నీ ప్రభావితము చేస్తాయి. సంభాషణ యొక్క లేఖనము వైపున, తన వాక్యము ద్వారా దేవుడు తరచుగా మనతో మాట్లాడతాడు, కొన్నిసార్లు మనము నమ్ముదానిని నిర్థారిస్తాడు, మరికొన్నిసార్లు వాటిని సరిచేస్తాడు.

నేను లేఖనమును చదువునప్పుడు నేను కలిగియున్నదే నా నేపథ్యమైయున్నది — నా మునుపటి అనుభవములు మొదలగునవి; నేను దానిని స్వాభావికముగా వ్యాఖ్యానిస్తాను, మరియు దానిని గూర్చి అవే విధములుగా ఆలోచిస్తాను. నేను లేఖనమును ఆశ్రయించినప్పుడు, నేను ఉద్దేశపూర్వకముగా దానిని చేస్తాను. స్పష్టముగా నా నేపథ్యము మొదలగునవి లేఖనమును వినునట్లు నన్ను బలపరుస్తాయి. అయితే దానిని లేఖనమునకు సమర్పించుకొను సంపూర్ణ ఉద్దేశముతో నేను దానిని ఆశ్రయిస్తాను. నేను వినయముతో లేఖనమును ఆశ్రయించి, నా సొంత అనుభవములను కూడా తీసుకొని వస్తాను. అవును, వాక్యభాగమును అర్థము చేసుకొనుటలో అది నాకు సహాయపడుతుంది అయితే “నా స్పందనలు సరియైనవేనా? నా ఆలోచనను లేఖనము నిర్థారిస్తుందా లేక సరిచేస్తుందా?” అని అడుగుతూ నేను పునః సమర్పించుకుంటాను. కాబట్టి, నేను తరచుగా తిరిగివెళ్లి లేఖనమును చూస్తాను, వాక్యభాగమును వింటాను, వాక్యభాగము ఎదుట వేచియుంటాను, లేఖన భాగమును అర్థము చేసుకుంటాను, లేఖన భాగమునకు, దేవుడు చెప్పు విషయమునకు అనుగుణ్యము చేసుకొనునట్లు నా స్పందనలు ఏ విధంగా మార్చుకోవాలో చూచుటకు దానిని దాని యొక్క విస్తృతమైన నేపథ్యములో చూస్తాను. మరియు అవును, అవి లేఖనమునకు ఎంత అనుగుణ్యము కలిగియుంటే, అంత ఎక్కువగా నేను లేఖనమును అర్థము చేసుకుంటాను. నేను లేఖనమును ఎంత చక్కగా అర్థము చేసుకుంటే, అంత యెక్కువగా నేను లేఖనమునకు స్పందించగలుగుతాను మరియు లేఖనము ద్వారా అవి రూపొందించబడునట్లు చూస్తాను.

— డా. గ్యారీ కాక్రెల్

బైబిలు యొక్క అధికారమునకు మనలను మనము సమర్పించుకున్నప్పుడు, దాని నుండి మనము జ్ఞానమును, హెచ్చరికను, మరియు ప్రోత్సాహమును పొందుకొనాలని ఆశిస్తాము. ఆత్మ, తనకు నచ్చిన విధముగా లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును గ్రహించునట్లు మనలను వెలిగించగలడు అని, మన జీవితములకు దానిని నమ్మకముగా అనువర్తించుకొనుటకు మనకు సహాయము చేయగలడని మనము నమ్ముతాము. కాబట్టి, మనము బైబిలును ఎంత ఎక్కువగా చదవగలిగితే మరియు ఎంత ఎక్కువగా వ్యాఖ్యానించగలిగితే, అంత ఎక్కువగా మన అవగాహన సరియైనదిగా ఉండాలని మనము ఆశించవచ్చు — మరియు అంత ఎక్కువగా మన వరములు బలపరచబడతాయి, మన ఆలోచన సవాలు చేయబడుతుంది, మన సాంస్కృతిక నేపథ్యములు విశ్లేషించబడతాయి మరియు మన వ్యక్తిగత అనుభవాలు రూపొందించబడతాయి.

మనము లేఖనము యొక్క అధికారమునకు సమర్పించుకొనుట చాలా కీలకమైయున్నది ఎందుకంటే అలా చేయుట ద్వారా మనము దేవుని అధికారమునకు సమర్పించుకుంటాము. స్వయంగా దేవుని మాటలుగా, మనము లేఖనము యొక్క అధికారమునకు సమర్పించుకున్నప్పుడు లేక సమర్పించుకోనప్పుడు, మనము స్వయంగా దేవుని పట్ల మనము కలిగియున్న ధోరణిని వ్యక్తపరచుచున్నాము. కాబట్టి, లేఖనములకు న్యాయము తీర్చు విధముగా మనము లేఖనములను ఆశ్రయించుటలేదుగాని, మనము వాటి ఆధీనములో ఉన్నాము, ఎందుకంటే ముందుగా మనము దేవుని అధికారము యొక్క ఆధీనములో ఉన్నాము.

— డా. రాబర్ట్ జి. లిస్టర్

సంభాషణాత్మక పద్ధతుల యొక్క నేపథ్యమును మరియు బైబిలు వ్యాఖ్యానశాస్త్రము మీద వాటి యొక్క ప్రభావములను మనము పరిగణించాము కాబట్టి, అర్థము పట్ల సంభాషణాత్మక దృష్టికోణమును నిష్పక్ష మరియు మనోవాద దృష్టికోణములతో పోల్చి చూద్దాము.

అర్థము పట్ల నిష్పక్ష మరియు మనోవాద దృష్టికోణములు కొన్ని ప్రాధమికమైన రీతులలో ఒకదానికొకటి వ్యతిరేకముగా ఉన్నాయి, కాని వాటిలో ఒక ప్రాముఖ్యమైన పోలిక ఉన్నది. తీవ్రతలలో, రెండు పద్ధతులు వ్యాఖ్యనకర్తల యొక్క అధికారమును స్వయంగా బైబిలు యొక్క అధికారముతో సమానముగాను లేక ఇంకా ఎక్కువగాను చేస్తాయి. నిష్పక్షవాదము మన తార్కిక మరియు వైజ్ఞానిక నిష్పక్ష అభిప్రాయముల యొక్క ఆధారయోగ్యతను అతిగా ఉద్ఘాటిస్తుంది. మనోవాదము మన వ్యక్తిగత ఊహలు మరియు అభిప్రాయముల యొక్క ఆధారయోగ్యతను అతిగా ఉద్ఘాటిస్తుంది అయితే ఈ రెండు సందర్భములలోను ఫలితము ఒకే విధముగా ఉన్నది: మనము లేఖనమునకు తీర్చుతీర్చుటకు ప్రయత్నిస్తాము. కాబట్టి, ఈ దృష్టికోణములు కొన్ని ఉపయోగకరమైన మెళకువలను అందించినప్పటికీ, మన సొంత బలహీనతలు మరియు బైబిలు యొక్క దైవిక అధికారముతో సరియైన విధముగా వ్యవహరించుటలో సంభాషణాత్మక పద్ధతి మనకు సహాయము చేస్తుంది.

ఈ పాఠంలో, మనము సంభాషణాత్మక దృష్టికోణముల కంటే ఎక్కువగా అర్థము పట్ల ఇవాంజెలికల్ అధికారిక- సంభాషణ దృష్టికోణముల మీద ఎక్కువ దృష్టిని పెడదాము. కాబట్టి, మన పోలిక ముందుగా అధికారిక-సంభాషణ మరియు నిష్పక్ష పద్ధతుల మీద దృష్టిపెడుతుంది, మరియు రెండవదిగా అధికారిక-సంభాషణ మరియు మనోవాద పద్ధతుల మీద దృష్టిపెడుతుంది. అధికారిక-సంభాషణ మరియు నిష్పక్ష దృష్టికోణములతో ఆరంభిద్దాము.

నిష్పక్ష పద్ధతుల వలెనే, వాస్తవిక సత్యము అనునది లేఖన భాగములో కనిపిస్తుంది అని అధికారిక-సంభాషణ పద్ధతి గుర్తిస్తుంది. బైబిలు దేవుని వాక్యమైయున్నది మరియు మన కొరకు ప్రత్యక్షత అయ్యున్నది, మరియు అది తెలియజేయు ప్రతి విషయము నిష్పక్షముగా సత్యమైయున్నది మరియు అర్థవంతమైయున్నది. మరియు పద్ధతులు బైబిలు ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా ఉన్నంత వరకు ఈ ప్రత్యక్షతను అర్థము చేసుకొనుటలో ఈ వ్యాఖ్యాన పద్ధతులు మనకు సహాయం చేయగలవు. 2 తిమోతి 2:15లో పౌలు తిమోతికి తెలిపినట్లు:

దేవునియెదుట యోగ్యునిగాను, సిగ్గుపడ నక్కరలేని పనివానిగాను, సత్యవాక్యమును సరిగా ఉపదేశించువానిగాను నిన్ను నీవే దేవునికి కనుపరచు కొనుటకు జాగ్రత్తపడుము (2 తిమోతి 2:15).

ఇక్కడ, సత్యవాక్యము ఉపదేశించుటకు సరియైన మార్గము ఉన్నదని పౌలు సూచించాడు. మరియు ప్రాముఖ్యముగా, అతడు ఈ సరియైన మార్గమును పనివాని యొక్క పరిశ్రమతో పోల్చాడు. బైబిలు అధ్యయనములో జాగ్రత్తతో కూడిన అధ్యయనము మరియు బాధ్యతాయుతమైన పరిశోధన విధానము ఉన్నాయని అతని ఉద్దేశమైయున్నది. ఈ పద్ధతులు వాటంతట అవే పరిపూర్ణమైనవి కావు. అయినను బాధ్యతాయుతమైన వ్యాఖ్యానములో అవి ప్రాముఖ్యమైన భాగమైయున్నవి.

ఒక అధికారిక-సంభాషణ పద్ధతి ఈ పూర్ణ దృక్పథములను వ్యాఖ్యానశాస్త్ర నిష్పక్షతతో పంచుకొనుచున్నప్పటికీ, నిష్పక్ష తీవ్రతలతో అనుసంధానము కలిగియున్న కొన్ని తీవ్రమైన అపాయములను కూడా అది నివారిస్తుంది. మనము లేఖనములను ఆశ్రయించునప్పుడు పూర్తిగా నిష్పక్షత కలిగియుండవచ్చు అని ఆలోచించు అపాయమును నివారించుటలో అది మనకు సహాయపడుతుంది. అంతేగాక, తార్కిక మరియు వైజ్ఞానిక తీర్పులను ఎల్లప్పుడూ లేఖన అధికారమునకు సమర్పణ దృష్ట్యా చూడాలని జ్ఞాపకముంచుకొనుటలో అధికారిక-సంభాషణ పద్ధతి సహాయపడుతుంది.

అధికారిక-సంభాషణ పద్ధతి నిష్పక్ష పద్ధతులతో పోలిక కలిగియుండు విధానములను చూశాము కాబట్టి, ఇప్పుడు అధికారిక-సంభాషణ మరియు మనోవాద పద్ధతుల మధ్య ఉన్న పోలికను చూద్దాము.

అధికారిక-సంభాషణ పద్ధతి నిష్పక్ష పద్ధతులను కొన్ని విధాలుగా పోలియున్న విధముగానే, మనోవాద పద్ధతులతో కూడా అది పోలికలు కలిగియున్నది. మనము బైబిలు భాగములను వ్యాఖ్యానించు విధానము మీద ప్రభావము చూపు దృక్కోణములు మరియు నమ్మకములతో మనము లేఖనములను ఆశ్రయిస్తాము అని అది గుర్తిస్తుంది. అంతేగాక, వ్యాఖ్యానము పట్ల మనము కలిగియున్న వ్యక్తిగత, మనోవాద అవగాహన విలువైనది అని చెప్పు లేఖన మరియు మనోవాద ఆలోచనతో అది సమ్మతిస్తుంది.

లేఖనము తరచుగా ఇలాంటి మనోవాద ఆలోచనలను ఉద్ఘాటిస్తుంది, ఉదాహరణకు కీర్తనలు 119 దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ధ్యానించుటను గూర్చి, మన పూర్ణ హృదయముతో దేవుని సత్యమును వెదకుటను గూర్చి, లేఖనములో దేవుడు బయలుపరచిన వాటిని తెరువబడిన కన్నులతో చూచుటను గూర్చి, ఆనందము మరియు విధేయత వైఖరితో బైబిలును ఆశ్రయించుటను గూర్చి, అది దేవుని మంచి బహుమానమైయున్నది కాబట్టి ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించుటను గూర్చి, లేఖనమునకు విధేయులగుటకు ఒడంబడికలను చేయుటను గూర్చి, దేవుని అధికారిక వాక్యముతో మన సంభాషణలో అనేక ఇతర మనోవాద విషయములను గూర్చి మాట్లాడుతుంది. ఉదాహరణకు, కీర్తనలు 119:7ను గమనించండి:

నీ ధర్మశాస్త్రము నాకెంతో ప్రియముగానున్నది. దినమెల్ల నేను దానిని ధ్యానించుచున్నాను (కీర్తనలు 119:97).

ఈ వచనములో, దేవుని ధర్మశాస్త్రము పట్ల తాను కలిగియున్న వ్యక్తిగత ప్రేమ అతని లేఖన అధ్యయనమును మరియు అవగాహనను ప్రభావితము చేసింది అని కీర్తనకారుడు సూచించాడు. తాను బైబిలులోని మాటలను వ్యక్తిగతముగా విశ్లేషించాడు అని సూచిస్తూ మరియు తనను వెలిగింపజేయుటకు పరిశుద్ధాత్మ కొరకు ఎదురుచూశాడు అని చెబుతూ లేఖనమును ధ్యానించుటను గూర్చి అతడు వ్రాశాడు — తీవ్రమైన అధ్యయన విధానములో భాగముకాని ఒక మనోవాద అభ్యాసము.

అధికారిక-సంభాషణ పద్ధతి మనోవాద పద్ధతులతో ఇలాంటి పోలికలను కలిగియున్నప్పటికీ, కొన్ని ప్రాముఖ్యమైన విధానములలో అది భిన్నత్వమును కూడా కలిగియున్నది. ఉదాహరణకు, కొంతమంది మనోవాదులకు భిన్నముగా, మన మనోవాదమును లేఖనము యొక్క అధికారమునకు మనము సమర్పించకపోతే, మన లేఖన వ్యాఖ్యానములకు ఖచ్చితముగా ఆటంకము కలుగుతుంది అని అధికారిక-సంభాషణ పద్ధతి హెచ్చరిస్తుంది. మరియు 2 పేతురు 3:16 వంటి చోట్ల స్వయంగా లేఖనము దీనిని నిర్ధారిస్తుంది, అక్కడ పేతురు పౌలు రచనలను గూర్చి ఈ విధంగా మాట్లాడాడు:

వీటిని గూర్చి తన పత్రికలన్నిటిలోను బోధించుచున్నాడు; అయితే వాటిలో కొన్నిసంగతులు గ్రహించుటకు కష్టమైనవి. వీటిని విద్యావిహీనులును, అస్థిరులైనవారును, తక్కిన లేఖనములను అపార్థముచేసినట్లు, తమ స్వకీయ నాశనమునకు అపార్థము చేయుదురు (2 పేతురు 3:16).

పౌలు పత్రికలలో కొన్ని విషయములు “అర్థము చేసుకొనుటకు కఠినమైనవిగా” ఉన్నాయని పేతురు ఒప్పుకున్నాడు. అయితే అజ్ఞానము మరియు ఆత్మీయ అస్థిరత కారణంగా కొందరు పాఠకులు ఈ కష్టములను అధిగమించలేరు అని కూడా అతడు తెలియజేశాడు. ఈ మనోవాద వైఫల్యముల కారణంగా, వారు సమర్పణ లేకుండా చదువుతారు, మరియు పౌలు రచనల యొక్క అర్థమును మార్చివేస్తారు.

మన అధికారిక-సంభాషణ పద్ధతి సూచించుచున్నట్లు, బైబిలును పరిశోధించుట ఒక జీవితకాల ప్రక్రియ అయ్యున్నది మరియు దానిలో లేఖనము మనలో మార్పును కలిగిస్తుంది మరియు క్రైస్తవ విశ్వాసములో మనకు ఎదుగుదలను మరియు పరిపక్వతను కలిగిస్తుంది. మనము పరిపక్వత చెందుచుండగా — బైబిలు పద్ధతులను బాధ్యతాయుతమైన మార్గములలో వ్యాఖ్యానించుట ద్వారా — అధికారిక-సంభాషణ పద్ధతి బైబిలు యొక్క వాస్తవిక అర్థమును గూర్చి మనము కలిగియున్న అవగాహనను మరింత బలపరుస్తుంది. ఇది మనలో మరింత వ్యక్తిగత, మనోవాద ఎదుగుదలను కలిగిస్తుంది మరియు ఈ ప్రక్రియ కొనసాగుతుంది. ఈ విధంగా, బైబిలుతో మన సంభాషణను అధికారిక వాక్యభాగము మరియు పాఠకుని మధ్య తరచుగా వృత్తాకారములో కదులు ఆవర్తములుగా మనము పరిగణించవచ్చు. ఈ ఆవర్తములలో మనము పాలుపంచుకొనుట వెనుక ఉన్న లక్ష్యము బైబిలు భాగముల యొక్క అర్థమునకు మరింత దగ్గరగుట అయ్యున్నది. అంతా సక్రమముగా జరిగితే, ఈ ఆవర్తములు ఎన్ని మలుపులు తిరిగితే, అది అంత గట్టిగా బిగుసుకొని, లేఖనము యొక్క వాస్తవిక అర్థమునకు చేరుతుంది.

మరియు ఈ సంభాషణ సఫలత ఎలా పొందుతుంది? మనము ఇంతకు ముందు చూసినట్లు, అది మన నుండి కష్టపడి పని చేయుటను ఆశిస్తుంది. దేవుని పరిశుద్ధాత్మ మనలను గొప్ప అవగాహన మరియు లేఖనముల యొక్క అనువర్తనము వైపుకు నడిపించు వరకు మన ప్రయత్నములు నిష్ఫలమవుతాయి. ఆత్మ కార్యము వలన, మనము ఆయనకు మరియు ఆయన వాక్యమునకు నమ్మికతో సమర్పించుకున్నప్పుడు, బైబిలును వ్యాఖ్యానించు మన సామర్థ్యము బలపరచబడుతుంది అని మనము నిరీక్షించవచ్చు.

మీరు బైబిలును మీ సొంత లోకదృష్టికోణముతోను, మీ సొంత ఆలోచనతోను ఆశ్రయిస్తారు — దానిని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి — కాని వాక్యభాగముతో ప్రార్థనాపూర్వకముగా పాలుపంచుకొనుటను మీరు కొనసాగిస్తే, వాక్యభాగము మిమ్మును ఆవర్తములలో నడిపించి వాక్యభాగము యొక్క వాస్తవిక అర్థమును గూర్చి లోతైన అవగాహనను పొందునట్లు మీకు సహాయముచేస్తుంది. కాబట్టి విషయం ఏమిటంటే, వాక్యభాగముతో ప్రార్థనాపూర్వకముగా మీరు ఎంత ఎక్కువగా పాలుపంచుకుంటే, అంత ఎక్కువగా వాక్యభాగము మీ సొంత అభిప్రాయమును మరియు అవగాహనను ప్రభావితము చేస్తుంది, మరియు ఆ వాక్యభాగములో సజీవమైన దేవుని యొక్క నిజమైన అర్థమును గ్రహించుటకు మీరు చేరువవుతారు.

— డా. పి. జే. బయ్స్

ఈ పాఠములో, అర్థమును పొందుట కొరకు శతాబ్దములుగా వ్యాఖ్యానకర్తలు ఉపయోగించిన విభిన్నమైన దృష్టికోణములను మనము సమీక్షించాము. కేవలమ లేఖనములలోనే అర్థమును కనుగొనుటకు ప్రయత్నించు నిష్పక్ష దృష్టికోణములను, లేఖనము యొక్క అర్థమును పాఠకుల యొక్క దృక్కోణములలో కనుగొను మనోవాద దృష్టికోణములను మరియు సంభాషణాత్మక దృష్టికోణములను — ముఖ్యముగా అధికారిక బైబిలు భాగములతో పాలుపంచుకొనుట ద్వారా పాఠకులు అర్థమును పొందుకుంటారు అని తెలుపు అధికారిక-సంభాషణ దృష్టికోణమును — మనము చూశాము.

నిష్పక్షవాదము మరియు మనోవాదము యొక్క తీవ్రతలోనికి వెళ్లు ప్రజలను ఏదో ఒక సమయములో మనమంతా కలిసే ఉంటాము. లేఖనములను అర్థము చేసుకొనుటకు మరియు అనువర్తించుటకు వీటిలో ఏ దృష్టికోణము కూడా సరిపోదు. మన దారితప్పిన, మనోవాద దృష్టికోణములు బైబిలు అర్థమును గూర్చి మనము కలిగియున్న అవగాహనను తరచుగా ప్రభావితము చేస్తాయి అని మనము ఎల్లప్పుడూ జ్ఞాపకముంచుకోవాలి. అయితే అదే సమయములో, బైబిలు యొక్క అర్థమును కనుగొనుటకు మంచి విశ్వాసముతో వినుటకు మరియు మనలను మనము సమర్పించుకొనుటకు మనము ఎల్లప్పుడూ కృషి చెయ్యాలి. ఇట్టి అధికారిక-సంభాషణ ద్వారా లేఖనములో పాలుపంచుకొనుటకు మనము చేయు ప్రయత్నములను పరిశుద్ధాత్మ దీవించుచుండగా, మనము లేఖనముల యొక్క ఉత్తమమైన మరియు మరింత బాధ్యతాయుతమైన వ్యాఖ్యానముల వైపునకు ముందుకు సాగగలుగుతాము.