Vol. 28 ·No. 41 · October 4, 2026
Fim da Vergonha
Sefania 3:14-16
Eksperiénsia foun
Lebe iha Modo Leitura
Flapi 기사를 como revista — capa, páxina autor, animasaun página kurutu iha dispositivo hotu.
Hetan Ida Nian Fatin
Zephania 3:14-16
By Gabe Fluhrer
Ba ita bo sei hela, se ita boot sei loke tiña Bíblia no hala’o ba kapitulu 3 Zephania. Se ita boot não sabe uai livro ne’e, não probléma. Ha’u não sabe se ha’u sei admiti ne’e hanesan preguador, ma iha presbitériu primeira ha’u sei hela, ha’u hadi’ak husi indeks patafindi livro ne’e! Oké? Jadi ne’e sei waktu ha’u sei iha seminariu, jadi ita boot não senti tristi se ita boot não bisa fati! Iha página 790 iha Bíblia ita boot; 790. No hanesan daru ba ita boot uai ita boot sei hala’o ba kapitulu 3, verse 14-16 antton iha noite ne’e no loron domingo kuida, se Deus sei permete, ita boot sei halo [[BVRJohn 3:16]] ne’e hanesan uma nia Bíblia favoritu. Jadi ha’u sei pensa ba verse ne’e durante tinan rua no ita boot sei começa, iha kapitulu 3, verse 14 to’o 16 antton noite ne’e; página 790.
Ita boot sei oração no ita boot sei haraik Word Deus.
Ha’u nian Pai, ne’e sei esperança grande ita boot noite ne’e – que Jesus, ne’e sei levantar 2,000 ano ne’e, sei levantar antton noite ne’e hanesan Salvador exaltadu, sei resurretu, sei hanesan esperança úniku ba ita boot pecador ruinadu. Sei moos ne’e sei foti, Cristo sei aumenta no enche tudo. Ita boot oração ba poder Espírito Santo pa’ra fati Word ne’e sei real no sei bivu no afiadu liu hanesan espada ida ne’e. No ita boot haraik tudo ne’e hanesan nome Jesus, amen.
Zephania 3, começa iha verse 14. Ne’e sei Word Deus:
Kantak liu, O fafina Zion; kria liu, O Israel! Alegria no eksulta hanesan fafina Jerusalem! Senhor sei foti julgamentu kontrabain ita boot; sei foti inimigu ita boot. Rei Israel, Senhor, sei iha meiu ita boot; ita boot sei nunca mais fobi malu. Iha ne’e dia sei fosi hanesan Jerusalem: "Fobi não, O Zion; não sei foti ain ita boot."
Pasto ne’e muru, flor ne’e sei fali, ma Word Deus ne’e sei duru forever no forever, amen.
Línea aéra máxi si mak Southwest Airlines, no ita la iha ona ne’e, ha’u aprende ona loron ha’u si ne’e! Ita nia era lifeline ida ne’ebé mak sai husi país estranjeiru Pennsylvania ba South Carolina loron ha’u sei iha Westminster. No iha kampanha anúnsiu ida ne’ebé mak hanesan iha anos hanesan, ne’ebé mak hanesan ida ne’ebé mak ha’u sei, no lema kampanha anúnsiu ne’e, “Hakarak hein?” No iha anúnsiu ida ne’ebé mak ha’u sei, ha’u naran ona si mak hanesan iha korporasaun sala reunião korporasaun, ne’ebé mak hanesan iha tipos ekseskutivu, no nebé mak hetan lia’an ba oin no iha nia sei nervosamentu lia’an no hoka, “Ha’u sei, ha’u hakarak hoka ona ba ita ne’e durante tempu laran, maibé ha’u sei sempreng iha sentimenu ba ita.” No nia sei eksitasaun no hoka ba oin no simu nia braçu no hoka, “Ha’u sei too!” No iha sei hanesan no hoka, no iha nia sei earpiece ne’e, no iha nia hoka, “Hakarak suba ona sekunde. O que mak ne’e?” No iha nia sei hanesan no iha nia hoka, “Oh no!” No lema hoka, “Hakarak hein?”
Kasa vs. Kaben
Ho maka si hálu semana ida ne’e, iha momentu si mak hanesan ne’e iha vida hanesan mak kita hamosu buat optasaun ne’e, nia? Iha ne’e mak kita bele hela fali husi kualak husar – sirkunstansia, pessóas, kualak mak hano. Iha barak liu, hau fali mak hamosu hela fali husi memória no parte si mak hanesan iha pasado mak fó buat kita soru. No kita nesesáru distinguí iha ínisiu ne’e entre kulpa no soru. Investigadór soru, Brene Brown – se ida nia hanesan, nia ok. Se ida nia oan, nia halo diskuersu ida ne’e mak hanesan 30 milhoens visuál iha TED ba “Poder di Vulnerabilidade no Soru”. Nia mak wert hanesan. Nia hanesan buat lidan iha asuntu ne’e no nia distinguí entre kulpa no soru ba ne’e. Nia hamosu, "Kulpa mak fali halo buat desordenadu kona ba padraun no senti kulpa psikolójiku ne’e – diskomfortu psikolójiku ne’e kona ba mak nia halo違反." No komo Kristen, hau nia nia, nia bele konkorda ba ne’e. Kada kita fali halo buat padraun Deus, kita nesesáru senti kulpa.
Soru mak diferente. Nia hamosu, "Soru mak senti inténs di ser menas no no waardig di amor." Kita bele tau ba palavra tolu. Soru hamosu ba kita, "Kita no perte." Kulpa mak privadu. Soru, komo un autor hamosu, "ten witnesses." Nia mak fenomenu públiku. Nia mak buat kita halo no fali iha frente pessóas no nia mak memória dolorosu. Nia fó buat kita diskomfortu kada kita hálu. No iha soru si mak diferente, nia? No iha soru ne’e mak reál – soru ne’e mak kita hamosu sente iha frente Deus kona ba viola padraun Nia. Maibe então iha soru ne’e mak no hamosu. Kualak mak hanesan buat kita – abuso, kualak mak hanesan. No situasaun si mak hanesan onde mensajen ne’e mak hamosu ba kita, "Kita no perte."
Dan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre o fim da vergonha. E deixe-me estabelecer o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Agora esse nome é meio enganoso. Não é porque eles são menores na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados de profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Então você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem esses doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele está escrevendo cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o cara que traz de volta o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Agora uma das características únicas do livro de Zefanias é que ele abre sua profecia com provavelmente a cena de julgamento cósmico mais cósmica em qualquer lugar do Antigo Testamento. O que eu quero dizer com cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo está envolvido nisso. Ninguém escapa. Então este livro tem muitas notícias ruins até chegarmos a este capítulo. E meio que o verso que realmente estabelece o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos essa frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
becomesDan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre fim da vergonha. E deixe-me fixar o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que reintroduz o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
intoDan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre fim da vergonha. E deixe-me fixar o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que reintroduz o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
becomesDan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre o fim da vergonha. E deixe-me estabelecer o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que traz de volta o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
into tetum:Dan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre o fim da vergonha. E deixe-me estabelecer o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que traz de volta o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
into real tetumDan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre o fim da vergonha. E deixe-me estabelecer o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que traz de volta o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
into real tetum becomesDan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre fim da vergonha. E deixe-me fixar o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que reintroduz o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
intoDan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre fim da vergonha. E deixe-me fixar o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que reintroduz o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
into tetumDan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre fim da vergonha. E deixe-me fixar o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que reintroduz o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
into real tetum The real translation in tetum:Dan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre fim da vergonha. E deixe-me fixar o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que reintroduz o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
Finally in Tetum:Dan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre fim da vergonha. E deixe-me fixar o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que reintroduz o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
The final translation:Dan profeta Zefanias vai falar conosco esta noite sobre fim da vergonha. E deixe-me fixar o contexto para você muito rapidamente. Zefanias é um dos doze profetas menores. Ora, este nome é meio enganoso. Não é porque eles são de menor importância na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Assim você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem estes doze profetas menores e Zefanias é um deles. Ele escreve cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o homem que reintroduz o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.
Ora, uma das características singulares do livro de Zefanias é que ele começa sua profecia com, provavelmente, a mais cósmica cena de julgamento em todo o Antigo Testamento. O que eu quero dizer por cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
becomes The best Tetum Translation:Profeta Zefanias ida ne’e sei fali konta ba ita antton iha kontexstu ne’e. Zefanias ne’e um profeta menor ida. Naran “menor” ne’e lalika. Iha nia hanesan iha Palavra Deus nian ou importante liu hanesan iha Palavra Deus nian. Profetas menores ne’e hanesan simplesmente ka livros iha Testamento Antigu ne’e kortu liu. Ita bele hetan profetas boot – Isaías, Jeremias, Ezequiel, Daniel. E então ita hetan doze profetas menores ne’e, Zefanias ne’e um deles. Nia hanesan 640 anos antes Jesus nian lahir durante reino iha rei Josias, rei reformador boot iha Testamento Antigu. Se ita fila ba livro Reis, liu ba Josias, nia hanesan hametin kulto ba Israel. Nia halo traballu reformador iha Israel na taa.
Iha karakterística singular iha livro Zefanias ne’e, nia começa profecia nian ho cena julgamentu cósmiku iha todo Testamento Antigu. O que eu quero dizer por cena julgamentu cósmiku, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar a vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos como vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo entra neste negócio. Ninguém escapa. Assim este livro tem muita má notícia até chegarmos a este capítulo. E uma espécie de verso que realmente fixa o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos esta frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.
Ba mak hanesan ne'e, sei mak Zephaniah ninia ba tan. Kaben lakon ona ha'u nia laran hodi halo uza'an Deus husi sei mak halo buat ne'e, nia halo buat ne'e hodi la halo sentenza ba ita, si ita la hetan fear nia presença. Kaben lakon ona ha'u nia laran hodi halo uza'an Deus husi sei mak halo buat ne'e, nia halo buat ne'e hodi la halo sentenza ba ita, si ita la hetan fear nia presença. Dan "la" ne'e sei mak forma ita nia três títulu. Sei mak verse 14, La Reserva. Verse 15, La Sentença. Dan verse 16, La Fear.
La Reserva
Ita boot sei mak lia ne'e versa 14 – La Reserva. "Kantongudu, oh filha Zion; kria, oh Israel! Alegra dan kontente hodi ita boot nia coração, oh filha Jerusalém!" Como eu nia hanesan ida ne'e, ita boot sei mak haré nada mas malu dan ita boot sei mak hetan ida ne'e versa sei mak lansia direktamente iha meio ne'e. Dan ida ne'e versa sei mak hanesan surpresa. "Kria; alegra" – lian ne'e sei mak laran lisa, ne'e sei mak ita boot masin hanesan normal, ne'e sei mak ita boot sei mak chamada estilo Presbitariu. Ita boot sei mak difisil pensa ba uza'an Deus ne'e. Agora ita boot sei mak hanesan ne'e, eu nia hanesan ne'e, eu nia hetan ne'e, eu nia chove ne'e, dan eu nia sei mak hanesan ne'e, ita boot sei mak hanesan ne'e, eu nia hetan ne'e.
Como Rélaciona ba Deus
Ha'u nia ohin si mak hanesan. Ha'u nia ohin si mak hanesan. Kona ba sporting event si mak hanesan no time si mak hanesan – ha'u la nesesáru konta ba ita oho si mak hanesan kona ba Ole Miss bele Alabama, ou, igualdade oportunidade si mak hanesan, ou kona ba State bele Ole Miss tinan si mak hanesan. Ha'u hetan rejubilo barak husi partis dua. No kona ba halo si mak hanesan, ita hotu laran perda kontrolu. Ita perda sintidu propriu kona ba time si mak hanesan bele. E mak hanesan ne'ebé profeta si mak geta ba ne'e. Profeta si mak hanesan, "Kona ba halo si mak hanesan, kona ba ita hanesan no entender oho si mak Deus si mak halo, kona ba ita hanesan no sentir, ne'e mak rezultadu – rejubilo barak; kanto; rejubilo ba oho si mak Deus si mak halo." No ne'e mak hanesan perguta. Oho si mak hanesan ne'ebé ita hotu si mak iha vida ita si mak hanesan ne'ebé halo ita rejubilo tinan si mak hanesan? Oho si mak hanesan ne'ebé ita hotu si mak feliz ba? No Deus si mak hanesan, "Hau si mak halo uma ne'ebé, hau si mak halo ita rejubilo," ne'ebé mak hanesan no di'ak no la ada erro ba rejubilo ba ekip sports, ma Deus si mak hanesan ne'ebé halo ita rejubilo si mak hanesan ne'ebé halo ita relaciona ba Hau. Ne'e mak hanesan oho si mak Deus si mak hanesan ba ita. "Hau si mak hanesan ita rejubilo barak ba oho si mak hau si mak halo ne'ebé vida ita si mak hanesan."
Ha'u hare kada loron ne'ebé Deus komanda sira hosi halo ne'e. Kada loron ne'e sei la'ós buat sira hosi buat ne'e. Ne'e hanesan promesa sira baa hotu ne'ebé Deus sei halo. Ne'e hanesan co'isa sira ne'ebé sei futuru. Ne'e hanesan la'ós hela. Deus maka hakló, "Husu sira hetan, ne'ebé buat sira hosi destruhu, Israel, haka hare!" Sei ka counterintuitivu loron ne'e? Ha'u hanesan ne'ebé hakló ba sira. Hakló, "Ne'ebé halo sira shame sira? Sei ka co'isa ida ne'ebé sira halo iha passado? Sei ka co'isa sira hakló iha reuniaun jantar? Sei ka forma sira haku iha cidade ne'ebé iha testemunha? Ne'ebé halo sira shame sira?" Ba Israel, ne'e hanesan sira nia abandonamentu Deus. Sira haku Deus. Sira haku hodi, "Hami sei haku ba idolu." Deus maka hakló, "Hami la'ós halo sira hetan. Ha'u nia halo sira shame" – ha'u sei hakló ba ne'e iha momentu ida – Hakló, "Husu sira hetan, haka hare." Sira hotu sei iha alegria ne'ebé sira iha agora, noite ne'e. Ne'e hanesan promesa ne'ebé maravilloso. Ha'u sei iha lugar ida ne'ebé Deus chame sira ba halo sira nia amor, halo sira nia kultu, halo sira nia goza Deus, la'ós reserva. La'ós reserva. Abandonamentu ne'ebé livre iha sira nia goza Deus.
La'ós Juiz
Maka iha lugar segundu, hanaran verso 15 iha No Judgment. “Senhor husi iku judikamentu sira kontra nian; husa iku nia inimigu sira. Ratu Israel, Senhor, iha nian meiu; nian sei-sé fobia buat ne’ebé makas.” Porinu mak hira hosi ne’e? Profeta dehan, “Karezu halo iku judikamentu interna kontra nian no obstakulu externa hosi gode nia.” Ita liafala nia? “Senhor husi iku judikamentu sira kontra nian.” Ita lia, ne’e mak sentimenu interna dehan kuas no hamen nia que iha nian. Nian tau mak intuitu, hosi nia halo mak sai hosi imajen Deus, que nian sei la’ós nia hosi Nia, fóin hosi Jesus. Nian iha ansiedád ne’ebé mak fonda. Nian tátu maska nia hosi maneira sira. Nian sei la’ós mak oinsa nia até Deus bukas nian matan. Nian sei nian sei la’ós. Nian sei nian hamen hosi Deus. Nian sente nia. No Deus dehan, “Nin sei iku nia.”
No então Nia hamosu ba kausa externa. Nia dehan, “Nin sei iku nian inimigu sira. Buat ne’ebé makas nian, Israel, nin sei iku nia.” Agora hanaran ne’e refere ba hamen. Povu ne’ebé makas nian iha nian vida mak bisa sei nian inimigu no sei. Poin ne’e sama. Deus promete ne’e iku buat ne’ebé externa ba nian que sei makas nian. In other words, promesa ne’e sei la’ós testemunha sira karezu la’ós makas nian. Ne’e mak Deus halo, karezu hamen mak realidade ne’ebé makas hosi hain sira.
Paz ne’ebé makas
Ho Deus sei halo isso ba ita, Nia hlao ita atu refleta ba realidade que ita hotu, por causa de ameaça si ne’e ba ita – wato-wato iha sei ne’e, husi inimigu, husi pessoa si mak hanesan, sei ne’e – Nia hlao que halo ita sei preocupadu kronika. Ita la seita preocupa? La hanesan shame halo ita preocupa? Iha sei ne’e ita mak hanesan shame iha uma idade joven no ita hotu hanesan, “Seita ita sei akreditadu? Seita ita sei tama iha grupo? Seita ita sei oan oan?” No ne’e halo, ba ansiedade. Ita preocupa seita ita sei seguru. “Seita ita sei faso hare iha fisika, emosa, husi pessoa umana ne’e? Oat si ne’e sei akontese?” Preocupasaun, preocupa, preocupa. No ne’e que Deus sei halo. Nia hlao ita sei paz real, alegria real, sei ne’e que ita hotu buska no sei ne’e mak ita foun. Nia hlao ne’e sei disponivel, sei ne’e mak ita sei halo, ba ita husu, noite ne’e.
Ho notice modo Nia halo ne’e. Nia hlao, “Ita sei nunca mais hla’a evil.” Ita sei hla’a evil? Ha’u sei. Ha’u la sabe sei ne’e. Ha’u sei foun ha’u sei ansiedade liu hanesan ha’u sei oan oan. Ita sei mak hanesan pai/mãe liu hanesan ha’u; ita sei halo ha’u como halo ne’e! No ha’u sei oan oan, ha’u sei foun ha’u sei hla’a evil ne’e iha mundo no ha’u sei preocupa ba ne’e. No hanesan, ha’u sei arrepenti no husu Senhor ajuda no ne’e sei hanesan ha’u sei foun iha manhã. No ne’e que Deus sei halo ba ita. Promesa boot sei nunca mais hla’a evil. Ita sei para preocupa no sei hla’a no eksperensia paz Deus. Ita sei back ba ne’e iha fim.
Derik hahu, maka hare se Deus halo kuas. Nia husu “Rai Israel nia Tu’kidan, Nain, iha entreitan.” Datona iha esperansa boot laran Israel, nia? Seita lee hela ba testamento foin, maka start ona lee Genesis – kuas rai humana hela, no maka naruk ida ba Abraão no maka Deus ka rai ida no maka sira hela escravu. No maka Nia halo sira sai libre no sira hela fora kuas Egiptu. No maka sira start husu kuas, “Kami fa’an Tu’kidan hanesan kuas naran laran!” No Deus husu, “Nao sira, porque Tu’kidan ida sei escravu sira nia anin no sei la’o sira ba kres.” No maka sira husu, “Nao, nao, foun sira Tu’kidan!” No maka Nia foun sira Tu’kidan. No agora, ami hela, kuas hafoin lima ratus ano Israel iha Tu’kidan, no maka hare se sira hela. Rai hela divididu entre norte no sul; iha multiple revolta no rebelia. Ata ona anin Deus nia iha korason hela falu ba ida yang ne’e no Deus kafu sira nia kanu no sira nia anin laran sira nia linhagem ba sira nia adultério no hodi! Nao la’o sira! No maka promesa ida, “Nia ba sira. Nia sei Tu’kidan sira hanesan Nia sempre promesa.”
Iha Ne’e Nao Hanesan Kria
It reminds me of a story I read recently about a woman who was married, had a couple of kids and a great marriage by all accounts. And one day, she just up and left. She said, “I can’t do this anymore,” and walked away. Her husband was crushed and he kept calling her, with the kids on the phone, and said, “Just talk to them.” And she would just hang up. So finally he was able to track her down and find where she was and at great cost to himself – financially, emotionally, physically, everything else – he finds her and comes to her and says, “I love you. Please come back!” And she broke down in his arms. And he said, “We called you. We wrote letters. Why didn’t any of that have an impact?” She said, “Before, it was just words. Then you came.”
Ha’u hanoin tiha buat hanesan storie ida ne’e, hau liafuan iha tempu ne’e, kona ba feto’in ne’e, ona maradu, iha feto’in rua, no maradu ne’e hanesan maradu boas. No hari’a ida ne’e, nia hanesan sai. Nia hanoin, “Hau nia’an haku ona, hau nia’an haku,” no nia sai. Nia maradu hanesan malirin, no nia kontina-u halo telefone, feto’in iha telefone, no hanoin, “Haklo tiha ba nia.” No nia hanesan halo tok. Nia hanesan buka nia lok, no nia buka nia iha kustu barak – finansia, emosionál, físika, no seluk, nia buka nia, no nia ba nia, no hanoin, “Hau love nian. Hau hono nian.” No nia hanesan tok iha nia ain. No nia hanoin, “Hami halo telefone. Hami hanoin karta. Pira nia halo impacto?” Nia hanoin, “Iha tempu ne’e, hanesan palavra. Nia hanesan ba.”
Ha’u hanesan promesa ne’e, Israel ne’e. Nia hanesan palavra. “Tuhan, Nian Raja, sei ba iha nian.” No Israel ne’e hanoin Raja, no hau hanoin, nia hanesan hau hanoin. Hau nia’an iha era ne’e, era ne’e hanesan desordenadu, no deskonektadu. Nia hanesan interesante, iha era ne’e, komunikasaun ne’e barak, iha telefone, komputador, no iPad, hau hanesan era deskonektadu relasional ne’e. No hau hanoin, hau hanoin Raja. Hau hanoin, hau hanoin nia halo hau uito, pira hau uito, no nia hanesan. Hau hanoin Raja, hau hanoin nia halo hau hanoin, no pira hau nia’an, hau nia’an. No pira pecado, hau hanesan, hau nia’an, hau nia’an. Hau hanesan desconfia iha autoridade ne’e. Hau hanesan, hau suffer iha autoridade ne’e. Nia hanesan realidade. No hau feto’in, hau hanesan resente iha autoridade ne’e. No Deus hanoin, “Hau hanesan Raja, nian trust. Hau ba nian. Hau hanesan autoridade ne’e. Hau nia’an let nian down. Hau hanesan ida ne’e, hau ba iha povo ne’e, hau halo rua ne’e.”
No Fear
Hafoin ida ne'e maka to'o ba versik 16. Hakoi Fear – kapitulu ida ne'e hetan. “Iha loron ne'e sei ditu ba Jerusalém: ‘Hakoi, O Ziona; hana sei tua hanesan.’” Apé “loron ne'e”? Tinan iha testaméntu antigu, “iha loron ne'e; iha loron ne'e” deit. Hane sei refere ba ida. Fik iha ne'e. Yá ita hamoos ba serra, iha parte maka ita sei foti serra hanesan ida ne'e – upa no down. Yá ita foti iha serra ida, maka serra sira hanesan mountaintop ida. Hane sei foti ku'is Zechariah iha ku'is futuru. Hafoin ku'is Jesus sei foti iha ku'is futuru. Hafoin ida sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e; ku'is ida sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e. Hafoin ida sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e.
Hafoin ida sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e; hafoin ida sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e. Hafoin ida sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e; hafoin ida sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e. Hane sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e; hafoin ida sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e. Hane sei foti ku'is Jesus iha ku'is ne'e.
Desespera HusuakHa’u no hare modo husi nia halo. “Ina’an hono ne’e lalika frau.” Un komentador halo eksplikasaun ida ne’e. Nia hano, “Asa husi nia frau lalika deskrubu iha Eskritura fali’u desesperu ba kondisaun si mak hano nia inapto ba halo.” Desesperu ba kondisaun si mak hano nia inapto ba halo. Ita bele hetan iha situasaun ne’e? Ita bele hetan iha vida, posivel iha tasi hanesan iha vida, no hano, “Ha’u la’os hanesan halo sai bedu iha manan”? Deus hano kona ba ne’e. Nia hano ne’e mak hanesan asa husi nia frau. No Nia hano, “Ina’an hono ne’e lalika frau.” Por qué? Kause ba ne’e Nia sei halo iha loron ne’e. Ita bele hetan saida Jesus iha “Tou shalt not” favuritu? Ha’u bele hetan saida. Ha’u hano, ha’u hetan ne’e sai hanesan ne’e, ha’u hetan ne’e sai hanesan Jesus hanesan ne’e mak aina husi ne’e, “Tou shalt not.” Nia iha palavra barak ba ne’e. Ma’ nia favuritu “Tou shalt not” mak, “Tou shalt not fobi. Ina’an hono ne’e fobi.” Nia hano ne’e ba ne’e, iha kompleta ne’e versikulu ne’e. No Deus hano, “Kada desesperu hela, kada ita la’os hanesan halo sai, kada ita hela kondisaun si,” Nia hano, “Ina’an hono desesperu. Iha loron ida sei hela, loron ida sei la’o desesperu. Fikusu iha ne’e. Halo ba ne’e.” Ha’u sei hela ba ne’e iha momentu ida.
Ku ida ne'ebe mak signifika? Ha'u hanesan ida ne'ebe mak hanos ba hela iha momentu ida. Iha momentu ida ne'e. Ku ida ne'ebe mak signifika? Ku manera haman no haraik Jesus iha ne'e? Ha'u hanesan iha maneira barak. Ida ne'ebe mak kita la'o hetan perda, é que Deus hetan promesa ba kita iha vinda de Kristu. Kita bele foka ona iha Nia, iha istória no narrativa ne'ebe mak shame halo kita uito. Kita bele foka ona iha vida Nia, vida Nia ne'ebe mak perfetu. Vida Nia ne'ebe mak le'di Nia ba cruz, ma' iha vida de amor no kompaisom no pacien no jenilidade iha pessóas ne'ebe mak shame hanesan kita. Ita bele dúvida se iha pessóas ne'ebe mak komprende shame iha kita, é Nia. No ita bele dúvida se Deus ama kita, se kita senti valor, se kita senti komo kita la'o perte, Jesus hanesan, "Kita perte. Kita perte ba Nia. Ha'u hanesan ba kita." Nia hanesan ba kita no Jesus hanesan ida ne'ebe mak, mas spesífik, halo kita fear la'o. Ku manera Deus bele halo promesa ne'e? "Kita la'o sei-afraid, sei-afraid tasi." Purke ida ne'ebe mak kita fear mas, Jesus hetan iha luan kita. Nia hanesan Rei iha luan kita ne'ebe mak promesa, dika? Nia hanesan Rei de Reis no Senhor de Senhores. Nia hanesan Rei de Judus. Herodes, governadór pagão, hanesan ouvir ba Nia. Ma' Nia hanesan Rei ne'ebe mak hanos iha frakeza, iha sofrimento, no final Nia morre desnudu no shame.
Por qué? Purke duka primeira kasal iha jardim hanesan desnudu no shame, ita barak hanesan sente shame ne'e. Ita barak hanesan halo shame iha vida de outra pessóas. No ita presiza segunda Adam, Jesus, hanesan ba iha shame kita, halo kita desnudez ba Nia no morre iha cruz pa' “suporta shame no escarneju nosa.” Ida ne'ebe mak kita la'o hetan fear. Fear ne'ebe mak kita hanesan hanos é fear de julgamento de Deus ne'ebe mak ita barak hanesan justu, ne'ebe mak Israel justu hanesan. No Deus promesa, “Ha'u hanesan halo maneira pa' fear ne'e la'o sei-afraid pa' kita,” ne'e kumpridu iha Kristu, iha vinda primeira Nia.
Maun sihan foun ka la moris laran ka, nia? Nia nunka bele hetan. Nia la bele hetan ku rai fali. Nia la bele hetan ku rai fali. Nia la bele hetan ku isin hiran. Nia la bele hetan ku isin hiran. Nia la bele hetan ku isin hiran. Nia la bele hetan ku isin hiran. Nia la bele hetan ku isin hiran. Nia la bele hetan ku isin hiran. Hatene nia ba ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka asla ka as
Ba Ita, jesus nian presensa iha meio tasi, halo Ita nia veregusu hela? Veregusu iha autoridade ba Ita, ña? Ita la gosta. Husu ida ne’e. Keta halakon ne’e. Ba Ita semana nee, Ita hato’o hira nian buat desmotivadu ba veregusu? Ita iha memórias pasadu no influensia Ita nia desidu. Ita hanesan, “Ita la seida buat ne’e karik Ita hano’i kakoa ne’e no Ita seida buat ne’e karik Ita la kwela bakaan ida ne’e.” Veregusu iha autoridade ba Ita no Ita vive frustradu, ansiosu. No jesus halo ne’e, Nia ba Ita no hanesan, “Nia sei halo dia nee iha presensa.” Ba Ita, veregusu hela iha vida Ita? Kada Ita masin no masin halo Ita nia konsensia ku resurekção nian Cristo iha ema primeira parte ida nian evento ne’e. Ita halakon ne’e. Resurekção nian Cristo iha ema primeira parte ida nian evento ne’e, evento ne’e halo mundo ida no halo mudansa, no Ita iha meio ne’e. No Nia volta no Ita sei levu ba vida, ne’e sei segunda parte ida nian evento ne’e sei começa iha Kalvaria 2,000 ano nee. No Ita vive espera ne’e, ne’e sei mak hanesan Paul hanesan, “Ita nia hirak hela, mas Ita nia hirak interior sei renovadu loron ba loron.” Ho ne’e? Resurekção nian poder iha Espírito Santo.
Ne'e mak hanesan, o que Jesus halo hodi remata loron sira? Ninu diz, “Nian han been haraik sira ho Nia! Sira nia han sei mak hanesan ona. Sira nia han sei definiu baa loron sira iha passado. Sira nia han sei definiu komo hanesan sira ne'ebé iha inside halo sira, halo sira halo sira hodi halo sira hodi resurresão vida ne'ebé hanesan loron sira sei hela hela cosmos sei hela.” Força resurresão Cristo nia han sei mak milagres sira celebra iha Paskua. Nia han sei realidade cotidiana ne'ebé sira han sei apropria baa fe hodi halo sira hodi Cristo hodi mate sira ne'ebé halo sira goféta sira. Hodi mak hanesan, preachers love halo sira multiplicar palavras, halo sira hodi futuro iha presente ne'e. Ne'e mak hanesan uma das formas principais Jesus sei halo sira loron sira. Ninu diz, “Nian han definiu sira iha futuro komo hanesan sira resurresão” hodi ne'e mak realidade presente baa fe hodi força Espírito Santo hodi sira han sei mudar hodi nian han sei mudar. Ne'e mak hanesan sira hela. Ne'e mak hanesan história Jesus halo sira.
História Ida Lain
Dan ne'e mak hanesan pergunta ba ita hotu semana ne'e. Ké si ita sei liu tilun? Fain hara nian pastu, vozis seluk kontu nia narrativa, atu Deus, Jesus, kontu nia istoria seluk? Ké si ita sei liu tilun? Ké si ita liu tilun nian sei determinasaun modo ita hela. Ne'e lembra hau ba uma cena husi uma obra teatro favuritu hau, Les Miserables husi Victor Hugo. Iha cena ne'e mak hanesan onde prisioneiru, Jean Valjean, hetan perdão husi bispu. Nia hadau, bispu si mak hadak nia, nia hadau prata husi bispu. Polisia si mai no prontu taka Jean Valjean nia, dan bispu si “N’o, n’o, n’o. Na’in hira nia hadak nia.” Dan Valjean si hanorin nia, “Por qué?” Dan nia “Hau perdoa nia.” Dan Valjean si mak hanesan konsoema husi perdão bispu nia, nia cantiga ne'e, “O que hau halo?” Dan pontu cantiga ne'e, nia sei hela vida foun. Dan linha últimu cantiga ne'e kaptura mak hau think Zephaniah sei kontu ita noite ne'e. Nia gozeng ne'e. “Hau sei reach, mas hau falhan, dan noite si sei kaben. Dan hau stare ba void husi whirlpool husi pecado hau. Hau sei escape agora husi mundo, husi mundo Jean Valjean. Jean Valjean nada agora, istoria seluk sei começa.”
Ne'e mak mensajen husi krus. Ba ita hotu dan ita fain hara, istoria seluk sei começa. Dan ne'e mak boas novas. Nia já começa, 2,000 ano ne'e. Ita sei bisa hanorin ku Valjean, “Ne'e ita seluk mak nada agora, istoria seluk já começa husi Kristu.” Fim husi istoria ne'e mak resurreição – pasado dan futuru. Dan fim husi istoria ne'e, por isso, mak fim husi fain hara. Ita sei ora.
Baba, noite ne'e, sentimento sira la'o sente kedas. La'o sente humilde no la'o nesesita historia outra hodi la'o troka. No la'o atui bele kontente, tasi la'o ouvinte palavra Sua, la'o hanesan sente laran no musa sira husi umane antigu ne'e. La'o ouvinte palavra Sua, ne'ebé mak redefinidu la'o, fó la'o vida foun, no por isso fó la'o historia vívida ne'ebé la'o bele vive ba reste vida la'o. Atu realidade ne'e sei buat ba la'o semana ne'e, la'o tansusar, iha naran Jesukristo, amen.